Relaties
alle pijlers
Onredelijk?
dinsdag 19 september 2017 om 23:18
Hoi,
Graag zou ik jullie mening willen weten over het volgende;
Vorig jaar zijn mijn man en ik ons eerste kindje verloren in een vergevorderd stadium van de zwangerschap. Nu ben ik weer zwanger en bijna uitgerekend en misschien dus wel extreem hormonaal.
Na het overlijden van ons kindje kwamen mijn schoonvader en zijn nieuwe vrouw bij ons op bezoek, zo gezegd om ons te steunen. Helaas is de band tussen mijn man en zijn vader nooit heel goed geweest maar dit terzijde.
Mijn man en zijn vader zijn op een gegeven moment even weg gegaan om als mannen onder elkaar te kunnen praten en ik bleef thuis achter met stief-schoonmoeder. Zij vindt/vond dat ik nooit een goede moeder zou kunnen zijn omdat ik tijdens hun bezoek niet gehuild heb en dat ik daarom ook geen kind waard ben. Ook heb ik moeten horen hoe erg het voor haar "echte" schoondochter was geweest want die was tegelijk met mij zwanger en had er de hele nacht niet van kunnen slapen. Er volgden nog meer opmerkingen maar het meeste heb ik gefilterd.
Nu komt het; binnenkort komt onze baby en ze willen wederom op bezoek komen (wij wonen niet in de buurt). Ik heb aan mijn man aangegeven dat ik het prima vind als ze langs komen maar dat ik dan niet thuis ben. Vanuit mijn omgeving hoor ik dat ik moet vergeven en vergeten maar ik merk dat ik daar heel veel moeite mee heb. Aan de andere kant wil ik het voor mijn man ook niet moeilijker maken dan het is.
Wat zouden jullie doen? De weg van de minste weerstand kiezen en een paar uur buitenshuis doorbrengen of die paar uur doorbijten en hopen dat ik ze daarna (bijna) nooit meer hoef te zien?
Graag zou ik jullie mening willen weten over het volgende;
Vorig jaar zijn mijn man en ik ons eerste kindje verloren in een vergevorderd stadium van de zwangerschap. Nu ben ik weer zwanger en bijna uitgerekend en misschien dus wel extreem hormonaal.
Na het overlijden van ons kindje kwamen mijn schoonvader en zijn nieuwe vrouw bij ons op bezoek, zo gezegd om ons te steunen. Helaas is de band tussen mijn man en zijn vader nooit heel goed geweest maar dit terzijde.
Mijn man en zijn vader zijn op een gegeven moment even weg gegaan om als mannen onder elkaar te kunnen praten en ik bleef thuis achter met stief-schoonmoeder. Zij vindt/vond dat ik nooit een goede moeder zou kunnen zijn omdat ik tijdens hun bezoek niet gehuild heb en dat ik daarom ook geen kind waard ben. Ook heb ik moeten horen hoe erg het voor haar "echte" schoondochter was geweest want die was tegelijk met mij zwanger en had er de hele nacht niet van kunnen slapen. Er volgden nog meer opmerkingen maar het meeste heb ik gefilterd.
Nu komt het; binnenkort komt onze baby en ze willen wederom op bezoek komen (wij wonen niet in de buurt). Ik heb aan mijn man aangegeven dat ik het prima vind als ze langs komen maar dat ik dan niet thuis ben. Vanuit mijn omgeving hoor ik dat ik moet vergeven en vergeten maar ik merk dat ik daar heel veel moeite mee heb. Aan de andere kant wil ik het voor mijn man ook niet moeilijker maken dan het is.
Wat zouden jullie doen? De weg van de minste weerstand kiezen en een paar uur buitenshuis doorbrengen of die paar uur doorbijten en hopen dat ik ze daarna (bijna) nooit meer hoef te zien?
"Nee" is ook een antwoord.
woensdag 20 september 2017 om 09:42
Ik zou dat ook niet kunnen vergeven. Wat mij betreft zouden ze helemaal niet welkom zijn. Sommige dingen gaan gewoon ver over de grens en dit is één van die dingen. En eerlijk gezegd zou ik van mijn man wel verwachten dat zijn loyaliteit bij mij ligt, ik zou echt pis- en pisnijdig worden als hij het heeft over 'tussen twee vuren' terwijl de andere partij mij zo ongelofelijk op mijn ziel heeft getrapt.
Ik zou ze écht niet thuis ontvangen. Iemand moet de volwassene zijn, dikke doei. Je bent straks net bevallen en je wordt nu al misselijk als je aan dat bezoek denkt, genoeg redenen om het niet te doen. Je hebt wel wat anders aan je hoofd nu. En nogmaals, je man zou je hierin gewoon moeten steunen zonder gezeik over tussen twee vuren zitten, zeker als het om dit specifieke bezoek gaat, maar daarnaast ook. Het gaat hier niet om een lullig ruzietje of om een wat ongelukkige opmerking, het gaat om een opmerking die echt intens gemeen en kwetsend is. Het heeft geen r**t met volwassenheid te maken dat jij je daar niet even overheen zet om je man een lol te doen.
Ik zou ze écht niet thuis ontvangen. Iemand moet de volwassene zijn, dikke doei. Je bent straks net bevallen en je wordt nu al misselijk als je aan dat bezoek denkt, genoeg redenen om het niet te doen. Je hebt wel wat anders aan je hoofd nu. En nogmaals, je man zou je hierin gewoon moeten steunen zonder gezeik over tussen twee vuren zitten, zeker als het om dit specifieke bezoek gaat, maar daarnaast ook. Het gaat hier niet om een lullig ruzietje of om een wat ongelukkige opmerking, het gaat om een opmerking die echt intens gemeen en kwetsend is. Het heeft geen r**t met volwassenheid te maken dat jij je daar niet even overheen zet om je man een lol te doen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 20 september 2017 om 09:45
Echt, de hele term 'tussen twee vuren inzitten' maakt me gewoon kwaad. Dat is toch van toepassing als twee partijen een ruzie hebben die buiten jou omgaat en beide partijen hebben wel een punt. Dat is in dit geval toch totaal niet van toepassing? Ik snap echt niet hoe hij die zin zijn strot uit krijgt.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 20 september 2017 om 09:52
Ja dit vind ik dus eigenlijk ook wel een beetje...badmeester schreef: ↑20-09-2017 09:25Meyana. Sorry dat ik zo dom en ordinair overkom...maar:
Van mij zouden ze de complete tering moeten kunnen krijgen. Tieft maar lekker op. Goed dat je rekening houdt met je man maar ze zijn over jouw grenzen heengegaan en nu is het gewoon klaar. Als hij niet durft te kiezen maken de omstandigheden de keuze wel.
Ik snap niet dat jouw man niet inziet dat deze mensen zich eerst maar even moeten leren gedragen.
woensdag 20 september 2017 om 10:03
Dit inderdaad. Ik mag hopen dat je man dat niet vindt, dus hij mag wel even stelling nemen en aangeven dat hij dit soort uitspraken niet meer wil horen of vernemen. En nee, hij hoeft niet de relatie gelijk te verbreken, maar hij moet wel voor je opkomen. Is hij nu wel betoeterd, je bent zijn vrouw en je draagt ook zijn kind, jullie moeten prioriteit hebben.Susan schreef: ↑20-09-2017 09:45Echt, de hele term 'tussen twee vuren inzitten' maakt me gewoon kwaad. Dat is toch van toepassing als twee partijen een ruzie hebben die buiten jou omgaat en beide partijen hebben wel een punt. Dat is in dit geval toch totaal niet van toepassing? Ik snap echt niet hoe hij die zin zijn strot uit krijgt.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 20 september 2017 om 10:08
Het is toch ook gewoon een optie dat ze niet welkom is? Waarom je in bochten wringen om dit kraambezoek toch te laten plaatsvinden?
Als ze er naar vragen waarom de heks niet welkom is, dan kan je dat prima uitleggen. Je wil niet iemand op kraambezoek die vindt dat je geen kind waard bent. Schoonvader kan zelf kiezen of hij dan alleen komt of ook niet.
Het is een volwassen vent, hij kan zelf een beslissing maken. Je hoeft niet voor hem te denken.
Als ze er naar vragen waarom de heks niet welkom is, dan kan je dat prima uitleggen. Je wil niet iemand op kraambezoek die vindt dat je geen kind waard bent. Schoonvader kan zelf kiezen of hij dan alleen komt of ook niet.
Het is een volwassen vent, hij kan zelf een beslissing maken. Je hoeft niet voor hem te denken.
woensdag 20 september 2017 om 10:17
Precies dit. Jij bent toch geen kind waard in haar ogen? Dan hoeft ze er ook niet naar te komen kijken.Felix_Urbexicus schreef: ↑20-09-2017 10:08Het is toch ook gewoon een optie dat ze niet welkom is? Waarom je in bochten wringen om dit kraambezoek toch te laten plaatsvinden?
Als ze er naar vragen waarom de heks niet welkom is, dan kan je dat prima uitleggen. Je wil niet iemand op kraambezoek die vindt dat je geen kind waard bent. Schoonvader kan zelf kiezen of hij dan alleen komt of ook niet.
Ook de opmerking dat jij haar echte schoondochter niet bent. Daarmee zegt ze toch indirect ook dat het dan haar echte kleinkind niet is?
Wat ik ook erg vind, is dat ze kennelijk gewacht heeft met deze het doen van deze uitspraken tot haar man en jouw man de deur uit waren.
Als ze echt lef gehad had, dan had ze dat gewoon gezegd waar iedereen bij was.
Ik zou haar gewoon op nette wijze vertellen dat ze niet welkom is. Je hoeft je niet te verlagen tot haar niveau.
Edit: En ik zou niet wachten tot je bevallen bent met dit te zeggen, want je kraamweek hoort onbezorgd te zijn en je moet kunnen genieten en niet steeds moeten nadenken over die heks.
anoniem_347259 wijzigde dit bericht op 20-09-2017 10:18
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
8.37% gewijzigd
woensdag 20 september 2017 om 10:35
Heel eerlijk als je man niet achter je gaat staan denk ik niet eens dat jullie relatie het gaat redden.
Tenzij je het echt geen probleem vindt om als een deurmat behandeld te worden.
De opmerkingen van je schoonmoeder gaan echt veel en veel te ver. Schoonvader ziet dat niet in en je man ok niet.
Anders zou hij nooit zeggen dat hij tussen 2 vuren stond maar voor je opkomen.
Als je baby er we maal is heb je best kans dat je schoonouders vaker contact willen en dan nog veel meer rotopmerkingen maken over jou als moeder.
Tenzij je het echt geen probleem vindt om als een deurmat behandeld te worden.
De opmerkingen van je schoonmoeder gaan echt veel en veel te ver. Schoonvader ziet dat niet in en je man ok niet.
Anders zou hij nooit zeggen dat hij tussen 2 vuren stond maar voor je opkomen.
Als je baby er we maal is heb je best kans dat je schoonouders vaker contact willen en dan nog veel meer rotopmerkingen maken over jou als moeder.
woensdag 20 september 2017 om 10:51
Ik heb nogmaals met mijn man gepraat en we zijn tot de conclusie gekomen dat we inderdaad geen actieve grootouder-rol voor deze mensen zien. Ons plan is om nu een klein feestje te geven een paar weken na de geboorte waar iedereen even oh en ah mag komen zeggen (ik weet dat dat hier op het forum als niet sociaal wordt gezien maar ja, voor velen wonen we te ver weg dus krijgen ze de mogelijkheid de baby te bewonderen als wij in de buurt zijn). Hiervoor worden zij, net als velen anderen uitgenodigd. Komen ze dan is dat zo, dan is het huis vol met andere mensen, komen ze niet, nog beter!
Het blijkt dat mijn man ook al langer met de kwestie in zijn maag zit maar mij er op dit moment niet verder mee wilde belasten. Hij ziet ontzettend op tegen het contact met zijn vader en wil het dan ook op een laag pitje houden. Ik schreef al eerder dat mijn schoonvader ontzettend manipulatief is en dit heeft de jeugd van mijn man getekend en hij wil dit ons kind niet aan doen. Een aantal mensen die ook op het feestje komen zijn op de hoogte van de uitspraken en zijn ook bereidt hen buiten te zetten als het te gek wordt.
Mijn man heeft bij zijn vader aangegeven altijd achter mij en mijn keuzes te zullen blijven staan en als antwoord daarop kreeg hij dat schoonvader altijd achter de keuzes/uitspraken van zijn vrouw zou blijven staan (dit was nog ten tijde van de discussie of ze wel of niet op onze bruiloft zouden komen). Ik heb dus zo'n voorgevoel dat dit niet goed gaat komen maar ik zal mijn man nooit dwingen om het contact met zijn familie definitief te verbreken, dit moet echt zijn eigen keuze zijn.
Het blijkt dat mijn man ook al langer met de kwestie in zijn maag zit maar mij er op dit moment niet verder mee wilde belasten. Hij ziet ontzettend op tegen het contact met zijn vader en wil het dan ook op een laag pitje houden. Ik schreef al eerder dat mijn schoonvader ontzettend manipulatief is en dit heeft de jeugd van mijn man getekend en hij wil dit ons kind niet aan doen. Een aantal mensen die ook op het feestje komen zijn op de hoogte van de uitspraken en zijn ook bereidt hen buiten te zetten als het te gek wordt.
Mijn man heeft bij zijn vader aangegeven altijd achter mij en mijn keuzes te zullen blijven staan en als antwoord daarop kreeg hij dat schoonvader altijd achter de keuzes/uitspraken van zijn vrouw zou blijven staan (dit was nog ten tijde van de discussie of ze wel of niet op onze bruiloft zouden komen). Ik heb dus zo'n voorgevoel dat dit niet goed gaat komen maar ik zal mijn man nooit dwingen om het contact met zijn familie definitief te verbreken, dit moet echt zijn eigen keuze zijn.
"Nee" is ook een antwoord.
woensdag 20 september 2017 om 10:57
Jeeeetje wat is haar probleem. Wat een heks.
Denk je dat je de moed hebt voor jezelf op te komen ipv haar te vluchten?
Je kan bijvoorbeeld zeggen: Hoe durf je zo te praten tegen me in mijn eigen huis! Ik ga al door de pijn van het verlies van mijn kindje en daar heb ik jouw shit niet bij nodig. Als je geen begrip voor mij kunt tonen dan heb ik liever dat je vertrekt. Het interreseert me geen fluit hoe jouw dochter zich voelt, die heeft geen kindje verloren. Ik wel!!
Ik snap dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan. Maar eis om je respect. Eis dat ze je goed behandeld. Je zou niet voor haar moeten hoeven vluvhten.
Denk je dat je de moed hebt voor jezelf op te komen ipv haar te vluchten?
Je kan bijvoorbeeld zeggen: Hoe durf je zo te praten tegen me in mijn eigen huis! Ik ga al door de pijn van het verlies van mijn kindje en daar heb ik jouw shit niet bij nodig. Als je geen begrip voor mij kunt tonen dan heb ik liever dat je vertrekt. Het interreseert me geen fluit hoe jouw dochter zich voelt, die heeft geen kindje verloren. Ik wel!!
Ik snap dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan. Maar eis om je respect. Eis dat ze je goed behandeld. Je zou niet voor haar moeten hoeven vluvhten.
woensdag 20 september 2017 om 11:30
Normaal ben ik niet zo. Als mensen die ik niet zo heel goed ken boos op me worden word ik normaal heel klein. Bij bekenden ga ik er wel vol tegenin. Ze blijven er op hameren dat ze per se hier thuis langs willen komen maar de afstand is dusdanig groot dat ze dan dus meerdere dagen zouden blijven. Gelukkig ziet mijn man dit ook niet zitten en heeft op dat gebied mijn/onze grenzen heel duidelijk aangegeven, geen logeerpartijen/meerdaagse bezoekjes. Wie dat wel wil kan een accommodatie in de buurt boeken maar wij kunnen niet garanderen dat we op de gewenste momenten thuis zulken zijn. Dit hebben we uiteraard niet naar schoonvader + aanhang uitgesproken.Rogita92 schreef: ↑20-09-2017 10:57Jeeeetje wat is haar probleem. Wat een heks.
Denk je dat je de moed hebt voor jezelf op te komen ipv haar te vluchten?
Je kan bijvoorbeeld zeggen: Hoe durf je zo te praten tegen me in mijn eigen huis! Ik ga al door de pijn van het verlies van mijn kindje en daar heb ik jouw shit niet bij nodig. Als je geen begrip voor mij kunt tonen dan heb ik liever dat je vertrekt. Het interreseert me geen fluit hoe jouw dochter zich voelt, die heeft geen kindje verloren. Ik wel!!
Ik snap dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan. Maar eis om je respect. Eis dat ze je goed behandeld. Je zou niet voor haar moeten hoeven vluvhten.
"Nee" is ook een antwoord.
woensdag 20 september 2017 om 11:44
Het is en blijft familie en dat contact helemaal verbreken blijft voor mijn man een moeilijke stap omdat hij dan voor zijn gevoel helemaal geen "eigen" familie meer heeft. Hij geeft wel aan dat hij zich bij mijn familie veel prettiger en geaccepteerd voelt.
"Nee" is ook een antwoord.
woensdag 20 september 2017 om 12:02
Goede oplossing TO. Met meerdere mensen in de buurt zal ze zich toch wel iets minder debiel uitlaten, mag je hopen. En ja, het is aan jouw man om te beslissen of hij het contact helemaal wil verbreken. Jij kunt wel zelf aangeven, dat jij niet mee op bezoek gaat bij hen, of dat je weg gaat mochten ze bij jullie komen. Maar meer dan dat kun je niet doen.
Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is om contact met een ouder te verbreken. Dat moet uit jezelf komen en dat mag een ander niet afdwingen. (To, dit is meer gericht tegen een aantal mensen die hier gereageerd hebben dan tegen jou. Ik heb niet de indruk dat jij je man ertoe zou dwingen.)
Aanvulling. Ik begrijp dat tussen twee vuren wel. En ik vind het dan wel keihard om te stellen dat man het niet begrijpt, en dat het maar de vraag is of de relatie het wel gaat redden met zo'n instelling. Ik neem aan dat man van TO ook keihard gekwetst is door de opmerking van stiefmonster. Maar tussen twee vuren zitten kan ook betkekenen dat je je geen raad weet met de situatie, geen oplossing ziet, geen mogelijkheid om tot die mensen door te dringen en duidelijk te maken hoe fout ze zaten.
Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is om contact met een ouder te verbreken. Dat moet uit jezelf komen en dat mag een ander niet afdwingen. (To, dit is meer gericht tegen een aantal mensen die hier gereageerd hebben dan tegen jou. Ik heb niet de indruk dat jij je man ertoe zou dwingen.)
Aanvulling. Ik begrijp dat tussen twee vuren wel. En ik vind het dan wel keihard om te stellen dat man het niet begrijpt, en dat het maar de vraag is of de relatie het wel gaat redden met zo'n instelling. Ik neem aan dat man van TO ook keihard gekwetst is door de opmerking van stiefmonster. Maar tussen twee vuren zitten kan ook betkekenen dat je je geen raad weet met de situatie, geen oplossing ziet, geen mogelijkheid om tot die mensen door te dringen en duidelijk te maken hoe fout ze zaten.
anoniem_252501 wijzigde dit bericht op 20-09-2017 12:06
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
27.85% gewijzigd
Mind the gap
woensdag 20 september 2017 om 12:05
Dus de enige reden is het idee dat “familie”, hoe waardeloos ook, belangrijk is. Ik wens je sterkte
woensdag 20 september 2017 om 12:08
Contact met familie, zeker ouders, verbreken ís nu eenmaal echt moeilijk. Je stamt er wel van af. Zij zijn de mensen die je opgevoed, gevormd hebben. Hoe naar zulke mensen ook kunnen zijn, er definitief afstand van nemen is makkelijker gezegd dan gedaan.
