Kinderen
alle pijlers
Ex heeft kind geslagen
woensdag 5 juli 2017 om 18:29
Het is eigenlijk precies zoals de topic titel zegt, maar ik zal even wat meer informatie geven.
Kind is 9, over het algemeen een lief en gevoelig mannetje wat af en toe ontploft als hij boos is. Ik weet ondertussen hoe ik daar het beste mee om kan gaan en eigenlijk gaat dat heel goed. (Kan het ook vaak voor zijn).
Ik hoorde de laatste tijd al dat hij veel ruzie had met zijn vader. Ik heb een aantal keer geprobeerd om daar over te praten, maar ex is heel snel van de schuld afschuiven, in dit geval ligt het dan dus aan kind.
In deze situatie is het dus helemaal uit de hand gelopen. Kind dacht een leuk, maar misplaatst, grapje te maken. Vader werd boos, waarop kind ook boos werd. Vader stuurde hem naar zijn kamer en heeft hem daar met geweld in geduwd. Vervolgens gaat kind helemaal over de rooie. Vader pakt kind op en gooit hem op bed, waardoor hij met zijn hoofd tegen de lamp komt. Kind maait met zijn armen in het rond en raakt hierbij vader in zijn gezicht. Vader reageert daarop door kind behoorlijk hard een stomp te geven in zijn ribben (er is nu een blauwe plek te zien).
Ik weet nu even niet zo goed wat ik hiermee moet. Ik heb ex heel duidelijk laten weten dat dit echt niet kan. Ex heeft wel meteen zijn excuses aangeboden en zegt zich echt rot te voelen. Maar hij heeft ook een agressief verleden (huiselijk geweld tegen mij) en kind haalt blijkbaar echt het bloed onder zijn nagels vandaan en dan kan hij zich niet inhouden. Ik moet het sowieso even laten bezinken. Maar ik weet nu gewoon niet goed wat het beste is.
Kind is 9, over het algemeen een lief en gevoelig mannetje wat af en toe ontploft als hij boos is. Ik weet ondertussen hoe ik daar het beste mee om kan gaan en eigenlijk gaat dat heel goed. (Kan het ook vaak voor zijn).
Ik hoorde de laatste tijd al dat hij veel ruzie had met zijn vader. Ik heb een aantal keer geprobeerd om daar over te praten, maar ex is heel snel van de schuld afschuiven, in dit geval ligt het dan dus aan kind.
In deze situatie is het dus helemaal uit de hand gelopen. Kind dacht een leuk, maar misplaatst, grapje te maken. Vader werd boos, waarop kind ook boos werd. Vader stuurde hem naar zijn kamer en heeft hem daar met geweld in geduwd. Vervolgens gaat kind helemaal over de rooie. Vader pakt kind op en gooit hem op bed, waardoor hij met zijn hoofd tegen de lamp komt. Kind maait met zijn armen in het rond en raakt hierbij vader in zijn gezicht. Vader reageert daarop door kind behoorlijk hard een stomp te geven in zijn ribben (er is nu een blauwe plek te zien).
Ik weet nu even niet zo goed wat ik hiermee moet. Ik heb ex heel duidelijk laten weten dat dit echt niet kan. Ex heeft wel meteen zijn excuses aangeboden en zegt zich echt rot te voelen. Maar hij heeft ook een agressief verleden (huiselijk geweld tegen mij) en kind haalt blijkbaar echt het bloed onder zijn nagels vandaan en dan kan hij zich niet inhouden. Ik moet het sowieso even laten bezinken. Maar ik weet nu gewoon niet goed wat het beste is.
donderdag 24 augustus 2017 om 13:38
Als een vrouw een kind weghoudt bij een normale vader is dat idd niet goed. Snap je dat verschil niet? Of is een vader voor jou altijd slecht?
Ik snap niet dat als je het als vrouw zelf niet uithoudt bij een man omdat je mishandeld wordt je de deur dichttrekt zodat je er zelf van af bent, maar je kind nog wel om de week/twee weken alleen laat zijn met die man. Hoe slaap je dan 's nachts nog als moeder?
donderdag 24 augustus 2017 om 22:49
Helemaal mee eenstampontouwtje schreef: ↑24-08-2017 13:38Als een vrouw een kind weghoudt bij een normale vader is dat idd niet goed. Snap je dat verschil niet? Of is een vader voor jou altijd slecht?
Ik snap niet dat als je het als vrouw zelf niet uithoudt bij een man omdat je mishandeld wordt je de deur dichttrekt zodat je er zelf van af bent, maar je kind nog wel om de week/twee weken alleen laat zijn met die man. Hoe slaap je dan 's nachts nog als moeder?
Frankly my dear, I don"t give a damn
donderdag 24 augustus 2017 om 23:29
Ik hoop het van harte. Ik hoop ook dat door de regelmaat en structuur, hij iig weer een goed slaapritme krijgt.kastella schreef: ↑24-08-2017 12:57Ik heb er ergens wel vertrouwen in dat juist als je zoon naar school gaat het beter wordt. Verandering van omgeving, minder contact met jouw. Niet lullig bedoeld, maar het zou mij niet verbazen dat jullie elkaar onbewust toch op de zenuwen beginnen te werken. Dat lijkt me ook vrij gewoon als je overgaat van een 2 ouder naar 1 ouder situatie.
Is er een mogelijkheid om er toch wat meer op uit te gaan?
Succes.
Wat meer op uit samen? Of zoon ergens onder brengen bedoel je? We zijn meerdere dagjes weg geweest. Afgelopen week nog, zoon had een vriendje bij. Dan speelt hij zo lekker, en komt af en toe knuffelen. Maar dan lijkt het 's avonds nog erger te zijn met gaan slapen.
Hierover het CJG vandaag ook weer gesproken. Morgen weer naar de huisarts om te kijken of we iets kunnen totdat de hulpverlening start. Maar ik heb nu ook alle hoop op school gezet. Weer wat tijd apart en regelmaat.
donderdag 24 augustus 2017 om 23:33
Dat zou best eens kunnen. Laatst zat zoon op de bank en wilde ik hem bij zijn arm pakken. Gewoon op een normale manier. Daar schrok hij al van en dook weg. Om vervolgens toch terug te willen vechten.nina1966 schreef: ↑24-08-2017 13:15TO Ik ben geen psycholoog maar het lijkt mij dat hij zo dwars is omdat hij onbewust de grenzen opzoekt om te zien of jij hem ook slaat. Word gewoon boos als hij wat verkeerd doet, gooien met dingen mág gewoon niet. Goed boos worden is echt helemaal niet erg. Denk zomaar dat als hij goed doorheeft dat ondanks dat jij erg boos bent NIET slaat dat die buien ook over gaan.
Hij is gewoon bang dat boos worden = slaan.
donderdag 24 augustus 2017 om 23:44
Omdat dat besloten is door de rechter. Rechter was op de hoogte van de situatie. Maar hij had zoon nooit iets aan gedaan dus die omgang kwam er gewoon.tampontouwtje schreef: ↑24-08-2017 13:06Goh wat doet ze het goed.
Waarom laat je in hemelsnaam je kind bij een man die je mishandeld heeft? Heb jij daar een gezond antwoord op?
Misschien had ik inderdaad harder moeten vechten. Misschien had ik alles op alles moeten zetten. Misschien had ik dit aan kunnen zien komen. Maar ik gunde mijn zoon een relatie met zijn vader.
vrijdag 25 augustus 2017 om 00:07
Kromo, ga jezelf dat soort vragen niet stellen die tampontouwtje aan jou stelt. Op dat moment heb je gedaan wat jij en de rechter dacht dat het beste was. Ik lees een beschermende moeder die het beste wil voor haar kind en juist alle aspecten mee laat wegen waardoor het een ongelooflijk moeilijke en complexe situatie is. Je zet de juiste stappen, helaas is de hulpverlening traag.
