Relaties
alle pijlers
Bewust kinderloos
vrijdag 2 februari 2018 om 03:43
Hallo nieuw hier,
Nav een ander topic hier door VivaWindmolen: Zijn er hier vrouwen ( of mannen) bewust kinderloos en waarom? Ik stel deze vraag nav een ander topic van een vrouw (lees: bijna even jonge/oude vrouw van 34 jaar) die kind zou overwegen vr partner.
Benieuwd naar meningen/overwegingen van mensen die er bewust voor hebben gekozen geen kinderen te willen. Mijn partner (48) en ik (34) weten het gewoon niet...
Xx
Nav een ander topic hier door VivaWindmolen: Zijn er hier vrouwen ( of mannen) bewust kinderloos en waarom? Ik stel deze vraag nav een ander topic van een vrouw (lees: bijna even jonge/oude vrouw van 34 jaar) die kind zou overwegen vr partner.
Benieuwd naar meningen/overwegingen van mensen die er bewust voor hebben gekozen geen kinderen te willen. Mijn partner (48) en ik (34) weten het gewoon niet...
Xx
vrijdag 2 februari 2018 om 12:47
Ik ben het ook vaak met haar eens.RégineFilange schreef: ↑02-02-2018 12:33Redbulletje staat hier op Viva al jaren bekend om haar soms wat extremere kijk op geen kinderen willen en dat vooral ook vaak en veel posten (maar dat mag hoor).
Maar waarom is dat extreem? Alsof het geen kinderen willen daar voor uitkomen extreem is.
Dat is toch haar eigen keuze?
Het zou extreem worden als ze haar buren zou vragen het jong weg te doen omdat het jankt.
vrijdag 2 februari 2018 om 12:51
Was maar bedoeld als grappige opmerking hoor, omdat iedereen RB hier wel kent, niet zo serieus.
vrijdag 2 februari 2018 om 12:56
Je klinkt echt heel depressief....redbulletje schreef: ↑02-02-2018 12:47Het leven an sich is natuurlijk vrij zinloos, er al dan niet bewust intrappen een ander (je kind) ook weer met dat zinloze leven op te zadelen, vind ik nog minder zinvol.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:00
Meer realistisch
vrijdag 2 februari 2018 om 13:00
Ik sta er ongeveer zo in als Redbulletje. Ik vind het ook niet super om er te zijn, in ieder geval zie ik het niet zitten om iemand moedwillig het leven weer 'aan te doen'. Depressief, mwa, is het per se depressief om niet juichend gelukkig te zijn met het leven zoals het is? Ik vind mezelf eerder realistisch. Er zijn leuke mooie momenten te beleven, maar om nou te zeggen dat het een feest is, nee. En nu hebben wij het nog goed hier in Nederland, voor heel veel mensen op aarde is het pas echt een struggle, dag in dag uit.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:01
vrijdag 2 februari 2018 om 13:05
Zolang ik me al kan herinneren heb ik een aversie tegen het idee om zelf moeder te worden. Ik kan me zelfs nog herinneren dat ik als kind bang was dat je geen keus had en automatisch moeder werd op een bepaalde leeftijd (dit was voordat ik seksuele voorlichting kreeg haha) Dus mijn grootste reden is dat ik er gewoon geen behoefte aan heb. Nu boven de 30 en nog steeds geen behoefte; er rammelt niets.
Verder vind ik kinderen ook gewoon niet leuk, ik wil de verantwoordelijkheid niet, ik wil mijn vrijheid niet kwijt, ik geloof niet dat het wat zou toevoegen aan mijn leven, ik vind het leven zo al moeilijk genoeg en daarnaast weet ik sinds kort dat er een grote kans is (50%) dat een kind van mij een erfelijke ziekte zou kunnen krijgen dat zijn/haar leven erg moeilijk zou maken. Dat wil ik niemand aandoen.
En spijt...tja misschien krijg ik later wel spijt dat ik geen kinderen heb, maar dat risico neem ik. Dat is wel met meer dingen in het leven. Er zijn ook mensen die spijt hebben dat ze wel kinderen hebben. Je kan nou eenmaal niet op alles anticiperen.
Verder vind ik het wel oprecht vervelend dat mensen gelijk allemaal vooroordelen hebben: dat ik een kinderhater ben of verbitterd of ik heb de juiste man nog niet gevonden of dat mijn leven oppervlakkig zou zijn.
Verder vind ik kinderen ook gewoon niet leuk, ik wil de verantwoordelijkheid niet, ik wil mijn vrijheid niet kwijt, ik geloof niet dat het wat zou toevoegen aan mijn leven, ik vind het leven zo al moeilijk genoeg en daarnaast weet ik sinds kort dat er een grote kans is (50%) dat een kind van mij een erfelijke ziekte zou kunnen krijgen dat zijn/haar leven erg moeilijk zou maken. Dat wil ik niemand aandoen.
En spijt...tja misschien krijg ik later wel spijt dat ik geen kinderen heb, maar dat risico neem ik. Dat is wel met meer dingen in het leven. Er zijn ook mensen die spijt hebben dat ze wel kinderen hebben. Je kan nou eenmaal niet op alles anticiperen.
Verder vind ik het wel oprecht vervelend dat mensen gelijk allemaal vooroordelen hebben: dat ik een kinderhater ben of verbitterd of ik heb de juiste man nog niet gevonden of dat mijn leven oppervlakkig zou zijn.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:09
Ik ben pas 31 geworden. En ik realiseer me dat mocht ik kinderen willen de tijd toch wel begint te dringen. Zeker omdat ik single ben.
Maar ik kan me echt geen leven met kinderen voorstellen. Ik moet er niet aan denken. Nu een paar vriendinnen zwanger zijn of net bevallen doet me dat weinig. Ik zou er echt niet mee willen ruilen. Ik denk dat ik ook kindvrij blijf. Weinig behoefte aan om iemand op deze wereld te zetten. En bovendien is de wereld al vol genoeg.
Maar ik kan me echt geen leven met kinderen voorstellen. Ik moet er niet aan denken. Nu een paar vriendinnen zwanger zijn of net bevallen doet me dat weinig. Ik zou er echt niet mee willen ruilen. Ik denk dat ik ook kindvrij blijf. Weinig behoefte aan om iemand op deze wereld te zetten. En bovendien is de wereld al vol genoeg.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:10
Het enige waar ik wel tegenop zie is vanaf een jaar of 60, en iedereen om je heen een gezin heeft, feestdagen met de kleinkinderen, enz. Je hebt dan geen thuiswonende kinderen meer (als het goed is ), en vanaf dat moment zou het wel fijn zijn om nog een generatie 'onder' je te hebben.
Mijn oma is nu in de tachtig en wordt steeds meer hulpbehoevend, maar gelukkig heeft ze drie dochters die in de buurt wonen en die haar bij alles kunnen helpen (is ook niet iedereen gegeven, dat weet ik).
Als je oud wordt lijkt het me best eenzaam. Maar goed, daar kun je geen kinderen voor nemen. Ik ben van plan om mijn eigen levenseinde heel strak zelf in de hand te houden zodat ik niet ergens hoef weg te kwijnen. Hopelijk is dat tegen die tijd voor iedereen voorhanden als de regering een beetje meewerkt.
), en vanaf dat moment zou het wel fijn zijn om nog een generatie 'onder' je te hebben. Mijn oma is nu in de tachtig en wordt steeds meer hulpbehoevend, maar gelukkig heeft ze drie dochters die in de buurt wonen en die haar bij alles kunnen helpen (is ook niet iedereen gegeven, dat weet ik).
Als je oud wordt lijkt het me best eenzaam. Maar goed, daar kun je geen kinderen voor nemen. Ik ben van plan om mijn eigen levenseinde heel strak zelf in de hand te houden zodat ik niet ergens hoef weg te kwijnen. Hopelijk is dat tegen die tijd voor iedereen voorhanden als de regering een beetje meewerkt.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:11
Ik heb er 3 en vanaf jongs af aan die wens. Maar snap ook prima dat je ze niet wil. En dan kan je er beter maar niet aan beginnen. Helaas in eigen omgeving mensen die voor partner er toch aan begonnen zijn en dat is niet zo fraai allemaal. Hij heeft constant gevoel dat niets meer kan door “dat “ kind .. sneu
vrijdag 2 februari 2018 om 13:17
Natuurlijk kan je spijt krijgen als je ze niet neemt. Maar andersom komt ook genoeg voor: mensen die spijt hebben dat ze kinderen hebben.
Zo is het leven. Je maakt op een bepaald moment een keuze in je leven. En het is dan maar afwachten of in de toekomst blijkt dat het de juiste keuze was. Naar mijn idee is niets zaligmakend : kinderen niet, maar een leven zonder kinderen ook niet.
Mijn idee is ook dat er best wel wat mensen zijn die aan kinderen beginnen omdat het zo hoort. Of omdat de partner het wil. Ik sprak van de week nog met een collega. De enige reden dat hij ze heeft is omdat zijn vrouw het wilde. Hij was ook gelukkig geweest zonder.
Zo is het leven. Je maakt op een bepaald moment een keuze in je leven. En het is dan maar afwachten of in de toekomst blijkt dat het de juiste keuze was. Naar mijn idee is niets zaligmakend : kinderen niet, maar een leven zonder kinderen ook niet.
Mijn idee is ook dat er best wel wat mensen zijn die aan kinderen beginnen omdat het zo hoort. Of omdat de partner het wil. Ik sprak van de week nog met een collega. De enige reden dat hij ze heeft is omdat zijn vrouw het wilde. Hij was ook gelukkig geweest zonder.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:18
Sparen dan maar he?! Paar schoenen minder ofzo kopen voor jezelf.RégineFilange schreef: ↑02-02-2018 13:10Het enige waar ik wel tegenop zie is vanaf een jaar of 60, en iedereen om je heen een gezin heeft, feestdagen met de kleinkinderen, enz. Je hebt dan geen thuiswonende kinderen meer (als het goed is
Mijn oma is nu in de tachtig en wordt steeds meer hulpbehoevend, maar gelukkig heeft ze drie dochters die in de buurt wonen en die haar bij alles kunnen helpen (is ook niet iedereen gegeven, dat weet ik).
Als je oud wordt lijkt het me best eenzaam. Maar goed, daar kun je geen kinderen voor nemen. Ik ben van plan om mijn eigen levenseinde heel strak zelf in de hand te houden zodat ik niet ergens hoef weg te kwijnen. Hopelijk is dat tegen die tijd voor iedereen voorhanden als de regering een beetje meewerkt.
En trouwens kinderen zijn geen garantie dat er later als je hulpbehoevend bent voor je gezorgd wordt, de meesten worden gewoon in een verzorgingstehuis gegooid en dan mag je blij zijn dat je kinderen een keer langskomen.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:20
Sjaantje37 schreef: ↑02-02-2018 13:18Sparen dan maar he?! Paar schoenen minder ofzo kopen voor jezelf.
Doe niet zo raar. Ik heb letterlijk drie paar schoenen. Je kunt iemands keuzes niet voor iemand beoordelen en bepalen.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:20
Met mijn ex nooit geen kinderwens, toen we uit elkaar gingen kreeg ik die kriebels wel. Ik dacht dat het aan mijn relatie was. Nu in mijn huidige relatie is dat gevoel weer verdwenen, dus is denk ik de illusie geweest van het "gewenste" plaatje willen.
Ik heb het er wel moeilijk mee gehad dat ik het niet wil en dat gevoel niet heb. Iedereen om me heen heeft dat gevoel en iedereen "zeurde" dat liefvriend en ik zulke leuke ouders zouden zijn, verantwoordelijkheid en het gevoel komt volgens velen vanzelf.
Hoe ouder ik wordt, hoe meer "afkeer" ik krijg van het "gewenste" plaatje. We zijn geen wild stel, gaan niet ieder weekend op stap, maken geen verre reizen en hebben het financieel goed , hebben ook geen carrière drang. De verantwoordelijkheid voelt zo verstikkend. Iemand schreef iets over zijn kat, inderdaad als 1 van mijn liefdieren niest raak ik in de stress en overbezorgd
Gelukkig hebben we een hoop kinderen van vrienden, die regelmatig komen "spelen" of slapen, dan zijn we erop ingesteld en genieten dan oprecht. Ons oudste neefje (10) roept al dat als hij altijd zoveel ruzie blijft hebben met zijn vader hij bij ons komt wonen
Ik heb het er wel moeilijk mee gehad dat ik het niet wil en dat gevoel niet heb. Iedereen om me heen heeft dat gevoel en iedereen "zeurde" dat liefvriend en ik zulke leuke ouders zouden zijn, verantwoordelijkheid en het gevoel komt volgens velen vanzelf.
Hoe ouder ik wordt, hoe meer "afkeer" ik krijg van het "gewenste" plaatje. We zijn geen wild stel, gaan niet ieder weekend op stap, maken geen verre reizen en hebben het financieel goed , hebben ook geen carrière drang. De verantwoordelijkheid voelt zo verstikkend. Iemand schreef iets over zijn kat, inderdaad als 1 van mijn liefdieren niest raak ik in de stress en overbezorgd
Gelukkig hebben we een hoop kinderen van vrienden, die regelmatig komen "spelen" of slapen, dan zijn we erop ingesteld en genieten dan oprecht. Ons oudste neefje (10) roept al dat als hij altijd zoveel ruzie blijft hebben met zijn vader hij bij ons komt wonen
vrijdag 2 februari 2018 om 13:22
Veel mensen gaan helemaal niet zo vaak naar hun ouders als ik. Ook wonen veel mensen niet bewust zo dicht bij hun ouders als ik. De kans dat je alleen zit in het verzorgingshuis is dus vrij groot, ook al heb je wel kinderen.RégineFilange schreef: ↑02-02-2018 13:10
Als je oud wordt lijkt het me best eenzaam. Maar goed, daar kun je geen kinderen voor nemen. Ik ben van plan om mijn eigen levenseinde heel strak zelf in de hand te houden zodat ik niet ergens hoef weg te kwijnen. Hopelijk is dat tegen die tijd voor iedereen voorhanden als de regering een beetje meewerkt.
Overigens wil ik er zien uit te stappen voor ik afhankelijk word. Ik ben graag alleen en heb mijn hele leven al 'n pesthekel aan sociale instituten als school, werk en 'n verzorgingstehuis valt daar voor mij ook onder.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:22
Leg mij dan eens uit waarom mijn leven financieel ook relaxt is terwijl ik een kind heb. Vind het echt een misverstand dat je door een kind bijna aan de bedelstaf zit ofzo...redbulletje schreef: ↑02-02-2018 12:37Een kind is juist een kostenpost waar je continu geld in moet pompen. Zonder kind is je leven financieel relaxter, hoe je het geld besteed wat je hebt staat vrij natuurlijk. Of je dat nu aan een materialistische schoenenverzameling uitgeeft of aan mooie (reis)ervaringen.
Een kind wordt ook groot hoor, dat is in ieder geval de bedoeling.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:26
Klopt iedereen moet zelf weten of ze kinderen willen krijgen of niet, maar lees hier wel bepaalde vooroordelen zoals dat je niets meer kan doen of bijna geen geld meer heb als je een kind hebt, alsof je in het gevangenis zit.RégineFilange schreef: ↑02-02-2018 13:20Doe niet zo raar. Ik heb letterlijk drie paar schoenen. Je kunt iemands keuzes niet voor iemand beoordelen en bepalen.
Ik denk dat bepaalde mensen hier vergeten dat een kind wel jouw vlees en bloed is waar je (normaliter) heel veel van houdt. Tis geen ding.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:26
RégineFilange schreef: ↑02-02-2018 13:10Het enige waar ik wel tegenop zie is vanaf een jaar of 60, en iedereen om je heen een gezin heeft, feestdagen met de kleinkinderen, enz. Je hebt dan geen thuiswonende kinderen meer (als het goed is
Mijn oma is nu in de tachtig en wordt steeds meer hulpbehoevend, maar gelukkig heeft ze drie dochters die in de buurt wonen en die haar bij alles kunnen helpen (is ook niet iedereen gegeven, dat weet ik).
Als je oud wordt lijkt het me best eenzaam. Maar goed, daar kun je geen kinderen voor nemen. Ik ben van plan om mijn eigen levenseinde heel strak zelf in de hand te houden zodat ik niet ergens hoef weg te kwijnen. Hopelijk is dat tegen die tijd voor iedereen voorhanden als de regering een beetje meewerkt.
Maar ja, misschien heb je wel ruzie met je kinderen, wonen ze te ver weg of hebben ze gewoon geen zin in feestdagen + verplichtingen. Net zo goed als dat je verzorging nodig hebt, mijn schoonouders wonen in het buitenland, mijn eigen ouders aan de andere kant van het land, dus daar ga je ook niet dagelijks langs. Sowieso lijkt het mij heel onprettig als je relatie met je ouder veranderd van ouder-kind, naar verpleger-patient.
In ieder geval het hebben van kinderen is nu eenmaal geen garantie op ook maar iets!
Tja, het is nooit een ding geweest in mijn leven zowel het hebben van een kameel als het hebben van een kind, dus ik heb er nooit over nagedacht. Ik mis niets in mijn leven, dus dan denk je er niet over na.
Monroe83 schreef: ↑02-02-2018 10:09Heel erg bedankt voor alle reacties. Goed om te lezen, al weet ik natuurlijk wel dat er heel veel stellen zijn die er voor kiezen geen kinderen te hebben.
Ik deel de mening van een aantal hier dat ik het blijkbaar niet genoeg wil omdat ik het anders wel zou weten. Dat maakt ook waarom ik neig naar een 'nee', ook vanwege onze leeftijden inderdaad. Aan de andere kant ben ik bang voor de spijt later.
Wat ik wel weet is dat wij een kindje wel wat te bieden hebben. Heel veel liefde, stabiele relatie, financiële zekerheid, etc. Dat maakt ook dat ik soms niet snap waarom ik zo moeilijk doe...
To, het feit dat iets kan, betekent niet dat je het ook moet doen. Zo simpel is het.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:30
Dat weet ik, dat wordt ook altijd meteen gezegd, en dat is ook zo. Maar je hebt in ieder geval de optie. En hoeveel kinderen zijn er wel niet die mantelzorgen bij hun ouders. Je moet bijna wel omdat de verzorgingsstaat zo is uitgekleed. Maar zoals ik al zei, tegen de tijd dat ik oud ben hoop ik dat eea beter geregeld is.dianaf schreef: ↑02-02-2018 13:26Maar ja, misschien heb je wel ruzie met je kinderen, wonen ze te ver weg of hebben ze gewoon geen zin in feestdagen + verplichtingen. Net zo goed als dat je verzorging nodig hebt, mijn schoonouders wonen in het buitenland, mijn eigen ouders aan de andere kant van het land, dus daar ga je ook niet dagelijks langs. Sowieso lijkt het mij heel onprettig als je relatie met je ouder veranderd van ouder-kind, naar verpleger-patient.
In ieder geval het hebben van kinderen is nu eenmaal geen garantie op ook maar iets!
vrijdag 2 februari 2018 om 13:33
Je hebt misschien 'n veel hoger inkomen? Of het geluk dat je relatie niet voorbij is gegaan en je twee inkomens hebt?Sjaantje37 schreef: ↑02-02-2018 13:22Leg mij dan eens uit waarom mijn leven financieel ook relaxt is terwijl ik een kind heb. Vind het echt een misverstand dat je door een kind bijna aan de bedelstaf zit ofzo...
Een kind wordt ook groot hoor, dat is in ieder geval de bedoeling.
Punt is dat ik mijn leven niet voort had kunnen zetten als ik zo'n grote kostenpost als 'n kind had gehad. Ik reis graag en dit doe ik buiten het hoogseizoen omdat dat goedkoper is en ook omdat het minder druk is (ik ben snel overprikkeld) Met kind op reis kost je gewoon het dubbele, extra vliegtickets, extra hotelkamers, extra eten/uitstapjes etc. Kinderen groeien om de haverklap uit kleren, hebben zaken nodig als fiets, allerlei digitale spullen als laptop, smartphone etc. Je moet sportclubs betalen, wedstrijden, schoolgeld, studie. Toch 'n dikke 20 jaar dat je daar voor krom moet liggen. En verlies je in de tussentijd je baan, wordt je langdurig ziek etc. waardoor je inkomen drastisch omlaag gaat, dan blijft die kostenpost toch aanwezig.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:33
Klopt ik heb ook voor mijn moeder gezorgd de laatste 8 maanden van haar leven omdat de zorg tekort schoot....maar ze heeft 6 kinderen en slechts 2 stonden echt voor haar klaar.RégineFilange schreef: ↑02-02-2018 13:30Dat weet ik, dat wordt ook altijd meteen gezegd, en dat is ook zo. Maar je hebt in ieder geval de optie. En hoeveel kinderen zijn er wel niet die mantelzorgen bij hun ouders. Je moet bijna wel omdat de verzorgingsstaat zo is uitgekleed. Maar zoals ik al zei, tegen de tijd dat ik oud ben hoop ik dat eea beter geregeld is.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:34
Hopelijk kunnen we tegen die tijd makkelijker aan euthanasie komen.RégineFilange schreef: ↑02-02-2018 13:30Dat weet ik, dat wordt ook altijd meteen gezegd, en dat is ook zo. Maar je hebt in ieder geval de optie. En hoeveel kinderen zijn er wel niet die mantelzorgen bij hun ouders. Je moet bijna wel omdat de verzorgingsstaat zo is uitgekleed. Maar zoals ik al zei, tegen de tijd dat ik oud ben hoop ik dat eea beter geregeld is.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:35
RégineFilange schreef: ↑02-02-2018 13:30Dat weet ik, dat wordt ook altijd meteen gezegd, en dat is ook zo. Maar je hebt in ieder geval de optie. En hoeveel kinderen zijn er wel niet die mantelzorgen bij hun ouders. Je moet bijna wel omdat de verzorgingsstaat zo is uitgekleed. Maar zoals ik al zei, tegen de tijd dat ik oud ben hoop ik dat eea beter geregeld is.
Aan de andere kant, als je géén kinderen hebt, houd je wel meer geld over. Dat kun je gebruiken om je lasten te verlagen, te sparen en voor een goed pensioen te gebruiken waarvan je proffesionele zorg kunt kopen.
Ik heb het er al eens met een paar kindvrije vriendinnen over gehad. Als we straks ouder zijn, gaan we emigreren naar een warmer land. Niet alleen omdat een warmer klimaat beter is voor ons gestel, je kunt ook veel vaker naar buiten en zo. Dan kopen we een mooi stuk land in een omgeving met goede voorzieningen, we zetten er een paar huisjes op en kopen gezamelijk lokaal zorg in en zo. Klinkt misschien gek, maar er zijn genoeg Nederlandse enclaves in Portugal, Spanje ed, waar er genoeg diensten aangeboden worden in het Nederlands. Kijk er nu al naar uit.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
vrijdag 2 februari 2018 om 13:39
Ik kijk wel eens filmpjes van papegaaien op youtube en ik denk dan meteen: Dat wil ik ook!! Wat een lieve, grappige dieren zijn dat. Het lijkt me geweldig om zo'n beest te hebben en ermee te kroelen. Dus ik ben me gaan verdiepen in wat een papegaai nodig heeft aan verzorging en kwam al snel tot de conclusie dat een papegaai niet past in mijn leven en ik niet in het leven van een papegaai. Ik ben dus bewust papegaailoos. De kriebel is gebleven.
Het zit me best dwars dat ik hier oppervlakkig word genoemd omdat ik niet over voor- en nadelen wil nadenken van iets wat ik niet wil. Dat is namelijk volkomen zinloos. Stap 1 is de kriebel. Is die aanwezig, dán is het verstandig om na te denken of het realiseerbaar is. Zo niet, dan niet toch? Of moet ik in een Excel sheet gaan bijhouden wat de voors en tegens zijn van alles wat ik niet heb en waarom ik het niet heb? Ik zou niet eens weten wat ik allemaal niet heb. Ik mis het in elk geval niet in mijn leven. En als de uitslag van de afwegingen is dat ik niet 'genoeg' tegenargumenten heb ... zit er dan niets anders op dan toch maar aan een kind te beginnen? Of is niet elk argument even zwaarwegend en wie bepaalt dat eigenlijk?
Het zit me best dwars dat ik hier oppervlakkig word genoemd omdat ik niet over voor- en nadelen wil nadenken van iets wat ik niet wil. Dat is namelijk volkomen zinloos. Stap 1 is de kriebel. Is die aanwezig, dán is het verstandig om na te denken of het realiseerbaar is. Zo niet, dan niet toch? Of moet ik in een Excel sheet gaan bijhouden wat de voors en tegens zijn van alles wat ik niet heb en waarom ik het niet heb? Ik zou niet eens weten wat ik allemaal niet heb. Ik mis het in elk geval niet in mijn leven. En als de uitslag van de afwegingen is dat ik niet 'genoeg' tegenargumenten heb ... zit er dan niets anders op dan toch maar aan een kind te beginnen? Of is niet elk argument even zwaarwegend en wie bepaalt dat eigenlijk?
Ik vind hier dingen van.
