Kinderen
alle pijlers
De bevalling
woensdag 25 maart 2009 om 16:40
Hallo allemaal,
Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!
Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?
Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?
Groetjes.
Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!
Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?
Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?
Groetjes.
woensdag 25 maart 2009 om 21:13
Ik denk dat een heleboel al voorbij is gekomen. Met name dat het voor iedereen anders is. Maar toen ik zelf zwanger was, verslond ik ook de bevallingsverhalen
Ik heb twee kinderen, van bijna 2,5 jaar en 4,5 maand. Bij allebei heb ik niet gemerkt dat ik met 4 cm ontsluiting rondliep. Geen weeen, niks. Bij de eerste werd toen gelijk de vliezen gebroken, ik kreeg een weeenstorm die ik wel goed kon opvangen. Blij dat ik yoga had gedaan. In 2 uur was mn zoon geboren.
De tweede keer ook 4 cm..ik kreeg hele lichte menstruatiekrampen en bij toucheren bleek ik dus al ruim 4 cm te hebben. Dit even afgewacht, maar zette niet door. Na een uur de vliezen gebroken en 1 uur en 20min later was mijn dochter er.
Ja het doet pijn, maar de weeen opvangen ging goed, doordat ik ook ingeprent had dat als ik me eraan zou overgeven het sneller voorbij zou zijn dan als ik me er druk om zou maken. Het ergste moment was voor mij toen het hoofdje stond en ik moest wachten op de volgende wee.
Overigens had ik bij de eerste twee hechtingen en bij de tweede geen. Dat verschil merk je dus echt enorm achteraf!! Als je mijn cijfers wilt weten: 8 en 7.
Ik heb twee kinderen, van bijna 2,5 jaar en 4,5 maand. Bij allebei heb ik niet gemerkt dat ik met 4 cm ontsluiting rondliep. Geen weeen, niks. Bij de eerste werd toen gelijk de vliezen gebroken, ik kreeg een weeenstorm die ik wel goed kon opvangen. Blij dat ik yoga had gedaan. In 2 uur was mn zoon geboren.
De tweede keer ook 4 cm..ik kreeg hele lichte menstruatiekrampen en bij toucheren bleek ik dus al ruim 4 cm te hebben. Dit even afgewacht, maar zette niet door. Na een uur de vliezen gebroken en 1 uur en 20min later was mijn dochter er.
Ja het doet pijn, maar de weeen opvangen ging goed, doordat ik ook ingeprent had dat als ik me eraan zou overgeven het sneller voorbij zou zijn dan als ik me er druk om zou maken. Het ergste moment was voor mij toen het hoofdje stond en ik moest wachten op de volgende wee.
Overigens had ik bij de eerste twee hechtingen en bij de tweede geen. Dat verschil merk je dus echt enorm achteraf!! Als je mijn cijfers wilt weten: 8 en 7.
woensdag 25 maart 2009 om 21:15
Ik vind die cijfers geven een beetje vreemd, iig de begeleidende tekst. Qua pijn geef ik die eerste bevalling een 9 a 10, maar ik vond het geen verschrikkelijke ervaring. De tweede bevalling duurde 6 a 7 keer korter, zelfde pijn maar omdat het korter was, beter te doen, die zou ik dus een lager cijfer geven. Maar ik vond het een verschrikkelijke ervaring.
woensdag 25 maart 2009 om 21:42
Mijn dochter is geboren na een bevalling van 19 uur. Thuis begonnen, maar na het breken van de vliezen bleek dat ze in het vruchtwater had gepoept, dus we moesten naar het ziekenhuis. Zo'n autoritje is wel goed voor de ontsluiting, in 10 minuten 3 cm erbij (van 5 naar 8 cm). Eenmaal in het ziekenhuis heeft het nog een uur of 5 geduurd voor dochter er was, de laatste cm ontsluiting schoot niet op en ik moest de persweeen wegpuffen. Dat is niet te doen trouwens... Hartslag dochter daalde een paar keer, waardoor ik op mijn zij moest draaien en de hartslag weer herstelde. Na een uur en 3 kwartier persen en een knip was het hoofdje eruit, maar zaten de schouders klem. Nadat die eruit waren zaten de heupen klem. Toen ben ik van mijn stokje gegaan, werd wakker met 4 man op mijn buik en die hebben het laatste werk voor mij gedaan: dochter werd eruit geduwd.
Mooiste moment: toen dochter na een half uur eindelijk bij ons werd gebracht en ik haar voor het eerst mocht vasthouden.
Pijn: eerste weeen, hevige menstruatiekramp die steeds erger wordt. Op het eind onhoudbaar en daarom dus ook 'out' gegaan.
En toch: ik ga het nog een keer doen, ik ben nu ruim 10 weken zwanger van nummer 2
Mooiste moment: toen dochter na een half uur eindelijk bij ons werd gebracht en ik haar voor het eerst mocht vasthouden.
Pijn: eerste weeen, hevige menstruatiekramp die steeds erger wordt. Op het eind onhoudbaar en daarom dus ook 'out' gegaan.
En toch: ik ga het nog een keer doen, ik ben nu ruim 10 weken zwanger van nummer 2
'Geniet van elke dag, want er komt geen dag terug'
woensdag 25 maart 2009 om 21:46
Hoi Rosanne,
Ik heb tijdens mijn zwangerschap iedereen in mijn omgeving die al eens bevallen was het hemd van het lijf gevraagd. Hoe voelt een wee? Wat voor soort pijn is het? Hoeveel pijn doet het? En niemand die me een antwoord kon geven! En ook ik moet je het antwoord schuldig blijven.
Ik kan je wel vertellen dat het me 100% meegevallen is. Ik ben vrij vlot bevallen, tegen 24.00 de eerste wee en om 7.45 is hij geboren. Ook tijdens de bevalling vond ik het al goed te doen. Ik heb 2 momenten gehad waarop ik dacht nu moet het niet heftiger worden. De eerste keer begonnen direct daarna de persweeen en de tweede keer was tijdens het persen en werd hij direct daarna geboren.
Ik heb geen zwangerschapsgym o.i.d. gedaan. Wel het boek veilig bevallen gelezen. Hierin wordt uitgelegd wat er allemaal in je lichaam gebeurd tijdens de bevalling. Op de een of andere manier stelde het mij heel erg gerust om dit allemaal te weten. Ik weet nog dat ik tijdens de bevalling regelmatig dacht " dit heb ik ook in het boek gelezen" . Hierdoor kon ik me goed ontspannen, wat natuurlijk belangrijk is tijdens de bevalling.
In ieder geval alvast succes voor over een week of 10!
Groet Vonni
Ik heb tijdens mijn zwangerschap iedereen in mijn omgeving die al eens bevallen was het hemd van het lijf gevraagd. Hoe voelt een wee? Wat voor soort pijn is het? Hoeveel pijn doet het? En niemand die me een antwoord kon geven! En ook ik moet je het antwoord schuldig blijven.
Ik kan je wel vertellen dat het me 100% meegevallen is. Ik ben vrij vlot bevallen, tegen 24.00 de eerste wee en om 7.45 is hij geboren. Ook tijdens de bevalling vond ik het al goed te doen. Ik heb 2 momenten gehad waarop ik dacht nu moet het niet heftiger worden. De eerste keer begonnen direct daarna de persweeen en de tweede keer was tijdens het persen en werd hij direct daarna geboren.
Ik heb geen zwangerschapsgym o.i.d. gedaan. Wel het boek veilig bevallen gelezen. Hierin wordt uitgelegd wat er allemaal in je lichaam gebeurd tijdens de bevalling. Op de een of andere manier stelde het mij heel erg gerust om dit allemaal te weten. Ik weet nog dat ik tijdens de bevalling regelmatig dacht " dit heb ik ook in het boek gelezen" . Hierdoor kon ik me goed ontspannen, wat natuurlijk belangrijk is tijdens de bevalling.
In ieder geval alvast succes voor over een week of 10!
Groet Vonni
woensdag 25 maart 2009 om 21:56
woensdag 25 maart 2009 om 22:13
Ga uit van horror en 't valt altijd mee....
Mijn eerste bevalling liep uit op een vacuümverlossing en was geen pretje, maar ik kijk er wel goed op terug.
Tweede met een keizersnede (hoorde ik 1 dag ervoor) en was qua pijn een eitje. Geen wee gehad en binnen 20 minuten een gezond kind boven 'het schermpje'.
Echter emotioneel gezien geef ik de voorkeur aan een natuurlijke bevalling.
Enne.... Het (ongetraind) lopen van de Nijmeegse 4-daagse vond ik traumatischer qua pijn dan het ter wereld brengen van mijn meiden.....
Mijn eerste bevalling liep uit op een vacuümverlossing en was geen pretje, maar ik kijk er wel goed op terug.
Tweede met een keizersnede (hoorde ik 1 dag ervoor) en was qua pijn een eitje. Geen wee gehad en binnen 20 minuten een gezond kind boven 'het schermpje'.
Echter emotioneel gezien geef ik de voorkeur aan een natuurlijke bevalling.
Enne.... Het (ongetraind) lopen van de Nijmeegse 4-daagse vond ik traumatischer qua pijn dan het ter wereld brengen van mijn meiden.....
woensdag 25 maart 2009 om 22:22
Pijn vergeet je niet. Ten minste, je wéét dat het verschrikkelijk veel pijn deed. Maar zodra pijn weg is, voel je het niet meer en 'weet' je het al bijna niet meer.
Ik heb wel tot maanden erna de bevalling herkauwd en er ook regelmatig een traan om gelaten. Gewoon omdat het best wel en ingrijpende gebeurtenis kan zijn en voor een enkeling best traumatisch. Gelukkig ebt dat allemaal weg.
Wat ik erg vond tegenvallen was dat het na de bevalling niet normaal was. Ik had erg gehoopt om van alles af te zijn, de ellende achter de rug te hebben en weer lekker te kunnen genieten van mijn eigen lijf (waar ik na 42 weken wel aan toe was). Ik dacht dat als je de pijn had gehad, je alles wel aankon. Toch lag ik diezelfde nacht na de bevalling 's nachts te janken (zachtjes om mijn snurkende kamergenote niet wakker te maken) vanwege de pijn aan mijn knip en het feit dat ik moederziel alleen in dat stomme ziekenhuis lag in dat krakende rotbed met snurkende kamergenote. Ik voelde mezelf zielig. De bevalling was voorbij, maar lichamelijk en geestelijk was ik er nog steeds niet en dat viel tegen (ok, misschien beetje te onrealistisch gedacht, daarom waarschuw ik je maar vast ).
Dus een knip zelf voel je niet, maar dagen erna had ik er nog last van met lopen en vooral zitten. Auch. En dan zo'n stomme catheter en niet durven poepen na de bevalling omdat je bang bent dat je hechtingen openscheuren. En met de vierde dag tieten die op ontploffen staan. Neehee meid, na die bevalling mag je er nog een aantal oncomfortabele dagen erachteraan rekenen .
Ik heb wel tot maanden erna de bevalling herkauwd en er ook regelmatig een traan om gelaten. Gewoon omdat het best wel en ingrijpende gebeurtenis kan zijn en voor een enkeling best traumatisch. Gelukkig ebt dat allemaal weg.
Wat ik erg vond tegenvallen was dat het na de bevalling niet normaal was. Ik had erg gehoopt om van alles af te zijn, de ellende achter de rug te hebben en weer lekker te kunnen genieten van mijn eigen lijf (waar ik na 42 weken wel aan toe was). Ik dacht dat als je de pijn had gehad, je alles wel aankon. Toch lag ik diezelfde nacht na de bevalling 's nachts te janken (zachtjes om mijn snurkende kamergenote niet wakker te maken) vanwege de pijn aan mijn knip en het feit dat ik moederziel alleen in dat stomme ziekenhuis lag in dat krakende rotbed met snurkende kamergenote. Ik voelde mezelf zielig. De bevalling was voorbij, maar lichamelijk en geestelijk was ik er nog steeds niet en dat viel tegen (ok, misschien beetje te onrealistisch gedacht, daarom waarschuw ik je maar vast ).
