Kinderen
alle pijlers
De bevalling
woensdag 25 maart 2009 om 16:40
Hallo allemaal,
Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!
Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?
Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?
Groetjes.
Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!
Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?
Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?
Groetjes.
zondag 5 april 2009 om 16:21
@ FleurtjeFee, dat schiet niet op nee! Bevallen is nou eenmaal een zware gebeurtenis. Het kan supergezellig zijn en goed gaan, maar dan nog is het een hele klus!
Toen ik net afgestudeerd was, was dat ook mijn reactie: laat maar over je heen komen, komt allemaal goed!
Inmiddels weet ik dat dat een antwoord is waar je nul komma niks mee kan. Moest overigens ook wel stiekem lachen toen ik het eerste boekwerk voorgeschoteld kreeg, dus kan me de aversie van sommige vk's en gyn's wel voorstellen.
Ik kan je wel een voorbeeldje geven van het plan dat onze praktijk gebruikt.
Als je het de eerste keer met korte stukjes invult, dan blijft het overzichtelijk en haalbaar. Als je vk het dan heeft doorgelezen, kun je bijv eenmalig 20 min inplannen om het door te spreken en evt aan te passen.
Toen ik net afgestudeerd was, was dat ook mijn reactie: laat maar over je heen komen, komt allemaal goed!
Inmiddels weet ik dat dat een antwoord is waar je nul komma niks mee kan. Moest overigens ook wel stiekem lachen toen ik het eerste boekwerk voorgeschoteld kreeg, dus kan me de aversie van sommige vk's en gyn's wel voorstellen.
Ik kan je wel een voorbeeldje geven van het plan dat onze praktijk gebruikt.
Als je het de eerste keer met korte stukjes invult, dan blijft het overzichtelijk en haalbaar. Als je vk het dan heeft doorgelezen, kun je bijv eenmalig 20 min inplannen om het door te spreken en evt aan te passen.
zondag 5 april 2009 om 16:47
Het geboorteplan
Wat is een geboorteplan?
Een geboorteplan is een document waarin je jullie wensen rondom de bevalling opschrijft. Het is bedoeld om de verloskundigen en andere zorgverleners te laten weten wat je belangrijk vindt. Wat je ideeën en wensen zijn. Hoe je graag wilt dat er met je omgegaan wordt. Het is tegelijk een manier om met je partner te bespreken wat jullie verwachtingen zijn van de bevalling en van elkaar. Door een geboorteplan blijf je betrokken bij de dingen die tijdens de bevalling gebeuren en de beslissingen die gemaakt worden. Ook op momenten dat je zelf niet goed kunt vertellen wat je wilt.
Voor je gaat schrijven;
• Praat met je partner over de wensen en verwachtingen over de bevalling van jullie beiden.
• Lees goede boeken over de bevalling. Bijv. ‘Zwanger’, door A. de Grient Dreux ea. Uitgevrij het Spectrum. ISBN 9027423148; ‘Veilig bevallen’, door B. Smulders en m. Croon. Kosmos uitgevers. ISBN 90215448222; ‘Bevallen en opstaan’, door J. Spanjer ea. Uitgeverij Contact. ISBN 9789025426477.
• Raadpleeg websites en internetfora over zwangerschap en bevalling. Houd er rekening mee dat niet alle informatie op internet betrouwbaar is.
• Lees de folder ‘de bevalling en pijnbehandeling’ van de KNOV. Vraag ernaar bij uw verloskundige. www.knov.nl
• Kijk naar voorbeelden van geboorteplannen op www.cicli.nl (Nederlands), www.babycenter.com, www.childbirth.org (Engels).
Tips bij het schrijven
Een geboorteplan is bedoeld als een manier om de bevalling te bespreken met de mensen die jullie gaan begeleiden. Hou bij het schrijven van een geboorteplan rekening met hen. Zij moeten het plan in korte tijd kunnen lezen en begrijpen. En ze moeten er mee willen werken. Daarom:
• Hou het simpel. Een geboorteplan past het liefst op een A4-tje. Vermeld in korte zinnen wat jullie wensen zijn.
• Beschrijf vooral wat echt belangrijk voor jullie is. Zet het belangrijkste bovenaan.
• Blijf reëel. Gebruik geen woorden als “we hopen dat…”, “we zijn van plan om…”. En zo min mogelijk: “we willen niet/geen…”, “in geen geval…”.
• Schrijf een wensenlijst en geen lijst met eisen.
• Bij het opstellen van een geboorteplan stel je je de ideale bevalling voor. Maar de ideale bevalling bestaat niet! Neem dus ook even de tijd om je voor te stellen wat je doet als het allemaal niet zo soepel verloopt. En neem je voor vooral flexibel te blijven. Wees niet bang om van (bevallings)plan te veranderen.
Wat staat er in een geboorteplan?
In deze lijst vind je onderwerpen die je kunt gebruiken bij het schrijven. Je hoeft ze niet allemaal te gebruiken. Misschien zijn er ook andere onderwerpen die je belangrijk vindt.
• Wie wil je aanwezig hebben tijdens de bevalling? Wanneer wil je dat ze er zijn?
• Op welke plek wil je het liefst bevallen? Bijv. thuis, in het ziekenhuis, in een geboortecentrum of kraamhotel.
• Welke houding(en) wil je gaan gebruiken bij het opvangen van de weeën, tijdens het persen en bij de geboorte zelf? Bijv. lopen, staan, zitten, op een baarkruk, onder de douche, in bad etc.
• Hoe wil je omgaan met de pijn van de weeën? Bijv. massage, ademhalingstechniek, ontspanningsoefeningen, warm water, medicijnen. Als je kiest voor pijnstilling met medicijnen, welke soort wilt je gebruiken (zie KNOV cliëntenfolder over pijn)?
• Heb je wensen over de ruimte waar je bevalt en de sfeer?
• Hoe denk je over ingrepen, zoals bewaking van de hartslag van het kind, medicatie, knippen?
• Hoe wil je met de baby omgaan als hij net geboren is? Bijv. lichamelijk contact, navelstreng doorknippen, voeding.
• Wil je foto’s/film maken tijdens of vlak na de bevalling?
• Heb je speciale wensen die te maken hebben met een religie?
Bespreek het geboorteplan met je verloskundige, doe dat op tijd, rond 30-34 weken zwangerschap. Maak van te voren een afspraak hiervoor, zodat de verloskundige voldoende tijd heeft. De verloskundige kan jullie dan verdere uitleg geven. Samen met haar bekijk je of jullie wensen haalbaar zijn. Misschien zijn er medische of praktische bezwaren. Vaak zijn er dan alternatieven.
Niets in het plan staat vast. Je kunt op elk moment van gedachten veranderen. Ook kan de bevalling anders lopen dan je had verwacht of gewild. Hierdoor kunnen jullie wensen misschien niet meer uitgevoerd worden. Er kunnen ingrepen nodig zijn. Of jullie kind kan worden opgenomen op de kinderafdeling. Ook in zo’n specifieke situatie kan je vermelden wat je denkt nodig te hebben. Bijv. dat je in alle gevallen dicht bij je kind wilt blijven.
Maak een aantal kopieën van je geboorteplan. Voor de verloskundigen, de gynaecoloog, de kraamverzorgende, de verpleging, een stagiaire. Of voor andere mensen die bij de bevalling aanwezig zullen zijn.
Wat is een geboorteplan?
Een geboorteplan is een document waarin je jullie wensen rondom de bevalling opschrijft. Het is bedoeld om de verloskundigen en andere zorgverleners te laten weten wat je belangrijk vindt. Wat je ideeën en wensen zijn. Hoe je graag wilt dat er met je omgegaan wordt. Het is tegelijk een manier om met je partner te bespreken wat jullie verwachtingen zijn van de bevalling en van elkaar. Door een geboorteplan blijf je betrokken bij de dingen die tijdens de bevalling gebeuren en de beslissingen die gemaakt worden. Ook op momenten dat je zelf niet goed kunt vertellen wat je wilt.
Voor je gaat schrijven;
• Praat met je partner over de wensen en verwachtingen over de bevalling van jullie beiden.
• Lees goede boeken over de bevalling. Bijv. ‘Zwanger’, door A. de Grient Dreux ea. Uitgevrij het Spectrum. ISBN 9027423148; ‘Veilig bevallen’, door B. Smulders en m. Croon. Kosmos uitgevers. ISBN 90215448222; ‘Bevallen en opstaan’, door J. Spanjer ea. Uitgeverij Contact. ISBN 9789025426477.
• Raadpleeg websites en internetfora over zwangerschap en bevalling. Houd er rekening mee dat niet alle informatie op internet betrouwbaar is.
• Lees de folder ‘de bevalling en pijnbehandeling’ van de KNOV. Vraag ernaar bij uw verloskundige. www.knov.nl
• Kijk naar voorbeelden van geboorteplannen op www.cicli.nl (Nederlands), www.babycenter.com, www.childbirth.org (Engels).
Tips bij het schrijven
Een geboorteplan is bedoeld als een manier om de bevalling te bespreken met de mensen die jullie gaan begeleiden. Hou bij het schrijven van een geboorteplan rekening met hen. Zij moeten het plan in korte tijd kunnen lezen en begrijpen. En ze moeten er mee willen werken. Daarom:
• Hou het simpel. Een geboorteplan past het liefst op een A4-tje. Vermeld in korte zinnen wat jullie wensen zijn.
• Beschrijf vooral wat echt belangrijk voor jullie is. Zet het belangrijkste bovenaan.
• Blijf reëel. Gebruik geen woorden als “we hopen dat…”, “we zijn van plan om…”. En zo min mogelijk: “we willen niet/geen…”, “in geen geval…”.
• Schrijf een wensenlijst en geen lijst met eisen.
• Bij het opstellen van een geboorteplan stel je je de ideale bevalling voor. Maar de ideale bevalling bestaat niet! Neem dus ook even de tijd om je voor te stellen wat je doet als het allemaal niet zo soepel verloopt. En neem je voor vooral flexibel te blijven. Wees niet bang om van (bevallings)plan te veranderen.
Wat staat er in een geboorteplan?
In deze lijst vind je onderwerpen die je kunt gebruiken bij het schrijven. Je hoeft ze niet allemaal te gebruiken. Misschien zijn er ook andere onderwerpen die je belangrijk vindt.
• Wie wil je aanwezig hebben tijdens de bevalling? Wanneer wil je dat ze er zijn?
• Op welke plek wil je het liefst bevallen? Bijv. thuis, in het ziekenhuis, in een geboortecentrum of kraamhotel.
• Welke houding(en) wil je gaan gebruiken bij het opvangen van de weeën, tijdens het persen en bij de geboorte zelf? Bijv. lopen, staan, zitten, op een baarkruk, onder de douche, in bad etc.
• Hoe wil je omgaan met de pijn van de weeën? Bijv. massage, ademhalingstechniek, ontspanningsoefeningen, warm water, medicijnen. Als je kiest voor pijnstilling met medicijnen, welke soort wilt je gebruiken (zie KNOV cliëntenfolder over pijn)?
• Heb je wensen over de ruimte waar je bevalt en de sfeer?
• Hoe denk je over ingrepen, zoals bewaking van de hartslag van het kind, medicatie, knippen?
• Hoe wil je met de baby omgaan als hij net geboren is? Bijv. lichamelijk contact, navelstreng doorknippen, voeding.
• Wil je foto’s/film maken tijdens of vlak na de bevalling?
• Heb je speciale wensen die te maken hebben met een religie?
Bespreek het geboorteplan met je verloskundige, doe dat op tijd, rond 30-34 weken zwangerschap. Maak van te voren een afspraak hiervoor, zodat de verloskundige voldoende tijd heeft. De verloskundige kan jullie dan verdere uitleg geven. Samen met haar bekijk je of jullie wensen haalbaar zijn. Misschien zijn er medische of praktische bezwaren. Vaak zijn er dan alternatieven.
Niets in het plan staat vast. Je kunt op elk moment van gedachten veranderen. Ook kan de bevalling anders lopen dan je had verwacht of gewild. Hierdoor kunnen jullie wensen misschien niet meer uitgevoerd worden. Er kunnen ingrepen nodig zijn. Of jullie kind kan worden opgenomen op de kinderafdeling. Ook in zo’n specifieke situatie kan je vermelden wat je denkt nodig te hebben. Bijv. dat je in alle gevallen dicht bij je kind wilt blijven.
Maak een aantal kopieën van je geboorteplan. Voor de verloskundigen, de gynaecoloog, de kraamverzorgende, de verpleging, een stagiaire. Of voor andere mensen die bij de bevalling aanwezig zullen zijn.
zondag 5 april 2009 om 17:47
Ja, de meningen verschillen nogal. Had beter het woord 'de meeste bevallingen"kunnen gebruiken. Toch zijn de meeste van ons alles snel vergeten en willen nog een 2e kindje. Ik vind het zelf nogal jammer dat we hier zo karig zijn met de pijnstilling. Dit is in de meeste andere landen wel anders. De meeste mensen laten nog geen kies trekken zonder verdoving.
zondag 5 april 2009 om 17:57
quote:carrie51 schreef op 05 april 2009 @ 17:47:
Ja, de meningen verschillen nogal. Had beter het woord 'de meeste bevallingen"kunnen gebruiken. Toch zijn de meeste van ons alles snel vergeten en willen nog een 2e kindje. Ik vind het zelf nogal jammer dat we hier zo karig zijn met de pijnstilling. Dit is in de meeste andere landen wel anders. De meeste mensen laten nog geen kies trekken zonder verdoving.Ja, da's maf he? Ik ben 4 weken geleden bevallen en zat er van de week aan te denken. Ik zag er af en toe wel wat tegenop vooraf maar ik heb geen moment pijnstilling overwogen. Was er ook zo een die dacht: dat regelt de natuur wel. Tijdens de bevalling ook geen seconde aan gedacht terwijl ik wel zeker wist dat ik uit elkaar zou spatten of scheuren. Maar er is door de tandarts nog nooit een gaatje gevuld zonder verdoving hier hoor! Suf eigenlijk, als je erover nadenkt...
Ja, de meningen verschillen nogal. Had beter het woord 'de meeste bevallingen"kunnen gebruiken. Toch zijn de meeste van ons alles snel vergeten en willen nog een 2e kindje. Ik vind het zelf nogal jammer dat we hier zo karig zijn met de pijnstilling. Dit is in de meeste andere landen wel anders. De meeste mensen laten nog geen kies trekken zonder verdoving.Ja, da's maf he? Ik ben 4 weken geleden bevallen en zat er van de week aan te denken. Ik zag er af en toe wel wat tegenop vooraf maar ik heb geen moment pijnstilling overwogen. Was er ook zo een die dacht: dat regelt de natuur wel. Tijdens de bevalling ook geen seconde aan gedacht terwijl ik wel zeker wist dat ik uit elkaar zou spatten of scheuren. Maar er is door de tandarts nog nooit een gaatje gevuld zonder verdoving hier hoor! Suf eigenlijk, als je erover nadenkt...
zondag 5 april 2009 om 17:58
quote:carrie51 schreef op 05 april 2009 @ 17:47:
Ja, de meningen verschillen nogal. Had beter het woord 'de meeste bevallingen"kunnen gebruiken. Toch zijn de meeste van ons alles snel vergeten en willen nog een 2e kindje. Ik vind het zelf nogal jammer dat we hier zo karig zijn met de pijnstilling. Dit is in de meeste andere landen wel anders. De meeste mensen laten nog geen kies trekken zonder verdoving.Grappig dat ik deze ervaring niet deel (terwijl ik wel altijd dacht dat het zo ging!). Mijn bevalling is opgewekt en na een uur of 5 waren de weeën meer dan heftig, maar ze kwamen niet snel genoeg op elkaar. Het infuus werd dus maar hoger en hoger gezet. Ik zat op een gegeven moment tegen het plafond van de pijn, kon me niet meer ontspannen en daardoor had ik nog meer pijn. Toen ik nog maar 5 cm ontsluiting bleek te hebben en brulde dat ik dit niet langer meer trok, was het heel simpel: ik kreeg de keuze tussen een ruggenprik of pethidine. Binnen 10 minuten was het geregeld, geweldig! Ze deden dus hier in t ziekenhuis helemáál niet moeilijk!
Ja, de meningen verschillen nogal. Had beter het woord 'de meeste bevallingen"kunnen gebruiken. Toch zijn de meeste van ons alles snel vergeten en willen nog een 2e kindje. Ik vind het zelf nogal jammer dat we hier zo karig zijn met de pijnstilling. Dit is in de meeste andere landen wel anders. De meeste mensen laten nog geen kies trekken zonder verdoving.Grappig dat ik deze ervaring niet deel (terwijl ik wel altijd dacht dat het zo ging!). Mijn bevalling is opgewekt en na een uur of 5 waren de weeën meer dan heftig, maar ze kwamen niet snel genoeg op elkaar. Het infuus werd dus maar hoger en hoger gezet. Ik zat op een gegeven moment tegen het plafond van de pijn, kon me niet meer ontspannen en daardoor had ik nog meer pijn. Toen ik nog maar 5 cm ontsluiting bleek te hebben en brulde dat ik dit niet langer meer trok, was het heel simpel: ik kreeg de keuze tussen een ruggenprik of pethidine. Binnen 10 minuten was het geregeld, geweldig! Ze deden dus hier in t ziekenhuis helemáál niet moeilijk!
Be yourself; everyone else is already taken - Oscar Wilde
zondag 5 april 2009 om 18:45
Dank Blumpke, voor je uitgebreide verslag!
Ben me echt van bewust dat de bevalling héél anders kan verlopen. No problem. Het gaat mij met name om die aanloop dr naar toe.
Ik beval met TENS.
Plus dat ik aan yoga ga doen. Het vervoeren zal een major problem worden voor me ivm concentratie.
Hoe kún je nu 'beginnen' met bevallen als je wéét dat je nog weg moet..?!
In mijn optiek is bevallen iets wat jezélf doet. In je zelf.
Ik ben daar heel zweverig in zeg maar.
Dus storende factoren als pratende/overleggende mensen zullen funest voor me zijn of het verplaatsen naar ZH.
Ik moet echt de kans krijgen volledig in mij zelf te keren. Los te laten als het ware.
Bij mijn tweede bevalling is dat gelukt.
Door een medische indicatie kon ik direct naar het zh bij start vd bevalling. Zo fijn was dat!
Ik was nog redelijk aanspreekbaar. Kon nog nét die info geven om me daarna volledig te richten op de geboorte. Ik heb ook alles alleen gedaan. Hoewel die warme hand op mijn arm van een verpleegkundige ZO enorm hielp, tijdens die zo moeilijk laatste centimeters...
Er werd amper wat gezegd. Niets eigenlijk. Soms kwam de gyn even om het hoekje kijken maar deed niets. Blik op CTG.. partner die rustig in een hoekje zat.
Zoon werd in 4 uur geboren. En dit lijkt mss heel kort, maar als ik terug denk waren het volle vier uren van pijn die ik ultra bewust heb meegemaakt.
(Ook opvallend dat ik tijdens deze bevalling heel duidelijk tijds-besef had, en bij mijn eerste dus totaal niet dóór de totale paniek/pijn/teleurstelling/onbegrip/verwarring.)
Er werd ook niet gediscusieerd tijdens die tweede bevalling. In het begin van de bevalling(van tweede kind dus) had ik het extreem koud. Dus ik kreeg direct een warme trui aan. Verwarming werd héél hoog gezet. Maar twee uur later kreeg ik het snik heet. Duss..alles weer uit.
Ik kreeg antibiotica gedurende de bevalling, via infuus dus. Dus zo'n trui aan én uit was best een gedoe.
Maar zonder enige ja-maar werd mij die trui aangetrokken. En weer uit.
Baby werd uiteindelijk erg ziek geboren, en dit was door het personeel vooraf al duidelijk.
Toch lieten zij niets blijken..Hielden de boel toch goed in de gaten.
En dat ik graag het geluid van het kloppende hartje via de monitor uit wilde was ook geen probleem.
TENS&CTG was ook allemaal mogelijk.
Qua omstandigheden was het níet ideaal en toch werd dit een prachtige geboorte. Het kan dus wel.
Ik ben dus bang dat deze bevalling.. -Nou, goddank verloopt de zwangerschap prima.- En zal dit dus ook een gewone bevalling worden zónder medische indicatie. Hoe gaat dat dan?
Ik betwijfel dat ik me dan ook zo goed kan concentreren. En wat te denken pas met 7/8 cm naar het ZH te moeten...
Weer die uitleg over TENS? Eventueel aanleg CTG ( doen zij dat altijd in een ZH??)
Enzovoort.
Nee, dan is een medische indicatie hebben niet altijd erg.....als je het zo bekijkt...
Ook nadelig: ik wil best thuis bevallen maar vriend zit dit niet zitten. En ik eigenlijk ook niet..hoewel ik straks de keuze van thuis/ziekenhuis definitief maak afhankelijk van de souplesse van VK/ZH....
Ik heb toch het gevoel dat in een ZH alles erg medisch word. Sneller ingegrepen word. Tijdsdruk etc...aan je lot worden overgelaten. Slechte begeleiding borstvoeding..
Ik hoor zo vaak dat iemand na de bevalling nog uren moest wachten om gehecht/gewassen/aangekleed te worden! Dat overkomt je thuis niet lijkt me.
En toen bij min eerste bevalling kreeg ik een stuk of 6 personen aan mijn bed 1 voor 1 die ''mijn bevalling'' ''gingen doen''.
Om uiteindelijk helemaal iemand anders te krijgen.
Mijn eigen vertrouwde vk ging naar huis.
Had dr al een nachtje bevalling begeleiden op zitten.
Maar toch jammer dat zoiets word overgedragen dan. Omdát het ZH meer personeel heeft.
Afijn, heel verhaal. Veel irritatie ook. Sorry.
Het zo opschrijven lucht me wel op.
Scheelt ook al weer.
Ben me echt van bewust dat de bevalling héél anders kan verlopen. No problem. Het gaat mij met name om die aanloop dr naar toe.
Ik beval met TENS.
Plus dat ik aan yoga ga doen. Het vervoeren zal een major problem worden voor me ivm concentratie.
Hoe kún je nu 'beginnen' met bevallen als je wéét dat je nog weg moet..?!
In mijn optiek is bevallen iets wat jezélf doet. In je zelf.
Ik ben daar heel zweverig in zeg maar.
Dus storende factoren als pratende/overleggende mensen zullen funest voor me zijn of het verplaatsen naar ZH.
Ik moet echt de kans krijgen volledig in mij zelf te keren. Los te laten als het ware.
Bij mijn tweede bevalling is dat gelukt.
Door een medische indicatie kon ik direct naar het zh bij start vd bevalling. Zo fijn was dat!
Ik was nog redelijk aanspreekbaar. Kon nog nét die info geven om me daarna volledig te richten op de geboorte. Ik heb ook alles alleen gedaan. Hoewel die warme hand op mijn arm van een verpleegkundige ZO enorm hielp, tijdens die zo moeilijk laatste centimeters...
Er werd amper wat gezegd. Niets eigenlijk. Soms kwam de gyn even om het hoekje kijken maar deed niets. Blik op CTG.. partner die rustig in een hoekje zat.
Zoon werd in 4 uur geboren. En dit lijkt mss heel kort, maar als ik terug denk waren het volle vier uren van pijn die ik ultra bewust heb meegemaakt.
(Ook opvallend dat ik tijdens deze bevalling heel duidelijk tijds-besef had, en bij mijn eerste dus totaal niet dóór de totale paniek/pijn/teleurstelling/onbegrip/verwarring.)
