Narcistisch misbruik

12-04-2018 13:48 548 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik kom uit een relatie met een 'verborgen' narcist. Nu bijna drie maanden uit en ik merk dat de impact enorm is. Ik worstel heel erg met mezelf en voel me vaak heel eenzaam en vooral onbegrepen.
Ik kwam hier verschillende topics tegen over narcistisch misbruik, maar die zijn niet meer actief. Vandaar dat ik een nieuwe open, in de hoop in contact te komen met mensen die dit hebben meegemaakt en begrijpen.

Riskant op het viva-forum, dat realiseer ik me. Maar het is moeilijk om in contact te komen met mensen die ook uit een dergelijke relatie komen, blijkt. Dus het risico neem ik dan maar.

Graag alleen serieuze reacties. Dit is niet het zoveelste topic over een rotzak van een ex die ik gemakshalve een narcist noem.

Ira
Wanneer je een topic opent als ‘Ik heb me laten misbruiken’ oogst je veel meer bijval dan wanneer je een topic opent ‘hij is een narcist’.

Het eerste is namelijk authentiek. Vanuit jezelf. Het tweede doet op z’n minst vermoeden dat je niet door hebt dat niet die ander maar jij degene bent die belangrijk is. Het gaat om jou namelijk. Jij bent belangrijk. Die ander doet er niet toe. Jij moet door met jezelf, niet met die ander.
Het punt is volgens mij dat het je niet helpt om je te verbergen achter iemand anders zijn problemen (narcistisch of niet) en dat je altijd zelf een aandeel hebt in het verloop van een relatie (narcistische partner of niet)
Je hebt er vele malen meer aan om te achterhalen waarom je hebt gehandeld zoals je hebt gedaan i.p.v. het verklaren met de reden waarom hij handelde zoals hij deed
anoniem_344137 wijzigde dit bericht op 15-04-2018 16:41
2.25% gewijzigd
.
anoniem_344137 wijzigde dit bericht op 15-04-2018 16:41
99.57% gewijzigd
Ira-Z schreef:
15-04-2018 16:33
Nee, ik ben niet speciaal, heb ik ook nergens gezegd, dat maak jij er steeds van. Dus stop met die rare projecties.
Ik heb hem al drie maanden laten gaan. En ik weet al lang dat het om mij gaat en niet om hem.
Je pikt er wederom dingen uit die ik niet gezegd heb. Nergens zeg ik 'Ja, maar.... hij is een narcist'. Dit bedoel ik precies. Jij leest iets tussen de regels door, voedt je eigen aanname en leest vervolgens al niet meer verder. Probeer het nog eens dan.

Weet je, ik denk dat we van mening eigenlijk helemaal niet zoveel verschillen. Maar het woord 'narcisme' en 'misbruik' doen bij jou kennelijk de haren overeind staan. Dat heeft denk ik niets te maken met mij of hoe ik om ga met wat er is gebeurd, maar veel meer met jouw oordeel.
Wat maak je jezelf nou wijs? In je OP is gewoon te lezen dat je die ander als narcist benoemt en dat je dat heel duidelijk wilt onderscheiden van alle andere (foute?) mannen. Alsof je denkt dat je moet bewijzen dat jou écht iets heel ergs is overkomen.

Nou, dat geloven we zo ook wel hoor. Daarvoor hoef je die ander geen narcist te noemen. Sterker nog: je maakt jezelf ongeloofwaardig door zo’n houding aan te nemen.
anoniem_359747 wijzigde dit bericht op 15-04-2018 17:02
3.94% gewijzigd
Anoniem130420181109 schreef:
15-04-2018 16:36
Laat gaan.
Ik lees Amant al jaren, die wíl het niet snappen en gaat het niet snappen.


Nee hoor, niet mee eens.
Het lijkt intussen wel op een raar spelletje tussen Ira en Amant; hij zegt, zij zegt en dat gaat maar door en door en door :zzz:
Ik weet niet zeker of ik de discussie nog helemaal volg, maar als ik het goed begrijp, maken we nu dus onderscheid tussen een relatie met een "foute man/vrouw" en een relatie met iemand met een stoornis (zoals narcisme). Dat lijkt mij eigenlijk ook een essentieel verschil. Omdat je bij een narcist niet kunt vertrouwen op je mensenkennis. En ook niet op je sensoren, je kompas, je intelligentie, je ervaringen uit het verleden. Het is, het werd al eerder gezegd, een mind fuck. Narcisten zijn razend slim, en ze zijn er doelbewust op uit om je te destabiliseren, te verwarren, te misleiden. En ja, dat is echt iets anders dan een foute man, want met je mensenkennis en je intelligentie etc. voel je redelijk snel aan dat je te maken hebt met iemand die niet zo aardig is. Je bent dus sneller op je hoede. Bij een narcist gebeuren er dingen die je NOOIT ziet aankomen, die volslagen onverwachts en tegenstrijdig zijn, kortom: die je niet kunt duiden. (Tot je gaat beseffen dat er een patroon is van dit soort gekkigheden, dan ga je nadenken. En dan nóg kun je niet geloven dat iemand dit doet.)

Nog een voorbeeld: 'mijn' narcist sprak mij dagelijks aan bij mijn voornam, dus elke dag hoorde ik: "Hoi *Samarinde*!" En toen, op een dag, zei hij ineens: "Hoi, Petra!" Het was zo'n raar moment dat ik niet meteen reageerde, en toen hoorde ik hem zeggen: "Zei ik nou Petra?! Ik bedoel natuurlijk *Samarinde*!" Ik reageerde er nogal bot op, door te zeggen: "Joh, noem me gewoon Petra, ook goed, wat jij wilt." Vervolgens heeft hij zich talloze malen geëxcuseerd voor zijn 'vergissing', maar het was geen vergissing, want narcisten denken dit soort geintjes uit. Ze willen je ermee laten voelen dat je onbelangrijk bent, geen rol speelt in hun leven, feitelijk onzichtbaar bent.

Nu de analyse. Was het mijn schuld dat ik niet meteen besefte dat hij me probeerde te kleineren? Dat ik met een narcist te maken had die dit soort grappen te pas en te onpas zou uithalen, telkens met als doel om mij te laten voelen dat ik niks voorstelde? Nou...zo denk ik niet, hoor. Om het in voetbaltermen te zeggen: zo sta ik niet in de wedstrijd. Ik ga ervan uit dat mensen normaal doen. Daarom ga ik hiervoor toch écht niet de schuld bij mezelf leggen.
Waarom voel je precies de behoefte om in zoveel woorden zo’n nietszeggend incident uit te leggen?

Zonder die hele beschrijving van het vermeende gedrag van een narcist erbij is het gewoon iemand die jou bij de verkeerde naam noemt.
Amant schreef:
15-04-2018 17:05
Waarom voel je precies de behoefte om in zoveel woorden zo’n nietszeggend incident uit te leggen?

Zonder die hele beschrijving van het vermeende gedrag van een narcist erbij is het gewoon iemand die jou bij de verkeerde naam noemt.
Omdat het geen nietszeggend incident was. Dit soort 'nietszeggende incidenten' vormden de basis zijn vernederings-techniek. Dat jij het nietszeggend noemt, geeft al aan dat jij er ook geen kwaad achter zou zoeken. Maar er zat wél kwaad achter. Zo subtiel is het dus ;)
Het gaat helemaal niet om de schuld bij jezelf zoeken. Het gaat om ontdekken waarom je zogenoemde mensenkennis je hier in de steek heeft gelaten. Want ook al heeft iemand een stoornis, dat maakt die persoon niet ineens geen mensen meer
Het zou er voor jou dus niet toe hoeven te doen dat er iets kwaads achter zat. Dat is nu precies de boodschap die ik en anderen proberen over te brengen; niet de motivatie van de ander telt, maar hoe jij er mee omgaat is wat telt.
Amant schreef:
15-04-2018 17:17
Het zou er voor jou dus niet toe hoeven te doen dat er iets kwaads achter zat. Dat is nu precies de boodschap die ik en anderen proberen over te brengen; niet de motivatie van de ander telt, maar hoe jij er mee omgaat is wat telt.
Nee hoor. Ik ga heel prima om met bijna alle mensen in mijn leven, en dat zijn er veel. Ik ga alleen niet zo prima om met iemand die knettergek is. Volgens mij hóef ik daar ook niet prima mee om te gaan, laat staan dat ik ervoor in therapie ga. Dit probleem ligt gewoon niet bij mij. Het spijt me, maar dat is óók een kwestie van 'je grenzen bewaken', zoals het op dit forum vaak zo mooi wordt genoemd.
Ira-Z schreef:
12-04-2018 16:48
Wat voor mij tekenen waren dat ik niet zomaar met een man met issues of rotgedrag te maken had, was met name dat ik vaak een onbestemd vaag gevoel had tijdens de relatie. Er klopte iets niet, maar ik kon mijn vinger er niet op leggen.

Hij gedroeg zich niet alleen charmant, maar ook een beetje zielig en zat in de slachtofferrol, zonder dat het er dik bovenop lag. Naar de buitenwereld toe was hij galant, voorkomend, innemend, lief, behulpzaam en kwam heel zeker over.
Ik vond op een gegeven moment die zekerheid voornamelijk arrogant. Hij gaf zelf toe dat hij zichzelf een genie vond en was eigenlijk trots op zijn narcistische houding. Hij was geobsedeerd door status en succes, maar zijn eigen leven was een puinhoop.

Ik weet niet wat het precies was, maar hij had een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mij. Waarschijnlijk omdat hij zo zeker overkwam, maar tegelijkertijd een kwetsbaar jongetje in zich leek te hebben. Ik denk dat ik verviel in een patroon van hem willen helpen (klassiek ja). Tot ik erachter kwam dat hij niet te helpen was en eigenlijk ook niet geholpen wilde worden.

Achteraf zie ik nu veel duidelijker hoe hij in elkaar zit. Maar hoezeer ik hem ook ken, ik bleef altijd het gevoel houden dat ik hem nooit ECHT kende. Hij had iets mysterieus. Het viel me wel op dat hij weinig over zijn eigen echte gevoelens praatte en weinig echte interesse in mij toonde (of wie dan ook eigenlijk).
Het leek alsof hij zich kon inleven in mij, maar ik had altijd een gevoel alsof hij acteerde. het was niet echt.

Het was achteraf niet zomaar een relatie die destructief was, ik was na afloop echt in shock. Alles, maar dan ook alles is nep geweest. Fake. Omdat hij niet echt was. Hij veinsde, acteerde, deed alsof, aangepast gedrag. Maar er ontbrak diepte, werkelijke intimiteit.
En die shock achteraf is wat het zo anders maakt als andere relaties die ik heb gehad, die ook niet allemaal goed waren. Als je in de veronderstelling bent dat iemand om je geeft en bij je betrokken is en daar blijkt achteraf niets van waar te zijn, dat doet dat hele rare dingen met je. Dat is niet het liefdesverdriet wat de meeste mensen kennen. Het heeft me compleet overhoop gehaald.
En daar komt heel veel schaamte en ongeloof bij kijken. Over hoe ik het niet heb kunnen zien, welke signalen ik niet wist te interpreteren, de grenzen die ik heb laten oprekken, omdat ik twijfelde of omdat ik ronduit gemanipuleerd werd ('je ziet het verkeerd, je begrijpt het niet goed, het is niet zo).
Die schaamte en de vernedering, dat speelt me nu parten. Ik geef mezelf nog teveel de schuld. Het gaat al lang niet meer om hem, het gaat om wat het met mij heeft gedaan. Ik voelde me na het uitmaken op zielsniveau verkracht. Dat klinkt heftig, maar ik weet niet hoe ik het anders zou moeten omschrijven.

Zeker weten doe ik niet of hij een narcist is of niet. Het maakt verder ook niet uit. De relatie was slecht. Maar het maakt wel uit voor mijn eigen erkenning en inzicht dat ik begrijp waarom ik hier nu zoveel last van heb, in tegenstelling tot eerdere relaties die uit gingen. En daar gaat het me om.
Ik denk om dat je hem niet door zag. Misschien ben ik ook wel een narcist maar ik merk altijd of iemand zich anders voor doet of niet. Ik heb ook geen instinct om iemand te redden, scheelt ook wel. Maar het enige dat jij kunt doen is zorgen dat je meer op logica vertrouwt en minder op emoties. En neem wat mensen zeggen gewoon voor waarheid aan. Menen ze iets anders, moeten ze dat maar zeggen. Als je er een gekwetst klein jongetje bij gaat verzinnen dan ben jij al bezig met smoesjes zoeken voor iemand die jou slecht behandelt. Niet logisch.

en achter af smoesjes voor jouw gedrag, dus alles pikken, verzinnen is ook niet logisch.
samarinde schreef:
15-04-2018 17:25
Nee hoor. Ik ga heel prima om met bijna alle mensen in mijn leven, en dat zijn er veel. Ik ga alleen niet zo prima om met iemand die knettergek is. Volgens mij hóef ik daar ook niet prima mee om te gaan, laat staan dat ik ervoor in therapie ga. Dit probleem ligt gewoon niet bij mij. Het spijt me, maar dat is óók een kwestie van 'je grenzen bewaken', zoals het op dit forum vaak zo mooi wordt genoemd.
Je hebt dat ‘er niet prima mee omgaan’ niet beschreven, voor zover ik weet. ‘Er niet prima mee omgaan’ is voor mij een alarmbel, trouwens; je schrijft niet ‘ik heb hem genegeerd, het deed me niks’, en aangezien dit een topic over misbruik is kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat het je veel harder geraakt heeft dan je gewild had.

Wat wil je nou precies zeggen? Je hebt hem na die ene opmerking voor altijd genegeerd? En die ene opmerking was voor jou genoeg om de medische diagnose ‘narcist’ te stellen? Je hebt hem daarna zonder verdere kleerscheuren uit je leven kunnen verwjderen?
Amant schreef:
15-04-2018 17:17
Het zou er voor jou dus niet toe hoeven te doen dat er iets kwaads achter zat. Dat is nu precies de boodschap die ik en anderen proberen over te brengen; niet de motivatie van de ander telt, maar hoe jij er mee omgaat is wat telt.

In het geval van Samarinde vind ik de motivatie van de ander wel degelijk belangrijk. Het kan iets onschuldigs, iets nietszeggends zijn: iemand kan net ene Petra gesproken hebben, is er met z'n kop niet bij en maakt een dergelijke onschuldige vergissing. Ook kan iemand er een minnares naast hebben en per ongeluk OOPS! een vergissing maken.
Nog erger echter is het wanneer iemand bewust een verkeerde naam noemt om de ander de boodschap mee te geven dat ze totaal onbelangrijk is.

Als je uitgaat van een simpele vergissing, maar er is sprake van narcistisch misbruik dan kunnen je nog meer rare verrassingen te wachten staan. Als je uitgaat van narcistisch misbruik maar het is een simpele vergissing dan heb je een verkeerd beeld van die ander en dan doe je hem/haar onrecht aan.

Ik vind het een heel tekenend voorbeeld. Zo duidelijk, zo raak dat ik er misselijk van werd toen ik het las. Het lijkt zo onschuldig, en als je het vertelt aan anderen zullen ze veelal de link naar narcistisch misbruik niet leggen. Als je ooit te maken heb gehad met een (echte!) narcist dan voel je tot in je haarwortels hoe zo'n "foutje" gecommuniceerd wordt. Dan voel je de wellustige wreedheid en doortraptheid. Onecht, weldoordacht, misselijkmakend.
anoniem_181204 wijzigde dit bericht op 15-04-2018 17:39
0.26% gewijzigd
We zijn weer terug bij af, lees ik.
Het gaat niet om die ander. Het gaat om jou!
Amant schreef:
12-04-2018 19:52
De reden dat ik op je reageer is omdat ik posts lees van mensen (zoals jij) die helemaal uit het oog verloren zijn dat de wereld niet om die vermeende narcist draait, maar om jezelf. Dat doet me pijn, want je helpt jezelf niet door het over die ander te hebben. Sterker nog, je doet jezelf enorm tekort door het nog steeds over die ander te hebben.

En laat je hautaine houding maar thuis. Je bent echt niet de enige die ooit misbruikt is. Nog zo’n ding; je behoort niet tot een speciale of verheven categorie omdat je een slecht beoordelingsvermogen hebt wat je inpakt in ‘narcistisch misbruikslachtoffer’.
Helemaal mee eens, want dat is het. Mag iemand je dan mishandelen? Natuurlijk niet. Is pesten mishandelen? Pff ik vind van niet. Kun je dan gewoon weg lopen? Jup. Zo lang je niet wordt tegen gehouden met geweld kun je altijd weg. En hoe lang het duurt voor je door hebt dat iemand idioot is/gestoord is/watdanookis, ligt aan je beoordelingsvermogen.
Amant schreef:
15-04-2018 17:39
Het gaat niet om die ander. Het gaat om jou!

Zelf zie ik mensen als sociale wezens, we zijn altijd in interactie met onze soortgenoten. Alleen, puur alleen, volkomen los van anderen functioneren we niet. We houden onszelf misschien in leven, maar we zullen beschadigd en verwaarloosd raken. Diep ongelukkig, misschien worden we helemaal gek.

Het is onmogelijk voor mij puur en alleen naar mezelf te kijken zonder anderen daarbij te betrekken. Als iemand bewust mijn kind ernstig beschadigt dan wil ik weten wat erachter zit, ik wil weten wat er gebeurd is en ik zal de ander blijven volgen tot ik hem/haar achter tralies kan krijgen of erger.
Ik zal niet in mijn eigen bubble kunnen blijven om uit te vogelen wat dit met mij doet, waarom ik reageer en hoe ik beter zal kunnen reageren.
Wat je zelf doet met je ratio en emoties kan niet volkomen los van anderen.
Er bestaat geen recht om fatsoenlijk behandeld te worden door andere mensen. Omarm dat nu eerst maar eens, dan heb je meteen een grote stap gezet in jezelf redden in een wereld met mensen om je heen. Dan kun je ook meteen de ontzetting en verontwaardiging van je af zetten die je zou kunnen voelen wanneer je asociaal behandeld wordt.
strikjemetstippels schreef:
15-04-2018 17:46
Helemaal mee eens, want dat is het. Mag iemand je dan mishandelen? Natuurlijk niet. Is pesten mishandelen? Pff ik vind van niet. Kun je dan gewoon weg lopen? Jup. Zo lang je niet wordt tegen gehouden met geweld kun je altijd weg. En hoe lang het duurt voor je door hebt dat iemand idioot is/gestoord is/watdanookis, ligt aan je beoordelingsvermogen.

De prijs die je daar mogelijk voor betaalt als je een narcist verlaat is dat hij je overal voor oud hout gaat uitmaken op een overtuigende manier. Want dat kunnen ze; overtuigend overkomen.
Narcisten vallen vaak op personen met een wankel zelfvertrouwen en als je een wankel zelfvertrouwen hebt kun je het al helemaal niet erbij hebben om ook nog eens gedemoniseerd te worden terwijl je je wonden nog aan het likken bent als het ware na een breuk met een narcist.
Amant schreef:
15-04-2018 17:51
Er bestaat geen recht om fatsoenlijk behandeld te worden door andere mensen. Omarm dat nu eerst maar eens, dan heb je meteen een grote stap gezet in jezelf redden in een wereld met mensen om je heen. Dan kun je ook meteen de ontzetting en verontwaardiging van je af zetten die je zou kunnen voelen wanneer je asociaal behandeld wordt.

En daar ben jij toe in staat? Altijd? Wat anderen jou aandoen raakt jou niet meer?
Henk-en-Roelie schreef:
15-04-2018 17:53
De prijs die je daar mogelijk voor betaalt als je een narcist verlaat is dat hij je overal voor oud hout gaat uitmaken op een overtuigende manier. Want dat kunnen ze; overtuigend overkomen.
Narcisten vallen vaak op personen met een wankel zelfvertrouwen en als je een wankel zelfvertrouwen hebt kun je het al helemaal niet erbij hebben om ook nog eens gedemoniseerd te worden terwijl je je wonden nog aan het likken bent als het ware na een breuk met een narcist.

Precies.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan alleen maar blij zijn voor iedereen die het niet begrijpt.
Ik hoop dat het jullie deur een leven lang voorbij gaat. Ik kan zeggen dat wanneer je eruit stapt dat je dan pas ziet waar je in hebt gezeten. Je bent voot het leven getekend. Ik versteen nog als een man met mij wil kroelen. Ik ben nog steeds niet in staat om een een relatie aan te gaan. Het is zo jammer dat er een welles nietes spel hier op het forum wordt gespeeld. Empathisch vermogen is hier ver te zoeken
Alle reacties Link kopieren
En voor Amant. Schreef jij laatst niet iets over liefdesverdriet? Ik leefde zo met je mee. Had jij schuld aan wat jou is overkomen toen?
Henk-en-Roelie schreef:
15-04-2018 17:53
De prijs die je daar mogelijk voor betaalt als je een narcist verlaat is dat hij je overal voor oud hout gaat uitmaken op een overtuigende manier. Want dat kunnen ze; overtuigend overkomen.
Narcisten vallen vaak op personen met een wankel zelfvertrouwen en als je een wankel zelfvertrouwen hebt kun je het al helemaal niet erbij hebben om ook nog eens gedemoniseerd te worden terwijl je je wonden nog aan het likken bent als het ware na een breuk met een narcist.
Maar dan gaan we er ook weer automatisch van uit dat het een echte narcist betreft, en dan als nog zegt dat niet per se dat ze enkel mensen met wankel zelfvertrouwen aan trekken. En als dat wel zo zou zijn, dan is het toch juist goed dat ze aan dat zelfvertrouwen werken?

Shit happens en een failsafe zou ook wel helpen in te bouwen (als jij x doet doe ik y).

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven