financiële verdeling
dinsdag 4 september 2018 om 09:56
Na lang meelezen, zoeken naar hoe anderen het doen, kan ik eigelijk nergens een situatie zoals die van ons vinden.
Hier mijn/ons verhaal en vraag mij dus vooral af hoe anderen het doen in soortgelijke situaties.
Ik, vrouw van 31 met een dochter van 7 uit huwelijk met ex-man. Werk momenteel 32-40 uur in wisseldiensten (13.30-22.00 of 21.30 - 06.00, wisseldiensten dus (plus 2 uur reistijd per dag) verdien helaas niet zo gek veel (1551 bruto op basis van de 32 uur)
Geen alimentatie, ex heeft verschrikkelijk veel schulden gecreëerd tijdens ons huwelijk in gemeenschap van goederen, dat deze op nihil is gesteld, zodat hij deze gaat afbetalen ( al 6 jaar dus geen alimentatie, hij betaald ze minimaal af) en regelmatig komen ze hier langs met als gevolg dat ik ze moet betalen. Ik hamerde dus al op een samenlevingscontract om zijn bezittingen te beschermen voor ik bij hem introk.
Mijn partner met wie ik sinds 2 jaar samen woon, verdient bruto 4x zoveel.
Woonsituatie ; in zijn koopwoning met een hypotheek, ongeveer gelijk aan mijn oude huurwoning (647eu) toen, kreeg ik alleen allerlei toeslagen, vrijstelling gemeentelijke heffingen..
Nu ging het al enige tijd zo :
Boodschappen 50/50 (hij bodybuilder, eet veel, ik maak dat natuurlijk elke dag voor hem klaar voor de dag erop)
Vaste lasten (hypotheek, gwl, gemeentelijke heffingen etc ; 50/50
Leuke dingen : 50/50
Overigens sta ik nergens als erfgename of iets ook vermeld, ‘zijn ouders erfen het, en ik mag er dus dan blijven wonen tot ik een ander huis heb’ dan vraag ik mij dus af, zouden ze geduldiger zijn als er ook een kleinkind van hun woont? Het beeld, alsof het niet erg genoeg is dat je je partner verliest, dat je in je achterhoofd meteen weet dat als dat gebeurt je ook mag verhuizen, met de tijd dan.. maar de termijn staat niet in steen geschreven, ik vind dat dus een naar idee waar ik best wakker van kan liggen. Misschien had ik me harder moeten opstellen voor ik introk!?
De persoonlijke uitgaven zoals zorgverzekering, auto (heb ik niet), zijn motor, kleding, ook echt alles dus ook alles wat mijn dochter nodig heeft : eigen rekening
Vakantiekosten ; 50/50
Met als gevolg dat wij vaak niet op vakantie kunnen, mijn budget voldoet niet aan zijn wensen (Mexico, dominicaanse, Cuba, et) en hij wilt niet naar de landen die voor mij betaalbaar zijn.
In de relatie met zijn ex deed zijn moeder het huishouden hier, betaald, ze aten vaak daar ; ex was een ransbak
(waterkoker vol groene aanslag en een koelkast vol overdatum producten van haar) toen ik hier kwam nam ik dat al snel over, vond her belachelijk dat zij dit op haar 70+leeftijd nog moest doen(al dit ze dit vast met liefde hoor) met als gevolg dat dit zo is gebleven, naast mijn baan van wisseldiensten (en dus ook de zorg van mijn dochter, maak ik belachelijk lange dagen) de discussies erover, want zelfs het kleinste klusje ‘vergeet’ hij. vermoeien mij, want heb ik dit zelf gedaan? Of snapt hij niet dat ik mij gebruikt voel als goedkope huishoudster?
Stel hem dan ook vaak de vraag hoe hij dit voor zich ziet als er een kleine van ons geboren zou mogen worden?
Ik, of alle uren blijven werken.. (leeglopen op de opvang, want ook die zal vast gedeeld worden terwijl ik, voor mijn dochter toen ik alleen was nog maar een schijntje hoefde te betalen) of minder werken, en dan helemaal niets meer overhouden?
Ik wil absoluut niet stoppen met werken, al zou een dagje minder fijn zijn als er wel een 2e zou mogen komen. Maar ik weet niet hoe ik het hem aan zijn verstand krijg dat hij zich financieel als een samen moet gaan zien, ipv elk zelf maar zien hoe je je broek ophoud?
Heb hem al gevraagd of hij ooit zn vader heeft horen zeggen tegen moeders ; we kunnen niet op vakantie, want jij heb geen geld? Ze zorgt immers voor het gehele huishouden al haar hele leven (dit doe ik dus naast mijn baan in de wisseldiensten)
Is het raar dat ik er graag iets van een compensatie voor zou zien, al is het maar dat hij bijv zomers het deel wat wij missen, bij zijn dure vakantie wensen en mijn lage inkomen en dus ook in verhouding lagere vakantie geld, deze inlegt? Ik heb hem nog nooit gevraagd iets voor mij te betalen, sterker nog, hij schoof al vanaf dag 1 aan bij mijn thuiskapster, welke ik voor hem betaalde.. en er nooit iets van heb teruggevraagd (15 euro per 5 weken a ruim een jaar...) het frustreert me.. enorm! Dat zal duidelijk zijn na dit enorm lange verhaal..
Hier mijn/ons verhaal en vraag mij dus vooral af hoe anderen het doen in soortgelijke situaties.
Ik, vrouw van 31 met een dochter van 7 uit huwelijk met ex-man. Werk momenteel 32-40 uur in wisseldiensten (13.30-22.00 of 21.30 - 06.00, wisseldiensten dus (plus 2 uur reistijd per dag) verdien helaas niet zo gek veel (1551 bruto op basis van de 32 uur)
Geen alimentatie, ex heeft verschrikkelijk veel schulden gecreëerd tijdens ons huwelijk in gemeenschap van goederen, dat deze op nihil is gesteld, zodat hij deze gaat afbetalen ( al 6 jaar dus geen alimentatie, hij betaald ze minimaal af) en regelmatig komen ze hier langs met als gevolg dat ik ze moet betalen. Ik hamerde dus al op een samenlevingscontract om zijn bezittingen te beschermen voor ik bij hem introk.
Mijn partner met wie ik sinds 2 jaar samen woon, verdient bruto 4x zoveel.
Woonsituatie ; in zijn koopwoning met een hypotheek, ongeveer gelijk aan mijn oude huurwoning (647eu) toen, kreeg ik alleen allerlei toeslagen, vrijstelling gemeentelijke heffingen..
Nu ging het al enige tijd zo :
Boodschappen 50/50 (hij bodybuilder, eet veel, ik maak dat natuurlijk elke dag voor hem klaar voor de dag erop)
Vaste lasten (hypotheek, gwl, gemeentelijke heffingen etc ; 50/50
Leuke dingen : 50/50
Overigens sta ik nergens als erfgename of iets ook vermeld, ‘zijn ouders erfen het, en ik mag er dus dan blijven wonen tot ik een ander huis heb’ dan vraag ik mij dus af, zouden ze geduldiger zijn als er ook een kleinkind van hun woont? Het beeld, alsof het niet erg genoeg is dat je je partner verliest, dat je in je achterhoofd meteen weet dat als dat gebeurt je ook mag verhuizen, met de tijd dan.. maar de termijn staat niet in steen geschreven, ik vind dat dus een naar idee waar ik best wakker van kan liggen. Misschien had ik me harder moeten opstellen voor ik introk!?
De persoonlijke uitgaven zoals zorgverzekering, auto (heb ik niet), zijn motor, kleding, ook echt alles dus ook alles wat mijn dochter nodig heeft : eigen rekening
Vakantiekosten ; 50/50
Met als gevolg dat wij vaak niet op vakantie kunnen, mijn budget voldoet niet aan zijn wensen (Mexico, dominicaanse, Cuba, et) en hij wilt niet naar de landen die voor mij betaalbaar zijn.
In de relatie met zijn ex deed zijn moeder het huishouden hier, betaald, ze aten vaak daar ; ex was een ransbak
Stel hem dan ook vaak de vraag hoe hij dit voor zich ziet als er een kleine van ons geboren zou mogen worden?
Ik, of alle uren blijven werken.. (leeglopen op de opvang, want ook die zal vast gedeeld worden terwijl ik, voor mijn dochter toen ik alleen was nog maar een schijntje hoefde te betalen) of minder werken, en dan helemaal niets meer overhouden?
Ik wil absoluut niet stoppen met werken, al zou een dagje minder fijn zijn als er wel een 2e zou mogen komen. Maar ik weet niet hoe ik het hem aan zijn verstand krijg dat hij zich financieel als een samen moet gaan zien, ipv elk zelf maar zien hoe je je broek ophoud?
Heb hem al gevraagd of hij ooit zn vader heeft horen zeggen tegen moeders ; we kunnen niet op vakantie, want jij heb geen geld? Ze zorgt immers voor het gehele huishouden al haar hele leven (dit doe ik dus naast mijn baan in de wisseldiensten)
Is het raar dat ik er graag iets van een compensatie voor zou zien, al is het maar dat hij bijv zomers het deel wat wij missen, bij zijn dure vakantie wensen en mijn lage inkomen en dus ook in verhouding lagere vakantie geld, deze inlegt? Ik heb hem nog nooit gevraagd iets voor mij te betalen, sterker nog, hij schoof al vanaf dag 1 aan bij mijn thuiskapster, welke ik voor hem betaalde.. en er nooit iets van heb teruggevraagd (15 euro per 5 weken a ruim een jaar...) het frustreert me.. enorm! Dat zal duidelijk zijn na dit enorm lange verhaal..
dinsdag 4 september 2018 om 10:32
Tip: een gezamenlijke rekening openen, daar naar rato geld op storten. Verder een samenlevingscontract opstellen en zorgen dat alles goed is geregeld mocht hij overlijden.
Dit alles voordat je aan een nieuw kind begint.
En als hij dat niet ziet zitten, dan zou ik me nog eens achter mijn oren krabben of ik wel bij zo iemand wil blijven/horen/wonen.
Dat zijn zomaar wat dingetjes die in mij opborrelen als ik jouw post lees.
Dit alles voordat je aan een nieuw kind begint.
En als hij dat niet ziet zitten, dan zou ik me nog eens achter mijn oren krabben of ik wel bij zo iemand wil blijven/horen/wonen.
Dat zijn zomaar wat dingetjes die in mij opborrelen als ik jouw post lees.
Ozo.
dinsdag 4 september 2018 om 10:32
TO, tijdens het lezen van het verhaal viel me direct op dat jij veel voor hem doet en hij dat normaal lijkt te vinden? Welke volwassen man verwacht nou van zijn partner dat zij lunch klaarmaakt? Hij is toch geen kleuter?
Daarnaast, zijn ex was een viespeuk??? Really? Waarom deed je partner zijn eigen huishouden niet? Hoezo kwam (komt?) zijn moeder schoonmaken?
Je komt over als een lieve, zelfstandige (kind zelf opvoeden, baan) vrouw. Waarom wil jij een kind met deze man?
Boodschappen 50/50 (hij bodybuilder, eet veel, ik maak dat natuurlijk elke dag voor hem klaar voor de dag erop)
Daarnaast, zijn ex was een viespeuk??? Really? Waarom deed je partner zijn eigen huishouden niet? Hoezo kwam (komt?) zijn moeder schoonmaken?
In de relatie met zijn ex deed zijn moeder het huishouden hier, betaald, ze aten vaak daar ; ex was een ransbak
Je komt over als een lieve, zelfstandige (kind zelf opvoeden, baan) vrouw. Waarom wil jij een kind met deze man?
dinsdag 4 september 2018 om 10:33
Het lijkt me een heel scheve verdeling, vooral omdat jij kennelijk de helft van de aflossing van zijn koopwoning betaalt zonder dat je er iets voor terugkrijgt.
Maar als ik het zo lees heb je nooit met hem gesproken over wat een goede verdeling zou zijn, naar rato ofzo. Sterker nog, je lijkt een soort trots eruit te halen dat jíj erop aandrong om een samenlevingsovereenkomst af te sluiten om zijn bezittingen te beschermen en dat jij nooit ter sprake brengt dat je zijn kapper betaalt en dergelijke. Vervolgens ben je wel gefrustreerd dat hij niet heel pro-actief zélf aanbied om dingen eerlijker te verdelen. Ik denk dat je alleen jezelf hebt met de enorm zelfstandige vrouw uit te hangen en ondertussen je bekocht te voelen omdat jij zoveel minder te besteden hebt dan hij en dat jij zoveel meer doet in het huishouden. Zeker qua financiën haal ik uit je tekst dat je dit niet alleen accepteert, maar er zelfs nooit over begint. Ik zou daar eens mee beginnen voor je hem kwalijk neemt dat hij je gedachten hierover niet kan lezen.
Maar als ik het zo lees heb je nooit met hem gesproken over wat een goede verdeling zou zijn, naar rato ofzo. Sterker nog, je lijkt een soort trots eruit te halen dat jíj erop aandrong om een samenlevingsovereenkomst af te sluiten om zijn bezittingen te beschermen en dat jij nooit ter sprake brengt dat je zijn kapper betaalt en dergelijke. Vervolgens ben je wel gefrustreerd dat hij niet heel pro-actief zélf aanbied om dingen eerlijker te verdelen. Ik denk dat je alleen jezelf hebt met de enorm zelfstandige vrouw uit te hangen en ondertussen je bekocht te voelen omdat jij zoveel minder te besteden hebt dan hij en dat jij zoveel meer doet in het huishouden. Zeker qua financiën haal ik uit je tekst dat je dit niet alleen accepteert, maar er zelfs nooit over begint. Ik zou daar eens mee beginnen voor je hem kwalijk neemt dat hij je gedachten hierover niet kan lezen.
dinsdag 4 september 2018 om 10:36
Ik snap t nu een beetje. Je woont bij hem, hebt nergens recht op, betaald overal de helft van, doet heel het huishouden en koken enz. En hij spekt met zn dikke salaris zn spaarrekening.
Ok...... heeft hij goed geregeld. En jij bent zo stom om bij hem in te trekken onder deze voorwaarden. Wat een eikel.
Neem geen kind samen!!!!!
Ok...... heeft hij goed geregeld. En jij bent zo stom om bij hem in te trekken onder deze voorwaarden. Wat een eikel.
Neem geen kind samen!!!!!
ik geef mn bek ook maar een douw
dinsdag 4 september 2018 om 10:44
TO, het is bizar dat je partner niet zijn vakantie eisen bijstelt naar jouw budget of jou en je dochter mee op vakantie neemt naar zijn droomoorden. Ik breng zelf meer geld binnen dan mijn partner en we gaan meerdere keren per jaar op vakantie van mijn salaris. Je man klinkt niet zo leuk. Ouderwets: hij lijkt geen poot uit te steken in jullie gezamenlijke huishouden, maar tegelijkertijd wil hij niet aan zijn deel van het ouderwetse rollenpatroon voldoen namelijk geld delen. Wat geef je zo voor voorbeeld aan je dochter? Dat het normaal is dat mannen geen ruk doen? Enzovoorts. Ik snap eerlijk gezegd niet eens waarom je met hem samenwoont.Is het raar dat ik er graag iets van een compensatie voor zou zien, al is het maar dat hij bijv zomers het deel wat wij missen, bij zijn dure vakantie wensen en mijn lage inkomen en dus ook in verhouding lagere vakantie geld, deze inlegt? Ik heb hem nog nooit gevraagd iets voor mij te betalen, sterker nog, hij schoof al vanaf dag 1 aan bij mijn thuiskapster, welke ik voor hem betaalde.. en er nooit iets van heb teruggevraagd (15 euro per 5 weken a ruim een jaar...) het frustreert me.. enorm! Dat zal duidelijk zijn na dit enorm lange verhaal..
Betaal je trouwens alleen de hypotheekrente of ook de aflossingen?
dinsdag 4 september 2018 om 10:44
Jij maakt "natuurlijk" zijn eten klaar?
Jij bent zijn kokkin?
En zijn huishoudster ook zo te lezen. Wat een slimme man.
En jij, jij hebt het nadat je vorige relatie zo beroerd is geëindigd niet goed aangepakt. Voorlopig geen kind nemen. Eerst onafhankelijk wordn.
Jij bent zijn kokkin?
En zijn huishoudster ook zo te lezen. Wat een slimme man.
En jij, jij hebt het nadat je vorige relatie zo beroerd is geëindigd niet goed aangepakt. Voorlopig geen kind nemen. Eerst onafhankelijk wordn.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
dinsdag 4 september 2018 om 10:56
dinsdag 4 september 2018 om 11:05
Dat lijkt mij heel logisch want er zijn gelukkig maar weinig vrouwen zo dom bezig als jij.
50% van zijn hypotheek betalen.
Het logisch vinden dat jij altijd al zijn eten maakt.
dinsdag 4 september 2018 om 11:12
Bedankt voor de reacties.
Het samenlevingscontract is besproken, net als het verschil inkomen. Iig, ik heb het geprobeerd. Het eerste jaar kwam het op
Magische wijze zo, dat ik bijna elke keer
Mijn knip trok als we iets deden. Al mijn toeslagen vervielen, en dat voel je wel (huur-toeslag kwam wel ong uit op dezelfde bijdrage nu aan zijn hypotheek) dus toen we gingen samenwonen kreeg ik het al iets krapper. Elke keer zegt hij dat het wel goed komt, maar toch gebeurt er niks. Of als ik hem aanspreek dat Het frustrerend is om vrijdag een huis te poetsen op mijn vrije dag, zaterdag en zondag te werken.. en dat de keuken dan een zooitje is (dochter is elk weekend bij haar vader) gaat het een dagje goed, en al snel valt hij terug in zijn lakse houding.
zijn moeder kwam tijdens de 11 jarige relatie met zijn ex dus schoonmaken, zij werkte 2 dagen en spendeerde de rest van haar tijd aan dr paardrijden. Ik heb dit al overgenomen voor ik 2 jaar terug al introk, ze is immers ook geen 18 meer.
Het is niet zo dat hij nooit iets voor
Mij betaald als ik het niet kan missen zoals een x uit eten, helaas krijg ik het dan wel vaak later voor mijn voeten gegooid. Verder doet hij echt veel lieve dingen voor mij, zoals mij naar werk brengen en halen in het weekend.
Mijn vraag voornamelijk is hoe dus anderen het doen met zo een inkomensverschillen, en hoe zij dat overlegd hebben? Want met mijn manier van aanpak, veeeeeel aankaarten, bijv het huis dan maar even op zn beloop laten in de hoop dat hij iets doet, werkt dus niet.
Het samenlevingscontract is besproken, net als het verschil inkomen. Iig, ik heb het geprobeerd. Het eerste jaar kwam het op
Magische wijze zo, dat ik bijna elke keer
Mijn knip trok als we iets deden. Al mijn toeslagen vervielen, en dat voel je wel (huur-toeslag kwam wel ong uit op dezelfde bijdrage nu aan zijn hypotheek) dus toen we gingen samenwonen kreeg ik het al iets krapper. Elke keer zegt hij dat het wel goed komt, maar toch gebeurt er niks. Of als ik hem aanspreek dat Het frustrerend is om vrijdag een huis te poetsen op mijn vrije dag, zaterdag en zondag te werken.. en dat de keuken dan een zooitje is (dochter is elk weekend bij haar vader) gaat het een dagje goed, en al snel valt hij terug in zijn lakse houding.
zijn moeder kwam tijdens de 11 jarige relatie met zijn ex dus schoonmaken, zij werkte 2 dagen en spendeerde de rest van haar tijd aan dr paardrijden. Ik heb dit al overgenomen voor ik 2 jaar terug al introk, ze is immers ook geen 18 meer.
Het is niet zo dat hij nooit iets voor
Mij betaald als ik het niet kan missen zoals een x uit eten, helaas krijg ik het dan wel vaak later voor mijn voeten gegooid. Verder doet hij echt veel lieve dingen voor mij, zoals mij naar werk brengen en halen in het weekend.
Mijn vraag voornamelijk is hoe dus anderen het doen met zo een inkomensverschillen, en hoe zij dat overlegd hebben? Want met mijn manier van aanpak, veeeeeel aankaarten, bijv het huis dan maar even op zn beloop laten in de hoop dat hij iets doet, werkt dus niet.
dinsdag 4 september 2018 om 11:13
Misschien heeft zijn ex financieel misbruik van hem gemaakt waardoor hij nu op zn centen blijft zitten. Hij heeft het voor zichzelf perfect geregeld zo.
Jij bent niet slim dat je hiermee akkoord ben gegaan. Ik zou onder geen enkel geding 1 cent aan zijn hypotheek bijdragen. De rest naar rato, en het huishouden 50/50.
Even serieus waarom laten sommige vrouwen zich zo misbruiken?
Jij bent niet slim dat je hiermee akkoord ben gegaan. Ik zou onder geen enkel geding 1 cent aan zijn hypotheek bijdragen. De rest naar rato, en het huishouden 50/50.
Even serieus waarom laten sommige vrouwen zich zo misbruiken?
dinsdag 4 september 2018 om 11:20
Ik had verwacht inderdaad dat het anders zou gaan. Ik was in het prille begin van onze relatie net ‘werkloos’, wia 100% en in behandeling voor mijn anorexia nog. Toen het beter ging, ben ik gaan werken, maar toen ik introk had ik dus geen werk! Maar betaalde ik mijn bijdrage van mijn wia (zonder toeslagen, logischerwijs)Het huishouden was mijn ding, hij werkte natuurlijk, ik niet! maar al heel snel hard ik werk, en ondanks alles, veranderde er niets aan de verhoudingenLoullah schreef: ↑04-09-2018 11:13Misschien heeft zijn ex financieel misbruik van hem gemaakt waardoor hij nu op zn centen blijft zitten. Hij heeft het voor zichzelf perfect geregeld zo.
Jij bent niet slim dat je hiermee akkoord ben gegaan. Ik zou onder geen enkel geding 1 cent aan zijn hypotheek bijdragen. De rest naar rato, en het huishouden 50/50.
Even serieus waarom laten sommige vrouwen zich zo misbruiken?
dinsdag 4 september 2018 om 11:25
Ik ben ruim 4 jaar alleen geweest met
Mijn dochter, mijn idee van samenwonen is samen uit, samen thuis. Hij staat daar blijkbaar iets anders in, blijkt nu. Dom. Zoals altijd achteraf
dinsdag 4 september 2018 om 11:28
Dus het huishouden is gigantisch scheef geregeld, hij doet geen ene mallemoer in huis, maar hij verwacht wel dat je met je schamele inkomen de helft betaalt en je moet nog al zijn maaltijden voor hem klaarmaken ook? En jij houdt ondertussen totaal geen vrije tijd, geld of zekerheden over?
Hij heeft het allemaal goed voor zichzelf uitgekiend. Jij daarentegen lijkt wel gek. Deze relatie klinkt bijna alsof je hem betaalt om zijn inwonende huishoudster en verzorgster te zijn.
Hij heeft het allemaal goed voor zichzelf uitgekiend. Jij daarentegen lijkt wel gek. Deze relatie klinkt bijna alsof je hem betaalt om zijn inwonende huishoudster en verzorgster te zijn.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
dinsdag 4 september 2018 om 11:29
dinsdag 4 september 2018 om 11:30
en de reden dat jij bij deze klotenklapper blijft, is??????Annie31 schreef: ↑04-09-2018 11:12Bedankt voor de reacties.
Het samenlevingscontract is besproken, net als het verschil inkomen. Iig, ik heb het geprobeerd. Het eerste jaar kwam het op
Magische wijze zo, dat ik bijna elke keer
Mijn knip trok als we iets deden. Al mijn toeslagen vervielen, en dat voel je wel (huur-toeslag kwam wel ong uit op dezelfde bijdrage nu aan zijn hypotheek) dus toen we gingen samenwonen kreeg ik het al iets krapper. Elke keer zegt hij dat het wel goed komt, maar toch gebeurt er niks. Of als ik hem aanspreek dat Het frustrerend is om vrijdag een huis te poetsen op mijn vrije dag, zaterdag en zondag te werken.. en dat de keuken dan een zooitje is (dochter is elk weekend bij haar vader) gaat het een dagje goed, en al snel valt hij terug in zijn lakse houding.
zijn moeder kwam tijdens de 11 jarige relatie met zijn ex dus schoonmaken, zij werkte 2 dagen en spendeerde de rest van haar tijd aan dr paardrijden. Ik heb dit al overgenomen voor ik 2 jaar terug al introk, ze is immers ook geen 18 meer.
Het is niet zo dat hij nooit iets voor
Mij betaald als ik het niet kan missen zoals een x uit eten, helaas krijg ik het dan wel vaak later voor mijn voeten gegooid. Verder doet hij echt veel lieve dingen voor mij, zoals mij naar werk brengen en halen in het weekend.
Mijn vraag voornamelijk is hoe dus anderen het doen met zo een inkomensverschillen, en hoe zij dat overlegd hebben? Want met mijn manier van aanpak, veeeeeel aankaarten, bijv het huis dan maar even op zn beloop laten in de hoop dat hij iets doet, werkt dus niet.
dinsdag 4 september 2018 om 11:31
overigens sta ik nergens als erfgename of iets ook vermeld, ‘zijn ouders erfen het, en ik mag er dus dan blijven wonen tot ik een ander huis heb’ dan vraag ik mij dus af, zouden ze geduldiger zijn als er ook een kleinkind van hun woont?
Huh? Is dit nu de huidige situatie? En ook hier heb je geen samenlevingsovereenkomst? En het is toch geen kleinkind van je nieuwe schoonouders?
En wat als jullie uit elkaar gaan (i.p.v. dat hij overlijdt), dan kun je gewoon opzouten want zijn huis, ook al heb je meebetaald aan de hypotheek?
Waarom ben je met je ex gaan samen gaan wonen terwijl hij blijkbaar geen samenlevingscontract wilde afsluiten? Dat was toch ook in je eigen belang?
En nu weer?
En waarom betaal je overal de helft van?
Waarom ben je nog bij iemand die geen enkele rekening met joi houdt?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje