Relaties
alle pijlers
Standje overleven
woensdag 20 december 2017 om 11:17
Man en ik zijn al heel lang samen, hebben twee kinderen. Beide een goede baan. Zover het leuke deel
Beide kinderen hebben een zorgvraag en die is behoorlijk intensief. Ik ben zeg maar 24 uur per dag bereikbaar. Man neemt ook een deel op zich maar ik ben voor het grootste deel aanspreekpunt. Daarnaast heeft man ook een verhaal. Ook hier moeten we beide mee leren omgaan.
Wat ik nu heel erg merk is dat ik onderuit ga. Ik ben van nature introvert en hoe moeilijker de situatie hoe meer ik me in mijzelf terugtrek. Daar heeft man het weer moeilijk mee. Ik heb het idee dat ik al een hele tijd aan het overleven ben i.p.v. aan het leven en ik kom er niet uit. Man zegt therapie maar naar mijn idee lost therapie mijn situatie thuis niet op. Die zijn niet diegene die 24 uur paraat moeten staan en daar heb ik het moeilijk mee. Ik mis een stuk ontspanning, een stuk voor mezelf een tijd dat niemand me stoort. Dat heb ik nooit. Zelfs als ik ga sporten ligt de telefoon naast me zodat ik bereikbaar ben. Als ik uitga met vriendinnen idem
I.p.v. naar elkaar toe groeien groeien we uit elkaar omdat we nu het gevoel hebben dat we elkaar niet begrijpen. Elkaars behoeften niet begrijpen. Ik wordt kriegelig als iemand aan me zit, zowel de kinderen als man maar gewoon omdat ik op een bepaald gebied totaal overprikkeld ben.
Ik weet eerlijk gezegd niet meer wat te doen, hoe de situatie om te draaien
Beide kinderen hebben een zorgvraag en die is behoorlijk intensief. Ik ben zeg maar 24 uur per dag bereikbaar. Man neemt ook een deel op zich maar ik ben voor het grootste deel aanspreekpunt. Daarnaast heeft man ook een verhaal. Ook hier moeten we beide mee leren omgaan.
Wat ik nu heel erg merk is dat ik onderuit ga. Ik ben van nature introvert en hoe moeilijker de situatie hoe meer ik me in mijzelf terugtrek. Daar heeft man het weer moeilijk mee. Ik heb het idee dat ik al een hele tijd aan het overleven ben i.p.v. aan het leven en ik kom er niet uit. Man zegt therapie maar naar mijn idee lost therapie mijn situatie thuis niet op. Die zijn niet diegene die 24 uur paraat moeten staan en daar heb ik het moeilijk mee. Ik mis een stuk ontspanning, een stuk voor mezelf een tijd dat niemand me stoort. Dat heb ik nooit. Zelfs als ik ga sporten ligt de telefoon naast me zodat ik bereikbaar ben. Als ik uitga met vriendinnen idem
I.p.v. naar elkaar toe groeien groeien we uit elkaar omdat we nu het gevoel hebben dat we elkaar niet begrijpen. Elkaars behoeften niet begrijpen. Ik wordt kriegelig als iemand aan me zit, zowel de kinderen als man maar gewoon omdat ik op een bepaald gebied totaal overprikkeld ben.
Ik weet eerlijk gezegd niet meer wat te doen, hoe de situatie om te draaien
maandag 22 januari 2018 om 09:45
dat is wel erg onprettig gedragEmma73 schreef: ↑22-01-2018 09:38Man is ook moe, altijd moe, alleen is het bij hem niet duidleijk of het door zijn ziekte komt, dat kan namelijk of door de stress die we hebben. Man beweert het laatste, ik het eerste. Ik vind dat hij dan moet kijken naar belastbaarheid en ontspanning. Hij legt het weer bij mij. Als ik verander, het weer leuk wordt, heeft hij minder stress dus minder moe.
Denk echt, dat jullie baat hebben bij hulp inroepen van een derde, iemand die jouw man een spiegel voorhoudt
Rotvraag:
denk je, dat je man het eigenlijk wel best vindt, en eigenlijk een scheiding wel een goed idee vindt??
maandag 22 januari 2018 om 09:46
Wat heftig dit. Je bent 24/7 bereikbaar en tuurlijk hakt dar erop in.