Heb je al verdere hulp voor jezelf? Praat je nog met de huisarts over hoe het met jou gaat en hoe zwaar het is? Ik snap dat rustgevende medicatie niet de oplossing is maar misschien kan dit toch een onderwerp van gesprek zijn bij de huisarts? Het is in het belang van iedereen dat jij overeind blijft staan.
Ik vind het heel knap hoe je het allemaal handelt!
Heb je al verdere hulp voor jezelf? Praat je nog met de huisarts over hoe het met jou gaat en hoe zwaar het is? Ik snap dat rustgevende medicatie niet de oplossing is maar misschien kan dit toch een onderwerp van gesprek zijn bij de huisarts? Het is in het belang van iedereen dat jij overeind blijft staan.
Ik vind het heel knap hoe je het allemaal handelt!
anoniem_311791 wijzigde dit bericht op 25-08-2017 00:08
5.05% gewijzigd
vrijdag 25 augustus 2017 om 00:07
Sorry TO maar 7 weken? Dingen in het leven gebeuren nou eenmaal, duizenden zo niet miljoenen kinderen zijn ooit mishandeld maar 7 weken lang alleen maar huilen en moeilijk doen daar zou ik inmiddels echt helemaal klaar mee zijn. Zou zeggen dat er hulp aan komt maar ook dat het gehuil nu eens moet stoppen en hij moet gaan slapen. Hard gezegd maar hoevaak hoor je niet dat iemand in elkaar is geslagen? Of is overvallen? Al die mensen moeten gewoon weer door met hun leven en je zoon gaat nu echt niet door met zijn leven maar houdt de angsten levendig en lullig gezegd maar jij doet dat ook. Angst is niet iets wat gevoed moet worden en ik denk dat jij dat onbewust flink doet. Sorry voor mijn harde reactie maar zo denk ik erover, het heeft nu lang genoeg geduurd in mijn ogen. Het is niet iets wat hij ooit zal vergeten en erover praten of een traan laten mag altijd maar de drama's met slapen zou ik echt af gaan pakken.
vrijdag 25 augustus 2017 om 00:14
Pieps, het kind is gediagnosticeerd (?) met PTSS. Ik weet niet of je daar wat van weet maar terugval in oude trauma's, herbelevingen, angsten en paniek zijn coherent daaraan. Zoon heeft hulp nodig en een veilige omgeving. Het zal alleen maar verergeren als moeder hem nu afwijst in zijn veiligheid die hij zoekt. Hij heeft ook nog geen concrete therapie gehad. Het jochie is 9! Nog een jong kind en waarschijnlijk zeer kwetsbaar. Geen enkele opvoedkundige/opvoedondersteuner of kindertherapeut zal een moeder bovenstaand advies aanraden. Juist omdat het waarschijnlijk een nog onveiliger gevoel zal geven en de klachten zullen gaan verergeren. Ook al zou het bij sommige kinderen op de korte termijn werken en niet meer zichtbaar zijn voor een ouder (wat niet zal gebeuren want een kind zal altijd op een of andere manier een uiting er aan geven), zeker zal het voor de langere termijn alleen maar schadelijker zijn.Pieps2016 schreef: ↑25-08-2017 00:07Sorry TO maar 7 weken? Dingen in het leven gebeuren nou eenmaal, duizenden zo niet miljoenen kinderen zijn ooit mishandeld maar 7 weken lang alleen maar huilen en moeilijk doen daar zou ik inmiddels echt helemaal klaar mee zijn. Zou zeggen dat er hulp aan komt maar ook dat het gehuil nu eens moet stoppen en hij moet gaan slapen. Hard gezegd maar hoevaak hoor je niet dat iemand in elkaar is geslagen? Of is overvallen? Al die mensen moeten gewoon weer door met hun leven en je zoon gaat nu echt niet door met zijn leven maar houdt de angsten levendig en lullig gezegd maar jij doet dat ook. Angst is niet iets wat gevoed moet worden en ik denk dat jij dat onbewust flink doet. Sorry voor mijn harde reactie maar zo denk ik erover, het heeft nu lang genoeg geduurd in mijn ogen. Het is niet iets wat hij ooit zal vergeten en erover praten of een traan laten mag altijd maar de drama's met slapen zou ik echt af gaan pakken.
