Werk & Studie
alle pijlers
Tips voor mijn uitstelgedrag.
dinsdag 19 december 2017 om 23:52
Al mijn hele leven stel ik dingen chronisch uit. Ik wacht tot het allerlaatste moment om iets voor elkaar te krijgen.
Super irritant, maar ik kán niet anders.
Vorig jaar werkte ik fulltime 40 uur, en dat zorgde ervoor dat ik een heel strak ritme had. Hierdoor had ik niet zo'n last van uitstelgedrag: ik moest immers gewoon netjes op tijd zijn om mijn baan te behouden, mijn werk moest ik doen en 's avonds kon ik lekker uitrusten.
Nu ben ik weer gaan studeren. Ik kom van het HBO en doe nu een Universitaire studie. Het valt mij ontzettend zwaar. Vooral omdat ik níet kan plannen en niet productief kan zijn als ik zelf mijn dagen moet inplannen. Ik word er echt helemaal gek van.
I
Ik stel dus alles uit wat er nu al voor heeft gezorgd dat ik één vak dit jaar al niet meer kan halen. Ik heb dus sowieso vertraging want dat moet ik volgend jaar opnieuw doen.
Ik voel me hier zo ontzettend kut over.. Terwijl ik ook gewoon weet dat het honderd procent m'n eigen schuld is. Maar waarom kan ik mezelf er gewoon niet toe zetten om dit te doen?!
Heeft iemand tips voor mensen zoals mij..... Wat doe jij/denk jij als je iets wilt uitstellen? Wat zorgt ervoor dat je productief bent?
Super irritant, maar ik kán niet anders.
Vorig jaar werkte ik fulltime 40 uur, en dat zorgde ervoor dat ik een heel strak ritme had. Hierdoor had ik niet zo'n last van uitstelgedrag: ik moest immers gewoon netjes op tijd zijn om mijn baan te behouden, mijn werk moest ik doen en 's avonds kon ik lekker uitrusten.
Nu ben ik weer gaan studeren. Ik kom van het HBO en doe nu een Universitaire studie. Het valt mij ontzettend zwaar. Vooral omdat ik níet kan plannen en niet productief kan zijn als ik zelf mijn dagen moet inplannen. Ik word er echt helemaal gek van.
I
Ik stel dus alles uit wat er nu al voor heeft gezorgd dat ik één vak dit jaar al niet meer kan halen. Ik heb dus sowieso vertraging want dat moet ik volgend jaar opnieuw doen.
Ik voel me hier zo ontzettend kut over.. Terwijl ik ook gewoon weet dat het honderd procent m'n eigen schuld is. Maar waarom kan ik mezelf er gewoon niet toe zetten om dit te doen?!
Heeft iemand tips voor mensen zoals mij..... Wat doe jij/denk jij als je iets wilt uitstellen? Wat zorgt ervoor dat je productief bent?
woensdag 20 december 2017 om 00:01
woensdag 20 december 2017 om 00:09
Het gaat er niet om wat voor anderen werkt, maar wat voor jou werkt. Iedereen is anders. Waarom neem je niet contact op met een decaan of studieadviseur o.i.d.? Elke hogeschool en universiteit heeft hier uiteenlopende voorzieningen voor, en nog gratis ook. Zoals trainingen, gespecialiseerde studiecoaches etc..
woensdag 20 december 2017 om 00:16
Waarom zou je niet kúnnen plannen? Als je daar echt niet toe in staat bent is een universitaire opleiding misschien niet voor jou? Plannen hoort daar namelijk ook bij. Maar het lijkt me sterk dat je er niet toe in staat bent, of mankeer je op dat gebied echt iets? Per vak, per blok, per week kijken wat er moet gebeuren en dit in je agenda zetten. En op de dag waarop je iets gaat doen een dagplanning maken.
