Narcistisch misbruik

viva-amber schreef: ↑

14-04-2018 12:42

Door verliefdheid raakt je blik vertroebeld en het is ook best begrijpelijk dat je dingen doet zodat de andere je leuk blijft vinden. Je wil het laten slagen.

Maar ook daaraan liggen je eigen motieven ten grondslag.
Waarom wil jij het laten slagen met iemand die jou zo vreemd behandelt?

Die verliefdheid die ik had gaf mij dat als hij kwaad wegging (in de nacht) een zware afkick.
Riem om mijn maag.
We hadden het ook leuk.
Zijn negerende karakter (ik zeg niet dat hij een narcist is, ik weet niet wat het was) maakte mij kapot. En dat deed ik natuurlijk zelf, 'mij kapotmaken'.
Helemaal zelf.
Erge verliefdheid is een "soort van ziekte". Heb ik ook eens ervaren. Ik was wel assertief. Zei alles.
En mezelf kwijt. Door die ooh zo leuke relatie.

Je kunt zelfs een onware overtuiging over jezelf hebben waarvan je je niet bewust was maar die wel zichtbaar was voor de ander. Uiteindelijk kan zo een slechte relatie een aanleiding zijn om jezelf beter te leren kennen.

Amant schreef: ↑

14-04-2018 13:59

Ooit was er iemand die binnen 5 minuten mijn beste vriend wist te worden. En drie maanden later zat ik op de rand van een gebouw met 3 verdiepingen. Gelukkig durfde ik mijn ouders te bellen in plaats van dat ik gesprongen ben. En hoe kwam ik daar? Doordat iemand mij met woorden, fysieke controle van mijn omgeving en later ook dreiging met geweld van alles beroofd had wat ik was en had. Ik was een marionet, tot op het punt dat ik criminele dingen gedaan zou hebben wanneer dat van me verlangd zou worden.

En hoe kwam het hiertoe? Nou, niet omdat ik stabiel en zeker van mezelf was. Want dat was ik dus niet, anders was het niet gebeurd.

Een tijdje heb ik me beziggehouden met wat hem mankeerde. Het duurde een half jaar denk ik totdat ik besefte dat hij gewoon niet anders kan. Zo is hij gewoon. Toen kwam er ruimte om naar mezelf te kijken. Naar wat mijn zwakke punten zijn.

Wat erg dat het zover gekomen is.
Goed dat je naar jezelf bent gaan kijken en daardoor mentaal veel sterker bent geworden.
Het gaat om jou!

viva-amber schreef: ↑

14-04-2018 14:38

Je kunt zelfs een onware overtuiging over jezelf hebben waarvan je je niet bewust was maar die wel zichtbaar was voor de ander. Uiteindelijk kan zo een slechte relatie een aanleiding zijn om jezelf beter te leren kennen.

Jazeker.
Je komt jezelf steeds tegen in zo een slechte relatie.

Amant schreef: ↑

13-04-2018 00:16

Hoe wil je op je 90e terugkijken op je leven? Als de mens die er bij gelegenheid aan refereert slachtoffer te zijn geweest van narcistisch misbruik of als de mens die geleerd heeft zijn of haar eigen grenzen te bewaken, the hard way?

Amant ik vind ook dat je op een negatieve manier brengt, wat je wil zeggen. Jouw woord is het juiste en dat hamer je er op een minachtende toon in.
De strekking van jouw verhaal is in mijn ogen wel juist. Achteraf zie je het patroon, én je eigen aandeel in het geheel. Namelijk, dat je steeds je grenzen verlegt hebt en niet adequaat reageerde op onderbuikgevoelens.
Daar kun je veel lering uit trekken. Dat is een proces.

Maar, hoe kun je in gosnaam een slachtoffer van het échte narcisme/psychopathie, kwalijk nemen dat zij zelf oprecht waren, en compleet flabberquested zijn, dat aan de ander...niks...Maar dan ook niks oprecht was? Dat de ander een typetje speelde? Dat jij dacht 'de partner' hetzelfde in de relatie stond? Dat jij zijn leugens over zijn leven geloofde? Dat jij rekening met zijn (gespeelde) pijntjes en kwaaltjes hield?
Dat als hij in het begin meeging naar een paar verjaardagen en een keer sinterklaas mee vierde, en het superleuk was, en je daarna steeds afgescheept wordt met smoezen, jij hem confronteert en terug krijgt: je weet toch dat ik t daar hartstikke leuk vond? (Ja idd..het was die keren ook heel leuk)
Hij doet zwaar werk, snap dat ie vaak moe is en middagdutje doet en hij in werkelijkheid nep slaapt en ligt te luisteren wat jij intussen doet om hem heen.
Dat je daar in huis vaak moe bent, logisch, we sexen hele nachten passioneel, maar hij je met regelmaat blijkt te drogeren?
Dat je kind zijn verjaardag viert, en hij halsoverkop naar huis moet, met alle consternatie, omdat er is ingebroken bij hem, en jij daar staat met je verjaardag, en je teleurgestelde kind, er geen inbraak was geweest?
Dat jij je huissleutel kwijt bent, hij de eerste is die hard meezoekt, en tadaa na een paar weken vind ie m in zijn auto, domme jij...je kan toch wel onthouden waar je je spullen laat?
Jou met boodschappen vanalles laat meenemen, dat je eerst denkt..ach die paar euro ga ik niks van zeggen, en later toch een sommetje maakt en ziet dat hij bewust parasiteert. Natuurlijk ben je een muggezifter dan. Want vorige keer, was je 50 euro kwijt en pinde hij die voor je. Ja wel eerst die 50 euro van je gejat!
Dat zijn auto kapot is en jij m gaat ophalen en terugbrengen. En later praat ie zijn mond voorbij, goh mijn auto rijdt beter dan de jouwe. Maar, dan heb je t vast verkeerd begrepen, hij bedoelde juist vóórdat ie kapot was. (Scheelde hem gewoon benzinegeld.)
Dat hij iets nieuws in je la ziet liggen en het pakt en blij zegt: hee wat leuk dankjewel!! Dat je zelf denkt?? Oké die was niet speciaal voor jou..maar afijn..t is maar een sleutelhanger, hou maar, als je er vanuit ging dat ie voor jou was. Ben niet de moeilijkste.
Dat hij iets zwaars uit n keukenkastje op je kop laat vallen en oehh! Sorry! Potver..deed t zeer? Hè oen dat ik er ben!
Maar t voelt alsof t niet per ongeluk was en je iets 'raars' in zijn gezicht ziet. Maar hee wie doet dat nou expres..mens denk niet zo gek..
Dat hij veel problemen met zijn nieuwe telefoonaansluiting kreeg, en er alles aan deed om t euvel op te lossen..maar hij je in werkelijkheid blokkeert.
Waarna er een 2 maanden lang spel wordt uitgespeeld, jij hem proberen te bereiken en hij op alle manieren ontwijken..hij wil zich laten oplossen uit je leven, jou achterlatend in complete desillusie. Maar wel mét je huissleutel op zak.
Die je dan uiteindelijk na veel eerdere pogingen gaat halen, je hem thuis aantreft, en de schok zó groot is omdat je ineens ziet..dat hij 'dood' is, geen gezichtsuitdrukkingen, geen reactie, geen enkele vorm van gesprek of opening mogelijk, geheel empathieloos, niet ontvankelijk voor jou. Het typetje is weg. Hij bestaat niet.. de man op wie je verliefd bent, 'is' niet.
Ik was diep ontgoocheld, in rouw, boos, vernederd, en zelfs bang!
Kan niet letterlijk alles hier zetten, uiteindelijk ben ik finaal in mekaar geslagen en geschopt. Iedereen om mij heen berichten gestuurd. Mijn kids klote behandeld. Het mondde uit in een hoop razernij. Hij kon het niet aan dat ik hem punt voor punt kon vertellen waar hij mee bezig was. Ontmaskerd. Zijn typetje 'overleed'.
2 dag en nadat ik mijn huissleutel terug had, en hij woedend zweerde dat er geen meid meer in z'n huis kwam.. stond hij voluit breed lachend op social media, intiem met een andere meid, ergens in een hele andere stad in Nederland. Vervolgens profielen op datingsites..en zo verder. Nieuwe slachtoffers..op dezelfde manier zoals ik hem leerde kennen..via Facebook..Hij zei me op een feestje te hebben gesproken, en ik wist het niet meer..(niks van waar, maar het had gekund, ik onthou niet iedereen die ik spreek, plus werkte in de horeca) zodoende raakten we in gesprek.
Dat was achteraf zijn begin.

Ik ben me nog nóóit zó rotgeschrokken!
Emotioneel verkracht is de beste uitdrukking die ik hier heb gelezen. Ik heb mijn liefde en oprechtheid gegeven aan een onecht persoon. Ik ben verliefd geweest op een niet bestaand iemand. Ik heb me ongegrond geliefd en veilig gevoeld,

Hoe kun jij, Amant, vrouwen hier niet in de waarde laten over hoe ze zich hier in dit topic willen uiten? Ja, je bent slachtoffer. Het is normaal om nog lang de puzzelstukjes te proberen te plaatsen! Dat hoort bij het proces. We willen het zo graag begrijpen. Het frustreert! Je komt er met je verstand niet bij!
Daarnaast ben ik er van overtuigd, dat slachtoffers al tijdens de relatie hun eigen rol heel ernstig serieus van 20 kanten hebben bekeken!
En dat achteraf ook heus een tijd blijven doen!
De vrouwen die hier reageren zijn geen slachtoffer van hun eigen naïviteit en domme schuld!!
Als je nieuwe vriend zegt dat ie de koning van China is, weet je meteen dat ie in een waan leeft.
Maar de narcist is vies smerig subtiel!!
Als je al zijn misbruik op een rijtje zet, denkt iedereen: dombo dat je erin trapt!
Maar het gaat schuil tussen en achter normaal ogende gedragingen. Pas als je het patroon ontwaard en de combinaties ziet, en meneer zichzelf te vaak gaat tegenspreken, zit je er al in!! Als je de narcist ontmantelt, ben je niet zomaar 123 uit de relatie vertrokken en hop verder met je leven! Dit is ándere relatiepijn ook om te verwerken! Dit zijn geen gewone klootzakken. Dit zijn mensen die 150 mixed emotions tegelijk oproepen.

Ira-Z schreef: ↑

14-04-2018 17:20

Dit is in mijn geval zéker waar! Ik heb mijn hoofd gebroken over mijn eigen aandeel en wat ik verkeerd deed. Niet alleen in de relatie, maar ook zelf. Maar ik was zó open met hem, heb hem zo veel kwetsbare dingen verteld, júist omdat ik het dit keer goed wilde doen. Dat heeft hij uiteindelijk tegen me gebruikt. En dát maakt het extra pijnlijk. Ik had na jaren therapie geleerd om mij kwetsbaarder op te stellen in een relatie, niet zo 'stoer' te doen en mijn gevoelens te bespreken. Dus dan paste ik alles toe wat ik geleerd had en werd ik er voor mijn gevoel keihard op afgestraft. Mijn hele zorgvuldig opgebouwde zelfvertrouwen en zaken waarin ik ten positieve veranderd was, werden gelijk weer afgebroken. Dat is wel erg pech hebben. En dat heeft mijn zelfvertrouwen nu extra beschadigd. Ik voel me terug bij af wat dit betreft, of erger nog eigenlijk.
Enige positieve eraan: ik kan alleen maar weer omhoog vanuit deze put.

Ik herken me heel erg in jouw reacties. Ik zit in therapie om mijn gevoel en emoties in balans te krijgen, oud verdriet te verwerken om in het heden met een schone lei en zonder wantrouwen te kunnen leven. Juist ook zodat ik beter in relaties kan komen te staan. Dat begint bij de relatie met mezelf en mijn eigen patronen. Om bepaalde fouten niet meer te maken. Betere keuzes te kunnen maken. En juist dán een narcist ontmoeten, in die kwetsbare tijd.
M'n hart verscheurde.
En ook omdat ik juist in deze relatie niet in mijn vechtmodus zat, wat ik dmv therapie afleerde.
Ik wist niet meer waar ik stond.
Ik voelde mezelf totaal zonder enige grond nog. Gelukkig is dat bijgedraaid en leer ik bij nader inzien ontzettend veel over mezelf nu. Mede door deze tijd.
En inzicht in mijn patroon in vorige relaties ook.
En in mijn patroon als kind.

Maar ik vind het heel erg, dat het voelt of ik nooit meer open zal staan voor een man hier in huis, bij mijn kinderen.
Omdat ik nu letterlijk heb gezien, al geniet je in t begin en lijkt het 'éindelijk eens) echt oprechte liefde..ik weet nu dat je ook op goede gevoelens niet kan vertrouwen. Het geeft een stukje in mij voorgoed kapot gemaakt.

Ook jij had al veel eerder kunnen constateren dat het niet deugde, de situatie waar je in zat. En dat ligt niet aan de vermeende narcist, maar aan jouw sensoren.

Je maakt jezelf wijs dat jij er niets aan kon doen, maar dat is gewoon niet waar. Je kon er wel degelijk iets aan doen namelijk; eruit stappen.

Wat nu speelt is de vraag of je snapt waarom je er niets aan kon doen. En of je daar iets iets aan wilt doen.

Tegen iedereen. Een deel van een lezers leest niets nieuws. Een ander deel denkt dat het niet over hen gaat.

Overanalyseren.

Amant schreef: ↑

14-04-2018 18:00

Ook jij had al veel eerder kunnen constateren dat het niet deugde, de situatie waar je in zat. En dat ligt niet aan de vermeende narcist, maar aan jouw sensoren.

Je maakt jezelf wijs dat jij er niets aan kon doen, maar dat is gewoon niet waar. Je kon er wel degelijk iets aan doen namelijk; eruit stappen.

Wat nu speelt is de vraag of je snapt waarom je er niets aan kon doen. En of je daar iets iets aan wilt doen.

Bij mij is dat waar, mijn huwelijk is nooit leuk geweest, toch ben ik 10 jaar gebleven. Ik durfde niet weg, ik was bang voir mijn man en mijn familie (nog steeds) en had ook werkelijk geen idee waar ik heen zou moeten gaan en hoe ik weg zou moeten komen. De eerste paar jaar dacht ik dat als ik beter mijn best deed dat het misschien zou veranderen, later zag ik gewoon geen uitweg.

@Chrystal. Ik zal je prachtige post niet quoten want hij is erg lang. Maar écht heel goed beschreven. Ik blijf me verbazen over de hardheid op dit forum. Iedereen die met een egocentrische klootzak heeft samengeleefd weer wat TO bedoeld. Ik snap je Ira-z. Heel veel sterkte en jij ook Chrystal.
En alleen wij weten denk hoe sterk je moet zijn om je los te worstelen uit zo'n relatie.

puddinkje schreef: ↑

14-04-2018 19:19

Bij mij is dat waar, mijn huwelijk is nooit leuk geweest, toch ben ik 10 jaar gebleven. Ik durfde niet weg, ik was bang voir mijn man en mijn familie (nog steeds) en had ook werkelijk geen idee waar ik heen zou moeten gaan en hoe ik weg zou moeten komen. De eerste paar jaar dacht ik dat als ik beter mijn best deed dat het misschien zou veranderen, later zag ik gewoon geen uitweg.

Waarom was je bang?

Amant schreef: ↑

14-04-2018 18:00

Ook jij had al veel eerder kunnen constateren dat het niet deugde, de situatie waar je in zat. En dat ligt niet aan de vermeende narcist, maar aan jouw sensoren.

Je maakt jezelf wijs dat jij er niets aan kon doen, maar dat is gewoon niet waar. Je kon er wel degelijk iets aan doen namelijk; eruit stappen.

Wat nu speelt is de vraag of je snapt waarom je er niets aan kon doen. En of je daar iets iets aan wilt doen.

Na het verhaal van Chrystal vind ik dit best een rare reactie. Het is net zoiets als tegen het slachtoffer van een auto-ongeluk zeggen: "Waarom kon je er niets aan doen? Dit had je kunnen zien aankomen. Wat was er met jouw sensoren aan de hand? Je had gewoon moeten uitstappen voordat die vrachtwagen frontaal op jouw auto botste. Waarom snap je dat niet?"

Je kunt een ontmoeting met een narcist vergelijken met een auto-ongeluk. Het gebeurt. Je verwacht het niet, je bent totaal niet voorbereid, je gaat er namelijk vanuit dat alle weggebruikers zich aan de regels houden (en hun rijbewijs hebben gehaald), maar dan komt er ineens een auto op je afgestormd waarvan de bestuurder gestoord is.

Je verwacht het niet. Je houdt er geen rekening mee. En dan is het gek om achteraf tegen het slachtoffer te zeggen: "Hallo, even blijven opletten, hè? Jij bent vast heel onzeker achter het stuur, dáárom heeft die mafkees in die vrachtwagen jou geramd."

Eslarealidad schreef: ↑

14-04-2018 20:03

Waarom was je bang?

Voor wat hij (of mijn familie) me aanzouden doen op het moment dat ik weg zou gaan en ze me zouden vinden.

samarinde schreef: ↑

14-04-2018 20:05

Na het verhaal van Chrystal vind ik dit best een rare reactie. Het is net zoiets als tegen het slachtoffer van een auto-ongeluk zeggen: "Waarom kon je er niets aan doen? Dit had je kunnen zien aankomen. Wat was er met jouw sensoren aan de hand? Je had gewoon moeten uitstappen voordat die vrachtwagen frontaal op jouw auto botste. Waarom snap je dat niet?"

Je kunt een ontmoeting met een narcist vergelijken met een auto-ongeluk. Het gebeurt. Je verwacht het niet, je bent totaal niet voorbereid, je gaat er namelijk vanuit dat alle weggebruikers zich aan de regels houden (en hun rijbewijs hebben gehaald), maar dan komt er ineens een auto op je afgestormd waarvan de bestuurder gestoord is.

Je verwacht het niet. Je houdt er geen rekening mee. En dan is het gek om achteraf tegen het slachtoffer te zeggen: "Hallo, even blijven opletten, hè? Jij bent vast heel onzeker achter het stuur, dáárom heeft die mafkees in die vrachtwagen jou geramd."

Wat een rare reactie.
Is geen vergelijk.

puddinkje schreef: ↑

14-04-2018 20:06

Voor wat hij (of mijn familie) me aanzouden doen op het moment dat ik weg zou gaan en ze me zouden vinden.

Nu heb je dat gelukkig niet meer hè zo erg.

Eslarealidad schreef: ↑

14-04-2018 20:39

Nu heb je dat gelukkig niet meer hè zo erg.

Nog steeds ben ik er bang voor, ze hebben me nog niet gevonden maar ik weet natuurlijk niet of ze dat, en wanneer ze dat wel doen.

bankje2014 schreef: ↑

14-04-2018 19:38

@Chrystal. Ik zal je prachtige post niet quoten want hij is erg lang. Maar écht heel goed beschreven. Ik blijf me verbazen over de hardheid op dit forum. Iedereen die met een egocentrische klootzak heeft samengeleefd weer wat TO bedoeld. Ik snap je Ira-z. Heel veel sterkte en jij ook Chrystal.
En alleen wij weten denk hoe sterk je moet zijn om je los te worstelen uit zo'n relatie.

Waar verbaas jij je dan over?
Als je Amant bedoeld, dan zie ik het juist om iemand te helpen.
In mijn ogen. Dan is er verschil van denken.
Voor mij is dat juist goed.
Die manier.
En dat 'wij' het niet weten?
Hoe het voelt in een foute relatie?
Het voelde traumatisch.
Voor 'wij' ook hoor.

puddinkje schreef: ↑

14-04-2018 20:41

Nog steeds ben ik er bang voor, ze hebben me nog niet gevonden maar ik weet natuurlijk niet of ze dat, en wanneer ze dat wel doen.

Zijn ze handtastelijk?

Als je in een pb wil doen kan ook hoor, puddinkje.