Peutertopic
dinsdag 6 februari 2018 om 18:53
Na het babytopic en het dreumestopic..
Tijd voor de eigenwijze peuters!
Ik ben twee en ik zeg nee
Ik ben drie en ik wil het nie

Kom maar door met alle vragen, ervaringen, frustraties en vooral ook trotse verhalen over de leeftijdsfase waarin onze kleine ukjes ineens uitgroeien richting slimme, nieuwsgierige kleuters!
Tijd voor de eigenwijze peuters!
Ik ben twee en ik zeg nee
Ik ben drie en ik wil het nie

Kom maar door met alle vragen, ervaringen, frustraties en vooral ook trotse verhalen over de leeftijdsfase waarin onze kleine ukjes ineens uitgroeien richting slimme, nieuwsgierige kleuters!
dinsdag 18 september 2018 om 17:19
Man is hier geregeld een paar dagen weg voor werk. Toen de oudste dreumes was ook twee keer een maand. Gek genoeg vond ik die dagen niet eens zo zwaar. T is niet dat man niets doet normaal gesproken,
We hebben het werk echt eerlijk verdeeld. Omdat ik mijzelf dan meer toesta de boel de boel te laten denk ik.
Ik ga binnenkort weer op vriendenweekend en ben ook wel een midweek gaan skiën.
We hebben het werk echt eerlijk verdeeld. Omdat ik mijzelf dan meer toesta de boel de boel te laten denk ik.
Ik ga binnenkort weer op vriendenweekend en ben ook wel een midweek gaan skiën.
Look at the stars, look how they shine for you
And everything you do; Yeah, they were all yellow
And everything you do; Yeah, they were all yellow
dinsdag 18 september 2018 om 20:22
Die rode? Hebben wij ookMorgenstond_ schreef: ↑17-09-2018 21:05Inmiddels is dat hier helaas ook een slaapliedje, haha. Mans schuld. Ik deed er altijd 2 en opeens heeft peuter in de maneschijn er ook bij gekregen bij man. Net als dat ik "1, 2, 3" moest doen met de deken. Eeeh, wat? Bleek een ding van man en peuter te zijn :-p
Heb net een wc-brilverkleiner van Cars besteld. Aangezien peuter toch autofan is, kan ik daar maar beter misbruik van maken![]()
Groot succes hier, heb al zeker een maand geen poepluier meer gehad. Plassen is helaas nog maar een beetje half en ik ben nog te lui om de luier uit te doen ivm steeds natte broeken
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
dinsdag 18 september 2018 om 20:50
Over het springen: schijnbaar kunnen kinderen dat pas als hun fontanel volledig dichtgegroeid is. Dat heeft moeder natuur zo bedacht. Dan pas kunnen ze echt met 2 voeten tegelijk van de grond komen.
Eten: 3-jarige eet bijna altijd goed, en blijft ook zitten. 1-jarige eet heel weinig en klimt continu uit zijn triptrap
Tandenpoetsen: onze peuter vindt het grappig als ik doe alsof ik nog allerlei etensresten van dingen waarvan ik weet dat hij ze gegeten heeft die dag zie zitten tussen zijn tanden. En die dan wegpoetsen.
Eten: 3-jarige eet bijna altijd goed, en blijft ook zitten. 1-jarige eet heel weinig en klimt continu uit zijn triptrap
Tandenpoetsen: onze peuter vindt het grappig als ik doe alsof ik nog allerlei etensresten van dingen waarvan ik weet dat hij ze gegeten heeft die dag zie zitten tussen zijn tanden. En die dan wegpoetsen.
Life is short. Smile while you still have teeth.
dinsdag 18 september 2018 om 20:52
@springen, leuke vraag. Nee, dat kan mijn zoontje zeer zeker niet, haha. Hij probeert het wel en zegt dan ook dat ie springt, maar hij komt nauwelijks met één voet van de grond. Goed om te lezen dat hier ook niet alle peuters kunnen springen. Soms weet je ook eigenlijk niet wat normaal is.
@partner weg, ik ben daar best wel erg in, zeker nu met een kleine baby die niet de makkelijkste is. Ik vind het al vervelend als man een avond weg is, of een hele dag. Heb echt graag wat hulp in de avonduren, en ook gewoon overdag. Zeker als peuter geen dutje doet. Dus een aantal dagen weg om te zuipen, daar zou hij voor mij echt wat tegenover moeten zetten. Sowiewo verwacht ik nog wat meer waardering voor mijn gemoeder van 2 kinderen wanneer ik weer ga werken en hij dus ook een dag in de week alleen met twee kinderen heeft :-p
@Malagueña, ja, dat was de bedoeling, maar waarschijnlijk heb ik in mijn haast een wc-brilverkleiner gekocht die dan wel de naam "Cars" had, maar waarbij dat meer gewoon een Engelse term voor auto's was dan een referentie naar de film.. Dus nu hebben we er dus gewoon één met auto's erop. Hopelijk heeft het hier evengoed hetzelfde effect
@partner weg, ik ben daar best wel erg in, zeker nu met een kleine baby die niet de makkelijkste is. Ik vind het al vervelend als man een avond weg is, of een hele dag. Heb echt graag wat hulp in de avonduren, en ook gewoon overdag. Zeker als peuter geen dutje doet. Dus een aantal dagen weg om te zuipen, daar zou hij voor mij echt wat tegenover moeten zetten. Sowiewo verwacht ik nog wat meer waardering voor mijn gemoeder van 2 kinderen wanneer ik weer ga werken en hij dus ook een dag in de week alleen met twee kinderen heeft :-p
@Malagueña, ja, dat was de bedoeling, maar waarschijnlijk heb ik in mijn haast een wc-brilverkleiner gekocht die dan wel de naam "Cars" had, maar waarbij dat meer gewoon een Engelse term voor auto's was dan een referentie naar de film.. Dus nu hebben we er dus gewoon één met auto's erop. Hopelijk heeft het hier evengoed hetzelfde effect
anoniem_370075 wijzigde dit bericht op 18-09-2018 21:11
0.17% gewijzigd
dinsdag 18 september 2018 om 21:07
Met tandenpoetsen hebben we een paar keer filmpjes gekeken over plakmannetjes die je tanden opeten en waardoor je uit je mond gaat stinken.. dus nu wil hij netjes elke ochtend en avond de plakmannetjes wegpoetsen en moeten we ook altijd even aan zijn adem ruiken
met dan aan de app van Tandenland!
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
dinsdag 18 september 2018 om 21:08
Haha ik woon aan diezelfde metro lijn.Maartje2016 schreef: ↑17-09-2018 20:39Haha, dan denk ik dat wij 3 haltes verderop met de metro wonen (richting DH)
Dat zoon het hier kan aangeven dat hij heeft gepoept, betekent trouwens niet dat hij zin heeft in een luierwissel, dat is weer steeds meer oorlog aan het worden![]()
dinsdag 18 september 2018 om 21:21
Tandenpoetsen: dat is hier geen enkel probleem. Tot ze 1,5 waren ofzo was het een drama maar nu maakt het ze niet meer uit.
Eten: ze eten eigenlijk alles goed, enige wat ze echt smerig vinden tot kokhalzen aan toe is meloen en dat snap ik dus echt niet maar goed. Qua regels is het hier op je billen zitten op je stoel en niet met eten gooien of je bord ineens omdraaien. Verder heb ik eigenlijk geen regels aan tafel.
Man die weg is: toen mijn jongste een week oud was kreeg mijn man volkomen onverwachts kanker. Hij is gelijk een chemo traject ingegaan en was zo vreselijk ziek dat hij 6 maanden niet meer thuis is geweest. Dat was echt vreselijk zwaar voor hem maar voor mij ook want ik stond er alleen voor met een pasgeboren baby, een 1 jarige en een 2 jarige. En dat heeft bij de oudste hem ook wel een tik gegeven hoor, weigerde zijn vader nog te zien, plakt enorm aan mij en toch verlatingsangst gekregen.
En daarom mag mijn man echt niet een week weg met vakantie zonder ons. Oudste raakt over de zeik en sowieso wil ik niet dat hij zonder ons op vakantie gaat. Geen bepaalde reden voor maar ik wil het gewoon niet hebben, vakantie is voor het gezin dus ik zou het echt weigeren.
Ochtend/avondspits. De halve week ben ik alleen in de ochtend en de andere helft ben ik alleen in de avond. Avondspits vind ik niet zo erg want heb geen erge tijdsdruk en of ze nu om 19.00 of 19.30 in bed liggen maakt geen reet uit maar die ochtendspits HAAT ik! Sowieso verslaap ik me altijd want ik slaap doodleuk door elke wekker heen en daarna begint het haasten om ze alle 3 aangekleed, opgefrist en gevoed de deur uit te krijgen. Nou ik kan wel janken dan echt waar. Oudste vertikt het om te eten of doet er superlangzaam over. Nee sochtends sta ik altijd met een rode kop en het zweet op m’n rug. Oudste moet binnenkort naar de basisschool en vraag me nu al af hoe ik het in godsnaam 5 dagen in de week het sochtends voor elkaar moet krijgen.
Potje/wc: beide peuters zijn zindelijk. Oudste was ruim 3 en het heeft wat voeten in de aarde gehad maar is nu eindelijk echt zindelijk. 2 jarige doet alles na wat de 3 jarige doet dus is gelukkig ook zindelijk. Alleen snachts doe ik ze voor de zekerheid een luier aan die tot nu toe altijd leeg is maar ik durf zonder luier nog niet echt aan.
Eten: ze eten eigenlijk alles goed, enige wat ze echt smerig vinden tot kokhalzen aan toe is meloen en dat snap ik dus echt niet maar goed. Qua regels is het hier op je billen zitten op je stoel en niet met eten gooien of je bord ineens omdraaien. Verder heb ik eigenlijk geen regels aan tafel.
Man die weg is: toen mijn jongste een week oud was kreeg mijn man volkomen onverwachts kanker. Hij is gelijk een chemo traject ingegaan en was zo vreselijk ziek dat hij 6 maanden niet meer thuis is geweest. Dat was echt vreselijk zwaar voor hem maar voor mij ook want ik stond er alleen voor met een pasgeboren baby, een 1 jarige en een 2 jarige. En dat heeft bij de oudste hem ook wel een tik gegeven hoor, weigerde zijn vader nog te zien, plakt enorm aan mij en toch verlatingsangst gekregen.
En daarom mag mijn man echt niet een week weg met vakantie zonder ons. Oudste raakt over de zeik en sowieso wil ik niet dat hij zonder ons op vakantie gaat. Geen bepaalde reden voor maar ik wil het gewoon niet hebben, vakantie is voor het gezin dus ik zou het echt weigeren.
Ochtend/avondspits. De halve week ben ik alleen in de ochtend en de andere helft ben ik alleen in de avond. Avondspits vind ik niet zo erg want heb geen erge tijdsdruk en of ze nu om 19.00 of 19.30 in bed liggen maakt geen reet uit maar die ochtendspits HAAT ik! Sowieso verslaap ik me altijd want ik slaap doodleuk door elke wekker heen en daarna begint het haasten om ze alle 3 aangekleed, opgefrist en gevoed de deur uit te krijgen. Nou ik kan wel janken dan echt waar. Oudste vertikt het om te eten of doet er superlangzaam over. Nee sochtends sta ik altijd met een rode kop en het zweet op m’n rug. Oudste moet binnenkort naar de basisschool en vraag me nu al af hoe ik het in godsnaam 5 dagen in de week het sochtends voor elkaar moet krijgen.
Potje/wc: beide peuters zijn zindelijk. Oudste was ruim 3 en het heeft wat voeten in de aarde gehad maar is nu eindelijk echt zindelijk. 2 jarige doet alles na wat de 3 jarige doet dus is gelukkig ook zindelijk. Alleen snachts doe ik ze voor de zekerheid een luier aan die tot nu toe altijd leeg is maar ik durf zonder luier nog niet echt aan.
dinsdag 18 september 2018 om 21:29
dinsdag 18 september 2018 om 21:38
Ja hij is nu iets meer dan een jaar in remissie en het eerste jaar kreeg hij elke 3 maanden een controle en nu hij een jaar in remissie is krijgt hij elke 6 maanden controles.Morgenstond_ schreef: ↑18-09-2018 21:26Whats, heftig van je man zeg. Heeft hij nu nog controles?
En je kan je oudste evt ander ontbijt aanbieden of het hem meegeven naar school? Dat deed mijn moeder vroeger bij mijn zusje iig. Werk je zelf ook?
Maar het was toen echt een schok hoor, man ging voor een kleinigheidje naar de huisarts en belde mij 5 minuten later dat hij direct door naar een internist moest. Heb mijn kinderen bij de kraamzorg achtergelaten en ook naar het ziekenhuis gegaan. Nou de internist stuurde hem direct door naar een oncoloog en toen wisten we het. 2 weken later is de chemo begonnen na nog een biopsie, punctie,CT/PET scan genomen te hebben. Stomme was ook dat mijn man echt niet ziek was, had ook geen pijn ofzo maar van die chemo is hij zo vreselijk ziek geworden. Elke bijwerking had hij maar dan echt X100. Echt extreme bijwerkingen.
En oudste gaat nu nog naar de peuterspeelzaal en daar mag hij niet als enige nog een boterham eten. Hoe dat straks op school gaat weet ik nog niet. Heb toevallig vandaag haverbeertjes gekocht ( soort van cornflakes) en die ga ik morgenochtend proberen.
En wat grappig dat we allemaal langs dezelfde lijn wonen haha.
dinsdag 18 september 2018 om 21:54
Whats: wat heftig zeg! Mijn moeder is kort geleden overleden aan kanker en was al ziek tijdens mijn zwangerschap, maar dit zou echt mijn ergste nachtmerrie zijn. En heel herkenbaar dat je pas ziek wordt met de chemo.
Alleen met de kinderen: ik vond het het eerste jaar best wel zwaar als ik de avondspits alleen moest doen. Ik had een collega die snapte daar niks van. Maar ik ben blij om te lezen dat dat dus helemaal niet zo vreemd is. Het gaat nu een stuk beter. Een week vakantie zou ik ook niet tof vinden, vooral omdat verlofdagen maar schaars zijn en die besteed ik liever met het gezin.
Springen: hij kan wel ergens vanaf ‘springen’, maar echt springen niet. Er gaat dan 1 voet omhoog. En dat kontje op en neer.
Ik woon niet aan een metro-lijn.
Alleen met de kinderen: ik vond het het eerste jaar best wel zwaar als ik de avondspits alleen moest doen. Ik had een collega die snapte daar niks van. Maar ik ben blij om te lezen dat dat dus helemaal niet zo vreemd is. Het gaat nu een stuk beter. Een week vakantie zou ik ook niet tof vinden, vooral omdat verlofdagen maar schaars zijn en die besteed ik liever met het gezin.
Springen: hij kan wel ergens vanaf ‘springen’, maar echt springen niet. Er gaat dan 1 voet omhoog. En dat kontje op en neer.
Ik woon niet aan een metro-lijn.
dinsdag 18 september 2018 om 22:08
Oh en springen kan mijn 3 jarige niet vanwege zijn handicap, mijn 2 jarige doet er nog geen pogingen voor maar idd heb ik dat fontanel verhaal ook gehoord dus ik wacht rustig af. En mijn dreumes kan het natuurlijk helemaal niet al loopt hij wel al echt heel erg goed en ook echt lange stukken al ( gelukkig want ik was de kinderwagen zo zat).
dinsdag 18 september 2018 om 23:31
Ja dat was echt een hele moeilijke en zware periode, als ik er nu zo op terug kijk lijkt het wel een compleet leven geleden. Maar mijn man heeft zoveel geluk gehad.
Hij had dan wel stadia 4 kanker en volledig uitgezaaid maar wel een kankervorm die in 98% van de gevallen zeer goed op chemo reageerd en waarbij het recidive risico maar 8% is en zelfs al heb je recidive dan is het in 89% van de gevallen nog te genezen. Zoals de oncoloog toen zei was de kans op een dodelijk verkeersongeluk hoger dan sterven aan die vorm.
En als ik van zijn lotgenoten hoor wat zij aan de chemo over gehouden hebben ( concentratie stoornissen, onvruchtbaarheid, hevige neuropathie, angststoornissen, niet meer kunnen werken, niet meer normaal kunnen functioneren etc) dan heeft mijn man echt geluk gehad want het enige dat hij eraan over heeft gehouden is een litteken en onvruchtbaarheid. Maarja na 3 kinderen moeten we niet om nog meer kinderen zeuren ( al zou ik er graag nog eentje willen).
woensdag 19 september 2018 om 08:29
woensdag 19 september 2018 om 08:37
Ik denk niet dat onze peuter kan springen omdat zijn fontanel dicht zit maar omdat hij roekeloos is.. Hij trekt doodleuk dingen over zijn hoofd en rent dan keihard weg. Sinds gister rent ie ook rond met zijn ogen dicht
We skateboarden ook samen en hij zelf al een jaartje. Hij klettert ook gewoon gezicht eerst van dingen af, klimt argeloos ladders op en springt in het diepen. Steekt ook zijn vingers in de neus van een grote hond en loopt met onze best snel boze 7 kilo kat onder zijn arm door het huis.
Ik denk dat mensen mij een helicoptermoeder vinden. Mij best, want zonder dat ik oplet wordt peuter een traumahelicopterkind..
We skateboarden ook samen en hij zelf al een jaartje. Hij klettert ook gewoon gezicht eerst van dingen af, klimt argeloos ladders op en springt in het diepen. Steekt ook zijn vingers in de neus van een grote hond en loopt met onze best snel boze 7 kilo kat onder zijn arm door het huis.
Ik denk dat mensen mij een helicoptermoeder vinden. Mij best, want zonder dat ik oplet wordt peuter een traumahelicopterkind..
woensdag 19 september 2018 om 10:45
Tinkeltje, nog gecondoleerd met het verlies van je moeder
. Lijkt me extra moeilijk nu je zelf moeder bent en haar dus misschien dingen had willen vragen of nu juist bepaalde keuzes van vroeger begrijpt. Mijn moeder was lang thuisblijfmoeder van 4 meiden en man wat heb ik nu een respect voor hoe zij dat vroeger ogenschijnlijk zo makkelijk deed. Al zegt zij wel dat wij heel makkelijke kinderen waren 
Whats, wat voor handicap heeft je oudste? Heeft hij er veel last van?
GC, wat een doerak heb jij zeg! Je omschrijft het wel grappig zo, maar ook na je verhaal van het zwembad kan ik me goed voorstellen dat je er bovenop zit.
Peuter had deze ochtend wel een ochtendhumeur. Hij wilde zooo graag op de leuning van de bank zitten en dat mocht niet van mij. Op een gegeven moment was ik zijn gezeur zat en bracht ik hem naar boven. Toen daar even samen op zijn bed gezeten en nogmaals uitgelegd waarom dat niet mag. Toen naar beneden terug en toen was hij gelukkig wel weer te pruimen.
Whats, wat voor handicap heeft je oudste? Heeft hij er veel last van?
GC, wat een doerak heb jij zeg! Je omschrijft het wel grappig zo, maar ook na je verhaal van het zwembad kan ik me goed voorstellen dat je er bovenop zit.
Peuter had deze ochtend wel een ochtendhumeur. Hij wilde zooo graag op de leuning van de bank zitten en dat mocht niet van mij. Op een gegeven moment was ik zijn gezeur zat en bracht ik hem naar boven. Toen daar even samen op zijn bed gezeten en nogmaals uitgelegd waarom dat niet mag. Toen naar beneden terug en toen was hij gelukkig wel weer te pruimen.
woensdag 19 september 2018 om 15:06
Glitter: geweldig dat skateboarden! Oudste zeurt al heel lang om een skateboard en heb hem er vd week in de intertoys even op gezet maar het was geen succes helaas. Komt omdat hij ook pas sinds eind juli weer kan lopen dus nog erg onstabiel is.
Morgenstond: welke handicap precies hou ik liever voor me omdat het niet erg vaak voorkomt. Maar het heeft met zijn voeten/benen te maken. Direct na zijn geboorte is er een traject in het Sophia gestart en na een jaar was alles “ goed”. Alleen ik vond van niet dus een second opinion aangevraagd bij DE specialist en hij deelde mijn zorgen en we zijn gelijk bij hem een traject gestart. Dat hield in dat mijn zoon vanaf januari tot eind juli niet heeft kunnen lopen en een aantal operaties heeft gehad. Met heel veel succes want nu gaat het geweldig!
Voor dit traject kon hij max 10 minuten lopen en nu urenlang. Alleen is hij nog erg onstabiel en kan dus niet rennen ( maar wel zo hard lopen dat hij even snel is als kindjes die rennen) en ook niet springen ( net als de meeste kindjes met die handicap). Maar met de fysio is rennen en springen wel het “ doel”. Fietsen zal hij niet kunnen tot hij een jaar of 6/7 is ivm de spieren die hij in zijn benen mist en zwemmen zal ook echt een dingetje gaan worden maar dat zien we dan wel weer.
Of hij er echt last van heeft? Naar mijn idee niet ( meer). Toen hij nog weinig kon lopen was hij ook nog zo klein dat een buggy normaal was en hij heeft goddank geen pijn meer. Hij weet wat hij mankeert en heb nooit gemerkt dat hij er problemen mee heeft behalve met het springen. Maar zijn vriendjes pakken dan zijn handjes vast en dan springt de mijne op zijn manier mee. Snachts draagt hij een brace maar dat gaat ook goed. Prognose is dat hij wel altijd op een bepaalde manier zal lopen maar dat merk je eigenlijk niet aan hem zolang je er niet op let, en ja hij zal nooit een marathon gaan rennen maar wel mee kunnen komen met andere dingen.
En ik voel me nu best wel een zeikerd met mijn lange verhalen over ellende hier maar dat is in elk geval niet mijn bedoeling. Zijn handicap merken wij zelf niet eens meer en is nooit echt een issue.
Morgenstond: welke handicap precies hou ik liever voor me omdat het niet erg vaak voorkomt. Maar het heeft met zijn voeten/benen te maken. Direct na zijn geboorte is er een traject in het Sophia gestart en na een jaar was alles “ goed”. Alleen ik vond van niet dus een second opinion aangevraagd bij DE specialist en hij deelde mijn zorgen en we zijn gelijk bij hem een traject gestart. Dat hield in dat mijn zoon vanaf januari tot eind juli niet heeft kunnen lopen en een aantal operaties heeft gehad. Met heel veel succes want nu gaat het geweldig!
Voor dit traject kon hij max 10 minuten lopen en nu urenlang. Alleen is hij nog erg onstabiel en kan dus niet rennen ( maar wel zo hard lopen dat hij even snel is als kindjes die rennen) en ook niet springen ( net als de meeste kindjes met die handicap). Maar met de fysio is rennen en springen wel het “ doel”. Fietsen zal hij niet kunnen tot hij een jaar of 6/7 is ivm de spieren die hij in zijn benen mist en zwemmen zal ook echt een dingetje gaan worden maar dat zien we dan wel weer.
Of hij er echt last van heeft? Naar mijn idee niet ( meer). Toen hij nog weinig kon lopen was hij ook nog zo klein dat een buggy normaal was en hij heeft goddank geen pijn meer. Hij weet wat hij mankeert en heb nooit gemerkt dat hij er problemen mee heeft behalve met het springen. Maar zijn vriendjes pakken dan zijn handjes vast en dan springt de mijne op zijn manier mee. Snachts draagt hij een brace maar dat gaat ook goed. Prognose is dat hij wel altijd op een bepaalde manier zal lopen maar dat merk je eigenlijk niet aan hem zolang je er niet op let, en ja hij zal nooit een marathon gaan rennen maar wel mee kunnen komen met andere dingen.
En ik voel me nu best wel een zeikerd met mijn lange verhalen over ellende hier maar dat is in elk geval niet mijn bedoeling. Zijn handicap merken wij zelf niet eens meer en is nooit echt een issue.