Relaties
alle pijlers
Man-moe
maandag 5 november 2018 om 13:27
Ik ben nu een jaar single na een relatie van 4 jaar en merk dat ik geen zin meer heb in relaties, laat staan daten. Mijn sexdrive is zowat nihil, als een man met mij flirt merk ik gewoon dat ik er fysiek en mentaal geen zin in heb. Ik heb Tinder, maar zodra iemand over seks begint gaat er bij mij een gevoel van walging door mij heen. Ik merk dat ik pok heel hoge eisen heb, misschien als een soort muur om me heen?
Dit is de eerste keer vanaf mijn 18e dat ik zo lang single ben en het is heerlijk. Geen kritiek op mijn innerlijk/uiterlijk, kunnen doen wat ik wil, focus op mijn carriere, geen angst dat partner vreemdgaat/mij zat is etc. Nu heb ik voornamelijk vermoeiende relaties gehad dus dat gevoel van er echt gelukkig van worden heb ik nooit gehad. Misschien komt dat nog... maar als ik nu eeuwig single zou zijn zou ik het niet erg vinden. Iemand anders die dit zo voelt?
Dit is de eerste keer vanaf mijn 18e dat ik zo lang single ben en het is heerlijk. Geen kritiek op mijn innerlijk/uiterlijk, kunnen doen wat ik wil, focus op mijn carriere, geen angst dat partner vreemdgaat/mij zat is etc. Nu heb ik voornamelijk vermoeiende relaties gehad dus dat gevoel van er echt gelukkig van worden heb ik nooit gehad. Misschien komt dat nog... maar als ik nu eeuwig single zou zijn zou ik het niet erg vinden. Iemand anders die dit zo voelt?
zondag 11 november 2018 om 19:13
Ik ben momenteel even het me open of kwetsbaar opstellen moe en ik kan het nu even niet opbrengen. Recent gaf een man na ruim 4 maanden daten aan mij "toch niet leuk genoeg te vinden voor een relatie", en dat hakte er toch meer in dan ik aan mijzelf wilde toegeven. Ook omdat dit niet de eerste keer is, en ik merk dat ik het elke keer moeilijker vind om me open op te stellen. Ik merk dat ik veel mannen in mijn leeftijdscategorie, ik ben midden/eind twintig, ook gewoon best ingewikkeld vind doen of vrij veeleisend vind (ik kom ook genoeg leuke, ongecompliceerde mannen tegen die wel willen settelen hoor, maar die zijn allemaal al bezet).
maandag 12 november 2018 om 19:35
Mannen én vrouwen zijn vaak niet meer in staat om een relatie te laten werken. Het is een IK-generatie. MIJN behoeften voorop en absoluut geen water bij de wijn, en de ander moet voldoen aan een lijst met punten om als acceptabel te worden geaccepteerd. Let wel, dan heb ik het niet over scharrels, want op dat punt zijn zowel mannen als vrouwen nogal makkelijk... Die kunnen ze ook weer naar huis sturen zodra de lusten bevredigd zijn, om daarna de hele zondag met Netflix door te brengen of op het voetbalveld. No strings attached.
Compromissen sluiten is waar het om gaat in relaties. Soms moet jij water bij de wijn doen, soms de ander. Jij wilt een modern strak interieur, de ander wil het antieke kastje van zijn oma er een plaats in geven. Jij wilt alleen maar romantische films zien, hij wil alle nieuwe films van Marvel kijken. Mannen moeten een flitsende carrière hebben (want aanzien) maar tegelijkertijd 50% van de tijd thuis zijn om de badkamer te poetsen en een fantastisch avondeten te bereiden. Vrouwen werken veelal niet meer dan hooguit 50 tot 60%, gaan daarnaast lekker tennissen met vriendinnen en lunchen met de club, maar willen dan wel weer gewaardeerd worden voor hun geweldige inzet. En ofschoon dat vrouwen nog steeds véél minder werken dan mannen, moeten die mannen tóch 50% van het huishouden doen, want anders gaan we zeuren over een verdwaalde gedragen sok die nog naast het bed ligt en niet in de wasmand... Tja...
Compromissen sluiten is waar het om gaat in relaties. Soms moet jij water bij de wijn doen, soms de ander. Jij wilt een modern strak interieur, de ander wil het antieke kastje van zijn oma er een plaats in geven. Jij wilt alleen maar romantische films zien, hij wil alle nieuwe films van Marvel kijken. Mannen moeten een flitsende carrière hebben (want aanzien) maar tegelijkertijd 50% van de tijd thuis zijn om de badkamer te poetsen en een fantastisch avondeten te bereiden. Vrouwen werken veelal niet meer dan hooguit 50 tot 60%, gaan daarnaast lekker tennissen met vriendinnen en lunchen met de club, maar willen dan wel weer gewaardeerd worden voor hun geweldige inzet. En ofschoon dat vrouwen nog steeds véél minder werken dan mannen, moeten die mannen tóch 50% van het huishouden doen, want anders gaan we zeuren over een verdwaalde gedragen sok die nog naast het bed ligt en niet in de wasmand... Tja...
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 12 november 2018 om 19:43
maandag 12 november 2018 om 20:06
Maar op één punt heeft hij wel gelijk: dat we zo in de ik modus zitten.
Alles moet maakbaar zijn, alles moet perfect zijn. Als iets niet goed genoeg is, dan ruil je het in. En dat doe je ook met mensen zoals je partner. Mensen zijn wat oppervlakkig.
maandag 12 november 2018 om 20:09
Ik zie juist iets heel anders: mensen zijn zo bang om alleen te zijn, dat ze genoegen nemen met een matige relatie, omdat dat altijd nog beter is dan alleen zijn.
En dat gaat natuurlijk mis, want al dat gecompromis, daar wordt uiteindelijk niemand gelukkig van.
Today I am taking control of my emotions. I am choosing anger.
Week 15 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 15 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 12 november 2018 om 20:14
Heb jij eigenlijk een vrouw of een vriendin?pejeka schreef: ↑12-11-2018 19:35Mannen én vrouwen zijn vaak niet meer in staat om een relatie te laten werken. Het is een IK-generatie. MIJN behoeften voorop en absoluut geen water bij de wijn, en de ander moet voldoen aan een lijst met punten om als acceptabel te worden geaccepteerd. Let wel, dan heb ik het niet over scharrels, want op dat punt zijn zowel mannen als vrouwen nogal makkelijk... Die kunnen ze ook weer naar huis sturen zodra de lusten bevredigd zijn, om daarna de hele zondag met Netflix door te brengen of op het voetbalveld. No strings attached.
Compromissen sluiten is waar het om gaat in relaties. Soms moet jij water bij de wijn doen, soms de ander. Jij wilt een modern strak interieur, de ander wil het antieke kastje van zijn oma er een plaats in geven. Jij wilt alleen maar romantische films zien, hij wil alle nieuwe films van Marvel kijken. Mannen moeten een flitsende carrière hebben (want aanzien) maar tegelijkertijd 50% van de tijd thuis zijn om de badkamer te poetsen en een fantastisch avondeten te bereiden. Vrouwen werken veelal niet meer dan hooguit 50 tot 60%, gaan daarnaast lekker tennissen met vriendinnen en lunchen met de club, maar willen dan wel weer gewaardeerd worden voor hun geweldige inzet. En ofschoon dat vrouwen nog steeds véél minder werken dan mannen, moeten die mannen tóch 50% van het huishouden doen, want anders gaan we zeuren over een verdwaalde gedragen sok die nog naast het bed ligt en niet in de wasmand... Tja...
maandag 12 november 2018 om 20:18
Ik ben niet man-moe maar heb ook geen behoefte aan iemand in mijn leven. Ik heb het druk zat met werk, kinderen, vriendinnen en sport en zie nu geen toegevoegde waarde in een partner om me heen. Misschien komt dat wel, misschien niet, ook prima.
maandag 12 november 2018 om 20:23
Dat klopt deels wel, maar voor mij geld dat ik daar om die reden dus niet aan wil beginnen. Ik heb geen zin om me aan te passen en compromissen te sluiten. Dat hoort idd wel bij een relatie en daarom begin ik er niet aan.
maandag 12 november 2018 om 20:27
Vind je dat zo moeilijk dan? Ik heb daar werkelijk nog nooit bij stilgestaan in een relatie. Was altijd een blijvende bron van vreugde voor mij.
anoniem_63ab5705e222a wijzigde dit bericht op 12-11-2018 20:31
0.46% gewijzigd
maandag 12 november 2018 om 20:31
Ben ongeveer net zo oud als jij en herken me hier 100% in. Daarom heb ik besloten om maar met een tweede master te beginnen. Daten is echt pure tijdverspilling.
Mijn laatste vriend verdween plotseling uit mijn leven; ik zou hem komen bezoeken (hij woont in Amerika), maar de maand daarvoor hadden we steeds minder contact en als ik vroeg of er wat was kreeg ik alleen maar lieve woordjes terug (ik houd zoveel van je, kan niet wachten totdat je komt, ik heb zoveel geluk met jou, bla bla). Een week voor mijn bezoek zei hij af. Dat hij geen tijd voor me had. Hij heeft nooit meer gereageerd op mijn berichten. Ik werd volledig genegeerd. We hadden het al over trouwen gehad en ik was al bezig om daar volgend jaar heen te verhuizen.
Daarna nog iemand gedate (totaaal ander karakter & persoon) en opnieuw hetzelfde verhaal: op zondag stelde hij nog voor om in januari samen naar Estland te gaan en op dinsdag zei hij dat hij liever single is. Doodse stilte als resultaat.
Daar komt ook nog eens bij: iedereen om me heen lijkt vreemd te gaan (zowel prive als op het werk). Ik vraag me af of je iemand ooit echt kan vertrouwen? En al is het mogelijk, waarom zou je godsnaam de moeite willen nemen om erachter te komen of iemand jouw vertrouwen verdient? De kans dat het resultaat negatief is >99%.
Chapeau voor alle mensen die wel hun geluk in de liefde hebben gevonden.
Mijn laatste vriend verdween plotseling uit mijn leven; ik zou hem komen bezoeken (hij woont in Amerika), maar de maand daarvoor hadden we steeds minder contact en als ik vroeg of er wat was kreeg ik alleen maar lieve woordjes terug (ik houd zoveel van je, kan niet wachten totdat je komt, ik heb zoveel geluk met jou, bla bla). Een week voor mijn bezoek zei hij af. Dat hij geen tijd voor me had. Hij heeft nooit meer gereageerd op mijn berichten. Ik werd volledig genegeerd. We hadden het al over trouwen gehad en ik was al bezig om daar volgend jaar heen te verhuizen.
Daarna nog iemand gedate (totaaal ander karakter & persoon) en opnieuw hetzelfde verhaal: op zondag stelde hij nog voor om in januari samen naar Estland te gaan en op dinsdag zei hij dat hij liever single is. Doodse stilte als resultaat.
Daar komt ook nog eens bij: iedereen om me heen lijkt vreemd te gaan (zowel prive als op het werk). Ik vraag me af of je iemand ooit echt kan vertrouwen? En al is het mogelijk, waarom zou je godsnaam de moeite willen nemen om erachter te komen of iemand jouw vertrouwen verdient? De kans dat het resultaat negatief is >99%.
Chapeau voor alle mensen die wel hun geluk in de liefde hebben gevonden.
maandag 12 november 2018 om 20:32
Dat zit er wel in gedramd ja, bij vrouwen. Dat ze zichzelf moeten wegcijferen, dat ze zorgend ingesteld moeten zijn. Dat ze altruistisch moeten zijn, dat hun gezin voorop moet en zij zelf als laatste.
Nog steeds.
maandag 12 november 2018 om 20:44
Dit vind ik zelf een lastige. In de relaties of quasi-relaties die ik tot nu had, merkte ik dat de ander er, oké dit klinkt stom, (veel) meer aan had om met mij in een relatie te zitten dan dat ik dat met die ander had, en dat was ik vaak relatief snel weer zat. Kleine dingetjes hoor, zoals denken aan een cadeautje voor de verjaardag van schoonouder(s), nu en dan rekening houden met iets koken wat hij ook lekker vond, onthouden dat er een belangrijke gebeurtenis op studie/werk was en daarna vragen hoe dat gegaan was, ook gewoon als eerste sorry durven zeggen, gewoon de voor mij kleine dingen zeg maar. Ik dacht vaak in een "wij" en de ander in een "ik en zij" ofzo.
Ik bedoel dit niet als een "kijk mij eens goed zijn", want ik heb ook echt genoeg valkuilen/gebreken, misschien is dit er juist wel een van, en rationeel weet ik zelf overigens goed dat het ook niet gezond is om met dergelijke verwachtingen in een relatie te stappen. Maar het weerhoudt me er momenteel wel van om weer in een relatie te stappen.
Ook omdat ik in mijn omgeving vooral de vrouwen moeite zie doen voor de relaties en de mannen het zich allemaal aan lijken te leunen/alles wel best lijken te vinden, en ze blijkbaar toch superleuke vrouwen aan zich weten te binden. Ik verbaas me daar weleens over.
maandag 12 november 2018 om 21:30
Sinds ik me besef dat ik alleen ook gelukkig ben gaat er een wereld voor mij open.
Overigens ga ik graag mee naar een film en wil ik best eens een voetbalwedstrijd kijken. Maar ik maak geen compromissen over monogamie, samenwonen, carriere, en drank en drugsgebruik. Of je staat er hetzelfde in, of daar is de deur.
maandag 12 november 2018 om 21:34
Ik verbaas mij ook om de scheve verhoudingen om mij heen. Hoogopgeleide vrouwen met een werkloze lapzwans, hoogopgeleide mannen met een vrouw die op hun geld teert. Misschien willen de hoogopgeleide mannen geen vrouw die niet tegen ze op kijkt? Dan is een nagelstyliste natuurlijk een stuk minder 'eng' dan een vrouw met een phd.Timetraveler schreef: ↑12-11-2018 20:44Dit vind ik zelf een lastige. In de relaties of quasi-relaties die ik tot nu had, merkte ik dat de ander er, oké dit klinkt stom, (veel) meer aan had om met mij in een relatie te zitten dan dat ik dat met die ander had, en dat was ik vaak relatief snel weer zat. Kleine dingetjes hoor, zoals denken aan een cadeautje voor de verjaardag van schoonouder(s), nu en dan rekening houden met iets koken wat hij ook lekker vond, onthouden dat er een belangrijke gebeurtenis op studie/werk was en daarna vragen hoe dat gegaan was, ook gewoon als eerste sorry durven zeggen, gewoon de voor mij kleine dingen zeg maar. Ik dacht vaak in een "wij" en de ander in een "ik en zij" ofzo.
Ik bedoel dit niet als een "kijk mij eens goed zijn", want ik heb ook echt genoeg valkuilen/gebreken, misschien is dit er juist wel een van, en rationeel weet ik zelf overigens goed dat het ook niet gezond is om met dergelijke verwachtingen in een relatie te stappen. Maar het weerhoudt me er momenteel wel van om weer in een relatie te stappen.
Ook omdat ik in mijn omgeving vooral de vrouwen moeite zie doen voor de relaties en de mannen het zich allemaal aan lijken te leunen/alles wel best lijken te vinden, en ze blijkbaar toch superleuke vrouwen aan zich weten te binden. Ik verbaas me daar weleens over.
maandag 12 november 2018 om 21:39
Zo herkenbaar.. Ik heb dit ook. Het kost me daardoor ook altijd meer energie dan dat het me oplevert. Ik vind het vermoeiend, wat je allemaal moet doen en zijn.Timetraveler schreef: ↑12-11-2018 20:44Dit vind ik zelf een lastige. In de relaties of quasi-relaties die ik tot nu had, merkte ik dat de ander er, oké dit klinkt stom, (veel) meer aan had om met mij in een relatie te zitten dan dat ik dat met die ander had, en dat was ik vaak relatief snel weer zat. Kleine dingetjes hoor, zoals denken aan een cadeautje voor de verjaardag van schoonouder(s), nu en dan rekening houden met iets koken wat hij ook lekker vond, onthouden dat er een belangrijke gebeurtenis op studie/werk was en daarna vragen hoe dat gegaan was, ook gewoon als eerste sorry durven zeggen, gewoon de voor mij kleine dingen zeg maar. Ik dacht vaak in een "wij" en de ander in een "ik en zij" ofzo.
Ik bedoel dit niet als een "kijk mij eens goed zijn", want ik heb ook echt genoeg valkuilen/gebreken, misschien is dit er juist wel een van, en rationeel weet ik zelf overigens goed dat het ook niet gezond is om met dergelijke verwachtingen in een relatie te stappen. Maar het weerhoudt me er momenteel wel van om weer in een relatie te stappen.
Ook omdat ik in mijn omgeving vooral de vrouwen moeite zie doen voor de relaties en de mannen het zich allemaal aan lijken te leunen/alles wel best lijken te vinden, en ze blijkbaar toch superleuke vrouwen aan zich weten te binden. Ik verbaas me daar weleens over.
Maar goed, ik ben op het punt dat ik geeneens meer zin heb om mezelf te ontharen voor een man.
Ik wil gewoon lelijk op de bank netflix kijken.
maandag 12 november 2018 om 21:50
Ik heb er gewoon geen zin in. Ik stond er in mijn vorige relatie ook niet bij stil hoor, maar nu maak ik de keus om alleen te zijn. Ik vermaak me prima en een relatie heeft op dit moment geen toegevoegde waarde.
maandag 12 november 2018 om 21:51
maandag 12 november 2018 om 22:00
Ik snap het wel. Ik zou met 99,99% van de mannen ook echt geen relatie kunnen hebben. De meesten zijn zo lui, onaantrekkelijk en verwaand.
De paar mannen die wel leuk zijn, hebben vanaf hun twintiger jaren een vriendin. Gelukkig heb ik in die tijd mijn man ontmoet
Ik zou in deze tijd geen zin hebben om te daten. Ik hoor daar alleen maar de meest afgrijselijke verhalen over.
De paar mannen die wel leuk zijn, hebben vanaf hun twintiger jaren een vriendin. Gelukkig heb ik in die tijd mijn man ontmoet
Ik zou in deze tijd geen zin hebben om te daten. Ik hoor daar alleen maar de meest afgrijselijke verhalen over.
