Relaties
alle pijlers
Stiefmoeder meeschrijftopic
vrijdag 30 maart 2018 om 08:08
Goedemorgen. Ik ziu ook graag me willen lezen en mijn verhaal hier kwijt kunnen en hopelijk wat advies om alles wat makkelijker te maken. Ik ben ondertussen 5 jaar samen met mijn man. Hij heeft een zoon van 7 uit een eerdere relatie en wij hebben samen een zoon van 3. Zijn zoon was dus nog heel jong toen we bij elkaar kwamen en zijn relatie met zijn ex dramatisch. Gelukkig gaat dat nu een stuk beter wat wel echt een verschil maakt. Ze hebben een co ouderschap. In het begin had ik een hele leuke band met zijn zoon. Het was zo gezellig. Al vrij snel begon hij zich tegen mij af te zetten. Ik dacht ach dat is een fase. Nu een aantal jaar later merk ik dat mijn geduld op begintvte raken en hij steeds erger word. Ik word genegeerd en als dat niet het geval is word ik uitgedaagd. Ik sta altijd voor hem klaar en help m overal mee. Voir mijn gevoel behandel ik de jongens gelijk. Ik kom zelf uit een samengevoegd gezin en weet nog heel goed hoe pijnlijk verschil tussen kinderen was dus wil dit absoluut niet. Ben op het moment radeloos. Steeds meer discussie met mijn vriend. Ik zie zoveel wat niet eerlijk is. Ik merk aan mezeld dat ik zo gespannen ben als hij er is. Eind van de week ben ik helemaal op. Mijn man staat wel achter me en spreekt zijn zoon er op aan maar het heeft geen zin. Daar word hij ook gefrustreerd van en als ik zijn zoon corigeer word ik aangevallen door mijn man.... dit werkt niet en het negeren kan ik niet omdat ik het niet eerlijk vind voor mijn zoon.....
zondag 29 april 2018 om 08:52
Dat laatste kun je haar gewoon uitleggen.1Aapje schreef: ↑28-04-2018 15:32Lastig TB84. De zesjarige dochter van man is deze week hier en merk dat ik het ook wel weer mooi vind geweest. Ze is niet alleen tegen mij, maar ook tegen haar vader behoorlijk brutaal momenteel. En ik zie gewoon precies haar moeder in die manieren van doen. Dat wordt nog wat als ze gaat puberen.
En aan de andere kant doet ze ons na in het corrigeren van haar dreumesbroertje. Ik weet niet zo goed hoe ik dat kan veranderen. Want opvoeden blijft onze taak en dat geklikt is niet mijn stijl.
Dat eerste klinkt onvriendelijk. Eigenlijk je hele post. Stop positieve aandacht in het kind.
zondag 29 april 2018 om 10:35
Aapje, als ik het even niet zo goed trek - gebeurt heus ook wel eens -, ga ik een ochtend of avond iets voor mezelf doen en neem ik me voor daarna weer positief te doen tegen stiefzoon(s). Dus inderdaad, positieve (individuele) aandacht, bijv. samen een spelletje doen.
Ik probeer oordelen als ‘precies hun moeder’ te laten; daar schiet niemand iets mee op. Ieder kind is uniek met z’n eigen positieve en negatieve kanten. Ook m’n eigen zoontje kan ik soms wel achter het behang plakken, en die lijkt voornamelijk op mij
Ik probeer oordelen als ‘precies hun moeder’ te laten; daar schiet niemand iets mee op. Ieder kind is uniek met z’n eigen positieve en negatieve kanten. Ook m’n eigen zoontje kan ik soms wel achter het behang plakken, en die lijkt voornamelijk op mij
dinsdag 1 mei 2018 om 14:36
1Aapje dat is toch wel heel herkenbaar! Dochter van vriend, ook 6, is ook heel brutaal tegen iedereen. Ik had haar afgelopen weekend een paar dagen alleen, want papa was de hort op, maar poeh wat is dat meisje gewend om alles te krijgen waar ze om vraagt zeg!
Ik ben echt niet een boze stiefmoeder, maar ik vond de meeste dingen die ze vroeg onredelijk dus heb veel nee moeten verkopen. Na een poosje gedroeg ze zich veel beter, ze had denk ik door dat ik wél consequent ben itt haar vader en moeder. Dat ze precies haar moeder is kwa uiterlijk vind ik niet erg. Kwa gedrag kan ik ook niet echt zeggen. Ik zie haar wel als individu.
Hier is haar zusje nog maar een baby dus van corrigeren nu geen sprake, maar ik kijk daar wel al naar uit
Ik moet nu al wel heel vaak in mezelf zeggen dat het ook háár zusje is, en niet alleen mijn kindje. Ze zit er constant bovenop en baby vindt het allemaal prachtig, ikzelf niet echt, zonder reden hoor, gewoon een gevoel.
Als zij volle broer/zus waren geweest ging hetvwaarschijnlijk precies hetzelfde, maar zouden wij het minder erg vinden... of in ieder geval beter kunnen hebben denk ik.
Ik ben echt niet een boze stiefmoeder, maar ik vond de meeste dingen die ze vroeg onredelijk dus heb veel nee moeten verkopen. Na een poosje gedroeg ze zich veel beter, ze had denk ik door dat ik wél consequent ben itt haar vader en moeder. Dat ze precies haar moeder is kwa uiterlijk vind ik niet erg. Kwa gedrag kan ik ook niet echt zeggen. Ik zie haar wel als individu.
Hier is haar zusje nog maar een baby dus van corrigeren nu geen sprake, maar ik kijk daar wel al naar uit
Ik moet nu al wel heel vaak in mezelf zeggen dat het ook háár zusje is, en niet alleen mijn kindje. Ze zit er constant bovenop en baby vindt het allemaal prachtig, ikzelf niet echt, zonder reden hoor, gewoon een gevoel.
Als zij volle broer/zus waren geweest ging hetvwaarschijnlijk precies hetzelfde, maar zouden wij het minder erg vinden... of in ieder geval beter kunnen hebben denk ik.
dinsdag 1 mei 2018 om 14:58
Het was maar een tip voor een eerste kennismaking, Hoezoos, en ik vind het jammer dat jij het zo negatief opvat (maar die opvatting is voor je eigen rekening). Ik slijm bij de kinderen van mijn partner want ik ben knettergek op die vent en wil graag dat zijn kinderen me accepteren. Mij, hun inmiddels-officieel-stiefmoeder zonder scrupules of geweten, die ze volpropt met hun lievelingseten (en dan moeten ze eens in de week hun vingers door de tralies steken, zodat ik kan checken of ze al dik genoeg zijn voor de oven).hoezoos schreef: ↑16-03-2018 08:13Het is wel triest dat jij het verschil niet begrijpt tussen een situatie van samenwonen met een stiefkind, hier een band mee hebben en deze verzorgen en er een beetje lief voor zijn
Versus bewust Sparerib-Express-fastfood bestellen op een eerste date met de kinderen van je nieuwe vriend om te slijmen.
Natuurlijk vertrouw ik op mijn charmante persoonlijkheid voor de lange termijn, maar voor het begin: Sparerib Express to the rescue! En op de lange termijn eten zelfs mensen met een charmante persoonlijkheid wel eens kleverige spareribs. Echt. En soms quinoa.
makreel wijzigde dit bericht op 01-05-2018 15:13
1.26% gewijzigd
Wat eten we vanavond?
dinsdag 1 mei 2018 om 15:05
Ik weet van een paar kinderen van die leeftijd dat lastig doen ineens een soort test is, of je er wel bij blijft, ook als hij stom doet. Ik kan me voorstellen als je de ervaring hebt dat een ouder is vertrokken, zomaar - en kleine kinderen betrekken dat altijd op zichzelf - dat je je dan afvraagt wat precies de deal is met deze nieuwe mevrouw, die je nu begint te leren kennen.TB84 schreef: ↑30-03-2018 08:08Ik zie zoveel wat niet eerlijk is. Ik merk aan mezeld dat ik zo gespannen ben als hij er is. Eind van de week ben ik helemaal op. Mijn man staat wel achter me en spreekt zijn zoon er op aan maar het heeft geen zin. Daar word hij ook gefrustreerd van en als ik zijn zoon corigeer word ik aangevallen door mijn man.... dit werkt niet en het negeren kan ik niet omdat ik het niet eerlijk vind voor mijn zoon.....
Ik weet niet of dat het is hoor, maar misschien is het een richting om in te denken?
En ik denk dat kinderen die naar gedrag vertonen, zich zelf ook naar voelen en geen woorden hebben om dat te vertellen. Soms. En soms zijn het draken. Maar daar weet ik niet zoveel over. Ik leerde de zoons van mijn partner pas kennen toen ze al groot waren, en dat scheelt toch in een gesprek en bij de praktische opvoeddingetjes (die zijn er dan een stuk minder).
Wat eten we vanavond?
woensdag 2 mei 2018 om 21:24
Hier ging het dus juist de eerste dagen wel goed, maar nadat ze met moeder had gefacetimed waren de dagen erna dus niet te genieten.aankleefsjaan schreef: ↑01-05-2018 14:361Aapje dat is toch wel heel herkenbaar! Dochter van vriend, ook 6, is ook heel brutaal tegen iedereen. Ik had haar afgelopen weekend een paar dagen alleen, want papa was de hort op, maar poeh wat is dat meisje gewend om alles te krijgen waar ze om vraagt zeg!
Ik ben echt niet een boze stiefmoeder, maar ik vond de meeste dingen die ze vroeg onredelijk dus heb veel nee moeten verkopen. Na een poosje gedroeg ze zich veel beter, ze had denk ik door dat ik wél consequent ben itt haar vader en moeder.
Ze is dol op haar broertje, maar butst hem ook wel op. Zoon is al druk, en dan is het helemaal een orkaan. Maar dat heb je bij volle bloedband vast ook.
woensdag 2 mei 2018 om 22:57
Als je er moeite mee hebt dat het ook haar zusje is, probeer er dan eens andersom te bekijken: het is de zus van je kind.aankleefsjaan schreef: ↑01-05-2018 14:361Aapje dat is toch wel heel herkenbaar! Dochter van vriend, ook 6, is ook heel brutaal tegen iedereen. Ik had haar afgelopen weekend een paar dagen alleen, want papa was de hort op, maar poeh wat is dat meisje gewend om alles te krijgen waar ze om vraagt zeg!
Ik ben echt niet een boze stiefmoeder, maar ik vond de meeste dingen die ze vroeg onredelijk dus heb veel nee moeten verkopen. Na een poosje gedroeg ze zich veel beter, ze had denk ik door dat ik wél consequent ben itt haar vader en moeder. Dat ze precies haar moeder is kwa uiterlijk vind ik niet erg. Kwa gedrag kan ik ook niet echt zeggen. Ik zie haar wel als individu.
Hier is haar zusje nog maar een baby dus van corrigeren nu geen sprake, maar ik kijk daar wel al naar uit
Ik moet nu al wel heel vaak in mezelf zeggen dat het ook háár zusje is, en niet alleen mijn kindje. Ze zit er constant bovenop en baby vindt het allemaal prachtig, ikzelf niet echt, zonder reden hoor, gewoon een gevoel.
Als zij volle broer/zus waren geweest ging hetvwaarschijnlijk precies hetzelfde, maar zouden wij het minder erg vinden... of in ieder geval beter kunnen hebben denk ik.
Ik schrik wel dat je zegt dat 'wij' het minder erg zouden vinden. Papa dus ook?
Denk dat kind het aanvoelt, mama mist na facetimen en met zichzelf geen raad weet.
Ik ben zo blij dat we geen onderscheid maken hier en we alleen genieten als zoon en dochter lekker met elkaar bezig zijn. Kleine muts is zo verliefd op haar grote broer dat hij er verlegen van wordt.
donderdag 3 mei 2018 om 20:45
Oh nee sorry voor de verwarring!! Ik bedoelde 1aapje en ik met 'wij'.Joostisandersgeaard2 schreef: ↑02-05-2018 22:57Als je er moeite mee hebt dat het ook haar zusje is, probeer er dan eens andersom te bekijken: het is de zus van je kind.
Ik schrik wel dat je zegt dat 'wij' het minder erg zouden vinden. Papa dus ook?
Denk dat kind het aanvoelt, mama mist na facetimen en met zichzelf geen raad weet.
Ik ben zo blij dat we geen onderscheid maken hier en we alleen genieten als zoon en dochter lekker met elkaar bezig zijn. Kleine muts is zo verliefd op haar grote broer dat hij er verlegen van wordt.
