Relaties
alle pijlers
Prille relatie
dinsdag 19 september 2017 om 08:58
Hoi Viva forummers,
Lees al langer mee maar vond het nu tijd om zelf een account aan te maken omdat ik graag jullie meningen, advies en ervaringen zou willen lezen over het volgende:
Jarenlang ben ik vrijgezel geweest. In die tijd veel gedate en ook wel verliefd geweest. Maar tot een echte relatie is het nooit gekomen.
Juist toen ik het een beetje begon op te geven was hij daar: die leuke man met wie het wederzijds klikt
We zijn beiden halverwege de 30. Meteen toen we elkaar zagen, sloeg de vonk over en de eerste weken hebben we een vliegende start gehad waarin we elkaar zo'n twee a drie keer per week zagen en het gevoel heel intens was.
Nu een aantal weken verder begint het idee langzaam een beetje te landen... We zijn beiden lang vrijgezel geweest en beseffen ons allebei dat ons leventje overhoop wordt geschopt. Weliswaar met een hele fijne reden. Maar toch ook super spannend en het vergt de nodige aanpassingen en compromissen.
We hebben immers beiden al een heel leven opgebouwd met een eigen huishouden, werk, vrienden, familie. Het kost tijd om levens met elkaar te verweven.
Soms merk ik dat ik daar onrustig of onzeker van wordt. Ik vind het bijvoorbeeld lastig wanneer ik merk dat ik behoefte voel om samen te zijn terwijl hij juist even tijd voor zichzelf wil. Rationeel weet ik heel goed dat dit normaal is. Maar toch wordt ik er soms onzeker van.
Andersom merk ik ook dat ik zelf soms overloop omdat ik probeer de balans te vinden. Tijd investeren in nieuwe relatie maar ook vrienden, familie en werk voldoende aandacht geven. Het lukt nog niet zo vanzelf.
Ben benieuwd hoe anderen die eerste fase van een relatie hebben ervaren. Waar liepen jullie tegenaan? Of liep alles vanzelf heel gesmeerd?
Lees al langer mee maar vond het nu tijd om zelf een account aan te maken omdat ik graag jullie meningen, advies en ervaringen zou willen lezen over het volgende:
Jarenlang ben ik vrijgezel geweest. In die tijd veel gedate en ook wel verliefd geweest. Maar tot een echte relatie is het nooit gekomen.
Juist toen ik het een beetje begon op te geven was hij daar: die leuke man met wie het wederzijds klikt
We zijn beiden halverwege de 30. Meteen toen we elkaar zagen, sloeg de vonk over en de eerste weken hebben we een vliegende start gehad waarin we elkaar zo'n twee a drie keer per week zagen en het gevoel heel intens was.
Nu een aantal weken verder begint het idee langzaam een beetje te landen... We zijn beiden lang vrijgezel geweest en beseffen ons allebei dat ons leventje overhoop wordt geschopt. Weliswaar met een hele fijne reden. Maar toch ook super spannend en het vergt de nodige aanpassingen en compromissen.
We hebben immers beiden al een heel leven opgebouwd met een eigen huishouden, werk, vrienden, familie. Het kost tijd om levens met elkaar te verweven.
Soms merk ik dat ik daar onrustig of onzeker van wordt. Ik vind het bijvoorbeeld lastig wanneer ik merk dat ik behoefte voel om samen te zijn terwijl hij juist even tijd voor zichzelf wil. Rationeel weet ik heel goed dat dit normaal is. Maar toch wordt ik er soms onzeker van.
Andersom merk ik ook dat ik zelf soms overloop omdat ik probeer de balans te vinden. Tijd investeren in nieuwe relatie maar ook vrienden, familie en werk voldoende aandacht geven. Het lukt nog niet zo vanzelf.