Plannen helpt mij in ieder geval wel, maar ook een goede balans tussen inspanning en ontspanning en niet te hoge eisen stellen. Ik krijg uitstelgedrag als ik iets niet overzie, dus in stukjes hakken is voor mij helpend, evenals niet te hoge eisen stellen. Dus niet dingen willen forceren die niet realistisch zijn (en wees daarin mild naar jezelf). Las pauzes in in je dag, ga bijvoorbeeld een uur studeren en dan een kwartier pauze nemen. Of x pagina's lezen en dan pauze nemen. Op de één of andere manier je werk in kleinere stukjes hakken waardoor je het stukje waar je aan gaat beginnen te overzien is.
En niet zo vervelend over jezelf praten
daar wordt het allemaal niet leuker van. De overgang van HBO naar uni kan even pittig zijn, maar vaak komt het helemaal goed!
Plannen helpt mij in ieder geval wel, maar ook een goede balans tussen inspanning en ontspanning en niet te hoge eisen stellen. Ik krijg uitstelgedrag als ik iets niet overzie, dus in stukjes hakken is voor mij helpend, evenals niet te hoge eisen stellen. Dus niet dingen willen forceren die niet realistisch zijn (en wees daarin mild naar jezelf). Las pauzes in in je dag, ga bijvoorbeeld een uur studeren en dan een kwartier pauze nemen. Of x pagina's lezen en dan pauze nemen. Op de één of andere manier je werk in kleinere stukjes hakken waardoor je het stukje waar je aan gaat beginnen te overzien is.
En niet zo vervelend over jezelf praten
daar wordt het allemaal niet leuker van. De overgang van HBO naar uni kan even pittig zijn, maar vaak komt het helemaal goed!
woensdag 20 december 2017 om 00:24
Maak elke avond een plan voor de volgende dag. Wat ga je doen in de ochtend, middag en avond? Hoe laat heb je les en op welke tijden ga je studeren? Deel je ochtend op in delen en plan ook pauzes. En probeer je er aan te houden.
Bij mij werkt ook de tomato-timer.com erg goed: 25 minuten werken, 5 minuten pauze en na 4 periodes een langere pauze.
Bij mij werkt ook de tomato-timer.com erg goed: 25 minuten werken, 5 minuten pauze en na 4 periodes een langere pauze.
woensdag 20 december 2017 om 00:56
Heb je toevallig ADD? Dan kan je behandeling/begeleiding krijgen via de zorgverzekering of gemeente. Die helpen je met plannen en organiseren. Als je geen diagnose hebt maar gewoon moeite hebt met bepaalde dingen kan je natuurlijk ook een coach inschakelen maar dat bedrag kan behoorlijk oplopen en je weet ook niet altijd of iemand verstand van zaken heeft. Tegenwoordig mag iedereen zichzelf een coach noemen en 100 per gesprek vragen.
Maar hulp vragen is ieder geval geen schande! Dat zou ik zeker wel doen.
Maar hulp vragen is ieder geval geen schande! Dat zou ik zeker wel doen.
woensdag 20 december 2017 om 01:56
Ik heb het ook al heel mijn leven. Uitstellen tot het laatste moment en dan een heel opgejaagd gevoel omdat ik nog zoveel moet doen. De middelbare school en mijn opleidingen waren een ramp wat huiswerk betreft. Ik kon gewoon niet beginnen. Bijna elk weekend had ik ruzie met mijn ouders over huiswerk. Ik heb ook een laag werktempo dus ik deed er altijd erg lang over. Amper vrije tijd hebben. Door psychische problemen werk ik al jaren onder mijn niveau bij een Sociale Werkplaats. Ik heb nooit een reguliere baan gehad. Vaak vastgelopen op stages en werkplekken op verschillende punten. Soms vind ik het jammer dat ik misschien nooit werk kan doen wat ik me echt interesseert. Maar het benauwt me ook dat áls er ooit een kans komt, ik weer een opleiding zal moeten doen. Weer vastzitten aan huiswerk. Het idee alleen al.
woensdag 20 december 2017 om 07:13
Komt bekend voor. Ik vond afstuderen ook een hel; dat kon je onmogelijk tot het laatste moment uitstellen. Ik vond het verschrikkelijk, het zat de hele dag in m'n hoofd maar ik kon me er niet toe zetten. Wat voor mij heeft geholpen is erover praten met een docent. Veel gesprekken gehad waarbij hij me elke keer een soort deadline gaf. Dit werkte wel. Ook ben ik op een andere locatie gaan werken, waar ik vrijwel geen afleiding had. Het is vervelend maar je moet er even doorheen!
woensdag 20 december 2017 om 07:47
Heb je al eens gedacht aan ADD? Dan kan plannen en organiseren een groot probleem zijn.. heb ik ook gezien bij een vriendin van mij die destijds zelfs is gestopt met haar opleiding. Super zonde want ze HD veel in haar mars.
Verder zou ik proberen om zoveel mogelijk trucjes uit te testen en kijken wat voor jou werkt; (zeer) strakke agenda planning, to do lijsten, taken opknippen in kleine stukjes, vooruit plannen/ dag/weekplanningen maken. En dan niet 1 keer proberen en vervolgens afschrijven, maar een aantal weken uitproberen om te kijken of het z'n vruchten afwerpt.
Misschien ook eens kijken voor een studiecoach of als je kenmerken van ADD herkent eens naar de huisarts voor een verwijzing naar een psycholoog.
Verder zou ik proberen om zoveel mogelijk trucjes uit te testen en kijken wat voor jou werkt; (zeer) strakke agenda planning, to do lijsten, taken opknippen in kleine stukjes, vooruit plannen/ dag/weekplanningen maken. En dan niet 1 keer proberen en vervolgens afschrijven, maar een aantal weken uitproberen om te kijken of het z'n vruchten afwerpt.
Misschien ook eens kijken voor een studiecoach of als je kenmerken van ADD herkent eens naar de huisarts voor een verwijzing naar een psycholoog.
woensdag 20 december 2017 om 07:49
Bedankt allemaal voor jullie reacties.
Mijn eerste overwinning: het is nu kwart voor 8, ik hoef pas om 12 uur weg en ik zit nu al te studeren.
Maar goed, ik heb inderdaad binnenkort een gesprek met een studieadviseur gepland.
Misschien ga ik kijken of ik kan overstappen van voltijd naar deeltijd, meer ernaast werken helpt voor mij heel goed, van werken krijg ik energie.
En de vraag: waarom ga je dan in hemelsnaam studeren?
Omdat studeren voor mij op dit moment zo'n enorm verschil kan maken in mijn verdere carriere, wil ik absoluut studeren. Ik heb gewerkt, maar ik was daar niet gelukkig, te weinig uitdaging. Ik verveel me snel op een plek en ik wil graag het maximale eruit halen.
Daarnaast weet ik ook gewoon dat ik het kan, alleen besteed ik net iets te weinig tijd eraan zodat ik het allemaal net niet haal. Super stom en zonde en ik haat mezelf er ook om.
Over de vraag van ADD: nee, ik heb dat nooit laten controleren. Als ik op websites over ADD kijken dan herken ik me wel voor 95% in het plaatje, maar ik weet niet.
Ik zie het meer als een aantal persoonskenmerken die toevallig in deze huidige maatschappij een beetje ongelukkig overkomen. Daarnaast zou ik ook geen medicatie willen. Het enige wat een diagnose mij zou kunnen opleveren, is dat ik dan coaching zou krijgen, maar dit kan zonder diagnose op sommige plekken ook wel.
Bedankt voor jullie reacties, ik ga weer studeren.
Mijn eerste overwinning: het is nu kwart voor 8, ik hoef pas om 12 uur weg en ik zit nu al te studeren.
Maar goed, ik heb inderdaad binnenkort een gesprek met een studieadviseur gepland.
Misschien ga ik kijken of ik kan overstappen van voltijd naar deeltijd, meer ernaast werken helpt voor mij heel goed, van werken krijg ik energie.
En de vraag: waarom ga je dan in hemelsnaam studeren?
Omdat studeren voor mij op dit moment zo'n enorm verschil kan maken in mijn verdere carriere, wil ik absoluut studeren. Ik heb gewerkt, maar ik was daar niet gelukkig, te weinig uitdaging. Ik verveel me snel op een plek en ik wil graag het maximale eruit halen.
Daarnaast weet ik ook gewoon dat ik het kan, alleen besteed ik net iets te weinig tijd eraan zodat ik het allemaal net niet haal. Super stom en zonde en ik haat mezelf er ook om.
Over de vraag van ADD: nee, ik heb dat nooit laten controleren. Als ik op websites over ADD kijken dan herken ik me wel voor 95% in het plaatje, maar ik weet niet.
Ik zie het meer als een aantal persoonskenmerken die toevallig in deze huidige maatschappij een beetje ongelukkig overkomen. Daarnaast zou ik ook geen medicatie willen. Het enige wat een diagnose mij zou kunnen opleveren, is dat ik dan coaching zou krijgen, maar dit kan zonder diagnose op sommige plekken ook wel.
Bedankt voor jullie reacties, ik ga weer studeren.
woensdag 20 december 2017 om 08:22
Ik herken het. Bij mij is later de diagnose ADD gesteld. Zelfs met medicatie heb ik soms nog moeite om op gang te komen, maar het helpt wel.
Ik zie ADD ook meer als een variatie dan als een 'aandoening', maar het kan behoorlijk belemmerend werken als je studeert. (En ook juist heel stimulerend als je creatief en buiten-het-doosje moet denken!)
Mijn studie heb ik voltooid voordat ik die diagnose kreeg.
Planning en structuur zijn mijn redding geweest.
Ik plande al mijn tijd. Groot beginnen: inventariseren wat je allemaal moet doen in een semester, en inschatten hoeveel tijd dat kost. Veel te lezen? Klok eens hoe lang je doet over het lezen van één bladzijde, zodat je weet hoveel tijd je nodig hebt om 150 pagina's te lezen.
Plan je studietijd en ook je vrije tijd en maak keuzes. Ik studeerde parttime (HBO CMD) naast een fulltime baan (4 werkdagen) en een gezin. Mijn tijd deelde ik in dagdelen in, die ik reserveerde.
De vrijdagavond en de middagen in de weekenden waren studievrij. (Mijn man hield het gezin draaiende.)
Keuzes: bijvoorbeeld een feestje skippen omdat ik moest studeren. Dat hielp trouwens wel als stok achter de deur: als je je er iets leuks voor ontzegt, dan gá je studeren ook!
De stof die ik moest lezen voor een tentamen verdeelde ik in stukken per week en/of per keer (post-its in het boek met de datum er op). En dan ook niet méér doen dan dat.
Als ik echt in de boeken moest duiken, zorgde ik voor structuur. Meestal gebruikte ik CD's en een kookwekker. Ik zette een CD op, en mocht pas pauzeren als deze was afgelopen. Dan een pauze van 15 of 20 minuten (kookwekker!), een nieuwe CD, en weer verder gaan.
(Dit werkt natuurlijk alleen als je kunt studeren met muziek.)
Een fysieke CD had voor mij het voordeel dat ik ook daadwerkelijk moest opstaan om hem te verwisselen. Bij Spotify loop je het risico dat je, eenmaal online, afgeleid raakt omdat je even je mail, je facebook en het vivaforum checkt.
Verder heb ik eindeloos veel tijd zitten verkloten met opstarten. Spelletjes doen op de computer in plaats van opdrachten maken. Uitstellen dus.
Gelukkig ben ik er erg bedreven in geworden om -daarna- heel snel te werken. Of toch halve nachten doorwerken.
Houd je doel voor ogen. Studeren is tijdelijk, een middel om iets anders voor elkaar te krijgen. Over een paar jaar ben je er van af.
Succes!
Ik zie ADD ook meer als een variatie dan als een 'aandoening', maar het kan behoorlijk belemmerend werken als je studeert. (En ook juist heel stimulerend als je creatief en buiten-het-doosje moet denken!)
Mijn studie heb ik voltooid voordat ik die diagnose kreeg.
Planning en structuur zijn mijn redding geweest.
Ik plande al mijn tijd. Groot beginnen: inventariseren wat je allemaal moet doen in een semester, en inschatten hoeveel tijd dat kost. Veel te lezen? Klok eens hoe lang je doet over het lezen van één bladzijde, zodat je weet hoveel tijd je nodig hebt om 150 pagina's te lezen.
Plan je studietijd en ook je vrije tijd en maak keuzes. Ik studeerde parttime (HBO CMD) naast een fulltime baan (4 werkdagen) en een gezin. Mijn tijd deelde ik in dagdelen in, die ik reserveerde.
De vrijdagavond en de middagen in de weekenden waren studievrij. (Mijn man hield het gezin draaiende.)
Keuzes: bijvoorbeeld een feestje skippen omdat ik moest studeren. Dat hielp trouwens wel als stok achter de deur: als je je er iets leuks voor ontzegt, dan gá je studeren ook!
De stof die ik moest lezen voor een tentamen verdeelde ik in stukken per week en/of per keer (post-its in het boek met de datum er op). En dan ook niet méér doen dan dat.
Als ik echt in de boeken moest duiken, zorgde ik voor structuur. Meestal gebruikte ik CD's en een kookwekker. Ik zette een CD op, en mocht pas pauzeren als deze was afgelopen. Dan een pauze van 15 of 20 minuten (kookwekker!), een nieuwe CD, en weer verder gaan.
(Dit werkt natuurlijk alleen als je kunt studeren met muziek.)
Een fysieke CD had voor mij het voordeel dat ik ook daadwerkelijk moest opstaan om hem te verwisselen. Bij Spotify loop je het risico dat je, eenmaal online, afgeleid raakt omdat je even je mail, je facebook en het vivaforum checkt.
Verder heb ik eindeloos veel tijd zitten verkloten met opstarten. Spelletjes doen op de computer in plaats van opdrachten maken. Uitstellen dus.
Gelukkig ben ik er erg bedreven in geworden om -daarna- heel snel te werken. Of toch halve nachten doorwerken.
Houd je doel voor ogen. Studeren is tijdelijk, een middel om iets anders voor elkaar te krijgen. Over een paar jaar ben je er van af.
Succes!
Ik moet helemaal niks!
woensdag 20 december 2017 om 09:37
Als ik denk dat iets mij een vervelend gevoel gaat bezorgen (saaie klus, iets waaarvoor ik oninteressante research moet gaan doen, beleefdheidsplichtplegingen e.d.) dan stel ik het uit tot plm een maand voor de uiterste datum óf ik ga meteen in de aanval. Dat laatste doe ik om van het gevoel "dat ik nog iets vervelends moet doen" af te komen.
Aangezien ik niet weet wat jouw gevoel is kan ik niet zeggen wat bij jou zal werken, en óf je wel wil.
Aangezien ik niet weet wat jouw gevoel is kan ik niet zeggen wat bij jou zal werken, en óf je wel wil.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 20 december 2017 om 09:46
Wat ook nogal eens wordt uitgesteld is het laatste losse sierstripje wat nog geplaatst moet worden als een klus klaar is. Dat kan maanden blijven liggen, totdat ik - ineens - de lijm pak en het ding waarvan ik telkens denk "oh ja" vastzet.
Dat komt omdat de spanning eraf is (ik weet hoe het geworden is) en de beloning - voldoening - al geconsumeerd is en dit een soort naheffing is.
Om dit te voorkomen werk ik het voortaan liever meteen af voordat ik de klus als afgesloten beschouw.
Dat komt omdat de spanning eraf is (ik weet hoe het geworden is) en de beloning - voldoening - al geconsumeerd is en dit een soort naheffing is.
