Relaties
alle pijlers
Narcistisch misbruik
donderdag 12 april 2018 om 13:48
Hallo allemaal,
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik kom uit een relatie met een 'verborgen' narcist. Nu bijna drie maanden uit en ik merk dat de impact enorm is. Ik worstel heel erg met mezelf en voel me vaak heel eenzaam en vooral onbegrepen.
Ik kwam hier verschillende topics tegen over narcistisch misbruik, maar die zijn niet meer actief. Vandaar dat ik een nieuwe open, in de hoop in contact te komen met mensen die dit hebben meegemaakt en begrijpen.
Riskant op het viva-forum, dat realiseer ik me. Maar het is moeilijk om in contact te komen met mensen die ook uit een dergelijke relatie komen, blijkt. Dus het risico neem ik dan maar.
Graag alleen serieuze reacties. Dit is niet het zoveelste topic over een rotzak van een ex die ik gemakshalve een narcist noem.
Ira
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik kom uit een relatie met een 'verborgen' narcist. Nu bijna drie maanden uit en ik merk dat de impact enorm is. Ik worstel heel erg met mezelf en voel me vaak heel eenzaam en vooral onbegrepen.
Ik kwam hier verschillende topics tegen over narcistisch misbruik, maar die zijn niet meer actief. Vandaar dat ik een nieuwe open, in de hoop in contact te komen met mensen die dit hebben meegemaakt en begrijpen.
Riskant op het viva-forum, dat realiseer ik me. Maar het is moeilijk om in contact te komen met mensen die ook uit een dergelijke relatie komen, blijkt. Dus het risico neem ik dan maar.
Graag alleen serieuze reacties. Dit is niet het zoveelste topic over een rotzak van een ex die ik gemakshalve een narcist noem.
Ira
zaterdag 14 april 2018 om 20:46
Nogal, ik ben echt bang dat ik het niet overleef als ze me vinden. Mijn familie komt uit een strenge eercultuur en met weggaan bij je man maak je je hele familie ten schande.
Als het vermoeden bestaat dat ze weten waar ik ben moet ik ook weg waar ik nu ben.
zondag 15 april 2018 om 08:02
Een auto ongeluk is een moment een relatie is een periode. Het is geen vergelijk.samarinde schreef: ↑14-04-2018 20:05Na het verhaal van Chrystal vind ik dit best een rare reactie. Het is net zoiets als tegen het slachtoffer van een auto-ongeluk zeggen: "Waarom kon je er niets aan doen? Dit had je kunnen zien aankomen. Wat was er met jouw sensoren aan de hand? Je had gewoon moeten uitstappen voordat die vrachtwagen frontaal op jouw auto botste. Waarom snap je dat niet?"
Je kunt een ontmoeting met een narcist vergelijken met een auto-ongeluk. Het gebeurt. Je verwacht het niet, je bent totaal niet voorbereid, je gaat er namelijk vanuit dat alle weggebruikers zich aan de regels houden (en hun rijbewijs hebben gehaald), maar dan komt er ineens een auto op je afgestormd waarvan de bestuurder gestoord is.
Je verwacht het niet. Je houdt er geen rekening mee. En dan is het gek om achteraf tegen het slachtoffer te zeggen: "Hallo, even blijven opletten, hè? Jij bent vast heel onzeker achter het stuur, dáárom heeft die mafkees in die vrachtwagen jou geramd."
Dit is nou precies wat ik bedoel met externaliseren. Zolang de ander altijd voor 100% het probleem is loop je het risico om dit soort relaties te stappen, te blijven en brokken te maken zonder dat je begrijpt waarom het gebeurt. Lees anders het boek Monsterverbond eens.
Ik noem ook niet de woorden schuld, noch noem ik degene die in zo een relatie stapte en bleef zwak. Ik gebruik geen waardeoordelen. Het is mogelijk dat je het inderdaad simpel weg niet wist wat je overkwam.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 15 april 2018 om 11:16
Chrystal schreef: ↑14-04-2018 17:53Ik herken me heel erg in jouw reacties. Ik zit in therapie om mijn gevoel en emoties in balans te krijgen, oud verdriet te verwerken om in het heden met een schone lei en zonder wantrouwen te kunnen leven. Juist ook zodat ik beter in relaties kan komen te staan. Dat begint bij de relatie met mezelf en mijn eigen patronen. Om bepaalde fouten niet meer te maken. Betere keuzes te kunnen maken. En juist dán een narcist ontmoeten, in die kwetsbare tijd.
M'n hart verscheurde.
En ook omdat ik juist in deze relatie niet in mijn vechtmodus zat, wat ik dmv therapie afleerde.
Ik wist niet meer waar ik stond.
Ik voelde mezelf totaal zonder enige grond nog. Gelukkig is dat bijgedraaid en leer ik bij nader inzien ontzettend veel over mezelf nu. Mede door deze tijd.