Ben benieuwd hoe anderen die eerste fase van een relatie hebben ervaren. Waar liepen jullie tegenaan? Of liep alles vanzelf heel gesmeerd?
dinsdag 19 september 2017 om 09:24
Ik herken dat wel. Ik heb nu 10 maanden een relatie. Hij woont 3 kwartier rijden van mij vandaan en werkt. Ik heb 2 kinderen en werk momenteel niet omdat ik in therapie zit. Sinds ik hem ken draait alles om hem en zijn werkschema heen. De weekenden zijn we bij elkaar en zie ik geen vriendinnen meer. Ik ben een stukje van mezelf kwijt lijkt het. Het stukje me-time wordt automatisch ingevuld. En als ik bij hem ben blijft in mijn huis alles liggen. Ook de kinderen gaan een keertje extra logeren ergens zodat wij elkaar kunnen zien, want hij moet s'ochtends werken.
Het kost veel benzine en ja wat heb je ervoor terug..in zijn huis zijn terwijl hij werkt of moe is. En soms breekt dat op ja.. het is ineens een stukje leven wat je deelt. Maar omdat je allebei een eigen huishouden hebt, lever je daarop in.
En ik kan ook onzeker worden en bang zijn dat het straks weer allemaal tijd voor niks is geweest. Het is soms net of de rest van m'n eigen leventje op pauze staat.
Het kost veel benzine en ja wat heb je ervoor terug..in zijn huis zijn terwijl hij werkt of moe is. En soms breekt dat op ja.. het is ineens een stukje leven wat je deelt. Maar omdat je allebei een eigen huishouden hebt, lever je daarop in.
En ik kan ook onzeker worden en bang zijn dat het straks weer allemaal tijd voor niks is geweest. Het is soms net of de rest van m'n eigen leventje op pauze staat.
dinsdag 19 september 2017 om 09:31
Poeh dat klinkt best heftig. Dat is juist wat ik wil voorkomen: dat alles alleen om hem draait. Vind het ook belangrijk en fijn om mijn eigen dingen te kunnen doen. En hij net zo goed. Maar soms is het daardoor wel schipperen wanneer we elkaar kunnen zien.Chrystal schreef: ↑19-09-2017 09:24Ik herken dat wel. Ik heb nu 10 maanden een relatie. Hij woont 3 kwartier rijden van mij vandaan en werkt. Ik heb 2 kinderen en werk momenteel niet omdat ik in therapie zit. Sinds ik hem ken draait alles om hem en zijn werkschema heen. De weekenden zijn we bij elkaar en zie ik geen vriendinnen meer. Ik ben een stukje van mezelf kwijt lijkt het. Het stukje me-time wordt automatisch ingevuld. En als ik bij hem ben blijft in mijn huis alles liggen. Ook de kinderen gaan een keertje extra logeren ergens zodat wij elkaar kunnen zien, want hij moet s'ochtends werken.
Het kost veel benzine en ja wat heb je ervoor terug..in zijn huis zijn terwijl hij werkt of moe is. En soms breekt dat op ja.. het is ineens een stukje leven wat je deelt. Maar omdat je allebei een eigen huishouden hebt, lever je daarop in.
En ik kan ook onzeker worden en bang zijn dat het straks weer allemaal tijd voor niks is geweest. Het is soms net of de rest van m'n eigen leventje op pauze staat.
Komt je vriend nooit bij jou thuis?
dinsdag 19 september 2017 om 09:31
Wow dat klinkt echt superromantisch en liefdevol!Chrystal schreef: ↑19-09-2017 09:24Ik herken dat wel. Ik heb nu 10 maanden een relatie. Hij woont 3 kwartier rijden van mij vandaan en werkt. Ik heb 2 kinderen en werk momenteel niet omdat ik in therapie zit. Sinds ik hem ken draait alles om hem en zijn werkschema heen. De weekenden zijn we bij elkaar en zie ik geen vriendinnen meer. Ik ben een stukje van mezelf kwijt lijkt het. Het stukje me-time wordt automatisch ingevuld. En als ik bij hem ben blijft in mijn huis alles liggen. Ook de kinderen gaan een keertje extra logeren ergens zodat wij elkaar kunnen zien, want hij moet s'ochtends werken.
Het kost veel benzine en ja wat heb je ervoor terug..in zijn huis zijn terwijl hij werkt of moe is. En soms breekt dat op ja.. het is ineens een stukje leven wat je deelt. Maar omdat je allebei een eigen huishouden hebt, lever je daarop in.
