Wat nu doen?

Natuurlijk is dat wel een optie. Inpakken die tas. Je had een vriendinnenlunch... hop, bel er een. Financiën regelen, dan hem pas informeren.

En dan een huis zoeken, hem dumpen. Gewoon lekker verder gaan met je leven. Zonder zo'n liegbeest in je huis. Gadver.

Gooi zijn tas buiten.

Waarom twijfel je of je gevoel terecht is?

En waarom kan je nergens heen, ben je volledig afhankelijk?

Je reageert tótaal niet over de top. Wat een eikel, mijn god. Jij bent veel meer waar dan zo'n man!

Ik snap heel goed dat je zo graag in het sprookje wilde geloven waar je de laatste anderhalf jaar in leefde. Maar laten we eerlijk zijn, als iemand je al zo lang heeft bedonderd dan is de kans op echt open en eerlijk gewoon niet zo groot. Ik zou mijn conclusies hieruit trekken, en inderdaad zijn tas buiten zetten. Hij creëert het probleem, dus mag hij daar ook zelf een oplossing voor vinden.

Wanneer je niet voor gelogen wil worden dan moet je niet bij een leugenaar blijven. Het maakt niet uit hoe jij doet...hij blijft nog steeds een leugenaar. Grenzen stellen helpt bij mensen die een x per ongeluk op je tenen gaat staan maar niet bij mensen die continu een loopje nemen met de waarheid.

Koffiekopje2018 schreef: ↑

26-10-2018 14:20

Kinderen en wat dieren houden mij hier, niet alleen ik ben de dupe als ik eruit loop, maar veel meer.
Er is wel op de langere termijn de mogelijkheid wat te gaan regelen hier eruit te gaan, maar dat is nu geen optie, kan nu niet zomaar weglopen bij alles.

Flikker je hem eruit.

hoezo jij kan niet vertrekken, hij heeft problemen veroorzaakt, hij vertrekt maar!
en nr 2 waar ik klaar mee zou zijn is die leuke vriendin. Zij had jou natuurlijk al veel eerder jou op de hoogte kunnen stellen.

Man en vriendin zou ik allebei gedag zeggen. Hij is blijkbaar niks veranderd, hem vertrouwen gaat nu dus never nooit meer lukken. En dat je eigen vriendin dubieuze seksueel getinte appjes met je man uitwisselt is al net zo fout. Die zou ik ook niet meer vertrouwen.

Kun je goed acteren? Komende weken/maanden je eigen plan trekken, je vertrek rustig voorbereiden en zodra het kan ook echt gaan. Anders kan je dadelijk een langdurig traject voor jezelf in. Want dan zou je je voor een 3e keer in de maling hebben laten nemen.

Zie drie zaken:
1. Jouw gevoel jegens hem. Dit gevoel wat je weer aan het opbouwen bent de afgelopen anderhalf jaar... is anders dan hoe hij het ziet. Hij wil blijkbaar wat anders dan jij... en bespreekt dat bij een ander want denkt het niet bij jou kwijt te kunnen. Is jouw gevoel nu veranderd? Hoe wil jij hierop terugkijken? Hoe wil jij naar jezelf kijken? Hoe wil jij dat jouw kinderen naar jou en de situatie terugkijken? Reken maar dat ze het later weten, hoe wil jij dat zij later zich in relaties opstellen? Ben jij nu een goed rolmodel, die grenzen stelt?
2. Waarom besluit deze vrouw dit jou te vertellen, wat denkt ze hiermee te bereiken? Wil ze dat jij knopen doorhakt? Schuldgevoel? Heeft hij haar opgedragen dit jou te vertellen omdat hij het zelf niet durfde?
3. Praktisch? Je kinderen en beesten houden je daar. Kun je daar blijven wonen financieel? Wil jij dat ook? Kunnen de beesten worden ondergebracht? Waar kun jij naar toe? Denk je dat hij jou of de kinderen wat zal aandoen wanneer hij weet dat je weg wil? Kun je uitzoeken waar je naar toe kunt en werk je? Heb je eigen geld of kun je daaraan komen?

tja mop.
je hebt lang gedacht dat het een gezellige trouwe labrador was maar het is meer een valse hond. Jullie zijn zelfs in training geweest en daar heeft hij geleerd wat de bedoeling is, maar daar is niet zijn karakter wezenlijk veranderd. Nu kan ie best af en toe lief aan de lijn lopen (en weet hij nog beter hoe hij eea kan maskeren) maar de kans dat hij geen gezinsdier is en toch af en toe ergens zijn tanden in zet terwijl dat niet mag is en blijft aanwezig....

Beste TO,

Mijn (net) EX heeft mij ook door de jaren heen bedrogen. Van 1 vrouw wist ik het, diverse keren geloofd dat hij er mee zou stoppen. Na veel gehuil, emotioneel gedoe weer teruggenomen. Eerlijkheid gevraagd en deels gekregen: beerput open, er waren er nog meer. Nog 1 laatste kans gegeven, maar het vertrouwen was eigenlijk weg. Toch gebleven voor de dieren en omdat ik hoofdkostwinner ben. Ex had daarvoor goede baan, maar wilde uitzoeken wat hij nu echt wilde..

Half mei zag ik weer zijn app gezicht. Ditmaal een andere oude vrouw .. met niet acceptabele teksten. Mee geconfronteerd en inderdaad: er werd mij wederom een schuldgevoel aangepraat, hij was bang dat ze langs zou komen daarom ging hij ermee door, het stelde niets voor, waarom keek ik in zijn telefoon ( hij heeft preview van berichten, kan er niet echt in kijken, vroeger wel gedaan). Oftewel alles was wederom mijn schuld, want ik vertrouwde hem niet.

Eigenlijk wist ik het al tijden. dus plan gemaakt, dingen uitgezocht en half augustus verteld dat ik de relatie verbreek (na 18 jaar), nu definitief.
Hij deed geschokt, snapte het niet. Was slachtoffer, want hij had geen vaste baan en ik wel, etc, etc. Nu twee moeizame maanden later, eindelijk overeenstemming over de verdeling. Nu nog een datum waarop hij vertrekt...

En TO de opluchting is het nu al het meer dan waard!
Dit had ik 3 jaar eerder moeten doen i.p.v. trekken aan een half dood paard.

Dus het lijkt onmogelijk, maar de beklemming die ik voelde met ademen, de druk op mijn borst, allemaal weg sinds mei. Ja, je krijgt er tijdelijk veel ruzie en verwijten voor terug, maar ik voel eindelijk dat ik voor mijzelf heb gekozen. Jij hebt een soortgelijke man, dat wordt niets.. ze zijn of onzeker of verslaafd aan aandacht, maar een eerlijke evenwichtige relatie wordt het niet.

Sterkte en alsjeblieft neem afscheid.

Deze man verandert niet. Sterkte.