Relaties
alle pijlers
Even ten einde raad
donderdag 18 januari 2018 om 19:38
Ik heb het gevoel dat mijn vriend en ik (6 jaar relatie en beide midden 20 jaar) qua communicatie mijlenver van elkaar vandaan staan en ik zoek tips.
Mijn vriend zat om en nabij de 4 jaar in een baan waarbij hij soms weken van 60 tot 80 uur maakte. Er is in de organisatie géén sprake van een rooster als richtlijn, maar een constructie waarbij dagelijks gekeken werd naar de vraag hoe veel personeel er nodig is. En daar kwamen dan nog eventuele calamiteiten bovenop.
Betekent dus dat er onder ons geen goede afspraken konden worden gemaakt. Zodra deze wel gemaakt werden, was het 9 van de 10 keer zo dat de afspraken door zijn werk in het water vielen. Zelfs als hij aan zijn leidinggevende doorgaf dat hij die dag niet (langer) kon werken.
Dit begon enorm effect te hebben op onze relatie. Waarbij veel irritaties ontstonden. Vriend heeft een opjaagd gevoel alles uit zijn vrije tijd te halen, om er voor te zorgen dat er geen minuut, naar eigen zeggen, onnuttig besteed wordt (soort van 48 uur in 24 uur stoppen). Hierdoor gebeurt het vaker dat hij zich volledig focust op zaken die voor hem als ontspanning dienden en niet naar wat er buiten ontspanning ook gedaan moest worden. Terwijl ik goed begrijp dat hij die vrije tijd echt nodig heeft om tot rust te komen.
Echter resulteert het uiteindelijk dan dat we samen de huishoudelijke taken op het allerlaastste moment doen en wat voor mijzelf dan veel stress oplevert en quality time soms wordt vergeten. Dat laatste geeft me het gevoel dat we maar langs elkaar af leven. Terwijl we het zo leuk kunnen hebben op de momenten dat we iets leuks ondernemen. We proberen er dan wekelijks over te praten op een rustig moment hoe we dit anders moeten aanpakken en wat de valkuilen zijn, maar ontstaat dan een aanvaring i.p.v. een normaal gesprek. Vriend geeft aan dat ik hem te veel op de lip zit.
Ik parkeer het gesprek en geef aan er op een ander moment op terug te komen.
Inmiddels is vriend op zoek gegaan naar ander werk en zit hij in zijn proefperiode in een andere baan. Helaas blijft het opgejaagde gevoel nog een rol spelen.
Hij geeft aan dat hij denkt dat het opgejaagde gevoel en de aanvaringen naarmate de tijd vordert in een rustige baan vanzelf over zullen gaan. Maar ik gaf aan dat ik vermoed dat er een ander onderliggend probleem is op gebied van communicatie tussen ons, waar hij of wij samen eventueel met een derde over zouden kunnen praten. Dit weigert hij.
Ik heb aangegeven dat de stress door hele situatie aan mij vreet en ik dit jaar nog wil aankijken (particulier huurcontract eindigt einde dit jaar) en als er geen verbetering is, onze wegen zullen scheiden. Dit vindt hij niet leuk.
Iemand tips? Ik ben zelf even ten einde raad.
Mijn vriend zat om en nabij de 4 jaar in een baan waarbij hij soms weken van 60 tot 80 uur maakte. Er is in de organisatie géén sprake van een rooster als richtlijn, maar een constructie waarbij dagelijks gekeken werd naar de vraag hoe veel personeel er nodig is. En daar kwamen dan nog eventuele calamiteiten bovenop.
Betekent dus dat er onder ons geen goede afspraken konden worden gemaakt. Zodra deze wel gemaakt werden, was het 9 van de 10 keer zo dat de afspraken door zijn werk in het water vielen. Zelfs als hij aan zijn leidinggevende doorgaf dat hij die dag niet (langer) kon werken.
Dit begon enorm effect te hebben op onze relatie. Waarbij veel irritaties ontstonden. Vriend heeft een opjaagd gevoel alles uit zijn vrije tijd te halen, om er voor te zorgen dat er geen minuut, naar eigen zeggen, onnuttig besteed wordt (soort van 48 uur in 24 uur stoppen). Hierdoor gebeurt het vaker dat hij zich volledig focust op zaken die voor hem als ontspanning dienden en niet naar wat er buiten ontspanning ook gedaan moest worden. Terwijl ik goed begrijp dat hij die vrije tijd echt nodig heeft om tot rust te komen.
Echter resulteert het uiteindelijk dan dat we samen de huishoudelijke taken op het allerlaastste moment doen en wat voor mijzelf dan veel stress oplevert en quality time soms wordt vergeten. Dat laatste geeft me het gevoel dat we maar langs elkaar af leven. Terwijl we het zo leuk kunnen hebben op de momenten dat we iets leuks ondernemen. We proberen er dan wekelijks over te praten op een rustig moment hoe we dit anders moeten aanpakken en wat de valkuilen zijn, maar ontstaat dan een aanvaring i.p.v. een normaal gesprek. Vriend geeft aan dat ik hem te veel op de lip zit.
Ik parkeer het gesprek en geef aan er op een ander moment op terug te komen.
Inmiddels is vriend op zoek gegaan naar ander werk en zit hij in zijn proefperiode in een andere baan. Helaas blijft het opgejaagde gevoel nog een rol spelen.
Hij geeft aan dat hij denkt dat het opgejaagde gevoel en de aanvaringen naarmate de tijd vordert in een rustige baan vanzelf over zullen gaan. Maar ik gaf aan dat ik vermoed dat er een ander onderliggend probleem is op gebied van communicatie tussen ons, waar hij of wij samen eventueel met een derde over zouden kunnen praten. Dit weigert hij.
Ik heb aangegeven dat de stress door hele situatie aan mij vreet en ik dit jaar nog wil aankijken (particulier huurcontract eindigt einde dit jaar) en als er geen verbetering is, onze wegen zullen scheiden. Dit vindt hij niet leuk.
Iemand tips? Ik ben zelf even ten einde raad.
everything happens for a reason
donderdag 18 januari 2018 om 21:00
Dat dusAna_Isabel2 schreef: ↑18-01-2018 20:55Het heeft niet áltijd met emancipatie te maken. Soms spreek ik met mijn man af dat hij een huishoudelijke taak doet en dan kan ik al op mijn vingers natellen dat hij er eigenlijk geen zin in heeft, dus het "vergeet "
De ene keer zie ik het door de vingers en de andere keer vraag ik 50.000 keer of hij het niet vergeet te doen, want anders mag ik het alsnog opknappen en heb daar dan geen zin in.
everything happens for a reason
donderdag 18 januari 2018 om 21:05
Ja.Ana_Isabel2 schreef: ↑18-01-2018 21:04Ik denk dat dat heel veel voorkomt in relaties hoor. Zeker als je al wat langer bij elkaar bent. Is dit trouwens de eerste keer dat je samen woont?
Wellicht dat wanneer ik met voorgaande partners zou hebben samengewoond, het nu ook anders zou zijn geweest.
everything happens for a reason
donderdag 18 januari 2018 om 21:06
donderdag 18 januari 2018 om 21:08
Dat denk ik ook
Ook als je samen niet klokje rond werkt, zul je merken dat de persoon met wie je samenleeft, de dingen niet persé hetzelfde hoeft te doen als jij. Hij is net zo goed een individu als jij. Het gaat erom dat de uitkomst hetzelfde is in wat je van elkaar verwacht. Niet hóe je tot die uitkomst komt.
donderdag 18 januari 2018 om 21:24
Ha to! Ik was van t de opmerking van t bejaardengedrag.
Communicatie is heel goed! Maar niet als t een verplicht nummer is, elke week.
Ga lekker samen uit eten en praat over de alledaagse dingen maar ook over je dromen en verlangens, ga naar de film en knuffel fijn en zeg lekker even niks, ga naar het theater en praat lekker in de auto over vakantieplannen, de toekomst, welke auto je leuk lijkt, ga op reis en praat over dingen als kinderen en levensdoelen. Etc.
Ga niet wekelijks een verplicht nummer afwerken.
Communicatie is heel goed! Maar niet als t een verplicht nummer is, elke week.
Ga lekker samen uit eten en praat over de alledaagse dingen maar ook over je dromen en verlangens, ga naar de film en knuffel fijn en zeg lekker even niks, ga naar het theater en praat lekker in de auto over vakantieplannen, de toekomst, welke auto je leuk lijkt, ga op reis en praat over dingen als kinderen en levensdoelen. Etc.
Ga niet wekelijks een verplicht nummer afwerken.
donderdag 18 januari 2018 om 21:34
Klinkt in ieder geval relaxter dan praten met een serieuze ondertoon.konijn82 schreef: ↑18-01-2018 21:24Ha to! Ik was van t de opmerking van t bejaardengedrag.
Communicatie is heel goed! Maar niet als t een verplicht nummer is, elke week.
Ga lekker samen uit eten en praat over de alledaagse dingen maar ook over je dromen en verlangens, ga naar de film en knuffel fijn en zeg lekker even niks, ga naar het theater en praat lekker in de auto over vakantieplannen, de toekomst, welke auto je leuk lijkt, ga op reis en praat over dingen als kinderen en levensdoelen. Etc.
Ga niet wekelijks een verplicht nummer afwerken.
Dankjewel
everything happens for a reason
donderdag 18 januari 2018 om 21:42
Ik heb niet gezegd dat je in een jaren 50 relatie zit hepuntjeeee schreef: ↑18-01-2018 20:40.
Dit is het risico dat ik neem door een klein stukje leven in een tekst te plaatsen op internet. Dat er een conclusie plaatsvindt die buiten de context valt. Ik neem het je niet kwalijk. Ik wil het wel graag even anders verwoorden.
Als het een brief is die aan hem gericht is, waar ik er ook weet van heb, is het wel fijn als hij daar zijn eigen verantwoordelijkheid voor neemt. Kan gebeuren dat het onder zijn aandacht uitschiet want dat gebeurd mij ook. Echter als ik hem erop attendeer en ik dan hoor 'komt wel' , kan dat best vervelend zijn als dat last minute gebeurd als daar €100,- extra mee gemoeid is, die ook uit mijn pot komt.
Is de brief aan mij gericht bel ik zelf. Is de brief aan ons samen en kom ik er als eerste aan toe, bel ik ook zelf. Er is hier in ieder geval geen sprake van een jaren 50 relatie.
Maar het maakte op mij een wat afhankelijke indruk. Uit je andere post maakte ik op, dat je je vriend achter zn veren aanzit om een taak te doen die je zelf ook zou kunnen doen. Als dat niet zo is, dan zat ik ernaast! Excuses daarvoor.
Overigens zou een brief voor hem, die mij van mijn geld zoveel extra zou kosten, ook mijn brief zijn... dus ja, dan zou ik toch zelf bellen. Of op dat moment toch op Mn strepen gaan staan, en vriend de telefoon in zn hand duwen. Want dat vind ik echt iets anders dan een klusje dat blijft liggen, of een bezoek die niet wordt afgelegd. Ik weet natuurlijk niet hoe het bij jullie verder gaat. Maar ik krijg de indruk dat alles hetzelfde ‘weegt’. Het missen van de brief die veel geld kost lijkt evenveel stress bij je op te roepen als een klusje dat blijft liggen. En dan is de balans weg. Daar lopen jullie dan miss tegenaan?
donderdag 18 januari 2018 om 21:45
Klopt hoor. Hier ook zo. Als het over vuilniszakken gaatAna_Isabel2 schreef: ↑18-01-2018 20:55Het heeft niet áltijd met emancipatie te maken. Soms spreek ik met mijn man af dat hij een huishoudelijke taak doet en dan kan ik al op mijn vingers natellen dat hij er eigenlijk geen zin in heeft, dus het "vergeet "
De ene keer zie ik het door de vingers en de andere keer vraag ik 50.000 keer of hij het niet vergeet te doen, want anders mag ik het alsnog opknappen en heb daar dan geen zin in.
donderdag 18 januari 2018 om 21:46
Alsjeblieft!
En ik herken het wel hoor, ik neigde naar jouw strategie, heeft ook wat met controlebehoefte te maken. Ik denk wel in mindere mate of in een eerder stadium.
Mijn partner stoorde zich daaraan en vertelde me dat het contraproductief was voor hem. Hij wilde graag veel me delen maar vanuit een meer casual situatie. Dus zijn we het anders gaan doen. Dat is nu 10 jaar geleden en we zijn nu 2 konderen en heel veel reizen en mooie belevenissen verder. En werken allebei heel veel. En genieten heel veel van ons gezin en elkaar. Oh én hebben een fantastische poets!!
En ik herken het wel hoor, ik neigde naar jouw strategie, heeft ook wat met controlebehoefte te maken. Ik denk wel in mindere mate of in een eerder stadium.
Mijn partner stoorde zich daaraan en vertelde me dat het contraproductief was voor hem. Hij wilde graag veel me delen maar vanuit een meer casual situatie. Dus zijn we het anders gaan doen. Dat is nu 10 jaar geleden en we zijn nu 2 konderen en heel veel reizen en mooie belevenissen verder. En werken allebei heel veel. En genieten heel veel van ons gezin en elkaar. Oh én hebben een fantastische poets!!
donderdag 18 januari 2018 om 21:47
Dit vind ik echt het topadvies van vanavond!konijn82 schreef: ↑18-01-2018 21:24Ha to! Ik was van t de opmerking van t bejaardengedrag.
Communicatie is heel goed! Maar niet als t een verplicht nummer is, elke week.
Ga lekker samen uit eten en praat over de alledaagse dingen maar ook over je dromen en verlangens, ga naar de film en knuffel fijn en zeg lekker even niks, ga naar het theater en praat lekker in de auto over vakantieplannen, de toekomst, welke auto je leuk lijkt, ga op reis en praat over dingen als kinderen en levensdoelen. Etc.
Ga niet wekelijks een verplicht nummer afwerken.
donderdag 18 januari 2018 om 21:57
Excuses aanvaard. Zoals ik het al aangaf, ik kan het je niet kwalijk nemen. Want de tekst geeft een kleine indruk van mijn leven. Kan op meer manieren opgevat worden.Labalade schreef: ↑18-01-2018 21:42Ik heb niet gezegd dat je in een jaren 50 relatie zit he
Maar het maakte op mij een wat afhankelijke indruk. Uit je andere post maakte ik op, dat je je vriend achter zn veren aanzit om een taak te doen die je zelf ook zou kunnen doen. Als dat niet zo is, dan zat ik ernaast! Excuses daarvoor.
Overigens zou een brief voor hem, die mij van mijn geld zoveel extra zou kosten, ook mijn brief zijn... dus ja, dan zou ik toch zelf bellen. Of op dat moment toch op Mn strepen gaan staan, en vriend de telefoon in zn hand duwen. Want dat vind ik echt iets anders dan een klusje dat blijft liggen, of een bezoek die niet wordt afgelegd. Ik weet natuurlijk niet hoe het bij jullie verder gaat. Maar ik krijg de indruk dat alles hetzelfde ‘weegt’. Het missen van de brief die veel geld kost lijkt evenveel stress bij je op te roepen als een klusje dat blijft liggen. En dan is de balans weg. Daar lopen jullie dan miss tegenaan?
Dat de balans weg is, is waar. En ik/we ben/zijn beiden even het spoor beister hoe we terug in balans raken.
everything happens for a reason
donderdag 18 januari 2018 om 22:01
Hahaha, hier zelfs eens kleren op zijn pad op de overloop gelegd. Hij stapte er gewoon overheen. Toen ik vroeg of hij niet gestruikeld is, zegt vriend: "waarover?"
everything happens for a reason
donderdag 18 januari 2018 om 22:03
Klinkt in ieder geval hoopvolkonijn82 schreef: ↑18-01-2018 21:46Alsjeblieft!
En ik herken het wel hoor, ik neigde naar jouw strategie, heeft ook wat met controlebehoefte te maken. Ik denk wel in mindere mate of in een eerder stadium.
Mijn partner stoorde zich daaraan en vertelde me dat het contraproductief was voor hem. Hij wilde graag veel me delen maar vanuit een meer casual situatie. Dus zijn we het anders gaan doen. Dat is nu 10 jaar geleden en we zijn nu 2 konderen en heel veel reizen en mooie belevenissen verder. En werken allebei heel veel. En genieten heel veel van ons gezin en elkaar. Oh én hebben een fantastische poets!!
everything happens for a reason
donderdag 18 januari 2018 om 22:07
donderdag 18 januari 2018 om 22:13
Gelukkig is het herkenbaar! Als het niet zo was, had ik eens achter mijn oren moeten krabben.Ana_Isabel2 schreef: ↑18-01-2018 22:07herkenbaar. Die van mij laat hoopjes kleding achter door het huis. Net een hamster.
En ik denk dat ik dan ook samenwoon met een hamster als ik dat zo lees
everything happens for a reason
donderdag 18 januari 2018 om 22:23
Begin bij stap 1: neem een huishoudster of poets, dat scheelt jou en jullie zoveel gedoe. Ik begrijp je frustraties, mijn partner en ik hebben ook zo'n baan, die van hem zwaarder dan die van mij, ik volg nog een studie ernaast. Tijd samen is zeer kostbaar. Afspraken vind ik belangrijk en omdat we zo weinig tijd hebben til ik daar heel zwaar aan. Ik vind het heel belangrijk dat we beiden de juiste prioriteiten leggen op de juiste momenten. Daar mag je best wat standvastiger in worden en ruggengraat in hebben
donderdag 18 januari 2018 om 22:25
Los van alle ergernissen, zul je moeten bedenken of zijn karaktereigenschappen waar je wél wat aan hebt, zwaarder voor jou wegen dan degene waar jij je nu druk om maakt. Ik zou mijn man voor al het goud van de wereld nog niet inruilen. Ja, het is een vergeetachtige rommelkont en nee het is geen prater, maar daarnaast draagt hij mij op handen, werkt keihard en heeft een sterk moreel kompas. Dan zijn al die ergernissen futiliteiten.
Praat met hem. Inderdaad niet in een serieuze setting, maar juist als het moment uitnodigt om te praten. Bv tijdens een etentje. Benoem dan ook vooral de dingen waar je blij mee bent. Zo begin ik ook altijd en dan kan ik toch net iets meer rekenen op begrip en motivatie van mijn man.
donderdag 18 januari 2018 om 22:31
Ik heb hem n.a.v. dit topic nogmaals voorgesteld om een poets. Hij stemt er mee in dat dat een goed idee is. Dus we gaan eens nadenken en kijken hoe we dat gaan bolwerkenspasz schreef: ↑18-01-2018 22:23Begin bij stap 1: neem een huishoudster of poets, dat scheelt jou en jullie zoveel gedoe. Ik begrijp je frustraties, mijn partner en ik hebben ook zo'n baan, die van hem zwaarder dan die van mij, ik volg nog een studie ernaast. Tijd samen is zeer kostbaar. Afspraken vind ik belangrijk en omdat we zo weinig tijd hebben til ik daar heel zwaar aan. Ik vind het heel belangrijk dat we beiden de juiste prioriteiten leggen op de juiste momenten. Daar mag je best wat standvastiger in worden en ruggengraat in hebben
everything happens for a reason
Goed zo!
donderdag 18 januari 2018 om 22:38
Ik vind het idee zonder hem ook totaal geen leuke gedachte. Mede doordat we zo lang samen zijn en we iedere dag weer nieuwe dingen van elkaar leren.Ana_Isabel2 schreef: ↑18-01-2018 22:25
Los van alle ergernissen, zul je moeten bedenken of zijn karaktereigenschappen waar je wél wat aan hebt, zwaarder voor jou wegen dan degene waar jij je nu druk om maakt. Ik zou mijn man voor al het goud van de wereld nog niet inruilen. Ja, het is een vergeetachtige rommelkont en nee het is geen prater, maar daarnaast draagt hij mij op handen, werkt keihard en heeft een sterk moreel kompas. Dan zijn al die ergernissen futiliteiten.
Praat met hem. Inderdaad niet in een serieuze setting, maar juist als het moment uitnodigt om te praten. Bv tijdens een etentje. Benoem dan ook vooral de dingen waar je blij mee bent. Zo begin ik ook altijd en dan kan ik toch net iets meer rekenen op begrip en motivatie van mijn man.
Als ik van vrienden van hem hoor (op momenten in een gezellige kroeg bijvoorbeeld) hoe liefdevol hij wel eens over mij praat dan smelt ik werkelijk
Ik begrijp uit de tips en adviezen dat ik er niet zo'n vergrootglas op moet leggen en het naarmate de tijd vordert vast wel los zal lopen.
Dank aan allen!
everything happens for a reason
donderdag 18 januari 2018 om 22:40
Ana_Isabel2 schreef: ↑18-01-2018 22:07
En pas maar op TO, voor je het weet loopt meneer zn mini-me door je huis nog wat extra sporen van troep te maken
Hier is de afspraak: alles wat binnen een halve meter van de wasmand ligt, pak ik op en was ik. Zo niet dan moet je het zelf maar wassen. En anders moet
je je onderbroeken maar drie keer omkeren, kan ook. Daar laten we elkaar erg vrij in
anoniem_323693 wijzigde dit bericht op 18-01-2018 22:43
0.82% gewijzigd