Als de manier of frequentie van afspreken niet bij je past dan praat je daar toch over?
Je hoeft niet in zijn huis te zijn als hij werkt, om maar niet te spreken dat het jou benzine kost.
Dat je geen vriendinnen ziet doe je toch echt zelf.
Als mijn partner over mij zou praten zoals jij zou ik me afvragen wat je in godsnaam bij me doet, als het je zo zwaar valt.
dinsdag 19 september 2017 om 09:36
Dit klinkt wel erg negatief, proef geen liefde hier.Chrystal schreef: ↑19-09-2017 09:24Ik herken dat wel. Ik heb nu 10 maanden een relatie. Hij woont 3 kwartier rijden van mij vandaan en werkt. Ik heb 2 kinderen en werk momenteel niet omdat ik in therapie zit. Sinds ik hem ken draait alles om hem en zijn werkschema heen. De weekenden zijn we bij elkaar en zie ik geen vriendinnen meer. Ik ben een stukje van mezelf kwijt lijkt het. Het stukje me-time wordt automatisch ingevuld. En als ik bij hem ben blijft in mijn huis alles liggen. Ook de kinderen gaan een keertje extra logeren ergens zodat wij elkaar kunnen zien, want hij moet s'ochtends werken.
Het kost veel benzine en ja wat heb je ervoor terug..in zijn huis zijn terwijl hij werkt of moe is. En soms breekt dat op ja.. het is ineens een stukje leven wat je deelt. Maar omdat je allebei een eigen huishouden hebt, lever je daarop in.
En ik kan ook onzeker worden en bang zijn dat het straks weer allemaal tijd voor niks is geweest. Het is soms net of de rest van m'n eigen leventje op pauze staat.
Je werkt niet, dus naast je kinderen heb je zat 'me time" of kun je naar vriendinnen gaan
Ik had de eerste tijd van mijn relatie ook weinig tijd voor andere sociale contacten. Ik werk ook nog eens fulltime, vriend op 40 minuten rijden
We hebben toen afgesproken 1 avond in de week samen te zijn en het ene weekend hier en het andere bij hem
Toen kreeg ik gelukkig ook weer tijd voor vriendinnen, maar ook gewoon een avond alleen op de bank. Als we bij hem zijn ga ik ook gewoon hardlopen enzo. Dus het is niet dat ik daar zomaar "zit"
Of we werken samen in zijn tuin, en het weekend erop bij mij pakken we samen een klus aan
Of hij zit aan zijn computer vakantiefoto's te ordenen en ik hang op de bank met mijn ereader
gaat prima zo, al ben ik nu langzamerhand wel toe aan samenwonen. Ook dat groeit
Over benzine en wat dat kost heb ik me echt nog nooit druk gemaakt.....
Het enige vervelende vind ik het gesleep met spullen, nu heb ik wel al bij hem toiletspullen staan en wat reserve ondergoed, maar als ik thuis wegga met mooi weer en opeens slaat het om, dan heb ik dus geen warme jas en warme laarzen bij me. Tuurlijk kan ik dat steeds meenemen voor het geval dat, maar het wordt elke keer een complete verhuizing. Of ik heb wel schoenen bij me maar bedenk me dan dat ik net de leuke grijze aan had willen doen die thuis staan....non issue maar goed
dinsdag 19 september 2017 om 10:02
Wow....wat klink jij verliefd (not)Chrystal schreef: ↑19-09-2017 09:24Ik herken dat wel. Ik heb nu 10 maanden een relatie. Hij woont 3 kwartier rijden van mij vandaan en werkt. Ik heb 2 kinderen en werk momenteel niet omdat ik in therapie zit. Sinds ik hem ken draait alles om hem en zijn werkschema heen. De weekenden zijn we bij elkaar en zie ik geen vriendinnen meer. Ik ben een stukje van mezelf kwijt lijkt het. Het stukje me-time wordt automatisch ingevuld. En als ik bij hem ben blijft in mijn huis alles liggen. Ook de kinderen gaan een keertje extra logeren ergens zodat wij elkaar kunnen zien, want hij moet s'ochtends werken.
Het kost veel benzine en ja wat heb je ervoor terug..in zijn huis zijn terwijl hij werkt of moe is. En soms breekt dat op ja.. het is ineens een stukje leven wat je deelt. Maar omdat je allebei een eigen huishouden hebt, lever je daarop in.
En ik kan ook onzeker worden en bang zijn dat het straks weer allemaal tijd voor niks is geweest. Het is soms net of de rest van m'n eigen leventje op pauze staat.
Het klinkt echt alsof je alles vreselijk veel moeite vindt kosten.
Dat is niet de bedoeling hoor van een relatie.
En zeker de eerste jaren moet het geluk er toch echt vanaf spatten.
Dat mis ik heel erg in jouw verhaal
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 19 september 2017 om 10:35
dinsdag 19 september 2017 om 16:32
Wij hebben gelukkig geen reistijd want we wonen in dezelfde stad.Hadewychh schreef: ↑19-09-2017 10:35Herken ik helemaal niet hoor, ook een prille relatie met een flinke reistijd maar wij maken graag tijd voor elkaar. Me-time en vriendinnen moeten wat inboeten maar wat we daarvoor in de plaats krijgen is zo leuk.
Als je dat zo niet ervaart zijn jullie misschien niet zo'n goede match.
Ik zeg ook zeker niet dat het niet super leuk is wat je er voor terugkrijgt
dinsdag 19 september 2017 om 16:56
Sorry stippeltjes, reageerde eerder op Chrystal, had moeten quoten..Stippeltjesbehang schreef: ↑19-09-2017 16:32Wij hebben gelukkig geen reistijd want we wonen in dezelfde stad.
Ik zeg ook zeker niet dat het niet super leuk is wat je er voor terugkrijgt
Dat evenwicht komt bij jullie ook wel, hoelang zien jullie elkaar nu?
Vraagt wat aanpassing aan beide kanten maar als het goed zit valt alles vanzelf in de plooi.
dinsdag 19 september 2017 om 20:28
Dank je.
We zien elkaar nu twee maanden. Hoop inderdaad dat het evenwicht vanzelf komt. Als ik het soms zo hoor of lees, lijkt het bij veel mensen allemaal vanzelf te gaan. Dat brengt me soms aan het twijfelen.
donderdag 21 september 2017 om 23:39
Hoi, nog even een reactie van mij. Ik kwam inderdaad niet zo liefdevol over, maar dat voelen we wel hoor, en de tijd samen is ook onbetaalbaar.
Maar goed, de andere kant belicht, je past je eigen leven ook ineens aan, aan iemand anders. En dat doet de andere partij ook.
Maar wat geld betreft, ik werk momenteel niet omdat ik therapie heb, wat voor mij nu belangrijk is, om straks juist weer vol aan de bak te kunnen. Ik heb het reisgeld er wel graag voor over, maar zeg 3x in de week op en neer kost 70 euro..keer 4 weken. Is toch 280e in de maand, dat is nogal een aanpassing. Het is wel voor het goeie doel..maar t is niet weinig. Andersom is dat ook zo.
Dat klinkt negatief, maar is wel reëel.
Ik zie wel vriendinnen..maar het echte stappen en een dolle boel met de meiden is tegenwoordig niet meer. Je besteed de tijd die je hebt in het teken van je nieuwe relatie. En dat werpt zeker zijn vruchten af! Gelukkig haha.
Maar het is wel zo dat je daar een weg in moet vinden, allebei.
Wij zijn gelukkig allebei heel toegewijd aan elkaar, we zijn nu altijd bij elkaar op vrije momenten. Maar ik besef wel, dat ik tijd moet leren maken of een passende weg moet vinden om niet alles uit mijn leven zonder hem te laten versloffen. Dat ik dat moet kunnen gaan combineren. En dat is niet altijd makkelijk.
Maar goed, de andere kant belicht, je past je eigen leven ook ineens aan, aan iemand anders. En dat doet de andere partij ook.
Maar wat geld betreft, ik werk momenteel niet omdat ik therapie heb, wat voor mij nu belangrijk is, om straks juist weer vol aan de bak te kunnen. Ik heb het reisgeld er wel graag voor over, maar zeg 3x in de week op en neer kost 70 euro..keer 4 weken. Is toch 280e in de maand, dat is nogal een aanpassing. Het is wel voor het goeie doel..maar t is niet weinig. Andersom is dat ook zo.
Dat klinkt negatief, maar is wel reëel.
Ik zie wel vriendinnen..maar het echte stappen en een dolle boel met de meiden is tegenwoordig niet meer. Je besteed de tijd die je hebt in het teken van je nieuwe relatie. En dat werpt zeker zijn vruchten af! Gelukkig haha.
Maar het is wel zo dat je daar een weg in moet vinden, allebei.
Wij zijn gelukkig allebei heel toegewijd aan elkaar, we zijn nu altijd bij elkaar op vrije momenten. Maar ik besef wel, dat ik tijd moet leren maken of een passende weg moet vinden om niet alles uit mijn leven zonder hem te laten versloffen. Dat ik dat moet kunnen gaan combineren. En dat is niet altijd makkelijk.
donderdag 21 september 2017 om 23:40
Hoi, nog even een reactie van mij. Ik kwam inderdaad niet zo liefdevol over, maar dat voelen we wel hoor, en de tijd samen is ook onbetaalbaar.
Maar goed, de andere kant belicht, je past je eigen leven ook ineens aan, aan iemand anders. En dat doet de andere partij ook.
Maar wat geld betreft, ik werk momenteel niet omdat ik therapie heb, wat voor mij nu belangrijk is, om straks juist weer vol aan de bak te kunnen. Ik heb het reisgeld er wel graag voor over, maar zeg 3x in de week op en neer kost 70 euro..keer 4 weken. Is toch 280e in de maand, dat is nogal een aanpassing. Het is wel voor het goeie doel..maar t is niet weinig. Andersom is dat ook zo.
Dat klinkt negatief, maar is wel reëel.
Ik zie wel vriendinnen..maar het echte stappen en een dolle boel met de meiden is tegenwoordig niet meer. Je besteed de tijd die je hebt in het teken van je nieuwe relatie. En dat werpt zeker zijn vruchten af! Gelukkig haha.
Maar het is wel zo dat je daar een weg in moet vinden, allebei.
Wij zijn gelukkig allebei heel toegewijd aan elkaar, we zijn nu altijd bij elkaar op vrije momenten. Maar ik besef wel, dat ik tijd moet leren maken of een passende weg moet vinden om niet alles uit mijn leven zonder hem te laten versloffen. Dat ik dat moet kunnen gaan combineren. En dat is niet altijd makkelijk.
Maar goed, de andere kant belicht, je past je eigen leven ook ineens aan, aan iemand anders. En dat doet de andere partij ook.
Maar wat geld betreft, ik werk momenteel niet omdat ik therapie heb, wat voor mij nu belangrijk is, om straks juist weer vol aan de bak te kunnen. Ik heb het reisgeld er wel graag voor over, maar zeg 3x in de week op en neer kost 70 euro..keer 4 weken. Is toch 280e in de maand, dat is nogal een aanpassing. Het is wel voor het goeie doel..maar t is niet weinig. Andersom is dat ook zo.
Dat klinkt negatief, maar is wel reëel.
Ik zie wel vriendinnen..maar het echte stappen en een dolle boel met de meiden is tegenwoordig niet meer. Je besteed de tijd die je hebt in het teken van je nieuwe relatie. En dat werpt zeker zijn vruchten af! Gelukkig haha.
Maar het is wel zo dat je daar een weg in moet vinden, allebei.