Ik weet niet wat je kinderen hebben en in hoeverre ze veel bellen maar 's avonds moet je man het toch eens een paar uur kunnen overnemen?
Je moet ook tijd hebben voor jezelf. Een mens is niet gemaakt om alleen maar te zorgen.
Begin eens met een avond gaan sporten met een vriendin en kijk hoe het gaat.
Hij is net zo goed ouder als jij.
Ik weet niet wat je kinderen hebben en in hoeverre ze veel bellen maar 's avonds moet je man het toch eens een paar uur kunnen overnemen?
Je moet ook tijd hebben voor jezelf. Een mens is niet gemaakt om alleen maar te zorgen.
Begin eens met een avond gaan sporten met een vriendin en kijk hoe het gaat.
Hij is net zo goed ouder als jij.
Doe niet bij een ander wat je zelf niet wil!
maandag 22 januari 2018 om 09:47
ik bedoel als hij minder moet gaan werken, omdat hij zijn werk niet meer aan kanredbulletje schreef: ↑22-01-2018 09:39Als hij minder werkt krijgt ie straks een lagere uitkering. Zorg inkopen is slimmer, hij moet aan zn eigen hachje denken.
Niet vrijwillig minder gaan werken
maandag 22 januari 2018 om 09:47
Of je leest eerst het hele topic voordat je een reactie schrijft...Finjie schreef: ↑22-01-2018 09:46Wat heftig dit. Je bent 24/7 bereikbaar en tuurlijk hakt dar erop in.
Ik weet niet wat je kinderen hebben en in hoeverre ze veel bellen maar 's avonds moet je man het toch eens een paar uur kunnen overnemen?
Je moet ook tijd hebben voor jezelf. Een mens is niet gemaakt om alleen maar te zorgen.
Begin eens met een avond gaan sporten met een vriendin en kijk hoe het gaat.
Hij is net zo goed ouder als jij.
maandag 22 januari 2018 om 09:47
maandag 22 januari 2018 om 09:48
Ik zit ook met mijn kind in een traject, ook met stapjes. Heel fijn natuurlijk dat er een behandeling is maar de lengte van het traject is ook heel vermoeiend, vind ik zelf dan. Ik ben vlak nadat eindelijk duidelijk werd wat er schortte aan mijn kind ingestort. Alle vermoeidheid en zorgen kwamen er uit. Nu bent ik al dik een jaar bezig met een behandeling en het gaat nog wel even duren. Het gaat nu veel beter met mij maar ik kan mij best wel een beetje voorstellen (probleem is een stuk minder ernstig dan bij jouw kind) dat het allemaal slopend is. Nogmaals hoe zit het met ouderbegeleiding?
maandag 22 januari 2018 om 09:51
Is de arbo dan niet bang dat je man zich overbelast en eventueel als gevolg daarvan op een bepaald moment kan uitvallen? Je moet als werknemers er 'alles' aan doen om gezond te blijven volgens mij en uit je verhaal komt mi naar voren dat fulltime werken te zwaar is voor hem, en niet te vergeten ook je man heeft natuurlijk een extra belasting vanwege de zorgen om jullie kinderen en een relatie die niet goed verloopt. Klinkt erg onverstandig in mijn ogen.
maandag 22 januari 2018 om 09:52
Ik heb aangegeven dat ik eraan wil werken, met alle liefde. Maar dat ik geen leven kan hebben waarin ik bang moet zijn dat wat ik doe niet genoeg is.
Hij heeft wat dat betreft nu de macht in zijn handen.
Verder zegt hij dat hij nu nog een nieuwe partner kan vinden bij wie hij wel die liefde kan vinden en die genegenheid. Over tien jaar niet meer.
Ik denk echt absoluut niet na over nieuwe partners etc. Bij de gedachte aan een nieuwe partner wordt ik al moe.
Nogmaals, praktisch qua zorg denken we dat we het nu wel geregeld krijgen, het is het na effect wat nu het probleem geeft.
Hij heeft wat dat betreft nu de macht in zijn handen.
