Kinderen
alle pijlers
Moederdag
zondag 13 mei 2018 om 19:06
Mijn zoon appte me net. Hij was Moederdag vergeten. Hij zegt dat hij haar dag verziekt heeft en dat mama hem heel de avond niet meer wil zien. Hij zegt dat hij het domste kind ter wereld is.
En hij wil niet dat mama weet dat hij dit aan me appt, want dan zegt zij weer dat hij ons tegen elkaar op aan het zetten is. En ik moest nu stoppen met appen met hem, want hij dacht dat mama zo wel boven zou komen.
Ik moet hier iets mee, vind ik. Maar wat?
En hij wil niet dat mama weet dat hij dit aan me appt, want dan zegt zij weer dat hij ons tegen elkaar op aan het zetten is. En ik moest nu stoppen met appen met hem, want hij dacht dat mama zo wel boven zou komen.
Ik moet hier iets mee, vind ik. Maar wat?
anoniem_359747 wijzigde dit bericht op 13-05-2018 19:16
8.56% gewijzigd
zondag 13 mei 2018 om 22:09
Dat is ook waardeloos, je wilt niet dat je kind zich zo voelt..
De vraag blijft wel of zij het echt zo verwoordt, of dat het echt zijn gevoel is. Dat hij dat gevoel heeft is al rot genoeg. Je weet niet wat zij zegt als jij er niet bij bent. Je weet dat nog wel uit de tijd dat jullie samen zijn... dus weet jij hoe groot de kans is dat het ook precies zo zou kunnen gaan.
Je kunt helaas niet alles oplossen voor je kind maar je wilt wel dat je ex ook goed voor hem is. Ik herken je gevoel hoor.
De vraag blijft wel of zij het echt zo verwoordt, of dat het echt zijn gevoel is. Dat hij dat gevoel heeft is al rot genoeg. Je weet niet wat zij zegt als jij er niet bij bent. Je weet dat nog wel uit de tijd dat jullie samen zijn... dus weet jij hoe groot de kans is dat het ook precies zo zou kunnen gaan.
Je kunt helaas niet alles oplossen voor je kind maar je wilt wel dat je ex ook goed voor hem is. Ik herken je gevoel hoor.
zondag 13 mei 2018 om 22:12
Ik wil alleen maar zeggen: pas ermee op. Je zoon heeft er niets aan als jij hem zielig vindt. En mijn ervaring heeft mij geleerd dat de situatie vaak anders is dan wat het gevoel van het kind is.
Laat je ex dit oplossen met hem. Jij kunt er verder weinig mee, behalve luisteren (maar dan nog zonder oordeel!)
Laat je ex dit oplossen met hem. Jij kunt er verder weinig mee, behalve luisteren (maar dan nog zonder oordeel!)
zondag 13 mei 2018 om 22:17
Ik vind dat je samen met je kind een kadootje had kunnen kopen.
Of op zijn minst bv geld daarvoor kunnen geven.
Het is voor je kind fijn om iets als blijk kunnen geven omdat zij zijn moeder is.
Verjaardag en moederdag is belangrijk voor hun verstandhouding.
Nu krijgt zoon de lading over zich heen en voelt zich verdrietig.
Neem de schuld op je en regel voor volgend weekend wat.
Moeder reageerte wel erg gemeen vind ik met harde woorden.
Doet zoon ook erg pijn denk ik.
Arm kind.
Of op zijn minst bv geld daarvoor kunnen geven.
Het is voor je kind fijn om iets als blijk kunnen geven omdat zij zijn moeder is.
Verjaardag en moederdag is belangrijk voor hun verstandhouding.
Nu krijgt zoon de lading over zich heen en voelt zich verdrietig.
Neem de schuld op je en regel voor volgend weekend wat.
Moeder reageerte wel erg gemeen vind ik met harde woorden.
Doet zoon ook erg pijn denk ik.
Arm kind.
zondag 13 mei 2018 om 22:26
Inderdaad! Ik lees hier twee ouders die over de rug van hun kind blijkbaar nog steeds wat uit te vechten hebben.keukenstoel schreef: ↑13-05-2018 22:17Ik vind dat je samen met je kind een kadootje had kunnen kopen.
Of op zijn minst bv geld daarvoor kunnen geven.
Het is voor je kind fijn om iets als blijk kunnen geven omdat zij zijn moeder is.