Dat wij het lastig vinden dat onze stiefjes dan zo bovenop onze 'eigen' babys zitten, terwijl dit natuurlijk doodnormaal is en beide kindjes dit superleuk en normaal vinden omdat het elkaars siblings zijn. Wij moeten dit voor onszelf leren accepteren.
Ik wil er net als jij ook zo van genieten
donderdag 3 mei 2018 om 20:53
Hallo mede stiefmoeders! Leuk dat het topic weer levend is!
Mijn stiefzoon is helemaal idolaat van mijn zoon en andersom ook. Dat is echt broederliefde vanaf dag 1. Ik vond het eerst ook wel apart voelen (waarom weet ik niet eens eigenlijk) maar ik moet zeggen dat ik mijn stiefzoon nog meer ben gaan waarderen sinds ik zie wat voor een lieve onbaatzuchtige grote broer hij is. Er is echt nooit enige sprake gewersr van jaloezie oid op mijn zoon.
Misschien helpt het je om je stiefkind(eren) echt als een grote broer / zus te zien en dat ook zelf te benadrukken. Dat geeft misschien wel een heel andere dimensie aan contact met je stiefkind.
Mijn stiefzoon is helemaal idolaat van mijn zoon en andersom ook. Dat is echt broederliefde vanaf dag 1. Ik vond het eerst ook wel apart voelen (waarom weet ik niet eens eigenlijk) maar ik moet zeggen dat ik mijn stiefzoon nog meer ben gaan waarderen sinds ik zie wat voor een lieve onbaatzuchtige grote broer hij is. Er is echt nooit enige sprake gewersr van jaloezie oid op mijn zoon.
Misschien helpt het je om je stiefkind(eren) echt als een grote broer / zus te zien en dat ook zelf te benadrukken. Dat geeft misschien wel een heel andere dimensie aan contact met je stiefkind.
donderdag 3 mei 2018 om 21:22
Ik ben ook benieuwd hoe het gaat zijn, de verhouding tussen stiefkind en eigen kind. Bij ons is een kindje op komst, ik ben voor 't eerst zwanger. Stiefkind was mee naar de echo. Ik merkte dat ik heel oplettend was of zij wel aandacht kreeg als zus. Zou 't zo jammer vinden als ik vanaf 't begin m'n eigen baby dan voor zou trekken ofzo. Weet niet goed hoe het te benoemen. Juist omdat ik het niet mis wil laten lopen, zit ik er wat onnatuurlijk in.
Lees dus zeer belangstellend jullie bevindingen! Vertel vooral hoe je ermee omgaat in dagelijkse dingen.
Lees dus zeer belangstellend jullie bevindingen! Vertel vooral hoe je ermee omgaat in dagelijkse dingen.
Hips, hopsakee en pierlala.
donderdag 3 mei 2018 om 21:45
Gewoon ontspannen blijven en niks forceren. Hoe wij dat deden, als mijn stiefzoon er was dan ging hij gewoon mee naar verloskundige, echoscopiste, babywinkel, bouwmarkt voor verf voor kinderkamer etc. Hij was daardoor ook actief en betrokken bij keuzes, dingen uitzoeken etc. Hij kreeg van ons echt heel nadrukkelijk de rol van Grote Broer toebedeeld, wat hem heel trots maakte en maakt. Dat is echt hartverwarmend om te zien. Ik zie dat zelf ook als onderdeel van het succes hier, dat wij vanaf begin van onze relatie stiefzoon op natuurlijke wijze lieten “meedraaien”. Ik hoop dat je er wat aan hebt.Merl0t schreef: ↑03-05-2018 21:22Ik ben ook benieuwd hoe het gaat zijn, de verhouding tussen stiefkind en eigen kind. Bij ons is een kindje op komst, ik ben voor 't eerst zwanger. Stiefkind was mee naar de echo. Ik merkte dat ik heel oplettend was of zij wel aandacht kreeg als zus. Zou 't zo jammer vinden als ik vanaf 't begin m'n eigen baby dan voor zou trekken ofzo. Weet niet goed hoe het te benoemen. Juist omdat ik het niet mis wil laten lopen, zit ik er wat onnatuurlijk in.
Lees dus zeer belangstellend jullie bevindingen! Vertel vooral hoe je ermee omgaat in dagelijkse dingen.
donderdag 3 mei 2018 om 22:09
Gewoon erbij betrekken. Hij heeft ook een jasje uitgezocht wat op zijn pyjama lijkt en de gordijnen voor zijn en zusjes kamer. Die zijn hetzelfde. Heeft ie echt goed uitgezocht.
De eerste foto's dat hij eindelijk zijn zusje ziet, zijn onbetaalbaar. Na 11 jaar eindelijk niet meer alleen. Al wilde hij liever een broertje
Het verschil is zo groot dat je er goede gesprekken over kan voeren. Baby's trekken veel aandacht, ik kijk met hem zijn foto's. En om beurten alleen wat met mij of man doen.
De eerste foto's dat hij eindelijk zijn zusje ziet, zijn onbetaalbaar. Na 11 jaar eindelijk niet meer alleen. Al wilde hij liever een broertje
Het verschil is zo groot dat je er goede gesprekken over kan voeren. Baby's trekken veel aandacht, ik kijk met hem zijn foto's. En om beurten alleen wat met mij of man doen.
vrijdag 4 mei 2018 om 17:23
Ha, fijn om hier wat ervaringen te lezen!
Ik heb enkele jaren een relatie (nu nog LAT), vriend heeft een dochter en ik ook. Zijn dochter en de mijne kunnen niet meer van elkaar verschillen. De een heel rustig en aartslui, de ander druk en actief.
Wat ik soms wel lastig vind, is dat vriend zich niet altijd bewust is van wat minder positieve kanten van zijn dochter. Hij is er bijvoorbeeld van overtuigt dat ze nooit liegt. Nou...dat doet ze wel, heb ik al een aantal keer gemerkt. Soms zegt ze behoorlijk vinnige dingen tegen mijn dochter. Nu is die niet op haar mondje gevallen, die kat wel terug, maar dan gaat zij dus huilen. Nu maak ik me niet zo druk om wàt er minder positief is, ik denk dat het vooral dingen zijn die erbij horen, zeker nu ze volop aan het puberen is, maar dat mijn vriend het niet ziet vind ik wel lastig soms.
Dat puberen trouwens ook, mijn dochter is nog lang niet zo ver, daar kan ik nog ingroeien
Zijn dochter was al vroeg met puberen, ken haar bijna niet anders. Verbaas me soms echt over de oostindische doofheid, de passiviteit, gebrek aan hygiene... het vinnige gedoe dat ken ik dan nog wel van mezelf, haha.
Beide meiden zijn gelukkig wel blij met ons, dat scheelt. Zijn ex is geen al te beste moeder (denk: jeugdzorg, verwaarlozing, slaan), daarmee komen nu ook al wel wat moederdingen bij mij terecht (ongesteld worden bv). Zijn dochter wil heel graag met zijn vieren gaan wonen. Mijn ex is een alleen-voor-de-lol-vader, het opvoeden en zorgen komt op mij neer. Mijn dochter heeft soms moeite met dat er bij mij en bij mijn vriend wèl regels zijn, en dat we daarin 1 lijn trekken. Dat is ze niet gewend bij haar vader. Ze wil wel heel graag in één huis, maar ik verwacht daar nog wel wat “jij bent mijn vader niet”- momentjes...
Ik heb enkele jaren een relatie (nu nog LAT), vriend heeft een dochter en ik ook. Zijn dochter en de mijne kunnen niet meer van elkaar verschillen. De een heel rustig en aartslui, de ander druk en actief.
Wat ik soms wel lastig vind, is dat vriend zich niet altijd bewust is van wat minder positieve kanten van zijn dochter. Hij is er bijvoorbeeld van overtuigt dat ze nooit liegt. Nou...dat doet ze wel, heb ik al een aantal keer gemerkt. Soms zegt ze behoorlijk vinnige dingen tegen mijn dochter. Nu is die niet op haar mondje gevallen, die kat wel terug, maar dan gaat zij dus huilen. Nu maak ik me niet zo druk om wàt er minder positief is, ik denk dat het vooral dingen zijn die erbij horen, zeker nu ze volop aan het puberen is, maar dat mijn vriend het niet ziet vind ik wel lastig soms.
Dat puberen trouwens ook, mijn dochter is nog lang niet zo ver, daar kan ik nog ingroeien
Zijn dochter was al vroeg met puberen, ken haar bijna niet anders. Verbaas me soms echt over de oostindische doofheid, de passiviteit, gebrek aan hygiene... het vinnige gedoe dat ken ik dan nog wel van mezelf, haha. Beide meiden zijn gelukkig wel blij met ons, dat scheelt. Zijn ex is geen al te beste moeder (denk: jeugdzorg, verwaarlozing, slaan), daarmee komen nu ook al wel wat moederdingen bij mij terecht (ongesteld worden bv). Zijn dochter wil heel graag met zijn vieren gaan wonen. Mijn ex is een alleen-voor-de-lol-vader, het opvoeden en zorgen komt op mij neer. Mijn dochter heeft soms moeite met dat er bij mij en bij mijn vriend wèl regels zijn, en dat we daarin 1 lijn trekken. Dat is ze niet gewend bij haar vader. Ze wil wel heel graag in één huis, maar ik verwacht daar nog wel wat “jij bent mijn vader niet”- momentjes...
vrijdag 4 mei 2018 om 20:22
Leuk zo'n topic ik schrijf graag mee! Ik heb twee stiefpubers en 2 kleintjes samen met mijn man. Het leeftijdsverschil is groot dus ze willen graag mee helpen in de verzorging. Ik vind het niet zo makkelijk om m'n kids uit handen te geven, ben nogal controle freak zeg maar.. maar ze doen het goed en alle broers en zussen zijn gek op elkaar. Ik probeer dus regelmatig een stapje terug te doen en ze samen te laten. Mijn man is veel makkelijker en dat is soms wel een puntje van discussie. Gelukkig kunnen we er ook vaak goed over praten en afstemmen. Ik ben wel benieuwd hoe het verder gaat. De kinderen van mijn man krijgen steeds meer hun eigen leven zoals pubers dat hebben. Komende jaren veranderd er denk ik best veel.
Oh ja, we zijn nou 7 jaar samen dus ik ken ze ook al een flinke tijd. En denk eigenlijk dat we best een goed evenwicht gevonden hebben. Al blijft het ook voortdurend afwegen en keuzes maken in het belang van ieder gezinslid en daarin soms botsende behoeftes.
Oh ja, we zijn nou 7 jaar samen dus ik ken ze ook al een flinke tijd. En denk eigenlijk dat we best een goed evenwicht gevonden hebben. Al blijft het ook voortdurend afwegen en keuzes maken in het belang van ieder gezinslid en daarin soms botsende behoeftes.
vrijdag 4 mei 2018 om 20:31
Hier al drie stiefkinderen en sinds 2 jaar dus zoontje van ons samen. Het grote leeftijdsverschil (tussen oudste en jongste 11 jaar) lijkt het hier wat makkelijker te maken, hoewel ik daar juist bang voor was. Oudsten voelen zich enorm verantwoordelijk voor hun broertje en willen vanalles voor hem doen. Ik moet ze daarin soms echt afremmen, anders wordt ie stikverwend
Wat wij vooral belangrijk vinden, is dat de kinderen het gevoel hebben dat de regels voor iedereen gelden en dat we dus inderdaad geen onderscheid maken (uiteraard wel als de leeftijd daar om vraagt). Verder doen we soms ook bewust een dagje iets met alleen de oudste drie, zodat ze niet altijd rekening hoeven te houden met de allerkleinste. Wij zijn bijv. vorig jaar met de oudsten naar Disneyland geweest, terwijl de jongste bij opa en oma logeerde.
Wat wij vooral belangrijk vinden, is dat de kinderen het gevoel hebben dat de regels voor iedereen gelden en dat we dus inderdaad geen onderscheid maken (uiteraard wel als de leeftijd daar om vraagt). Verder doen we soms ook bewust een dagje iets met alleen de oudste drie, zodat ze niet altijd rekening hoeven te houden met de allerkleinste. Wij zijn bijv. vorig jaar met de oudsten naar Disneyland geweest, terwijl de jongste bij opa en oma logeerde.
vrijdag 4 mei 2018 om 20:34
vrijdag 4 mei 2018 om 20:52
Dank Hasse en Joostisanders! Fijne voorbeelden. Het zit juist in loslaten, ik weet het.
Nienke, goeie tip om ook met de oudste alleen dingen te ondernemen als gezin. Die ga ik opslaan.
Hier is 't maar één oudste kind, ook heel verantwoordelijk en zorgzaam en lief. Ze maakt zich nu al druk hoe het straks moet, als zij mij bij voornaam noemt. 'Wat als dan de baby ook je voornaam gaat zeggen, omdat ik hem dat leer?'
Gelukkig is haar moeder heel betrokken en meelevend en kan ze in beide huizen haar ei over onze baby kwijt. Dat vind ik echt erg tof!
Nienke, goeie tip om ook met de oudste alleen dingen te ondernemen als gezin. Die ga ik opslaan.
Hier is 't maar één oudste kind, ook heel verantwoordelijk en zorgzaam en lief. Ze maakt zich nu al druk hoe het straks moet, als zij mij bij voornaam noemt. 'Wat als dan de baby ook je voornaam gaat zeggen, omdat ik hem dat leer?'
Gelukkig is haar moeder heel betrokken en meelevend en kan ze in beide huizen haar ei over onze baby kwijt. Dat vind ik echt erg tof!
Hips, hopsakee en pierlala.
vrijdag 4 mei 2018 om 21:05
Wij hadden stiefdochter de naam verteld van broertje of zusje (we wisten geslacht niet). Ook mocht ze als eerste op bezoek en werd zoon gelukkig geboren in 'ons' weekend. In vakanties doen we ook wel eens iets zonder zoon.
Hoe gaan jullie om met 'regels' van de andere ouder? Voorbeeld dochter heeft bij moeder beloningsbord en wilde dit ook bij ons. Prima voor nu, maar het is geen methode die ik voor onze zoon wil gebruiken(als ze dag alle taken had gedaan kreeg ze bepaald bedrag., Ik sta zelf niet achter dagelijks belonen voor logische dingen als tafel dekken). Hoe zouden jullie dat oplossen? Onze zoon is nu nog te jong.
Hoe gaan jullie om met 'regels' van de andere ouder? Voorbeeld dochter heeft bij moeder beloningsbord en wilde dit ook bij ons. Prima voor nu, maar het is geen methode die ik voor onze zoon wil gebruiken(als ze dag alle taken had gedaan kreeg ze bepaald bedrag., Ik sta zelf niet achter dagelijks belonen voor logische dingen als tafel dekken). Hoe zouden jullie dat oplossen? Onze zoon is nu nog te jong.
vrijdag 4 mei 2018 om 21:18
Wij gaan daar dan ook voor de oudsten al niet in mee. Moeder van de oudsten staat soms wel anders in opvoedzaken, maar in het algemeen kunnen m’n man en zij daar prima over praten met elkaar. Als we iets echt niet onderschrijven, nemen we dat niet over. Oudsten zeggen dan ook al: ‘We zijn hier niet bij mama’, als een van hen een dergelijke regel of routine van daar noemt1Aapje schreef: ↑04-05-2018 21:05Hoe gaan jullie om met 'regels' van de andere ouder? Voorbeeld dochter heeft bij moeder beloningsbord en wilde dit ook bij ons. Prima voor nu, maar het is geen methode die ik voor onze zoon wil gebruiken(als ze dag alle taken had gedaan kreeg ze bepaald bedrag., Ik sta zelf niet achter dagelijks belonen voor logische dingen als tafel dekken). Hoe zouden jullie dat oplossen? Onze zoon is nu nog te jong.
zaterdag 5 mei 2018 om 07:21
Wij gaan absoluut niet mee met regels van de andere ouder. Ons huis onze regels. Daar werkt het precies zo. Nooit problemen mee gehad. Je zadelt jezelf met een hoop ellende op als je die deur eenmaal openzet, want waar is dan de grens. Ik wil andere mensen niet zo’n invloed in ons gezin geven.1Aapje schreef: ↑04-05-2018 21:05Wij hadden stiefdochter de naam verteld van broertje of zusje (we wisten geslacht niet). Ook mocht ze als eerste op bezoek en werd zoon gelukkig geboren in 'ons' weekend. In vakanties doen we ook wel eens iets zonder zoon.
Hoe gaan jullie om met 'regels' van de andere ouder? Voorbeeld dochter heeft bij moeder beloningsbord en wilde dit ook bij ons. Prima voor nu, maar het is geen methode die ik voor onze zoon wil gebruiken(als ze dag alle taken had gedaan kreeg ze bepaald bedrag., Ik sta zelf niet achter dagelijks belonen voor logische dingen als tafel dekken). Hoe zouden jullie dat oplossen? Onze zoon is nu nog te jong.
