Relaties
alle pijlers
Zie ik het verkeerd?
dinsdag 6 maart 2018 om 02:50
Even een ander account aangemaakt.
Ik kom even mijn hart luchten. Ben ik dan gek? Zie ik ze dan echt vliegen? Nee.
Mijn gevoel bevestigd het al een tijdje.
Hij is niet eerlijk.
7 jaar samen en een kindje verder komen er steeds meer leugentjes naar boven.
Ook blijkt mijn partner maandelijks aardig wat geld spendeert aan zijn gokverslaving in de sportwereld. Ik ben erachter gekomen dat hij ook over aardig wat andere dingen heeft gelogen.
Ik ga nu terug naar alle dingen die hij gezegd heeft, hoe hij erop gereageerd heeft. Hij reageerd al tijden raar. Hij heeft hulp van een psycholoog maar daar kijkt hij heel luchtig tegenaan. Hij laat er maar 10 procent van los. Ik moet zelfs die 10 procent uit hem trekken. Daarnaast merk ik nu dat zijn zaak begint af te glijden en dit eigenlijk al een tijd aan de gang is. Telkens werden er al eerder allerlei facturen later of niet uitbetaald waardoor alle kosten letterlijk op mijn schouders vielen. Dit wordt altijd een beetje weggewuifd en excuses voor gezocht. Zo ook in de verzorging van onze kleine is het allemaal heel oppervlakkig. Ik besef me nu pas dat hij eigenlijk helemaal geen inlevingsvermogen heeft. Dat heeft hij mij ook nooit echt getoond. Hij draagt nauwelijks iets bij aan de financien van ons kind. Alle nodige spullen worden door mij aangeschaft. Alles in huis wat nog moet gebeuren versloft hij. Vaak merk ik dat ik steeds vaker discussies krijg die uit kunnen monden in hevige ruzies.
Ik denk dat ik na zoveel jaren van dit soort onnodige drama ergens gevoelloos ben geworden tegenover hem. Telkens is er weer iets waardoor hij zijn beloftes breekt. Hij steunt me nooit echt als het me even tegenzit. Is niet oprecht blij als ik ergens enthousiast over ben wat ik heb bereikt. Alle dingen die je zegt worden uiteindelijk tegen je gebruikt.
Hij zegt bijvoorbeeld het ene moment na een lange week slapeloze nachten met onze kleine, weet je wat lieverd? Blijf jij morgen maar even lekker liggen. Kan je even bijtanken. In een ruzie hoor je dan; Ja ik laat je maar liggen anders zit je de hele weekend met een lange bek op de bank. Na een operatie van onze zoon vond hij het belangrijker om te gaan roken om even met zijn zoon te zitten in de verkoeverkamer.
Ik wordt in een ruzie soms voor alles uitgemaakt tot kwetsend en vernederend aan toe.
Ik ben maar een simpele ziel terwijl ik mijn persoonlijke leven prima op een rijtje heb. Ik heb een goed inkomen, goede vrienden, familie. In tegenstelling tot hem. Hij heeft geen vrienden, geen familie, wisselt telkens van opdrachtgever omdat hij zich niet aan de afspraken houdt waardoor hij dus in de knoop raakt met zijn facturen.
Ik ben dus van plan deze relatie snel te beëindigen. Woning en onderdak heb ik.
Net als een eigen inkomen. Ik redt het wel met mijn kleine.
Maar hij kan nergens heen. Maar ik besef heel goed dat ik me daar eigenlijk niet druk om moet maken.
Het blijft toch de vader van je kind.
Ik kom even mijn hart luchten. Ben ik dan gek? Zie ik ze dan echt vliegen? Nee.
Mijn gevoel bevestigd het al een tijdje.
Hij is niet eerlijk.
7 jaar samen en een kindje verder komen er steeds meer leugentjes naar boven.
Ook blijkt mijn partner maandelijks aardig wat geld spendeert aan zijn gokverslaving in de sportwereld. Ik ben erachter gekomen dat hij ook over aardig wat andere dingen heeft gelogen.