Om dit te voorkomen werk ik het voortaan liever meteen af voordat ik de klus als afgesloten beschouw.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 20 december 2017 om 10:15
Een andere reden is een kinderlijke: "ik doe het lekker tóch niet, gewoon omdat ik dat kan beslissen". Je hebt dan een ouder, superieur of een set regels in gedachten die je trotseert.
Bijvoorbeeld je laat iets vallen en ruimt het niet op. Tenslotte moet je het tóch doen maar ik denk dat dit resten kinderlijk gedrag zijn.
Bijvoorbeeld je laat iets vallen en ruimt het niet op. Tenslotte moet je het tóch doen maar ik denk dat dit resten kinderlijk gedrag zijn.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 20 december 2017 om 10:21
Als ik nog naar buiten moet terwijl het ontzettend koud is dan doe ik het meestal juist snel want ergens ben ik wel benieuwd hóe koud het is en of het lastig is. Dan zie ik het als een uitdaging.
Dat soort dingen zie ik anderen juist uitstellen maar ik kan vrij moeilijk "lui" zijn. Dat is gelijk aan verveling bij mij.
Dat soort dingen zie ik anderen juist uitstellen maar ik kan vrij moeilijk "lui" zijn. Dat is gelijk aan verveling bij mij.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 20 december 2017 om 10:34
Ik stel ook uit, tot de deadline echt gaat knellen. Dan pas komt bij mij de echte motivatie om opdrachten uit te voeren en er vol tegenaan te gaan. Ontzettend irritant en elke keer weer neem ik me heilig voor dat het 'de volgende echt echt echt anders gaat en dat ik dan op tijd begin'.
Bij mij is planning en organisatie niet het probleem, dat kan ik heel erg goed, maar het is de uitvoering. Ik noem het maar denkkracht versus daadkracht. Waar het vandaan komt, weet ik nog steeds niet precies, maar ik kom langzaam maar zeker dichterbij de kern. Het heeft bij mij in elk geval te maken met iets ADD-achtigs en vaag met wat kenmerken van ASS (autisme), en met een wellicht grote kloof tussen verbaal IQ en verwerkingssnelheid. En dus motivatie. Ik heb sterke prikkels nodig om tot werken (of studeren, in het verleden) te komen en meestal zijn die negatief getint. Dus niet in de zin van: als ik dit nu op tijd afwerk, ben ik opgelucht en voel ik me opgeruimd en lekker omdat het klaar is, maar meer in de zin van: als ik dit nú niet afwerk, komt het niet op tijd af, moet ik uitstel vragen, maak ik een slechte beurt bij mijn opdrachtgever dan wel krijg ik geen geld.
Hier heb jij wellicht weinig aan, want zoals iemand anders al zei: het gaat erom wat voor jóu werkt. Dus probeer goed uit te zoeken wat maakt dat je uitstelt, waarmee en wanneer je dat wel doet of niet, en bekijk dan wat daarbij zou kunnen helpen.
Voor mij werkt het bijvoorbeeld het beste om een stok achter de deur te hebben, waar een afspraak met een ander mee te maken heeft. Sporten bijvoorbeeld. Dit doe ik nauwelijks, omdat er bij de sportschool geen stok achter de deur is. Ik ga binnenkort weer met een personal trainer sporten, omdat ik het anders gewoon niet doe. Kamers in huis ontrommelen neem ik me ook elke dag voor, maar komt er niet van als het niet per se moet. En het moet eigenlijk nooit echt per se, dus tsja, het blijft jaren liggen. Daar kan ik het beste iemand bij inschakelen, die ik desnoods inhuur, want dan is dat afgesproken en staat er iemand op de stoep. Die denkrichting bedoel ik; soms moet je onorthodoxe maatregelen nemen om jezelf aan de gang te zetten.
