Helemaal gebroken
vrijdag 26 januari 2018 om 09:06
Goedemorgen allemaal,
Ik voel mij gebroken. En ik zal jullie vertellen waarom:
Enige tijd geleden leerde ik een vrouw kennen. Ons contact was zakelijk en we hadden vanwege werk zo nu en dan een afspraak.
Al snel bleek dat deze mevrouw en ik een goede klik hadden. We werkten prettig samen en konden zo nu en dan om elkaar lachen.
Om een lang verhaal kort te maken: We kregen gevoelens voor elkaar. We gingen chatten buiten werktijd. Veel en vaak. Over van allerlei onderwerpen. Werk, liefde, seks, sport/hobby's,etc. Tijdens onze zakelijke afspraken werd het steeds opener en leuker.
Er was echter één probleem. Deze mevrouw is getrouwd. Ze heeft ook nog eens drie kinderen. Ik ben slechts twee jaar jonger, maar heb geen kinderen en mijn relatie liep enkele maanden geleden stuk. In die periode hadden we overigens ook al regelmatig contact, maar dat ter zijde.
Vorige week zei ze ineens onze zakelijke afspraak af. En vervolgens belde ze mij in de avond op. Ze gaf aan dat ze gevoelens voor mij had gekregen. Er spookte van alles door haar hoofd en ze wil mij voorlopig niet meer spreken. Voor onze verplichte afspraken regelt ze vanaf heden een collega.
En nu ben ik gebroken. Ik was en ben namelijk best bereid om haar situatie te respecteren. Hoe leuk ik haar ook vind, ik zou haar huwelijk nooit in de weg willen staan. Ik begrijp dat ze moet kiezen voor haar relatie. Maar het idee dat ik haar niet meer kan en zal spreken maakt mij erg verdrietig. Ik slaap slecht. Ik eet slecht. Ik denk constant aan haar. Ik word emotioneel bij het horen van liedjes op de radio. En ik weet niet wat ik doen moet. Natuurlijk heb ik ook gevoelens voor haar. Maar ik zou deze best kunnen temperen tot 'vriendschappelijk' contact.
Ik voel mezelf een beetje leveloos. En dat is best sneu als één vrouw hier de oorzaak van is. Ik moet iets met mijn leven. Van baan veranderen? Andere hobby's zoeken? Maar tot dusver heb ik geen idee en kijk ik de klok vooruit
Ik voel mij gebroken. En ik zal jullie vertellen waarom:
Enige tijd geleden leerde ik een vrouw kennen. Ons contact was zakelijk en we hadden vanwege werk zo nu en dan een afspraak.
Al snel bleek dat deze mevrouw en ik een goede klik hadden. We werkten prettig samen en konden zo nu en dan om elkaar lachen.
Om een lang verhaal kort te maken: We kregen gevoelens voor elkaar. We gingen chatten buiten werktijd. Veel en vaak. Over van allerlei onderwerpen. Werk, liefde, seks, sport/hobby's,etc. Tijdens onze zakelijke afspraken werd het steeds opener en leuker.
Er was echter één probleem. Deze mevrouw is getrouwd. Ze heeft ook nog eens drie kinderen. Ik ben slechts twee jaar jonger, maar heb geen kinderen en mijn relatie liep enkele maanden geleden stuk. In die periode hadden we overigens ook al regelmatig contact, maar dat ter zijde.
Vorige week zei ze ineens onze zakelijke afspraak af. En vervolgens belde ze mij in de avond op. Ze gaf aan dat ze gevoelens voor mij had gekregen. Er spookte van alles door haar hoofd en ze wil mij voorlopig niet meer spreken. Voor onze verplichte afspraken regelt ze vanaf heden een collega.
En nu ben ik gebroken. Ik was en ben namelijk best bereid om haar situatie te respecteren. Hoe leuk ik haar ook vind, ik zou haar huwelijk nooit in de weg willen staan. Ik begrijp dat ze moet kiezen voor haar relatie. Maar het idee dat ik haar niet meer kan en zal spreken maakt mij erg verdrietig. Ik slaap slecht. Ik eet slecht. Ik denk constant aan haar. Ik word emotioneel bij het horen van liedjes op de radio. En ik weet niet wat ik doen moet. Natuurlijk heb ik ook gevoelens voor haar. Maar ik zou deze best kunnen temperen tot 'vriendschappelijk' contact.
Ik voel mezelf een beetje leveloos. En dat is best sneu als één vrouw hier de oorzaak van is. Ik moet iets met mijn leven. Van baan veranderen? Andere hobby's zoeken? Maar tot dusver heb ik geen idee en kijk ik de klok vooruit
vrijdag 26 januari 2018 om 09:39
Ik ben 37. De dame in kwestie 40.Roggenbrood schreef: ↑26-01-2018 09:36TO, hoe oud ben je eigenlijk? Al eens eerder verliefd geweest, relatie verbroken, een blauwtje gelopen? Het klinkt alsof dit allemaal je eerste keer is. De eerste keer is heel vervelend, maar echt, je gaat er niet dood van.
Het is absoluut niet de eerste keer. Sterker nog, ik heb 2 lange relaties gehad in het verleden.
Echter is het wel de eerste keer dat ik mezelf zo verdrietig voel omdat iemand mij verlaten heeft.
Dit gevoel ken ik niet. Voorheen was het even slikken en weer doorgaan. Nu voelt het heftiger dan dat.
vrijdag 26 januari 2018 om 09:46
vrijdag 26 januari 2018 om 09:46
vrijdag 26 januari 2018 om 09:47
GMTA
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
vrijdag 26 januari 2018 om 10:04
Jullie hebben nooit echt een relatie gehad. Je zit nog in de fase van verliefdheid, gestolen momentjes, chatten. Bij die langere relaties die je gehad hebt kende je de ander wel echt, en ook de negatieve kanten. Nu is alles aan haar nog positief en geven je hormonen je het gevoel dat zij perfect is en je wereld in elkaar valt als je niet bij haar kunt zijn. Verbreek alle contact, zwelg eventjes in zelfmedelijden dat je verliefd werd op de verkeerde, en raap je dan weer bij elkaar. Als er geen contact is, gaan die verliefde gevoelens ook snel weer over. Zoek afleiding, iemand noemde een andere vrouw, dat voelt misschien nu heel fout voor je maar geen betere afleiding dan een nieuwe verliefdheid. Als je teveel aan haar denkt of over jullie fantaseert, zoek dan afleiding en stop jezelf met die gedachtes. Denk aan haar gezin, dat wil je echt niet op je geweten hebben dat je dat stukmaakt, met die kindjes. Die kunnen er niets aan doen. Realiseer je dat de verliefdheid een chemisch iets is, wat je gevoed hebt met fantasieën. Over een paar maanden ben je blij dat ze zo verstandig is geweest de stekker eruit te trekken. Ga dan ook geen contact meer opnemen, want dan begin je voor jezelf weer van voren af aan. Even doorbijten nu. Sterkte daarmee.
vrijdag 26 januari 2018 om 10:10
ik zou het idee van een vriendschap met haar uit je hoofd zetten, kennelijk zijn jullie niet platonisch naar elkaar
verder, het zou best eens kunnen zijn dat het stadium waarin je verliefdheid verkeert de reden is dat het zo heftig voelt allemaal... je zit in de fantaseerperiode waarin je elkaar niet écht kent
wat ik bedoel is, je hebt haar nog nooit ziek en kotsend gezien na een voedselvergiftiging, jullie hebben nog nooit ruzie gehad om de afwas en de boodschappen, je kent haar stomme familie nog niet of haar dronken vriendinnen en je hebt ook nog geen drie jaar van sleur achter de rug waarbij jullie vooral tvseries keken. Dus nu denk jij met heel je lijf 'neeee mijn droomvrouw, het had zo fantastisch kunnen zijn' terwijl die droom nergens is getoetst aan de realiteit. Als jullie wel een relatie zouden krijgen zou je avond aan avond geconfronteerd worden met de nasleep van haar scheiding, financieel gedoe met ex, dreinende kinderen, een gesloopte vrouw van 40.
dus; kick af en mik de volgende keer op een vrouw zonder gezin en misschien is het wel handig als je die niet op de werkvloer zoekt
sterkte
verder, het zou best eens kunnen zijn dat het stadium waarin je verliefdheid verkeert de reden is dat het zo heftig voelt allemaal... je zit in de fantaseerperiode waarin je elkaar niet écht kent
wat ik bedoel is, je hebt haar nog nooit ziek en kotsend gezien na een voedselvergiftiging, jullie hebben nog nooit ruzie gehad om de afwas en de boodschappen, je kent haar stomme familie nog niet of haar dronken vriendinnen en je hebt ook nog geen drie jaar van sleur achter de rug waarbij jullie vooral tvseries keken. Dus nu denk jij met heel je lijf 'neeee mijn droomvrouw, het had zo fantastisch kunnen zijn' terwijl die droom nergens is getoetst aan de realiteit. Als jullie wel een relatie zouden krijgen zou je avond aan avond geconfronteerd worden met de nasleep van haar scheiding, financieel gedoe met ex, dreinende kinderen, een gesloopte vrouw van 40.
dus; kick af en mik de volgende keer op een vrouw zonder gezin en misschien is het wel handig als je die niet op de werkvloer zoekt
sterkte
Lorem Ipsum
vrijdag 26 januari 2018 om 10:27
Dit besef ik ook.
Dit is inderdaad wat ik nu ondervind. En ik weet niet hoe ermee om te gaan. Vandaar dit bericht hier. Misschien wat ervaringen uitwisselen. Veel mensen zullen dit mee hebben gemaakt.
Ik denk ook constant: 'Zal ze nu ook nog aan mij denken? Ligt ze net als mij ook soms wakker?'.
vrijdag 26 januari 2018 om 11:26
vrijdag 26 januari 2018 om 11:37
TO, geloof me. Ze zal je nooit vergeten. Ze zal altijd blijven denken aan die periode in haar leven dat ze zich een beetje had laten gaan met jou en dat ze daarin bijna te ver ging en zichzelf op het nippertje tot de orde heeft kunnen roepen waarmee ze haar huwelijk weer terug op de eerste plaats heeft gezet. In het begin zal ze het spannende contact met jou ook wel missen maar voor haar zal het makkelijker zijn want zij heeft haar prioriteiten weer op een rijtje en haar man en gezin om zich op te richten.
Het klinkt misschien hard maar zo ongeveer zal het wel gaan. Jij moet gewoon afkicken. Niet fijn, vooral niet in het begin, maar het word vanzelf minder. Afleiding zoeken is de beste remedie.
Het klinkt misschien hard maar zo ongeveer zal het wel gaan. Jij moet gewoon afkicken. Niet fijn, vooral niet in het begin, maar het word vanzelf minder. Afleiding zoeken is de beste remedie.
vrijdag 26 januari 2018 om 11:53
Misschien moet je eens wat minder dramatisch doen voor wat betreft je terminologie. Helemaal gebroken, mijn leven vóór haar, kleurloos, ambitieloos.....allemaal heel dramatische termen, die jouw gevoel sturen. De verkeerde kant op.
Je bent niet gebroken, je bent verdrietig. Dat mag. Maar maak het niet zo dramatisch en pak je leven aan als dingen je niet bevallen. Jíj hebt de regie over je leven!
Je bent niet gebroken, je bent verdrietig. Dat mag. Maar maak het niet zo dramatisch en pak je leven aan als dingen je niet bevallen. Jíj hebt de regie over je leven!
vrijdag 26 januari 2018 om 12:05
Je maakt het erg dramatisch. Probeer ook reeel te zijn en te bedenken dat het heel onverstandig kan zijn om zo’n intiem contact aan te gaan met iemand (dat is dagelijks contact over zulke persoonlijke zaken zeker) als je allebei in een relatie zit, tenminste ik begrijp dat jij dat aanvankelijk ook was. Jullie zochten contact en steun bij elkaar, positieve aandacht ook. Jij staat nu met “lege handen”, je relatie is voorbij. Zij heeft de stekker eruit getrokken, uit jullie contact omdat zij wil gaan voor haar huwelijk. Jullie hebben elkaar iets gegeven, tijdelijk, en nu is het tijd om dat los te laten. Zou jouw relatie het gered hebben zonder dat zij in beeld was geweest?
Zie het positieve ervan in: verstandig was het contact niet, jullie speelden beiden met vuur. Toch hebben jullie het contact met elkaar blijkbaar nodig gehad. Jij misschien wel om een einde te maken aan een relatie waar jij je niet goed in voelde. En zij omdat jij tijdelijk iets voor haar aanvulde.
Als je er zo naar kunt kijken, zwelg je misschien iets minder erin. Kun je nog steeds verdrietig zijn om wat niet gaat komen. Maar zie het als iets wat gebeurde. Niet als het einde van de wereld. Het feit dat je twijfelt aan alles, je werk, je vrijetijdsbesteding duidt erop dat je nog wel wat werk aan de winkel hebt met jezelf. Een relatie met iemand kan daar nooit een vervanging of invulling voor zijn.
Dus: zoek afleiding. Neem de tijd om te bedenken wat je anders zou willen in je leven en neem stappen in die richting.
Accepteer en respecteer het besluit van iemand waar je veel om bent gaan geven, maar die een keuze heeft gemaakt. Ik zou je aanraden geen enkel contact te zoeken, om het voor jullie allebei niet moeilijker te maken. Vriendschappelijk contact en je aangetrokken voelen tot iemand gaan niet samen.
Sterkte en chill een beetje.
Zie het positieve ervan in: verstandig was het contact niet, jullie speelden beiden met vuur. Toch hebben jullie het contact met elkaar blijkbaar nodig gehad. Jij misschien wel om een einde te maken aan een relatie waar jij je niet goed in voelde. En zij omdat jij tijdelijk iets voor haar aanvulde.
Als je er zo naar kunt kijken, zwelg je misschien iets minder erin. Kun je nog steeds verdrietig zijn om wat niet gaat komen. Maar zie het als iets wat gebeurde. Niet als het einde van de wereld. Het feit dat je twijfelt aan alles, je werk, je vrijetijdsbesteding duidt erop dat je nog wel wat werk aan de winkel hebt met jezelf. Een relatie met iemand kan daar nooit een vervanging of invulling voor zijn.
Dus: zoek afleiding. Neem de tijd om te bedenken wat je anders zou willen in je leven en neem stappen in die richting.
Accepteer en respecteer het besluit van iemand waar je veel om bent gaan geven, maar die een keuze heeft gemaakt. Ik zou je aanraden geen enkel contact te zoeken, om het voor jullie allebei niet moeilijker te maken. Vriendschappelijk contact en je aangetrokken voelen tot iemand gaan niet samen.
Sterkte en chill een beetje.
anoniem_356413 wijzigde dit bericht op 26-01-2018 12:10
0.05% gewijzigd
vrijdag 26 januari 2018 om 12:07
Dat is ook ongeveer wat ik wilde zeggen, maar dan met iets meer woorden. Ik reageerde gelijk met je.Jufjoke schreef: ↑26-01-2018 11:53Misschien moet je eens wat minder dramatisch doen voor wat betreft je terminologie. Helemaal gebroken, mijn leven vóór haar, kleurloos, ambitieloos.....allemaal heel dramatische termen, die jouw gevoel sturen. De verkeerde kant op.
Je bent niet gebroken, je bent verdrietig. Dat mag. Maar maak het niet zo dramatisch en pak je leven aan als dingen je niet bevallen. Jíj hebt de regie over je leven!