Relaties
alle pijlers
Ruzie met mijn moeder
maandag 3 december 2018 om 11:55
Hey allemaal,
Ik heb een hele lieve moeder, ze doet alles voor me. Maar soms word ze zo boos op mij, waarop ik al 10x vraag om te stoppen omdat ik het nu wel begrijp wat ik verkeerd heb gedaan, maar blijft ze doorgaan. Gewoon tot wel 50x aan toe herhalen dat het zo dom is enz. Ik heb nooit last van woedeaanvallen, maar dan word ik echt helemaal gek.
De situatie nu: ik woon nog thuis, het plan is om volgend jaar samen te wonen met mijn vriend.
Nu gaat mijn vriend op bivak deze week voor zijn werk, en de was is bij mij thuis gedaan. Nu lag in een andere kamer een ander gedeelte van zijn was wat ik dus niet wist en dit vergeten was in te pakken. Ging om sokken en handdoeken. Ik had gelukkig wel extra sokken ingepakt, hij heeft dus ‘alleen’ zijn handdoeken niet.
Mijn moeder schreeuwt nu zo vaak tegen mij: je kan niks, je vergeet altijd alles, die jongen zit nu zonder spullen op de kazerne. Waarop ik zeg: ja ik vind het super rot, ik had het ook niet gewild zo, kan je stoppen? Maar ze blijft doorgaan in deze situaties. Ik voel me al zo super slecht dat hij die spulletjes niet heeft nu.
Wat kan ik hier aan doen? Want zij word boos en houd niet op, waarop ik uiteindelijk een woedeaanval krijg. Vragen aan haar om te stoppen werkt niet. Ook niet als ik zeg: je moet nu echt stoppen want ik word helemaal gek..
Ik hoop graag op wat goed advies. Alvast bedankt.
Ik heb een hele lieve moeder, ze doet alles voor me. Maar soms word ze zo boos op mij, waarop ik al 10x vraag om te stoppen omdat ik het nu wel begrijp wat ik verkeerd heb gedaan, maar blijft ze doorgaan. Gewoon tot wel 50x aan toe herhalen dat het zo dom is enz. Ik heb nooit last van woedeaanvallen, maar dan word ik echt helemaal gek.
De situatie nu: ik woon nog thuis, het plan is om volgend jaar samen te wonen met mijn vriend.
Nu gaat mijn vriend op bivak deze week voor zijn werk, en de was is bij mij thuis gedaan. Nu lag in een andere kamer een ander gedeelte van zijn was wat ik dus niet wist en dit vergeten was in te pakken. Ging om sokken en handdoeken. Ik had gelukkig wel extra sokken ingepakt, hij heeft dus ‘alleen’ zijn handdoeken niet.
Mijn moeder schreeuwt nu zo vaak tegen mij: je kan niks, je vergeet altijd alles, die jongen zit nu zonder spullen op de kazerne. Waarop ik zeg: ja ik vind het super rot, ik had het ook niet gewild zo, kan je stoppen? Maar ze blijft doorgaan in deze situaties. Ik voel me al zo super slecht dat hij die spulletjes niet heeft nu.
Wat kan ik hier aan doen? Want zij word boos en houd niet op, waarop ik uiteindelijk een woedeaanval krijg. Vragen aan haar om te stoppen werkt niet. Ook niet als ik zeg: je moet nu echt stoppen want ik word helemaal gek..
Ik hoop graag op wat goed advies. Alvast bedankt.
maandag 3 december 2018 om 15:02
Ik heb zo het vermoeden dat de hoiding van to moeder ertoe gebracht heeft dat ze is gaan flippen.
Sommige kinderen vinden alles wat moeder doet zo normaal dat een simpel dank je wel er gewoon niet vanaf kan, en als je moeder dan ergens iers over zegt dat kinderen het niet wensen te horen en dan weglopen als of je als moeder niks bent.
Ik ben er mee gestopt om klaar te staan voor mijn kind en eerlijk is eerlijk het bevalt me heel erg goed.
Ook ik ben een keer goed uitgeflipt na een opeenstapelingen van hoe mijn kind met mij dacht om te kunnen gaan erover pratwn lukte niet want dan liep ze de deur uit. Mijn mazzel was dat ze al opzichzelf woonde waardoor ik afstand kon nemen en haar heel bewust ruim 2maanden niet gesproke heb ik was zo klaar met haar dat ik echt niks meer wilde horen of zien van haar.
Na die break is er over gesproken en is ze veranderd ze loopt niet meer weg maar staat open voor een gesprek als dat nodig is.
Sommige kinderen vinden alles wat moeder doet zo normaal dat een simpel dank je wel er gewoon niet vanaf kan, en als je moeder dan ergens iers over zegt dat kinderen het niet wensen te horen en dan weglopen als of je als moeder niks bent.
Ik ben er mee gestopt om klaar te staan voor mijn kind en eerlijk is eerlijk het bevalt me heel erg goed.
Ook ik ben een keer goed uitgeflipt na een opeenstapelingen van hoe mijn kind met mij dacht om te kunnen gaan erover pratwn lukte niet want dan liep ze de deur uit. Mijn mazzel was dat ze al opzichzelf woonde waardoor ik afstand kon nemen en haar heel bewust ruim 2maanden niet gesproke heb ik was zo klaar met haar dat ik echt niks meer wilde horen of zien van haar.
Na die break is er over gesproken en is ze veranderd ze loopt niet meer weg maar staat open voor een gesprek als dat nodig is.
maandag 3 december 2018 om 15:17
Maar dan is de moeder hier toch degene met het onvolwassen gedrag?TanteBedelia schreef: ↑03-12-2018 13:17IK denk dat moeder andere verwachtingen had van dochter en vriend maar het niet hard op wil zeggen.
Ze hadden het zo druk met elkaar en met uitjes.
maandag 3 december 2018 om 18:22
Nou mijn moeder is net naar mij toe gekomen. Ze moest huilen en zei sorry voor haar reactie. Dat ze geen ruzie met mij wilde maken maar dat ze gek wordt in haar hoofd door de zorgen die ze van oma heeft..
Heb haar geknuffeld en gezegd dat het niet geeft, dat het ook niet niks is waar ze doorheen gaat.
Heb haar geknuffeld en gezegd dat het niet geeft, dat het ook niet niks is waar ze doorheen gaat.
maandag 3 december 2018 om 19:29
Nou ja, als je samen bent, is het toch ook leuk en vanzelfsprekend om iets voor elkaar te doen? De ene keer doe jij de was voor hem en de andere keer doet hij een boodschapje voor jou. Althans zo gaat dat bij ons en ik zou niet in een relatie willen zijn waarin het ‘ieder voor zich is’. En af en toe gaat er iets mis, dan blijft er een handdoek achter of wordt een boodschap vergeten. Geen probleem hoor TO, dat komt wel goed. Misschien twijfel je daaraan omdat je al zo vaak anders hebt gehoord van je moeder, maar dat moet je maar gauw vergetenTanteBedelia schreef: ↑03-12-2018 12:04Waarom wist jij niet dat zijn was in een ander kamer lag?
Jij wilde toch voor wasvrouwtje spelen?
Waarom kan hij niet zelf thuis wassen?
maandag 3 december 2018 om 22:18
Mag ik vragen of jij ook sorry hebt gezegd?xx_aapje123 schreef: ↑03-12-2018 18:22Nou mijn moeder is net naar mij toe gekomen. Ze moest huilen en zei sorry voor haar reactie. Dat ze geen ruzie met mij wilde maken maar dat ze gek wordt in haar hoofd door de zorgen die ze van oma heeft..
Heb haar geknuffeld en gezegd dat het niet geeft, dat het ook niet niks is waar ze doorheen gaat.
dinsdag 4 december 2018 om 08:58
24 is allang tijd om op jezelf te gaan. Pas dan besef je hoeveel werk je moeder/ouders voor je doen!
Je geeft aan dat je het niet kan betalen. Ik vind dat een lastige reden om te accepteren. Ik ken heel veel jonge mensen, werkend of studerend, die ook opzich zelf kunnen wonen. Waarom zou jij dat dan niet kunnen? En heb je er wel eens bij stilgestaan dat elk jaar dat jij nog thuiswoont je moeder het ook veel geld kost?
De deur uit gaan zal de band met je moeder zeker verbeteren. Dan zullen jullie veel gelijker zijn.
Je geeft aan dat je het niet kan betalen. Ik vind dat een lastige reden om te accepteren. Ik ken heel veel jonge mensen, werkend of studerend, die ook opzich zelf kunnen wonen. Waarom zou jij dat dan niet kunnen? En heb je er wel eens bij stilgestaan dat elk jaar dat jij nog thuiswoont je moeder het ook veel geld kost?
De deur uit gaan zal de band met je moeder zeker verbeteren. Dan zullen jullie veel gelijker zijn.
zondag 9 december 2018 om 09:05
En heb jij ook sorry gezegd?xx_aapje123 schreef: ↑03-12-2018 18:22Nou mijn moeder is net naar mij toe gekomen. Ze moest huilen en zei sorry voor haar reactie. Dat ze geen ruzie met mij wilde maken maar dat ze gek wordt in haar hoofd door de zorgen die ze van oma heeft..
Heb haar geknuffeld en gezegd dat het niet geeft, dat het ook niet niks is waar ze doorheen gaat.
Of beter nog, gezegd dat jij haar af en toe zal helpen mbt de zorg voor het huishouden en voor oma? Keertje koken, schoonmaken, je eigen was draaien en zo. En niet je moeder die het al druk heeft opzadelen met de was van je vriend omdat jullie naar feestjes moeten, sorry maar dat klinkt echt enorm onvolwassen. Verder zou ik een baantje zoeken en op jezelf gaan, komt de relatie met je moeder vast enorm ten goede.
zondag 9 december 2018 om 09:42
Je bent echt oud genoeg om op jezelf te gaan. Heb je niet genoeg inkomen, dan ga je niet direct in dat grote, mooie huurhuis/koophuis wonen, maar ga je eerst op kamers.
In je OP zeg je dat je nooit woedeaanvallen hebt, en op de eerste pagina schrijf je al ergens dat je een woedeaanval had. Wees eerlijk, ook naar jezelf toe.
Je lost veel dingen op door gewoon op jezelf te gaan wonen. Je kunt je moeder niet veranderen, dus moet je zelf anders met de situatie leren omgaan. Op jezelf gaan is een van de opties om anders met de situatie om te gaan.
In je OP zeg je dat je nooit woedeaanvallen hebt, en op de eerste pagina schrijf je al ergens dat je een woedeaanval had. Wees eerlijk, ook naar jezelf toe.
Je lost veel dingen op door gewoon op jezelf te gaan wonen. Je kunt je moeder niet veranderen, dus moet je zelf anders met de situatie leren omgaan. Op jezelf gaan is een van de opties om anders met de situatie om te gaan.