Kinderen
alle pijlers
Ex heeft kind geslagen
woensdag 5 juli 2017 om 18:29
Het is eigenlijk precies zoals de topic titel zegt, maar ik zal even wat meer informatie geven.
Kind is 9, over het algemeen een lief en gevoelig mannetje wat af en toe ontploft als hij boos is. Ik weet ondertussen hoe ik daar het beste mee om kan gaan en eigenlijk gaat dat heel goed. (Kan het ook vaak voor zijn).
Ik hoorde de laatste tijd al dat hij veel ruzie had met zijn vader. Ik heb een aantal keer geprobeerd om daar over te praten, maar ex is heel snel van de schuld afschuiven, in dit geval ligt het dan dus aan kind.
In deze situatie is het dus helemaal uit de hand gelopen. Kind dacht een leuk, maar misplaatst, grapje te maken. Vader werd boos, waarop kind ook boos werd. Vader stuurde hem naar zijn kamer en heeft hem daar met geweld in geduwd. Vervolgens gaat kind helemaal over de rooie. Vader pakt kind op en gooit hem op bed, waardoor hij met zijn hoofd tegen de lamp komt. Kind maait met zijn armen in het rond en raakt hierbij vader in zijn gezicht. Vader reageert daarop door kind behoorlijk hard een stomp te geven in zijn ribben (er is nu een blauwe plek te zien).
Ik weet nu even niet zo goed wat ik hiermee moet. Ik heb ex heel duidelijk laten weten dat dit echt niet kan. Ex heeft wel meteen zijn excuses aangeboden en zegt zich echt rot te voelen. Maar hij heeft ook een agressief verleden (huiselijk geweld tegen mij) en kind haalt blijkbaar echt het bloed onder zijn nagels vandaan en dan kan hij zich niet inhouden. Ik moet het sowieso even laten bezinken. Maar ik weet nu gewoon niet goed wat het beste is.
Kind is 9, over het algemeen een lief en gevoelig mannetje wat af en toe ontploft als hij boos is. Ik weet ondertussen hoe ik daar het beste mee om kan gaan en eigenlijk gaat dat heel goed. (Kan het ook vaak voor zijn).
Ik hoorde de laatste tijd al dat hij veel ruzie had met zijn vader. Ik heb een aantal keer geprobeerd om daar over te praten, maar ex is heel snel van de schuld afschuiven, in dit geval ligt het dan dus aan kind.
In deze situatie is het dus helemaal uit de hand gelopen. Kind dacht een leuk, maar misplaatst, grapje te maken. Vader werd boos, waarop kind ook boos werd. Vader stuurde hem naar zijn kamer en heeft hem daar met geweld in geduwd. Vervolgens gaat kind helemaal over de rooie. Vader pakt kind op en gooit hem op bed, waardoor hij met zijn hoofd tegen de lamp komt. Kind maait met zijn armen in het rond en raakt hierbij vader in zijn gezicht. Vader reageert daarop door kind behoorlijk hard een stomp te geven in zijn ribben (er is nu een blauwe plek te zien).
Ik weet nu even niet zo goed wat ik hiermee moet. Ik heb ex heel duidelijk laten weten dat dit echt niet kan. Ex heeft wel meteen zijn excuses aangeboden en zegt zich echt rot te voelen. Maar hij heeft ook een agressief verleden (huiselijk geweld tegen mij) en kind haalt blijkbaar echt het bloed onder zijn nagels vandaan en dan kan hij zich niet inhouden. Ik moet het sowieso even laten bezinken. Maar ik weet nu gewoon niet goed wat het beste is.
woensdag 25 oktober 2017 om 09:20
Tampontouwtje: Ik geloof dat je een andere perceptie hebt. Ik zie een moede die zich bewust is van haar tekortkomingen, zich er wellicht voor schaamt dat het zo gelopen is, maar wel hulp heeft gezocht, actie heeft ondernomen en goede mogelijkheden om zich uit die negatieve spiraal te werken.
Ik heb geen gedetailleerd inzicht in de omstandigheden waar een tijdelijk pleeggezin ingezet wordt. Als de profs die er bovenop zitten dat niet nodig vinden, waarom denk je dan dat het wel nodig zou zijn? Het lijkt mij dat een tijdelijk pleeggezin ook ernstig in overleg wordt aangeboden. Het is niet niks om dat onvrijwillig op te leggen.
Ik heb geen gedetailleerd inzicht in de omstandigheden waar een tijdelijk pleeggezin ingezet wordt. Als de profs die er bovenop zitten dat niet nodig vinden, waarom denk je dan dat het wel nodig zou zijn? Het lijkt mij dat een tijdelijk pleeggezin ook ernstig in overleg wordt aangeboden. Het is niet niks om dat onvrijwillig op te leggen.
woensdag 25 oktober 2017 om 10:25
Ik heb tot nu toe niet gereageerd op tampontouwtje omdat de aannames echt door de lucht vlogen. Ik ben ook niet van plan om er nu wel op te gaan reageren. Maar wil wel even dit kwijt.
De dingen die ik hier vertel over mijn ex, dat zeg ik zo natuurlijk niet tegen de kinderen. Die zijn ondertussen oud genoeg om te zien dat papa niet heel betrokken is. En daar reageren zij op.
Ook zijn mijn kinderen geweldige, sociale, vriendelijke mensen die het erg goed doen. Ondanks de moeilijke situatie nu kunnen we nog steeds samen lachen, gaan ze met plezier naar school, en blijven we de gewone dingen doen. Daar hoort dan school, sporten, met vriendjes spelen allemaal bij. Ondanks mijn burn-out ben ik er wel voor mijn kinderen. Ik blijf niet in bed liggen, maar zorg goed voor ze. Als dit niet het geval was dan had het CJG allang ingegrepen lijkt mij. Zij praten regelmatig met mij, zien de kinderen, en zien geen reden om in te grijpen. Zij zijn er om mij te ondersteunen.
Naast dit alles ontvangen de kinderen ontzettend veel liefde van mij. Zij voelen zich gewenst en geliefd door mij. Samen slaan wij ons door deze situatie heen.
De dingen die ik hier vertel over mijn ex, dat zeg ik zo natuurlijk niet tegen de kinderen. Die zijn ondertussen oud genoeg om te zien dat papa niet heel betrokken is. En daar reageren zij op.
Ook zijn mijn kinderen geweldige, sociale, vriendelijke mensen die het erg goed doen. Ondanks de moeilijke situatie nu kunnen we nog steeds samen lachen, gaan ze met plezier naar school, en blijven we de gewone dingen doen. Daar hoort dan school, sporten, met vriendjes spelen allemaal bij. Ondanks mijn burn-out ben ik er wel voor mijn kinderen. Ik blijf niet in bed liggen, maar zorg goed voor ze. Als dit niet het geval was dan had het CJG allang ingegrepen lijkt mij. Zij praten regelmatig met mij, zien de kinderen, en zien geen reden om in te grijpen. Zij zijn er om mij te ondersteunen.
Naast dit alles ontvangen de kinderen ontzettend veel liefde van mij. Zij voelen zich gewenst en geliefd door mij. Samen slaan wij ons door deze situatie heen.
woensdag 25 oktober 2017 om 13:14
Dit is iets dat vrijwillig gebeurt.kastella schreef: ↑25-10-2017 09:20Tampontouwtje: Ik geloof dat je een andere perceptie hebt. Ik zie een moede die zich bewust is van haar tekortkomingen, zich er wellicht voor schaamt dat het zo gelopen is, maar wel hulp heeft gezocht, actie heeft ondernomen en goede mogelijkheden om zich uit die negatieve spiraal te werken.
Ik heb geen gedetailleerd inzicht in de omstandigheden waar een tijdelijk pleeggezin ingezet wordt. Als de profs die er bovenop zitten dat niet nodig vinden, waarom denk je dan dat het wel nodig zou zijn? Het lijkt mij dat een tijdelijk pleeggezin ook ernstig in overleg wordt aangeboden. Het is niet niks om dat onvrijwillig op te leggen.
Er zijn helaas meer ouders die er een potje van maken en TO's ellende herkennen. Maar of dat nou de beste adviseurs zijn?
Ik vraag mij inmiddels af of TO's ex wel agressief is. Waarom wil ze hem nog in haar leven en in het leven van haar kinderen hebben als hij zo geweldadig is? Ze was zo bang voor hem dat ze uit huis is gevlucht. Bij zo een vent is het toch een godsgeschenk als hij afwezig is en geen verantwoordelijkheid over zijn kinderen neemt. Het is zo tegenstrijdig. TO is jarenlang mishandeld, zoon is mishandeld en toch maar klagen dat hij zo weinig interesse in de kinderen toont. Wees blij, laat hem los.
woensdag 25 oktober 2017 om 13:26
Tuurlijk happy go lucky.Kromo19 schreef: ↑25-10-2017 10:25Ik heb tot nu toe niet gereageerd op tampontouwtje omdat de aannames echt door de lucht vlogen. Ik ben ook niet van plan om er nu wel op te gaan reageren. Maar wil wel even dit kwijt.
De dingen die ik hier vertel over mijn ex, dat zeg ik zo natuurlijk niet tegen de kinderen. Die zijn ondertussen oud genoeg om te zien dat papa niet heel betrokken is. En daar reageren zij op.
Ook zijn mijn kinderen geweldige, sociale, vriendelijke mensen die het erg goed doen. Ondanks de moeilijke situatie nu kunnen we nog steeds samen lachen, gaan ze met plezier naar school, en blijven we de gewone dingen doen. Daar hoort dan school, sporten, met vriendjes spelen allemaal bij. Ondanks mijn burn-out ben ik er wel voor mijn kinderen. Ik blijf niet in bed liggen, maar zorg goed voor ze. Als dit niet het geval was dan had het CJG allang ingegrepen lijkt mij. Zij praten regelmatig met mij, zien de kinderen, en zien geen reden om in te grijpen. Zij zijn er om mij te ondersteunen.
Naast dit alles ontvangen de kinderen ontzettend veel liefde van mij. Zij voelen zich gewenst en geliefd door mij. Samen slaan wij ons door deze situatie heen.
Heb je echt een burn-out als je nog zoveel energie hebt?
woensdag 25 oktober 2017 om 13:28
Geen idee hoe het CJG werkt. Dat weet je als ouder volgens mij alleen als je er werkt of als je ze nodig hebt.
woensdag 25 oktober 2017 om 13:34
Hier ben ik het gedeeltelijk eens. Ik denk dat TS ook blij zou moeten zijn dat vader wieberen is. En dat dit achteraf met minder weerstand is gegaan, dan waar ze bang voor was.
Dat de vader wellicht aggressief was onder stress, maar wellicht niet met beperkte omgang lijkt mij best mogelijk.
Dat kinderen ALTIJD nieuwsgierig zullen blijven en hun vader wellicht toch zouden willen zien, lijkt mij ook niet gek.
Dus dat TS een poging doet om ondanks alles TOCH nog de vader probeert te bewegen om een minimaal contact te onderhouden met zijn kindren (desnoods in bijzin van derden) vind ik echt mooi en lovenswaardig.
Bovendien "kan" ik mij voorstellen dat TS wellicht tegen beter weten hoopt dat haar ex zijn gedrag verbetert (agressie therapie) nu hij daadwerkelijk zijn kinderen niet meer mag zien. Maar dat doet hij niet en geeft daarmee eigenlijk zijn kinderen op. Kan me best voorstellen dat zoiets tegenvalt. Het is nog steeds de vader van haar kinderen.
Dat de vader wellicht aggressief was onder stress, maar wellicht niet met beperkte omgang lijkt mij best mogelijk.
Dat kinderen ALTIJD nieuwsgierig zullen blijven en hun vader wellicht toch zouden willen zien, lijkt mij ook niet gek.
Dus dat TS een poging doet om ondanks alles TOCH nog de vader probeert te bewegen om een minimaal contact te onderhouden met zijn kindren (desnoods in bijzin van derden) vind ik echt mooi en lovenswaardig.
Bovendien "kan" ik mij voorstellen dat TS wellicht tegen beter weten hoopt dat haar ex zijn gedrag verbetert (agressie therapie) nu hij daadwerkelijk zijn kinderen niet meer mag zien. Maar dat doet hij niet en geeft daarmee eigenlijk zijn kinderen op. Kan me best voorstellen dat zoiets tegenvalt. Het is nog steeds de vader van haar kinderen.
woensdag 25 oktober 2017 om 14:19
CJG vindt dat de kinderen prima op hun plek zijn bij to.tampontouwtje schreef: ↑25-10-2017 13:28Geen idee hoe het CJG werkt. Dat weet je als ouder volgens mij alleen als je er werkt of als je ze nodig hebt.
Jij vindt dat ze in een pleeggezin moeten. Dam ben je het toch niet eens met hoe het CJG functioneert. Anders zou je die beslissing niet in twijfel trekken.
woensdag 25 oktober 2017 om 14:20
Ik ben ook wel blij dat ex eigenlijk zonder veel moeite wegblijft. In gedachten kon ik al voor de rechter uit gaan leggen waarom de kinderen hun vader niet meer zagen. Maar ergens valt het dan toch tegen dat hij geen moeite doet voor zijn eigen kinderen. Daar kan ik met mijn verstand niet bij. Wat niet wegneemt dat ik blij ben dat vader nu uit beeld is. Even in alle rust deze situatie verwerken. Maar ik vind het wel heel belangrijk dat de kinderen hun vader kunnen blijven zien als ze dat willen, mits veilig natuurlijk. Dat is het belangrijkste.
Zoals ik al eerder aangaf is mijn grootste fout geweest dat ik ex in de vaderrol wilde dwingen. Ik vond dat hij, aangezien ik geen alimentatie krijg, op zijn minst een deel van de opvoeding op zich kon nemen. En deze rol was eigenlijk al minimaal. Het kwam er op neer dat hij, op mijn werkdagen, de kinderen opving evt voor school, tussen de middag en een half uurtje na school. Ik dacht dat dit voor de kinderen het fijnste zou zijn, geen bso maar papa. Ze waren nooit een weekend of vakantie bij papa, bleven nooit bij hem slapen. Ik dacht/ hoopte dat die korte momenten fijn waren voor beide partijen. Maar daar heb ik me gruwelijk in vergist. Naar nu blijkt is een uurtje alleen met de kinderen, waarin ze moeten aankleden, ontbijten etc, al te veel gevraagd. En ik vraag me af of ik ergens eerder in had kunnen grijpen, of ik signalen heb gemist. Had ik na de scheiding al tegen de rechter in moeten gaan qua omgang? Wanneer ben je dan een rancuneuze ex of een bezorgde moeder die in haar recht staat?
Zoals ik al eerder aangaf is mijn grootste fout geweest dat ik ex in de vaderrol wilde dwingen. Ik vond dat hij, aangezien ik geen alimentatie krijg, op zijn minst een deel van de opvoeding op zich kon nemen. En deze rol was eigenlijk al minimaal. Het kwam er op neer dat hij, op mijn werkdagen, de kinderen opving evt voor school, tussen de middag en een half uurtje na school. Ik dacht dat dit voor de kinderen het fijnste zou zijn, geen bso maar papa. Ze waren nooit een weekend of vakantie bij papa, bleven nooit bij hem slapen. Ik dacht/ hoopte dat die korte momenten fijn waren voor beide partijen. Maar daar heb ik me gruwelijk in vergist. Naar nu blijkt is een uurtje alleen met de kinderen, waarin ze moeten aankleden, ontbijten etc, al te veel gevraagd. En ik vraag me af of ik ergens eerder in had kunnen grijpen, of ik signalen heb gemist. Had ik na de scheiding al tegen de rechter in moeten gaan qua omgang? Wanneer ben je dan een rancuneuze ex of een bezorgde moeder die in haar recht staat?
woensdag 25 oktober 2017 om 17:24
Ben ik al jaren voor aan het vechten. Ex betaald niet uit zichzelf, dus lbio ingeschakeld. Die hebben al meerdere keren beslag gelegd maar dan verandert hij weer van baan of legt de belastingdienst ineens beslag. Hij heeft op dit moment een achterstand van ruim €38000. Hij beweert al 5 jaar dat hij de schuldsanering in moet.
Dus ja, ik vind zeker dat hij alimentatie moet betalen. Maar dit kost mij ongelofelijk veel energie. CJG heeft dit nu overgenomen, maar ook hierin neemt hij geen verantwoordelijkheid.
woensdag 25 oktober 2017 om 17:32
Schandalig. Ik vind je echt mild naar je ex toe. Ik denk dat veel andere vrouwen in jouw geval tot het bot verzuurd waren als het onderwerp ex ter sprake zou komen. Het siert je dat je potentiele omgang van je kinderen met ex niet totaal uitsluit.
Hier in Zweden neemt de instantie die de kinderbijslag uitkeert zulke zorgen van alleenstaande ouders over.
In dat geval krijg je die kinderalimentatie uitbetaald door die betreffende instantie en zij zorgen ervoor dat het geind wordt (dat kan evt. gedelegeerd worden naar een CJIB achtige instantie), maar dat is dan niet meer de zorg van de alleenstaande ouder.
Hier in Zweden neemt de instantie die de kinderbijslag uitkeert zulke zorgen van alleenstaande ouders over.
In dat geval krijg je die kinderalimentatie uitbetaald door die betreffende instantie en zij zorgen ervoor dat het geind wordt (dat kan evt. gedelegeerd worden naar een CJIB achtige instantie), maar dat is dan niet meer de zorg van de alleenstaande ouder.
woensdag 25 oktober 2017 om 17:46
De omgang dat doe ik voor de kinderen uiteraard. Het blijft hun vader. Ik heb daarin wel de voorwaarde dat hij hulp gaat zoeken voor zijn agressie. Doet hij dat niet dan is het einde verhaal.kastella schreef: ↑25-10-2017 17:32Schandalig. Ik vind je echt mild naar je ex toe. Ik denk dat veel andere vrouwen in jouw geval tot het bot verzuurd waren als het onderwerp ex ter sprake zou komen. Het siert je dat je potentiele omgang van je kinderen met ex niet totaal uitsluit.
Hier in Zweden neemt de instantie die de kinderbijslag uitkeert zulke zorgen van alleenstaande ouders over.
In dat geval krijg je die kinderalimentatie uitbetaald door die betreffende instantie en zij zorgen ervoor dat het geind wordt (dat kan evt. gedelegeerd worden naar een CJIB achtige instantie), maar dat is dan niet meer de zorg van de alleenstaande ouder.
Ik denk dat het vergelijkbaar is met het lbio hier dan. Alleen als zij niks kunnen innen, dan krijg je dus ook niks.
donderdag 26 oktober 2017 om 23:57
De psycholoog vroeg gisteren of ik al ooit had nagedacht om ex uit het gezag te ontzetten. Euhh nee eigenlijk niet, maar ik hoor wel dat het heel moeilijk is (en terecht overigens!)
Heeft hier iemand daar ervaring mee? Ik weet niet of ik dat wil, of het überhaupt kan. Maar ik lees wel het een en ander op internet. Hij is afwezig in de opvoeding, heeft zoon mishandeld en is alcoholist. Dat spreekt niet echt voor hem. Maar tot nu toe heeft hij altijd wel getekend voor een id-kaart of vakantie. Hoe dat nu gaat zijn daar heb ik geen idee van.
Heeft hier iemand daar ervaring mee? Ik weet niet of ik dat wil, of het überhaupt kan. Maar ik lees wel het een en ander op internet. Hij is afwezig in de opvoeding, heeft zoon mishandeld en is alcoholist. Dat spreekt niet echt voor hem. Maar tot nu toe heeft hij altijd wel getekend voor een id-kaart of vakantie. Hoe dat nu gaat zijn daar heb ik geen idee van.
woensdag 3 januari 2018 om 16:54
Voor degenen die graag een update willen lezen:
Het is nu een half jaar geleden. En in dat half jaar hebben we behoorlijk zware tijden gehad. Gelukkig gaat nu alles de goede kant in. Zoon heeft afgelopen maanden intensieve therapie gehad, ik heb handvatten gekregen hoe het beste op zijn gedrag te reageren. De psycholoog zag op dit moment geen reden om de intensieve therapie voort te zetten. Dus over een week of 6 hebben we een evaluatie hoe het is gegaan. Het blijft een kind met temperament, maar we hebben goede stappen gemaakt.
Met mijzelf gaat het ook weer de goede kant in. Ik heb er echt zwaar doorheen gezeten. Maar ik merk dat ik steeds meer aan kan. Ik ben een hele tijd thuis geweest, maar binnenkort ga ik weer rustig aan beginnen met werk. We zijn er nog niet, er moeten nog een hoop dingen geregeld worden. Maar we gaan de goede kant in!
Zoon heeft vader vorige week weer voor het eerst gezien. Een uurtje samen met zijn broertje. Hij heeft er niet veel over gezegd. Ze kwamen beiden heel enthousiast naar buiten omdat vader ze een spelcomputer had beloofd die ze al een tijdje willen. Hierover stond ik dan toch een beetje met mijn oren te klapperen. Ik had al afspraken hierover gemaakt met mijn kinderen en dan belooft hij ze ineens zo’n duur cadeau. Daarbij draagt hij nog steeds niks bij in het levensonderhoud. Dus in overleg met het CJG hem een bericht gestuurd dat het levensonderhoud toch wel iets belangrijker is dan een spelcomputer. Maar zijn reactie was dat hij niks beloofd had en als ik belangrijke dingen had dat ik hem dan pas een bericht mocht sturen.
En zoals iedereen zegt: laat het los. En volgens mij heb ik redelijk los kunnen laten dat hij niet de vader is die ik de kinderen gun. Maar als er dan zoiets gebeurd dan moet ik zeggen dat ik daar toch wel moeite mee heb. Ik doe alles alleen, ben elke maand aan het kijken hoe ik alles rond krijg, en hij vindt het levensonderhoud niet belangrijk.
Dus als iemand een tips heeft om dat laatste stukje nog los te kunnen laten: dan hoor ik ze graag!
Zoals het er nu uit ziet gaan de kinderen waarschijnlijk 1x in de maand een uurtje (of 2) naar vader. Samen iets eten, en dan weer naar mij. Juridisch is er verder nog niks geregeld. CJG gaat mij helpen om alles klaar te hebben mocht vader een rechtszaak aanspannen. Maar de verwachting is dat hij dit niet gaat doen.
Maar de toekomst ziet er gelukkig weer wat rooskleuriger uit. Achteraf gezien gaf de hele omgang behoorlijk wat stress, en dat hebben we nu niet meer. Dus we gaan de boel stressvrij opbouwen vanaf nu.
Bedankt voor iedereen die me advies heeft gegeven, me bij heeft gestaan, of gewoon even een virtuele knuffel kwam geven!
Het is nu een half jaar geleden. En in dat half jaar hebben we behoorlijk zware tijden gehad. Gelukkig gaat nu alles de goede kant in. Zoon heeft afgelopen maanden intensieve therapie gehad, ik heb handvatten gekregen hoe het beste op zijn gedrag te reageren. De psycholoog zag op dit moment geen reden om de intensieve therapie voort te zetten. Dus over een week of 6 hebben we een evaluatie hoe het is gegaan. Het blijft een kind met temperament, maar we hebben goede stappen gemaakt.
Met mijzelf gaat het ook weer de goede kant in. Ik heb er echt zwaar doorheen gezeten. Maar ik merk dat ik steeds meer aan kan. Ik ben een hele tijd thuis geweest, maar binnenkort ga ik weer rustig aan beginnen met werk. We zijn er nog niet, er moeten nog een hoop dingen geregeld worden. Maar we gaan de goede kant in!
Zoon heeft vader vorige week weer voor het eerst gezien. Een uurtje samen met zijn broertje. Hij heeft er niet veel over gezegd. Ze kwamen beiden heel enthousiast naar buiten omdat vader ze een spelcomputer had beloofd die ze al een tijdje willen. Hierover stond ik dan toch een beetje met mijn oren te klapperen. Ik had al afspraken hierover gemaakt met mijn kinderen en dan belooft hij ze ineens zo’n duur cadeau. Daarbij draagt hij nog steeds niks bij in het levensonderhoud. Dus in overleg met het CJG hem een bericht gestuurd dat het levensonderhoud toch wel iets belangrijker is dan een spelcomputer. Maar zijn reactie was dat hij niks beloofd had en als ik belangrijke dingen had dat ik hem dan pas een bericht mocht sturen.
En zoals iedereen zegt: laat het los. En volgens mij heb ik redelijk los kunnen laten dat hij niet de vader is die ik de kinderen gun. Maar als er dan zoiets gebeurd dan moet ik zeggen dat ik daar toch wel moeite mee heb. Ik doe alles alleen, ben elke maand aan het kijken hoe ik alles rond krijg, en hij vindt het levensonderhoud niet belangrijk.
Dus als iemand een tips heeft om dat laatste stukje nog los te kunnen laten: dan hoor ik ze graag!
Zoals het er nu uit ziet gaan de kinderen waarschijnlijk 1x in de maand een uurtje (of 2) naar vader. Samen iets eten, en dan weer naar mij. Juridisch is er verder nog niks geregeld. CJG gaat mij helpen om alles klaar te hebben mocht vader een rechtszaak aanspannen. Maar de verwachting is dat hij dit niet gaat doen.
Maar de toekomst ziet er gelukkig weer wat rooskleuriger uit. Achteraf gezien gaf de hele omgang behoorlijk wat stress, en dat hebben we nu niet meer. Dus we gaan de boel stressvrij opbouwen vanaf nu.
Bedankt voor iedereen die me advies heeft gegeven, me bij heeft gestaan, of gewoon even een virtuele knuffel kwam geven!
donderdag 1 februari 2018 om 13:45
Hmmm aankomend weekend zouden de kinderen weer een uurtje naar vader gaan. Maar hij begint nu toch te steigeren. Dat uurtje moet op zijn voorwaarden anders gaat het helemaal niet door. ( Afspraak is op neutraal terrein, en daar ziet hij nu vanaf) Dus nogmaals hem de keus gegeven uit 3 neutrale terreinen en nu maar afwachten hoe hij daar op reageert.
Verder heb ik vandaag te horen gekregen dat hij juridische stappen gaat zetten. Ik was natuurlijk al bezig met een dossier opbouwen, maar daar zal ik nu maar eens even wat vaart achter zetten. Ik merk wel dat ik daardoor wat begin te wankelen. (Waarschijnlijk is dat ook zijn bedoeling). Rationeel gezien weet ik dat hij met 10-0 achter staat, maar waarom dan toch een rechtszaak aanspannen? Eerst doet hij een half jaar niks. Zoekt geen hulp, zoekt geen toenadering, niks. En nu ineens een rechtszaak aanspannen. Hij gaat van 0 naar 100, zit niks tussenin. Ik heb natuurlijk gewoon de omgang stop gezet, met een hele goede reden die ik kan onderbouwen met bewijs, maar toch.... Het maakt me wat zenuwachtig. Alles kwam in een rustiger vaarwater terecht en nu dit weer.
Verder heb ik vandaag te horen gekregen dat hij juridische stappen gaat zetten. Ik was natuurlijk al bezig met een dossier opbouwen, maar daar zal ik nu maar eens even wat vaart achter zetten. Ik merk wel dat ik daardoor wat begin te wankelen. (Waarschijnlijk is dat ook zijn bedoeling). Rationeel gezien weet ik dat hij met 10-0 achter staat, maar waarom dan toch een rechtszaak aanspannen? Eerst doet hij een half jaar niks. Zoekt geen hulp, zoekt geen toenadering, niks. En nu ineens een rechtszaak aanspannen. Hij gaat van 0 naar 100, zit niks tussenin. Ik heb natuurlijk gewoon de omgang stop gezet, met een hele goede reden die ik kan onderbouwen met bewijs, maar toch.... Het maakt me wat zenuwachtig. Alles kwam in een rustiger vaarwater terecht en nu dit weer.
donderdag 1 februari 2018 om 17:47
Wat naar dat hij nu toch op deze manier weer wat probeert.
Meteen je dossier verder opbouwen, contact met je hulpverleneners opnemen en jullie grenzen bewaken.
Is er iets veranderd aan jullie wat hij vervelend vind? Gaat het te goed en wil hij de boel weer opschudden of is het een vorm van controle?
Meteen je dossier verder opbouwen, contact met je hulpverleneners opnemen en jullie grenzen bewaken.
Is er iets veranderd aan jullie wat hij vervelend vind? Gaat het te goed en wil hij de boel weer opschudden of is het een vorm van controle?
donderdag 1 februari 2018 om 20:48
Ik denk een vorm van controle. Ik ga niet mee in wat hij wil (omgang bij zijn familielid). En daardoor probeert hij het nu op andere manieren. Dan de afgesproken tijd maar willen verzetten. Als ik vast houd aan de gemaakte afspraken dan begint hij dus een rechtszaak. En dat vind ik lastig. Dan ga ik twijfelen, heb ik hier wel goed aan gedaan? Wat als de rechter het heel anders ziet? Wat als ze straks ineens weer een heel weekend naar hem moeten?orleander schreef: ↑01-02-2018 17:47Wat naar dat hij nu toch op deze manier weer wat probeert.
Meteen je dossier verder opbouwen, contact met je hulpverleneners opnemen en jullie grenzen bewaken.
Is er iets veranderd aan jullie wat hij vervelend vind? Gaat het te goed en wil hij de boel weer opschudden of is het een vorm van controle?
donderdag 1 februari 2018 om 22:09
Geen idee, ik durf je hier ook niet in te adviseren. Je beschermd je kinderen dus in mijn ogen heb jij gelijk maar hoe een rechter dat ziet?Kromo19 schreef: ↑01-02-2018 20:48Ik denk een vorm van controle. Ik ga niet mee in wat hij wil (omgang bij zijn familielid). En daardoor probeert hij het nu op andere manieren. Dan de afgesproken tijd maar willen verzetten. Als ik vast houd aan de gemaakte afspraken dan begint hij dus een rechtszaak. En dat vind ik lastig. Dan ga ik twijfelen, heb ik hier wel goed aan gedaan? Wat als de rechter het heel anders ziet? Wat als ze straks ineens weer een heel weekend naar hem moeten?
Je kan niks anders doen dan je dossier opbouwen en de hulpverleners van je zoon je verhaal laten onderbouwen.
Ik kan je alleen maar heel veel sterkte wensen.
