Kinderen
alle pijlers
Draagmoederschap
zaterdag 2 maart 2019 om 20:46
In het ‘Vergoeding vruchtbaarheidbehandeling verdwijnt!!’ topic schreef ik dat ik draagmoeder ben en ondanks dat ik PCOS heb en dus verminderd vruchtbaar ben, niet geholpen werd want draagmoeder.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
sanne_a wijzigde dit bericht op 22-09-2019 22:24
4.96% gewijzigd
zaterdag 2 maart 2019 om 23:58
Een kind waar de ouders niet zelf voor kunnen zorgen is inderdaad ontzettend verdrietig en triest. Maar ik vind het vreemd dan zomaar te beweren dat het kind dan ook automatisch niet gewenst is. Hoeveel hartverscheurende verhalen zijn er wel niet van bijvoorbeeld alleenstaande moeders die met pijn in hun hart hun kind hebben afgestaan, omdat ze er niet meer voor konden zorgen.Doornroosje75 schreef: ↑02-03-2019 21:16Dat is zéker een volstrekt andere situatie. Ik vind dat zo triest, een kind op de wereld zetten waar je niet voor kunt zorgen. Dan liever een kind dat heel erg gewenst is.
Ouderschap door homo-stellen wordt inderdaad niet overal geaccepteerd maar ik vind het daarbij ook een ander uiterste het compleet de hemel in te prijzen zoals ik hier op het topic lees, want 'dan is het kind tenminste zeer zeker gewenst en is er tenminste goed over nagedacht'. Alsof hetero-stellen dat automatisch niet doen, of in ieder geval niet zo bewust en goed als homo-stellen.
Ik vind het beledigend dat zomaar te stellen.
zondag 3 maart 2019 om 00:00
Sanne_A schreef: ↑02-03-2019 21:35Klopt, ik ben niet getrouwd. Anders zou mijn man inderdaad automatisch de wettelijke vader zijn en zou het kindje dezelfde achternaam krijgen als mijn zoon (want alle kinderen binnen hetzelfde huwelijk moeten dezelfde achternaam hebben). Er zijn overigens wel weer procedures om dit te veranderen want ook getrouwde vrouwen kunnen draagmoeder zijn.
Offtopic hoor, maar als je getrouwd bent en een affaire hebt waarvan je zwanger raakt, dan kun je dus niet officieel vastleggen wie de echte vader is? Wat een ouderwetse praktijken.
zondag 3 maart 2019 om 00:03
Klopt, je man wordt automatisch de vader. Maar die man kan dan vervolgens aantonen dat het zijn kind niet is en er dus ook geen verplichtingen naar heeft geloof ik.
zondag 3 maart 2019 om 00:07
Nogal beledigend, ja.Nehemah schreef: ↑02-03-2019 23:58Een kind waar de ouders niet zelf voor kunnen zorgen is inderdaad ontzettend verdrietig en triest. Maar ik vind het vreemd dan zomaar te beweren dat het kind dan ook automatisch niet gewenst is. Hoeveel hartverscheurende verhalen zijn er wel niet van bijvoorbeeld alleenstaande moeders die met pijn in hun hart hun kind hebben afgestaan, omdat ze er niet meer voor konden zorgen.
Ouderschap door homo-stellen wordt inderdaad niet overal geaccepteerd maar ik vind het daarbij ook een ander uiterste het compleet de hemel in te prijzen zoals ik hier op het topic lees, want 'dan is het kind tenminste zeer zeker gewenst en is er tenminste goed over nagedacht'. Alsof hetero-stellen dat automatisch niet doen, of in ieder geval niet zo bewust en goed als homo-stellen.
Ik vind het beledigend dat zomaar te stellen.
En dat dan op kosten van de premiebetalers ook nog.
Kinderen krijg je, als vruchtbaar hetero-stel. En wat je krijgt moet je accepteren. Dat zit allemaal in hetzelfde pakket.
Het is imho echt absurd dat de wetgever en de premiebetalers zich er namens de zorgverzekeraars achter stellen dat de premiebetalers moet betalen voor stellen die zelf geen kinderen kunnen krijgen én dat die stellen dan ook nog eens de keuzevrijheid hebben die heterostellen niet hebben.
Het is imho echt een no-brainer dat dit niet door de premiebetalers betaald zou moeten worden.
Voorrechten op het krijgen van een kind omdat je zelf niet kunt voldoen aan de voorwaarden om zelf een kind te kunnen krijgen, en datdan ook nog eens op kosten van de premiebetalers?
anoniem_370120 wijzigde dit bericht op 03-03-2019 00:09
0.94% gewijzigd
Een inschattingsfout kan heel snel fataal zijn bij wat wij doen
zondag 3 maart 2019 om 00:09
Aan adoptie kleven inderdaad veel nadelen, maar aan de constructie van TO ook heel veel.Snowpink schreef: ↑02-03-2019 23:49Aan adoptie kleven zo ontiegelijk veel nadelen (onderzoek heeft uitgewezen dat het grootste deel van geadopteerde kinderen kampt met hechtingsproblematiek), nog los van de corruptie en mensenhandel die eruit kan ontstaan (kinderen die weggehaald worden bij ouders zonder dat daar noodzaak voor is, kinderen die geboren worden speciaal voor adoptie naar het buitenland, ouders die hun kind tijdelijk in een tehuis hebben om bepaalde redenen en dan ineens beschikbaar worden voor adoptie etc). Ik heb me wel eens verdiept in adoptie, maar ben er nu echt geen voorstander meer van. De constructie van TO is iig een stuk transparanter.
zondag 3 maart 2019 om 00:13
Grappig verhaal, ik ben van de trap gevallen en heb mijn hand op een nare manier gebroken. Dus 2 operaties gehad etc etc heel verhaal dat er verder niet toe doet. Bijna een jaar later een brief van de verzekering of ze mijn kosten op iemand konden vergoeden. Mijn reactie: nee het was een ongelukje ik gleed van de trap af. Oh je gleed ervan af? Dan was het zeker een gladde trap? Is dit bij je thuis gebeurd en ben je de eigenaar van de trap? En allerlei van zulke vragen. Dus ja de verzekering probeerde zeker om niet te vergoeden.Annelleke schreef: ↑02-03-2019 22:47Mijn collega heeft deze winter haar heup gebroken, ze gleed uit. Had ze snowboots gedragen was het nooit gebeurd. Ook zelf voor de kosten opdraaien? In de keuken een ongelukje, en ongelukjes zijn vrijwel altijd je eigen schuld, geen vergoeding?
Borstkanker, maar ja, dus wel altijd de pil gebruikt, geen vergoeding?
zondag 3 maart 2019 om 00:17
Als ze co-ouderschap zou doen zou ik het bijzonder vinden, maar ze draagt alleen het kind, ze voedt het niet op. Dus haar vriend heeft er niet zo veel mee te maken. Snap niet dat je dat "heel bijzonder" vindt. Klinkt eerder alsof je het concept 'iets voor iemand anders doen' niet snapt.
zondag 3 maart 2019 om 00:19
In dit geval begrijp ik dat concept inderdaad niet. Onder iets voor iemand anders doen, versta ik niet het weggeven van mijn eigen kind.chocolol schreef: ↑03-03-2019 00:17Als ze co-ouderschap zou doen zou ik het bijzonder vinden, maar ze draagt alleen het kind, ze voedt het niet op. Dus haar vriend heeft er niet zo veel mee te maken. Snap niet dat je dat "heel bijzonder" vindt. Klinkt eerder alsof je het concept 'iets voor iemand anders doen' niet snapt.
zondag 3 maart 2019 om 00:21
Ik ben hier zo enorm op tegen. Allemaal zo lekker makkelijk kinderen op welke manier dan ook proberen te toveren zodat je eindelijk je zin hebt. Noem mij maar ouderwets maar als je geen kinderen kan krijgen dan kan dat gewoon niet. Wat iemand hier al zei over het reddersyndroom ben ik het echt helemaal mee eens. Tis een soort van kinderhandel maar ipv geld gaat het om schouderklopjes.
zondag 3 maart 2019 om 00:21
Het is inderdaad haar lichaam en haar keuze, maar ik vind dat je vriend/man daar echt wel iets van zeggenschap in heeft, je hebt toch niet voor niets een relatie met elkaar? Daarnaast is een zwangerschap niet altijd iets wat je even doet. Aan het eind van de zwangerschap heb je toch wel vaak hulp nodig. Daarnaast kunnen sommige zwangere vrouwen echt ontiegelijk chagrijnig zijn, daar moet je ook maar mee kunnen dealen. Ondanks dat een man begrijpt waardoor het komt, is dat echt niet altijd makkelijk.chocolol schreef: ↑03-03-2019 00:17Als ze co-ouderschap zou doen zou ik het bijzonder vinden, maar ze draagt alleen het kind, ze voedt het niet op. Dus haar vriend heeft er niet zo veel mee te maken. Snap niet dat je dat "heel bijzonder" vindt. Klinkt eerder alsof je het concept 'iets voor iemand anders doen' niet snapt.
zondag 3 maart 2019 om 01:49
Ik heb geen partner momenteel, bij mijn Indiase man ben ik in 2012 weggegaan en inmiddels ook gescheiden. Hij speelt een rol op afstand; zoon en hij Skypen en zien elkaar af en toe. Overigens vindt hij het heel mooi wat ik doe.
Er zijn een heel aantal draagmoeders waarbij de partner van de draagmoeder ze steunt, maar er zijn ook vrouwen die het graag zouden willen willen maar waarvan de partner het niet wil. Die worden dan geen draagmoeder meestal want zonder steun uit je omgeving is het moeilijk.
Ik ben me ervan bewust dat ik een risico neem, meerdere risico's eigenlijk. In het ergste geval overlijd ik tijdens de bevalling en moet mijn zoon terug naar India. Het risico daarop is zo klein dat ik dat wel wil nemen. Ook zijn er andere risico's zoals bijvoorbeeld dat ik een tijdelijk contract heb dat misschien niet verlengd wordt als ik zwanger ben. En nog een heleboel dingen die ik voor mezelf afgewogen heb.
Het is een proces van jaren, niet van dagen, en ik kan voor mijzelf de keuzes verantwoorden en uitleggen later.
Dat niet iedereen dezelfe keuzes zou maken is een gegeven en ik voel me daarom ook niet aangevallen
.
Het is overigens voor homo mannen helemaal niet zo makkelijk om te adopteren. Er zijn maar een aantal landen die daar uberhaupt aan meewerken en dan nog kan het jaren duren en zit er een behoorlijk prijskaartje aan. Mensen die roepen "nou, dan adopteer je toch gewoon" hebben zich daar duidelijk niet in verdiept. Aldof je een kind kunt uitzoeken uit een catalogus. Net zoals de opmerking dat wensouders hoge eisen stellen aan draagmoeders; er zijn simpelweg niet genoeg draagmoeders in Nederland om dat te kunnen doen, dan heb je het echt over commercieel draagmoederschap in het buitenland.
Juridische contracten waarbij je alles aftimmert kan in Nederland ook helemaal niet. Afspraken op papier zetten, sure. Maar het kind zien als een goed dat verkocht of geretourneerd kan wordeb bij verborgen gebreken: absoluut niet.
Er zijn een heel aantal draagmoeders waarbij de partner van de draagmoeder ze steunt, maar er zijn ook vrouwen die het graag zouden willen willen maar waarvan de partner het niet wil. Die worden dan geen draagmoeder meestal want zonder steun uit je omgeving is het moeilijk.
Ik ben me ervan bewust dat ik een risico neem, meerdere risico's eigenlijk. In het ergste geval overlijd ik tijdens de bevalling en moet mijn zoon terug naar India. Het risico daarop is zo klein dat ik dat wel wil nemen. Ook zijn er andere risico's zoals bijvoorbeeld dat ik een tijdelijk contract heb dat misschien niet verlengd wordt als ik zwanger ben. En nog een heleboel dingen die ik voor mezelf afgewogen heb.
Het is een proces van jaren, niet van dagen, en ik kan voor mijzelf de keuzes verantwoorden en uitleggen later.
Dat niet iedereen dezelfe keuzes zou maken is een gegeven en ik voel me daarom ook niet aangevallen
. Het is overigens voor homo mannen helemaal niet zo makkelijk om te adopteren. Er zijn maar een aantal landen die daar uberhaupt aan meewerken en dan nog kan het jaren duren en zit er een behoorlijk prijskaartje aan. Mensen die roepen "nou, dan adopteer je toch gewoon" hebben zich daar duidelijk niet in verdiept. Aldof je een kind kunt uitzoeken uit een catalogus. Net zoals de opmerking dat wensouders hoge eisen stellen aan draagmoeders; er zijn simpelweg niet genoeg draagmoeders in Nederland om dat te kunnen doen, dan heb je het echt over commercieel draagmoederschap in het buitenland.
Juridische contracten waarbij je alles aftimmert kan in Nederland ook helemaal niet. Afspraken op papier zetten, sure. Maar het kind zien als een goed dat verkocht of geretourneerd kan wordeb bij verborgen gebreken: absoluut niet.
zondag 3 maart 2019 om 02:00
Ik begrijp dat je het zelf heel normaal vindt dat je zo’n uitspraak doet, maar bij mij laat het uitsluitend oorverdovende alarmbellen rinkelen dat je verklaart dat in het ergste geval het kind dat je gedragen en gebaard hebt verzorgd moet gaan worden door de man waarmee je een huwelijk bent aangegaan.Sanne_A schreef: ↑03-03-2019 01:49Ik heb geen partner momenteel, bij mijn Indiase man ben ik in 2012 weggegaan en inmiddels ook gescheiden. Hij speelt een rol op afstand; zoon en hij Skypen en zien elkaar af en toe. Overigens vindt hij het heel mooi wat ik doe.
Er zijn een heel aantal draagmoeders waarbij de partner van de draagmoeder ze steunt, maar er zijn ook vrouwen die het graag zouden willen willen maar waarvan de partner het niet wil. Die worden dan geen draagmoeder meestal want zonder steun uit je omgeving is het moeilijk.
Ik ben me ervan bewust dat ik een risico neem, meerdere risico's eigenlijk. In het ergste geval overlijd ik tijdens de bevalling en moet mijn zoon terug naar India. Het risico daarop is zo klein dat ik dat wel wil nemen. Ook zijn er andere risico's zoals bijvoorbeeld dat ik een tijdelijk contract heb dat misschien niet verlengd wordt als ik zwanger ben. En nog een heleboel dingen die ik voor mezelf afgewogen heb.
Het is een proces van jaren, niet van dagen, en ik kan voor mijzelf de keuzes verantwoorden en uitleggen later.
Dat niet iedereen dezelfe keuzes zou maken is een gegeven en ik voel me daarom ook niet aangevallen
Het is overigens voor homo mannen helemaal niet zo makkelijk om te adopteren. Er zijn maar een aantal landen die daar uberhaupt aan meewerken en dan nog kan het jaren duren en zit er een behoorlijk prijskaartje aan. Mensen die roepen "nou, dan adopteer je toch gewoon" hebben zich daar duidelijk niet in verdiept. Aldof je een kind kunt uitzoeken uit een catalogus. Net zoals de opmerking dat wensouders hoge eisen stellen aan draagmoeders; er zijn simpelweg niet genoeg draagmoeders in Nederland om dat te kunnen doen, dan heb je het echt over commercieel draagmoederschap in het buitenland.
Juridische contracten waarbij je alles aftimmert kan in Nederland ook helemaal niet. Afspraken op papier zetten, sure. Maar het kind zien als een goed dat verkocht of geretourneerd kan wordeb bij verborgen gebreken: absoluut niet.
Ik weet niet eens waar ik moet beginnen met de uitleg over waar en hoe je niet begrijpt en geen verantwoordelijkheid neemt voor je eigen positie, zowel in je huwelijk als in je moederschap. Ik schrik ervan.
Een inschattingsfout kan heel snel fataal zijn bij wat wij doen
zondag 3 maart 2019 om 07:24
Dit zijn twee welgestelde Amerikaanse jongemannen die een Amerikaanse draagmoeder nodig hebben gehad voor hun kindje. Wat een rare dingen haal je er bij.
zondag 3 maart 2019 om 07:41
Wat mij betreft verbieden we adoptie tussen landen per direct.Snowpink schreef: ↑02-03-2019 23:49Aan adoptie kleven zo ontiegelijk veel nadelen (onderzoek heeft uitgewezen dat het grootste deel van geadopteerde kinderen kampt met hechtingsproblematiek), nog los van de corruptie en mensenhandel die eruit kan ontstaan (kinderen die weggehaald worden bij ouders zonder dat daar noodzaak voor is, kinderen die geboren worden speciaal voor adoptie naar het buitenland, ouders die hun kind tijdelijk in een tehuis hebben om bepaalde redenen en dan ineens beschikbaar worden voor adoptie etc). Ik heb me wel eens verdiept in adoptie, maar ben er nu echt geen voorstander meer van. De constructie van TO is iig een stuk transparanter.
Ook tussen westerse landen, vooral vanuit de VS
zondag 3 maart 2019 om 07:54
Wat mooi dat je dit doet TO. Wij hebben een dochter via een bekende zaaddonor en zoon is onderweg.
Zelf zou ik nooit draagmoeder kunnen zijn. Onze donor (zelf homo) weet dit ook.
Wellicht wil ik in de toekomst eicellen doneren. Dat schijnt een heftig proces te zijn, daar ben ik nu niet klaar voor. Ik zou dan voorlopig niet willen weten waar of wie dat nageslacht is. Bang er te veel van te gaan houden.
Zelf zou ik nooit draagmoeder kunnen zijn. Onze donor (zelf homo) weet dit ook.
Wellicht wil ik in de toekomst eicellen doneren. Dat schijnt een heftig proces te zijn, daar ben ik nu niet klaar voor. Ik zou dan voorlopig niet willen weten waar of wie dat nageslacht is. Bang er te veel van te gaan houden.
zondag 3 maart 2019 om 08:10
Ik begrijp je reactie oprecht niet dus zou je die kunnen uitleggen?Vanzai schreef: ↑03-03-2019 02:00Ik begrijp dat je het zelf heel normaal vindt dat je zo’n uitspraak doet, maar bij mij laat het uitsluitend oorverdovende alarmbellen rinkelen dat je verklaart dat in het ergste geval het kind dat je gedragen en gebaard hebt verzorgd moet gaan worden door de man waarmee je een huwelijk bent aangegaan.
Ik weet niet eens waar ik moet beginnen met de uitleg over waar en hoe je niet begrijpt en geen verantwoordelijkheid neemt voor je eigen positie, zowel in je huwelijk als in je moederschap. Ik schrik ervan.
zondag 3 maart 2019 om 08:29
Er zijn toch ook zat vrouwen die er minimaal een flinke depressie aan overhouden, nog naast de lichamelijke klachten, dus hun eigen kind doen ze door 'n extra zwangerschap minimaal een jaar flink te kort.Lady*Voldemort schreef: ↑02-03-2019 23:39Nou ja, zo verschrikkelijk groot is het risico op blijvende invaliditeit na een zwangerschap/bevalling nou ook weer niet. Niet dat ik nou de cijfers paraat heb, maar ik gok erop dat dat risico net zo groot is (zo niet groter) bij regelmatige deelname aan het verkeer en toch stappen iedere dag weer miljoenen liefhebbende ouders in hun auto om naar hun werk te gaan. En daar hoor je niemand over.
zondag 3 maart 2019 om 08:34
Haar vriend loopt 't risico dat haar hormonen het toch overnemen en ze het kind niet wil afstaan.chocolol schreef: ↑03-03-2019 00:17Als ze co-ouderschap zou doen zou ik het bijzonder vinden, maar ze draagt alleen het kind, ze voedt het niet op. Dus haar vriend heeft er niet zo veel mee te maken. Snap niet dat je dat "heel bijzonder" vindt. Klinkt eerder alsof je het concept 'iets voor iemand anders doen' niet snapt.
Haar vriend loopt 't risico dat 't kind met 'n handicap geboren wordt en het homokoppel afhaakt en TO alsnog met 't kind blijft zitten (en zo dus ook haar vriend)
Haar vriend loopt 't risico dat TO lichamelijke of mentale klachten overhoudt aan de zwangerschap waardoor de relatie niet meer is zoals ie is.
Nu is het voordeel blijkbaar dat de vriend niet de vader van TO's kind is, dus hij kan er wel zo weer uitstappen.
zondag 3 maart 2019 om 08:38
Tja als je een kind “voor jezelf” baart loop je ook een hoop risico’s. Goh, zelfs gewoon leven is vol risico’s. Er zijn genoeg gezinnen waar het kind bij biologische ouders helemaal niet zo goed af is. Dit kind is niet zielig, dit kind is enorm gewenst. En leert zijn of haar moeder ook gewoon kennen.
Conservatief gezeik zeg.
Conservatief gezeik zeg.
zondag 3 maart 2019 om 08:38
Nou lekker dan die risico's waar je je eigen kind allemaal aan blootstelt. En jammer de bammer dan voor die homo's, kindvrij blijven heeft ook 'n hoop voordelen. Ze zijn vast wel in 't bezit van siblings of vrienden met kinderen waar ze 'ns wat mee kunnen ondernemen.Sanne_A schreef: ↑03-03-2019 01:49Ik heb geen partner momenteel, bij mijn Indiase man ben ik in 2012 weggegaan en inmiddels ook gescheiden. Hij speelt een rol op afstand; zoon en hij Skypen en zien elkaar af en toe. Overigens vindt hij het heel mooi wat ik doe.
Er zijn een heel aantal draagmoeders waarbij de partner van de draagmoeder ze steunt, maar er zijn ook vrouwen die het graag zouden willen willen maar waarvan de partner het niet wil. Die worden dan geen draagmoeder meestal want zonder steun uit je omgeving is het moeilijk.
Ik ben me ervan bewust dat ik een risico neem, meerdere risico's eigenlijk. In het ergste geval overlijd ik tijdens de bevalling en moet mijn zoon terug naar India. Het risico daarop is zo klein dat ik dat wel wil nemen. Ook zijn er andere risico's zoals bijvoorbeeld dat ik een tijdelijk contract heb dat misschien niet verlengd wordt als ik zwanger ben. En nog een heleboel dingen die ik voor mezelf afgewogen heb.
Het is een proces van jaren, niet van dagen, en ik kan voor mijzelf de keuzes verantwoorden en uitleggen later.
Dat niet iedereen dezelfe keuzes zou maken is een gegeven en ik voel me daarom ook niet aangevallen
Het is overigens voor homo mannen helemaal niet zo makkelijk om te adopteren. Er zijn maar een aantal landen die daar uberhaupt aan meewerken en dan nog kan het jaren duren en zit er een behoorlijk prijskaartje aan. Mensen die roepen "nou, dan adopteer je toch gewoon" hebben zich daar duidelijk niet in verdiept. Aldof je een kind kunt uitzoeken uit een catalogus. Net zoals de opmerking dat wensouders hoge eisen stellen aan draagmoeders; er zijn simpelweg niet genoeg draagmoeders in Nederland om dat te kunnen doen, dan heb je het echt over commercieel draagmoederschap in het buitenland.
Juridische contracten waarbij je alles aftimmert kan in Nederland ook helemaal niet. Afspraken op papier zetten, sure. Maar het kind zien als een goed dat verkocht of geretourneerd kan wordeb bij verborgen gebreken: absoluut niet.
zondag 3 maart 2019 om 08:57
Bijzonder om te lezen hoe mensen zo begaan zijn met mijn niet-bestaande vriend. Overigens ken ik een aantal draagmoeders die wel een relatie hebben en ook het traject al afgerond hebben en daar spelen al dit soort dingen niet. De partner staat achter de keuze en er worden hooguit grappige situaties gedeeld ("Ja, ze is weer zwanger, nee het is niet van mij 
").
Zoals ik al eerder heb uitelegd heb ik voor mezelf de risico's afgewogen. De kans op overlijden is 0.029% dus die heb ik niet serieus mee laten wegen. Dat wil niet zeggen dat anderen daar een andere keuze in maken.
Zoals ik al zei weet ik heel goed dat niet iedereen dit begrijpt of mijn keuze steunt. Geen probleem. Wat ik me dan wel afvraag is waarom er voor veel mensen een oordeel aan zit? Het leest soms een beetje als "Ik zou een andere keuze maken en dus ben jij een slechte moeder", maar misschien is dat mijn interpretatie.
"). Zoals ik al eerder heb uitelegd heb ik voor mezelf de risico's afgewogen. De kans op overlijden is 0.029% dus die heb ik niet serieus mee laten wegen. Dat wil niet zeggen dat anderen daar een andere keuze in maken.
Zoals ik al zei weet ik heel goed dat niet iedereen dit begrijpt of mijn keuze steunt. Geen probleem. Wat ik me dan wel afvraag is waarom er voor veel mensen een oordeel aan zit? Het leest soms een beetje als "Ik zou een andere keuze maken en dus ben jij een slechte moeder", maar misschien is dat mijn interpretatie.
zondag 3 maart 2019 om 08:59
Over adopties/adoptiekinderen zijn diverse wetenschappelijke onderzoeken.
Graag lees ik de bronnen van jouw bewering dat er aan de constructie van TO ook heel veel
Nadelen kleven.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 3 maart 2019 om 09:02
Omdat het voor sommige vrouwen heel leuk is om vanachter je pc lekker je frustraties af te reageren en een ander de grond in te trappen, anoniem.
Zo te lezen heb jij dit heel weloverwogen gedaan, het homostel is ontzettend gelukkig met een kindje, het kindje groeit straks op met twee betrokken vaders (ga ik vanuit) en een biologische moeder op de achtergrond, alleen maar winnaars.
Sommige conservatieve breintjes kunnen dat niet verkroppen.
Zo te lezen heb jij dit heel weloverwogen gedaan, het homostel is ontzettend gelukkig met een kindje, het kindje groeit straks op met twee betrokken vaders (ga ik vanuit) en een biologische moeder op de achtergrond, alleen maar winnaars.
Sommige conservatieve breintjes kunnen dat niet verkroppen.