Thuis
alle pijlers
spijt van koophuis
maandag 5 februari 2018 om 16:28
in november hebben wij het definitieve koop-contract van onze woning ondertekend. wel hadden we al 2 maanden eerder (begin september) het voorlopige koop-contract getekend onder voorbehoud van financiering.
maar vanaf het moment dat we het contract ondertekend hadden kreeg ik langzaamaan steeds meer spijt van de aankoop.. het huis op zich is niks mis mee. maar ik had graag willen verhuizen naar een andere plaats.. dit wil ik al langere tijd maar wegens het werk van mijn man en de kinderen hebben we toch hier een huis gekocht.
Mijn man heeft namelijk een vaste baan. waar hij toen die tijd in september echt op zijn plek zat. en ook een goed salaris verdiend. maar er is sinds die tijd nog al wat veranderd op zijn werk. er is onder andere een nieuwe (Poolse!) chef gekomen. Mijn man en die chef kunnen niet goed met elkaar overweg. en de communicatie met die chef verloop slecht. ook zijn er een aantal andere Nederlandse collega's opgestapt en daarvoor zijn Poolse collega's voor terug gekomen. nu vormen die dus samen zwaar de meerderheid en vormen samen 1 front. het bedrijf bied ook geen doorgroei mogelijkheden omdat ze geen energie en geld in opleiding willen steken. Mijn man gaat niet meer met plezier naar zijn werk toe en wil eigenlijk het liefst ander werk zoeken. en ik heb het daar moeilijk mee. want we hebben juist hier een huis gekocht om zijn werk.
dan hebben we nog 2 kinderen en een 3e opkomst. voor mijn gevoel kunnen de kinderen hier waar we nu wonen heerlijk opgroeien. en waar we heen willen is het gewoon weer heel anders. ook zit mijn oudste nu in groep 2. en zal na de basisschool in groep 3 gaan beginnen. de jongste is pas net 2 jaar geworden dus die zal er minder besef van hebben.
maar nu de twijfel.. ik kan toch niet zomaar het huis weer te koop gaan zetten en alsnog verhuizen naar andere omgeving??
de reden dat ik hier in dit dorp niet gelukkig ben is omdat ik er niet tussen lijk te passen. ik kom oorspronkelijk uit Almere. ben heel open en eerlijk. maar we wonen nu al 7,5 jaar in een dorp in Gelderland. het dorp is heel gelovig. zo word je schreef aangekeken als je de ramen staat te lappen op een zondag. laatst kwam ik er achter dat het een naam heeft waar wij tegenaan lopen namelijk de biblebelt. daar valt het dorp in.. wij kwamen hier met 19en 20 jaar wonen om ons eerste huurhuis te huren. (in Almere was een mega lange wachtlijst). en inmiddels zijn we 26 en 28 en besef steeds meer dat ik hier waarschijnlijk nooit echt gelukkig ga voelen.. want in al die tijd dat we hier woonde heb ik nog geens eens 1 vriendin gemaakt. de mensen zijn erg gesloten hier. mijn vriendinnen in almere en Lelystad zijn blijvend. en als ik daar eens ben op een verjaardag kan ik makkelijk met iedereen een praatje maken. het ligt gewoon echt aan de andere mentaliteit van de mensen hier in het dorp.. want ik heb veder nooit moeite gehad met mensen leren kennen en vrienden maken. ik pas er hier met mijn open stadse mentaliteit gewoon niet tussen.. en heb me echt geprobeerd aan te passen. ik pas me ook in vele opzichten aan. maar ik kan en wil mezelf veder niet gaan veranderen. ik ben wie ik ben..
dus we hebben een fout gemaakt door hier een huis te kopen voor de baan van mijn man.. wie weet raad?? ooh en sorry voor de lange lap tekst! het is wel veel geworden zo..
maar vanaf het moment dat we het contract ondertekend hadden kreeg ik langzaamaan steeds meer spijt van de aankoop.. het huis op zich is niks mis mee. maar ik had graag willen verhuizen naar een andere plaats.. dit wil ik al langere tijd maar wegens het werk van mijn man en de kinderen hebben we toch hier een huis gekocht.
Mijn man heeft namelijk een vaste baan. waar hij toen die tijd in september echt op zijn plek zat. en ook een goed salaris verdiend. maar er is sinds die tijd nog al wat veranderd op zijn werk. er is onder andere een nieuwe (Poolse!) chef gekomen. Mijn man en die chef kunnen niet goed met elkaar overweg. en de communicatie met die chef verloop slecht. ook zijn er een aantal andere Nederlandse collega's opgestapt en daarvoor zijn Poolse collega's voor terug gekomen. nu vormen die dus samen zwaar de meerderheid en vormen samen 1 front. het bedrijf bied ook geen doorgroei mogelijkheden omdat ze geen energie en geld in opleiding willen steken. Mijn man gaat niet meer met plezier naar zijn werk toe en wil eigenlijk het liefst ander werk zoeken. en ik heb het daar moeilijk mee. want we hebben juist hier een huis gekocht om zijn werk.
dan hebben we nog 2 kinderen en een 3e opkomst. voor mijn gevoel kunnen de kinderen hier waar we nu wonen heerlijk opgroeien. en waar we heen willen is het gewoon weer heel anders. ook zit mijn oudste nu in groep 2. en zal na de basisschool in groep 3 gaan beginnen. de jongste is pas net 2 jaar geworden dus die zal er minder besef van hebben.
maar nu de twijfel.. ik kan toch niet zomaar het huis weer te koop gaan zetten en alsnog verhuizen naar andere omgeving??
de reden dat ik hier in dit dorp niet gelukkig ben is omdat ik er niet tussen lijk te passen. ik kom oorspronkelijk uit Almere. ben heel open en eerlijk. maar we wonen nu al 7,5 jaar in een dorp in Gelderland. het dorp is heel gelovig. zo word je schreef aangekeken als je de ramen staat te lappen op een zondag. laatst kwam ik er achter dat het een naam heeft waar wij tegenaan lopen namelijk de biblebelt. daar valt het dorp in.. wij kwamen hier met 19en 20 jaar wonen om ons eerste huurhuis te huren. (in Almere was een mega lange wachtlijst). en inmiddels zijn we 26 en 28 en besef steeds meer dat ik hier waarschijnlijk nooit echt gelukkig ga voelen.. want in al die tijd dat we hier woonde heb ik nog geens eens 1 vriendin gemaakt. de mensen zijn erg gesloten hier. mijn vriendinnen in almere en Lelystad zijn blijvend. en als ik daar eens ben op een verjaardag kan ik makkelijk met iedereen een praatje maken. het ligt gewoon echt aan de andere mentaliteit van de mensen hier in het dorp.. want ik heb veder nooit moeite gehad met mensen leren kennen en vrienden maken. ik pas er hier met mijn open stadse mentaliteit gewoon niet tussen.. en heb me echt geprobeerd aan te passen. ik pas me ook in vele opzichten aan. maar ik kan en wil mezelf veder niet gaan veranderen. ik ben wie ik ben..
dus we hebben een fout gemaakt door hier een huis te kopen voor de baan van mijn man.. wie weet raad?? ooh en sorry voor de lange lap tekst! het is wel veel geworden zo..
maandag 5 februari 2018 om 16:32
Ik snap je best hoor. Als je echt niet gelukkig ervan wordt, dan zou ik kijken of het financieel mogelijk is het nieuwe huis direct weer te koop te zetten en opzoek te gaan naar iets anders. Ik zou dan alles wat financieel binnen mijn bereik ligt doen om elders te gaan wonen waar ik wel gelukkig ben. Je kinderen hebben er nu nog geen last van. Voorkom het liefst dat je 2 keer moet verhuizen.
maandag 5 februari 2018 om 16:35
Wauw, wat een lastige keuze! Als ik me in jouw situatie verplaats kan ik me heel goed voorstellen dat het een grote stap is om zo snel je huis alweer te koop te zetten en te gaan verkassen. Ik wil je toch 1 ding meegeven: volg je gevoel. Die zit namelijk eigenlijk altijd goed. Je man heeft nu zelf ook alle reden om zijn eigen leven ook op de schop te gooien en te gaan zoeken naar een baan die hem gelukkig maakt, dus waarom zou jij zelf ook niet die stap naar geluk zetten? Een nieuwe baan voor je man op een fijnere plek, een nieuw huis voor jullie en een omgeving die je gelukkig maakt. Om eerlijk te zijn klinkt dat toch super? Het hele 'kan ik wel verhuizen na 2 maanden?' zou me echt een worst wezen, enkel omdat het 'gek' zou zijn?
Van mij dus ook een hele bijbel haha! Maar uit eigen ervaring wil ik je dit echt meegeven. Ik vind sowieso dat je geluk (en woonplaats) voor een baan zouden moeten gaan. Bespreek dit alles gewoon goed met je man. Hoop dat je hier wat aan hebt en succes!
Van mij dus ook een hele bijbel haha! Maar uit eigen ervaring wil ik je dit echt meegeven. Ik vind sowieso dat je geluk (en woonplaats) voor een baan zouden moeten gaan. Bespreek dit alles gewoon goed met je man. Hoop dat je hier wat aan hebt en succes!
maandag 5 februari 2018 om 16:35
Jeetje, best heftig zo.
Ikkan je niet zeggen wat je moet doen natuurlijk, maar je gevoel is hier niet goed.
