De bevalling

25-03-2009 16:40 175 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!

Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.

Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?

Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?



Groetjes.
Rosanne, niemand kan je vertellen wat je te wachten staat, echt niet. Net zoals elke zwangerschap anders is, is elke bevalling anders.

Ut komt goed, no worries.
De eerste keer dacht ik dat ik doodging.



Correctie: ik wílde dat ik doodging.
Alle reacties Link kopieren
Ik vond het twee keer een geweldige ervaring. Ik wist namelijk niet dat ik zo veel pijn aankon! (O, wat was ik daar bang voor, ben namelijk fysiek helemaal niet sterk!) En dat gaf wel zo'n goed gevoel dat ik rustig nog een keer zou willen bevallen. (Heb geen kinderwens meer, dus dat is geen optie!) Die natuurlijke drugs die je lichaam aanmaakt en je er doorheen sleept is echt geweldig.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Alle reacties Link kopieren
En hoe het nou werkelijk was, geen flauw idee. Het heeft pijn gedaan, maar dat vergeet je echt heel snel, anders zoudern er alleen nog maar gezinnetjes met 1 kindje zijn. Moeder natuur heeft dat allemaal goed geregeld hoor.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Alle reacties Link kopieren
Er zijn je heel wat vrouwen voorgeweest. "t is niet iets wat je elke dag moet doen gelukkig maar na mijn bevalling begreep ik dat er vrouwen waren die 14 kinderen op de wereld hadden gezet. Met alle verhalen die ik hoorde dacht ik echt dat doe je dan dus eens maar noooooit weer,....
Alle reacties Link kopieren
Ik had me ook van alles voorgesteld maar werkelijk niets is gegaan zoals ik had bedacht. Heb eerst weeenopwekkers gekregen en tot 3 cm ontsluiting gekomen. Omdat mijn zoontje's hartslag steeds wegviel, heb ik een spoedkeizersnee gehad. Deze is me qua pijn erg meegevallen, was vrij snel weer mobiel. Qua emoties heb ik het er lastiger mee gehad. Ik had zo graag 'zelf' willen bevallen, de keizersnee heeft me overvallen en ons kindje is direct weggehaald omdat hij met de kinderarts mee moest, heb hem pas na een paar uur kunnen zien en pas na een paar dagen mogen vasthouden. Maar weet je, inmiddels is hij 4 maanden en ben ik de bevalling niet vergeten maar valt de hele gebeurtenis in het niet vergeleken bij het geluk en plezier dat ik met hem heb. Succes met de laatste loodjes. Ik hoop op een voorspoedige bevalling en vooral op een gezond, mooi kindje!!
Alle reacties Link kopieren
Terwijl ze toch zo in je oren proberen te knopen dat geen enkele bevalling hetzelfde is. Zelfs niet bij dezelfde moeder. Lijkt me dus dat niemand jou kan vertellen wat je te wachten staat. Maar goed als jij ervaringen wilt lezen van bevallingen staan er volgens mij toch al suuuuper veel op internet of niet?
quote:Fame schreef op 25 maart 2009 @ 16:47:

Ik vond het twee keer een geweldige ervaring. Ik wist namelijk niet dat ik zo veel pijn aankon! (O, wat was ik daar bang voor, ben namelijk fysiek helemaal niet sterk!) En dat gaf wel zo'n goed gevoel dat ik rustig nog een keer zou willen bevallen. (Heb geen kinderwens meer, dus dat is geen optie!) Die natuurlijke drugs die je lichaam aanmaakt en je er doorheen sleept is echt geweldig.Dat had ik idd ook!
Alle reacties Link kopieren
Hai



ik ben het wel met Ainne eens, elke bevalling is anders. Bij iedereen begint het ook anders. Mijn 2 bevallingen waren 2x HELL. dat zal ik je niet gaan vertellen want dan word je echt bang. Weeen vond ik aanvoelen als stevige buikkrampen.

Je redt het wel, je bent sterker dan je denkt.
beter onvolmaakt en echt, dan gemaakt volmaakt
Alle reacties Link kopieren
Ik begrijp wel dat je je wat wilt voorbereiden, maar ik denk dat je hier niet zoveel aan zult hebben. Ten eerste is elke bevalling anders en ten tweede valt pijn niet goed uit te leggen.



Maargoed, het deed verschrikkelijk veel pijn maar het was aan de andere kant wel een hele mooie ervaring (maar pas toen hij eruit was...).



Succes!
Net als Fleurtje, ik wilde dat ik dood ging.

Maar daarna voelde ik me sterk (en trots omdat ik helemaal zonder pijnstilling ben bevallen) en 10 minuten na de bevalling had ik het gevoel dat ik het nog wel een keertje kan.
Ik ben blij dat ik vantevoren geen woord over bevallen had gelezen, en nog nooit een bevalling op tv had gezien. Echt waar.
Alle reacties Link kopieren
Ik vond de bevalling vreselijk, maar het herstel erna nog erger. Het allerergste vond ik dat niemand me van tevoren had verteld dat je lichaam op veel gebieden nooit meer hetzelfde zal worden als je een kind hebt gekregen. Pas twee jaar na de bevalling kon ik zeggen dat ik me weer mezelf voelde. Maar goed, dat heeft natuurlijk ook alles te maken met hoe je jezelf voelt in je nieuwe moederrol. Ik wens je veel succes, het komt heus goed allemaal!
Alle reacties Link kopieren
Ik ben vier keer bevallen, dus een aardige ervaringsdeskundige... Het enige wat bij alle vier de bevallingen hetzelfde was is dat een kindje het resultaat was, en dat er bij alle 4 een moment was dat ik dacht, en NU wil ik niet meer bevallen, ik stop ermee. Dat was ook 4x het moment dat het bijna afgelopen was.

Weet je, je kunt van iedere bevalling een horrorverhaal maken, want bloed, pijn en onverwachte ontwikkelingen komen bij alle bevallingen voor, denk ik, maar als alles achter de rug is en het gaat (weer) goed met jou en de baby zijn er maar heel weinig moeders die zeggen: Dat nooooooit meer!
Alle reacties Link kopieren
Dat klopt, elke bevalling is zeker anders. Mensen zijn uniek dus bevallingen ook. Ieder heeft zijn eigen pijngrens. Maar ik vind het wel interessant om ieders ervaring te horen zodat ik me kan 'voorbereiden'. Het is natuurlijk ook geen eitje, want je moet er wel een kind van 3.5 kg gemiddeld er uit halen en dan door zo'n kleine uitgang. Brrrrr, ik huiver echt...... Maar goed ons lichaam wordt goed klaargemaakt neem ik aan. Miljoenen, nee miljarden, zijn ons voorgegaan. Als zij het kunnen waarom ik niet......Maar toch heh?! Die angst voor die onbekende pijn die ik nooit heb ervaren en toch alleen maar zie bij vrouwen op tv die zich te pletter persen en verschrikkelijke pijn hebben....Nogmaals brrrr......
Probeer eens een meloen door een sleutelgat te persen

Zo ongeveer voelt een bevalling
Oh de pijn. Jah de pijn.

Het deed idd een beetje zeer, bevallen.
Alle reacties Link kopieren
zoals al genoemd is elke bevalling anders en gelukkig maar anders deed ik het nooooooit weer.

Ben na 2 dagen weeen, die ik toch wel met een 7 oplopend tot een 9 wil beoordelen, uiteindelijk na 3 vaccuumpomp-pogingen (das toch een wel een 11!) bevallen met een spoedkeizersnede. Meisje bleek een sterrenkijker en weigerde de natuurlijke uitgang.



en dan volgt het cliche dat je de bevalling 'vergeet' als je je kleintje ziet. Das wel waar, maar kijk er niet met een fijn gevoel op terug.



Maar nogmaals, elke bevalling is anders en er zijn je al duizenden voor gegaan. Je kan het echt wel!



succes
Alle reacties Link kopieren
Rosanne,

Als je er middenin zit, het bevallen dan,wilde je dat je er nooit aan begonnen was.

Als je het kindje in je armen hebt ben je alle leed zo weer vergeten. Het is een ontzettend cliché, maar wel waar in mijn geval.
Alle reacties Link kopieren
quote:fleurtje schreef op 25 maart 2009 @ 16:57:

Ik ben blij dat ik vantevoren geen woord over bevallen had gelezen, en nog nooit een bevalling op tv had gezien. Echt waar.Idem! Ik heb van tevoren echt alles over de bevalling geblokt (nou ja, die ene les van de zwangerschapsyoga waarin verteld werd hoe en wat, daar ontkwam ik niet aan) en ben daar heel blij mee. Laten we zeggen dat het een ervaring was om nooit te vergeten... En als je je kindje in je armen hebt, ben je niet alles vergeten, (zeker niet!), maar het is het wel meeeeeeeeeeeeeer dan waard!
Be yourself; everyone else is already taken - Oscar Wilde
Alle reacties Link kopieren
Heerlijk, ik kijk er zo naar uit!! :-)
Alle reacties Link kopieren
Ongeveer vijf minuten na mijn eerste bevalling (terwijl de gyneacoloog stond te hechten) zei ik tegen mijn man: "Goh, dat viel best mee". Hij zat mij aan te kijken met een blik van "Waar was jij de afgelopen 10 uur", maar ik meende het echt. Ik heb tijdens de bevalling maar vijf minuten gedacht "dit doet echt te veel pijn" en toen bleek ik al volledige ontsluiting te hebben. (Ik bleek achteraf een totaalruptuur te hebben, maar daar heb ik tijdens de bevalling niets van gemerkt, ook daarna heb ik hier weinig last van gehad). Al met al denk ik dat ik de pijn een 4 of 5 zou geven.



Bij mijn tweede bevalling vielen de ontsluitingsweeen heel erg tegen (een 8), maar ik ging dan ik in 1 uur van 3 cm naar volledige ontsluiting. Dat uur was dus niet prettig, maar ach, het was maar een uur.



Al met al dus redelijk positieve ervaringen. (En dat terwijl ik normaal gesproken toch wel een lage pijngrens heb).
Bij vlagen ben ik geniaal! Helaas is het vandaag windstil.
Alle reacties Link kopieren
quote:Rosanne26 schreef op 25 maart 2009 @ 17:07:

Heerlijk, ik kijk er zo naar uit!! :-)Ha, ja, je kan er niet echt meer onderuit he! Succes, en laat ons over een weekje of 10 weten hoe het was en wat het resultaat is geworden!
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Alle reacties Link kopieren
Nou... het jeukt niet



Verder ben ik de eerste keer bevallen door ks. Wel natuurlijk begonnen maar ivm stuit toch ks. Weeen vielen heel erg mee. Deed niet zeer en ik zat in no time op 7 cm. Ik had niet echt door en was dan ook verbaasd dat ik ontsluiting had.



Bij de tweede is het opgewekt ivm langdurig gebroken vliezen en toen vond ik de weeen erg heftig en pijnlijk. Ik heb gevraagd om pijnbestrijding en dat was tijdens mijn weeenstorm erg prettig. Ik kon even op adem komen. Toen ik op 10 cm zat had ik erg veel behoefte aan een kopje thee en even een pauze, maar dat mocht niet..... En 13 minuutjes later was mijn dochter er.



Maar ik zou het zo weer doen. Ik vond het erg mooi. Je moet knetterhard werken, maar als die kleine dan eenmaal op je borst ligt....heerlijk.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven