Moslima met niet-moslim

Hey allemaal.
Ik hoop op constructieve reacties, zonder vooroordelen. Vragen mogen er zeker gesteld worden. Daar sta ik voor open.

Het zit dus zo, ik ben islamitsch opgevoed en zit nu in een relatie die niet echt aanvaard zou/gaat worden door mijn familie. Ik ben ondertussen al 25jaar oud, maar zal nooit relatiegewijs een zelfstandige keuze mogen maken. Ik ben ondertussen al een jaar samen met mijn vriend. Hij was ooit mijn ex-vriend. De breuk had twee redenen 1.hij behandelde mij slecht 2. Ik wist dat mijn ouders dit nooit zouden aanvaarden. Dus die keuze was toen snel gemaakt. Maar een halfjaar later komen we elkaar terug tegen en vertelt hij mij hoeveel spijt hij heeft. Hij doet hard zijn best om mij terug te “overwinnen”. Het lukt, we waren/zijn gelukkig samen. Maar nu zit het zo, de twijfels komen weer naar boven. Ik probeer constant iets slecht te vinden in zijn persoonlijkheid en dingen die hij zegt of doet. Dit ten koste van mijn en zijn geluk. Ik blijf in een gevecht met mezelf dat wat ik doe zeer slecht is en ik ervoor gestraft zal worden. Hij is lief en eerlijk en doet hard zijn best terwijl hij geen romanticus is. Ik aanvaard zijn gebreken en hij die van mij. Maar ik kan het schuldgevoel van de opvoeding die ik heb gehad niet loslaten en dit ten koste van mijn en zijn geluk. Hoe moet ik hier verder mee omgaan? Ik word er dood ongelukkig van en kan niet meer genieten van het fysiek contact met mijn partner.