Relaties
alle pijlers
Contact met vader
zondag 5 augustus 2018 om 19:19
Om met de deur in dit topic te vallen: ik geef niet om mijn vader en eigenlijk wil ik geen contact meer. Maar er is geen ruzie, hij is momenteel behoorlijk aan het kwakkelen (grotendeels door een ontzettend slechte levensstijl), maar ik ga met zo’n ontzettende tegenzin bij hem langs dat het mij een rotgevoel geeft en bijna mijn leven beheerst.
Ik heb nooit een goede band met hem gehad, er is totaal geen interesse in mij en mijn vriend en kinderen en alles draait om hem. Ik heb door hem een nare jeugd gehad en het lijkt wel of ik hem dat steeds meer kwalijk neem hoe ouder ik word.
Hij is een alcoholist, nemen we hem mee uit eten dan drinkt hij bier alsof het water is en ik mag er niks van zeggen. Ik zeg er wel wat van, maar hij heeft er maling aan. Hij drinkt al heel lang alcohol, dat hij nog leeft is een wonder.
Ik heb hier gesprekken over gehad met een psycholoog en vriendinnen en die geven eigenlijk allemaal hetzelfde aan; probeer ermee te dealen, hij verandert toch niet.
Maar ik wil er niet meer mee dealen, het gaat niet alleen om het drinken, maar om de band die ik niet met hem heb. De dingen die hij geflikt heeft en waar ik niet over met hem kan praten. Ik ben hem gewoon zat.
Is het erg dat ik dit voel? Maar vooral, hoe zouden jullie hiermee omgaan?
Verhaal is in een notendop, ik kan er niet heel veel over uitweiden, omdat het dan echt te privé wordt. Ik ben misschien vooral benieuwd naar tips en verhalen, misschien met beide benen op de grond te worden gezet.
Ik heb nooit een goede band met hem gehad, er is totaal geen interesse in mij en mijn vriend en kinderen en alles draait om hem. Ik heb door hem een nare jeugd gehad en het lijkt wel of ik hem dat steeds meer kwalijk neem hoe ouder ik word.
Hij is een alcoholist, nemen we hem mee uit eten dan drinkt hij bier alsof het water is en ik mag er niks van zeggen. Ik zeg er wel wat van, maar hij heeft er maling aan. Hij drinkt al heel lang alcohol, dat hij nog leeft is een wonder.
Ik heb hier gesprekken over gehad met een psycholoog en vriendinnen en die geven eigenlijk allemaal hetzelfde aan; probeer ermee te dealen, hij verandert toch niet.
Maar ik wil er niet meer mee dealen, het gaat niet alleen om het drinken, maar om de band die ik niet met hem heb. De dingen die hij geflikt heeft en waar ik niet over met hem kan praten. Ik ben hem gewoon zat.
Is het erg dat ik dit voel? Maar vooral, hoe zouden jullie hiermee omgaan?
Verhaal is in een notendop, ik kan er niet heel veel over uitweiden, omdat het dan echt te privé wordt. Ik ben misschien vooral benieuwd naar tips en verhalen, misschien met beide benen op de grond te worden gezet.
claudia2010 wijzigde dit bericht op 27-01-2019 09:35
0.07% gewijzigd
zondag 5 augustus 2018 om 19:28
Als ik er alleen ben dan voel ik me nog ellendiger, mijn vriend kletst wel en de kinderen geven mij afleiding. Maar ik vind het zelf van de zotte dat ik naar iemand toe ga waar ik niet naar toe wil gaan. Maar ik vind het erg moeilijk om te melden dat ik niet meer kom. Vind ik nog zielig ook.
zondag 5 augustus 2018 om 19:32
Geen contact meer opnemen zelf en als hij belt dan zeg je dat je even in een pittige periode zit en even rust nodig hebt.
zondag 5 augustus 2018 om 19:34
zondag 5 augustus 2018 om 19:35
Dat is ook zielig.Claudia2010 schreef: ↑05-08-2018 19:28Maar ik vind het erg moeilijk om te melden dat ik niet meer kom. Vind ik nog zielig ook.
Je kunt de bezoekjes toch kort houden?
zondag 5 augustus 2018 om 19:38
zondag 5 augustus 2018 om 19:39
zondag 5 augustus 2018 om 19:42
Als je t zielig vind geef je wel om hem. Logisch ook t blijft je vader en je had graag gewild dat hij anders was.
Als t voor jou zo voelt dat het je hele leven beheerst zou ik idd overwegen het contact te verbreken. Maar helpt je psycholoog ook om een soort gevoel van closure te krijgen naar je verleden toe?
Ik praat uit ervaring heb zelf een hele nare periode mee gemaakt van mijn 10e tot 24e en ik had daar veel last van.
Met hulp heb ik t boek gesloten en ik draag de mensen die daar aan bijgedragen hebben geen kwaad hart meer toe. Ook niets positiefs trouwens ik heb ze achter me gelaten en leef mijn eigen leven nu. Ze intreseren me domweg niet meer. De tijd dat ik boos was was ik juist door die boosheid nog veel met ze bezig.
Nu voel ik onverschilligheid. Ook de nachtmerries zijn weg.
Misschien kun je daarin nog stappen zetten? Stukje acceptatie van hoe t gegaan is in je jeugd. En dat t niet te veranderen is. En misschien heb je dan ook minder last van t contact met je pa of kun je hem volledig loslaten
Als t voor jou zo voelt dat het je hele leven beheerst zou ik idd overwegen het contact te verbreken. Maar helpt je psycholoog ook om een soort gevoel van closure te krijgen naar je verleden toe?
Ik praat uit ervaring heb zelf een hele nare periode mee gemaakt van mijn 10e tot 24e en ik had daar veel last van.
Met hulp heb ik t boek gesloten en ik draag de mensen die daar aan bijgedragen hebben geen kwaad hart meer toe. Ook niets positiefs trouwens ik heb ze achter me gelaten en leef mijn eigen leven nu. Ze intreseren me domweg niet meer. De tijd dat ik boos was was ik juist door die boosheid nog veel met ze bezig.
Nu voel ik onverschilligheid. Ook de nachtmerries zijn weg.
Misschien kun je daarin nog stappen zetten? Stukje acceptatie van hoe t gegaan is in je jeugd. En dat t niet te veranderen is. En misschien heb je dan ook minder last van t contact met je pa of kun je hem volledig loslaten
where ever you go, go with your heart
zondag 5 augustus 2018 om 19:42
Dat is exact hoe ik het voel, hoe triest ook.AnanasLolly schreef: ↑05-08-2018 19:40Je haalt helemaal niks positiefs uit deze relatie en je vader heeft geen enkele intentie om je waar dan ook tegemoet te komen. Je bent waarschijnlijk beter af zonder contact!
zondag 5 augustus 2018 om 19:47
Mijn vader is al 17 jaar dood, maar de laatste 10 jaar van zijn leven heb ik geen contact meer met hem gehad.
Nare man, ik kan er niks anders van maken.
Je krijgt wrsch wel enorm veel commentaar, bereid je daar op voor, maar als je voor jezelf weet dat het de goede beslissing is is het prima.
Nare man, ik kan er niks anders van maken.
Je krijgt wrsch wel enorm veel commentaar, bereid je daar op voor, maar als je voor jezelf weet dat het de goede beslissing is is het prima.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 5 augustus 2018 om 19:47
Maar heb je dan nog contact met die mensen? Ik ben ook boos en kan daar niet mee omgaan. Ik ben helaas erg slecht in confrontaties, als ik deze aanga ben ik te fel. Ik kan gewoon niet op een rustige manier mijn punt maken.Skawa schreef: ↑05-08-2018 19:42Als je t zielig vind geef je wel om hem. Logisch ook t blijft je vader en je had graag gewild dat hij anders was.
Als t voor jou zo voelt dat het je hele leven beheerst zou ik idd overwegen het contact te verbreken. Maar helpt je psycholoog ook om een soort gevoel van closure te krijgen naar je verleden toe?
Ik praat uit ervaring heb zelf een hele nare periode mee gemaakt van mijn 10e tot 24e en ik had daar veel last van.
Met hulp heb ik t boek gesloten en ik draag de mensen die daar aan bijgedragen hebben geen kwaad hart meer toe. Ook niets positiefs trouwens ik heb ze achter me gelaten en leef mijn eigen leven nu. Ze intreseren me domweg niet meer. De tijd dat ik boos was was ik juist door die boosheid nog veel met ze bezig.
Nu voel ik onverschilligheid. Ook de nachtmerries zijn weg.
Misschien kun je daarin nog stappen zetten? Stukje acceptatie van hoe t gegaan is in je jeugd. En dat t niet te veranderen is. En misschien heb je dan ook minder last van t contact met je pa of kun je hem volledig loslaten
Mijn vriend staat er totaal niet achter dat ik het contact verbreek, dat maakt het voor mij ook lastig.
Ik heb het lang geaccepteerd, maar nu is emmer vol.
zondag 5 augustus 2018 om 19:50
Ik krijg nu al commentaar dat ik te weinig langskom en weinig voor hem doe. Hij is er vroeger (en nu!) nooit voor mij geweest, heeft niemand dat dan gezien!? (Denk ik dan)Solomio schreef: ↑05-08-2018 19:47Mijn vader is al 17 jaar dood, maar de laatste 10 jaar van zijn leven heb ik geen contact meer met hem gehad.
Nare man, ik kan er niks anders van maken.
Je krijgt wrsch wel enorm veel commentaar, bereid je daar op voor, maar als je voor jezelf weet dat het de goede beslissing is is het prima.
zondag 5 augustus 2018 om 19:55
Ik zou zelf (maar ik heb makkelijk praten want ik kan dat) wel contact blijven houden maar mijn gevoel naar hem toe aanpassen. Het heeft ooit pijn gedaan wat hij heeft gedaan/gezegd en vooral niet heeft gedaan (stoppen met drank en jou een veilig thuis geven) maar nu hoeft dat niet meer zo te zijn. Maak jezelf los ervan, denk bij jezelf: ik ben die persoon niet meer, ik ben niet afhankelijk van hem (ook niet qua gevoelens) en enige reden dat ik hier kom is om dat hij mijn vader is of wat jouw reden dan ook is. Dit zou ik wel alleen doen als contact verbreken eigenlijk niet is wat je wil doen. Als je zoiets hebt van nou hij barst maar, dan weet dat je daar alle recht toe hebt. Niemand op de wereld, ook al zijn het je ouders, mogen je zo behandelen. Daar heb je absoluut gelijk in. Ik zou zelf bang zijn dat ik spijt zou krijgen als ik helemaal geen contact had. Ik zou het eerder beperken tot enkele contact momenten en op momenten dat ik mij sterk genoeg voel. Sterkte, zoiets zijn altijd heftige dingen.
zondag 5 augustus 2018 om 19:59
Ik heb alweer een jaar of dertig geleden het contact met mijn vader beëindigd. Uitstekende keuze, geen last van, geen schuldgevoel en niemand die er commentaar op heeft. Want wie zou daar iets van moeten vinden? Het is gewoon geen issue. Ik heb ook geen contact met de bewoners van Kerkstraat 42, Houten.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zondag 5 augustus 2018 om 19:59
Ik weet zeker dat bij ons mensen dat zeker gezien hebben, maar als kind hoor je het contact niet te verbreken.Claudia2010 schreef: ↑05-08-2018 19:50Ik krijg nu al commentaar dat ik te weinig langskom en weinig voor hem doe. Hij is er vroeger (en nu!) nooit voor mij geweest, heeft niemand dat dan gezien!? (Denk ik dan)
Vrienden en familie hadden allemaal het contact met hem verbroken, maar ik kreeg bij zijn uitvaart toch nog een sneer dat ik hem zo'n pijn had gedaan door het contact te verbreken.
Mensen zijn echt gek soms hoor.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 5 augustus 2018 om 20:01
Het blijft wel je vader, ondanks alles.
Ik zou hem niet uit mijn leven bannen. Op een dag is hij er niet meer, he?
Je kunt hooguit het contact enigzins beperken als je het echt niet meer aankan. Probeer hem niets kwalijk te nemen, hij weet niet beter.
Wat Rainbo dus ook al schreef. Echt, je kunt je zo vergissen als je hem nu wegduwt en daar moet je dan je hele leven verder mee. Liever dan maar "voor de goede orde" wat incasseren.
Ik zou hem niet uit mijn leven bannen. Op een dag is hij er niet meer, he?
Je kunt hooguit het contact enigzins beperken als je het echt niet meer aankan. Probeer hem niets kwalijk te nemen, hij weet niet beter.
Wat Rainbo dus ook al schreef. Echt, je kunt je zo vergissen als je hem nu wegduwt en daar moet je dan je hele leven verder mee. Liever dan maar "voor de goede orde" wat incasseren.
zondag 5 augustus 2018 om 20:01
Of niet.
Dit is in de loop van de jaren zó vaak tegen me gezegd. Toen ik hoorde dat mijn vader dood was, was het eerste wat ik dacht: o jee, nu ga ik erachter komen of al die mensen gelijk hadden.
Maar tot op de dag van vandaag, ruim 17 jaar later, nog nooit spijt gehad.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 5 augustus 2018 om 20:03
Ik bracht het als: beste pa, laat nog eens van je horen als je klaar bent met je zelfmedelijden, het uitdelen van schuldgevoel en het mij veroordelen om hoe ik leef. Echt lijkt me fijn. Oh ja, en excuses. Misschien kinderachtig, maar zonder die excuses ben je niet welkom en zie je mij niet meer. Fijn leven nog!
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