Dus een knip zelf voel je niet, maar dagen erna had ik er nog last van met lopen en vooral zitten. Auch. En dan zo'n stomme catheter en niet durven poepen na de bevalling omdat je bang bent dat je hechtingen openscheuren. En met de vierde dag tieten die op ontploffen staan. Neehee meid, na die bevalling mag je er nog een aantal oncomfortabele dagen erachteraan rekenen .
anoniem_3473 wijzigde dit bericht op 25-03-2009 22:22
Reden: confortabel?? mijn spellingschecker zegt dat ik dom ben haha.
Reden: confortabel?? mijn spellingschecker zegt dat ik dom ben haha.
% gewijzigd
woensdag 25 maart 2009 om 22:25
Aaaah, wat ben ik blij dat ik vijf dagen lang een eenpersoonskamer had! De eerste keer lag ik met drie andere moeders (en hun babies) op een kamer, waarvan een moeder tegen zwakbegaafheid aan zat. Verschrikkelijk vond ik dat; begon er een baby te huilen, huilden ze binnen vijf minuten alle vier. Achteraf hoorde ik dat het de bedoeling was dat ik een eenpersoonskamer kreeg, maar het was die dagen erg druk qua bevallen.
woensdag 25 maart 2009 om 22:34
Hmm TO ik leef met je mee...ben nu ruim 20 weken zwanger van de eerste en ook ik vraag me regelmatig af hoe de bevalling zal zijn...ik heb nog niet echt iets gelezen...Ik ben namelijk al gestopt bij "correctie ik wilde dood" van Fleurtje
Daarna de laatste reactie gelezen...die van Intiem...op zich ook nog niet iets om je op te verheugen
Morgen nog maar een keer proberen dit topic te lezen
Daarna de laatste reactie gelezen...die van Intiem...op zich ook nog niet iets om je op te verheugen
Morgen nog maar een keer proberen dit topic te lezen
woensdag 25 maart 2009 om 22:42
Ah dat stelt me dan wel weer een beetje gerust... Oh het zal vast wel goed komen...aan de ene kant is mijn onwetendheid waarschijnlijk goed en andere kant ben toch ook zo nieuwsgierig naar hoe en wat. Feit is wel dat dit kindje toch een keer op de wereld gezet moet worden, dus ik wacht het maar af.
Ik ga toch maar eens voor het topic zitten dan...
Ik ga toch maar eens voor het topic zitten dan...
woensdag 25 maart 2009 om 22:51
Lalie, lees die van mij dan ook even, ik had een fijne bevalling! (zoek naar het plaatje van het olijke donkere jochie )
Dat boek van oppermuts Beatrijs Smulders, Veilig bevallen, zorgde bij mij juist voor enorme stress over de te verwachten pijn. Pas na heel veel geruststellende woorden kon ik dat iets uit mijn hoofd zetten. En toen de bevalling begon was ik zo verbaasd en opgewonden erover dat ik alles vergeten was, en heerlijk ontspannen was (ondanks onverwachte stuitligging).
Dat boek van oppermuts Beatrijs Smulders, Veilig bevallen, zorgde bij mij juist voor enorme stress over de te verwachten pijn. Pas na heel veel geruststellende woorden kon ik dat iets uit mijn hoofd zetten. En toen de bevalling begon was ik zo verbaasd en opgewonden erover dat ik alles vergeten was, en heerlijk ontspannen was (ondanks onverwachte stuitligging).
woensdag 25 maart 2009 om 22:59
Mijn eerste reactie was tegen een zwangere vriendin: Het is echt heel goed te doen!
En dat meen ik nog steeds.
Ik zat een beetje in mijn eigen wereld, concentreerde me op de weeen en het later het persen. Het hielp me enorm! Puffen, concentreren en niet denken aan wat er nog kan gebeuren. Bezig zijn met het moment en over je heen laten komen. Klinkt allemaal heel zweverig, zie ik zelf ook wel;) maar achteraf denk ik dat ik daardoor zoveel endorfinen aanmaakte dat ik de pijn echt goed aankon. En ik ben echt niet grappig uitgescheurd.. Ze was bijna tien pond potverdrie. Toch heb ik er niet veel van gemerkt. Je kunt het gewoon en je doet het gewoon! Jij ook!
Succes straks!!
En dat meen ik nog steeds.
Ik zat een beetje in mijn eigen wereld, concentreerde me op de weeen en het later het persen. Het hielp me enorm! Puffen, concentreren en niet denken aan wat er nog kan gebeuren. Bezig zijn met het moment en over je heen laten komen. Klinkt allemaal heel zweverig, zie ik zelf ook wel;) maar achteraf denk ik dat ik daardoor zoveel endorfinen aanmaakte dat ik de pijn echt goed aankon. En ik ben echt niet grappig uitgescheurd.. Ze was bijna tien pond potverdrie. Toch heb ik er niet veel van gemerkt. Je kunt het gewoon en je doet het gewoon! Jij ook!
Succes straks!!
woensdag 25 maart 2009 om 23:02
Net voordat de verloskundige kwam (en dat was ongeveer 4 uur na de eerste wee) dacht ik dat het best wel pijn deed (een 7 ongeveer). Dat ik dat geen 24 uur vol zou houden. Toen had ik 8 cm ontsluiting en mocht bijna gaan persen.
Heb geen pufcursus gevolgd, en dat heb ik ook niet gemist, niet nodig gehad. Ook niet toen ik 4 persweeen moest tegenhouden, zelfs dat viel wel mee.
Persweeen vond ik niet voelen als poepen, maar alsof er een hoofd door mijn vagina naar buiten wilde. Poepen doe ik niet met mijn vagina doorgaans. Ik vond het een verbazingwekkend, onbeschrijfelijk gevoel.
Heb geen pufcursus gevolgd, en dat heb ik ook niet gemist, niet nodig gehad. Ook niet toen ik 4 persweeen moest tegenhouden, zelfs dat viel wel mee.
Persweeen vond ik niet voelen als poepen, maar alsof er een hoofd door mijn vagina naar buiten wilde. Poepen doe ik niet met mijn vagina doorgaans. Ik vond het een verbazingwekkend, onbeschrijfelijk gevoel.
woensdag 25 maart 2009 om 23:12
quote:wolkewitje schreef op 25 maart 2009 @ 23:02:
Persweeen vond ik niet voelen als poepen, maar alsof er een hoofd door mijn vagina naar buiten wilde. Poepen doe ik niet met mijn vagina doorgaans. Ik vond het een verbazingwekkend, onbeschrijfelijk gevoel.Nee, ik weet het verschil ook wel tussen mijn kont en wat daarvoor ligt. Poepen is echt wat anders (heb wel veel diarree gehad ten tijde van bevallen en vlak ervoor). Je hebt een oerkracht qua persen, maar dat zijn toch wel andere spieren.
Persweeen vond ik niet voelen als poepen, maar alsof er een hoofd door mijn vagina naar buiten wilde. Poepen doe ik niet met mijn vagina doorgaans. Ik vond het een verbazingwekkend, onbeschrijfelijk gevoel.Nee, ik weet het verschil ook wel tussen mijn kont en wat daarvoor ligt. Poepen is echt wat anders (heb wel veel diarree gehad ten tijde van bevallen en vlak ervoor). Je hebt een oerkracht qua persen, maar dat zijn toch wel andere spieren.
donderdag 26 maart 2009 om 00:57
quote:intiem schreef op 25 maart 2009 @ 23:12:
[...]
Nee, ik weet het verschil ook wel tussen mijn kont en wat daarvoor ligt. Poepen is echt wat anders (heb wel veel diarree gehad ten tijde van bevallen en vlak ervoor). Je hebt een oerkracht qua persen, maar dat zijn toch wel andere spieren.
Ja ik weet ook wel uit welk gat diaree komt en uit welk gat een kind..maar op dat moment wist ik toch bij god niet meer hoe ik moest persen. De vk deed de vingers in mn punani en zei pers deze er maar uit en verdraaid zeg t was me zomaar gelukt
Enne die pijn.... geloof niemand die zegt dat het wel te doen is, ik vond en vindt het nog steeds raar dat in Nederland de beval zonder pijnbestrijding wordt aangeraden. Mannen jullie worden toch ook niet zonder verdoving gesterrilliseerd!
[...]
Nee, ik weet het verschil ook wel tussen mijn kont en wat daarvoor ligt. Poepen is echt wat anders (heb wel veel diarree gehad ten tijde van bevallen en vlak ervoor). Je hebt een oerkracht qua persen, maar dat zijn toch wel andere spieren.
Ja ik weet ook wel uit welk gat diaree komt en uit welk gat een kind..maar op dat moment wist ik toch bij god niet meer hoe ik moest persen. De vk deed de vingers in mn punani en zei pers deze er maar uit en verdraaid zeg t was me zomaar gelukt
Enne die pijn.... geloof niemand die zegt dat het wel te doen is, ik vond en vindt het nog steeds raar dat in Nederland de beval zonder pijnbestrijding wordt aangeraden. Mannen jullie worden toch ook niet zonder verdoving gesterrilliseerd!
donderdag 26 maart 2009 om 01:06
quote:Sanmi schreef op 25 maart 2009 @ 17:20:
Toen ik op 10 cm zat had ik erg veel behoefte aan een kopje thee en even een pauze, maar dat mocht niet..... En 13 minuutjes later was mijn dochter er.
Haha die fijne onlogische gedachten die je dan ook lekker kunt hebben he....dacht ook na mijn ks (bevalling wilde niet vlotten en ook met een vacuumpomp mocht het niet lukken...die 11 op pijnschaal is absoluut waar): "hehe kan ik morgen tenminste weer uitslapen". Gelijk gevolgd door: "oh neej kut kut kut ik heb net een baby gehad, ik kan de komende 10 jaar niet uitslapen "
Toen ik op 10 cm zat had ik erg veel behoefte aan een kopje thee en even een pauze, maar dat mocht niet..... En 13 minuutjes later was mijn dochter er.
Haha die fijne onlogische gedachten die je dan ook lekker kunt hebben he....dacht ook na mijn ks (bevalling wilde niet vlotten en ook met een vacuumpomp mocht het niet lukken...die 11 op pijnschaal is absoluut waar): "hehe kan ik morgen tenminste weer uitslapen". Gelijk gevolgd door: "oh neej kut kut kut ik heb net een baby gehad, ik kan de komende 10 jaar niet uitslapen "
donderdag 26 maart 2009 om 01:10
quote:nut schreef op 26 maart 2009 @ 00:57:
[...]
Ja ik weet ook wel uit welk gat diaree komt en uit welk gat een kind..maar op dat moment wist ik toch bij god niet meer hoe ik moest persen. De vk deed de vingers in mn punani en zei pers deze er maar uit en verdraaid zeg t was me zomaar gelukt
Echt haha?? Nou, gelukkig wist ik voor van achter nog wel te onderscheiden. Of eigenlijk wist mijn lijf dat, die deed het werk
Punani is dat ook wat je je kind leert?
[...]
Ja ik weet ook wel uit welk gat diaree komt en uit welk gat een kind..maar op dat moment wist ik toch bij god niet meer hoe ik moest persen. De vk deed de vingers in mn punani en zei pers deze er maar uit en verdraaid zeg t was me zomaar gelukt
Echt haha?? Nou, gelukkig wist ik voor van achter nog wel te onderscheiden. Of eigenlijk wist mijn lijf dat, die deed het werk
Punani is dat ook wat je je kind leert?