Je huis in de verkoop doen zou kunnen, maar om een ander huis te kunnen kopen zal je man waarschijnlijk toch echt een vast dienstverband nodig hebben. Dus ontslag nemen en dan verkopen en verhuizen zal niet zo snel lukken.
Ook zul je rekening moeten houden met een mogelijk verlies op het huis, je stopt mede door kosten koper e.d. Altijd meer in het huis dan het waard is.
Als de huizen prijzen stijgen is dat uiteraard goed voor je.
Ik zou zeggen in dit geval, ga met je man in gesprek. Kijk wat voor jullie de mogelijkheden zijn om dan toch te verkopen en verhuizen en zoek heeeel goed uit hoe je het allemaal financieel moet regelen zonder dat je in de problemen komt.
Sterkte er mee.
Ikkan je niet zeggen wat je moet doen natuurlijk, maar je gevoel is hier niet goed.
Je huis in de verkoop doen zou kunnen, maar om een ander huis te kunnen kopen zal je man waarschijnlijk toch echt een vast dienstverband nodig hebben. Dus ontslag nemen en dan verkopen en verhuizen zal niet zo snel lukken.
Ook zul je rekening moeten houden met een mogelijk verlies op het huis, je stopt mede door kosten koper e.d. Altijd meer in het huis dan het waard is.
Als de huizen prijzen stijgen is dat uiteraard goed voor je.
Ik zou zeggen in dit geval, ga met je man in gesprek. Kijk wat voor jullie de mogelijkheden zijn om dan toch te verkopen en verhuizen en zoek heeeel goed uit hoe je het allemaal financieel moet regelen zonder dat je in de problemen komt.
Sterkte er mee.
maandag 5 februari 2018 om 16:38
maandag 5 februari 2018 om 17:29
Rot, inderdaad. Maar is het niet mogelijk om je een beetje meer buiten dat dorp te begeven zonder uit het dorp te verhuizen voor je man ander werk heeft? Je kinderen hebben het wel fijn in het dorp, zeg je net.
Als ik naar mezelf kijk dan heb ik vrienden in een straal van 25 km rondom mijn woonplaats. Dat beschouw ik allemaal nog als lokale contacten.
Misschien kun je investeren in vrienden en clubjes met mensen die wat verder buiten het dorp wonen. Als jij of zij een auto ter beschikking hebben is het wel te doen. Op de biblebelt zijn ook grotere plaatsen waar meer verschillende soorten mensen wonen.
En zelfs in je eigen dorp wonen waarschijnlijk mensen daar die ïmport" zijn en zich ook niet altijd even prettig voelen daar. De kunst is om ze te vinden. Dat lukt vermoed ik makkelijker op een wijnproefavond, een yogales of een andere activiteit waar biblebelters minder voor in zijn, dan op de bijbelstudie of bij de buurtvereniging.
Als ik naar mezelf kijk dan heb ik vrienden in een straal van 25 km rondom mijn woonplaats. Dat beschouw ik allemaal nog als lokale contacten.
Misschien kun je investeren in vrienden en clubjes met mensen die wat verder buiten het dorp wonen. Als jij of zij een auto ter beschikking hebben is het wel te doen. Op de biblebelt zijn ook grotere plaatsen waar meer verschillende soorten mensen wonen.
En zelfs in je eigen dorp wonen waarschijnlijk mensen daar die ïmport" zijn en zich ook niet altijd even prettig voelen daar. De kunst is om ze te vinden. Dat lukt vermoed ik makkelijker op een wijnproefavond, een yogales of een andere activiteit waar biblebelters minder voor in zijn, dan op de bijbelstudie of bij de buurtvereniging.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
maandag 5 februari 2018 om 18:37
maandag 5 februari 2018 om 18:44
Dat lijkt me inderdaad niet meevallen. Andere cultuur, andere mentaliteit. Die niet zo vreselijk kinderachtig joh.
maandag 5 februari 2018 om 18:45
maandag 5 februari 2018 om 18:46
maandag 5 februari 2018 om 18:54
Wat Merano schrijft dus. Het komt je allemaal niet aanwaaien. Ik ben 17 jaar geleden in mijn huidige woonplaats terecht gekomen en het wordt nooit zo ‘thuis’ als de plaats waar ik oorspronkelijk vandaan kom.
Ik vraag me ook af wat je de afgelopen jaren écht hebt ondernomen om mensen te ontmoeten die zo in het leven staan als jij. Je was piepjong toen je daar samenwonend terecht kwam en nu op je 26e al zwanger van de derde; dan kom je al bijna automatisch in een ander ‘circuit’ terecht dan je meeste leeftijdsgenoten.
Is je gevoel ook niet meer iets van koudwatervrees en ‘help nu zit ik helemaal vast hier’?
Weet je man hoe je hier in staat? Kunnen jullie afspraken maken dat je vaker weg kunt gaan?
Ik vraag me ook af wat je de afgelopen jaren écht hebt ondernomen om mensen te ontmoeten die zo in het leven staan als jij. Je was piepjong toen je daar samenwonend terecht kwam en nu op je 26e al zwanger van de derde; dan kom je al bijna automatisch in een ander ‘circuit’ terecht dan je meeste leeftijdsgenoten.
Is je gevoel ook niet meer iets van koudwatervrees en ‘help nu zit ik helemaal vast hier’?
Weet je man hoe je hier in staat? Kunnen jullie afspraken maken dat je vaker weg kunt gaan?
maandag 5 februari 2018 om 20:23
Dat past juist prima op de Biblebelt!
Ik snap niet dat je na al die jaren nog helemaal geen contacten hebt opgedaan in je woonplaats. Je zult toch wel eens andere ouders spreken op het schoolplein of zo?
maandag 5 februari 2018 om 20:33
Als die andere ouders haar "des duivels" vinden omdat ze op zondag haar ramen wast of het gras afrijdt ... zeggen ze wss geen woord tegen haar.
maandag 5 februari 2018 om 21:02
Je bent sarcastisch toch? Als er ipv Pool, vrouw, Marokkaan of homofiel had gestaan was hier janenalleman over elkaar heen gebuiteld om te brullen dat TO een vies mens was met vooroordelen. Maar over Polen mag je gewoon denigrerend doen?
dinsdag 6 februari 2018 om 11:12
de contacten met andere ouders op school zijn heel oppervlakkig.
Ik heb wel echt een aantal dingen geprobeerd om meer contact met andere te krijgen. zo heb ik ongeveer 2 jaar lang elke woensdagmiddag vrijwilligerswerk bij de voedselbank gedaan. en help ik ieder jaar vrijwillig bij het organiseren van het vakantie spektakel. ik ben een tijd lang naar de sportschool gegaan en heb gezocht naar groep lessen die ik leuk vind en haalbaar zijn. ik heb een hond waarmee ik veel wandel. ben vriendelijk en stel me open op naar de buren enzo. en ben sinds vorige week begonnen met ouder en kindgym samen met de jongste. dit wil ik tot aan de zomervakantie gaan blijven doen. ga 2x per maand naar de peuterochtend in de bibliotheek met de jongste en 1x per week naar de knutselclub in de bibliotheek met de oudste. ik zit 2x per week bij de zwemles van de oudste op de tribune te kijken. en we gaan naar alle dorpsdagen toe. en naast deze dingen heb ik zat meer gedaan en geprobeerd. want ondanks dat ik hier niemand heb ga ik niet stil zitten.
er zijn nog zat andere dingen die ik in de toekomst zou kunnen doen, maar die nu nog niet mogelijk zijn. zoals helpen op school (zusje mag niet mee en heb geen oppas)
dinsdag 6 februari 2018 om 11:22
zo is het in ieder geval niet bedoeld. ik heb niks tegen Poolse mensen. of welke cultuur dan ook. alleen binnen het werk is het voor mijn man lastig dat er niet met hun te communiceren valt wegens de taalbarrière. ook vormen hun samen 1 front waar mijn man buiten valt. de chef zelf doet ook gewoon niet aardig. hij schreeuwt en schuift gemaakte fouten al gauw in de schoenen van mijn man. mijn man heeft die fouten dan niet gemaakt, maar het is niet te achter halen wie het dan wel deed. de chef trekt partij voor de Poolse collega's en werkt zo 1 voor 1 de Nederlanders eruit.. Mijn man heeft ook een andere Poolse collega waar hij het wel goed mee kan vinden. die werkt er al 17 jaar. hij praat ook behoorlijk Nederlands waardoor de taal geen probleem is. deze man is ook niet blij met de chef..BahcoBarbie schreef: ↑05-02-2018 21:02Je bent sarcastisch toch? Als er ipv Pool, vrouw, Marokkaan of homofiel had gestaan was hier janenalleman over elkaar heen gebuiteld om te brullen dat TO een vies mens was met vooroordelen. Maar over Polen mag je gewoon denigrerend doen?
dinsdag 6 februari 2018 om 11:38
TO praat nergens denigrerend over Polen. Sjonge daar hebben we weer zo'n links bestraffend vingertje.BahcoBarbie schreef: ↑05-02-2018 21:02Je bent sarcastisch toch? Als er ipv Pool, vrouw, Marokkaan of homofiel had gestaan was hier janenalleman over elkaar heen gebuiteld om te brullen dat TO een vies mens was met vooroordelen. Maar over Polen mag je gewoon denigrerend doen?