Relaties
alle pijlers
Teleurgesteld en verdrietig
woensdag 6 maart 2019 om 08:01
De laatste weken loopt mijn relatie niet goed. Ik ken mijn partner niet weer.
Ik weet dat het op het moment zwaar is voor beide, maar met deze situatie kan ik niet goed meer omgaan.
Ik lig veel in het ziekenhuis omdat ik ziek ben van het zwanger zijn. Mijn man klaagt veel over hoe druk hij is. Snap ook echt wel dat dit voor hem niet leuk is.
Gisteren mocht ik 24uur naar huis in overleg om even thuis te slapen en ook bij ons andere kindje te zijn. Ik was nog niet thuis en mijn man vertelde over een groot feest in de week dat ik mag bevallen. (Ivm het verloop van de zwangerschap is dat naar voren geschoven naar 36 weken) een feest over ver. Dat viel bij mij niet lekker. Gun hem veel maar dat hij daar met zijn hoofd mee bezig is kan ik niet begrijpen.
Daarnaast vind ik het vervelend dat we maar 1 oppas hebben en mijn man veel op het werk blijft hangen, ze weekends vraagt op te passen zodat hij afleiding heeft. Ben ze al dankbaar dat ze op willen passen en vind 7 dagen in de week wel veel gevraagd. Wel gaat ons kind naar de opvang maar daarvoor en daarna brengt hij ze naar de oppas.
Net is mijn man naar zijn werk vertrokken, er zijn geen boodschappen in huis. Ik mag niet auto rijden en ben te slap van het overgeven om naar de winkel te lopen. Vanavond ga ik weer naar het ziekenhuis, vraag me echt af waarom ik naar huis ben gegaan.
Ik snap dat alles impact op mijn man heeft maar ik had het ook liever anders gezien. Voelt voor mij echt als overleven. Het ziek zijn ben ik ook voor zijn kind.
Ik weet dat het op het moment zwaar is voor beide, maar met deze situatie kan ik niet goed meer omgaan.
Ik lig veel in het ziekenhuis omdat ik ziek ben van het zwanger zijn. Mijn man klaagt veel over hoe druk hij is. Snap ook echt wel dat dit voor hem niet leuk is.
Gisteren mocht ik 24uur naar huis in overleg om even thuis te slapen en ook bij ons andere kindje te zijn. Ik was nog niet thuis en mijn man vertelde over een groot feest in de week dat ik mag bevallen. (Ivm het verloop van de zwangerschap is dat naar voren geschoven naar 36 weken) een feest over ver. Dat viel bij mij niet lekker. Gun hem veel maar dat hij daar met zijn hoofd mee bezig is kan ik niet begrijpen.
Daarnaast vind ik het vervelend dat we maar 1 oppas hebben en mijn man veel op het werk blijft hangen, ze weekends vraagt op te passen zodat hij afleiding heeft. Ben ze al dankbaar dat ze op willen passen en vind 7 dagen in de week wel veel gevraagd. Wel gaat ons kind naar de opvang maar daarvoor en daarna brengt hij ze naar de oppas.
Net is mijn man naar zijn werk vertrokken, er zijn geen boodschappen in huis. Ik mag niet auto rijden en ben te slap van het overgeven om naar de winkel te lopen. Vanavond ga ik weer naar het ziekenhuis, vraag me echt af waarom ik naar huis ben gegaan.
Ik snap dat alles impact op mijn man heeft maar ik had het ook liever anders gezien. Voelt voor mij echt als overleven. Het ziek zijn ben ik ook voor zijn kind.
woensdag 6 maart 2019 om 09:10
Tja je kan op je partner gaan vitten omdat hij het niet goed doet of je kan eens proberen je in te leven in de ander en een volwassen gesprek aangaan.Bladaaneenboom schreef: ↑06-03-2019 08:51Wat een ongeloofwaardige ’kijk mij nou ying yang zijn’ reactie.
