Relaties
alle pijlers
Bewust kinderloos
vrijdag 2 februari 2018 om 03:43
Hallo nieuw hier,
Nav een ander topic hier door VivaWindmolen: Zijn er hier vrouwen ( of mannen) bewust kinderloos en waarom? Ik stel deze vraag nav een ander topic van een vrouw (lees: bijna even jonge/oude vrouw van 34 jaar) die kind zou overwegen vr partner.
Benieuwd naar meningen/overwegingen van mensen die er bewust voor hebben gekozen geen kinderen te willen. Mijn partner (48) en ik (34) weten het gewoon niet...
Xx
Nav een ander topic hier door VivaWindmolen: Zijn er hier vrouwen ( of mannen) bewust kinderloos en waarom? Ik stel deze vraag nav een ander topic van een vrouw (lees: bijna even jonge/oude vrouw van 34 jaar) die kind zou overwegen vr partner.
Benieuwd naar meningen/overwegingen van mensen die er bewust voor hebben gekozen geen kinderen te willen. Mijn partner (48) en ik (34) weten het gewoon niet...
Xx
vrijdag 2 februari 2018 om 15:27
En dat gun ik jou van harte.RégineFilange schreef: ↑02-02-2018 15:26Nou is toch mooi? Geniet ervan. Dan genieten wij van onze uitslaapdagen, vakanties, en van onze schoenencollectie (...).
vrijdag 2 februari 2018 om 15:52
Jammer dat een onderwerp als dit snel verzand in het 'uitschelden' van bewust kindvrijen en deze groep wordt weggezet als oppervlakkig. Jammer dan (sommige) mensen niet voorbij hun eigen vooroordeel kunnen kijken. Mensen noemen zichzelf graag open minded, maar dat kan ik hier niet van iedereen zeggen.
vrijdag 2 februari 2018 om 15:58
Hier ook bewust kinderloos. Ik wist zelf van kind af aan al dat ik geen kinderen wilde. Toen ik een jaar of 18 was waren er veel mensen in mijn omgeving die zeker wisten dat ik wel bij zou draaien. Ik werd daar altijd pissig om omdat ik mezelf heus wel ken, ik ben absoluut geen moeder type. Nu ben ik ruim in de 40, en ik denk er nog net zo over als toen. Goddank heb ik een man die er net zo over denkt. Ik heb ook absoluut niet het gevoel iets te missen. En voor de mensen die denken dat je zonder kinderen eenzaam oud wordt...ik ken genoeg mensen met kinderen die ook eenzaam oud worden. Als ik in mijn vriendenkring kijk, de meesten hebben kinderen, en ik zou met niemand willen ruilen.
vrijdag 2 februari 2018 om 15:59
Kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen is iets wat mijn grootvader tientallen jaren geleden al zei en ook iets is wat ik heel vaak om mij heen zie. Opgroeien doen ze wel ja maar geen garantie dat je als ouders vrij van zorg bent als je kinderen volwassen zijnSjaantje37 schreef: ↑02-02-2018 14:50Wat mensen hier gewoon vergeten is dat kinderen groot groeien ze blijven niet voor eeuwig een baby.
vrijdag 2 februari 2018 om 16:00
Mee eens maar ervaar dat niet om mij heen. Zie dat wel vaak terugkomen op het forum.Hoezitdit schreef: ↑02-02-2018 15:52Jammer dat een onderwerp als dit snel verzand in het 'uitschelden' van bewust kindvrijen en deze groep wordt weggezet als oppervlakkig. Jammer dan (sommige) mensen niet voorbij hun eigen vooroordeel kunnen kijken. Mensen noemen zichzelf graag open minded, maar dat kan ik hier niet van iedereen zeggen.
vrijdag 2 februari 2018 om 16:12
Sjaantje37 schreef: ↑02-02-2018 15:21Somber beeld vind ik dit.
Maar mits hij in een diep oerwoud gaat wonen of op een onbewoond eiland zal hij moeten meedraaien in deze maatschappij en ik hoop dat hij genoeg skills en kennis opdoet zodat hij kan kiezen op welke manier hij dat zelf wil invullen.
Helaas kan ik mijn kind niet meer terugstoppen en heb ik ook geen behoefte om zijn nek om te draaien omdat dit beter in jouw beeld past. Ik hou van hem, ik ben blij dat hij er is en de wereld is toch al verloren....
En mijn wereld heeft zoveel meer glans sinds hij er is, en dat is persoonlijk mijn gevoel.
Het belangrijkste is dat het voor jou goed voelt. En zo te lezen is dat gewoon zo!! Alleen maar fijn!
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
vrijdag 2 februari 2018 om 16:15
Maar dat is het hem juist, ik wist toen ik zwanger raakte en mijn zoon kreeg dat dit voor het leven is. Wat ik ermee wil zeggen het hoef niet altijd negatief uit te pakken en dat is hetgene wat ik ergelijk aan dit topic vind. Alsof een kind krijgen alleen maar problematisch is en een geldverslindend instituut.Daisy376 schreef: ↑02-02-2018 15:59Kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen is iets wat mijn grootvader tientallen jaren geleden al zei en ook iets is wat ik heel vaak om mij heen zie. Opgroeien doen ze wel ja maar geen garantie dat je als ouders vrij van zorg bent als je kinderen volwassen zijn
Ik vind het ieder voor zichzelf moet uitmaken wat zij wil, kind of geen kind. Ik vind het allebei best.
Wilde alleen maar aangeven dat ik ook nooit kinderen heb gewild en toen ik er wel een kreeg ik het qua vrijheid vooral zwaar vind maar het is niet de hel zoals door sommige kindervrijen beschreven wordt. Of dat ik mijn kind geweld aan doe omdat ik hem op de wereld heb geschopt.
vrijdag 2 februari 2018 om 16:19
Dank je wel en dat doet het ook, had mijn zoon net aan de telefoon en het schijnt volgens mijn collega’s als ik met hem praat dat mijn ogen beginnen te stralen.
Ik lach mij ook echt rot om hem en we hebben het goed samen.
Moet eerlijk bekennen dat het mij weleens bij de strot grijpt de gedachte dat hij ooit uit huis gaat ondanks dat ik het een heerlijk idee vind dat ik dadelijk zoveel meer vrijheid terugkrijg. Tot nu toe is het gewoon ontzettend gezellig.
vrijdag 2 februari 2018 om 16:32
Sjaantje37 schreef: ↑02-02-2018 16:19Dank je wel en dat doet het ook, had mijn zoon net aan de telefoon en het schijnt volgens mijn collega’s als ik met hem praat dat mijn ogen beginnen te stralen.
Ik lach mij ook echt rot om hem en we hebben het goed samen.
Moet eerlijk bekennen dat het mij weleens bij de strot grijpt de gedachte dat hij ooit uit huis gaat ondanks dat ik het een heerlijk idee vind dat ik dadelijk zoveel meer vrijheid terugkrijg. Tot nu toe is het gewoon ontzettend gezellig.
Geef toe, je bent gewoon hartstikke verliefd op je kind (op een normale manier hè)!Het is met het wel/geen kinderen-gebeuren een beetje als met het wel/niet willen van een huisdieren/reizen/koophuis ed. Als je het niet wil, dan wegen de negatieve kanten van de wel-keuze veel zwaarder. Ik vind het zelf lastig dat ik mij vaak niet serieus genomen voel in mijn geen kinderen willen + er gewoon niets mee willen. Ik geef eerlijk toe dat deze combinatie (negatieve kanten + gebrek aan erkenning) het soms heel lastig maakt om mij voor te stellen waarom iemand het wel zou willen, omdat het mijn algehele mening over ouders+kinderen daardoor minder positief wordt.
Terwijl ik echt wel weet dat voor genoeg mensen kinderen echt wel leuk zijn. Mijn moeder is voor mij echt een voorbeeld van een leuke, lieve moeder. Eigenlijk vind ik dat alle kinderen zo'n moeder/vader verdienen.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
vrijdag 2 februari 2018 om 16:35
Ik snap heel goed waarom mensen niet voor kinderen kiezen. En ik vind dat mensen die bewust niet voor kinderen kiezen, (vaak) over goede zelfkennis beschikken. Een kind is niet niets. Een kind is voor de rest van je leven, iets wat sommigen zich helaas niet goed beseffen.
Ik heb heel bewust voor 1 kind gekozen, voldoe niet aan het "kinderloze bewust", echter zijn meerdere kinderen voor mij geen optie.
Ik heb heel bewust voor 1 kind gekozen, voldoe niet aan het "kinderloze bewust", echter zijn meerdere kinderen voor mij geen optie.
vrijdag 2 februari 2018 om 16:37
vrijdag 2 februari 2018 om 16:42
Zo fantastisch is het nu ook weer niet hoor en ik ben echt van mening als je het niet wil, niet doen!Daisy376 schreef: ↑02-02-2018 16:37De vraag was naar ervaringen van 'bewust kinderloos' zijnde mensen. Niets meer niets minder. Die ervaringen krijgt ze hier nu in haar topic maar is het opvallend dat het dan toch altijd weer getrokken wordt naar waarom het wel zo fantastisch is om kinderen te hebben krijgen.
vrijdag 2 februari 2018 om 16:44
Oké ik geef het toe! Maar ik begrijp ook echt hoe irritant het is als mensen aan je blijven vragen wanneer er kinderen komen. En nog irritanter als je zegt ik wil geen kinderen dat ze dan zeggen meid je weet niet wat je mist, je gaat nog wel om, dat komt nog wel....dianaf schreef: ↑02-02-2018 16:32
Het is met het wel/geen kinderen-gebeuren een beetje als met het wel/niet willen van een huisdieren/reizen/koophuis ed. Als je het niet wil, dan wegen de negatieve kanten van de wel-keuze veel zwaarder. Ik vind het zelf lastig dat ik mij vaak niet serieus genomen voel in mijn geen kinderen willen + er gewoon niets mee willen. Ik geef eerlijk toe dat deze combinatie (negatieve kanten + gebrek aan erkenning) het soms heel lastig maakt om mij voor te stellen waarom iemand het wel zou willen, omdat het mijn algehele mening over ouders+kinderen daardoor minder positief wordt.
Terwijl ik echt wel weet dat voor genoeg mensen kinderen echt wel leuk zijn. Mijn moeder is voor mij echt een voorbeeld van een leuke, lieve moeder. Eigenlijk vind ik dat alle kinderen zo'n moeder/vader verdienen.
Respecteer gewoon iemand zijn keuze! Ik heb zelf een aantal vriendinnen, eerlijk gezegd best veel die bewust geen kinderen willen. Prima toch!
vrijdag 2 februari 2018 om 16:56
Ik denk dat het ook heel erg van je eigen persoon afhangt. Men kan bepaalde redenen noemen waarom wel of niet maar sommige consequenties van het wel of niet hebben van kinderen wegen voor de een zwaarder dan voor de ander. Ik mis mijn vrijheid bijvoorbeeld niet maar ik ben ook een vrij rustig ( of saai?) persoon, ik ben graag thuis en ik ging voordat ik kinderen had al niet vaak op stap/borrelen/bios/feestjes etc. Dus ik mis dat niet.
Ik houd van zorgen, een ander heeft veel behoefte aan me-time etc etc.
Mijn leven is niet veel veranderd. De impact van verantwoordelijk zijn voor en zorgen hebben vind ik wel heftig, maar ook daarin geldt dat ik wel een type ben die zich snel zorgen maakt.
Waar haal jij voldoening uit? Wat geeft jouw leven zin/betekenis/kleur?
Ik moet wel zeggen dat ik geen oermoeder ben, ik wist niet al heel jong dat ik kinderen wilde. Ik ben ook niet gek van kinderen in het algemeen, vindt ze vaak druk if irritant en veel energie kosten. Neefjes en nichtjes te logeren voor de leuk stond ik niet om te springen. Toch kreeg ik wel de kriebels op een gegeven moment. Overal zag ik opeens babys. Nu ik zelf kinderen heb ben ik dolverliefd op ze. Ik vind niks teveel of irritant, ik zet mezelf met liefde op nr 3. Ik zou het voor geen goud hebben willen missen. Maar dat neemt niet weg dat ik zonder kinderen geen leuk en zinvol leven zou kunnen leiden. Als je ze ook nog niet hebt weet je ook niet wat je ‘mist’. En de vraag is of je iets zou missen natuurlijk en dat hangt echt af van wat voor mens je bent en hoe je leven er voor de rest uitziet.
Mijn eigen gevoel is wel dat ik 48 wel oud vindt. Biologisch gezien zal het nog kunnen maar of het wenselijk is voor het kind?
Wat maakt dat je twijfelt? Een eigen gevoel of een door de omgeving/maatschappij opgelegd gevoel?
Ik houd van zorgen, een ander heeft veel behoefte aan me-time etc etc.
Mijn leven is niet veel veranderd. De impact van verantwoordelijk zijn voor en zorgen hebben vind ik wel heftig, maar ook daarin geldt dat ik wel een type ben die zich snel zorgen maakt.
Waar haal jij voldoening uit? Wat geeft jouw leven zin/betekenis/kleur?
Ik moet wel zeggen dat ik geen oermoeder ben, ik wist niet al heel jong dat ik kinderen wilde. Ik ben ook niet gek van kinderen in het algemeen, vindt ze vaak druk if irritant en veel energie kosten. Neefjes en nichtjes te logeren voor de leuk stond ik niet om te springen. Toch kreeg ik wel de kriebels op een gegeven moment. Overal zag ik opeens babys. Nu ik zelf kinderen heb ben ik dolverliefd op ze. Ik vind niks teveel of irritant, ik zet mezelf met liefde op nr 3. Ik zou het voor geen goud hebben willen missen. Maar dat neemt niet weg dat ik zonder kinderen geen leuk en zinvol leven zou kunnen leiden. Als je ze ook nog niet hebt weet je ook niet wat je ‘mist’. En de vraag is of je iets zou missen natuurlijk en dat hangt echt af van wat voor mens je bent en hoe je leven er voor de rest uitziet.
Mijn eigen gevoel is wel dat ik 48 wel oud vindt. Biologisch gezien zal het nog kunnen maar of het wenselijk is voor het kind?
Wat maakt dat je twijfelt? Een eigen gevoel of een door de omgeving/maatschappij opgelegd gevoel?
vrijdag 2 februari 2018 om 16:57
Sjaantje37 schreef: ↑02-02-2018 16:44Oké ik geef het toe! Maar ik begrijp ook echt hoe irritant het is als mensen aan je blijven vragen wanneer er kinderen komen. En nog irritanter als je zegt ik wil geen kinderen dat ze dan zeggen meid je weet niet wat je mist, je gaat nog wel om, dat komt nog wel....
Respecteer gewoon iemand zijn keuze! Ik heb zelf een aantal vriendinnen, eerlijk gezegd best veel die bewust geen kinderen willen. Prima toch!
Ik plaag je. Het deed mij aan mijn moeder denken. Die gaat ook helemaal stralen als ze haar kleinkind ziet (ze vindt hem om op te vreten), maar ook als ze het er over heeft hoe leuk ik en mijn zus waren als kind.
Ik vind het altijd erg leuk om te zien/lezen dat sommige mensen echt dol zijn op hun kind.
Vooral omdat ik sommige ouders best wel liefdeloos vind overkomen.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
vrijdag 2 februari 2018 om 17:03
Iedereen moet zijn eigen ding doen. Live and let live.
Ik heb al mijn hele leven het gevoel dat ik graag moeder wilde worden. Het past ook bij mijn positieve eigenschappen. Ik ben zorgzaam, emphatisch, geduldig, creatief maar ook duidelijk. Ik heb het gevoel dat die eigenschappen tot zijn recht zullen komen als moeder. Ik wilde altijd jong moeder worden en zag vooral een soort roze wolk voor me. Mijn zus is een half jaar terug moeder geworden. Schat van een kindje. Ik ben er heel vaak want ik woon om de hoek. Maar mijn god wat een energie kost het. Je kan het je niet voorstellen hoeveel aandacht zo'n kleintje opslokt. Een filmpje kijken is er niet eens meer bij. Heb je net een lekker dinertje gekookt, staat het te verpieteren omdat het kindje weer overstuur is. Nou die roze wolk is wel een beetje verdwenen. Mijn zus heeft ook een postnatele depressie. Heftig allemaal hoor. En dan die hele parade aan je lichaam. Ik wil nog steeds wel ooit moeder worden. Al die mooie momenten zou ik echt niet willen missen. Ook de minder leuke ervaringen zou ik niet willen missen. Maar ik heb er geen haast meer mee. Geniet nog wel eerst even van het leven zonder kindertjes.
Ik heb al mijn hele leven het gevoel dat ik graag moeder wilde worden. Het past ook bij mijn positieve eigenschappen. Ik ben zorgzaam, emphatisch, geduldig, creatief maar ook duidelijk. Ik heb het gevoel dat die eigenschappen tot zijn recht zullen komen als moeder. Ik wilde altijd jong moeder worden en zag vooral een soort roze wolk voor me. Mijn zus is een half jaar terug moeder geworden. Schat van een kindje. Ik ben er heel vaak want ik woon om de hoek. Maar mijn god wat een energie kost het. Je kan het je niet voorstellen hoeveel aandacht zo'n kleintje opslokt. Een filmpje kijken is er niet eens meer bij. Heb je net een lekker dinertje gekookt, staat het te verpieteren omdat het kindje weer overstuur is. Nou die roze wolk is wel een beetje verdwenen. Mijn zus heeft ook een postnatele depressie. Heftig allemaal hoor. En dan die hele parade aan je lichaam. Ik wil nog steeds wel ooit moeder worden. Al die mooie momenten zou ik echt niet willen missen. Ook de minder leuke ervaringen zou ik niet willen missen. Maar ik heb er geen haast meer mee. Geniet nog wel eerst even van het leven zonder kindertjes.
vrijdag 2 februari 2018 om 17:03
Een goeie vriendin wist het ook niet. Ze had een bijzonder leuk leven met veel reizen en mooie uitdagingen qua carriere. En toen ze 40 was kwam ze haar huidige vriend tegen die absoluut geen kinderen wilde. Ze heeft er lang over nagedacht, maar kwam tot de conclusie dat als ze écht moeder had willen worden, ze er ook wel eerder werk van had gemaakt. Ze is nu 45 en ze zijn nog steeds heel gelukkig samen.
Rationeel gezien is het denk ik beter om geen kinderen te nemen, daar zijn ook veel meer argumenten voor te bedenken. Ik wilde ze rond mijn 30e echt heel graag en heb er nu twee. Maar ik kan me prima voorstellen dat je ze niet wil. En als je dat gevoel diep van binnen niet hebt, zou ik er ook niet aan beginnen.
Rationeel gezien is het denk ik beter om geen kinderen te nemen, daar zijn ook veel meer argumenten voor te bedenken. Ik wilde ze rond mijn 30e echt heel graag en heb er nu twee. Maar ik kan me prima voorstellen dat je ze niet wil. En als je dat gevoel diep van binnen niet hebt, zou ik er ook niet aan beginnen.
vrijdag 2 februari 2018 om 17:18
Hier bewust kinderloos,
Hoewel ze best welkom waren geweest hoor, mocht ik per ongeluk zwanger zijn geworden, dan hadden we er een leuk gezin van gemaakt, dat weet ik zeker, er is genoeg liefde in m'n donder om voor kinderen te kunnen en willen zorgen, maar het hoeft niet perse.
Ik ben ook altijd een leuke lieve tante geweest voor m'n neefjes en nichtjes, en nog steeds een hele goede band, ik heb het denk ik wel in me om een leuke moeder te zijn, maar ik hoef niet perse, en ik mis ook niks.
Toch altijd anticonceptie blijven gebruiken, en die kinderwens zoals ik ze bij anderen heb gezien, was hier gewoonweg niet aanwezig, en ik heb er ook geen spijt van dat ik er nooit aan begonnen ben,
Heel soms denk ik weleens hoe het zou zijn, als ik wel kinderen zou hebben, en hoe ze zouden zijn, of het gelukkige en leuke mensen zouden zijn geworden, of dat ze een mooi leven voor zichzelf hebben opgebouwd, naja, dat soort dingen.
Hetzelfde geldt voor man, hoewel ik denk dat hij er nog minder op zit te wachten dan ikzelf, dus hier is het eigenlijk ook nooit een issue geweest, we maken er weleens grappen over, dat als we nog kinderen willen het klokje tikt, maar inmiddels ben ik 43 dus ik zie dat niet zitten, en ik heb er vrede mee.