Ik ga nu terug naar alle dingen die hij gezegd heeft, hoe hij erop gereageerd heeft. Hij reageerd al tijden raar. Hij heeft hulp van een psycholoog maar daar kijkt hij heel luchtig tegenaan. Hij laat er maar 10 procent van los. Ik moet zelfs die 10 procent uit hem trekken. Daarnaast merk ik nu dat zijn zaak begint af te glijden en dit eigenlijk al een tijd aan de gang is. Telkens werden er al eerder allerlei facturen later of niet uitbetaald waardoor alle kosten letterlijk op mijn schouders vielen. Dit wordt altijd een beetje weggewuifd en excuses voor gezocht. Zo ook in de verzorging van onze kleine is het allemaal heel oppervlakkig. Ik besef me nu pas dat hij eigenlijk helemaal geen inlevingsvermogen heeft. Dat heeft hij mij ook nooit echt getoond. Hij draagt nauwelijks iets bij aan de financien van ons kind. Alle nodige spullen worden door mij aangeschaft. Alles in huis wat nog moet gebeuren versloft hij. Vaak merk ik dat ik steeds vaker discussies krijg die uit kunnen monden in hevige ruzies.
Ik denk dat ik na zoveel jaren van dit soort onnodige drama ergens gevoelloos ben geworden tegenover hem. Telkens is er weer iets waardoor hij zijn beloftes breekt. Hij steunt me nooit echt als het me even tegenzit. Is niet oprecht blij als ik ergens enthousiast over ben wat ik heb bereikt. Alle dingen die je zegt worden uiteindelijk tegen je gebruikt.
Hij zegt bijvoorbeeld het ene moment na een lange week slapeloze nachten met onze kleine, weet je wat lieverd? Blijf jij morgen maar even lekker liggen. Kan je even bijtanken. In een ruzie hoor je dan; Ja ik laat je maar liggen anders zit je de hele weekend met een lange bek op de bank. Na een operatie van onze zoon vond hij het belangrijker om te gaan roken om even met zijn zoon te zitten in de verkoeverkamer.
Ik wordt in een ruzie soms voor alles uitgemaakt tot kwetsend en vernederend aan toe.
Ik ben maar een simpele ziel terwijl ik mijn persoonlijke leven prima op een rijtje heb. Ik heb een goed inkomen, goede vrienden, familie. In tegenstelling tot hem. Hij heeft geen vrienden, geen familie, wisselt telkens van opdrachtgever omdat hij zich niet aan de afspraken houdt waardoor hij dus in de knoop raakt met zijn facturen.
Ik ben dus van plan deze relatie snel te beëindigen. Woning en onderdak heb ik.
Net als een eigen inkomen. Ik redt het wel met mijn kleine.
Maar hij kan nergens heen. Maar ik besef heel goed dat ik me daar eigenlijk niet druk om moet maken.
Het blijft toch de vader van je kind.
dinsdag 6 maart 2018 om 04:18
Afgaande op je verhaal zie je niks verkeerd. Ik vraag me wel af waarom je het een goed idee vond om een kind met hem op de wereld te zetten.
Je zegt dat je beseft dat je je niet druk hoeft te maken verder. Dat zie ik persoonlijk wel anders; je kindje gaat tijd met hem spenderen neem ik aan dus is het wel fijn als hij een beetje goed zit. Is in eerste plaats natuurlijk zijn verantwoordelijkheid maar lijkt me niet onbelangrijk als moeder.
Je zegt dat je beseft dat je je niet druk hoeft te maken verder. Dat zie ik persoonlijk wel anders; je kindje gaat tijd met hem spenderen neem ik aan dus is het wel fijn als hij een beetje goed zit. Is in eerste plaats natuurlijk zijn verantwoordelijkheid maar lijkt me niet onbelangrijk als moeder.
dinsdag 6 maart 2018 om 04:50
Volgens mij zie je het glashelder, wilde je gewoon je hart luchten of bevestiging?
Laat hem zelf maar uitzoeken hoe hij zich verder gaat redden als hij al jaren zo is snap ik eigenlijk niet waar je op wacht.
Het blijft toch de vader van je kind zeg je, ja ok maar niet zo'n beste vader.
Een vader die roken belangrijker vind dan zijn kind.
Een vader die gokt enz enz.
Meteen een eind aan breien en troost je: hij heeft al hulp, alleen was jij er altijd als vangnet dus had hij de gelegenheid om zo te leven.
Hoog tijd dat hij eens wat verantwoordelijkheidsgevoel krijgt, en dat zal wel moeten als jij er niet bent om de (financiele) rotzooi achter zijn kont op te ruimen.
Weet niet hoe oud je kind is maar zo opgroeien is voor een kind toch ook niet fijn?
En reden te meer voor hem om te zorgen dat hij geld en een plek heeft om zijn kind te zien. Als hij niet liever even gaat roken. Flauw, maar ik wist echt niet wat ik las.... gaan roken terwijl je kind in de verkoeverkamer ligt. Juist ja.
Nee hoor, je ziet het niet verkeerd en hij moet aan de slag om zijn zaakjes op orde te krijgen nu jij het niet meer doet. Ook voor je kind!! Uiteindelijk is dit voor iedereen beter, ook voor hem omdat hij nu met zichzelf aan de slag MOET.
Heel veel sterkte de komende tijd, je redt je inderdaad wel dat geloof ik zeker en vast!
ps: laat je geen schuldgevoel aanpraten omdat je een kind met hem gekregen hebt; soms vallen opeens de schellen van je ogen en je bent een prima moeder als ik je verhaal lees; dat achteraf gedoe van 'waarom heb je dan een kind met hem' vind ik zo flauw.. alsof je NU overweegt een tweede kindje met hem te krijgen
Laat hem zelf maar uitzoeken hoe hij zich verder gaat redden als hij al jaren zo is snap ik eigenlijk niet waar je op wacht.
Het blijft toch de vader van je kind zeg je, ja ok maar niet zo'n beste vader.
Een vader die roken belangrijker vind dan zijn kind.
Een vader die gokt enz enz.
Meteen een eind aan breien en troost je: hij heeft al hulp, alleen was jij er altijd als vangnet dus had hij de gelegenheid om zo te leven.
Hoog tijd dat hij eens wat verantwoordelijkheidsgevoel krijgt, en dat zal wel moeten als jij er niet bent om de (financiele) rotzooi achter zijn kont op te ruimen.
Weet niet hoe oud je kind is maar zo opgroeien is voor een kind toch ook niet fijn?
En reden te meer voor hem om te zorgen dat hij geld en een plek heeft om zijn kind te zien. Als hij niet liever even gaat roken. Flauw, maar ik wist echt niet wat ik las.... gaan roken terwijl je kind in de verkoeverkamer ligt. Juist ja.
Nee hoor, je ziet het niet verkeerd en hij moet aan de slag om zijn zaakjes op orde te krijgen nu jij het niet meer doet. Ook voor je kind!! Uiteindelijk is dit voor iedereen beter, ook voor hem omdat hij nu met zichzelf aan de slag MOET.
Heel veel sterkte de komende tijd, je redt je inderdaad wel dat geloof ik zeker en vast!
ps: laat je geen schuldgevoel aanpraten omdat je een kind met hem gekregen hebt; soms vallen opeens de schellen van je ogen en je bent een prima moeder als ik je verhaal lees; dat achteraf gedoe van 'waarom heb je dan een kind met hem' vind ik zo flauw.. alsof je NU overweegt een tweede kindje met hem te krijgen
dinsdag 6 maart 2018 om 06:47
Het is niet duidelijk of en hoe de relatie precies is vastgelegd. Ik zou de vraag ook stellen, omdat dit grote financiele gevolgen kan hebben bij uit elkaar gaan.
Heftig TO. Van wat ik lees, biedt je partner al lange tijd geen toegevoegde waarde meer en wil hij dat eigenlijk ook niet bieden. Ongeacht alle rompslomp die hoort bjj het uit elkaar gaan, ga je er beter uit komen. Puur vanwege de rust die je dan ervaart in huis.
dinsdag 6 maart 2018 om 07:09
Hij gaat natuurlijk geen ander soort vader worden als jullie uit elkaar gaan.
Dat gezegd hebbende: praat met elkaar. Communiceer. Jullie blijven altijd samen ouders, en uit onderzoek blijkt dat een zogenaamde 'goede scheidingsmelding' de kans op een vechtscheiding verkleint.
Neem hem dus mee in je proces.
Dat gezegd hebbende: praat met elkaar. Communiceer. Jullie blijven altijd samen ouders, en uit onderzoek blijkt dat een zogenaamde 'goede scheidingsmelding' de kans op een vechtscheiding verkleint.
Neem hem dus mee in je proces.
•
dinsdag 6 maart 2018 om 08:27
Tja, ik kijk er denk ik anders tegenaan dan de meeste forummers die hebben gereageerd. Ik heb niet geloept, maar ik denk dat je het inderdaad verkeerd ziet. Heb op het forum ooit gelezen dat iemand zei: bij het krijgen van een kind de eerste drie jaar lang niet uit elkaar gaan, want er verandert zoveel dat de relatie soms dramatisch kan verslechteren, terwijl -als het stof na de tropenjaren neergedaald is - er veel over blijft om voor te vechten.
Ik denk dat je zo geïrriteerd bent dat je je partner alleen nog maar kut vindt en je eigen aandeel in de dynamiek niet meer ziet. Dat maak ik ook op uit je laatste alinea's: jij bent een kanjer die alles voor elkaar heeft, hij is een loser op wie niemand zou zitten te wachten. Maar je hebt er zeven jaar lang voor gekozen om met hem een relatie te hebben en je hebt er - ik denk recentelijk? - voor gekozen met hem een kind te krijgen. Dan zal hij toch meer zijn dan die loser die jij omschrijft.
Daarnaast, en dat zei iemand hierboven ook al, vraag ik me af hoeveel je opschiet met een relatiebreuk. Je moet nog steeds samen het ouderschap van je kind invullen, en dat wordt er echt niet makkelijker op als je uit elkaar bent en wellicht nog minder openstaat voor elkaars wensen en visie. Lees anders eens in één van de langlopende stiefouders topics, of kijk het programma stiefkind van de rekening - de kans is groot dat jij daarmee te maken krijgt, en je kind ook! Zelfs als jij vrijgezel blijft tot je kind volwassen is, hoeft dat zeker niet te gelden voor je vriend. Dan heb je met nog een andere partij te maken die zich wellicht bemoeit met je kind, en met wie je niet per se goed kan opschieten.
Ik zou nog héél goed nadenken of bijvoorbeeld relatietherapie je iets zou kunnen brengen.
Ik denk dat je zo geïrriteerd bent dat je je partner alleen nog maar kut vindt en je eigen aandeel in de dynamiek niet meer ziet. Dat maak ik ook op uit je laatste alinea's: jij bent een kanjer die alles voor elkaar heeft, hij is een loser op wie niemand zou zitten te wachten. Maar je hebt er zeven jaar lang voor gekozen om met hem een relatie te hebben en je hebt er - ik denk recentelijk? - voor gekozen met hem een kind te krijgen. Dan zal hij toch meer zijn dan die loser die jij omschrijft.
Daarnaast, en dat zei iemand hierboven ook al, vraag ik me af hoeveel je opschiet met een relatiebreuk. Je moet nog steeds samen het ouderschap van je kind invullen, en dat wordt er echt niet makkelijker op als je uit elkaar bent en wellicht nog minder openstaat voor elkaars wensen en visie. Lees anders eens in één van de langlopende stiefouders topics, of kijk het programma stiefkind van de rekening - de kans is groot dat jij daarmee te maken krijgt, en je kind ook! Zelfs als jij vrijgezel blijft tot je kind volwassen is, hoeft dat zeker niet te gelden voor je vriend. Dan heb je met nog een andere partij te maken die zich wellicht bemoeit met je kind, en met wie je niet per se goed kan opschieten.
Ik zou nog héél goed nadenken of bijvoorbeeld relatietherapie je iets zou kunnen brengen.
dinsdag 6 maart 2018 om 08:59
Ik denk dat je het niet verkeerd ziet. Hij zal vermoedelijk inderdaad niet zoveel bijdragen aan jullie gezin. Niet in zorg, niet in emotionele stabiliteit, niet in geld. Hij verkwist dat laatste zelfs met zijn gokprobleem, waarmee jullie als gezin de kans lopen op nog grotere problemen.
Maar ik ben het met Helena eens dat een scheiding niet per se een oplossing is. Het is een oplossing als hij vervolgens ook wegblijft of een minimale zorgtaak blijft houden. Het is geen oplossing als hij besluit met zijn wispelturige en onverantwoordelijke zorghouding de helft van de week jullie kind bij zich te hebben en jij dientengevolge non-stop bezig bent met puinruimen. Bij je kind om het emotioneel op te vangen, in je werk omdat hij zich niet aan zijn zorgafspraken houdt, financieel omdat jij met een verminderd arbeidspotentieel toch de volledige bekostiging moet doet en natuurlijk het puinruimen van alle dagelijkse strubbelingen zoals schoolkeuze, woningkeuze, vakanties en ziekenhuisbezoeken waarin iedere beslissing een strijd wordt.
Het is een keuze tussen twee kwaden. Heel veel sterkte.
Maar ik ben het met Helena eens dat een scheiding niet per se een oplossing is. Het is een oplossing als hij vervolgens ook wegblijft of een minimale zorgtaak blijft houden. Het is geen oplossing als hij besluit met zijn wispelturige en onverantwoordelijke zorghouding de helft van de week jullie kind bij zich te hebben en jij dientengevolge non-stop bezig bent met puinruimen. Bij je kind om het emotioneel op te vangen, in je werk omdat hij zich niet aan zijn zorgafspraken houdt, financieel omdat jij met een verminderd arbeidspotentieel toch de volledige bekostiging moet doet en natuurlijk het puinruimen van alle dagelijkse strubbelingen zoals schoolkeuze, woningkeuze, vakanties en ziekenhuisbezoeken waarin iedere beslissing een strijd wordt.
Het is een keuze tussen twee kwaden. Heel veel sterkte.
dinsdag 6 maart 2018 om 09:00
Een relatie moet een waardevolle aanvulling op je leven zijn en geen last. Ik krijg de indruk dat jullie behoorlijk uit elkaar zijn gegroeid. Maar voor jezelf een lijstje van de voordelen aan deze relatie en de nadelen en denk ook aan je kind. Maak tevens een lijstje voor jezelf wat de voor- en nadelen zijn als je met je kind alleen zou wonen en neem dan een beslissing of het nog zin heeft om in deze relatie te investeren if dat jullie beter afscheid van elkaar kunnen nemen.
dinsdag 6 maart 2018 om 22:06
Bedankt voor de reacties. Het is inderdaad zo dat ik veel slechte dingen zie. Meer dan de goede inderdaad. Er zijn momenten dat ik echt oprecht geniet van de tijd samen als gezin. Maar hij is in zoveel zaken niet met ons bezig maar met zichzelf. We hebben inderdaad een afspraak gemaakt bij een relatietherapeut.
Die hebben we zeer binnenkort dus ik hoop oprecht dat daar iets positiefs uit voortvloeit. Onze kleine weet niets van onze financiële problemen. Ook is hij geen getuigen van onze ruzies. Maar ik denk dat hij de spanning vaak voelt. Hij laat dat heel subtiel weten aan me. Weinig woorden, maar 1 blik zegt mij voldoende. Ik leg hem ook altijd uit dat papa en mama niet boos zijn op elkaar maar dat we elkaar soms niet even goed begrijpen maar dat het altijd goed komt. Hij snapt het wel maar ik weet dat het in zijn hoofdje rond gaat. Heeft al vaak gevraagd of we uit elkaar gaan, zoals de andere ouders van velen kindjes op school. Mijn hart breekt dan. Want ergens wil ik het graag zien slagen tussen zijn vader en mij ook omdat hij ook zijn goede kanten heeft en ik bang ben dat het een soort van depressie is.
Die hebben we zeer binnenkort dus ik hoop oprecht dat daar iets positiefs uit voortvloeit. Onze kleine weet niets van onze financiële problemen. Ook is hij geen getuigen van onze ruzies. Maar ik denk dat hij de spanning vaak voelt. Hij laat dat heel subtiel weten aan me. Weinig woorden, maar 1 blik zegt mij voldoende. Ik leg hem ook altijd uit dat papa en mama niet boos zijn op elkaar maar dat we elkaar soms niet even goed begrijpen maar dat het altijd goed komt. Hij snapt het wel maar ik weet dat het in zijn hoofdje rond gaat. Heeft al vaak gevraagd of we uit elkaar gaan, zoals de andere ouders van velen kindjes op school. Mijn hart breekt dan. Want ergens wil ik het graag zien slagen tussen zijn vader en mij ook omdat hij ook zijn goede kanten heeft en ik bang ben dat het een soort van depressie is.