Hoe zwaar het ook is voor TO, voor zoon is het waarschijnlijk voor nu het beste wat ze kan doen. Gehoor geven aan de veiligheid die hij nodig heeft.
En er moet gewoon heel snel hulp komen voor zowel zoon als haarzelf. Want dat de situatie niet goed is dat is wel duidelijk inderdaad.
vrijdag 25 augustus 2017 om 00:19
Kind is 8!! geen volwassen vent hoor.Pieps2016 schreef: ↑25-08-2017 00:07Sorry TO maar 7 weken? Dingen in het leven gebeuren nou eenmaal, duizenden zo niet miljoenen kinderen zijn ooit mishandeld maar 7 weken lang alleen maar huilen en moeilijk doen daar zou ik inmiddels echt helemaal klaar mee zijn. Zou zeggen dat er hulp aan komt maar ook dat het gehuil nu eens moet stoppen en hij moet gaan slapen. Hard gezegd maar hoevaak hoor je niet dat iemand in elkaar is geslagen? Of is overvallen? Al die mensen moeten gewoon weer door met hun leven en je zoon gaat nu echt niet door met zijn leven maar houdt de angsten levendig en lullig gezegd maar jij doet dat ook. Angst is niet iets wat gevoed moet worden en ik denk dat jij dat onbewust flink doet. Sorry voor mijn harde reactie maar zo denk ik erover, het heeft nu lang genoeg geduurd in mijn ogen. Het is niet iets wat hij ooit zal vergeten en erover praten of een traan laten mag altijd maar de drama's met slapen zou ik echt af gaan pakken.
vrijdag 25 augustus 2017 om 00:29
Piep zegt het wel heel grof maar 7 weken vind ik ook voor een kind van 8 lang, zeker omdat de tijd in de beleving van een kind veel langer duurt. Ik vraag me af of pappen en nathouden hem niet in de slachtofferspositie dwingt en de trauma groter maakt en de behandelingstraject ermee verlengt. Waarmee ik niet zeg dat het rigoreus aangepakt moet worden.
vrijdag 25 augustus 2017 om 01:12
@beeldig, dankjewel voor je post! Ik ga deze morgen nog eens goed doorlezen en haal er wat puntjes uit die ons kunnen helpen.
Ik ben inderdaad al wat grenzen aan het stellen mbt het continu aan me willen plakken. Overdag moet ik ook de gewone dingen doen. En sinds een week slaapt zoon in de kamer van zijn broertje. Ze hebben van kamer geruild en dat heeft geholpen. Ondanks dat de angst er nog steeds zit slaapt hij nu in ieder geval regelmatig in een eigen bed.
Voor degene die zeggen dat het nu wel klaar moet zijn. Ik snap wat jullie bedoelen, maar de angst zit ontzettend diep. Ik ben bang dat als ik nu harder op ga treden, dat ik hem nog meer beschadig. Hij is al gediagnosticeerd met ptss. Dit wil ik niet verergeren.
In overleg met CJG ga ik morgen naar de huisarts. Voor zoon kijken of er op korte termijn iets kan. Zoon is nu gewoon oververmoeid, wat zijn gedrag niet ten goede komt. En ook voor mij, goed aangeven dat ik op ben. Dat er iets moet gebeuren, want zoon heeft er niks aan als ik omval.
CJG ziet in ieder geval de ernst van de situatie in. Zij gaan er alles aan doen om de hulpverlening zo snel mogelijk op gang te krijgen.
Ik ben inderdaad al wat grenzen aan het stellen mbt het continu aan me willen plakken. Overdag moet ik ook de gewone dingen doen. En sinds een week slaapt zoon in de kamer van zijn broertje. Ze hebben van kamer geruild en dat heeft geholpen. Ondanks dat de angst er nog steeds zit slaapt hij nu in ieder geval regelmatig in een eigen bed.
Voor degene die zeggen dat het nu wel klaar moet zijn. Ik snap wat jullie bedoelen, maar de angst zit ontzettend diep. Ik ben bang dat als ik nu harder op ga treden, dat ik hem nog meer beschadig. Hij is al gediagnosticeerd met ptss. Dit wil ik niet verergeren.
In overleg met CJG ga ik morgen naar de huisarts. Voor zoon kijken of er op korte termijn iets kan. Zoon is nu gewoon oververmoeid, wat zijn gedrag niet ten goede komt. En ook voor mij, goed aangeven dat ik op ben. Dat er iets moet gebeuren, want zoon heeft er niks aan als ik omval.
CJG ziet in ieder geval de ernst van de situatie in. Zij gaan er alles aan doen om de hulpverlening zo snel mogelijk op gang te krijgen.
vrijdag 25 augustus 2017 om 01:21
*poef*
Je kunt ook koesterend en liefdevol, met de zachte hand een beetje de goede richting op masseren. Zoals ik het lees, is dat precies wat je doet. Een steuntje in de rug de goede kant op, het tempo van je kind respecteren en als je per ongeluk toch wat te hard duwde, even een pas op de plaats of een stapje terug, zo lang je progressie ziet, ben je op de goede weg. Verwacht niet dat het snel gaat. Het is geen hardloopwedstrijd, het zijn babystapjes. Maar het tempo moet het doel niet zijn, de richting is het doel.
Hopelijk krijg je snel adequate hulp!
Je kunt ook koesterend en liefdevol, met de zachte hand een beetje de goede richting op masseren. Zoals ik het lees, is dat precies wat je doet. Een steuntje in de rug de goede kant op, het tempo van je kind respecteren en als je per ongeluk toch wat te hard duwde, even een pas op de plaats of een stapje terug, zo lang je progressie ziet, ben je op de goede weg. Verwacht niet dat het snel gaat. Het is geen hardloopwedstrijd, het zijn babystapjes. Maar het tempo moet het doel niet zijn, de richting is het doel.
Hopelijk krijg je snel adequate hulp!
anoniem_346366 wijzigde dit bericht op 30-08-2017 14:00
Reden: privacy
Reden: privacy
44.95% gewijzigd
Dat de diva's even hun device erbij melden is het devies.
vrijdag 25 augustus 2017 om 08:51
Kunnen jullie niet samen de kamers verven en opnieuw inrichten? Dat er in huis een kamer is waar hij niet in durft te zijn/zijn herinnering triggert lijkt mij niet goed.Kromo19 schreef: ↑25-08-2017 01:12@beeldig, dankjewel voor je post! Ik ga deze morgen nog eens goed doorlezen en haal er wat puntjes uit die ons kunnen helpen.
Ik ben inderdaad al wat grenzen aan het stellen mbt het continu aan me willen plakken. Overdag moet ik ook de gewone dingen doen. En sinds een week slaapt zoon in de kamer van zijn broertje. Ze hebben van kamer geruild en dat heeft geholpen. Ondanks dat de angst er nog steeds zit slaapt hij nu in ieder geval regelmatig in een eigen bed.
Voor degene die zeggen dat het nu wel klaar moet zijn. Ik snap wat jullie bedoelen, maar de angst zit ontzettend diep. Ik ben bang dat als ik nu harder op ga treden, dat ik hem nog meer beschadig. Hij is al gediagnosticeerd met ptss. Dit wil ik niet verergeren.
In overleg met CJG ga ik morgen naar de huisarts. Voor zoon kijken of er op korte termijn iets kan. Zoon is nu gewoon oververmoeid, wat zijn gedrag niet ten goede komt. En ook voor mij, goed aangeven dat ik op ben. Dat er iets moet gebeuren, want zoon heeft er niks aan als ik omval.
CJG ziet in ieder geval de ernst van de situatie in. Zij gaan er alles aan doen om de hulpverlening zo snel mogelijk op gang te krijgen.
Jouw onzekerheid met de situatie en dat jouw emmer overloopt krijgt je kind ook mee. Kinderen voelen dat. Dat kan ook de reden zijn dat hij aan je blijft plakken.
vrijdag 25 augustus 2017 om 09:20
Go, wat lees je mij slecht.tampontouwtje schreef: ↑24-08-2017 13:06Goh wat doet ze het goed.