Wij zijn gelukkig allebei heel toegewijd aan elkaar, we zijn nu altijd bij elkaar op vrije momenten. Maar ik besef wel, dat ik tijd moet leren maken of een passende weg moet vinden om niet alles uit mijn leven zonder hem te laten versloffen. Dat ik dat moet kunnen gaan combineren. En dat is niet altijd makkelijk.
donderdag 21 september 2017 om 23:54
Kun je je vriendinnen niet door de weeks zien dan als jij niet werkt en hij wel? En de weekends kunnen jullie toch om en om naar elkaar gaan zodat je evenveel benzine verrijdt?Chrystal schreef: ↑19-09-2017 09:24Ik herken dat wel. Ik heb nu 10 maanden een relatie. Hij woont 3 kwartier rijden van mij vandaan en werkt. Ik heb 2 kinderen en werk momenteel niet omdat ik in therapie zit. Sinds ik hem ken draait alles om hem en zijn werkschema heen. De weekenden zijn we bij elkaar en zie ik geen vriendinnen meer. Ik ben een stukje van mezelf kwijt lijkt het. Het stukje me-time wordt automatisch ingevuld. En als ik bij hem ben blijft in mijn huis alles liggen. Ook de kinderen gaan een keertje extra logeren ergens zodat wij elkaar kunnen zien, want hij moet s'ochtends werken.
Het kost veel benzine en ja wat heb je ervoor terug..in zijn huis zijn terwijl hij werkt of moe is. En soms breekt dat op ja.. het is ineens een stukje leven wat je deelt. Maar omdat je allebei een eigen huishouden hebt, lever je daarop in.
En ik kan ook onzeker worden en bang zijn dat het straks weer allemaal tijd voor niks is geweest. Het is soms net of de rest van m'n eigen leventje op pauze staat.
vrijdag 22 september 2017 om 01:02
Bij ons duurde het ook een tijdje voordat dat allemaal een weg vond. Zo lang jullie het leuk hebben samen, zou ik me niet te druk maken. En die onzekerheid hoort (volgens mij) ook een beetje bij een nieuwe relatie. Alles is nieuw en je bent elkaar nog echt af aan het tasten, tuurlijk is dat spannend.Stippeltjesbehang schreef: ↑19-09-2017 20:28Dank je.
We zien elkaar nu twee maanden. Hoop inderdaad dat het evenwicht vanzelf komt. Als ik het soms zo hoor of lees, lijkt het bij veel mensen allemaal vanzelf te gaan. Dat brengt me soms aan het twijfelen.
@Crystal, in jullie geval vind ik het toch nog steeds raar dat jij altijd degene bent die op en neer moet. Ondanks dat hij werkt, kan hij toch ook wel eens naar jou toe komen? Hoe gaan jullie dat doen als jij ook weer werkt?
vrijdag 22 september 2017 om 04:06
Als ik dit lees over je relatie, in combinatie met stukje van jezelf kwijt zijn en therapie, vraag ik me af hoe gezond en verstandig dit (relatie op dit moment) is.Chrystal schreef: ↑19-09-2017 09:24Ik herken dat wel. Ik heb nu 10 maanden een relatie. Hij woont 3 kwartier rijden van mij vandaan en werkt. Ik heb 2 kinderen en werk momenteel niet omdat ik in therapie zit. Sinds ik hem ken draait alles om hem en zijn werkschema heen. De weekenden zijn we bij elkaar en zie ik geen vriendinnen meer. Ik ben een stukje van mezelf kwijt lijkt het. Het stukje me-time wordt automatisch ingevuld. En als ik bij hem ben blijft in mijn huis alles liggen. Ook de kinderen gaan een keertje extra logeren ergens zodat wij elkaar kunnen zien, want hij moet s'ochtends werken.
Het kost veel benzine en ja wat heb je ervoor terug..in zijn huis zijn terwijl hij werkt of moe is. En soms breekt dat op ja.. het is ineens een stukje leven wat je deelt. Maar omdat je allebei een eigen huishouden hebt, lever je daarop in.
En ik kan ook onzeker worden en bang zijn dat het straks weer allemaal tijd voor niks is geweest. Het is soms net of de rest van m'n eigen leventje op pauze staat.
anoniem_272211 wijzigde dit bericht op 22-09-2017 04:18
1.68% gewijzigd
vrijdag 22 september 2017 om 04:16
Stippeltjesbehang: volgens mij minder proberen te denken en analyseren, maar je door je gevoel laten leiden. Dan leert de tijd je vanzelf of het iemand is om langduriger relatie mee te hebben of niet. Want door na een paar weken al te spreken over levens verweven, daarmee maak je het m.i. onnodig groot en 'zorgelijk'.
vrijdag 22 september 2017 om 06:00
Wat klinkt dit afschuwelijk.Chrystal schreef: ↑21-09-2017 23:40Hoi, nog even een reactie van mij. Ik kwam inderdaad niet zo liefdevol over, maar dat voelen we wel hoor, en de tijd samen is ook onbetaalbaar.
Maar goed, de andere kant belicht, je past je eigen leven ook ineens aan, aan iemand anders. En dat doet de andere partij ook.
Maar wat geld betreft, ik werk momenteel niet omdat ik therapie heb, wat voor mij nu belangrijk is, om straks juist weer vol aan de bak te kunnen. Ik heb het reisgeld er wel graag voor over, maar zeg 3x in de week op en neer kost 70 euro..keer 4 weken. Is toch 280e in de maand, dat is nogal een aanpassing. Het is wel voor het goeie doel..maar t is niet weinig. Andersom is dat ook zo.
Dat klinkt negatief, maar is wel reëel.
Ik zie wel vriendinnen..maar het echte stappen en een dolle boel met de meiden is tegenwoordig niet meer. Je besteed de tijd die je hebt in het teken van je nieuwe relatie. En dat werpt zeker zijn vruchten af! Gelukkig haha.
Maar het is wel zo dat je daar een weg in moet vinden, allebei.
Wij zijn gelukkig allebei heel toegewijd aan elkaar, we zijn nu altijd bij elkaar op vrije momenten. Maar ik besef wel, dat ik tijd moet leren maken of een passende weg moet vinden om niet alles uit mijn leven zonder hem te laten versloffen. Dat ik dat moet kunnen gaan combineren. En dat is niet altijd makkelijk.
Je praat over de liefde als een zakelijke deal. Je rekent uit wat het je aan geld kost, mijn hemel.
Daarbij cijfer je jezelf helemaal weg en laat je je vriendinnen barsten voor iemand waar jij altijd naartoe moet. En dat terwijl je ook nog eens in therapie zit en je daardoor niet kunt werken.
Volgens mij is therapie bedoeld om aan jezelf te werken. Wat jij doet is werken aan een ander.
Het klinkt totaal niet leuk en romantisch zoals jij het beschrijft en ik vraag mij af waarom jij je hele leven opzij zet voor alleen deze man? En zeker in deze fase van je leven...
Pas je op dat je niet al je vrienden kwijtraakt? En dat je niet meer aan de bak komt, omdat je niet vol gaat voor die therapie?
vrijdag 22 september 2017 om 10:40
Ik vind jouw reactie veel negatiever dan ik zelf over mijn situatie denk.sinnombre schreef: ↑22-09-2017 06:00Wat klinkt dit afschuwelijk.
Je praat over de liefde als een zakelijke deal. Je rekent uit wat het je aan geld kost, mijn hemel.
Daarbij cijfer je jezelf helemaal weg en laat je je vriendinnen barsten voor iemand waar jij altijd naartoe moet. En dat terwijl je ook nog eens in therapie zit en je daardoor niet kunt werken.
Volgens mij is therapie bedoeld om aan jezelf te werken. Wat jij doet is werken aan een ander.
Het klinkt totaal niet leuk en romantisch zoals jij het beschrijft en ik vraag mij af waarom jij je hele leven opzij zet voor alleen deze man? En zeker in deze fase van je leven...
Pas je op dat je niet al je vrienden kwijtraakt? En dat je niet meer aan de bak komt, omdat je niet vol gaat voor die therapie?
Het ging toch ook over de verandering van vrijgezel naar gebonden vrouw? Dat je daar een weg in moet vinden? Ik laat zeker niemand barsten. En werk zeker aan mezelf, vergeet mijn doelen daarbij niet.
Maar een paar essentiële zaken veranderen gewoon als je een relatie opbouwt en nog aan de beginfase staat. En dat geld, met die berekening, dat is toch ook een feit. Ik snap niet dat daaruit blijkt dat ik in een afschuwelijke situatie zit..