![](/styles/viva/public/images/pijler_images/150x150rounded/icons-150x150-relaties-01.png)
Slecht opschieten met schoonouders
vrijdag 21 september 2018 23:27
Hallo,
Mijn vraag is: hoe maak ik de bezoekjes aan mijn schoonouders wat draaglijker?
Ik kan totaal niet met ze opschieten. Mijn man heeft zelf geen goede band met zijn ouders, al sinds zijn jeugd niet.
Toch proberen we ieder bezoekje positief in te gaan en het weer een kans te geven.
Jammer genoeg kunnen we nooit iets goed doen en hebben ze op ieder ding wat slechts te zeggen.
Heeft iemand hier ervaring mee.
Hoe ga je hiermee om?
Mijn vraag is: hoe maak ik de bezoekjes aan mijn schoonouders wat draaglijker?
Ik kan totaal niet met ze opschieten. Mijn man heeft zelf geen goede band met zijn ouders, al sinds zijn jeugd niet.
Toch proberen we ieder bezoekje positief in te gaan en het weer een kans te geven.
Jammer genoeg kunnen we nooit iets goed doen en hebben ze op ieder ding wat slechts te zeggen.
Heeft iemand hier ervaring mee.
Hoe ga je hiermee om?
Where words fail, music speaks
zaterdag 22 september 2018 08:29
Ja ik was ook heel pissig en heb wel gezegd dat mijn familie gewoon heel anders is, maar dan gaat ze verder en ik durf gewoon totaal niks te zeggen. Ik verstijf gewoon. Thuis komt dan alle woede eruit en dan zeg ik wat ik toen had willen zeggen. Te laat...noa schreef: ↑22-09-2018 08:25De band met zijn ouders was al niet goed, dat gaat nu zeker niet beter worden. Ze staan niet open voor verandering, dus je kunt er ook niks mee. Hou op met die zelfkastijding. Jullie hebben een eigen leven, laat dat niet verpesten door negativiteit. Heel jammer dat het familie is, daardoor voel je je ws verplicht om het leuk te hebben, maar wat er niet inzit, komt er niet uit.
Ik zou trouwens behoorlijk pissig worden als er nare opmerkingen gemaakt zouden worden over mijn familie met wie ik wel n goede band heb. No way dat ik daar bij had gezeten en mijn mond had dicht gehouden.
Where words fail, music speaks
zaterdag 22 september 2018 08:32
We hadden er eerst ook lak aan. Mijn man ook, maar toen ging ze appjes sturen dat ze depressief was en dat het slecht ging door hem. Hij voelde zich toen zo schuldig. Hij was er kapot van. En toen gaf hij er weer aan toe. En ik probeer hem te steunen, het is vreselijk om hem zo te zien. Hij wil het dan niet erger maken, dus zet hij weer zijn masker op. Na die berichtjes gingen we eeheen en toen deden ze ineens normaal en lief enzo.dolfje schreef: ↑22-09-2018 08:24Het is raar dat kinderen vaak een vorm van verplichting voelen naar hun ouders. Zouden jij en je man dit gedrag van vrienden of vreemden pikken? Ik denk het niet. Waarom dan wel bij familie?
Die mensen kun je niet veranderen. Je zelf wel. Als jullie toch contact zouden willen blijven houden zou ik het op 1x per kwartaal houden en dan tegelijk met de broer.
Where words fail, music speaks
zaterdag 22 september 2018 08:35
Ik zei al tegen mijn man. Als ze zo doorgaan (het klinkt erg hard maar) dan zullen ze hun toekomstige kleinkinderen niet zien. Die mogen er ook niet onder gaan lijden later.
Ik heb echt een hekel aan drama en daarom probeer ik het allemaal maar te doen zoals zij het willen. Maargoed ik ben hun speelpop niet.
Where words fail, music speaks
zaterdag 22 september 2018 08:37
Ik denk dat jullie veel beter kunnen investeren in hulp vinden om hiermee om te gaan. Bij jouw man hebben zich bepaalde patronen ontwikkeld, logisch want vanaf kleins af aan al zo behandeld en jij gaat erin mee omdat je ws denkt dat dat de beste manier is of omdat je niet sterk genoeg bent om er tegenin te gaan. Niet om je te beledigen hoor. Het is niet constructief waar jullie mee bezig zijn. Hier worden jullie niet gelukkig van. Maak de keuze: of zo doorgaan of handvatten aangereikt krijgen om ermee om te gaan (of niet).
Cum non tum age
zaterdag 22 september 2018 08:43
Ja ik snap je wel. Ik heb wel het idee dat ik steeds meer terug durf te zeggen (op een beschaafde manier). Misschien als dat mij lukt, gaat het ook makkelijker bij mijn man.noa schreef: ↑22-09-2018 08:37Ik denk dat jullie veel beter kunnen investeren in hulp vinden om hiermee om te gaan. Bij jouw man hebben zich bepaalde patronen ontwikkeld, logisch want vanaf kleins af aan al zo behandeld en jij gaat erin mee omdat je ws denkt dat dat de beste manier is of omdat je niet sterk genoeg bent om er tegenin te gaan. Niet om je te beledigen hoor. Het is niet constructief waar jullie mee bezig zijn. Hier worden jullie niet gelukkig van. Maak de keuze: of zo doorgaan of handvatten aangereikt krijgen om ermee om te gaan (of niet).
Where words fail, music speaks
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zaterdag 22 september 2018 08:54
Stoppen met het belonen van hun emotionele chantage en manipulatief gedrag!Purple_Calla schreef: ↑21-09-2018 23:43Als we dat niet doen krijgen we appjes dat we ze niet belangrijk vinden en als we dan aangeven dat we het wat drukker hebben gaan ze berichtjes sturen dat ze zich zo depressief voelen, omdat wij niks om ze geven.
Wat meer voor jezelf opkomen. Zeggen dat je deze berichten niet accepteert en dat je lanhskomt wanneer het jullie uitkomt. Je kunt hierbij ook gewoon benoemen dat jullie vinden dat de bezoekers slecht verlopen trouwens.
Één keer per maand is best veel als je elkaar totaal niet ligt.
zaterdag 22 september 2018 09:08
Maar omdat je ze dan zo weinig ziet. Is dan de spanning op zo een verjaardag niet heel groot?Heksenketels schreef: ↑22-09-2018 09:01Ik zie mijn schoonfamilie alleen met verjaardagen, lekker rustig
Where words fail, music speaks
zaterdag 22 september 2018 10:57
Idd en bedenk en herhaal voor jezelf 'ik voel me schuldig, maar ik ben het niet'Purple_Calla schreef: ↑22-09-2018 08:16Hij ziet er altijd tegenop, maar op de een of andere manier wil hij dan wel gaan. We gaan al veel minder en dat hebben zij ook door. Hebben het er ook al met ze over gehad, maar ze doen er niks mee. Dan zijn de kansen ook op.
zaterdag 22 september 2018 11:01
zaterdag 22 september 2018 16:50
Die assertiviteitstraining lijkt steeds meer een goed plan.
Waarom zouden jullie die niet volgen, je kunt er alleen maar bij winnen, niet alleen bij schoonouders maar op alle vlakken.
Je schoonouders verander je niet. Mogelijk wel de relatie die je met ze hebt, want nu vreet hij teveel energie en kunnen jullie dat onvoldoende sturen.
Waarom zouden jullie die niet volgen, je kunt er alleen maar bij winnen, niet alleen bij schoonouders maar op alle vlakken.
Je schoonouders verander je niet. Mogelijk wel de relatie die je met ze hebt, want nu vreet hij teveel energie en kunnen jullie dat onvoldoende sturen.
zaterdag 22 september 2018 18:15
Plus: of je wel of niet gaat, voor hen is het toch nooit goed. Dan kun je beter doen wat voor jullie goed isPurple_Calla schreef: ↑22-09-2018 11:01Ja inderdaad. We zijn te goed op dit moment. We pikken het allemaal maar, terwijl zij wel op alles commentaar hebben.
zaterdag 22 september 2018 18:50
Dit!
Ik heb het 10 jaar lang geprobeerd voor de kinderen , maar nu die tieners zijn en zelf aangeven geen band met opa en oma te hebben heb ik het losgelaten .
Ik zie ze 3x pet jaar,op feestdagen , kinderen ook, man gaat soms een uurtje alleen
zaterdag 22 september 2018 19:30
Purple_Calla schreef: ↑22-09-2018 09:08Maar omdat je ze dan zo weinig ziet. Is dan de spanning op zo een verjaardag niet heel groot?
Nee dan zet ik ze tussen mijn familie , die zijn met 15 man , ik heb zelf toch geen tijd om te gaan zitten kletsen .
zaterdag 22 september 2018 19:31
Denk zo: "Als je niets goed kunt doen, dan kun je in principe ook niks fout doen"Purple_Calla schreef: ↑21-09-2018 23:50Ik ben zelf ook niet zo van het gelijk geven als je er zelf iets anders bij voelt. Ik zeg dan hoe ik er zelf over denk op een nette manier. Alleen dan accepteren ze dat niet en gaan ze er weer overheen met hun eigen mening.
![Wink ;-)](./../../../smilies/icon_e_wink.gif)
Dat realiserende zou een hoop druk weg moeten nemen.
Niets verwachten, ook je vriend niet voor die erkenning. Die krijgt hij niet en dan is hij alleen maar meer teleurgesteld.
Het kost je bakken met energie. Niet bang voor ze zijn. Uiteindelijk trekken zij aan het kortste eind met hun debiele gedrag.
zaterdag 22 september 2018 19:33
Zorg er zeker voor dat jullie op 1 lijn blijven staan.Purple_Calla schreef: ↑22-09-2018 08:43Ja ik snap je wel. Ik heb wel het idee dat ik steeds meer terug durf te zeggen (op een beschaafde manier). Misschien als dat mij lukt, gaat het ook makkelijker bij mijn man.
Laat ze niet tussen jullie in komen.
zaterdag 22 september 2018 19:36
Je extreem aanpassen houd je never nooit niet vol.Purple_Calla schreef: ↑22-09-2018 08:35Ik zei al tegen mijn man. Als ze zo doorgaan (het klinkt erg hard maar) dan zullen ze hun toekomstige kleinkinderen niet zien. Die mogen er ook niet onder gaan lijden later.
Ik heb echt een hekel aan drama en daarom probeer ik het allemaal maar te doen zoals zij het willen. Maargoed ik ben hun speelpop niet.
Dit, omdat je dan je eigen normen en waarden enorm verloochent.
Wat liever: fikse strijd, maar trouw aan jullie zelf, of extreem aanpassen en er maagpijn aan over houden omdat het zo tegen jullie natuur in gaat om je zo aan hun normen en waarden aan te passen?
(Ik spreek uit ervaring. Ik zit nu midden in het strijdveld)
zaterdag 22 september 2018 19:57
Hier zit een grote kern van waarheid in. Hoe staat je partner er nu in? Wil hij er ook meer tegenin gaan / het contact afzwakken of komt dit meer bij jou vandaan en is hij er nog niet aan toe?
zaterdag 22 september 2018 21:43
We zijn inderdaad geweest. Ze deden voor hun doen normaal. Mijn man is helemaal blij, omdat hij zich er zo goed bij voelde en ik was was blij voor hem.
Het blijft een feit dat ik ze gewoon echt niet mag, maar afgezien van dat ging het goed. Heel apart, want het is de eerste keer dat ze opeens zo normaal doen.
Where words fail, music speaks
zondag 23 september 2018 08:04
Gelukkig, maar ik kan me zo voorstellen, dat heb ik hier altijd, dat je dat wel verdacht vindtPurple_Calla schreef: ↑22-09-2018 21:43We zijn inderdaad geweest. Ze deden voor hun doen normaal. Mijn man is helemaal blij, omdat hij zich er zo goed bij voelde en ik was was blij voor hem.
Het blijft een feit dat ik ze gewoon echt niet mag, maar afgezien van dat ging het goed. Heel apart, want het is de eerste keer dat ze opeens zo normaal doen.
.
zondag 23 september 2018 10:28
Precies dat gevoel.Een*Nieuwe*Lente schreef: ↑23-09-2018 08:32TO, dat blijft toch op en af gaan.
Dat maakt het ook zo moeilijk: dan weer normaal waardoor je hoop krijgt, dan weer vreselijk en de teleurstelling des te groter wordt.
Ik moet mezelf dan echt dwingen om te zeggen, dat dit zo weer anders is
zondag 23 september 2018 11:28
Het is je man zijn probleem, dus laat hem maar braaf iedere maand gaan.
Ik zou voorlopig eens om de keer meegaan. En als het niet gezellig is direct mijn koffie achterover gooien en mijn jas aantrekken.
Stemmen met de voeten dus. Het is je mans probleem, en hij beloont hun slechte gedrag. Laat het dan ook bij hem.
Mijn vrije tijd is mij veel te kostbaar om te verspillen aan mensen die niet aardig tegen mij zijn.
Ik zou voorlopig eens om de keer meegaan. En als het niet gezellig is direct mijn koffie achterover gooien en mijn jas aantrekken.
Stemmen met de voeten dus. Het is je mans probleem, en hij beloont hun slechte gedrag. Laat het dan ook bij hem.
Mijn vrije tijd is mij veel te kostbaar om te verspillen aan mensen die niet aardig tegen mij zijn.
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.