Scheiden
maandag 20 augustus 2018 om 23:23
Fijn!
“Voordeel” als to gaat scheiden is dat er weer een soort van toekomst komt. Rust in huis, regeling voor de schulden(mogelijk na een paar jaar WSNP schuldenvrij), kinderen die weer een fijn thuis hebben. Kans dat to partneralimentatie moet gaan betalen is nihil gezien haar inkomen, advocaat met subsidie nemen aangezien man toch niets wil regelen en het huis opeisen want dat is passender voor to met kinderen dan voor man alleen. Ik begrijp het heel goed dat to niet meer zo verder wil en kan.
dinsdag 21 augustus 2018 om 08:28
Wat een verhaal TO, ik snap heel goed dat de grens voor jou bereikt is. Je hebt contact met een advocaat, heel goed. Ik zou ook kijken naar een maatschappelijkwerker oid. Hopelijk kunnen deze mensen je helpen met het totale plaatje. Maak een vragenlijstje.
Op wiens naam staat het huurhuis? Wat vindt de verhuurder van de situatie? Soms mag 1 persoon nml niet wonen in een huis met 3 slaapkamers. Anders moet het contract sowieso worden veranderd. In het ergste geval moet jij iets anders huren. Met 2 kinderen kun je het tijdelijk misschien redden met 1 slaapkamer en zelf op een slaapbank in de woonkamer gaan slapen. Tot je iets beters vindt.
Werk en opvang. Als je werkt heb je recht op opvangtoeslag. Doe een proefberekening?
Ik hoop dat je snel stappen kunt maken. Soms is zo'n situatie de wake up call die iemand nodig heeft. Misschien komt hij eindelijk in beweging als niemand het meer voor hem doet.
Op wiens naam staat het huurhuis? Wat vindt de verhuurder van de situatie? Soms mag 1 persoon nml niet wonen in een huis met 3 slaapkamers. Anders moet het contract sowieso worden veranderd. In het ergste geval moet jij iets anders huren. Met 2 kinderen kun je het tijdelijk misschien redden met 1 slaapkamer en zelf op een slaapbank in de woonkamer gaan slapen. Tot je iets beters vindt.
Werk en opvang. Als je werkt heb je recht op opvangtoeslag. Doe een proefberekening?
Ik hoop dat je snel stappen kunt maken. Soms is zo'n situatie de wake up call die iemand nodig heeft. Misschien komt hij eindelijk in beweging als niemand het meer voor hem doet.
dinsdag 21 augustus 2018 om 08:36
Is dit een koophuis of een huurhuis?
Als het huur is, wie is de hoofdbewoner?
Als het koop is, voorlopige voorzieningen aanvragen. Als hij de kinderen toch niet wil, moet jij met de kinderen in dit huis blijven wonen.
Ik ben geen voorstander van scheiden maar dit is waanzin. Deze man brengt je steeds verder in de problemen!
Ga ft werken als het kan en ga de schuldsamering in. Dan maar alleen alle schulden. Het is niet anders.
Heel veel succes
Als het huur is, wie is de hoofdbewoner?
Als het koop is, voorlopige voorzieningen aanvragen. Als hij de kinderen toch niet wil, moet jij met de kinderen in dit huis blijven wonen.
Ik ben geen voorstander van scheiden maar dit is waanzin. Deze man brengt je steeds verder in de problemen!
Ga ft werken als het kan en ga de schuldsamering in. Dan maar alleen alle schulden. Het is niet anders.
Heel veel succes
dinsdag 21 augustus 2018 om 08:39
Ik vind het verstandig dat je gaat scheiden. Bij partneralimentatie wordt gekeken naar het gezamenlijke inkomen tijdens het huwelijk. Dus eerst scheiden, dan meer gaan werken.
Gezamenlijke schuld: netjes door tweeën delen. Hij gaat zijn deel niet betalen en daar ben jij dan vervolgens aansprakelijk voor - maar bij een eventuele partneralimentatie aanvraag in de toekomst valt het misschien te verrekenen?
Verder: aan een dood paard trekken heeft weinig zin, dus ik zou daar inderdaad maar eens mee ophouden en doorgaan met je leven. Of het nu for better or for worse is of niet.
Gezamenlijke schuld: netjes door tweeën delen. Hij gaat zijn deel niet betalen en daar ben jij dan vervolgens aansprakelijk voor - maar bij een eventuele partneralimentatie aanvraag in de toekomst valt het misschien te verrekenen?
Verder: aan een dood paard trekken heeft weinig zin, dus ik zou daar inderdaad maar eens mee ophouden en doorgaan met je leven. Of het nu for better or for worse is of niet.
dinsdag 21 augustus 2018 om 09:09
Jezus, houdt eens op met haar na te trappen.
Ik gok maar zo dat hij toen niet depressief was. Zij doet haar best, hij wil niets en nu is ineens alles haar schuld? Hij heeft geen verantwoording? Toch minstens om zichzelf eens te (laten) helpen, lijkt me zo.
TO, ik snap helemaal dat je dit niet meer trekt. Zoek professionele hulp. Advocaat, maar ga ook eens bij de huisarts langs, voor jezelf en je kinderen. Niet dat jij gelijk, naast alles wat je doet, ook nog psychische hulp moet zoeken, maar het kan lekker zijn af en toe eens te kunnen praten met een huisartsondersteuner, of wie dan ook.
Of probeer maatschappelijk werk. Dat jij niet ook over een aantal jaren, als het stof is gaan liggen, ineens met een burnout zit ofzo.
Later is nu
dinsdag 21 augustus 2018 om 09:18
Maar als TO zo doorgaat, wordt ze misschien zelf wel depressief. Of ze krijgt een burn-out. En dan zijn 2 kinderen hiervan de klos.
Later is nu
dinsdag 21 augustus 2018 om 09:25
En dat maakt dat álle situaties zijn zoals de jouwe en jij met veroordelingen aan de kant kan blijven staan trappen naar iemand, die het moeilijk heeft en alles probeert om het hoofd boven water te houden.
Nou, chapeau. Topper.
Later is nu
dinsdag 21 augustus 2018 om 09:33
+1
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
dinsdag 21 augustus 2018 om 09:36
Wat een nare situatie TO!
Als jij denkt gelukkiger te zijn en meer rust te krijgen als je gaat scheiden is dat misschien wel beter. Ook voor je kinderen, want misschien voelen zij wel de situatie en de spanningen aan. Vervelend voor je (depressieve) man, maar als hij niet aan zichzelf wilt werken is het een uitzichtloze situatie.
Met het systeem in Nederland lukt het meestal wel om rond te komen, al zal je iedere euro moeten omdraaien. Maar wie weet, lukt het je naar verloop van tijd om zelf iets op te bouwen.
Als jij denkt gelukkiger te zijn en meer rust te krijgen als je gaat scheiden is dat misschien wel beter. Ook voor je kinderen, want misschien voelen zij wel de situatie en de spanningen aan. Vervelend voor je (depressieve) man, maar als hij niet aan zichzelf wilt werken is het een uitzichtloze situatie.
Met het systeem in Nederland lukt het meestal wel om rond te komen, al zal je iedere euro moeten omdraaien. Maar wie weet, lukt het je naar verloop van tijd om zelf iets op te bouwen.
Those who don’t believe in magic will never find it
dinsdag 21 augustus 2018 om 09:55
Ik ben de partner met depressies. En ik doe alles om het voor mijn gezin zo min mogelijk negatief effect te hebben.
De kinderen van 12 en 6 weten het niet eens.
Wel dat ik niet alle prikkels goed kan hebben en soms erg moe ben. Maar verder niet. Dat komt misschien als ze veel ouder zijn. Gas er ook niet geheimzinnig overdoen denk ik.
Therapie, sport, dieet, leefwijze en goed dingen plannen en medicatie indien nodig.
Praten met partner.
Je mag dat op zijn minst verwachten van je man. Ook al is hij ziek.
En je mag om elke reden stoppen met een relatie. Al is het met kinderen wel fijn als dat niet zomaar om niks is.
Maar dit klinkt echt als ongezond voor jou en je kinderen. Al jaren. Dan mag je echt kiezen voor een fijner leven voor hen. En jou.
Je hoeft echt niet de rest van je leven bij iemand blijven, alleen omdat die ziek is. En zeker niet als die persoon zelf niks wil.
Ook word veel moeilijk gedrag toegeschreven aan depressies terwijl het gewoon karakterdingen zijn.
Als je geen psychoses hebt en een redelijk IQ weet je wel wat je moet doen als je zo ziek bent.
Als iemand dan kiest om dat niet te willen, ook niet voor het gezin.. dan mag de ander ook een keuze maken.
Sterkte. Zelfs als de depressieve partner zeg ik je dat ik snap dat dit vreselijk moet voelen.
De kinderen van 12 en 6 weten het niet eens.
Wel dat ik niet alle prikkels goed kan hebben en soms erg moe ben. Maar verder niet. Dat komt misschien als ze veel ouder zijn. Gas er ook niet geheimzinnig overdoen denk ik.
Therapie, sport, dieet, leefwijze en goed dingen plannen en medicatie indien nodig.
Praten met partner.
Je mag dat op zijn minst verwachten van je man. Ook al is hij ziek.
En je mag om elke reden stoppen met een relatie. Al is het met kinderen wel fijn als dat niet zomaar om niks is.
Maar dit klinkt echt als ongezond voor jou en je kinderen. Al jaren. Dan mag je echt kiezen voor een fijner leven voor hen. En jou.
Je hoeft echt niet de rest van je leven bij iemand blijven, alleen omdat die ziek is. En zeker niet als die persoon zelf niks wil.
Ook word veel moeilijk gedrag toegeschreven aan depressies terwijl het gewoon karakterdingen zijn.
Als je geen psychoses hebt en een redelijk IQ weet je wel wat je moet doen als je zo ziek bent.
Als iemand dan kiest om dat niet te willen, ook niet voor het gezin.. dan mag de ander ook een keuze maken.
Sterkte. Zelfs als de depressieve partner zeg ik je dat ik snap dat dit vreselijk moet voelen.
dinsdag 21 augustus 2018 om 10:37
Ik vind je soms enorm bot uit de hoek komen, maar wat een mooie reactie is dit. Heel veel respect voor hoe jij ermee omgaat. (Heb van dichtbij bij iemand gezien hoe zwaar het kan zijn om een depressie te hebben én moeder te zijn.)Lucifer2018 schreef: ↑21-08-2018 09:55Ik ben de partner met depressies. En ik doe alles om het voor mijn gezin zo min mogelijk negatief effect te hebben.
De kinderen van 12 en 6 weten het niet eens.
Wel dat ik niet alle prikkels goed kan hebben en soms erg moe ben. Maar verder niet. Dat komt misschien als ze veel ouder zijn. Gas er ook niet geheimzinnig overdoen denk ik.
Therapie, sport, dieet, leefwijze en goed dingen plannen en medicatie indien nodig.
Praten met partner.
Je mag dat op zijn minst verwachten van je man. Ook al is hij ziek.
En je mag om elke reden stoppen met een relatie. Al is het met kinderen wel fijn als dat niet zomaar om niks is.
Maar dit klinkt echt als ongezond voor jou en je kinderen. Al jaren. Dan mag je echt kiezen voor een fijner leven voor hen. En jou.
Je hoeft echt niet de rest van je leven bij iemand blijven, alleen omdat die ziek is. En zeker niet als die persoon zelf niks wil.
Ook word veel moeilijk gedrag toegeschreven aan depressies terwijl het gewoon karakterdingen zijn.
Als je geen psychoses hebt en een redelijk IQ weet je wel wat je moet doen als je zo ziek bent.
Als iemand dan kiest om dat niet te willen, ook niet voor het gezin.. dan mag de ander ook een keuze maken.
Sterkte. Zelfs als de depressieve partner zeg ik je dat ik snap dat dit vreselijk moet voelen.
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
dinsdag 21 augustus 2018 om 13:04
Ja dat kan. Ondanks het feit dat ik alles heb vastliggen in een door ex getekend convenant weigerde hij
contact met de kinderen. Heel soms gingen ze een weekend als het hem uitkwam en daar bleef het bij.
Vaders hebben rechten, geen plichten voor wat betreft de omgang.
dinsdag 21 augustus 2018 om 17:00
dinsdag 21 augustus 2018 om 17:24
Face it. Hij heeft jou voor zijn comfort. Je voorziet hem van een dak boven zijn hoofd en van voedsel. En verder hou jij het huis schoon. Lekker handig toch?
En ook al is hij depressief, dan is dat nog geen excuus om jou zo uit te buiten en zo egoistisch bezig te zijn. Hij zou aan zichzelf moeten werken. Hij wordt ook zijn eigen ondergang. Maar daar kan jij niets aan veranderen. Dat kan hij alleen zelf maar dat moet hij willen.
En ook al is hij depressief, dan is dat nog geen excuus om jou zo uit te buiten en zo egoistisch bezig te zijn. Hij zou aan zichzelf moeten werken. Hij wordt ook zijn eigen ondergang. Maar daar kan jij niets aan veranderen. Dat kan hij alleen zelf maar dat moet hij willen.
dinsdag 21 augustus 2018 om 17:42
Ik had ook zo’n exemplaar TO en het ging jarenlang van kwaad tot erger. Van een leuke vent veranderde hij geleidelijk in iemand zoals jij beschrijft. Hij wilde heel graag kinderen maar kon ze toen ze er waren eigenlijk niet aan. Hij kon zijn eigen volwassen leven en alles wat daarbij komt kijken nauwelijks aan. Mijn ex wilde wel naar de dokter, hij heeft wat diagnoses gekregen die niet mis zijn maar hij vond het onzin wat hij te horen kreeg. Op het allerdiepste dieptepunt ben ik vertrokken, nadat ik zelf al twee jaar depressief was. Ik kon het niet meer aan. Beste beslissing ooit en ik heb nog geen dag spijt gehad. Hij is nu,jaren later, er nog steeds niet goed aan toe en naarmate hij ouder wordt, gaat het steeds slechter met hem. Hij kan er niets aan doen, eigenlijk heeft hij een mate van een beperking. Maar ik ben blij dat ik mezelf gered heb. Sterkte.
dinsdag 21 augustus 2018 om 18:19
Waarom accepteer je dat?Moedervann2 schreef: ↑21-08-2018 17:06Ook het feit dat hij zo afstandelijk is geen kus...geen knuffel.... hij slaapt op de bank en overdags kan ik niet eens in mijn huiskamer zitten omdat hij daar ligt.
Elke avond zit ik op op de slaapkamer wat tv te kijken het is toch te zot eigenlijk.
dinsdag 21 augustus 2018 om 19:46
Zeker wel. BW 1.377 zegt: Het kind heeft het recht op omgang met zijn ouders en met degene die in een nauwe persoonlijke betrekking tot hem staat. De al dan niet met het gezag belaste ouder heeft het recht op en de verplichting tot omgang met zijn kind.poeziewoezie schreef: ↑21-08-2018 13:04Ja dat kan. Ondanks het feit dat ik alles heb vastliggen in een door ex getekend convenant weigerde hij
contact met de kinderen. Heel soms gingen ze een weekend als het hem uitkwam en daar bleef het bij.
Vaders hebben rechten, geen plichten voor wat betreft de omgang.