Relaties
alle pijlers
Nooit samenwonen
zaterdag 7 oktober 2017 om 11:35
Vriend en ik liggen op deze regenachtige zaterdagochtend gezellig met een kopje koffie in bed te mijmeren over onze toekomst. We zijn nu ongeveer 3,5 jaar samen, eind twintig, heel gelukkig met elkaar. Hoe langer we samen zijn, hoe meer het tot ons doordringt dat wij qua relatieverwachtingen een beetje afwijken van de norm.
Wij wonen niet in dezelfde stad en latten al onze hele relatie lang. Vanuit onze omgeving voelen we soms best wel een druk om te gaan samenwonen en aan andere 'toekomststappen' te denken. Maar ons lijkt het juist fantastisch om ook in de toekomst te blijven latten. Onze relatie gaat namelijk nooit vervelen, en elke keer als we elkaar zien is het weer spannend en voelt het als een date. We voelen nog steeds de vlinders van het begin, zeg maar.
Nou hebben wij niemand in onze omgeving die zijn (lange) relatie op die manier heeft vormgegeven. Maar ik heb hier op Viva weleens mensen voorbij zien komen die dat volgens mij ook doen. En wij zouden heel graag jullie ervaringen hierover lezen!
Bedankt alvast!
Wij wonen niet in dezelfde stad en latten al onze hele relatie lang. Vanuit onze omgeving voelen we soms best wel een druk om te gaan samenwonen en aan andere 'toekomststappen' te denken. Maar ons lijkt het juist fantastisch om ook in de toekomst te blijven latten. Onze relatie gaat namelijk nooit vervelen, en elke keer als we elkaar zien is het weer spannend en voelt het als een date. We voelen nog steeds de vlinders van het begin, zeg maar.
Nou hebben wij niemand in onze omgeving die zijn (lange) relatie op die manier heeft vormgegeven. Maar ik heb hier op Viva weleens mensen voorbij zien komen die dat volgens mij ook doen. En wij zouden heel graag jullie ervaringen hierover lezen!
Bedankt alvast!
zondag 8 oktober 2017 om 09:05
Die wonen bij mij. En mijn vriend is de halve week (of iets langer) bij ons.
zondag 8 oktober 2017 om 09:11
Dus eigenlijk is hij parttime papa en de rest van de dagen zit hij rustig in zijn eigen huis, terwijl jij alle zorg op je neemt? Lijkt me heel rot.Nelladella1 schreef: ↑08-10-2017 09:05Die wonen bij mij. En mijn vriend is de halve week (of iets langer) bij ons.
Zou echt mijn keuze niet zijn, maar als jullie je er goed bij voelen is het natuurlijk goed.
zondag 8 oktober 2017 om 09:13
SweetChili schreef: ↑08-10-2017 09:05Lastiger? Ik vond latten lastig. Constant met je spullen slepen, leven uit een tas. Nooit een plek waar je gewoon bent, maar altijd moeten afspreken.
Tuurlijk heeft samenwonen ook zo zijn uitdagingen, maar latten brengt zeker ook moeilijkheden met zich mee.
Ik ervaar totaal geen moeilijkheden. Heb zowel daar als hier kleding en spullen liggen, en als ik iets speciaals nodig heb, stop ik dat in een tas. We hebben de sleutel van elkaars huis, voelen ons in beide huizen thuis.
We spreken van te voren af 'dat weekend hier of daar?', net zoals je met je huisgenoot bespreekt welke afspraken je hebt dat weekend/die week. En na het werk ga ik dan linksaf in plaats van rechtsaf.
Ik snap niet waarom dat 'moeilijkheden' zijn.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 8 oktober 2017 om 09:17
Wij hoeven dat bijvoorbeeld al niet te overleggen, waar we zijn dit of dat weekend. En ja, leuk spullen overal neerleggen, maar dan wil je dat ene rokje aan en liggen de schoenen die er zo mooi bij passen in het andere huis. Ik werd er al snel helemaal gek van. Altijd dat gesleep met spullen om erachter te komen dat net dat ene in het andere huis ligt.
Ik had juist minder tijd voor mezelf, want je spreekt af in je vrije tijd en bent dan juist de hele tijd samen, terwijl je bij samenwonen veel makkelijker je eigen ding kunt doen en elkaar later heel vanzelfsprekend weer ziet.
Ik had juist minder tijd voor mezelf, want je spreekt af in je vrije tijd en bent dan juist de hele tijd samen, terwijl je bij samenwonen veel makkelijker je eigen ding kunt doen en elkaar later heel vanzelfsprekend weer ziet.
zondag 8 oktober 2017 om 09:26
Dit.SweetChili schreef: ↑08-10-2017 09:05Lastiger? Ik vond latten lastig. Constant met je spullen slepen, leven uit een tas. Nooit een plek waar je gewoon bent, maar altijd moeten afspreken.
Tuurlijk heeft samenwonen ook zo zijn uitdagingen, maar latten brengt zeker ook moeilijkheden met zich mee.
Voor ik mijn vriend leerde kennen dacht ik ook dat ik nooit zou willen samenwonen omdat ik zo op mijn eigen ruimte gesteld was. Maar hij paste er gewoon vanzelf in, alsof hij er altijd al was geweest. We doen ook veel dingen los van elkaar, zitten helemaal niet 24/7 op elkaars lip. Zelfs binnenshuis zit vaak genoeg bijv. een van ons in de woonkamer tv te kijken en de ander in de studeerkamer te computeren oid. Het is maar net hoe je samenwonen invult, daar is niet maar 1 standaardvorm in.
Sleur is volgens mij onafhankelijk van latten of samenwonen, het kan in elke relatie voorkomen.
zondag 8 oktober 2017 om 09:32
Dat werkt voor jou, ik word al moe als ik er aan denkhimalaya schreef: ↑08-10-2017 09:13Ik ervaar totaal geen moeilijkheden. Heb zowel daar als hier kleding en spullen liggen, en als ik iets speciaals nodig heb, stop ik dat in een tas. We hebben de sleutel van elkaars huis, voelen ons in beide huizen thuis.
We spreken van te voren af 'dat weekend hier of daar?', net zoals je met je huisgenoot bespreekt welke afspraken je hebt dat weekend/die week. En na het werk ga ik dan linksaf in plaats van rechtsaf.
Ik snap niet waarom dat 'moeilijkheden' zijn.
. Ik snap heel goed dat sommige mensen latten ideaal vinden, in het geval van TO vind ik haar wel wat te negatief en clichematig over samenwonen denken.
zondag 8 oktober 2017 om 09:52
Nee hij werkt die dagen en slaapt dan in zijn eigen huis. De dagen dat hij bij ons is, werkt hij niet (we werken allebei parttime, en hij heeft nachtdienst).SweetChili schreef: ↑08-10-2017 09:11Dus eigenlijk is hij parttime papa en de rest van de dagen zit hij rustig in zijn eigen huis, terwijl jij alle zorg op je neemt? Lijkt me heel rot.
Zou echt mijn keuze niet zijn, maar als jullie je er goed bij voelen is het natuurlijk goed.
zondag 8 oktober 2017 om 09:53
Alles is toch prima? Iemand die de voorkeur heeft om samen te gaan wonen moet dat lekker doen. TO heeft tijd voor zichzelf nodig en gebruikt dat argument (omdat het haar argument is) om niet te willen samenwonen. Daarmee zegt ze niet dat dit voor iedereen geldt.
Zij heeft er dan minder moeite mee om haar tassen te pakken en af te spreken waar ze t weekend zullen zijn.
Zoals ze haar zaterdagochtend beschrijft, klinkt die relatie helemaal Ok en twijfelen ze allebei niet aan elkaar.
Dat is ook haar vraag niet.
Ik vind t mooi dat mensen steeds meer hun eigen pad naar geluk zoeken. Dat dat niet altijd het traditionele samenwonen ja is toch niet zo gek? Ik lees fijne constructies, mensen die vlakbij elkaar wonen, in t zelfde pand of latten maar wel getrouwd zijn. Niet iedereen is gemaakt voor t samenwonende leven en iedereen mag daarvoor zijn of haar argument gebruiken.
Zij heeft er dan minder moeite mee om haar tassen te pakken en af te spreken waar ze t weekend zullen zijn.
Zoals ze haar zaterdagochtend beschrijft, klinkt die relatie helemaal Ok en twijfelen ze allebei niet aan elkaar.
Dat is ook haar vraag niet.
Ik vind t mooi dat mensen steeds meer hun eigen pad naar geluk zoeken. Dat dat niet altijd het traditionele samenwonen ja is toch niet zo gek? Ik lees fijne constructies, mensen die vlakbij elkaar wonen, in t zelfde pand of latten maar wel getrouwd zijn. Niet iedereen is gemaakt voor t samenwonende leven en iedereen mag daarvoor zijn of haar argument gebruiken.
zondag 8 oktober 2017 om 10:07
Dan is hij toch parttime vader of zijn de kinderen bij hem als jij werkt?Nelladella1 schreef: ↑08-10-2017 09:52Nee hij werkt die dagen en slaapt dan in zijn eigen huis. De dagen dat hij bij ons is, werkt hij niet (we werken allebei parttime, en hij heeft nachtdienst).
zondag 8 oktober 2017 om 10:22
Op zich is het helemaal oké dat hier nu een discussie ontstaat, maar dat is dus wel echt precies wat ik bedoelde, dat mensen vinden dat ze hun mening moeten geven, terwijl ik denk: lekker leven en laten leven.
Misschien heb ik het te algemeen gesteld, maar wat ik wilde zeggen, is dat ik in mijn omgeving bij de mensen die samenwonen, geen dingen zie waarvan ik denk: dat wil ik ook, en dat heb ik nu niet. Maar dat betekent niet dat anderen daar niet anders over kunnen denken en dat ik dat dan niet zou kunnen begrijpen. Ik begrijp heel goed dat sommige mensen willen samenwonen. Maar ik heb die behoefte niet, en mijn vriend ook niet. Dus waarom zouden we het eerst moeten 'meemaken' voordat we mogen uitspreken dat we het allebei niet willen? Dat vraag je toch ook niet aan mensen die wel samenwonen: he, ga eerst eens even een huwelijk lang latten, dan mag jij daar ook iets van vinden!
En ik vind alle verhalen die ik hier voorbij zie komen, mooi. Mensen die getrouwd zijn en latten, mensen die kinderen hebben en latten, mensen die in een 2-onder-1-kap wonen, mensen die niet konden wachten met samenwonen en daarmee nu heel gelukkig zijn. Zolang je gelukkig bent, en de situatie werkt voor beiden, is het toch fantastisch? Bestaat er iets mooiers dan gelukkig zijn in de liefde in een vorm die voor beiden helemaal oké voelt?
En ik ben het ook eens met Tenar dat het heel mooi is dat mensen steeds meer hun eigen pad uitvinden zonder per se de gebaande paden te bewandelen.
Misschien heb ik het te algemeen gesteld, maar wat ik wilde zeggen, is dat ik in mijn omgeving bij de mensen die samenwonen, geen dingen zie waarvan ik denk: dat wil ik ook, en dat heb ik nu niet. Maar dat betekent niet dat anderen daar niet anders over kunnen denken en dat ik dat dan niet zou kunnen begrijpen. Ik begrijp heel goed dat sommige mensen willen samenwonen. Maar ik heb die behoefte niet, en mijn vriend ook niet. Dus waarom zouden we het eerst moeten 'meemaken' voordat we mogen uitspreken dat we het allebei niet willen? Dat vraag je toch ook niet aan mensen die wel samenwonen: he, ga eerst eens even een huwelijk lang latten, dan mag jij daar ook iets van vinden!
En ik vind alle verhalen die ik hier voorbij zie komen, mooi. Mensen die getrouwd zijn en latten, mensen die kinderen hebben en latten, mensen die in een 2-onder-1-kap wonen, mensen die niet konden wachten met samenwonen en daarmee nu heel gelukkig zijn. Zolang je gelukkig bent, en de situatie werkt voor beiden, is het toch fantastisch? Bestaat er iets mooiers dan gelukkig zijn in de liefde in een vorm die voor beiden helemaal oké voelt?
En ik ben het ook eens met Tenar dat het heel mooi is dat mensen steeds meer hun eigen pad uitvinden zonder per se de gebaande paden te bewandelen.
zondag 8 oktober 2017 om 11:50
Toch heb ik niet het idee dat je echt 'de diepte' in gaat als je niet samenwoont. Het blijft toch meer vrijblijvend. Vroeger had ik 5 jaar een relatie, waarvan 4 gelat. Pas toen we gingen samenwonen zagen we hoe verschillend we eigenlijk waren en totaal niet bij elkaar pasten. Het is na een jaar ook uitgegaan. Ik denk dat je elkaar pas echt leert kennen als je met iemand samenwoont, net zoals je dat met je ouders en evt broer/zus hebt gedaan.
Ik zeg maar zo, ik zeg maar niets. En dan heb ik eigenlijk al teveel gezegd.
zondag 8 oktober 2017 om 16:41
Jij bent juist degene die heel duidelijk een mening heeft over samenwonen. Je relatie zou er een sleur van worden, de spanning gaat weg, er ontstaat irritatie etc. etc.PetitBiscuit schreef: ↑08-10-2017 10:22Op zich is het helemaal oké dat hier nu een discussie ontstaat, maar dat is dus wel echt precies wat ik bedoelde, dat mensen vinden dat ze hun mening moeten geven, terwijl ik denk: lekker leven en laten leven.
Misschien heb ik het te algemeen gesteld, maar wat ik wilde zeggen, is dat ik in mijn omgeving bij de mensen die samenwonen, geen dingen zie waarvan ik denk: dat wil ik ook, en dat heb ik nu niet. Maar dat betekent niet dat anderen daar niet anders over kunnen denken en dat ik dat dan niet zou kunnen begrijpen. Ik begrijp heel goed dat sommige mensen willen samenwonen. Maar ik heb die behoefte niet, en mijn vriend ook niet. Dus waarom zouden we het eerst moeten 'meemaken' voordat we mogen uitspreken dat we het allebei niet willen? Dat vraag je toch ook niet aan mensen die wel samenwonen: he, ga eerst eens even een huwelijk lang latten, dan mag jij daar ook iets van vinden!
Als je trouwens pas drie jaar verkering hebt en je woont allebei in je eigen huis, dan noem je dat geloof ik
niet latten, maar gewoon apart wonen.
zondag 8 oktober 2017 om 16:43
Veel mensen willen ook niet de diepte in, volgens mij. Het moet allemaal vooral leuk zijn. Als de ander ziek is ga je weer naar je eigen huis.rotterdammert23 schreef: ↑08-10-2017 11:50Toch heb ik niet het idee dat je echt 'de diepte' in gaat als je niet samenwoont. Het blijft toch meer vrijblijvend. Vroeger had ik 5 jaar een relatie, waarvan 4 gelat. Pas toen we gingen samenwonen zagen we hoe verschillend we eigenlijk waren en totaal niet bij elkaar pasten. Het is na een jaar ook uitgegaan. Ik denk dat je elkaar pas echt leert kennen als je met iemand samenwoont, net zoals je dat met je ouders en evt broer/zus hebt gedaan.
zondag 8 oktober 2017 om 16:44
SweetChili schreef: ↑08-10-2017 16:41Als je trouwens pas drie jaar verkering hebt en je woont allebei in je eigen huis, dan noem je dat geloof ik
niet latten, maar gewoon apart wonen.
En vanaf wanneer mag het van jou wél latten heten?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 8 oktober 2017 om 16:58
SweetChili schreef: ↑08-10-2017 16:54Het moet een bewuste keuze zijn. TO en haar vriend komen erachter dat ze misschien wel liever apart van elkaar blijven wonen, maar tot nu is het meer vanzelfsprekend geweest, omdat een relatie nu eenmaal altijd start in twee huizen.
Dus als ze vandaag hardop besluiten dat ze apart willen blijven wonen, dan latten ze vanaf vandaag?
Gisteren dan nog niet, want toen nog niet hardop gezegd.
Bijzonder.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 8 oktober 2017 om 17:07
Wanneer vind jij dan dat het latten heet? Als je net verkering hebt, dan lat je toch ook niet, omdat je nu eenmaal allebei in een ander huis woont?
zondag 8 oktober 2017 om 17:11
ik heb twee stellen in mijn vriendenkring die al heel lang (+25 jaar) latten
voor hen werkt het heel goed. Beide stellen hebben geregistreerd partnerschap zodat ze elkaars erfgenaam zijn.
wel beide kinderloos/kindervrij gebleven, met kinderen lijkt dat latten me wel behoorlijk lastig. Allemaal mensen met een grote behoefte aan persoonlijke ruimte inderdaad.
waar ze nu wel tegenaan lopen is dat door het geregistreerd partnerschap ze beide een lagere AOW krijgen (voor samenwonenden, niet voor alleenwonenden), terwijl ze natuurlijk wel beide woonlasten hebben omdat ze beide een eigen huis hebben. De SVB redeneert dat meer dan drie avonden samen doorbrengen samenwonen betekent.
Je kunt zeggen, daar hebben ze dan zelf voor gekozen, maar houd er rekening mee dat het sociale zekerheidsstelsel (in elk geval op dit moment) nog niet op dit soort relatievormen is ingesteld.
voor hen werkt het heel goed. Beide stellen hebben geregistreerd partnerschap zodat ze elkaars erfgenaam zijn.
wel beide kinderloos/kindervrij gebleven, met kinderen lijkt dat latten me wel behoorlijk lastig. Allemaal mensen met een grote behoefte aan persoonlijke ruimte inderdaad.
waar ze nu wel tegenaan lopen is dat door het geregistreerd partnerschap ze beide een lagere AOW krijgen (voor samenwonenden, niet voor alleenwonenden), terwijl ze natuurlijk wel beide woonlasten hebben omdat ze beide een eigen huis hebben. De SVB redeneert dat meer dan drie avonden samen doorbrengen samenwonen betekent.
Je kunt zeggen, daar hebben ze dan zelf voor gekozen, maar houd er rekening mee dat het sociale zekerheidsstelsel (in elk geval op dit moment) nog niet op dit soort relatievormen is ingesteld.
zondag 8 oktober 2017 om 17:15
Mensen bemoeien zich met elkaar door diens levensnormen anderen op te leggen. Ik moest kinderen willen. Maar ik wilde dus niet. Maar hoe vaak er niet naar gevraagd is.
En als je single bent, "heb je nog geen vriendje? Daar snap ik helemaal niets van?". Valt niets aan te snappen, maar goed.
De norm is:
1 verkering krijgen
2 samen wonen
3 trouwen
4 kinderen krijgen.
Als een van die punten ontbreekt, loop je niet in de pas. En je moet in de pas lopen.
Dus op allerlei manieren kun je dit gezeur krijgen. Maar blijf bij je eigen gevoel, dan word je het gelukkigst. Ik vind dat latten niet praktisch en economisch, maar het is niet mijn leven. Als jullie je hier goed bij voelen, moet je het niet anders gaan doen omdat anderen er anders over denken.
En als je single bent, "heb je nog geen vriendje? Daar snap ik helemaal niets van?". Valt niets aan te snappen, maar goed.
De norm is:
1 verkering krijgen
2 samen wonen
3 trouwen
4 kinderen krijgen.
Als een van die punten ontbreekt, loop je niet in de pas. En je moet in de pas lopen.
Dus op allerlei manieren kun je dit gezeur krijgen. Maar blijf bij je eigen gevoel, dan word je het gelukkigst. Ik vind dat latten niet praktisch en economisch, maar het is niet mijn leven. Als jullie je hier goed bij voelen, moet je het niet anders gaan doen omdat anderen er anders over denken.
zondag 8 oktober 2017 om 17:15
Je weet waar 'lat' voor staat?SweetChili schreef: ↑08-10-2017 16:41Jij bent juist degene die heel duidelijk een mening heeft over samenwonen. Je relatie zou er een sleur van worden, de spanning gaat weg, er ontstaat irritatie etc. etc.
Als je trouwens pas drie jaar verkering hebt en je woont allebei in je eigen huis, dan noem je dat geloof ik
niet latten, maar gewoon apart wonen.
zondag 8 oktober 2017 om 17:55
Ik ken ook een stel dat ieder een eigen appartement had op één verdieping. Een latten dus. Ze hadden zelfs kinderen samen. De relatie is uiteindelijk wel stukgelopen, maar ik weet niet of dat daar aan lag. De man was nogal een bijzonder type, zeg maar.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
zondag 8 oktober 2017 om 18:08
Ik ook niet ik vind iets latten als je een serieuze relatie hebt maar niet de intentie om de komende pakweg 10 jaar te gaan samenwonen of überhaupt te gaan samenwonen.SweetChili schreef: ↑08-10-2017 17:48Living apart together. Toch vind ik het geen latten als je net verkering hebt.
Ik had jou op negeer maar door de quotes las ik het. Op aktueel ben jij simpelweg een full blown racist. Doe niet alsof wij hier gek zijn.
zondag 8 oktober 2017 om 18:10
De mensen die ik ken die latten doen dit, omdat samenwonen nadelige financiële gevolgen zou hebben, of uit angst om hun zelfstandigheid te verliezen door een nare ervaring in het verleden. Ook wel jonge mensen die bijvoorbeeld vanwege werk in verschillende steden niet bij elkaar kunnen wonen.gemberpannekoek schreef: ↑08-10-2017 17:11ik heb twee stellen in mijn vriendenkring die al heel lang (+25 jaar) latten
voor hen werkt het heel goed. Beide stellen hebben geregistreerd partnerschap zodat ze elkaars erfgenaam zijn.
wel beide kinderloos/kindervrij gebleven, met kinderen lijkt dat latten me wel behoorlijk lastig. Allemaal mensen met een grote behoefte aan persoonlijke ruimte inderdaad.
waar ze nu wel tegenaan lopen is dat door het geregistreerd partnerschap ze beide een lagere AOW krijgen (voor samenwonenden, niet voor alleenwonenden), terwijl ze natuurlijk wel beide woonlasten hebben omdat ze beide een eigen huis hebben. De SVB redeneert dat meer dan drie avonden samen doorbrengen samenwonen betekent.
Je kunt zeggen, daar hebben ze dan zelf voor gekozen, maar houd er rekening mee dat het sociale zekerheidsstelsel (in elk geval op dit moment) nog niet op dit soort relatievormen is ingesteld.
Heel vaak is het niet helemaal een vrije keuze.
zondag 8 oktober 2017 om 18:29
SweetChili schreef: ↑08-10-2017 17:48Living apart together. Toch vind ik het geen latten als je net verkering hebt.
TO en haar partner zijn 3,5 jaar bij elkaar. Niet echt ‘net verkering’, maar ze moeten voor jou aan meer voorwaarden voldoen voor je vindt dat ze latten
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje