Koopverslaafd

17-02-2009 16:26 71 berichten
Alle reacties Link kopieren
..
Alle reacties Link kopieren
Het lijkt me zaak eerlijk bij jezelf te rade te gaan waarom je het kopen zo nodig hebt. Vult het een leegte, leidt het je af van een onderhuids problemen of nare gevoelens? Volgens mij moet je de oorzaak kennen om je verslaving blijvend te kunnen oplossen. Pinpas thuishouden, geld op je spaarrekening zetten... allemaal symptoombestrijding. Tuurlijk is het zinvol om je dit 'goede gedrag' aan te leren, maar als je niet werkt aan de onderliggende oorzaak heeft het volgens mij geen duurzaam effect.
Alle reacties Link kopieren
....
Alle reacties Link kopieren
Vanwaar die haha achter je opmerking dat het misschien tijd is voor therapie? Ik denk serieus dat dit niet eens zo'n slechte oplossing is om om te gaan met je verleden. Het een plaats te geven en zo niet meer bang te hoeven te zijn voor de toekomst. Wanneer jij onbewust de angst niet mee hebt om buitengesloten te worden kan dit idd jouw winkelgedrag beinvloeden. Het is niks om je voor te schamen of om weg te lachen.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
Alle reacties Link kopieren
Dat zou de oorzaak best 's kunnen zijn. Dat in je hoofd nog steeds de onzekere ik van vroeger zit, bedoel ik. En dat je allemaal 'buitenkantdingen' koopt om erbij te horen, terwijl dat nu niet meer nodig is. Volgens mij moet je twee dingen doen: 1. Werken aan zelfvertrouwen en een reeel zelfbeeld, al dan niet met hulp van een therapeut. 2. Hulp zoeken om van je verslaving af te komen. We kunnen er luchtig over doen, maar een koopverslaving is wel degelijk een echte verslaving. Het gedrag is zo ingesleten dat het, denk ik, nog knap lastig is om er vanaf te komen. Misschien heb je iets aan dit artikel (gewoon gegoogled op 'koopverslaving' en 'therapie') http://www.carienkarsten.nl/column/trouw_shoppen.htm
Alle reacties Link kopieren
.....
Alle reacties Link kopieren
Goed van je dat je het serieus neemt en hulp gaat zoeken! Ik vind het helemaal niet raar dat je hiervoor naar een psycholoog gaat. Veel succes. Ik hoop dat het je helpt.
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar..



Ik ben ook begonnen met elke maand eerst 150 euro op een spaarrekening te zetten waar ik niet aan kan komen.. Dit ging zo goed dat ik begin vorig jaar nog eens 150 euro er bij ging sparen..

Toen ik mijn huisje ging kopen heb ik er deels wat vanaf moeten halen. Maar ik heb er een leuk bankstel en kledingkast van kunnen kopen. In mijn ogen goed bestede dingen.

Nu ben ik weer 200 euro per maand aan het sparen naar mijn spaarrekening waarvan ik het pasje aan mijn ouders heb gegeven.. (tja als t niet goedschiks kan dan maar kwaadschiks) Ik kan dus pas bij dat geld wanneer ik t pasje aan mijn vader/moeder vraag. Verder spaar ik nog elke maand 150 euro die op een rekening staat waar ik wel bij kan komen voor onverhoopte zaken , bv een rekening die erg hoog is of zoals straks met de WOZ waarde geld moet betalen.

Verder heb ik 100 euro per maand die ik mag besteden aan kleding/schoenen.



ben sinds 3 weken gestopt met roken en dat geld zet ik ook opzij helft gaat naar die rekening waarvan mijn vader het pasje heeft en een helft komt bij die 150 euro op waar ik wel bij kan.
Alle reacties Link kopieren
Wanneer je spaarrekening er in eens uitziet met 4 cijfers voor de komma .. Ik vond het een uitdaging om daar steeds meer bij te laten komen..

De 1e 1000 euro was pittig voor mij om te sparen , daarna werd het gewoon een sport om van die 1000 2000 te gaan maken.
Alle reacties Link kopieren
Hi Agneta,

Ik heb je verhaal gelezen over je koopverslaving. Ik wil graag met je in contact komen om hierover te oraten. Wil je me mailen op reneelamboo@hotmail.com.

Groetjes,

Renee
Alle reacties Link kopieren
Het zal best wel een oorzaak kunnen hebben maar bij mij is die niet heel duidelijk. Ik kan best wel eens onzeker zijn en uit dit totaal niet maar heeft iedereen dit niet? Ik kreeg vroeger gewone kleren, niet heel goedkoop en niet heel duur. (een mix tussen peek en kloppenburg esprit en barbera farber in de uitverkoop) Ik zat op een school waar merkkleding totaal onbelangrijk was.

Ik herinner me wel al vroeg dat ik kleding leuk vond en zelfs de 'juiste' soort spulletjes wilde. Dat dat de juiste waren verzon ik zelf of dit soort dingen voelde ik aan. Zo had ik als eerste op school een swatch horloge en die vonden ze maar niets bijzonder.

Ik ben gewoon werkelijk dol op kopen, winkelen en alleen maar kijken is niet aan mij besteed. Vrienden van mij zeggen wel eens dat ik een ideale personal shopper zou zijn. Ik bel ook vaak vrienden op vanuit de winkel 'hier hangt dit en dit is dat niks voor jou?" Dat vind ik ook heel leuk, kopen voor iemand anders.



Soms heb ik iets zien hangen wat ik niet kon betalen en dan zit datgeen de hele dag in mijn hoofd.

Miskopen doe ik overigens niet zo veel, ik weet goed wat ik wel en niet draag.



Agneta en de overige ook; hoe vaak shoppen jullie in de maand?

Ik een keer of 4, doorgaans ga ik iedere week wel effe de stad in en geef meestal 10-60 euro per keer uit. Behalve bij schoenen of jassen of tassen dan ga ik erover. Verder shop ik meer in de uitverkoop, hier sla ik mijn grootste slagen.

Ook ben ik dol op die outletcenta.



Al met al veel te veel dus, ik zou het moeten beperken tot hooguit 2x per maand. Misschien is dat een mooi doel. Naast sparen op mijn spaarrekening.
Alle reacties Link kopieren
Wat bij mij helpt: iets leuks zien, aanpassen en je al helemaal voorstellen hoe je het gaat dragen. En dan opeens denken: laat ook maar zitten, ik heb eigenlijk helemaal geen zin om dit te kopen. Tegen de verkoopster zeggen; "ik denk er nog even over". Zo heb je toch even je moment van plezier gehad en je gaat zonder (overbodige) draagtas naar buiten. Dat laatste is het moeilijkste, maar later wordt het ook een soort van sport en is het net zo leuk als wel iets kopen. Ben je tenminste trots op jezelf.

Voor dingen die je écht wil hebben: zet op een datum in je agenda (bijvoorbeeld nadat je je geld hebt gekregen) wanneer je het van jezelf mag kopen. En het liefst pas over een week of 4.
Alle reacties Link kopieren
quote:Vinyl schreef op 17 februari 2009 @ 18:25:

[...]





Je kunt toch ook gewoon lekker neuzen?

Leuke dingetjes kijken, boekwinkels doorstruinen....

Vinyl, je begrijpt het verkeerd. Gewoon lekker neuzen kan niet als je koopverslaafs bent want alles wat je ziet is aantrekkelijk om te kopen. Nou ja, alles. Veel.

Zonder geld hoef je de stad niet in te gaan, kost mij dubbel zoveel tijd want als ik dan iets tegenkom dat ik perse wil kopen, ga ik thuis mijn pasje halen. Dus dat werkt niet. Helemaal niet gaan werkt wel. De behoefte wordt dan ook minder na een tijdje. Maar net als je denkt dat het wel weer een keer kan, kom ik weer met tassenvol thuis. Dus het kan niet. Er is altijd wel een leuk koopje. De sale is helemaal horror want alles is zoveel afgeprijsd dat je je een dief van je eigen portemonnee vindt als je niets koopt. Altijd is er wel een excuus; het is een basisstuk, het is wel 70% afgeprijsd, het is precies wat ik zocht,etc.

Bij mij is de oorzaak ook niet bekend. Ik heb een hoog gevoel van eigenwaarde. Maar als ik iets heb gekocht dat ik geweldig vind en ik trek het aan, voel ik me nog beter. En juist dat gevoel is verslavend. Nog erger wordt het als iemand zegt dat ik iets leuks aan heb. Dan krijg ik meteen de neiging om er nog een exemplaar van te kopen. Tja, erg he?
Alle reacties Link kopieren
quote:Azur schreef op 17 februari 2009 @ 21:37:

Wat bij mij helpt: iets leuks zien, aanpassen en je al helemaal voorstellen hoe je het gaat dragen. En dan opeens denken: laat ook maar zitten, ik heb eigenlijk helemaal geen zin om dit te kopen. Tegen de verkoopster zeggen; "ik denk er nog even over". Zo heb je toch even je moment van plezier gehad en je gaat zonder (overbodige) draagtas naar buiten. Dat laatste is het moeilijkste, maar later wordt het ook een soort van sport en is het net zo leuk als wel iets kopen. Ben je tenminste trots op jezelf.

Voor dingen die je écht wil hebben: zet op een datum in je agenda (bijvoorbeeld nadat je je geld hebt gekregen) wanneer je het van jezelf mag kopen. En het liefst pas over een week of 4.Dat is ook een manier. Ik heb dit vaak als ik al wat heb gekocht en ik trek het thuis aan. Dan valt het tegen en gaat het terug. Zet ik het geld weer op de bank.
Alle reacties Link kopieren
Ik wilde laten zien hoe het ook kan.

Snap wel dat dat voor een koopverslaafde niet makkelijk is.

Maar het kan dus wel, en het kan ook leuk zijn zonder pinpas. Dat wilde ik ermee zeggen.
Alle reacties Link kopieren
niet om je de ogen uit te steken maar ik ben nu na 8 jaren sparen mijn nieuwe huis aan het inrichten.We hebben veel mooie antieke /vintage meubelen die we niet wegdoen maar een bank en tv en mooie vloer en badkamerinrichting etc daarvoor moeten we shoppen.



Het geeft enorm veel voldoening om een goede spaarpot te hebben en die uit te geven aan duurzame spullen die je bewust koopt. Stel je maar eens voor, al het geld dat je in 8 jaar kan missen spenderen aan iets blijvends! Heerlijk! Hou jezelf ook een positief beeld voor ipv; 'ik mag niet' en 'ik zou moeten'!

succes!
Alle reacties Link kopieren
Nevaneva ik herken me helemaal in jou verhaal! Ondanks dat je je goed voelt in iets nieuws beter voelen, de sale als een dief van eigen portomonee zien. En inderdaad, na een poosje niet shoppen slijt het maar het is zo weer terug.
Alle reacties Link kopieren
Zelfde probleem als ik heb dus. De herkenning hier is fijn, maar ik realiseer me dondersgoed dat ik hier iets aan moet doen. Ik denk dat ik het wel zelf kan maar dat denk ik al zo lang. De wil om er echt een einde aan te maken ontbreekt blijkbaar. Steeds zie ik wel weer iets dat ik moet hebben of staan er dingen op mijn verlanglijstje. Dat schiet dus niet op,

Ik heb nog wel meer verslavingskenmerken waar ik hier liever niet op in ga, dus het zit een beetje in mijn karakter. Ik weet wel dat die verslavingen er zijn om iets te vervangen of om er niet aan te hoeven denken. Misschien zou ik daar therapie voor moeten nemen.
quote:Vinyl schreef op 17 februari 2009 @ 18:25:

[...]





Je kunt toch ook gewoon lekker neuzen?

Leuke dingetjes kijken, boekwinkels doorstruinen....Dat zou ik zonde van mijn tijd vinden. Die stad door moeten lopen en dan nog niets mee naar huis kunnen nemen. En ik ben dan juist geen shopper (qua winkelen) ik koop wel heel veel, maar het meeste via internet. En ik steek er mezelf niet voor in de schulden. Als ik 't niet kan betalen, dan zou ik zeker niet zoveel brassen.
Alle reacties Link kopieren
....
Alle reacties Link kopieren
Goed Agneta dingen verkopen. Dat doe ik ook vaak. En als je dan nog een rondje door het huis loopt kom je weer dingen tegen. Ook goedkope dingen verkopen loont echt wel, en het voelt beter.



Ik heb vandaag wel weer gewinkeld en laarzen gekocht. Waren wel erg in de uitverkoop -70%. Ik heb me voorgenomen om de komende maand (start morgen) nog maar minder dan 50 euro uit te geven aan kleding. Dus tot 20 maart. Kortom niet meer winkelen. Wie doet er mee?
Alle reacties Link kopieren
Oh, ik las kookverslaafd.



Sorry!
He Dames,



yep heel herkenbaar!

de tip denk bij jezelf heb ik dit echt nodig? werkt niet bij koopverslaafden. heel lief bedacht maar ik kan 100 reden opnoemen waarom ik een snoezig schoentje moet kopen!



Gelukkig ben ik geen koopverslaafde anymore, hoe? ik ga gewoon niet naar de winkels op zaterdag. :-) werkt echt!
Alle reacties Link kopieren
Hier ook een shopaholic... Shoppen is mijn hobby. Ik ga iedere week minimaal drie keer de stad in en koop eigenlijk altijd wel iets. Ik vlieg van de ene 'obsessie' naar de andere. Meestal bedenk ik van tevoren wat ik 'nodig' heb en ga daar naar op zoek. In de eerste winkel zie ik dan al dingen waarvan ik denk; oh, dat 'moet' ik ook nog hebben. En zo gaat het door. Uiteindelijk weet ik dan niet eens meer waarvoor ik nou de stad in ging, maar kom ik toch met tassen vol aankopen thuis. 's Avonds overdenk ik dan alles wat ik heb gezien in de stad en heb ik vaak nog spijt ook van aankopen die ik niet gedaan heb. Vervolgens krijg ik daar weer een heel onrustig gevoel van en blijft het net zolang door mijn hoofd spoken tot ik dat ook heb gekocht.



Mooie kleding geeft me een heerlijk gevoel. In de winkel voel ik me dolgelukkig met mijn nieuwe aanwinsten. Vervolgens ben ik er gemiddeld 2 dagen heel blij mee en daarna moet ik door naar mijn volgende shop-shot.



Sinds een paar dagen ben ik in 'rehab'. Ik wil binnenkort proberen zwanger te worden en ik vind dat ik eerst verantwoord met geld moet om kunnen gaan en mijn zelfvertrouwen uit mezelf en niet uit kleding halen. Maar het valt me erg zwaar. Het is altijd mijn ultieme weekendgevoel: 's zaterdags shoppen. En nu moet ik mijn weekends dus anders gaan indelen. Ik ben vandaag wel de stad in geweest en heb van alles gezien wat ik wilde kopen. In winkel één zag ik een jurkje voor slechts ¤15,-. Gelukkig bedacht ik me dat ik al zo'n soort jurkje had en hing ik hem terug. In winkel twee zag ik een leuke jas in de aanbieding. Ik stond al bij de pashokjes te wachten, maar dat duurde heel lang. Vervolgens zag ik dat er ook nog eens een hele lange rij voor de kassa stond, hierdoor had ik heel veel tijd om over deze bijna-aankoop na te denken en besloot ik de jas uiteindelijk toch terug te hangen. In winkel 3 hetzelfde verhaal. Een leuke sjaal gezien en ook nog prachtige armbanden. Ik wilde de handel al bijna afrekenen, maar heb toch alles weer terug gehangen. Vervolgens ben ik met lege handen naar huis gegaan en heb thuis mijn kledingkast overhoop gehaald om nieuwe creaties met mijn huidige garderobe te maken. Ook leuk... Maar god, wat is het moeilijk zeg... Ik voel me net een junk die af moet kicken.
Alle reacties Link kopieren
Ja, hier nog een, ook ik join the club... Ik zou mezelf niet ernstig koopverslaafd noemen maar ik zit zeker in de gevarenzone. Ik studeer en leen maximaal en toch kom ik nooit uit met mijn geld. Terwijl ik voor studentenbegrippen echt best rijk ben. Als het me een paar maanden lukt om minder kleren te kopen, geef ik mijn geld wel weer uit aan stapels boeken of sieraden. Ik heb echt een lijstje winkels waar ik NIET naar binnen moet gaan omdat ik daar bijna altijd wel weer met een volgeladen tasje naar buiten kom. Het ergste is eigenlijk dat ik winkel van geld dat ik geleend heb en dus straks zal moeten terugbetalen als ik werk. Toch lijkt dat niet echt tot me door te dringen, het voelt als 'mijn' geld.



Ik hou het wel goed in de gaten, ook mijn vriend weet ervan en houdt een oogje in het zeil. Sinds ruim een jaar kan ik niet meer rood staan en dat heeft enorm geholpen. Ik heb de afgelopen maanden voor mijn doen echt extreem weinig gekocht. Vorige week heb ik weer eens lekker geshopt, toen voelde ik me eindelijk eens niet schuldig, fijn was dat



Ik heb aan de tips verder weinig toe te voegen, maar ik zal dit topic zeker blijven volgen!
Alle reacties Link kopieren
Sisa jij bent ook echt erg! 3x in de week haal ik niet, het blijft bij 1x. Goed dat je gaat minderen. Misschien een vast budget met jezelf afspreken?



Ik had 50 euro bedacht voor een maand en er zijn er al 30 op. Nog 20 dus, dat haal ik nooit want ik ga morgen naar een monster verkoop waar ik meestal rond de 50 euro uitgeef. Maar ik ga wel vandaag dingen op marktplaats verkopen.

Nee, niet vandaag, NU!



Boomkat geweldige avatar!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven