Zijn ex
zaterdag 8 september 2018 om 07:51
Beste vivaforummers
Nou, na lang twijfelen besloten om toch hier eens mijn verhaal te delen. In onze omgeving wordt er vaak met een gekleurde bril gereageerd en ik wil toch zeker weten dat ik geen blinde vlek heb op mijn eigen handelen.
Sinds enkele jaren heb ik een fantastische lieve vriend. We hebben beiden kinderen uit een eerdere relatie. De eerste periode van onze relatie hebben de kinderen volledig uit beeld gehouden maar na ruim anderhalf jaar langzaam maar zeker betrokken in de relatie.
Het gaat nu onderling heel goed. Het is hard werken soms, maar dat is niet erg. Dat is het waard. Mijn vriend gaat heel goed met mijn zoon, ik klik leuk met zijn dochter. We zijn beiden bereid te investeren en praten open en transparant over deze situatie.
Mijn vriend heeft een relatie gehad met een vrouw die is gediagnosticeerd met borderline problematiek. En god, wat heb ik dat onderschat.
In het begin was er niets aan de hand. Ze was vooral heel blij voor hem. Ze is zelf vrij snel na hun relatie getrouwd met de man met wie ze nu nog steeds samen is. Mijn vriend is een poos alleen geweest, dus toen ik in beeld kwam gaf ze aan dat ze erg blij was en hem een fijne relatie gunde.
Inmiddels maakt ze onze relatie kapot.
EIgenlijk is dat begonnen toen ik zijn dochter leerde kennen. In eerste instantie vond ze het natuurlijk fijn dat we elkaar leerde kennen en dat het zo klikte. Maar toen ze merkte dat zijn dochter mij erg leuk vond, dat ze graag bij ons was, enthousiaste verhalen vertelde thuis; toen veranderde alles zo'n 180 graden.
Na een weekend die we gezamenlijk (mijn vriend, kinderen en ik) doorbrengen, komen er op maandag een sloot appjes binnen met beschuldigingen over eventuele mishandelingen (zo zou ik zijn dochter een paar flinke klappen op haar rug hebben gegeven, ze heeft foto's gemaakt van de "blauwe plekken" op haar rug) en nog meer gekkigheid. Telkens als je denkt; nu hebben we het dieptepunt gehad, komen er nog gekkere dingen naar voren waar je niet op voorbereid bent dat die komen. Het zijn vervelende verrassingen.
Mijn vriend en ik konden dit eerst samen dragen. Maar inmiddels zijn we op maandag super gespannen op wat er weer gaat komen. Gesprekken heeft geen zin, hebben we geprobeerd. Ze ontkent en ze ontkent zelfs dat ze dit soort dingen heeft gestuurd. Dit doet ze met heel veel overtuiging.
We maken ons ook veel zorgen over zijn dochter, die er soms vanuit haar midden in zit. Zo schreef ex afgelopen week dat dochter niet wilde komen omdat ze mij niet leuk vindt. Mijn vriend wilde dochter toch graag even zien en heeft haar mee uit eten genomen. TIjdens dat etentje bleek dat dochter wel heel graag wilde maar dat moeder haar had gezegd dat wij niet wilden dat ze kwam. Voor mijn vriend was de maat vol, hij gaat maandag hulp in schakelen.
Zelf denk ik steeds vaker dat als ik uit beeld ga, de rust in hun leven weer terug komt en dat de storm gaat liggen. Maar dan geef ik een enorme fijne relatie op en dat idee doet mij zoveel verdriet.
Ik weet het gewoon niet meer...
Nou, na lang twijfelen besloten om toch hier eens mijn verhaal te delen. In onze omgeving wordt er vaak met een gekleurde bril gereageerd en ik wil toch zeker weten dat ik geen blinde vlek heb op mijn eigen handelen.
Sinds enkele jaren heb ik een fantastische lieve vriend. We hebben beiden kinderen uit een eerdere relatie. De eerste periode van onze relatie hebben de kinderen volledig uit beeld gehouden maar na ruim anderhalf jaar langzaam maar zeker betrokken in de relatie.
Het gaat nu onderling heel goed. Het is hard werken soms, maar dat is niet erg. Dat is het waard. Mijn vriend gaat heel goed met mijn zoon, ik klik leuk met zijn dochter. We zijn beiden bereid te investeren en praten open en transparant over deze situatie.
Mijn vriend heeft een relatie gehad met een vrouw die is gediagnosticeerd met borderline problematiek. En god, wat heb ik dat onderschat.
In het begin was er niets aan de hand. Ze was vooral heel blij voor hem. Ze is zelf vrij snel na hun relatie getrouwd met de man met wie ze nu nog steeds samen is. Mijn vriend is een poos alleen geweest, dus toen ik in beeld kwam gaf ze aan dat ze erg blij was en hem een fijne relatie gunde.
Inmiddels maakt ze onze relatie kapot.
EIgenlijk is dat begonnen toen ik zijn dochter leerde kennen. In eerste instantie vond ze het natuurlijk fijn dat we elkaar leerde kennen en dat het zo klikte. Maar toen ze merkte dat zijn dochter mij erg leuk vond, dat ze graag bij ons was, enthousiaste verhalen vertelde thuis; toen veranderde alles zo'n 180 graden.
Na een weekend die we gezamenlijk (mijn vriend, kinderen en ik) doorbrengen, komen er op maandag een sloot appjes binnen met beschuldigingen over eventuele mishandelingen (zo zou ik zijn dochter een paar flinke klappen op haar rug hebben gegeven, ze heeft foto's gemaakt van de "blauwe plekken" op haar rug) en nog meer gekkigheid. Telkens als je denkt; nu hebben we het dieptepunt gehad, komen er nog gekkere dingen naar voren waar je niet op voorbereid bent dat die komen. Het zijn vervelende verrassingen.
Mijn vriend en ik konden dit eerst samen dragen. Maar inmiddels zijn we op maandag super gespannen op wat er weer gaat komen. Gesprekken heeft geen zin, hebben we geprobeerd. Ze ontkent en ze ontkent zelfs dat ze dit soort dingen heeft gestuurd. Dit doet ze met heel veel overtuiging.
We maken ons ook veel zorgen over zijn dochter, die er soms vanuit haar midden in zit. Zo schreef ex afgelopen week dat dochter niet wilde komen omdat ze mij niet leuk vindt. Mijn vriend wilde dochter toch graag even zien en heeft haar mee uit eten genomen. TIjdens dat etentje bleek dat dochter wel heel graag wilde maar dat moeder haar had gezegd dat wij niet wilden dat ze kwam. Voor mijn vriend was de maat vol, hij gaat maandag hulp in schakelen.
Zelf denk ik steeds vaker dat als ik uit beeld ga, de rust in hun leven weer terug komt en dat de storm gaat liggen. Maar dan geef ik een enorme fijne relatie op en dat idee doet mij zoveel verdriet.
Ik weet het gewoon niet meer...
dinsdag 11 september 2018 om 12:39
Ik vroeg me daarom af of jij diezelfde boosheid hebt en if je dat zelf door hebt. Nogmaals, geen oordeel, eerder herkenning
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
dinsdag 11 september 2018 om 12:43
Wat jij wil.inkepinkje schreef: ↑11-09-2018 12:19Een vriend met een aan borderline lijdende ex is vast geen pretje, voor die ex kies je niet, maar hoe je met haar omgaat wel! Dus technisch gesproken is die ex niet de reden van jullie relatiebreuk.
Ex vriend, zijn ex, zijn kinderen en mijn zoon en ik zelf zeggen allemaal dat zij de grootste oorzaak was.
Iedereen zat in een rot positie. Kinderen willen loyaal zijn. En terecht.
Ex vriend zat in onmogelijke positie. Koos hij voor mij dan kids kwijt.. Zou zij voor zorgen. En dat wilde hij uiteraard niet. En ik ook niet.
En ex maakte het mij ook niet gemakkelijk. Maar jij hebt ervaring?
Vertel maar hoe ik het anders had moeten doen. En ex vriend..
Misschien dat To daar iets mee kan.
Mocht je geen ervaring hebben.. Waar is je wijsheid op gebaseerd?
dinsdag 11 september 2018 om 13:31
Daar zal moeder ook mee moeten instemmen.martje55 schreef: ↑11-09-2018 11:52To, ik zou contact opnemen met de GGZ, er bestaan cursussen, voorlichting voor familieleden van patiënten met een persoonlijkheidsstoornis. Dat zou jullie handvatten kunnen geven. Daarnaast zou ik voor dochter ook hulpverlening inschakelen. Ken je de term kopkinderen? Kop= kinderen van ouders met een psychische stoornis.
Psychische hulp voor dochter zal wel via de gemeente lopen.
Sterkte met de situatie to
anoniem_356538 wijzigde dit bericht op 11-09-2018 13:38
0.47% gewijzigd
dinsdag 11 september 2018 om 13:38
Maar hoe moeten TO en vader dit uitleggen aan kind?
Kind vindt het fijn bij TO en vader en opeens mag zij geen deel meer uitmaken van hun leven samen. kind zal zich misschien buitengesloten gaan voelen.
Moeilijke kwestie
dinsdag 11 september 2018 om 13:39
Door stapsgewijs het contact terug te draaien totdat het kind weerbaar genoeg is.LouisaDurrell schreef: ↑11-09-2018 13:38Maar hoe moeten TO en vader dit uitleggen aan kind?
Kind vindt het fijn bij TO en vader en opeens mag zij geen deel meer uitmaken van hun leven samen. kind zal zich misschien buitengesloten gaan voelen.
Moeilijke kwestie
dinsdag 11 september 2018 om 13:41
Hoe had zijn ex ervoor kunnen zorgen dat hij zijn kids kwijt zou raken?benmamma schreef: ↑11-09-2018 12:43Wat jij wil.
Ex vriend, zijn ex, zijn kinderen en mijn zoon en ik zelf zeggen allemaal dat zij de grootste oorzaak was.
Iedereen zat in een rot positie. Kinderen willen loyaal zijn. En terecht.
Ex vriend zat in onmogelijke positie. Koos hij voor mij dan kids kwijt.. Zou zij voor zorgen. En dat wilde hij uiteraard niet. En ik ook niet.
En ex maakte het mij ook niet gemakkelijk. Maar jij hebt ervaring?
Vertel maar hoe ik het anders had moeten doen. En ex vriend..
Misschien dat To daar iets mee kan.
Mocht je geen ervaring hebben.. Waar is je wijsheid op gebaseerd?
Denk je dat To hier iets aan heeft?
In de wereld van vandaag lopen de domkoppen over van zelfverzekerdheid, terwijl de slimmeriken een en al twijfel zijn. B. Russell
dinsdag 11 september 2018 om 13:49
Eens.henkgeheim schreef: ↑11-09-2018 10:45Waarom denk jij niet even helder na? Het schadelijke hier is namelijk de moeder, niet de nieuwe vriendin of de kinderen.
Problemen dien je namelijk aan te pakken bij de bron en die bron is hier de moeder.
Als je het kind er nu buiten gaat houden en je kan niet uitleggen waarom en zal gaan denken dat het aan zichzelf ligt.
Dus dan zit je met een moeder waarvan dit gedrag word beloond en met een kind de aan zichzelf gaat twijfelen.
Dus to, ik zou inderdaad kijken wat voor instantie je hierbij kan helpen en vooral alle berichten etc. bewaren mocht het eens nodig zijn.
Die moeder is verkeerd bezig en TO moet maar water bij de wijn doen? Omgekeerde wereld.
En inderdaad als je het kind nu buiten de relatie gaat houden dan zal het denken dat het aan haarzelf ligt en kan moeder nog meer zeggen om hun zwart te praten zo van,zie je nou wel ze mogen je niet ect.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
dinsdag 11 september 2018 om 13:55
Stapsgewijs het contact terug draaien lijkt mij ook het meest humane voor het kind.
Maar naar wat ik begrijp heeft TO zelf ook een kind dat dan wel bij de vader van het in dit topic besproken kind mag zijn.
Hoe leg je dat uit?
'Ik mag niet bij papa en Miep zijn maar Pietje wel?'
dinsdag 11 september 2018 om 14:08
henkgeheim schreef: ↑11-09-2018 10:45Waarom denk jij niet even helder na? Het schadelijke hier is namelijk de moeder, niet de nieuwe vriendin of de kinderen.
Problemen dien je namelijk aan te pakken bij de bron en die bron is hier de moeder.
Als je het kind er nu buiten gaat houden en je kan niet uitleggen waarom en zal gaan denken dat het aan zichzelf ligt.
Dus dan zit je met een moeder waarvan dit gedrag word beloond en met een kind de aan zichzelf gaat twijfelen.
Dus to, ik zou inderdaad kijken wat voor instantie je hierbij kan helpen en vooral alle berichten etc. bewaren mocht het eens nodig zijn.
Mee eens.
En er is nóg een kind bij betrokken.
Die moet dan overal maar mee dealen.
dinsdag 11 september 2018 om 14:13
Vertel nou eerst eens waar jij je wijsheid vandaan hebtinkepinkje schreef: ↑11-09-2018 13:41Hoe had zijn ex ervoor kunnen zorgen dat hij zijn kids kwijt zou raken?
Denk je dat To hier iets aan heeft?
" gewoon" niet meer meegeven.
Niet thuis zijn op moment dat vader kinderen hoort te halen.
Kinderen dingen over vader vertellen die niet waar zijn.. Denk hierbij aan dat vader niet van ze houdt.
Zelfde als TO aangaf.. Dochter vertellen dat zij dochter niet wilden.
Kun jij je daar niks bij voorstellen?
En wat TO hieraan heeft.
Misschien herkenning dat het zeer ingewikkeld is.
Dat ze hulp zouden " moeten" inschakelen.
En wat heeft ze aan jouw reacties?
Waar zijn die op gebaseerd?
dinsdag 11 september 2018 om 14:18
Voor beide kinderen dan dus.LouisaDurrell schreef: ↑11-09-2018 13:55Stapsgewijs het contact terug draaien lijkt mij ook het meest humane voor het kind.
Maar naar wat ik begrijp heeft TO zelf ook een kind dat dan wel bij de vader van het in dit topic besproken kind mag zijn.
Hoe leg je dat uit?
'Ik mag niet bij papa en Miep zijn maar Pietje wel?'
dinsdag 11 september 2018 om 14:19
Dat weet je toch als je aan een relatie begint met kinderen. De relatie kan ook stuk lopen, hebben ze ook maar mee te dealen.LouisaDurrell schreef: ↑11-09-2018 14:08Mee eens.
En er is nóg een kind bij betrokken.
Die moet dan overal maar mee dealen.
dinsdag 11 september 2018 om 14:27
Dan heb ik het verkeerd opgevat, nogmaals excuses! Bedankt voor je begripvolle reactie. Ik voel inderdaad nog vrij veel woede. Ik heb de nodige struggles gehad door de omgeving waarin ik ben opgegroeid en dat heeft me vrij hard gemaakt (soms te hard, moet ik ook eerlijk bekennen). Naar mijn mening heeft niemand er iets aan als je jezelf of moeder of wie dan ook als slachtoffer blijft zien, dat lost niets op. Ik heb zelf echt moeten leren om grenzen te stellen, vandaar dat ik hier ook zo reageerde. Niet iedereen zal het daar echter mee eens zijn en dat hoeft ook niet.JollyRider schreef: ↑11-09-2018 12:39ik bedoelde het allerminst veroordelend, ik kan me die boosheid juist levendig voorstellen. Ik ben opgegroeid met een zus met borderline en ik weet hoe groot de boosheid in mij is. Ik doe daardoor borderliners tekort, maar heb als basisregel (waar ik me niet heel erg aan hou) dat ik het contact met iemand verbreek zodra ik mijn zus er in herken.
Ik vroeg me daarom af of jij diezelfde boosheid hebt en if je dat zelf door hebt. Nogmaals, geen oordeel, eerder herkenning
Ik heb super veel gelezen over persoonlijkheidsstoornissen en ik ben me heel erg bewust van de pijn die zij op dagelijkse basis voelen. Ik ben er uiteindelijk ook voor in therapie geweest om zowel mijn moeder als mezelf beter te kunnen begrijpen en dat heeft me veel handvaten gegeven om verder te kunnen, maar ik ben er zelf ook nog lang niet. Dit is wel weer even een reminder haha dus bedankt daarvoor. Ik herken veel in het verhaal van TO en dat roept aardig wat emoties op. Ik hoop dan ook heel erg dat ze eruit komen.
dinsdag 11 september 2018 om 14:39
Voorbeelden te over te vinden op www. Gelukkig maar dat je niet voor elk probleem bij iemand moet aankloppen die hetzelfde (of veel erger) heeft ervaren.
Voorbeeldzaak: wijziging hoofdverblijfplaats
Een moeder probeert de vader uit het leven van de kinderen te weren en veroorzaakt telkens strubbelingen bij de omgangsregeling. Het hof ziet geen andere oplossing dan te bepalen dat de kinderen hun hoofdverblijfplaats bij de vader zullen hebben.
Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 25-10-2006, LJN: AZ2575
https://nl.hellolaw.com/juridisch-nieuw ... gsregeling
In de wereld van vandaag lopen de domkoppen over van zelfverzekerdheid, terwijl de slimmeriken een en al twijfel zijn. B. Russell
dinsdag 11 september 2018 om 14:47
wat mens en lijken te vergeten is hoe belangrijk het is voor Kopkinderen om mensen zoals TO in hun leven te hebben. Dat ze ook loyaal is naar haar moeder wil niet zeggen dat ze stilaan niet doorheeft hoe het werkelijk zit. En ja, moeder moet toestemming geven voor therapie maar dat is wel zeer belangrijk voor de dochter.
Ik spreek uit persoonlijke ervaring. Als mijn vaders vriendin er niet was geweest had ik heel wat belangrijke opvoeding en een fijn rolmodel gemist. Ik hield heus van mijn moeder en ben de laatste om keihard te zijn over mensen met een stoornis maar dat wil niet zeggen dat iedereen daarvoor moet buigen.
Het is voor kinderen zeer zwaar om met zo'n ouder (helemaal als hulp wordt gemeden) te leven. Als je die meid echt in de war wil maken moet je nu het contact gaan terugschroeven. Zorg voor hulp en ook hulp bij het praten met de moeder. Overigens zou ik me daar wel buiten houden. Vader moet dit regelen.
Ik spreek uit persoonlijke ervaring. Als mijn vaders vriendin er niet was geweest had ik heel wat belangrijke opvoeding en een fijn rolmodel gemist. Ik hield heus van mijn moeder en ben de laatste om keihard te zijn over mensen met een stoornis maar dat wil niet zeggen dat iedereen daarvoor moet buigen.
Het is voor kinderen zeer zwaar om met zo'n ouder (helemaal als hulp wordt gemeden) te leven. Als je die meid echt in de war wil maken moet je nu het contact gaan terugschroeven. Zorg voor hulp en ook hulp bij het praten met de moeder. Overigens zou ik me daar wel buiten houden. Vader moet dit regelen.
dinsdag 11 september 2018 om 14:50
inkepinkje schreef: ↑11-09-2018 14:39Voorbeelden te over te vinden op www. Gelukkig maar dat je niet voor elk probleem bij iemand moet aankloppen die hetzelfde (of veel erger) heeft ervaren.
Voorbeeldzaak: wijziging hoofdverblijfplaats
Een moeder probeert de vader uit het leven van de kinderen te weren en veroorzaakt telkens strubbelingen bij de omgangsregeling. Het hof ziet geen andere oplossing dan te bepalen dat de kinderen hun hoofdverblijfplaats bij de vader zullen hebben.
Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 25-10-2006, LJN: AZ2575
https://nl.hellolaw.com/juridisch-nieuw ... gsregeling
En wat is daar raar aan? Als het gaat om het welzijn van het kind betekent dat soms ook om (tijdelijk) zoiets te moeten beslissen. Zou het mishandeling zijn dan twijfelt niemand. Een kind kan ook geestelijk erg lijden, juist mede door het loyaliteitsconflict.
dinsdag 11 september 2018 om 14:53
TO overweegt zelfs de relatie te beëindigen, omdat ze het allemaal niet meer trekt. Lijkt me voor niemand gezond.eefje1980 schreef: ↑11-09-2018 14:47wat mens en lijken te vergeten is hoe belangrijk het is voor Kopkinderen om mensen zoals TO in hun leven te hebben. Dat ze ook loyaal is naar haar moeder wil niet zeggen dat ze stilaan niet doorheeft hoe het werkelijk zit. En ja, moeder moet toestemming geven voor therapie maar dat is wel zeer belangrijk voor de dochter.
Ik spreek uit persoonlijke ervaring. Als mijn vaders vriendin er niet was geweest had ik heel wat belangrijke opvoeding en een fijn rolmodel gemist. Ik hield heus van mijn moeder en ben de laatste om keihard te zijn over mensen met een stoornis maar dat wil niet zeggen dat iedereen daarvoor moet buigen.
Het is voor kinderen zeer zwaar om met zo'n ouder (helemaal als hulp wordt gemeden) te leven. Als je die meid echt in de war wil maken moet je nu het contact gaan terugschroeven. Zorg voor hulp en ook hulp bij het praten met de moeder. Overigens zou ik me daar wel buiten houden. Vader moet dit regelen.
dinsdag 11 september 2018 om 14:53
Het is niet raar, heb ik dat gezegd?
In de wereld van vandaag lopen de domkoppen over van zelfverzekerdheid, terwijl de slimmeriken een en al twijfel zijn. B. Russell
dinsdag 11 september 2018 om 15:30
jazzyjazz84 schreef: ↑11-09-2018 14:54Het is niet zo dat dochter en ik elkaar pas een paar weken kennen. Daarom vind ik het een lastige om het contact te stoppen maar als dat het beste is dan is dat het overwegen waard. We kennen elkaar inmiddels anderhalf jaar. Ze geeft zelf aan dat ze het fijn vindt om bij mij thuis te komen omdat ik dingetjes met ze onderneem. Ze hangt ook wel ergens aan me. Knuffelt me vaak, wil graag bij me zitten op de bank. Moeder ligt veel op bed vanwege lichamelijke ongemakken, dochter moet zich vaak zelf vermaken. Ik ben zelf actief bezig met mijn zoon, ga er vaak op uit. We zijn gewoon allebei heel verschillend.
Mijn zoon is er ook bij betrokken; wat mij betreft blijft hij mijn vriend gewoon zien. Hij is dol op hem en vriend ook op hem. Zonder dat het een vaderfiguur is. Ik vind niet dat mijn zoon de dupe moet worden hiervan.
Ook vanuit school zijn er zorgen omtrent moeder. Zo zijn er vaak akkefietjes tussen de juf en moeder omdat moeder veel tegenwerkt en vaak boos of explosief zelfs reageert.
Het is heel ingewikkeld. Mijn vriend en ik gaan er vanavond over praten. Ik ga "het contact terug schroeven " op tafel leggen. Misschien moeten we het ook helemaal niet defintief terug draaien of meteen helemaal niets. Ik vind dat we moeder niet haar zin moeten laten krijgen (of eigenlijk haar angst, want ik ben volgens mij een grote bedreiging voor haar); Wellicht is een lagere frequentie al voldoende.
Ik vind het zonde dat het zo liep. In het begin was ze juist heel enthousiast, ze is zelf getrouwd kort na de scheiding en gunde mijn vriend een nieuwe fijne relatie nadat hij een poos alleen is geweest.
Tot zover, erg bedankt voor de reacites.
Sterkte! Jij en vriend zitten in een erg ingewikkelde situatie waar kinderen mee gemoeid zijn.
Ik vind wel, dit topic lezende, dat jij er alles aan wil doen om voor kind van vriend deze situatie tot een goed einde te leiden. Jouw eigen kind mag echter ook niet vergeten worden in deze.
Het beste lijkt mij inderdaad dat jouw vriend hulp gaat inschakelen.
dinsdag 11 september 2018 om 16:37
Misschien even een klein stapje terug, maar het zou te zot voor woorden zijn als de vader geen nieuwe relatie aan kan knopen omdat de moeder dwars ligt. Het kind zou idd het meeste baat hebben bij goede hulp voor de moeder die de vader dus in wil schakelen. Dat vind ik een goed besluit van hem....
dinsdag 11 september 2018 om 16:42
Het kan alleen een relatie zijn als de kinderen er ook in betrokken zijn?Castor1975 schreef: ↑11-09-2018 16:37Misschien even een klein stapje terug, maar het zou te zot voor woorden zijn als de vader geen nieuwe relatie aan kan knopen omdat de moeder dwars ligt. Het kind zou idd het meeste baat hebben bij goede hulp voor de moeder die de vader dus in wil schakelen. Dat vind ik een goed besluit van hem....
Het gaat om af en toe ene weekend, niet om een kind wat fulltime bij pa woont. Tijd zat om een relatie te hebben.