Mind the gap
woensdag 20 september 2017 om 16:57
Mooie post en helemaal eens!Ellius schreef: ↑20-09-2017 12:02Goede oplossing TO. Met meerdere mensen in de buurt zal ze zich toch wel iets minder debiel uitlaten, mag je hopen. En ja, het is aan jouw man om te beslissen of hij het contact helemaal wil verbreken. Jij kunt wel zelf aangeven, dat jij niet mee op bezoek gaat bij hen, of dat je weg gaat mochten ze bij jullie komen. Maar meer dan dat kun je niet doen.
Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is om contact met een ouder te verbreken. Dat moet uit jezelf komen en dat mag een ander niet afdwingen. (To, dit is meer gericht tegen een aantal mensen die hier gereageerd hebben dan tegen jou. Ik heb niet de indruk dat jij je man ertoe zou dwingen.)
Aanvulling. Ik begrijp dat tussen twee vuren wel. En ik vind het dan wel keihard om te stellen dat man het niet begrijpt, en dat het maar de vraag is of de relatie het wel gaat redden met zo'n instelling. Ik neem aan dat man van TO ook keihard gekwetst is door de opmerking van stiefmonster. Maar tussen twee vuren zitten kan ook betkekenen dat je je geen raad weet met de situatie, geen oplossing ziet, geen mogelijkheid om tot die mensen door te dringen en duidelijk te maken hoe fout ze zaten.
@To:.Fijn dat jullie er samen uitgekomen zijn!
Succes met alles
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 20 september 2017 om 16:59
Eens en fijn dat TO dit begrip ook kan opbrengen voor haar man en hem daarmee de ruimte kan bieden voor zijn eigen proces van afstand nemen. De wijze waarop TO schrijft over haar man en haar komt op mij over als twee mensen die in een begripvolle en gelijkwaardige relatie zitten waarin beiden zien van elkaar wat ze nodig hebben. Gezien de heftig verdrietige gebeurtenissen (in het verre-en in het recente verleden) vind ik dit bewonderenswaardig. Niet elk koppel kan dit dan nog voor elkaar betekenen. Heel fijn voor allebei.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 20 september 2017 om 17:31
Wauw Meyana, hoe kwetsend .. ik snap helemaal hoe hoog dit zit bij je ..
Ik denk dat je er goed aan hebt gedaan door hier met je man over te spreken en het belangrijkste, dat jullie op dezelfde lijn zitten.
In mijn geval heb ik (uiteindelijk) mijn schoonvader aangesproken op zijn ontzettend kwetsende woorden en zijn botte gedrag en heb hem alles verteld wat mij dwars zat.. het heeft ontzettend opgelucht door dit recht toe aan tegen hem te zeggen en mijn woede, ongeloof en verdriet te kunnen uiten. ( <-- aanrader, maar niet nu)
Nog steeds is het geen dikke mik, hier heb ik ook helemaal geen behoefte aan maar na bijna 8 jaar kunnen we elkaar weliswaar 'luchten' , dit voor mijn man en de kleinkinderen tijdens (sporadische) bezoekjes ...
Ik wil je heel veel geluk wensen met het kleintje die je bijna in je armen mag sluiten, je zwangerschap heeft voor je gevoel al lang genoeg geduurd denk ik..
Ik denk dat je er goed aan hebt gedaan door hier met je man over te spreken en het belangrijkste, dat jullie op dezelfde lijn zitten.
In mijn geval heb ik (uiteindelijk) mijn schoonvader aangesproken op zijn ontzettend kwetsende woorden en zijn botte gedrag en heb hem alles verteld wat mij dwars zat.. het heeft ontzettend opgelucht door dit recht toe aan tegen hem te zeggen en mijn woede, ongeloof en verdriet te kunnen uiten. ( <-- aanrader, maar niet nu)
Nog steeds is het geen dikke mik, hier heb ik ook helemaal geen behoefte aan maar na bijna 8 jaar kunnen we elkaar weliswaar 'luchten' , dit voor mijn man en de kleinkinderen tijdens (sporadische) bezoekjes ...
