Kinderen
alle pijlers
2 is genoeg - kletstopic
maandag 6 augustus 2018 om 09:33
Dit topic is bedoeld voor alle ouders met twee kinderen. Waarom heb je gekozen voor een tweede? Wanneer wist je dat er geen derde meer bijkwam? Waren dit bewuste keuzes, of kwam het door andere factoren? Wat zijn positieve kanten aan het hebben van twee kinderen en tegen welke vooroordelen loop je aan?
Ik denk dat er genoeg onderwerpen zijn waar we het gezellig over kunnen hebben.
Kritiek op het hebben van twee kinderen graag in het discussietopic gezinsplanning. Ouders met meer of minder kinderen of afkomstig uit gezinnen met twee kinderen die hier kritiek op willen uiten verwijs ik ook graag naar het andere topic.
Hier houden we het graag gezellig!!
Ik denk dat er genoeg onderwerpen zijn waar we het gezellig over kunnen hebben.
Kritiek op het hebben van twee kinderen graag in het discussietopic gezinsplanning. Ouders met meer of minder kinderen of afkomstig uit gezinnen met twee kinderen die hier kritiek op willen uiten verwijs ik ook graag naar het andere topic.
Hier houden we het graag gezellig!!
anoniem_371963 wijzigde dit bericht op 06-08-2018 13:36
68.57% gewijzigd
zondag 12 augustus 2018 om 20:00
Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat gemist heb.Muntjeinmijnbroekzak schreef: ↑12-08-2018 19:08Tja, dan had ze anderen al tijden niet zelf zo moeten treiteren en pesten, onder deze en oude nicks. Ze is zelfs dit hele topic begonnen om te treiteren. Ze heeft haar lesje geloof ik wel geleerd. Hoop ik.
Nu probeert ze ineens nog een beetje lollig mee te doen, maar ze heeft mensen echt gekwetst met haar posts.
Het heeft in ieder geval voor wat vermaak gezorgd
Ben gestopt met lezen bij pagina 10.
zondag 12 augustus 2018 om 20:02
En nu vrees ik ineens dat ik weet welke haar oude Nick isMuntjeinmijnbroekzak schreef: ↑12-08-2018 19:08Tja, dan had ze anderen al tijden niet zelf zo moeten treiteren en pesten, onder deze en oude nicks. Ze is zelfs dit hele topic begonnen om te treiteren. Ze heeft haar lesje geloof ik wel geleerd. Hoop ik.
Nu probeert ze ineens nog een beetje lollig mee te doen, maar ze heeft mensen echt gekwetst met haar posts.
Het heeft in ieder geval voor wat vermaak gezorgd
. Maar ik mag niet Nick hinten toch
zondag 12 augustus 2018 om 20:09
Je gaat me nou toch niet vertellen dat nog altijd het kwartje niet is gevallen hè? Ik doe nog 1 poging:Ikigai schreef: ↑12-08-2018 19:17Ja jottem, want dat soort topics bestaan nog niet genoeg. Man, ik hoor niet anders dan hoe vermoeiend het moederschap wel niet is. En als je het allemaal prima afgaat, dan mag je dat niet zeggen, want dan ben je niet 'echt'.
'Echt' ben je kennelijk alleen als je loopt te zeiken. Nou, dan maar niet echt. Ik vind het moederschap heel waardevol en mooi, maar dat is zo'n taboe geworden.
Mensen komen nou eenmaal meestal op een forum om dingen te vragen waar ze tegenaanlopen (van grote opvoedproblemen tot 'wat zal ik geven voor de verjaardag van mijn kind') of om herkenning en meeleven te vinden als ze heftige (of minder heftige) dingen meemaken. Niet alleen op de kinder-pijler, maar op alle pijlers, kijk maar eens rond. Dagelijks-leven-verhaaltjes over lekker in de tuin zitten zetten de meeste mensen op Facebook of in hun dagboek, of ze vertellen het aan hun moeder als ze 's avonds belt. Zou je misschien eens vaker moeten doen. Wat je hier op het forum schrijft hoeft geen precieze afspiegeling van je leven te zijn. Liever niet zelfs, want ik vind de meeste dagelijkse dingen van gewone mensen dodelijk saai om te lezen. Ik hoef niet te weten hoe vaak Truusje naar de wc is geweest, dat Thea zo genoten heeft van haar koffie en Mieke de weekendboodschappen weer binnen heeft.
Verder is het geen taboe om het moederschap waardevol en mooi te vinden, wel is het totaal onrealistisch om het 100% waardevol en mooi te vinden. Dat weet je zelf ook best. En het is heel irritant als iemand schrijft dat ze iets moeilijk vindt en een ander daar direct overheenwalst met dat zíj het helemaal niet moeilijk vindt omdat zíj het tenminste wel goed aanpakt, op een betweterig toontje. Lees je posts nog eens na en zie dat je dat nogal vaak doet.
Tenslotte hangt het nogal af van in welk topic je iets plaatst. In een 'hoe was jouw dag?' topic is het bijv. prima om gezellige verhalen te vertellen, maar het is niet erg empathisch om - om maar een voorbeeld te schetsen - in een 'ik heb kanker en nog maar kort te leven' topic te gaan vertellen over dat jij gelukkig geen kanker hebt en dat je daar zo blij mee bent (en dat het je eigen verdienste is doordat je zo gezond leeft). En dus ook niet om in een topic over 1 of 3 kinderen door te zagen dat enkel 2 kinderen goed zou zijn en iedereen daarnaar zou moeten streven. Zeker niet als mensen je vertellen dat het hen kwetst of dat ze het irritant vinden. Als iemand in het dagelijks leven zoiets tegen je zegt dan ga je toch ook niet gewoon door?
Er zijn zat mensen die tussen alle vragen en moeilijkheden die mensen hier delen wel eens iets schrijven over dat ze hun kind(eren) lief en waardevol vinden (zelfs in dit topic diverse mooie echte voorbeelden van gezien), maar doe dat waar het op z'n plek is, zonder jouw mening en idealen als de enige standaard te zien waar iedereen zich aan zou moeten conformeren en zonder anderen af te zeiken en te kwetsen.
zondag 12 augustus 2018 om 20:19
Mijn man zei laatst tegen mij
Ik wilde iets opzoeken over borstvoeding en toen kwam ik bij een vrouwenforum. Mèn wat kunnen vrouwen naar zijn tegen elkaar! Als iemand komt met problemen bij het voeden is er altijd wel één die zegt "Nou, dat herken ik helemáál niet! Ik vond het héérlijk om borstvoeding te geven!"
Ik denk dat ik weet wiens posts hij gelezen heeft
Ik wilde iets opzoeken over borstvoeding en toen kwam ik bij een vrouwenforum. Mèn wat kunnen vrouwen naar zijn tegen elkaar! Als iemand komt met problemen bij het voeden is er altijd wel één die zegt "Nou, dat herken ik helemáál niet! Ik vond het héérlijk om borstvoeding te geven!"
Ik denk dat ik weet wiens posts hij gelezen heeft
zondag 12 augustus 2018 om 20:26
nicole123 schreef: ↑12-08-2018 20:09Je gaat me nou toch niet vertellen dat nog altijd het kwartje niet is gevallen hè? Ik doe nog 1 poging:
Mensen komen nou eenmaal meestal op een forum om dingen te vragen waar ze tegenaanlopen (van grote opvoedproblemen tot 'wat zal ik geven voor de verjaardag van mijn kind') of om herkenning en meeleven te vinden als ze heftige (of minder heftige) dingen meemaken. Niet alleen op de kinder-pijler, maar op alle pijlers, kijk maar eens rond. Dagelijks-leven-verhaaltjes over lekker in de tuin zitten zetten de meeste mensen op Facebook of in hun dagboek, of ze vertellen het aan hun moeder als ze 's avonds belt. Zou je misschien eens vaker moeten doen. Wat je hier op het forum schrijft hoeft geen precieze afspiegeling van je leven te zijn. Liever niet zelfs, want ik vind de meeste dagelijkse dingen van gewone mensen dodelijk saai om te lezen. Ik hoef niet te weten hoe vaak Truusje naar de wc is geweest, dat Thea zo genoten heeft van haar koffie en Mieke de weekendboodschappen weer binnen heeft.
Verder is het geen taboe om het moederschap waardevol en mooi te vinden, wel is het totaal onrealistisch om het 100% waardevol en mooi te vinden. Dat weet je zelf ook best. En het is heel irritant als iemand schrijft dat ze iets moeilijk vindt en een ander daar direct overheenwalst met dat zíj het helemaal niet moeilijk vindt omdat zíj het tenminste wel goed aanpakt, op een betweterig toontje. Lees je posts nog eens na en zie dat je dat nogal vaak doet.
Tenslotte hangt het nogal af van in welk topic je iets plaatst. In een 'hoe was jouw dag?' topic is het bijv. prima om gezellige verhalen te vertellen, maar het is niet erg empathisch om - om maar een voorbeeld te schetsen - in een 'ik heb kanker en nog maar kort te leven' topic te gaan vertellen over dat jij gelukkig geen kanker hebt en dat je daar zo blij mee bent (en dat het je eigen verdienste is doordat je zo gezond leeft). En dus ook niet om in een topic over 1 of 3 kinderen door te zagen dat enkel 2 kinderen goed zou zijn en iedereen daarnaar zou moeten streven. Zeker niet als mensen je vertellen dat het hen kwetst of dat ze het irritant vinden. Als iemand in het dagelijks leven zoiets tegen je zegt dan ga je toch ook niet gewoon door?
Er zijn zat mensen die tussen alle vragen en moeilijkheden die mensen hier delen wel eens iets schrijven over dat ze hun kind(eren) lief en waardevol vinden (zelfs in dit topic diverse mooie echte voorbeelden van gezien), maar doe dat waar het op z'n plek is, zonder jouw mening en idealen als de enige standaard te zien waar iedereen zich aan zou moeten conformeren en zonder anderen af te zeiken en te kwetsen.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
zondag 12 augustus 2018 om 20:26
nicole123 schreef: ↑12-08-2018 20:09Je gaat me nou toch niet vertellen dat nog altijd het kwartje niet is gevallen hè? Ik doe nog 1 poging:
Mensen komen nou eenmaal meestal op een forum om dingen te vragen waar ze tegenaanlopen (van grote opvoedproblemen tot 'wat zal ik geven voor de verjaardag van mijn kind') of om herkenning en meeleven te vinden als ze heftige (of minder heftige) dingen meemaken. Niet alleen op de kinder-pijler, maar op alle pijlers, kijk maar eens rond. Dagelijks-leven-verhaaltjes over lekker in de tuin zitten zetten de meeste mensen op Facebook of in hun dagboek, of ze vertellen het aan hun moeder als ze 's avonds belt. Zou je misschien eens vaker moeten doen. Wat je hier op het forum schrijft hoeft geen precieze afspiegeling van je leven te zijn. Liever niet zelfs, want ik vind de meeste dagelijkse dingen van gewone mensen dodelijk saai om te lezen. Ik hoef niet te weten hoe vaak Truusje naar de wc is geweest, dat Thea zo genoten heeft van haar koffie en Mieke de weekendboodschappen weer binnen heeft.
Verder is het geen taboe om het moederschap waardevol en mooi te vinden, wel is het totaal onrealistisch om het 100% waardevol en mooi te vinden. Dat weet je zelf ook best. En het is heel irritant als iemand schrijft dat ze iets moeilijk vindt en een ander daar direct overheenwalst met dat zíj het helemaal niet moeilijk vindt omdat zíj het tenminste wel goed aanpakt, op een betweterig toontje. Lees je posts nog eens na en zie dat je dat nogal vaak doet.
Tenslotte hangt het nogal af van in welk topic je iets plaatst. In een 'hoe was jouw dag?' topic is het bijv. prima om gezellige verhalen te vertellen, maar het is niet erg empathisch om - om maar een voorbeeld te schetsen - in een 'ik heb kanker en nog maar kort te leven' topic te gaan vertellen over dat jij gelukkig geen kanker hebt en dat je daar zo blij mee bent (en dat het je eigen verdienste is doordat je zo gezond leeft). En dus ook niet om in een topic over 1 of 3 kinderen door te zagen dat enkel 2 kinderen goed zou zijn en iedereen daarnaar zou moeten streven. Zeker niet als mensen je vertellen dat het hen kwetst of dat ze het irritant vinden. Als iemand in het dagelijks leven zoiets tegen je zegt dan ga je toch ook niet gewoon door?
Er zijn zat mensen die tussen alle vragen en moeilijkheden die mensen hier delen wel eens iets schrijven over dat ze hun kind(eren) lief en waardevol vinden (zelfs in dit topic diverse mooie echte voorbeelden van gezien), maar doe dat waar het op z'n plek is, zonder jouw mening en idealen als de enige standaard te zien waar iedereen zich aan zou moeten conformeren en zonder anderen af te zeiken en te kwetsen.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
zondag 12 augustus 2018 om 20:27
Fragolisa schreef: ↑12-08-2018 20:19Mijn man zei laatst tegen mij
Ik wilde iets opzoeken over borstvoeding en toen kwam ik bij een vrouwenforum. Mèn wat kunnen vrouwen naar zijn tegen elkaar! Als iemand komt met problemen bij het voeden is er altijd wel één die zegt "Nou, dat herken ik helemáál niet! Ik vond het héérlijk om borstvoeding te geven!"
Ik denk dat ik weet wiens posts hij gelezen heeft
zondag 12 augustus 2018 om 20:30
anoniem_372094 wijzigde dit bericht op 12-08-2018 20:36
11.26% gewijzigd
zondag 12 augustus 2018 om 20:33
Aaaamenlux- schreef: ↑12-08-2018 19:58Ik vind het moederschap prachtigen vergeet ook gauw de driftbuien, slapeloze nachten de onzekerheid en het gepruts van het begin enzo, daar ligt voor mij absoluut niet de focus.
Maar dat betekent niet dat ik niet kan zeggen ‘I feel ya, sister’ als een vrouw wanhopig is door een baby die elk uur aan de borst wil, of een moeder vreselijk uit haar slof schiet als haar peuter voor de vierde keer die dag woedend iets door de kamer smijt.
Wat jij mist, Ikigai, is niet positiviteit van andere moeders, maar het begrip dat mensen even willen spuien.
En ja, zeker Nederlanders kunnen best zeikerds zijn. Maar de meeste vrouwen die ik ken en die ik hier lees zijn gelukkige moeders die zielsveel van hun kind(eren) houden. Maar die datzelfde kind met liefde achter het behang plakken als het weer eens in een of andere fase zit.
Daar begrip voor tonen, en jouw eigen momlife-momenten delen, je kwetsbaarheid en imperfectie tonen, dat maakt je menselijk en toegankelijk. En maakt dat mensen zeggen ‘wauw, wat heerlijk!’ Als je een taart zit te bakken in je tuin met je kinderen.
Woedeaanvallen, rotzooi, kots en diarree, tandjes, slapeloze nachten, het hoort allemaal net zo hard bij het moederschap als mollige armpjes om je nek, snotterige kwijlkusjes, gillen van de pret en het snoetje van je vol overgave slapende koter ‘s avonds voor je naar bed gaat.
Dat (h)erkennen maakt je idd menselijk.
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
zondag 12 augustus 2018 om 20:48
Woedeaanvallen, rotzooi, kots en diarree, tandjes, slapeloze nachten, het hoort allemaal net zo hard bij het moederschap als mollige armpjes om je nek, snotterige kwijlkusjes, gillen van de pret en het snoetje van je vol overgave slapende koter ‘s avonds voor je naar bed gaat.
Ik kopieer dit stukje even van het bericht dat Lux schreef. Ik ben het hier helemaal mee eens, met als enige verschil dat je zelf de keuze maakt in hoeverre je je hierdoor laat meeslepen. Je kunt jezelf volledig verliezen in die dingen, of je kunt 's ochtends bij het ontwaken denken: 'mooi, weer een nieuwe dag' en eens fijn een flink stuk gaan wielrennen om je hoofd leeg te laten waaien.
Ik zie veel te veel moeders voor de eerste optie gaan en dat vind ik zo zonde. Deze jaren komen niet meer terug. Jammer om dan in die negativiteit te blijven hangen.
Ik kopieer dit stukje even van het bericht dat Lux schreef. Ik ben het hier helemaal mee eens, met als enige verschil dat je zelf de keuze maakt in hoeverre je je hierdoor laat meeslepen. Je kunt jezelf volledig verliezen in die dingen, of je kunt 's ochtends bij het ontwaken denken: 'mooi, weer een nieuwe dag' en eens fijn een flink stuk gaan wielrennen om je hoofd leeg te laten waaien.
Ik zie veel te veel moeders voor de eerste optie gaan en dat vind ik zo zonde. Deze jaren komen niet meer terug. Jammer om dan in die negativiteit te blijven hangen.
zondag 12 augustus 2018 om 20:49
Heel mooi gezegd lux!lux- schreef: ↑12-08-2018 19:58Ik vind het moederschap prachtig
Maar dat betekent niet dat ik niet kan zeggen ‘I feel ya, sister’ als een vrouw wanhopig is door een baby die elk uur aan de borst wil, of een moeder vreselijk uit haar slof schiet als haar peuter voor de vierde keer die dag woedend iets door de kamer smijt.
Wat jij mist, Ikigai, is niet positiviteit van andere moeders, maar het begrip dat mensen even willen spuien.
En ja, zeker Nederlanders kunnen best zeikerds zijn. Maar de meeste vrouwen die ik ken en die ik hier lees zijn gelukkige moeders die zielsveel van hun kind(eren) houden. Maar die datzelfde kind met liefde achter het behang plakken als het weer eens in een of andere fase zit.
Daar begrip voor tonen, en jouw eigen momlife-momenten delen, je kwetsbaarheid en imperfectie tonen, dat maakt je menselijk en toegankelijk. En maakt dat mensen zeggen ‘wauw, wat heerlijk!’ Als je een taart zit te bakken in je tuin met je kinderen.
Woedeaanvallen, rotzooi, kots en diarree, tandjes, slapeloze nachten, het hoort allemaal net zo hard bij het moederschap als mollige armpjes om je nek, snotterige kwijlkusjes, gillen van de pret en het snoetje van je vol overgave slapende koter ‘s avonds voor je naar bed gaat.
Dat (h)erkennen maakt je idd menselijk.
zondag 12 augustus 2018 om 20:52
Je bent weer een beetje selectief aan het reageren. Heb je de rest van de post van Lux en mijn post ook gelezen? En wie zegt dat mensen zich hier helemaal in verliezen? Dat maak je er echt zelf van hoor.Ikigai schreef: ↑12-08-2018 20:48Woedeaanvallen, rotzooi, kots en diarree, tandjes, slapeloze nachten, het hoort allemaal net zo hard bij het moederschap als mollige armpjes om je nek, snotterige kwijlkusjes, gillen van de pret en het snoetje van je vol overgave slapende koter ‘s avonds voor je naar bed gaat.
Ik kopieer dit stukje even van het bericht dat Lux schreef. Ik ben het hier helemaal mee eens, met als enige verschil dat je zelf de keuze maakt in hoeverre je je hierdoor laat meeslepen. Je kunt jezelf volledig verliezen in die dingen, of je kunt 's ochtends bij het ontwaken denken: 'mooi, weer een nieuwe dag' en eens fijn een flink stuk gaan wielrennen om je hoofd leeg te laten waaien.
Ik zie veel te veel moeders voor de eerste optie gaan en dat vind ik zo zonde. Deze jaren komen niet meer terug. Jammer om dan in die negativiteit te blijven hangen.
zondag 12 augustus 2018 om 20:52
Je leert niet echt van wat er hier geschreven wordt hè?Ikigai schreef: ↑12-08-2018 20:48Woedeaanvallen, rotzooi, kots en diarree, tandjes, slapeloze nachten, het hoort allemaal net zo hard bij het moederschap als mollige armpjes om je nek, snotterige kwijlkusjes, gillen van de pret en het snoetje van je vol overgave slapende koter ‘s avonds voor je naar bed gaat.
Ik kopieer dit stukje even van het bericht dat Lux schreef. Ik ben het hier helemaal mee eens, met als enige verschil dat je zelf de keuze maakt in hoeverre je je hierdoor laat meeslepen. Je kunt jezelf volledig verliezen in die dingen, of je kunt 's ochtends bij het ontwaken denken: 'mooi, weer een nieuwe dag' en eens fijn een flink stuk gaan wielrennen om je hoofd leeg te laten waaien.
Ik zie veel te veel moeders voor de eerste optie gaan en dat vind ik zo zonde. Deze jaren komen niet meer terug. Jammer om dan in die negativiteit te blijven hangen.
Mensen vallen over je kwetsende posts, en over je ietwat eenzijdige omschrijvingen van je dagelijks leven.
The only person you can truly rely on is you. What a nightmare.
Week 22 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 22 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 12 augustus 2018 om 20:54
Wat fijn dat jij altijd en altijd zo zen bent en heerlijk op je eigen tijd je wielrenfiets kan pakken om eruit te kunnen!Ikigai schreef: ↑12-08-2018 20:48Woedeaanvallen, rotzooi, kots en diarree, tandjes, slapeloze nachten, het hoort allemaal net zo hard bij het moederschap als mollige armpjes om je nek, snotterige kwijlkusjes, gillen van de pret en het snoetje van je vol overgave slapende koter ‘s avonds voor je naar bed gaat.
Ik kopieer dit stukje even van het bericht dat Lux schreef. Ik ben het hier helemaal mee eens, met als enige verschil dat je zelf de keuze maakt in hoeverre je je hierdoor laat meeslepen. Je kunt jezelf volledig verliezen in die dingen, of je kunt 's ochtends bij het ontwaken denken: 'mooi, weer een nieuwe dag' en eens fijn een flink stuk gaan wielrennen om je hoofd leeg te laten waaien.
Ik zie veel te veel moeders voor de eerste optie gaan en dat vind ik zo zonde. Deze jaren komen niet meer terug. Jammer om dan in die negativiteit te blijven hangen.
Daar kunnen échte moeders met échte kinderen een voorbeeld aan nemen.
zondag 12 augustus 2018 om 20:56
Als ik mijn enige kind als het mooiste dat mij ooit is overkomen omschrijf ben jij het die mij moet vertellen dat ik altijd een gemis zal ervaren. Wie is hier op een negatieve manier bezig, Ikiga?! Wederom iets met een zwarte pot en een ketel.
En verder lieve Lux: wat een pracht post! Moest er bijna een beetje van huilen. Zo is het maar net!
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
zondag 12 augustus 2018 om 20:57
zondag 12 augustus 2018 om 20:59
En verder: denk je nou echt dat als jij positief schrijft over je gezin als iemand hier een probleem of vraag onder de aandacht brengt anderen hier denken: goh, ik blijf zo hangen in mijn negativiteit, laat ik eens een voorbeeld nemen aan Ikigai? Zelfs al bedoel je het verschrikkelijk goed, omdat je zo begaan bent met al die moeders die zo lijden onder hun gezin, je ziet wat voor effect je posts hebben, toch? En niet 1x, maar al tijden. Misschien een eye-opener voor je, maar als tientallen mensen aangeven dat je posts irritant, kwetsend en niet-helpend zijn, dan ZIJN ze zeer hoogstwaarschijnlijk irritant, kwetsend en niet-helpend.