En inzicht in mijn patroon in vorige relaties ook.
En in mijn patroon als kind.
Maar ik vind het heel erg, dat het voelt of ik nooit meer open zal staan voor een man hier in huis, bij mijn kinderen.
Omdat ik nu letterlijk heb gezien, al geniet je in t begin en lijkt het 'éindelijk eens) echt oprechte liefde..ik weet nu dat je ook op goede gevoelens niet kan vertrouwen. Het geeft een stukje in mij voorgoed kapot gemaakt.
Goed dat je die therapie hebt. Dat is als eerste heel belangrijk om weer terug te komen bij jezelf. Die inzichten zijn hard nodig.
Het is zeker kwetsbaar als je in therapie de diepte in gaat, je patronen gaat bloot leggen met de achterliggende oorzaken. Je gaat langzaam de veranderingen toepassen in de buitenwereld en dat is al heel spannend. Ook omdat je zelf nog moet 'wennen' aan je nieuwe ik, kan het soms verwarrend zijn en juist eerst even wat onzekerder maken. Tenminste, dat had ik. Als je niet goed weet waar je grenzen liggen en dus niet goed voor jezelf op kan komen en je gaat ineens die grenzen voelen en ernaar handelen, dan kan je wel eens heftige, verontwaardigde reacties krijgen van je omgeving. Eigenlijk vooral van mensen die je nog kennen zoals je altijd was. Ik schrok vaak van mijn eigen stelligheid en voelde me vaak erg schuldig als ik voor mezelf was opgekomen. Dat vond ik zeer verwarrend. Maar ik realiseerde me dat dat schuldgevoel het stemmetje in mijn hoofd was dat zei: Ben je nou helemaal gek? JIJ mag niet voor jezelf opkomen! JIJ moet je altijd aanpassen.
Is je relatie lang geleden uit gegaan of redelijk recent?
Ik ken dat gevoel dat je niet meer op je eigen gevoelens durft te vertrouwen en voelt dat daar iets heel erg kapot is gegaan. Ik denk dat dat wel kan helen... door goede ervaringen met mensen die je kunt vertrouwen, mensen die geduldig zijn en begripvol. Het kan echt, al zal het misschien altijd een beetje aanwezig zijn.
Heel veel sterkte!
zondag 15 april 2018 om 11:42
Dank je Bankje. Sterker nog: iedereen die in een relatie heeft gezet met een man of vrouw met een anti-sociale persoonlijkheidsstoornis weet wat we bedoelen. Ik heb het hier al vaker gezegd; dat is écht andere koek. Niet zomaar een relatie met een foute man.bankje2014 schreef: ↑14-04-2018 19:38@Chrystal. Ik zal je prachtige post niet quoten want hij is erg lang. Maar écht heel goed beschreven. Ik blijf me verbazen over de hardheid op dit forum. Iedereen die met een egocentrische klootzak heeft samengeleefd weer wat TO bedoeld. Ik snap je Ira-z. Heel veel sterkte en jij ook Chrystal.
En alleen wij weten denk hoe sterk je moet zijn om je los te worstelen uit zo'n relatie.
En ik denk dat je het kan weten door alle symptomen die je hebt als de relatie gestopt is. Dingen als shock, herbelevingen, paniekaanvallen, hevige angsten, je nergens meer veilig voelen, niemand meer durven vertrouwen en vooral: complete verwarring. Klachten die vallen onder PTSS. Daarbij opgeteld dat deze mensen er vaak jaren over doen om te herstellen.
Ik heb héél veel gelezen op o.a. Quora, een site waarin mensen vragen kunnen stellen wereldwijd en waar professionals en ervaringsdeskundigen antwoorden formuleren. Als je daar leest over narcisme en relaties, zie je duidelijk een rode draad. En dat weet je gewoon dat dit echt andere koek is!
Ik weet ook zeker dat de mensen die los zijn gekomen uit zo'n relatie juist ongelooflijk sterk moeten zijn. Om deze mensen aan te praten dat ze zelf (volledig) schuldig zijn aan wat hen is overkomen, is ronduit kortzichtig en naïef. En voor mij alleen maar een teken dat diegene het niet kan begrijpen omdát hij of zij het niet zelf heeft meegemaakt. En gelukkig maar!! Wees blij!
Nogmaals: ook ik heb relaties gehad met 'foute' mannen. En ik heb relaties gehad met 'goeie' mannen. Maar deze is met geen enkele te vergelijken.
Monsterverbond is trouwens een fantastisch boek. Roodvoets is een goeie schrijfster die zeer verhelderend dingen uitlegt. Haar deel over narcisme en psychopathie in het boek is vrij oppervlakkig, maar het boek is dan ook een soort wegwijzer in wat je kan tegenkomen op de relatie-markt. Niet een boek dat in de details treedt. Niemandskinderen is ook een heel goed boek van haar. Ik heb daar enorm veel aan gehad (en nog steeds).
zondag 15 april 2018 om 11:56
Ik begrijp Samarinde haar punt in ieder geval wel en ik vind dat ze gelijk heeft.viva-amber schreef: ↑15-04-2018 08:02Een auto ongeluk is een moment een relatie is een periode. Het is geen vergelijk.
Dit is nou precies wat ik bedoel met externaliseren. Zolang de ander altijd voor 100% het probleem is loop je het risico om dit soort relaties te stappen, te blijven en brokken te maken zonder dat je begrijpt waarom het gebeurt. Lees anders het boek Monsterverbond eens.
Ik noem ook niet de woorden schuld, noch noem ik degene die in zo een relatie stapte en bleef zwak. Ik gebruik geen waardeoordelen. Het is mogelijk dat je het inderdaad simpel weg niet wist wat je overkwam.
Externaliseren is niet helemaal wat hier gebeurt mijns inziens. Ik doel dan op wat mensen doen die uit een narcistische relatie komen (noem het voor het gemak even zo). Ik ben zéker niet iemand geweest die het probleem 100% bij de ander heeft gelegd. Zie ook mijn eerder posts (vraag me soms wel eens af of die gelezen worden hier, maar goed). Ook dat is hier al vaker benoemd: JUIST mensen die uit een dergelijke relatie komen hebben zichzelf al van 20 kanten onder de loep gelegd tijdens de relatie en daarna zijn ze daar ook nog steeds mee bezig. Waarom belanden ze dan bijna allemaal langdurig in therapie? Je gaat niet in therapie als je niet naar jezelf wilt kijken, als je niet aan zelfreflectie wilt doen.
Wat eigenlijk altijd gebeurt met slachtoffers van narcisten (en psychopaten) is dat ze, na beëindigen van de relatie, in shock zijn. Langzaam ga je bevatten waar je eigenlijk in gezeten hebt en wat er is gebeurd. Helemaal begrijpen ga je het echter nooit, want echt: zoiets is zelfs voor diegenen die het hebben meegemaakt niet te begrijpen.
En juist omdat je al zoveel de schuld bij jezelf gezocht hebt dan, onterecht vaak, ga je je richten op de partner en hoe hij of zij je zo ver heeft gekregen dat je intens aan jezelf bent gaan twijfelen. Je bent niet anders bezig dan met het waarom en hoe heb ik me zo ver kunnen laten gaan. Ik zie dus juist dat bijna al deze mensen ontzettend veel naar zichzelf kijken. In dit geval heeft het echter weinig zin te zeggen tegen jezelf dat je er eerder uit had moeten stappen, dit of dat had moeten doen en zeggen. Het was een MIND-FUCK. Punt. Met dat geanalyseerd over de ander en jezelf kom je er echt niet uit. Met herstellen, in therapie gaan en zelfliefde kweken wel.
zondag 15 april 2018 om 12:09
Mijn ex denkt ook nog steeds dat ik een narcist ben. Luisterend naar mijn psycholoog heb ik begrepen dat in een slechte relatie het eigenbelang vaak belangrijker wordt gevonden. Ik kan prima delen, ben zeer empatisch ingesteld maar kon het bij haar gewoon niet meer opbrengen. In mijn beleving lag dat juist aan haar. Of waren wij allebei een beetje narcistich
. Kijk jij ook graag in een spiegel?
. Kijk jij ook graag in een spiegel?
zondag 15 april 2018 om 12:09
Met dat laatste ben ik het eens maar dat is ook een vorm van verantwoordelijkheid nemen voor jezelf (therapie). De motieven van de ander zal je toch nooit begrijpen en dat moet je waarschijnlijk ook niet willen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 15 april 2018 om 13:58
Ira-Z schreef: ↑15-04-2018 11:42Dank je Bankje. Sterker nog: iedereen die in een relatie heeft gezet met een man of vrouw met een anti-sociale persoonlijkheidsstoornis weet wat we bedoelen. Ik heb het hier al vaker gezegd; dat is écht andere koek. Niet zomaar een relatie met een foute man.
En ik denk dat je het kan weten door alle symptomen die je hebt als de relatie gestopt is. Dingen als shock, herbelevingen, paniekaanvallen, hevige angsten, je nergens meer veilig voelen, niemand meer durven vertrouwen en vooral: complete verwarring. Klachten die vallen onder PTSS. Daarbij opgeteld dat deze mensen er vaak jaren over doen om te herstellen.
Ik heb héél veel gelezen op o.a. Quora, een site waarin mensen vragen kunnen stellen wereldwijd en waar professionals en ervaringsdeskundigen antwoorden formuleren. Als je daar leest over narcisme en relaties, zie je duidelijk een rode draad. En dat weet je gewoon dat dit echt andere koek is!
Ik weet ook zeker dat de mensen die los zijn gekomen uit zo'n relatie juist ongelooflijk sterk moeten zijn. Om deze mensen aan te praten dat ze zelf (volledig) schuldig zijn aan wat hen is overkomen, is ronduit kortzichtig en naïef. En voor mij alleen maar een teken dat diegene het niet kan begrijpen omdát hij of zij het niet zelf heeft meegemaakt. En gelukkig maar!! Wees blij!
Nogmaals: ook ik heb relaties gehad met 'foute' mannen. En ik heb relaties gehad met 'goeie' mannen. Maar deze is met geen enkele te vergelijken.
Monsterverbond is trouwens een fantastisch boek. Roodvoets is een goeie schrijfster die zeer verhelderend dingen uitlegt. Haar deel over narcisme en psychopathie in het boek is vrij oppervlakkig, maar het boek is dan ook een soort wegwijzer in wat je kan tegenkomen op de relatie-markt. Niet een boek dat in de details treedt. Niemandskinderen is ook een heel goed boek van haar. Ik heb daar enorm veel aan gehad (en nog steeds).
Hoe weet je nou hoe een ander zich voelt in een "foute relatie"? Waaraan meet je dat dan aan? Aan die van jezelf? Een "foute relatie" is niet te vergelijken en andere koek"? Schrijf je...is dan jouw eigen verhaal. Niet die van een ander. Niet die van mij.
Ik kan je zeggen dat ik die shock, paniekaanvallen enzo die jij beschrijft ook heb gevoeld. Een zware afkick van jaren.
Ik dacht vaak, ik heb PTSS, opgelopen. Doordat ik er maar in mee ging. Als ik o.a drastisch genegeerd werd en zo mezelf kwijtraakte. Ik zei er wel wat van.
Je leeft in een huis met iemand die zich zo vreemd gedraagt.
En ik natuurlijk ook.
Kijk maar eens van een afstandje.
Omdat je iets verkeerd zegt helemaal onbereikbaar wordt om je te straffen. Van de aardbodem verdwenen.
En dan die combinatie van mij van verliefdheid en over mijn eigen grenzen heen gaan.
Ja, ik was 'fout' door in deze relatie te blijven. Ik wilde het leuk hebben, wat óók zo geweest is.
Ik heb vaak gedacht, ik moet hulp zoeken. Die man maakt mij gek.
NEEEE, ik maakte mezelf gek door in zijn wereld te zitten.
Hij heeft geen toverstaf.
Dat zie ik achteraf.
Ook vrouwen/mannen in "foute relaties" kunnen die pijn hebben.
Ook zij schrijven hier niet zomaar.
Jij weet niet hoe 'wij' ons voelen.
Wij zoeken ook herkenning.
In die afgrond, alleen maar bezig zijn om die erge pijn en pijnlijke herbelevingen te ondergaan.
Dat hakt erin.
Ik ben eruit. Na jaren.
Heerlijk.
Schuld geven aan mezelf?
Mijn gedachten over mijn ex in die tijd waren anders dan het behoorde te zijn.
Ik had anders moeten handelen.
Dat zie ik nu in.
Toen kon ik niet anders.
Nu wel.
Je kunt het 1 niet met het ander meten. Kijk naar een uitkomst waar iemand schrijft over zijn/ haar pijn.
Ook ik heb er alles over gelezen.
Van narcisme tot.....ook hoe ik mezelf weer kon helen...ik wilde het weten, het ook achterhalen. Wat het nou geweest is.
Wat een klus.
Ik weet niet wat ex heeft.
Of ik. Iets in mij liet het toe.
Wat ik wel weet is dat ik dacht, ach het veranderd wel. Net zoals in het begin. Door de handelingen die ik totaal niet snapte dreef ik ver van mezelf af.
Dat mag nooit meer gebeuren.
Een "foute relatie" is niet zomaar iets. Vergelijk het niet met die "foute relatie" jij ooit had. We hebben toch niet allemaal hetzelfde verhaal?
De uitkomst, de pijn kan ongeveer hetzelfde zijn.
Daar gaat het om, elkaar helpen op herkenning.
Hoe erg doe je jezelf pijn voor een man of vrouw.
Ik hang geen slachtoffer uit maar wil bij deze laten zien hoe ik ook in die shock terecht kwam.
Of was het een giftige relatie... of een destructieve relatie?
Ik geef het beestje maar een naam.
Ik dacht dat ook vrouwen/mannen die in een "foute relatie" hebben gezeten hier kunnen schrijven, blijkbaar niet want "wij begrijpen het niet".
Veel geluk en liefde.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
zondag 15 april 2018 om 14:43
Ik kan er gewoon niet bij hoe je na je zo lang te hebben laten mishandelen en PTSS opgelopen te hebben met droge ogen kunt beweren dat je ‘heel sterk’ moet zijn geweest. En als kers op de taart je ook nog eens blind gaan staren op wat de mishandelaar wel niet zou mankeren. En dat je er zelf niets aan kon doen. Ik vraag me af hoe je behandelaar daar tegenaan kijkt.Ira-Z schreef: ↑15-04-2018 11:42
Ik weet ook zeker dat de mensen die los zijn gekomen uit zo'n relatie juist ongelooflijk sterk moeten zijn. Om deze mensen aan te praten dat ze zelf (volledig) schuldig zijn aan wat hen is overkomen, is ronduit kortzichtig en naïef. En voor mij alleen maar een teken dat diegene het niet kan begrijpen omdát hij of zij het niet zelf heeft meegemaakt. En gelukkig maar!! Wees blij!
Dan nog de bewering dat de mensen die het overkomen is (ik vermijd zorgvuldig de zelfgestelde diagnose) wel degelijk naar zichzelf gekeken hebben tijdens de periode dat ze zich lieten mishandelen; ja, naar zichzelf kijken over hoe zich zo konden aanpassen dat ze de mishandelaar vaker tevreden zouden stellen. Dat heeft niets te maken met het naar jezelf kijken waar ik en anderen het over hebben; naar jezelf kijken om te ontdekken waar en waarom je zo over je heen liet lopen.
Ik lees van jou, TO, één grote brei van woorden, gerangschikt om jezelf vooral niets te hoeven verwijten. Jij kon er immers niets aan doen.
Nou, ik ben in behandeling geweest voor PTSS en schaamde me jarenlang kapot voor hoe ik me heb laten mishandelen. Bij jou lees ik geen letter over wat je nu precies over jezelf geleerd hebt. Ik denk dat het niet goed voor je is. Dáárom reageer ik.
zondag 15 april 2018 om 14:55
Ik denk ook niet dat je heel sterk moet zijn om je los te worstelen uit een dergelijke relatie. Op een gegeven moment kun je niet anders dan vertrekken. Ook kan je er zelf uitgeschopt worden. Blijven is zelden een optie.
Boos ben ik vooral op mezelf: dat ik zo met me heb laten sollen, dat ik me zo heb laten uitmaken voor grof vuil, dat ik me zo heb laten mishandelen. En dat ik huilend, op mijn knietjes heb zitten smeken: "alsjeblieft, wees weer lief voor me. Daar heb ik alles voor over..."
Ik had op hoge poten weg moeten benen.
Maar er was niet veel meer van me over op den duur, ik wist niet meer hoe de wereld in elkaar zat, ik zag mezelf als een verschoppeling die niets is en die nergens recht op heeft.
Ik was al getraumatiseerd in mijn kindertijd, en ik stond super wankel in mijn schoenen.
En toch ben ik vooral boos op mezelf. Want "ergens" realiseerde ik me ook wel dat zijn gedrag niet deugde, hoe stom en niets ik mezelf ook vond.
Boos ben ik vooral op mezelf: dat ik zo met me heb laten sollen, dat ik me zo heb laten uitmaken voor grof vuil, dat ik me zo heb laten mishandelen. En dat ik huilend, op mijn knietjes heb zitten smeken: "alsjeblieft, wees weer lief voor me. Daar heb ik alles voor over..."
Ik had op hoge poten weg moeten benen.
Maar er was niet veel meer van me over op den duur, ik wist niet meer hoe de wereld in elkaar zat, ik zag mezelf als een verschoppeling die niets is en die nergens recht op heeft.
Ik was al getraumatiseerd in mijn kindertijd, en ik stond super wankel in mijn schoenen.
En toch ben ik vooral boos op mezelf. Want "ergens" realiseerde ik me ook wel dat zijn gedrag niet deugde, hoe stom en niets ik mezelf ook vond.
zondag 15 april 2018 om 15:04
Er valt me opeens in waarom jij (samen met anderen) meent zo’n speciaal soort slachtoffer te zijn, TO; je vergelijkt een relatie met een ‘foute man’ met een relatie met iemand met een antisociale persoonlijkheidsstoornis (of iets dergelijks). Appels en peren. Die twee dingen hebben niets met elkaar te maken en verdienen dus ook geen vergelijk.
zondag 15 april 2018 om 15:11
Amant schreef: ↑15-04-2018 15:04Er valt me opeens in waarom jij (samen met anderen) meent zo’n speciaal soort slachtoffer te zijn, TO; je vergelijkt een relatie met een ‘foute man’ met een relatie met iemand met een antisociale persoonlijkheidsstoornis (of iets dergelijks). Appels en peren. Die twee dingen hebben niets met elkaar te maken en verdienen dus ook geen vergelijk.
Heb je het tegen mij? In ieder geval: ik vergelijk niets. Ik reageer op een opmerking van jou dat het niet speciaal "sterk" is te ontsnappen uit een gevaarlijke relatie. Dat denk ik namelijk ook niet. Soms zal dat opgaan, maar meestal heeft dat weinig met "kracht" te maken. Het is zelfs zo dat je, wanneer je geen flintertje kracht meer over hebt, sowieso "verdwijnt". Wat voor relatie dan ook is niet meer mogelijk. Degene die je mishandelt heeft niks meer te mishandelen, hij/zij schopt wat er nog van je over is eruit, je pleegt zelfmoord, anderen slepen je eruit terwijl jij willoos bent enz. Het kan niet zo blijven.
Maar goed, misschien begrijp ik je verkeerd.
zondag 15 april 2018 om 16:06
Ik zeg nergens dat ik wéét hoe anderen zich voelen. Ik zeg dat ik zelf ook destructieve relaties heb gekend (waarin het geen narcistische relatie betrof). Dus ik kan in ieder geval voor mezelf die vergelijking maken en zien dat dit totaal andere koek is. All I'm saying...Eslarealidad schreef: ↑15-04-2018 13:58Hoe weet je nou hoe een ander zich voelt in een "foute relatie"? Waaraan meet je dat dan aan? Aan die van jezelf? Een "foute relatie" is niet te vergelijken en andere koek"? Schrijf je...is dan jouw eigen verhaal. Niet die van een ander. Niet die van mij.
Ik kan je zeggen dat ik die shock, paniekaanvallen enzo die jij beschrijft ook heb gevoeld. Een zware afkick van jaren.
Ik dacht vaak, ik heb PTSS, opgelopen. Doordat ik er maar in mee ging. Als ik o.a drastisch genegeerd werd en zo mezelf kwijtraakte. Ik zei er wel wat van.
Je leeft in een huis met iemand die zich zo vreemd gedraagt.
En ik natuurlijk ook.
Kijk maar eens van een afstandje.
Omdat je iets verkeerd zegt helemaal onbereikbaar wordt om je te straffen. Van de aardbodem verdwenen.
En dan die combinatie van mij van verliefdheid en over mijn eigen grenzen heen gaan.
Ja, ik was 'fout' door in deze relatie te blijven. Ik wilde het leuk hebben, wat óók zo geweest is.
Ik heb vaak gedacht, ik moet hulp zoeken. Die man maakt mij gek.
NEEEE, ik maakte mezelf gek door in zijn wereld te zitten.
Hij heeft geen toverstaf.
Dat zie ik achteraf.
Ook vrouwen/mannen in "foute relaties" kunnen die pijn hebben.
Ook zij schrijven hier niet zomaar.
Jij weet niet hoe 'wij' ons voelen.
Wij zoeken ook herkenning.
In die afgrond, alleen maar bezig zijn om die erge pijn en pijnlijke herbelevingen te ondergaan.
Dat hakt erin.
Ik ben eruit. Na jaren.
Heerlijk.
Schuld geven aan mezelf?
Mijn gedachten over mijn ex in die tijd waren anders dan het behoorde te zijn.
Ik had anders moeten handelen.
Dat zie ik nu in.
Toen kon ik niet anders.
Nu wel.
Je kunt het 1 niet met het ander meten. Kijk naar een uitkomst waar iemand schrijft over zijn/ haar pijn.
Ook ik heb er alles over gelezen.
Van narcisme tot.....ook hoe ik mezelf weer kon helen...ik wilde het weten, het ook achterhalen. Wat het nou geweest is.
Wat een klus.
Ik weet niet wat ex heeft.
Of ik. Iets in mij liet het toe.
Wat ik wel weet is dat ik dacht, ach het veranderd wel. Net zoals in het begin. Door de handelingen die ik totaal niet snapte dreef ik ver van mezelf af.
Dat mag nooit meer gebeuren.
Een "foute relatie" is niet zomaar iets. Vergelijk het niet met die "foute relatie" jij ooit had. We hebben toch niet allemaal hetzelfde verhaal?
De uitkomst, de pijn kan ongeveer hetzelfde zijn.
Daar gaat het om, elkaar helpen op herkenning.
Hoe erg doe je jezelf pijn voor een man of vrouw.
Ik hang geen slachtoffer uit maar wil bij deze laten zien hoe ik ook in die shock terecht kwam.
Of was het een giftige relatie... of een destructieve relatie?
Ik geef het beestje maar een naam.
Ik dacht dat ook vrouwen/mannen die in een "foute relatie" hebben gezeten hier kunnen schrijven, blijkbaar niet want "wij begrijpen het niet".
Veel geluk en liefde.
Nee, we hebben dus juist NIET allemaal hetzelfde verhaal, dat probeer ik hier duidelijk te maken. Ik zeg niet dat het ene erger of minder erg is dan het andere, ik zeg alleen dat er duidelijk verschillen zijn.
Ik zeg niet dat mannen en vrouwen uit schadelijke relaties geen pijn kunnen hebben. Ik heb het óók meegemaakt.
Ik word er wel moe van dat hier met de slachtofferrol gestrooid word alsof het niets is. Ik ben slachtoffer, maar zit niet in die rol. Ondanks dat zie ik ook wat mijn 'aandeel' is geweest en reflecteer ik ook op mezelf. Maar hoe vaak ik dat hier ook beweer, het lijkt niet aan te komen.
Ik ben het met je eens dat we hier zijn om elkaar te steunen, om herkenning te vinden en om er over te praten. Maar vergelijk niet de ene relatie met de andere, zeker niet in dit geval. Je weet het pas als je er zelf in hebt gezeten, echt waar.
zondag 15 april 2018 om 16:20
Sterk om eruit te stappen Amant. Niet sterk in de relatie zelf.Amant schreef: ↑15-04-2018 14:43Ik kan er gewoon niet bij hoe je na je zo lang te hebben laten mishandelen en PTSS opgelopen te hebben met droge ogen kunt beweren dat je ‘heel sterk’ moet zijn geweest. En als kers op de taart je ook nog eens blind gaan staren op wat de mishandelaar wel niet zou mankeren. En dat je er zelf niets aan kon doen. Ik vraag me af hoe je behandelaar daar tegenaan kijkt.
Dan nog de bewering dat de mensen die het overkomen is (ik vermijd zorgvuldig de zelfgestelde diagnose) wel degelijk naar zichzelf gekeken hebben tijdens de periode dat ze zich lieten mishandelen; ja, naar zichzelf kijken over hoe zich zo konden aanpassen dat ze de mishandelaar vaker tevreden zouden stellen. Dat heeft niets te maken met het naar jezelf kijken waar ik en anderen het over hebben; naar jezelf kijken om te ontdekken waar en waarom je zo over je heen liet lopen.
Ik lees van jou, TO, één grote brei van woorden, gerangschikt om jezelf vooral niets te hoeven verwijten. Jij kon er immers niets aan doen.
Nou, ik ben in behandeling geweest voor PTSS en schaamde me jarenlang kapot voor hoe ik me heb laten mishandelen. Bij jou lees ik geen letter over wat je nu precies over jezelf geleerd hebt. Ik denk dat het niet goed voor je is. Dáárom reageer ik.
Ook ik schaam me heel erg over hoe ik me heb laten behandelen. Ik heb nota bene hele alinea's vol geschreven hier over wat ik 'heb geleerd'! Maar daar reageer je steeds niet op. Je pakt elke keer alleen maar de dingen er uit die jouw beeld van mij bevestigen, wat je kennelijk in je hoofd van een afstandje hebt gevormd, met waarschijnlijk een hele hoop vooroordelen...
Ik zeg helemaal nergens dat ik er niets aan kon doen. Maar dan nog, wat heeft dat voor zin om achteraf te zeggen dat ik dit of dat had moeten doen. Het is zo gegaan, ik deed wat ik deed. Ik kan nu alleen terugkijken en kijken naar het waarom, wat mijn motieven waren en achterliggende gedachten. Wie ben jij om te beoordelen dat ik niet naar mezelf kijk, dat ik mijzelf niets verwijt?? Wat een onzin!
Je doet allerlei aannames in je post. Misschien projecteer je teveel.
En mijn behandelaar erkend wat ik heb meegemaakt. Ten eerste probeert hij mijn schaamte juist weg te nemen, dat is nergens goed voor. En daarbij zijn we juist direct de diepte in gegaan. Hebben we mijn achtergrond besproken, oude overtuigingen die ik had/heb en bespreken we waarom ik me aangetrokken voelde tot mijn ex. Maar goed, dit heb ik in andere woorden al vaker gezegd hier. Ik heb het gevoel dat ik tegen een muur aan praat. Het heeft weinig zin om mezelf steeds opnieuw uit te leggen aan iemand die het niet wil of kan begrijpen.
Ik heb gigantisch veel geleerd over mezelf. Ben de afgelopen maanden enorm gegroeid.Maar ik ga niet op dit forum mijn hele hebben en houden in het openbaar gooien en me kwetsbaar opstellen naar 'anonieme' mensen. Dat hou ik liever beperkt tot mijn behandelaar, die er verstand van heeft en voor heeft geleerd.
zondag 15 april 2018 om 16:23
Oh, hou toch op! Elke keer komt dit bij je terug. Ik voel me helemaal niet speciaal. Dit klinkt als jaloezie. Had jij zo graag een narcistische partner gehad? Daar ben je toch niet jaloers op??Amant schreef: ↑15-04-2018 15:04Er valt me opeens in waarom jij (samen met anderen) meent zo’n speciaal soort slachtoffer te zijn, TO; je vergelijkt een relatie met een ‘foute man’ met een relatie met iemand met een antisociale persoonlijkheidsstoornis (of iets dergelijks). Appels en peren. Die twee dingen hebben niets met elkaar te maken en verdienen dus ook geen vergelijk.
Precies, de twee soorten relaties zijn niet met elkaar te vergelijken, je zegt het zelf al. Dat probeer ik hier de hele tijd duidelijk te maken! Juist daarom is het zo anders. Maar uitleggen aan iemand die het (gelukkig) niet kent is uitleggen aan dovemansoren.
zondag 15 april 2018 om 16:25
Ik heb wellicht niet goed genoeg gelezen. Dat kan. Dat is wellicht volstrekt te wijten aan die rode lap van ‘Ja, maar hij is een narcist hoor!’ die je ons voorhoudt.
Je bent niet speciaal omdat je die ander een narcist noemt. Je bent zelfs heel normaal in het niet aan kunnen geven van je grenzen. Dat hebben heel veel mensen.
Laat die vermeende narcist gaan en je bent meteen al 3 stappen verder. Het gaat namelijk niet om die ander. Het gaat om jou.
Je bent niet speciaal omdat je die ander een narcist noemt. Je bent zelfs heel normaal in het niet aan kunnen geven van je grenzen. Dat hebben heel veel mensen.
Laat die vermeende narcist gaan en je bent meteen al 3 stappen verder. Het gaat namelijk niet om die ander. Het gaat om jou.
zondag 15 april 2018 om 16:28
De weerstand komt voornamelijk van jou Amant. Er is ook heel veel bijval van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. Misschien kan je beter eens bij jezelf te raden gaan waarom je hier blijft hakken en hameren.
Als ik jou was en jouw visie had, zou ik mijn energie anders besteden. Waarom vind je het nodig om mij te overtuigen van je gelijk? Wat zit daar achter? Als je werkelijk zo begaan bent, pak je het toch anders aan?
Vraag jij jezelf niet af waarom JIJ zoveel commentaar krijgt hier?
Als ik jou was en jouw visie had, zou ik mijn energie anders besteden. Waarom vind je het nodig om mij te overtuigen van je gelijk? Wat zit daar achter? Als je werkelijk zo begaan bent, pak je het toch anders aan?
Vraag jij jezelf niet af waarom JIJ zoveel commentaar krijgt hier?
zondag 15 april 2018 om 16:33
Nee, ik ben niet speciaal, heb ik ook nergens gezegd, dat maak jij er steeds van. Dus stop met die rare projecties.Amant schreef: ↑15-04-2018 16:25Ik heb wellicht niet goed genoeg gelezen. Dat kan. Dat is wellicht volstrekt te wijten aan die rode lap van ‘Ja, maar hij is een narcist hoor!’ die je ons voorhoudt.
Je bent niet speciaal omdat je die ander een narcist noemt. Je bent zelfs heel normaal in het niet aan kunnen geven van je grenzen. Dat hebben heel veel mensen.
Laat die vermeende narcist gaan en je bent meteen al 3 stappen verder. Het gaat namelijk niet om die ander. Het gaat om jou.
Ik heb hem al drie maanden laten gaan. En ik weet al lang dat het om mij gaat en niet om hem.
Je pikt er wederom dingen uit die ik niet gezegd heb. Nergens zeg ik 'Ja, maar.... hij is een narcist'. Dit bedoel ik precies. Jij leest iets tussen de regels door, voedt je eigen aanname en leest vervolgens al niet meer verder. Probeer het nog eens dan.
Weet je, ik denk dat we van mening eigenlijk helemaal niet zoveel verschillen. Maar het woord 'narcisme' en 'misbruik' doen bij jou kennelijk de haren overeind staan. Dat heeft denk ik niets te maken met mij of hoe ik om ga met wat er is gebeurd, maar veel meer met jouw oordeel.
zondag 15 april 2018 om 16:36
Ira-Z schreef: ↑15-04-2018 16:33Nee, ik ben niet speciaal, heb ik ook nergens gezegd, dat maak jij er steeds van. Dus stop met die rare projecties.
Ik heb hem al drie maanden laten gaan. En ik weet al lang dat het om mij gaat en niet om hem.
Je pikt er wederom dingen uit die ik niet gezegd heb. Nergens zeg ik 'Ja, maar.... hij is een narcist'. Dit bedoel ik precies. Jij leest iets tussen de regels door, voedt je eigen aanname en leest vervolgens al niet meer verder. Probeer het nog eens dan.
Weet je, ik denk dat we van mening eigenlijk helemaal niet zoveel verschillen. Maar het woord 'narcisme' en 'misbruik' doen bij jou kennelijk de haren overeind staan. Dat heeft denk ik niets te maken met mij of hoe ik om ga met wat er is gebeurd, maar veel meer met jouw oordeel.
Laat gaan.
Ik lees Amant al jaren, die wíl het niet snappen en gaat het niet snappen.