Komt dit nog goed?
zaterdag 9 februari 2019 om 20:52
Even de situatie schetsen. 14 jaar samen en samen twee kinderen van 5 en 7. Nu we de tropenjaren voorbij zijn besef ik me steeds vaker dat ik aan het piekeren ben of fantaseren over een ander leven zonder partner. Ik ben van nature best onzeker maar heb daar afgelopen jaar grote stappen in gemaakt. Heb veel meer zelfvertrouwen, maak stappen in mijn carierre en durf me meer kwetsbaar op te stellen en vriendschappen op te bouwen. Het voelt alsof ik meer en meer mezelf aan het worden ben. Probleem is alleen dat ik het gevoel heb dat mijn man en ik hierdoor verder en verder van elkaar verwijderd raken. Zijn leven is nog hetzelfde als 14 jaar geleden. Ik merk ook dat we buiten de kinderen geen gespreksonderwerpen hebben. Dat hij tevreden is met ons leven is uiteraard voor hem alleen maar fijn natuurlijk maar mij benauwt het enorm. Ik heb het al paar keer proberen te bespreken maar enige reactie is dat we meer leuke dingen moeten doen. Ik moet niet denken aan een scheiding maar ik ben zo ook niet gelukkig. Is er iemand die zich hierin herkent en misschien een goed advies heeft?
anoniem_382578 wijzigde dit bericht op 09-02-2019 23:27
Reden: Paar woorden werden heftig geinterpreteerd
Reden: Paar woorden werden heftig geinterpreteerd
8.76% gewijzigd
zondag 10 februari 2019 om 21:53
Volgens mij krijgen dit soort vrouwen vaak spijt van een scheiding. Zo'n stabiele rots in de branding is over de jaren een vanzelfsprekende aanwezigheid geworden. Totdat het wegvalt en dan zie je ineens wat je had en dat het toch wel van grote waarde was.
50% van de mensen krijgt spijt van een scheiding.
50% van de mensen krijgt spijt van een scheiding.
zondag 10 februari 2019 om 22:00
Het lijkt wel alsof je hem het kwalijk neemt dat hij 20 jaar hetzelfde werk doen en altijd ook dezelfde sport. En of je het hem ook kwalijk neemt dat jij meer deed voor de kinderen dan hij.Traantje1985 schreef: ↑10-02-2019 15:04Sporten, doet hij al bijna zijn hele leven. Helemaal geen ontwikkeling is natuurlijk ook wel heel heftig maar hij werkt al 20 jaar op dezelfde plek en hij heeft 1 hobby (sport) die hij ook al zo lang doe.
Ik heb de eerste jaren dat de kinderen nog niet op school zaten mezelf behoorlijk weggecijferd voor het gezin. Nu voelt het of er ruimte is voor mij omdat kinderen ook eigen dingen krijgen. Heb me vooral op het werk ontwikkeld en geleerd dat ik er mag zij n em iets toe voeg. Dit zorgt ook dat het voelt dat ik prive wat meer nodig heb.
maandag 11 februari 2019 om 10:49
Ik herken precies wat je zegt. (wij 19 jr samen, kids 11 en 8). Je bent de afgelopen jaren vooral moeder geweest en nu er wat meer tijd is (kids zitten op school) valt je ineens op dat je er zelf ook nog bent. Ik ben ook wel eens naar mijn werk gereden en dan op de snelweg de gedachte gehad: zal ik gewoon eens doorrijden naar Zuid-Frankrijk en op een terrasje gaan zitten?
Nooit gedaan, maar het idee dat het zou kunnen leek me zo lekker! En daarom rij ik niet naar Zuid-Frankrijk, maar op een mooie dag wel gewoon naar een terras aan de NL kust. Gewoon lekker niks doen wat je zou moeten doen en alleen maar doen wat je zelf wilt. En samen leuke dingen plannen kan ook heel simpel. Wij deden wel eens gewoon de kids vroeg naar bed en daarna pas samen uitgebreid tafelen. Hoeft echt niet altijd ergens anders te zijn. En neem hem mee in wat jij leuk vindt. Laat hem zien wat jij wilt en wat er nog meer is, behalve werken en sporten. En blijf het ook leuk hebben in bed.
maandag 11 februari 2019 om 10:55
Als je de OP leest, lees je dat dit niet het probleem isMvRV schreef: ↑11-02-2019 10:49Ik herken precies wat je zegt. (wij 19 jr samen, kids 11 en 8). Je bent de afgelopen jaren vooral moeder geweest en nu er wat meer tijd is (kids zitten op school) valt je ineens op dat je er zelf ook nog bent. Ik ben ook wel eens naar mijn werk gereden en dan op de snelweg de gedachte gehad: zal ik gewoon eens doorrijden naar Zuid-Frankrijk en op een terrasje gaan zitten?Nooit gedaan, maar het idee dat het zou kunnen leek me zo lekker! En daarom rij ik niet naar Zuid-Frankrijk, maar op een mooie dag wel gewoon naar een terras aan de NL kust. Gewoon lekker niks doen wat je zou moeten doen en alleen maar doen wat je zelf wilt. En samen leuke dingen plannen kan ook heel simpel. Wij deden wel eens gewoon de kids vroeg naar bed en daarna pas samen uitgebreid tafelen. Hoeft echt niet altijd ergens anders te zijn. En neem hem mee in wat jij leuk vindt. Laat hem zien wat jij wilt en wat er nog meer is, behalve werken en sporten. En blijf het ook leuk hebben in bed.
![]()
maandag 11 februari 2019 om 11:19
Ach meid... probeer je te concentreren op wat je partner wel heeft en niet op wat ie niet heeft... stabiel, betrouwbaar , lief voor de kids etc...
Misschien niet heel spannend maar wel waar bijna elke single vrouw naar op zoek is...
Je kan er voor kiezen om te scheiden en iemand te zoeken die zich wel ontwikkelt etc maar ik denk niet dat je beseft hoe de dating wereld is tegenwoordig... vol liegende mannen die alles doen om sex, vreemdgaan, schulden etc...
Jouw man is echt een pareltje vergeleken met 90 procent van wat er beschikbaar is...
Geloof mij... als jij bij hem weg gaat komt er heel snel een single vrouw sie wel heel erg blij is met zo een stabiel figuur...
Dus ik zou nog even goed naar al zijn goede kanten kijken...
Misschien niet heel spannend maar wel waar bijna elke single vrouw naar op zoek is...
Je kan er voor kiezen om te scheiden en iemand te zoeken die zich wel ontwikkelt etc maar ik denk niet dat je beseft hoe de dating wereld is tegenwoordig... vol liegende mannen die alles doen om sex, vreemdgaan, schulden etc...
Jouw man is echt een pareltje vergeleken met 90 procent van wat er beschikbaar is...
Geloof mij... als jij bij hem weg gaat komt er heel snel een single vrouw sie wel heel erg blij is met zo een stabiel figuur...
Dus ik zou nog even goed naar al zijn goede kanten kijken...
maandag 11 februari 2019 om 11:20
Waar lees je dat?Anoniempjerosso schreef: ↑10-02-2019 10:05Jij wilt je nog verder ontwikkelen maar hij niet. Misschien moet je bedenken wat jij wil doen en dan kijken of hij dat ook wilt. Soms groei je uit elkaar. Het leven dendert door en als je er bij gaat zitten van “alles is prima en ik heb alles en ik weet alles” word het wel erg saai. Je bent nooit uitgeleerd, dat is wat ik heb geleerd in me leven![]()
maandag 11 februari 2019 om 11:46
Mooi verwoord!abracadabra schreef: ↑11-02-2019 11:19Ach meid... probeer je te concentreren op wat je partner wel heeft en niet op wat ie niet heeft... stabiel, betrouwbaar , lief voor de kids etc...
Misschien niet heel spannend maar wel waar bijna elke single vrouw naar op zoek is...
Je kan er voor kiezen om te scheiden en iemand te zoeken die zich wel ontwikkelt etc maar ik denk niet dat je beseft hoe de dating wereld is tegenwoordig... vol liegende mannen die alles doen om sex, vreemdgaan, schulden etc...
Jouw man is echt een pareltje vergeleken met 90 procent van wat er beschikbaar is...
Geloof mij... als jij bij hem weg gaat komt er heel snel een single vrouw sie wel heel erg blij is met zo een stabiel figuur...
Dus ik zou nog even goed naar al zijn goede kanten kijken...
maandag 11 februari 2019 om 12:40
Frappant en enigzins aanmatigend hoe mensen er vanuit gaan dat man zich niet ontwikkelt of dat niet wil.
Ik lees dat hij tevreden is en al jaren hetzelfde doet qua werk en sport.
Ontwikkelen kan ook op andere gebieden. Hij is tevreden met wat hij heeft maar dat wil toch niet zeggen dat hij niet kan groeien?
Ik heb bij zulke situaties vaak het gevoel dat degene die zichzelf helemaal heeft gevonden dat projecteert op anderen. Dat de ander in de ogen van diegene stil blijft staan en niet meer goed genoeg is. Begrippen als "meer mezelf zijn" en "mezelf wegcijferen" doen me vermoeden dat je bamans nu misschien naar de andere kant uitslaat.
Je man staat al achter want jij bent allang uitgecheckt. Want wat kan hij nog doen? Hij stelt voor om meer lehke dingen te doen maar dat vind jij niet goed (genoeg).
Ik lees dat hij tevreden is en al jaren hetzelfde doet qua werk en sport.
Ontwikkelen kan ook op andere gebieden. Hij is tevreden met wat hij heeft maar dat wil toch niet zeggen dat hij niet kan groeien?
Ik heb bij zulke situaties vaak het gevoel dat degene die zichzelf helemaal heeft gevonden dat projecteert op anderen. Dat de ander in de ogen van diegene stil blijft staan en niet meer goed genoeg is. Begrippen als "meer mezelf zijn" en "mezelf wegcijferen" doen me vermoeden dat je bamans nu misschien naar de andere kant uitslaat.
Je man staat al achter want jij bent allang uitgecheckt. Want wat kan hij nog doen? Hij stelt voor om meer lehke dingen te doen maar dat vind jij niet goed (genoeg).
maandag 11 februari 2019 om 13:14
Je moet het echt zelf doen hoor. Je man kan je niet gelukkig maken, dat moet je zelf doen. Daarnaast is het ook niet reëel om te verwachten dat één iemand alles kan vervullen in je leven. Je kunt ook op zoek gaan naar de dingen die jullie wel bindt. Naast je 2 kinderen.
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.