Verjaardag en moederdag is belangrijk voor hun verstandhouding.
Nu krijgt zoon de lading over zich heen en voelt zich verdrietig.
Neem de schuld op je en regel voor volgend weekend wat.
Moeder reageerte wel erg gemeen vind ik met harde woorden.
Doet zoon ook erg pijn denk ik.
Arm kind.
In plaats van dit kind ondersteunen door het op te lossen (haal bij de benzinepomp even een bosje bloemen en laat je kind dat aan zijn moeder geven) moet er koste wat het kost op dit forum zijn gelijk worden gehaald.
Tot zijn grote teleurstelling geeft niet iedereen hem gelijk en peert hij hem.
zondag 13 mei 2018 om 22:26
Uiteindelijk leert ie pa ook wel kennen, dat is net zo onvermijdelijk.
zondag 13 mei 2018 om 22:33
Hmmm..
Wat een overtrokken reactie van moeder.
Ik vind ook dat ze weinig inlevingsvermogen heeft in het puberbrein.
Die hebben ( tijdelijk ) hele andere prioriteiten dan aan allerlei attente en sociale zaken te denken.
Is ook vaak geen onwil, het puberbrein staat gewoon tijdelijk in standje egoïsme, geen idee wat prioriteiten zijn, vergeetachtigheid, niet kunnen plannen en totale verwardheid in het slechtste geval
De puberhersenen zijn vooral druk met het rijpingsproces en wat we eigenlijk als mensen met een volwassen brein van ze denken te kunnen verwachten, zijn de meeste gewoon nog helemaal niet toe in staat.
Dus ja, al zou je een puber ergens aan herinneren, of al ziet hij tig reclames ,niet ervan opkijken als hij je een uur later als een apaat staat aan te gapen, geen idee waar je het eigenlijk over hebt of gezegd zou hebben.
Nogal raar dus om je kind zich het domste kind ter wereld te laten voelen omdat zijn brein tijdelijk biologisch niet in staat is het allemaal op een rijtje te hebben.
Ik denk niet dat je veel kan doen, behalve hem geruststellen en naar hem luisteren.
Met moeder praten maakt het waarschijnlijk erger, en hij geeft ook aan dat hij niet wil dat zijn moeder erachter komt dat hij erover praat met jou.
Moeder had zoon ook zelf eraan kunnen herinneren, zeker als ze er zoveel waarde aan hecht ( begrijp ik ook al niet, maarja )
Maar wellicht zou je voor de volgende paar keren , om te voorkomen dat zoon in een lastige positie terecht komt, met hem iets kunnen regelen voor zijn moeder.
Ik snap heel goed dat je je hier rot onder voelt en het liefst met moeder over moeder zou willen praten.
Maarja,
Soms is iets wat je wil en rechtvaardiger vindt, niet altijd de meest helpende keuze.
Wat een overtrokken reactie van moeder.
Ik vind ook dat ze weinig inlevingsvermogen heeft in het puberbrein.
Die hebben ( tijdelijk ) hele andere prioriteiten dan aan allerlei attente en sociale zaken te denken.
Is ook vaak geen onwil, het puberbrein staat gewoon tijdelijk in standje egoïsme, geen idee wat prioriteiten zijn, vergeetachtigheid, niet kunnen plannen en totale verwardheid in het slechtste geval
De puberhersenen zijn vooral druk met het rijpingsproces en wat we eigenlijk als mensen met een volwassen brein van ze denken te kunnen verwachten, zijn de meeste gewoon nog helemaal niet toe in staat.
Dus ja, al zou je een puber ergens aan herinneren, of al ziet hij tig reclames ,niet ervan opkijken als hij je een uur later als een apaat staat aan te gapen, geen idee waar je het eigenlijk over hebt of gezegd zou hebben.
Nogal raar dus om je kind zich het domste kind ter wereld te laten voelen omdat zijn brein tijdelijk biologisch niet in staat is het allemaal op een rijtje te hebben.
Ik denk niet dat je veel kan doen, behalve hem geruststellen en naar hem luisteren.
Met moeder praten maakt het waarschijnlijk erger, en hij geeft ook aan dat hij niet wil dat zijn moeder erachter komt dat hij erover praat met jou.
Moeder had zoon ook zelf eraan kunnen herinneren, zeker als ze er zoveel waarde aan hecht ( begrijp ik ook al niet, maarja )
Maar wellicht zou je voor de volgende paar keren , om te voorkomen dat zoon in een lastige positie terecht komt, met hem iets kunnen regelen voor zijn moeder.
Ik snap heel goed dat je je hier rot onder voelt en het liefst met moeder over moeder zou willen praten.
Maarja,
Soms is iets wat je wil en rechtvaardiger vindt, niet altijd de meest helpende keuze.
zondag 13 mei 2018 om 22:51
Klinkt behoorlijk als: ik doe het zo goed en zij is slechtAmant schreef: ↑13-05-2018 22:02Ik heb een ander karakter dan zij. Ik laat van me horen wanneer hij over de schreef gaat. Daarna is het uit de weg en ligt het achter ons. Straf krijgt hij nooit. Hij gaat zich soms heel verdrietig heel stom voelen, in een hoekje, terwijl er niets ernstigs is voorgevallen. Zo verdrietig vind ik dat. Op dat moment kan ik hem niet helpen.
vervelende eigenschap
zondag 13 mei 2018 om 23:04
Waarom kun je hem dan niet helpen?Amant schreef: ↑13-05-2018 22:02Ik heb een ander karakter dan zij. Ik laat van me horen wanneer hij over de schreef gaat. Daarna is het uit de weg en ligt het achter ons. Straf krijgt hij nooit. Hij gaat zich soms heel verdrietig heel stom voelen, in een hoekje, terwijl er niets ernstigs is voorgevallen. Zo verdrietig vind ik dat. Op dat moment kan ik hem niet helpen.
Je kunt met hem te praten toch een ander inzicht geven waarin hij emotioneel kan groeien naar positievere gedachten over zichzelf of de situatie.
zondag 13 mei 2018 om 23:39
Iedereen reageert hier natuurlijk heel verschillend op.
Ja...ik vind het leuk als mijn dochters eraan denken. Belangrijk? Nee. Helemaal niet.
Ex en ik waren sinds december uit elkaar. Helaas niet op goede manier. Verstandhouding lager dan laag. Moederdag kwam niets vanuit hem. Verwachtte ik ook niet en geeft ook niet.
Maar toen vaderdag kwam (meiden 6 en 9 en wonen bij mij), heb ik wél een kadootje gekocht. Meiden helemaal blij dat ze buiten de knutsels ook een cadeautje konden geven.
Bij ophalen waren ze helemaal zenuwachtig, want papa mocht niet in de tas kijken omdat daar een verrassing voor vaderdag in zat. Zijn gezicht sprak boekdelen, wetend dat ik dit natuurlijk had geregeld.
Maar het was teveel moeite om ook enthousiast te reageren (acteren voor de meiden) tijdens ontbijt op vaderdag, (wetend dat ik het had gekocht natuurlijk, meiden nog net te klein). Hij zei alleen "leuk. Bedankt".
Geeft niet. Ging mij om het gevoel van de meiden. Was belangrijker. Zij hadden een kadootje voor hun papa.
Ondertussen zien ze hem al jaren niet meer. Needless to say, no more fathersday.
Ja...ik vind het leuk als mijn dochters eraan denken. Belangrijk? Nee. Helemaal niet.
Ex en ik waren sinds december uit elkaar. Helaas niet op goede manier. Verstandhouding lager dan laag. Moederdag kwam niets vanuit hem. Verwachtte ik ook niet en geeft ook niet.
Maar toen vaderdag kwam (meiden 6 en 9 en wonen bij mij), heb ik wél een kadootje gekocht. Meiden helemaal blij dat ze buiten de knutsels ook een cadeautje konden geven.
Bij ophalen waren ze helemaal zenuwachtig, want papa mocht niet in de tas kijken omdat daar een verrassing voor vaderdag in zat. Zijn gezicht sprak boekdelen, wetend dat ik dit natuurlijk had geregeld.
Maar het was teveel moeite om ook enthousiast te reageren (acteren voor de meiden) tijdens ontbijt op vaderdag, (wetend dat ik het had gekocht natuurlijk, meiden nog net te klein). Hij zei alleen "leuk. Bedankt".
Geeft niet. Ging mij om het gevoel van de meiden. Was belangrijker. Zij hadden een kadootje voor hun papa.
Ondertussen zien ze hem al jaren niet meer. Needless to say, no more fathersday.
maandag 14 mei 2018 om 09:04
Amant, laat je nog iets weten over de context? Of weet je dat ook niet?
Je klinkt nu als iemand die zich mee laat slepen door de emoties van je zoon. En je plaatst hem in de slachtofferrol waar hij zich in lijkt te wentelen. Dat is geen prettige positie voor een kind hoor. Leer hem iets over eigen keuzes en verantwoordelijkheden. Hij is geen slachtoffer, maar gewoon een persoon die invloed heeft op z'n eigen leven en omgeving.
Je klinkt nu als iemand die zich mee laat slepen door de emoties van je zoon. En je plaatst hem in de slachtofferrol waar hij zich in lijkt te wentelen. Dat is geen prettige positie voor een kind hoor. Leer hem iets over eigen keuzes en verantwoordelijkheden. Hij is geen slachtoffer, maar gewoon een persoon die invloed heeft op z'n eigen leven en omgeving.
maandag 14 mei 2018 om 09:07
maandag 14 mei 2018 om 09:49
Misschien lijkt dit kind wel op zijn vader?Lobeliaroze schreef: ↑14-05-2018 09:07En als hij 'heel verdrietig heel zielig' in dat hoekje zit, kan je hem er dan niet uitsleurenDit is toch geen gedrag voor een jongen van twaalf die binnenkort naar de middelbare moet?! Dit is niet zielig, klinkt eerder manipulatief. Of als iemand die niet normaal heeft leren omgaan met emoties.
maandag 14 mei 2018 om 10:05
Wat is dat nou weer voor onzin. Mogen jongetjes van 12 niet verdrietig zijn? Zijn moeder zegt hem dat hij haar dag heeft verpest. Hij voelt zich waarschijnlijk en schuldig en gewoon rot omdat zijn moeder hem negeert op Moederdag. Een jongen van 12 die daar ongevoelig voor is, daar zou ik mij eerder zorgen om maken.Lobeliaroze schreef: ↑14-05-2018 09:07En als hij 'heel verdrietig heel zielig' in dat hoekje zit, kan je hem er dan niet uitsleuren
maandag 14 mei 2018 om 10:05
Trouwens best raar verhaal. Moeder wordt pas s avonds boos over het gebrek aan cadeau? Zegt na een hele dag in de avond ineens dat hij haar dag verziekt heeft en dat ze hem de hele avond niet wil zien?
Misschien was hij wel gewoon de hele dag onwijs vervelend? Heeft ze hem aan het einde van de dag toegebeten dat het nb moederdag is?
Misschien was hij wel gewoon de hele dag onwijs vervelend? Heeft ze hem aan het einde van de dag toegebeten dat het nb moederdag is?
maandag 14 mei 2018 om 11:17
Jee...
Wat een aannames in dit topic zeg.
Nog een paar pagina’s en de zoon van to is een labiel onhandelbaar rotkind wat gewoon aangepakt moet worden door to die hem niet heeft geleerd zich normaal te gedragen?
Sorry, ik vind dat allemaal nergens op slaan.
Het gaat hier over een kind van 12!
Die zijn vader s’avonds appt omdat zijn moeder hem een rotgevoel heeft gegeven over het vergeten van een moederdagkado.
Welk kind zou daar ongevoelig onder blijven ?
En mag een kind van 12 daar tegenwoordig niet meer verdrietig door worden ? En zijn vader daarover willen spreken? Dat is ineens manipulatief?
Welke ouder zou dan niet geraakt zijn na zo’n gesprekje met zijn kind?.
Kom op zeg.
Wat een aannames in dit topic zeg.
Nog een paar pagina’s en de zoon van to is een labiel onhandelbaar rotkind wat gewoon aangepakt moet worden door to die hem niet heeft geleerd zich normaal te gedragen?
Sorry, ik vind dat allemaal nergens op slaan.
Het gaat hier over een kind van 12!
Die zijn vader s’avonds appt omdat zijn moeder hem een rotgevoel heeft gegeven over het vergeten van een moederdagkado.
Welk kind zou daar ongevoelig onder blijven ?
En mag een kind van 12 daar tegenwoordig niet meer verdrietig door worden ? En zijn vader daarover willen spreken? Dat is ineens manipulatief?
Welke ouder zou dan niet geraakt zijn na zo’n gesprekje met zijn kind?.
Kom op zeg.
maandag 14 mei 2018 om 11:25
Lobeliaroze schreef: ↑14-05-2018 09:04Amant, laat je nog iets weten over de context? Of weet je dat ook niet?
Je klinkt nu als iemand die zich mee laat slepen door de emoties van je zoon. En je plaatst hem in de slachtofferrol waar hij zich in lijkt te wentelen. Dat is geen prettige positie voor een kind hoor. Leer hem iets over eigen keuzes en verantwoordelijkheden. Hij is geen slachtoffer, maar gewoon een persoon die invloed heeft op z'n eigen leven en omgeving.
Je denkt dat een kind van 12 zijn leven en omgeving zodanig kan beïnvloeden dat hij het allemaal zelf kan oplossen en sturen?
Mwah...
Kinderen van die leeftijd hebben beperkte invloed.
Ze zijn namelijk gewoon afhankelijk van ouders of andere volwasenen die het grootste deel van hun leven bepalen en die op die leeftijd gewoon nog boven je staan en het laatste woord hebben.
Je stelt hier dat een kind al behoorlijk volwassen kwaliteiten zou moeten bezitten.
maandag 14 mei 2018 om 11:33
De precieze context is heel belangrijk, en die kennen wij helemaal niet.
In plaats van zich op te stellen als slachtoffer (en zo behandeld te worden door vader!!) had zoon misschien ook nog iets pro-actiefs kunnen doen om het goed te maken. Hij is (al) twaalf!
Sowieso vind ik een kind nooit zielig, hoe moeilijk de omstandigheden ook zijn. Wie wil er nou zielig gevonden worden? Dan zie je iemand niet echt als volwaardig lijkt me.
Amant, wat wil je? Je zoon opvoeden tot een zelfstandige autonome persoon, of hem pamperen en hem erkennen in zijn slachtofferschap?
Ergens zag ik ook dat iemand een oplossing bood om de verhouding te normaliseren, en jij antwoordt met 'Moeder moet maar eens even normaal doen'. Dan ben je bezig met anderen te proberen te veranderen. Dat gaat nooit werken, dan ben je bezig met het voeren van een strijd in plaats van met het oplossen van de situatie.
Ik zeg dit allemaal met de beste bedoelingen hoor.
In plaats van zich op te stellen als slachtoffer (en zo behandeld te worden door vader!!) had zoon misschien ook nog iets pro-actiefs kunnen doen om het goed te maken. Hij is (al) twaalf!
Sowieso vind ik een kind nooit zielig, hoe moeilijk de omstandigheden ook zijn. Wie wil er nou zielig gevonden worden? Dan zie je iemand niet echt als volwaardig lijkt me.
Amant, wat wil je? Je zoon opvoeden tot een zelfstandige autonome persoon, of hem pamperen en hem erkennen in zijn slachtofferschap?
Ergens zag ik ook dat iemand een oplossing bood om de verhouding te normaliseren, en jij antwoordt met 'Moeder moet maar eens even normaal doen'. Dan ben je bezig met anderen te proberen te veranderen. Dat gaat nooit werken, dan ben je bezig met het voeren van een strijd in plaats van met het oplossen van de situatie.
Ik zeg dit allemaal met de beste bedoelingen hoor.
maandag 14 mei 2018 om 11:37
Nee dat is op deze leeftijd volop in ontwikkeling. Dáárin moet hij ondersteund worden, i.p.v. het meegaan in zijn emoties.consuelabananahammok schreef: ↑14-05-2018 11:25Je denkt dat een kind van 12 zijn leven en omgeving zodanig kan beïnvloeden dat hij het allemaal zelf kan oplossen en sturen?
Mwah...
Kinderen van die leeftijd hebben beperkte invloed.
Ze zijn namelijk gewoon afhankelijk van ouders of andere volwasenen die het grootste deel van hun leven bepalen en die op die leeftijd gewoon nog boven je staan en het laatste woord hebben.
Je stelt hier dat een kind al behoorlijk volwassen kwaliteiten zou moeten bezitten.
maandag 14 mei 2018 om 11:45
Ik ben het hier echt niet mee eens. Vind jij het lekker om zielig gevonden te worden? Maakt je dat tot een krachtige persoon die om weet te gaan met de uitdagingen waar hij aan blootgesteld wordt?kataravrouw schreef: ↑14-05-2018 11:39Tuurlijk is een kind wel eens zielig.... zelfs een volwassenen is weleens zielig. Leven is nu eenmaal hard voor sommigen en op sommigen momenten.
Omstandigheden zijn ondergeschikt aan het vermogen om om te gaan met levensproblemen.
anoniem_366913 wijzigde dit bericht op 14-05-2018 11:52
0.20% gewijzigd
maandag 14 mei 2018 om 11:51
Ik vind het persoonlijk wel fijn als ik af en toe de ruimte krijg om verdrietig te zijn en dat mijn gevoel dan erkent word door mijn man. Dat ik mij af en toe even een avondje rot mag voelen, en niet meteen pro actief hoef te zijn.Lobeliaroze schreef: ↑14-05-2018 11:45Ik ben het hier echt niet mee eens. Vind jij het lekker om zielig gevonden te worden? Maakt je dat tot een krachtige persoon die om weet te gaan met de uitdagingen waar hij aan blootgesteld wordt?
Omstandigheden zijn ondergeschikt aan het vermogen om om en gaan met levensproblemen.
maandag 14 mei 2018 om 11:56
Ik ben dus zo'n kind geweest... Als ik een keertje iets vergat dat belangrijk was voor mijn moeder, dan kreeg ik de silent treatment. Niet alleen met het vergeten van cadeautjes, maar ook op andere momenten als haar verwachtingen anders waren dan de werkelijkeid.
Bij mij resulteerde dit erin dat ik op een gegeven moment enorm gevoelig ben geworden voor andermans behoeftes. Soms té gevoelig. Altijd bezig om in te vullen voor anderen wat zij van mij zouden verwachten en me daarin dan extreem aanpassen om maar niet iemand teleur te stellen, want teleurstellling leidde tot straf / silent treatment.
Wat mij zou hebben geholpen als kind is als een andere volwassene het gedrag van mijn moeder had uitgelegd: "je moeder heeft (te hoge) verwachtingen van je, en daar kun je niet altijd aan voldoen. Iedereen vergeet wel eens iets of schat een situatie wel eens verkeerd in." Dat had voor mij al een boel geholpen om wat meer te begrijpen van waarom mijn moeder zo kwaad kon worden.
Bij mij resulteerde dit erin dat ik op een gegeven moment enorm gevoelig ben geworden voor andermans behoeftes. Soms té gevoelig. Altijd bezig om in te vullen voor anderen wat zij van mij zouden verwachten en me daarin dan extreem aanpassen om maar niet iemand teleur te stellen, want teleurstellling leidde tot straf / silent treatment.
Wat mij zou hebben geholpen als kind is als een andere volwassene het gedrag van mijn moeder had uitgelegd: "je moeder heeft (te hoge) verwachtingen van je, en daar kun je niet altijd aan voldoen. Iedereen vergeet wel eens iets of schat een situatie wel eens verkeerd in." Dat had voor mij al een boel geholpen om wat meer te begrijpen van waarom mijn moeder zo kwaad kon worden.
maandag 14 mei 2018 om 11:56
Waar zeg ik dat ik het lekker vind om zielig gevonden te worden?
Een kind dat in een moeilijk parket zit, moet gehoord worden. Moet zijn/haar emoties kunnen uiten. Vervolgens handvaten geven om met de situatie te dealen.
Elk mens zal in zijn/haar leven momente mee maken niet te weten hoe met de situatie te moeten dealen. Want er zijn nu eenmaal omstandigheden die je niet altijd in de hand hebt. En waar je niet altijd [ meteen ] raad op weet. heel menselijk hoor.
En kinderen die moeten opgroeien in moeilijke omstandigheden...ja die vind ik zielig ja. Heel zielig nog wel....
Een kind dat in een moeilijk parket zit, moet gehoord worden. Moet zijn/haar emoties kunnen uiten. Vervolgens handvaten geven om met de situatie te dealen.
Elk mens zal in zijn/haar leven momente mee maken niet te weten hoe met de situatie te moeten dealen. Want er zijn nu eenmaal omstandigheden die je niet altijd in de hand hebt. En waar je niet altijd [ meteen ] raad op weet. heel menselijk hoor.
En kinderen die moeten opgroeien in moeilijke omstandigheden...ja die vind ik zielig ja. Heel zielig nog wel....