Verder zegt hij dat hij nu nog een nieuwe partner kan vinden bij wie hij wel die liefde kan vinden en die genegenheid. Over tien jaar niet meer.
Ik denk echt absoluut niet na over nieuwe partners etc. Bij de gedachte aan een nieuwe partner wordt ik al moe.
Nogmaals, praktisch qua zorg denken we dat we het nu wel geregeld krijgen, het is het na effect wat nu het probleem geeft.
maandag 22 januari 2018 om 09:53
het klinkt heel erg, alsof hij het opgegeven heeftEmma73 schreef: ↑22-01-2018 09:52Ik heb aangegeven dat ik eraan wil werken, met alle liefde. Maar dat ik geen leven kan hebben waarin ik bang moet zijn dat wat ik doe niet genoeg is.
Hij heeft wat dat betreft nu de macht in zijn handen.
Verder zegt hij dat hij nu nog een nieuwe partner kan vinden bij wie hij wel die liefde kan vinden en die genegenheid. Over tien jaar niet meer.
Ik denk echt absoluut niet na over nieuwe partners etc. Bij de gedachte aan een nieuwe partner wordt ik al moe.
Nogmaals, praktisch qua zorg denken we dat we het nu wel geregeld krijgen, het is het na effect wat nu het probleem geeft.
maandag 22 januari 2018 om 09:55
Man is wat alles betreft een prater behalve wat betreft zijn ziekte. Als familie wilt weten hoe het is komen ze bij mij. Man zijn werk is belangrijk voor hem, man is een echte denker. Zijn hersens zijn denkvermogen is heel belangrijk voor hem.
Snap ik, hij heeft niet voor niks jaren gestudeerd, hij zal echter niet snel op zijn werk communiceren hoe het echt gaat. Ik weet zeker dat als er daar gevraagd wordt hoe het gaat hij prima zegt.
Snap ik, hij heeft niet voor niks jaren gestudeerd, hij zal echter niet snel op zijn werk communiceren hoe het echt gaat. Ik weet zeker dat als er daar gevraagd wordt hoe het gaat hij prima zegt.
maandag 22 januari 2018 om 09:57
maandag 22 januari 2018 om 09:58
Ik heb niet alles gelezen, maar wat vooral naar voren komt is dat JIJ de kinderen steunt, JIJ steunt je man... Maar wie steunt JOU?
Ik snap dat jij je man zijn werk gunt in zijn situatie maar... wat je al aangeeft er komt straks een tijd dat hij echt minder kan en jij dus nog meer ballen moet hooghouden.
Waarom is hij er dan nu niet voor jou? Nu hij dat wel zou kunnen door een betere balans tussen werk en thuis te vinden.
Nu kan hij jou nog ontlasten waardoor jij langer door kan pakken omdat er ook ruimte is voor jou. Jij bent nu alleen maar mama van en vrouw van maar zo werkt het niet daar ga je aan onderdoor en dan is het end nog niet eens in zicht.
Je moet nu handelen naar de situatie nu, iemand verantwoordelijkheden laten afschuiven binnen het gezin omdat hij ziek is, is ook niet de beste optie. Hij kan zich juist door zijn rol in het gezin in te nemen ook nuttig voelen.
Het is namelijk niet alleen maar die euro's die binnen moeten komen, zonder een goede basis functioneert een gezin ook niet.
Dus in jouw schoenen zou ik wel mijn ruimte voor mijn eigen ik op eisen net zoals de rest van dat gezin dat wel gewoon doet.
Aan het end van de dag ben je juist door die tijd voor jezelf een leukere moeder en leukere partner.
Ik wens je veel sterkte want het is geen makkelijke situatie waar je in zit maar wat verdeling betreft is er nog een heel groot grijs vlak om te ontdekken.
Ik snap dat jij je man zijn werk gunt in zijn situatie maar... wat je al aangeeft er komt straks een tijd dat hij echt minder kan en jij dus nog meer ballen moet hooghouden.
Waarom is hij er dan nu niet voor jou? Nu hij dat wel zou kunnen door een betere balans tussen werk en thuis te vinden.
Nu kan hij jou nog ontlasten waardoor jij langer door kan pakken omdat er ook ruimte is voor jou. Jij bent nu alleen maar mama van en vrouw van maar zo werkt het niet daar ga je aan onderdoor en dan is het end nog niet eens in zicht.
Je moet nu handelen naar de situatie nu, iemand verantwoordelijkheden laten afschuiven binnen het gezin omdat hij ziek is, is ook niet de beste optie. Hij kan zich juist door zijn rol in het gezin in te nemen ook nuttig voelen.
Het is namelijk niet alleen maar die euro's die binnen moeten komen, zonder een goede basis functioneert een gezin ook niet.
Dus in jouw schoenen zou ik wel mijn ruimte voor mijn eigen ik op eisen net zoals de rest van dat gezin dat wel gewoon doet.
Aan het end van de dag ben je juist door die tijd voor jezelf een leukere moeder en leukere partner.
Ik wens je veel sterkte want het is geen makkelijke situatie waar je in zit maar wat verdeling betreft is er nog een heel groot grijs vlak om te ontdekken.
Geniet van vandaag want je weet nooit of morgen je gegeven is...
maandag 22 januari 2018 om 10:00
Lieve Emma,
Ik heb net dit topic door zitten lezen, en ik weet niet of je iets hebt aan mijn reactie, maar ik werd tijdens het lezen toch zo boos op je man!
Jullie zitten in een hele lastige, intensieve situatie, en het is hele rot voor hem dat hij ziek is, maar hij kan toch niet alles bij jou leggen? Jullie hebben rond de kerst over de praktische dingen gepraat, en je zegt dat hij daarvan nu een hoop dingen heeft overgenomen zodat jij meer tijd voor jezelf hebt. Maar hij verwacht dan serieus dat jij binnen 3 weken weer zo je leuke oude, uitgeruste zelf bent en dat jullie relatie weer goed zit? Hier viel mijn mond dus echt van open. Nee, natuurlijk kan dat niet zo snel. Hiervoor mag je inderdaad best een half jaar uittrekken. laat HEM eerst maar een bewijzen dat hij zich aan de nieuwe afspraken kan houden door jouw meer rust te gunnen. En als hij jou het vertrouwen heeft gegeven dat hij dat kan, dan is er pas weer ruimte voor jullie relatie. En daarmee wil ik niet zeggen dat er nu niks hoeft te gebeuren, SAMEN in therapie (ik lees hier vooral over alleen jij) lijkt me heel nuttig. Praat er samen met iemand anders over hoe jullie je allebei teleurgesteld voelen in de ander. Wat jullie allebei nodig hebben en hoe jullie hier samen uit kunnen komen. Dit zijn inderdaad geen losse problemen, dit hangt allemaal met elkaar samen.
Ik vind het echt heel gemakzuchtig van je man om een ultimatum te stellen en te verwachten dat jij jullie relatieproblemen oplost.
En, andere vraag, weet de arboarts ook van jullie zorgintensieve kinderen? Of kijkt hij niet verder dan de ziekte van je man? Ik kan me niet voorstellen dat een arboarts geen rekening houdt met jullie gezinssituatie en niet voorstelt/adviseert/bespreekt minder te gaan werken.
Aanvulling: Ik lees nu je bericht dat je man het al heeft over het vinden van een andere partner. Ik wil hier heel veel over zeggen, maar laat ik het er maar bij houden dat het mijn beeld over hem niet positiever maakt.
Ik heb net dit topic door zitten lezen, en ik weet niet of je iets hebt aan mijn reactie, maar ik werd tijdens het lezen toch zo boos op je man!
Jullie zitten in een hele lastige, intensieve situatie, en het is hele rot voor hem dat hij ziek is, maar hij kan toch niet alles bij jou leggen? Jullie hebben rond de kerst over de praktische dingen gepraat, en je zegt dat hij daarvan nu een hoop dingen heeft overgenomen zodat jij meer tijd voor jezelf hebt. Maar hij verwacht dan serieus dat jij binnen 3 weken weer zo je leuke oude, uitgeruste zelf bent en dat jullie relatie weer goed zit? Hier viel mijn mond dus echt van open. Nee, natuurlijk kan dat niet zo snel. Hiervoor mag je inderdaad best een half jaar uittrekken. laat HEM eerst maar een bewijzen dat hij zich aan de nieuwe afspraken kan houden door jouw meer rust te gunnen. En als hij jou het vertrouwen heeft gegeven dat hij dat kan, dan is er pas weer ruimte voor jullie relatie. En daarmee wil ik niet zeggen dat er nu niks hoeft te gebeuren, SAMEN in therapie (ik lees hier vooral over alleen jij) lijkt me heel nuttig. Praat er samen met iemand anders over hoe jullie je allebei teleurgesteld voelen in de ander. Wat jullie allebei nodig hebben en hoe jullie hier samen uit kunnen komen. Dit zijn inderdaad geen losse problemen, dit hangt allemaal met elkaar samen.
Ik vind het echt heel gemakzuchtig van je man om een ultimatum te stellen en te verwachten dat jij jullie relatieproblemen oplost.
En, andere vraag, weet de arboarts ook van jullie zorgintensieve kinderen? Of kijkt hij niet verder dan de ziekte van je man? Ik kan me niet voorstellen dat een arboarts geen rekening houdt met jullie gezinssituatie en niet voorstelt/adviseert/bespreekt minder te gaan werken.
Aanvulling: Ik lees nu je bericht dat je man het al heeft over het vinden van een andere partner. Ik wil hier heel veel over zeggen, maar laat ik het er maar bij houden dat het mijn beeld over hem niet positiever maakt.
anna_c wijzigde dit bericht op 22-01-2018 10:03
5.92% gewijzigd
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
maandag 22 januari 2018 om 10:02
Het is gewoon alles bij elkaar veel. Twee kinderen die veel vragen, dan nog ziek worden, en toch ook wel een wat egocentrische insteek van je man. Hoe kun je nou niet zien dat je partner al die ballen hoog moet houden? Jij hebt ook gewoon naar beste kunnen gehandeld, en persoonlijk vind ik het logisch dat je jezelf en de kinderen op de hoogste plek zet. Je man zou voor zichzelf (en jou) moeten kunnen zorgen. Wedden dat hij op zijn werk gewoon kan doen of er niets aan de hand is...
(Overigens, ik denk je te kunnen linken aan je andere/vaste naam, vind je dat heel erg?).
maandag 22 januari 2018 om 10:23
Ik weet niet precies wat hij de arbo vertelt heeft, daar was ik niet bij. Hij heeft het gehad over eventuele aanpassingen in de toekomst, hoe dat precies geregeld kon worden. Hoe het werkt als je gedeeltelijk de ziektewet in gaat maar verder geen idee. Kom maar als je verder wilt praten hebben ze gezegd maar man vind dat nu niet nodig
maandag 22 januari 2018 om 10:24
Ugh.Emma73 schreef: ↑22-01-2018 09:52Ik heb aangegeven dat ik eraan wil werken, met alle liefde. Maar dat ik geen leven kan hebben waarin ik bang moet zijn dat wat ik doe niet genoeg is.
Hij heeft wat dat betreft nu de macht in zijn handen.
Verder zegt hij dat hij nu nog een nieuwe partner kan vinden bij wie hij wel die liefde kan vinden en die genegenheid. Over tien jaar niet meer.
Ik denk echt absoluut niet na over nieuwe partners etc. Bij de gedachte aan een nieuwe partner wordt ik al moe.
Nogmaals, praktisch qua zorg denken we dat we het nu wel geregeld krijgen, het is het na effect wat nu het probleem geeft.
Hoe gaat hij een nieuwe partner vinden als hij 24/7 er voor de kinderen moet zijn en jij lekker weekendmoeder bent?
Of... Gaat hij er even gemakkelijk vanuit dat het andersom is?
Wat
Een
Lul (lig gedrag)
maandag 22 januari 2018 om 10:40
Emma, echt, ga met iemand praten. Doe het voor jezelf. Op deze manier graven jullie je allebei in, in je eigen gelijk en je eigen standpunten. Jullie hebben iemand nodig die dit kan doorbreken en dat lukt jullie zelf niet.
Begin met een afspraak bij de huisarts voor jezelf. Je zegt geen burnout te hebben, maar het lijkt er wel verrekte veel op.
En ga in relatie-therapie. Al is het maar om te laten zien dat je je man serieus neemt, dat jij bereid bent je best te doen. Ik denk dat je er zelf ook beter van wordt.
Begin met een afspraak bij de huisarts voor jezelf. Je zegt geen burnout te hebben, maar het lijkt er wel verrekte veel op.
En ga in relatie-therapie. Al is het maar om te laten zien dat je je man serieus neemt, dat jij bereid bent je best te doen. Ik denk dat je er zelf ook beter van wordt.
maandag 22 januari 2018 om 10:43
.Emma73 schreef: ↑24-12-2017 14:00Man en ik hebben een paar dagende tijd genomen om te praten en te denken. We hebben echt wat serieuze gesprekken gehad. We lopen echter vast en de vraag is of we er nog uitkomen.
Man voelt zich niet serieus genomen. Hij vind dat ik gen moeite doe voor hem. Dat mijn prioriteiten bij alles behalve hem. Ik merk dat ik vooral boos ben.
I[...]
Vanochtend gingen kinderen en man leerwerk plannen. Als eerste kijken ze dan allemaal naar mij. Zo gewend dat ik precies weet wie wat wanneer etc moet afhebben. Gewend dat ik het uit mijn hoofd weet. Kijk op magister zeg ik dan. Dit, zei ik tegen man, dit is precies wat ik bedoel.
Ik snap dat de situatie over mijn kinderen vaag is en dat ik concrete anwoorden omzeil. Ik wil hun privacy bewaken.
Ligt zijn prioriteit wel bij jou? Of ook en vooral bij hem? Dat gevoel krijg ik hier wel uit.
EN ongelooflijk dat jij, naast dat alles, ook nog weet wie wat wanneer af moet hebben voor school
Dat heb ik echt nooit geweten, zoals mijn ouders dat bij mij ook niet wisten. Dat moet een kind zelf doen en als je man degene is die helpt (ivm stoornis) moet hij dat dus weten te doen. Dat kun jij toch niet allemaal (erbij) in je hoofd hebben? Kinderen en leraren schrijven dat neit voor niets op.
Later is nu
maandag 22 januari 2018 om 10:47
Lieve Emma,
Ik zie dat je het zwaar hebt en dat je voor iedereen aan het zorgen bent. En dat je je man blijft verdedigen.
Wie zorgt er voor jou?
Hoe liefdevol is je partner naar jou? Als jij leeg en moe bent van het zorgen, valt het niet mee om ook nog eens voor je partner in bed te zorgen.
Misschien heb jij juist meer genegenheid nodig. Maar in een andere 'liefdestaal'. Kopje thee krijgen, een warm bad wat klaar staat, expliciet waardering krijgen voor wat je doet, ....
Hij kan en mag dat ultimatum niet bij jou neerleggen met de dreiging dat hij iemand anders gaat zoeken. Het is iets van samen. Maar hij lijkt dat stadium voorbij.
En jij bent zeker goed genoeg! Ik vind het geen leuke, zorgzame man wat ik hier lees.
Sterkte, ook met je kinderen
Ik zie dat je het zwaar hebt en dat je voor iedereen aan het zorgen bent. En dat je je man blijft verdedigen.
Wie zorgt er voor jou?
Hoe liefdevol is je partner naar jou? Als jij leeg en moe bent van het zorgen, valt het niet mee om ook nog eens voor je partner in bed te zorgen.
Misschien heb jij juist meer genegenheid nodig. Maar in een andere 'liefdestaal'. Kopje thee krijgen, een warm bad wat klaar staat, expliciet waardering krijgen voor wat je doet, ....
Hij kan en mag dat ultimatum niet bij jou neerleggen met de dreiging dat hij iemand anders gaat zoeken. Het is iets van samen. Maar hij lijkt dat stadium voorbij.
En jij bent zeker goed genoeg! Ik vind het geen leuke, zorgzame man wat ik hier lees.
Sterkte, ook met je kinderen