De TO is zo te horen enorm teleurgesteld en boos op haar man. Terecht overigens want je mag best verwachten dat je man de toko kan draaien als jij wegvalt.
Maar je kan wel proberen die negatieve spiraal te doorbreken door te onderzoeken wat er in vredesnaam in het hoofd van je partner omgaat zodat je vervolgens samen kan bedenken wat mogelijk is en wat niet.
Dergelijke afspraken kunnen enorm veel rust geven. Beiden weer de neuzen dezelfde kant op.
Niet veroordelen en verwijten maar oplossingensgericht denken.
Wat heb jij nodig, wat heeft je man nodig en nog belangrijker hoe kan je zorgen dat jullie andere kindje de zorg en opvoeding houdt die belangrijk is.
woensdag 6 maart 2019 om 09:10
Haha, zorgverlof om op 'n baby te moeten passen en 't huishouden te regelen? Natuurlijk geeft dat geen rust! Dat is voor die man oervervelend. Die krijgt waarschijnlijk energie van zijn werk en blijft in deze tijd liever 'n uurtje langer daar dan de spitstijden mee te hoeven maken voor je kind op bed ligt.Ik heb gevraagd of zorgverlof geen rust zou geven maar dat wil hij niet. Hij begint het liefst een uur eerder en gaat een uur langer door zodat hij ook aan extra taken toekomt. (verantwoordelijke baan) Ik heb gevraagd of hij de normale uren wil draaien. Voor even wilde hij dat wel maar liever niet.
Maar juist dankzij zo'n verantwoordelijke baan is er wellicht wel geld voor 'n betere oplossing in huis voor iets als 'n poetsvrouw/oppas/nanny/aupair etc. zodat jij ook ontlast wordt en gewoon op de bank kunt liggen netflixen ipv van alles te moeten regelen als zieke.
woensdag 6 maart 2019 om 09:11
Geen ervaring hier, want geen kinderen.
Maar jemig: tussen alle regels door lees ik dat jij je in deze zwangerschap zo alleen voelt staan.
Praat met hem, want hij is wel erg bezig met jullie leven samen, als man en vrouw en gezin, te negeren. Hij doet het minimale aan zorg voor jou en jullie 1e kindje.
Leven bestaat uit meer dan werken.
Sterkte!
Maar jemig: tussen alle regels door lees ik dat jij je in deze zwangerschap zo alleen voelt staan.
Praat met hem, want hij is wel erg bezig met jullie leven samen, als man en vrouw en gezin, te negeren. Hij doet het minimale aan zorg voor jou en jullie 1e kindje.
Leven bestaat uit meer dan werken.
Sterkte!
Nope
woensdag 6 maart 2019 om 09:16
We zijn natuurlijk beide voor de zwangerschap gegaan. De eerste zwangerschap ging ook niet lekker. Niet zo slecht al nu. Maar we wisten wel of hielden er rekening mee dat het nu weer zo zou gaan. Bewust ook langer gewacht. Er ook veel over gepraat hij zei ook wel samen doen we het.
Heb ondanks alles geen spijt al wil ik nooit meer zwanger zijn. Mijn man zegt ook wel uit te kijken naar ons kind.
Maar ik ken hem in zijn gedrag niet terug. Eerder zei hij juist wel een keer iets af als er thuis prioriteiten waren. Hij had de slaapkamer voor onze eerste al voor de 20 weken klaar. Ik hoop nu dat de andere kamer voor de baby klaarkomt maar de baby kan ook wel in een wiegje op onze kamer. En kwam hij bijvoorbeeld me opvrolijken, drinken brengen gewoon de kleine dingen.
Het is ook dat ik zelf emotioneel van de situatie ben. Wilde ook voor ons kind naar huis en heb heerlijk geknuffeld. Ik heb daarna tot 3uur wakker gelegen. Zit nu met spierpijn van het overgeven op de bank en vraag me af of ik tussendoor nog wel naar huis wil gaan.
Heb ondanks alles geen spijt al wil ik nooit meer zwanger zijn. Mijn man zegt ook wel uit te kijken naar ons kind.
Maar ik ken hem in zijn gedrag niet terug. Eerder zei hij juist wel een keer iets af als er thuis prioriteiten waren. Hij had de slaapkamer voor onze eerste al voor de 20 weken klaar. Ik hoop nu dat de andere kamer voor de baby klaarkomt maar de baby kan ook wel in een wiegje op onze kamer. En kwam hij bijvoorbeeld me opvrolijken, drinken brengen gewoon de kleine dingen.
Het is ook dat ik zelf emotioneel van de situatie ben. Wilde ook voor ons kind naar huis en heb heerlijk geknuffeld. Ik heb daarna tot 3uur wakker gelegen. Zit nu met spierpijn van het overgeven op de bank en vraag me af of ik tussendoor nog wel naar huis wil gaan.
woensdag 6 maart 2019 om 09:25
Dit.Bladaaneenboom schreef: ↑06-03-2019 09:00Hij neemt je niet serieus.
Hij neemt zichzelf en zijn rol als vader niet serieus. Geen energie om op de kleine te passen, maar wel om te feesten.
Hij kan beter langs een psych gaan om zijn hoofd op orde te krijgen dan naar dat feest.
Hij moet zijn prioriteiten eens goed stellen. Schouders eronder en zich wat meer focussen op zijn gezin.
woensdag 6 maart 2019 om 09:27
Het is best handig om te geloven dat het “eigen schuld, dikke bult” is. Dan kun je namelijk zelf in de illusie blijven leven dat het jou nooit zal overkomen. Geef die 30 kilo de schuld, dan kan je fanatiek fysiek in vorm blijven. Het alternatief is immers enger: leven met de kennis dat je niet zoveel controle hebt als je dacht te hebben.ChristianeF schreef: ↑06-03-2019 08:59Precies, wanneer je als vader je verantwoording niet kan nemen ben je in mijn optiek een 'vader'.
Er zijn legio gezinnen met jonge kinderen die uit elkaar vallen omdat moeder zich alleen op de kinderen focust, vader liever de secretaresse neukt of zijn vrouw niet meer aantrekkelijk vindt na een aantal kinderen.
Ik hoor het van collega's die zelf vrij jonge kinderen hebben, dertigers, ook over open relaties en daarna toch scheiden. Hoe komt dat dan? Niet omdat het allemaal zo goed was.
Wanneer ik dan lees dat vrouwen zeggen " Het maakt mij niet uit dat ik 30 kilo te zwaar ben en niks meer aan mijzelf hoef te doen want nu ben ik mama en mijn lichaam is het huisje waarin mijn kindje heeft gewoond" begrijp ik het wel.
woensdag 6 maart 2019 om 09:27
Weet je zeker dat je niet in de jaren 50 bent blijven hangen?redbulletje schreef: ↑06-03-2019 09:10Haha, zorgverlof om op 'n baby te moeten passen en 't huishouden te regelen? Natuurlijk geeft dat geen rust! Dat is voor die man oervervelend. Die krijgt waarschijnlijk energie van zijn werk en blijft in deze tijd liever 'n uurtje langer daar dan de spitstijden mee te hoeven maken voor je kind op bed ligt.
Maar juist dankzij zo'n verantwoordelijke baan is er wellicht wel geld voor 'n betere oplossing in huis voor iets als 'n poetsvrouw/oppas/nanny/aupair etc. zodat jij ook ontlast wordt en gewoon op de bank kunt liggen netflixen ipv van alles te moeten regelen als zieke.
Iets vervelend vinden, wil niet zeggen dat je je er dan maar van kunt ontrekken, zeker als het je eigen nageslacht betreft. En het zal je vast verbazen, maar er zijn zat vaders die het wel fijn vinden om tijd met hun kinderen door te brengen en die prima weten hoe ze een kind moeten verzorgen.
woensdag 6 maart 2019 om 09:30
Helemaal mee eens. Als je zelf fit en veerkrachtig bent werkt het zo.Trien30 schreef: ↑06-03-2019 09:10Tja je kan op je partner gaan vitten omdat hij het niet goed doet of je kan eens proberen je in te leven in de ander en een volwassen gesprek aangaan.
De TO is zo te horen enorm teleurgesteld en boos op haar man. Terecht overigens want je mag best verwachten dat je man de toko kan draaien als jij wegvalt.
Maar je kan wel proberen die negatieve spiraal te doorbreken door te onderzoeken wat er in vredesnaam in het hoofd van je partner omgaat zodat je vervolgens samen kan bedenken wat mogelijk is en wat niet.
Dergelijke afspraken kunnen enorm veel rust geven. Beiden weer de neuzen dezelfde kant op.
Niet veroordelen en verwijten maar oplossingensgericht denken.
Wat heb jij nodig, wat heeft je man nodig en nog belangrijker hoe kan je zorgen dat jullie andere kindje de zorg en opvoeding houdt die belangrijk is.
Als je je zo ziek voelt dat je grotendeels van de tijd zelfs in het ziekenhuis door moet brengen, werkt het niet zo. Dan mag je best wat meer verwachten van je partner en niet dat je hem alles voor moet kauwen.
Je voelt je hartstikke alleen als je zorg nodig hebt en je moet je eigen partner stap voor stap aangeven hoe hij dat moet doen.
woensdag 6 maart 2019 om 09:33
Dit. Die vent is gewoon een natte krant. Ga eens voor je gezin zorgen man! Als je dat niet wil dan had je niet aan een gezin moeten beginnen. Je vrouw ligt nota bene in het ziekenhuis. Step up!
woensdag 6 maart 2019 om 09:33
Dus als de vader zijn verantwoordelijkheid niet neemt , is het de schuld van de vrouw, want die heeft hem erin geluisd. Als die man dan vervolgens vreemdgaat is het ook de schuld van de vrouw, want die was 30 kilo te zwaar en alleen gefocust op de kinderen.ChristianeF schreef: ↑06-03-2019 08:59Precies, wanneer je als vader je verantwoording niet kan nemen ben je in mijn optiek een 'vader'.
Er zijn legio gezinnen met jonge kinderen die uit elkaar vallen omdat moeder zich alleen op de kinderen focust, vader liever de secretaresse neukt of zijn vrouw niet meer aantrekkelijk vindt na een aantal kinderen.
Ik hoor het van collega's die zelf vrij jonge kinderen hebben, dertigers, ook over open relaties en daarna toch scheiden. Hoe komt dat dan? Niet omdat het allemaal zo goed was.
Wanneer ik dan lees dat vrouwen zeggen " Het maakt mij niet uit dat ik 30 kilo te zwaar ben en niks meer aan mijzelf hoef te doen want nu ben ik mama en mijn lichaam is het huisje waarin mijn kindje heeft gewoond" begrijp ik het wel.
Wat een rare verstoorde kijk op relaties heb jij.
woensdag 6 maart 2019 om 09:35
Ik dacht zelf ook even naar een feest te gaan toen ik hoogzwanger was, dus wat dat betreft begrijp ik je man wel. Dat is een vorm van optimisme waar je de realiteit enigszins uit het oog verliest. Denk je dat hij ook gaat als het eigenlijk niet kan?
En verder is het voor jou nu heel simpel: je voelt je beroerd en probeert te "overleven". Alles draait daarom. Je man moet in de tussentijd ook werken en het thuisfront draaiende houden. En dat blijkt niet zijn sterkste punt te zijn. Ga met hem in gesprek over hoe jullie SAMEN deze periode doorkomen. Geef aan wat je nodig hebt, en ga niet het bed verschonen als je dat eigenlijk niet kan. Misschien werkt hij nu wel zoveel om een buffer op te bouwen voor straks (meer vrij) of is het zijn manier om te vluchten uit de stress. Maakt hij zich zorgen?
En verder is het voor jou nu heel simpel: je voelt je beroerd en probeert te "overleven". Alles draait daarom. Je man moet in de tussentijd ook werken en het thuisfront draaiende houden. En dat blijkt niet zijn sterkste punt te zijn. Ga met hem in gesprek over hoe jullie SAMEN deze periode doorkomen. Geef aan wat je nodig hebt, en ga niet het bed verschonen als je dat eigenlijk niet kan. Misschien werkt hij nu wel zoveel om een buffer op te bouwen voor straks (meer vrij) of is het zijn manier om te vluchten uit de stress. Maakt hij zich zorgen?
woensdag 6 maart 2019 om 09:38
Helemaal eens met deze post. Walgelijk gewoon die differential treatment tussen mannen en vrouwen op dit vlak.patchouli_ schreef: ↑06-03-2019 09:06Wat een zak hooi. Hier zou ik ook heel erg verdrietig van worden.
En dat eindeloze begrip voor mannen als ze eens een poosje voor kind en huishouden moeten zorgen naast hun werk daar word ik ook wat iebel van. Ja dat is aanpoten, maar er zijn zat vrouwen die dat wel langer doen dan een poosje. Een kind is niet alleen maar een last hè.
De meest succesvolle koks, wetenschappers, schrijvers, atleten, politici... allemaal mannen. En toch blijven we maar over hun bolletjes aaien want oooh wat moeilijk voor ze als ze een keer de kar moeten trekken in het huishouden.
Schei toch uit.
woensdag 6 maart 2019 om 09:44
Lachattenoir schreef: ↑06-03-2019 09:38Helemaal eens met deze post. Walgelijk gewoon die differential treatment tussen mannen en vrouwen op dit vlak.
De meest succesvolle koks, wetenschappers, schrijvers, atleten, politici... allemaal mannen. En toch blijven we maar over hun bolletjes aaien want oooh wat moeilijk voor ze als ze een keer de kar moeten trekken in het huishouden.
Schei toch uit.
En dan moet je ook nog heel voorzichtig met hem in gesprek gaan over zijn "gevoelens". Wat voor gevoelens je nodig hebt om even boodschappen te doen voor je zieke vrouw is mij een raadsel, maar goed.
woensdag 6 maart 2019 om 09:47
Ik heb ook te maken gehad met zo een flapdrol die geen reet deed behalve mij belazeren. Dus het is mij ook overkomen, heb alles alleen gedaan (met hulp van zus en moeder) terwijl ik zelf nog een kind was.
Kom helaas uit een 'cultuur' waarin een vrouw in het begin leuk is maar de hoofdmoot is kinderen fokken want dat is statusverhogend, hoe meer, hoe beter. Zal inderdaad een iets verstoord beeld hebben hierdoor.
Wat ik zei is: dat vader liever zijn secretaresse neukt, met andere woorden in plaats van naar huis te gaan zoals het hoort.
Maarrrrrr, ik merk wel dat veel vrouwen wanneer ze kinderen hebben alleen nog maar mama zijn, lijkt mij toch ook niet aantrekkelijk voor een man.
Kom helaas uit een 'cultuur' waarin een vrouw in het begin leuk is maar de hoofdmoot is kinderen fokken want dat is statusverhogend, hoe meer, hoe beter. Zal inderdaad een iets verstoord beeld hebben hierdoor.
Wat ik zei is: dat vader liever zijn secretaresse neukt, met andere woorden in plaats van naar huis te gaan zoals het hoort.
Maarrrrrr, ik merk wel dat veel vrouwen wanneer ze kinderen hebben alleen nog maar mama zijn, lijkt mij toch ook niet aantrekkelijk voor een man.
woensdag 6 maart 2019 om 09:48
woensdag 6 maart 2019 om 09:49
Natuurlijk met de botte bijl er in en je man langs de psycholoog sturen. Want hij neemt haar niet serieus en zijn rol als vader ook niet. Dat zal zeker fantastisch helpen...Bladaaneenboom schreef: ↑06-03-2019 09:27Trien, niemand stelt hier dat ze moet gaan vitten, zo staan TO er zelf ook niet in. #keepitreal
Moet hij nog wel even 2 maanden wachten voor er plek is.
Wat is er mis met gewoon met elkaar praten en uitvinden waar de schoen wringt. Kom je vaak een stuk verder mee dan al die conclusies vooraf tekken.
woensdag 6 maart 2019 om 09:51
Je kunt in clichés blijven hangen over secretaresses maar dat is hier niet aan de orde. Open relaties hebben er ook niks mee te maken.ChristianeF schreef: ↑06-03-2019 08:59Precies, wanneer je als vader je verantwoording niet kan nemen ben je in mijn optiek een 'vader'.
Er zijn legio gezinnen met jonge kinderen die uit elkaar vallen omdat moeder zich alleen op de kinderen focust, vader liever de secretaresse neukt of zijn vrouw niet meer aantrekkelijk vindt na een aantal kinderen.
Ik hoor het van collega's die zelf vrij jonge kinderen hebben, dertigers, ook over open relaties en daarna toch scheiden. Hoe komt dat dan? Niet omdat het allemaal zo goed was.
Wanneer ik dan lees dat vrouwen zeggen " Het maakt mij niet uit dat ik 30 kilo te zwaar ben en niks meer aan mijzelf hoef te doen want nu ben ik mama en mijn lichaam is het huisje waarin mijn kindje heeft gewoond" begrijp ik het wel.
Ik ken juist voornamelijk gezinnen waarbij beide ouders evenveel zorg op zich nemen.
De man van TS schiet op de 1 of andere manier erg in paniek en vertoont vluchtgedrag. Waarom je dan het voorbeeld van moekes erbij haalt die niet meer aantrekkelijk (willen) zijn voor hun man, ontgaat me.
woensdag 6 maart 2019 om 09:53
O fijn, gaan we die discussie over je gewicht na de zwangerschap nu gewoon naar hier verplaatsen?
TO zegt dat ze samen voor kinderen hebben gekozen, dus dat er in andere gezinnen mannen zijn die erin geluisd/overgehaald zijn lijkt me hier totaal niet relevant. Hoe zij er eventueel uit gaat zien ná haar zwangerschappen al helemaal niet, ze moet deze nota bene nog krijgen.
TO zegt dat ze samen voor kinderen hebben gekozen, dus dat er in andere gezinnen mannen zijn die erin geluisd/overgehaald zijn lijkt me hier totaal niet relevant. Hoe zij er eventueel uit gaat zien ná haar zwangerschappen al helemaal niet, ze moet deze nota bene nog krijgen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 6 maart 2019 om 09:53
woensdag 6 maart 2019 om 09:56
TO mag je eigenlijk wel na huis als je man niet thuis is ?
Want ik mocht dat in verband met het flauwvallen dus niet.
En hoe oud is je andere kind ?
Want door eigen ervaring kan ik best wel zeggen dat deze periode ook iets met je kind doet. Mijn vader en mijn broertje hebben tegelijk 8 weken in het ziekenhuis gelegen toen ik 4.5 was. Daardoor was ik vaak bij mijn tante ( nog steeds een 2 moeder voor mij). Maar toen alles achter de rug was heb ik hele erge verlatingsangst en controle drang ontwikkeld en ben daar als 5 jarige ook voor geholpen toen.
Ik zeg niet dat het bij jullie gebeurd maar je man moet wel weten dat hij in deze situatie ook jullie kind moet ondersteunen en niet dumpen bij de oppas hoe lief die ook is.
Want ik mocht dat in verband met het flauwvallen dus niet.
En hoe oud is je andere kind ?
Want door eigen ervaring kan ik best wel zeggen dat deze periode ook iets met je kind doet. Mijn vader en mijn broertje hebben tegelijk 8 weken in het ziekenhuis gelegen toen ik 4.5 was. Daardoor was ik vaak bij mijn tante ( nog steeds een 2 moeder voor mij). Maar toen alles achter de rug was heb ik hele erge verlatingsangst en controle drang ontwikkeld en ben daar als 5 jarige ook voor geholpen toen.
Ik zeg niet dat het bij jullie gebeurd maar je man moet wel weten dat hij in deze situatie ook jullie kind moet ondersteunen en niet dumpen bij de oppas hoe lief die ook is.
woensdag 6 maart 2019 om 09:58
Je man jouw posts uit dit topic laten lezen; eerlijk en duidelijk wat er nu mis gaat.
Praktische oplossingen: Boodschappen bestellen, poets (helpling.nl), en Hulp Vragen,.
maak een groep aan voor familie/vrienden in de buurt en geef daar aan dat het niet goed gaat in jullie gezin op het moment en dat jullie ondersteuning in de vorm van XYZ nodig hebben.
Soms willen mensen zich niet opdringen, of denken ze dat het wel gaat omdat er niet om hulp gevraagd wordt.
XYZ kan zijn: poetsen/boodschappen/oppassen/jou bezoeken/eten voor de vriezer koken
Praktische oplossingen: Boodschappen bestellen, poets (helpling.nl), en Hulp Vragen,.
maak een groep aan voor familie/vrienden in de buurt en geef daar aan dat het niet goed gaat in jullie gezin op het moment en dat jullie ondersteuning in de vorm van XYZ nodig hebben.
Soms willen mensen zich niet opdringen, of denken ze dat het wel gaat omdat er niet om hulp gevraagd wordt.
XYZ kan zijn: poetsen/boodschappen/oppassen/jou bezoeken/eten voor de vriezer koken
woensdag 6 maart 2019 om 09:58
Idd ik vind TO nog erg geduldig en begripvol. Om dan reacties te lezen dat het voor hem ook allemaal moeilijk is, en dat men niet snapt waarom ze teleurgesteld is.... wannabe verlichte vrouwen praat, tot je er zelf in zit. Echt serieus, hij moet nu even de kar trekken zodat (zo te lezen) zij dat straks weer in d’r eentje kan doen.patchouli_ schreef: ↑06-03-2019 09:30Helemaal mee eens. Als je zelf fit en veerkrachtig bent werkt het zo.
Als je je zo ziek voelt dat je grotendeels van de tijd zelfs in het ziekenhuis door moet brengen, werkt het niet zo. Dan mag je best wat meer verwachten van je partner en niet dat je hem alles voor moet kauwen.
Je voelt je hartstikke alleen als je zorg nodig hebt en je moet je eigen partner stap voor stap aangeven hoe hij dat moet doen.
Moraal van het verhaal:
Ga altijd voor een gelijkwaardige partner, dat je beiden je bijdrage levert, kom je samen het verst mee. Je stapt ook niet in een vliegtuig waarvan maar 1 motor werkt.
woensdag 6 maart 2019 om 10:00
inderdaad. Man up, neem je verantwoordelijkheid. Slap gezever van een slappe man, bah
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
woensdag 6 maart 2019 om 10:02
Hij levert zijn bijdrage in de vorm van een goede fulltime baan. Er zal tenslotte geld moeten binnenkomen om die kinderen te onderhouden.Bladaaneenboom schreef: ↑06-03-2019 09:58Idd ik vind TO nog erg geduldig en begripvol. Om dan reacties te lezen dat het voor hem ook allemaal moeilijk is, en dat men niet snapt waarom ze teleurgesteld is.... wannabe verlichte vrouwen praat, tot je er zelf in zit. Echt serieus, hij moet nu even de kar trekken zodat (zo te lezen) zij dat straks weer in d’r eentje kan doen.
Moraal van het verhaal:
Ga altijd voor een gelijkwaardige partner, dat je beiden je bijdrage levert, kom je samen het verst mee. Je stapt ook niet in een vliegtuig waarvan maar 1 motor werkt.