Waarom laat je in hemelsnaam je kind bij een man die je mishandeld heeft? Heb jij daar een gezond antwoord op?
vrijdag 25 augustus 2017 om 09:27
Je zegt je kind heeft ook van die driftbuien? Ik vraag me af hoeveel hij gezien heeft van het huiselijke geweld? Misschien hulp voor je zoon is ook niet gek denk ik? Wat je ex heeft gedaan kan zeker niet! Maar waarom doet het kind dat zo dwars niet zomaar? Misschien toch zijn vader uit de tent lokken?Begrijp me niet verkeerd hoor ik bedoel het is vreselijk wat je overkomen is en je zoon ptss is niet iets waar je licht over denken been there done that... Ik lokte mijn vader ook uit ik kom ook uit een gezin van een vader die mijn moeder mishandelde maar mij ook. Maar vaak als kinderen dit zien in huis gaan ze zich ook niet heel voorbeeldig gedragen ze pakken altijd iets op helaas. Maar wat ander hier zeggen doe er begeleiding bij nu is het een gooi en een mep volgende keer flipt hij misschien weer en dan gaat het verder. Ik hoop dat nu alles weer goed met je zoon is.
vrijdag 25 augustus 2017 om 10:01
Nee, niet zozeer je zoon ergens anders onder brengen. Maar wellicht meer afleiding. En er lijken bepaalde patronen te zijn waarbij jullie niet zo handig op elkaar reageren. Maar "beeldig" heeft dit al uitgebreid toegelicht en tips gegeven die mij zeer nuttig lijken. Dat noem ik trouwens constructief.Kromo19 schreef: ↑24-08-2017 23:29Ik hoop het van harte. Ik hoop ook dat door de regelmaat en structuur, hij iig weer een goed slaapritme krijgt.
Wat meer op uit samen? Of zoon ergens onder brengen bedoel je? We zijn meerdere dagjes weg geweest. Afgelopen week nog, zoon had een vriendje bij. Dan speelt hij zo lekker, en komt af en toe knuffelen. Maar dan lijkt het 's avonds nog erger te zijn met gaan slapen.
Hierover het CJG vandaag ook weer gesproken. Morgen weer naar de huisarts om te kijken of we iets kunnen totdat de hulpverlening start. Maar ik heb nu ook alle hoop op school gezet. Weer wat tijd apart en regelmaat.
Ik krijg ook de indruk dat je ex veel meer heeft gedaan dan je nu weet, als je zoon zo bangig reageert. Maar wat ik ook wel sterk vind is het advies om niet te zwelgen in medelijden. Probeer hem te steunen om middelen te vinden zodat hij zijn angst kan overwinnen en verwerken. Ik weet niet hoe je dat kan oplossen. Ik ben geen therapeut.
Die therapie om hief mee om te gaan heeft hij hard nodig (en jij ook zodat je hem kan steunen: dat is geen kritiek, want volgens mij zie je al duidelijk in dat je dit niet in je eentje roeit). En jij trekt aan alle lijntjes die je kan vinden om hulp te krijgen. Heel goed. Je bent echt heel hard op de goede weg. Maar het gaat helaas nog wel even duren voordat je de resultaten ervan ziet. Heel veel sterkte.
vrijdag 25 augustus 2017 om 11:12
*poef*
Als ik je dus een advies mag geven, dan is dat: probeer zelf uit de paniekstand te komen. Door zelf weer wat rust te vinden, kun je ook makkelijker het koppie van je kind boven water houden.
Als ik je dus een advies mag geven, dan is dat: probeer zelf uit de paniekstand te komen. Door zelf weer wat rust te vinden, kun je ook makkelijker het koppie van je kind boven water houden.
anoniem_346366 wijzigde dit bericht op 30-08-2017 14:01
Reden: privacy
Reden: privacy
86.16% gewijzigd
Dat de diva's even hun device erbij melden is het devies.