Ik wil je heel veel geluk wensen met het kleintje die je bijna in je armen mag sluiten, je zwangerschap heeft voor je gevoel al lang genoeg geduurd denk ik..
anoniem_246367 wijzigde dit bericht op 20-09-2017 17:31
Reden: alweer 8 jaar ipv 7 jaar
Reden: alweer 8 jaar ipv 7 jaar
0.11% gewijzigd
zondag 8 oktober 2017 om 23:02
Even een korte update: inmiddels ben ik ruim 2 weken geleden bevallen en heb een paar dagen na de bevalling mijn man dit topic laten lezen. Het was voor hem best confronterend maar aan de andere kant ook eigenlijk niets nieuws.
We hebben er lang en goed over gepraat en hebben besloten dat zijn vader en stiefmoeder definitief geen rol in het leven van ons kind gaan krijgen.
We hebben ze voor de goede orde uitgenodigd voor de kraamborrel maar die uitnodiging hebben ze afgeslagen.
Mijn man heeft in de eerste dagen een paar foto's van ons kind per WA en FB Messenger gestuurd maar de enige reactie die hij kreeg was een duimpje, er werd en wordt verder geen enkele interesse getoond. Dit heeft onze keuze nog eens extra bevestigd.
We hebben er lang en goed over gepraat en hebben besloten dat zijn vader en stiefmoeder definitief geen rol in het leven van ons kind gaan krijgen.
We hebben ze voor de goede orde uitgenodigd voor de kraamborrel maar die uitnodiging hebben ze afgeslagen.
Mijn man heeft in de eerste dagen een paar foto's van ons kind per WA en FB Messenger gestuurd maar de enige reactie die hij kreeg was een duimpje, er werd en wordt verder geen enkele interesse getoond. Dit heeft onze keuze nog eens extra bevestigd.
"Nee" is ook een antwoord.
woensdag 1 november 2017 om 22:24
De kraamborrel is inmiddels achter de rug en ze zijn inderdaad niet gekomen. Mijn man had nog wat ijdele hoop dat zijn vader misschien toch zou komen om zijn kleindochter te bewonderen, maar helaas... Na een goed gesprek met zijn moeder heeft hij een kijkje in zijn verleden gekregen over dingen die hij verdrongen had. Hierbij moet ik zeggen dat zijn moeder niet rancuneus of bevooroordeeld is, ze is slechts bij de feiten gebleven.
Om de confrontatie niet aan te hoeven gaan heeft mijn man besloten om het contact een stille dood te laten sterven. Hij heeft het ontzettend moeilijk met deze keuze maar ik weet niet hoe ik hem kan steunen. Ik laat hem nu tegen me aan praten maar ik kan geen oprechte interesse tonen. Ik voel me hier ontzettend schuldig over en zou hem zo graag helpen...
Om de confrontatie niet aan te hoeven gaan heeft mijn man besloten om het contact een stille dood te laten sterven. Hij heeft het ontzettend moeilijk met deze keuze maar ik weet niet hoe ik hem kan steunen. Ik laat hem nu tegen me aan praten maar ik kan geen oprechte interesse tonen. Ik voel me hier ontzettend schuldig over en zou hem zo graag helpen...
"Nee" is ook een antwoord.
woensdag 1 november 2017 om 22:27
Waarom niet luisteren en wat hummen? Je hoeft gevoelens toch niet te delen om te kunnen luisteren? Mocht dit wel zo zijn misschien een keer opperen dat man met iemand gaat praten die wel kan invoelen? Een prof?Meyana schreef: ↑01-11-2017 22:24Om de confrontatie niet aan te hoeven gaan heeft mijn man besloten om het contact een stille dood te laten sterven. Hij heeft het ontzettend moeilijk met deze keuze maar ik weet niet hoe ik hem kan steunen. Ik laat hem nu tegen me aan praten maar ik kan geen oprechte interesse tonen. Ik voel me hier ontzettend schuldig over en zou hem zo graag helpen...
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.