Verder, heb ik met baby's eigenlijk helemaal niks, geen aw-factor of wat dan ook,
Geen rammelende eierstokken, als ik baby's zie.
ik ben er wel lief voor, en als ik op ze pas vind ik het ook wel leuk, maar ik hoef ze zelf niet.
ik denk dat ik persoonlijk nog meer zie in het adopteren van een kindje, dan er zelf eentje op de wereld te zetten, er zijn naar mijn mening al genoeg mensen, mijn genen zijn niet beter dan die van een ander, dus zelf maken hoeft niet, en er zijn ook genoeg kinderen die zorg nodig hebben en het niet krijgen.
Wat de rest van de wereld hiervan vind, of m'n omgeving, boeit mij niet, ik heb die vragen ook wel gehad, van waarom geen kinderen? of wanneer komen de kleintjes etc..
dan kregen ze standaard deze uitleg, en dat is voldoende.
in ieder geval veel succes TO met het uitzoeken, wat je nou echt wil.
laat je niet onder druk zetten, die beslissing is geheel aan jou, en beide manieren van leven kunnen fijn zijn, zowel als moeder, als niet-moeder.
Hoewel ze best welkom waren geweest hoor, mocht ik per ongeluk zwanger zijn geworden, dan hadden we er een leuk gezin van gemaakt, dat weet ik zeker, er is genoeg liefde in m'n donder om voor kinderen te kunnen en willen zorgen, maar het hoeft niet perse.
Ik ben ook altijd een leuke lieve tante geweest voor m'n neefjes en nichtjes, en nog steeds een hele goede band, ik heb het denk ik wel in me om een leuke moeder te zijn, maar ik hoef niet perse, en ik mis ook niks.
Toch altijd anticonceptie blijven gebruiken, en die kinderwens zoals ik ze bij anderen heb gezien, was hier gewoonweg niet aanwezig, en ik heb er ook geen spijt van dat ik er nooit aan begonnen ben,
Heel soms denk ik weleens hoe het zou zijn, als ik wel kinderen zou hebben, en hoe ze zouden zijn, of het gelukkige en leuke mensen zouden zijn geworden, of dat ze een mooi leven voor zichzelf hebben opgebouwd, naja, dat soort dingen.
Hetzelfde geldt voor man, hoewel ik denk dat hij er nog minder op zit te wachten dan ikzelf, dus hier is het eigenlijk ook nooit een issue geweest, we maken er weleens grappen over, dat als we nog kinderen willen het klokje tikt, maar inmiddels ben ik 43 dus ik zie dat niet zitten, en ik heb er vrede mee.
Verder, heb ik met baby's eigenlijk helemaal niks, geen aw-factor of wat dan ook,
Geen rammelende eierstokken, als ik baby's zie.
ik ben er wel lief voor, en als ik op ze pas vind ik het ook wel leuk, maar ik hoef ze zelf niet.
ik denk dat ik persoonlijk nog meer zie in het adopteren van een kindje, dan er zelf eentje op de wereld te zetten, er zijn naar mijn mening al genoeg mensen, mijn genen zijn niet beter dan die van een ander, dus zelf maken hoeft niet, en er zijn ook genoeg kinderen die zorg nodig hebben en het niet krijgen.
Wat de rest van de wereld hiervan vind, of m'n omgeving, boeit mij niet, ik heb die vragen ook wel gehad, van waarom geen kinderen? of wanneer komen de kleintjes etc..
dan kregen ze standaard deze uitleg, en dat is voldoende.
in ieder geval veel succes TO met het uitzoeken, wat je nou echt wil.
laat je niet onder druk zetten, die beslissing is geheel aan jou, en beide manieren van leven kunnen fijn zijn, zowel als moeder, als niet-moeder.
vrijdag 2 februari 2018 om 17:37
Dat is precies hetgene waarom ik ze niet heb gekregen. Alle andere redenen die ik weleens hoor of hier dan lees om ze niet te krijgen heb ik in ieder geval nooit te hoeven overdenken omdat ik die drive/ stimulatie al niet had. Word ook niet opgewonden van het zien van baby's of kinderen. Iets wat ik wel bij een nest kittens of pups dan wel weer heb
Ook ik ben lief voor kinderen en kan dan ook echt slecht tegen elke vorm van leed als het gaat om kinderen.
vrijdag 2 februari 2018 om 17:57
Ik ben 32, vrijgezel en nooit een kinderwens gehad. Vriendinnen zeiden vroeger dat ik nog wel zou veranderen. Niks hoor. Een gezinsleven lijkt me nog steeds echt niet leuk. Ik ben een einzelgänger en mede daarom heb ik ook geen relatie. Soms zeggen mensen dat ik de ware nog niet ontmoet heb. Ja, ook dat. Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die ik zo aardig vind dat ik er veel mee wil samenzijn. Langer dan 1 dag constant in gezelschap zijn vind ik al vermoeiend. Dan heb ik het over een volwassene. Met een kind moet je nog zoveel meer en jaren lang elke dag.
Een zwangerschap en bevalling zie ik niet zitten. Daarbij heb ik ook Autisme wat ik kan doorgeven. Dat wil ik het kind en mezelf niet aandoen. Nu is mijn leven rustig en dat wil ik zo houden. Ik heb liever dieren. Ten 1e vind ik die leuker. En na hun dood heb ik nog de keus om nieuwe te nemen of niet. Het kan, maar hoeft niet. Moeder ben je (als het goed gaat) voor heel je leven. Dat benauwt me vreselijk. Deze wereld vind ik ook niet leuk om een kind op te zetten.
Een zwangerschap en bevalling zie ik niet zitten. Daarbij heb ik ook Autisme wat ik kan doorgeven. Dat wil ik het kind en mezelf niet aandoen. Nu is mijn leven rustig en dat wil ik zo houden. Ik heb liever dieren. Ten 1e vind ik die leuker. En na hun dood heb ik nog de keus om nieuwe te nemen of niet. Het kan, maar hoeft niet. Moeder ben je (als het goed gaat) voor heel je leven. Dat benauwt me vreselijk. Deze wereld vind ik ook niet leuk om een kind op te zetten.
vrijdag 2 februari 2018 om 18:36
Hahaha herkenbaar, als een van onze koppels parkieten, weer eens een nestje hebben kan ik ook bijna niet wachten om te zien wat er uit is gekomen, het zijn altijd spuuglelijke baby's, net aliens, maar zo schattig van lelijkheid, dan heb ik dus wel die aw-factor...gek eigenlijk.Daisy376 schreef: ↑02-02-2018 17:37Dat is precies hetgene waarom ik ze niet heb gekregen. Alle andere redenen die ik weleens hoor of hier dan lees om ze niet te krijgen heb ik in ieder geval nooit te hoeven overdenken omdat ik die drive/ stimulatie al niet had. Word ook niet opgewonden van het zien van baby's of kinderen. Iets wat ik wel bij een nest kittens of pups dan wel weer heb
Ook ik ben lief voor kinderen en kan dan ook echt slecht tegen elke vorm van leed als het gaat om kinderen.
vrijdag 2 februari 2018 om 19:05
Zo herkenbaar! Als een puppy begint te piepen of te jammeren, vlieg ik er altijd meteen op af om het te troosten, terwijl ik bij een jengelend kind denk:Daisy376 schreef: ↑02-02-2018 17:37Dat is precies hetgene waarom ik ze niet heb gekregen. Alle andere redenen die ik weleens hoor of hier dan lees om ze niet te krijgen heb ik in ieder geval nooit te hoeven overdenken omdat ik die drive/ stimulatie al niet had. Word ook niet opgewonden van het zien van baby's of kinderen. Iets wat ik wel bij een nest kittens of pups dan wel weer heb
Ook ik ben lief voor kinderen en kan dan ook echt slecht tegen elke vorm van leed als het gaat om kinderen.
Het valt me trouwens op in dit topic dat er best veel vrouwen zonder kinderwens zijn. In mijn omgeving heb ik welgeteld nog één andere vrouw zonder kinderwens. Kan best eenzaam zijn.
Winter is coming...
vrijdag 2 februari 2018 om 19:15
Hoi allemaal, ook ik ben bewust kinderloos. Ben nu dik over de 40 en heb nooit een seconde spijt gehad van mijn keuze. Ik herken wat Winterqueen zegt, namelijk dat je je vrij eenzaam in je keuze kan voelen als je de enige in je omgeving bent, maar ik ben blij dat ik er niet aan ben begonnen, omdat de rest om me heen wel kinderen kreeg. Ik heb het moedergen gewoon niet.