Je studeert; vaak is er een psychologische dienst aan de universiteit, waar studenten gebruik van kunnen maken. Daar kun je hier ook heel gericht hulp bij vragen, een psycholoog kan met je sparren en je aanzetten tot out of the box denken over jezelf.
Verder... waren motivatie en discipline maar per kilo ergens te koop, dat zou heeeeeeeeerlijk zijn...
Bij mij is planning en organisatie niet het probleem, dat kan ik heel erg goed, maar het is de uitvoering. Ik noem het maar denkkracht versus daadkracht. Waar het vandaan komt, weet ik nog steeds niet precies, maar ik kom langzaam maar zeker dichterbij de kern. Het heeft bij mij in elk geval te maken met iets ADD-achtigs en vaag met wat kenmerken van ASS (autisme), en met een wellicht grote kloof tussen verbaal IQ en verwerkingssnelheid. En dus motivatie. Ik heb sterke prikkels nodig om tot werken (of studeren, in het verleden) te komen en meestal zijn die negatief getint. Dus niet in de zin van: als ik dit nu op tijd afwerk, ben ik opgelucht en voel ik me opgeruimd en lekker omdat het klaar is, maar meer in de zin van: als ik dit nú niet afwerk, komt het niet op tijd af, moet ik uitstel vragen, maak ik een slechte beurt bij mijn opdrachtgever dan wel krijg ik geen geld.
Hier heb jij wellicht weinig aan, want zoals iemand anders al zei: het gaat erom wat voor jóu werkt. Dus probeer goed uit te zoeken wat maakt dat je uitstelt, waarmee en wanneer je dat wel doet of niet, en bekijk dan wat daarbij zou kunnen helpen.
Voor mij werkt het bijvoorbeeld het beste om een stok achter de deur te hebben, waar een afspraak met een ander mee te maken heeft. Sporten bijvoorbeeld. Dit doe ik nauwelijks, omdat er bij de sportschool geen stok achter de deur is. Ik ga binnenkort weer met een personal trainer sporten, omdat ik het anders gewoon niet doe. Kamers in huis ontrommelen neem ik me ook elke dag voor, maar komt er niet van als het niet per se moet. En het moet eigenlijk nooit echt per se, dus tsja, het blijft jaren liggen. Daar kan ik het beste iemand bij inschakelen, die ik desnoods inhuur, want dan is dat afgesproken en staat er iemand op de stoep. Die denkrichting bedoel ik; soms moet je onorthodoxe maatregelen nemen om jezelf aan de gang te zetten.
Je studeert; vaak is er een psychologische dienst aan de universiteit, waar studenten gebruik van kunnen maken. Daar kun je hier ook heel gericht hulp bij vragen, een psycholoog kan met je sparren en je aanzetten tot out of the box denken over jezelf.
Verder... waren motivatie en discipline maar per kilo ergens te koop, dat zou heeeeeeeeerlijk zijn...
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 20 december 2017 om 10:38
woensdag 20 december 2017 om 10:44
Joh, beetje aandacht tekort? Hoop je op wat reacties van het forum?
woensdag 20 december 2017 om 10:51
Heel herkenbaar, dat wat helpt is alles in je agenda zetten en je daaraan houden.
Ik ben bv heel trouw aan mijn werkgever door er altijd te zijn maar minder trouw aan mezelf door werkelijk alles uit te stellen, waardoor ik in mijn hoofd gestrest word en vervolgens niets meer doe.
Zelfs sporten zet ik in mijn agenda en ik ga altijd. De structuur helpt.
Maar het blijft heel lastig, leg de lat niet te hoog met teveel dingen die je moet doen.
Ik ben bv heel trouw aan mijn werkgever door er altijd te zijn maar minder trouw aan mezelf door werkelijk alles uit te stellen, waardoor ik in mijn hoofd gestrest word en vervolgens niets meer doe.
Zelfs sporten zet ik in mijn agenda en ik ga altijd. De structuur helpt.
Maar het blijft heel lastig, leg de lat niet te hoog met teveel dingen die je moet doen.