Er werd ook niet gediscusieerd tijdens die tweede bevalling. In het begin van de bevalling(van tweede kind dus) had ik het extreem koud. Dus ik kreeg direct een warme trui aan. Verwarming werd héél hoog gezet. Maar twee uur later kreeg ik het snik heet. Duss..alles weer uit.
Ik kreeg antibiotica gedurende de bevalling, via infuus dus. Dus zo'n trui aan én uit was best een gedoe.
Maar zonder enige ja-maar werd mij die trui aangetrokken. En weer uit.
Baby werd uiteindelijk erg ziek geboren, en dit was door het personeel vooraf al duidelijk.
Toch lieten zij niets blijken..Hielden de boel toch goed in de gaten.
En dat ik graag het geluid van het kloppende hartje via de monitor uit wilde was ook geen probleem.
TENS&CTG was ook allemaal mogelijk.
Qua omstandigheden was het níet ideaal en toch werd dit een prachtige geboorte. Het kan dus wel.
Ik ben dus bang dat deze bevalling.. -Nou, goddank verloopt de zwangerschap prima.- En zal dit dus ook een gewone bevalling worden zónder medische indicatie. Hoe gaat dat dan?
Ik betwijfel dat ik me dan ook zo goed kan concentreren. En wat te denken pas met 7/8 cm naar het ZH te moeten...
Weer die uitleg over TENS? Eventueel aanleg CTG ( doen zij dat altijd in een ZH??)
Enzovoort.
Nee, dan is een medische indicatie hebben niet altijd erg.....als je het zo bekijkt...
Ook nadelig: ik wil best thuis bevallen maar vriend zit dit niet zitten. En ik eigenlijk ook niet..hoewel ik straks de keuze van thuis/ziekenhuis definitief maak afhankelijk van de souplesse van VK/ZH....
Ik heb toch het gevoel dat in een ZH alles erg medisch word. Sneller ingegrepen word. Tijdsdruk etc...aan je lot worden overgelaten. Slechte begeleiding borstvoeding..
Ik hoor zo vaak dat iemand na de bevalling nog uren moest wachten om gehecht/gewassen/aangekleed te worden! Dat overkomt je thuis niet lijkt me.
En toen bij min eerste bevalling kreeg ik een stuk of 6 personen aan mijn bed 1 voor 1 die ''mijn bevalling'' ''gingen doen''.
Om uiteindelijk helemaal iemand anders te krijgen.
Mijn eigen vertrouwde vk ging naar huis.
Had dr al een nachtje bevalling begeleiden op zitten.
Maar toch jammer dat zoiets word overgedragen dan. Omdát het ZH meer personeel heeft.
Afijn, heel verhaal. Veel irritatie ook. Sorry.
Het zo opschrijven lucht me wel op.
Scheelt ook al weer.
zondag 5 april 2009 om 20:21
zondag 5 april 2009 om 20:26
FleurtjeFee, wat ik nog meer opmerk -maar dit kan best aan mezelf liggen hoor, dat ik het niet goed lees ofzo- is dat ik je verhaal best warrig vind. Zoals je het net hebt opgeschreven ten minste.
Als je duidelijk wilt kunnen uitleggen aan je vlos, zul je het ook duidelijk moeten verwoorden.
Ik begrijp dat er dus angst is voor een derde bevalling vanwege een eerste bevalling, ondanks een goede 2e bevalling? En eigenlijk wil je de 3e bevalling net zo hebben als de 2e, maar je betwijfeld of dat gaat lukken om een of andere reden?
Als je duidelijk wilt kunnen uitleggen aan je vlos, zul je het ook duidelijk moeten verwoorden.
Ik begrijp dat er dus angst is voor een derde bevalling vanwege een eerste bevalling, ondanks een goede 2e bevalling? En eigenlijk wil je de 3e bevalling net zo hebben als de 2e, maar je betwijfeld of dat gaat lukken om een of andere reden?
zondag 5 april 2009 om 21:40
Fleurtjefee,
Ik heb drie goede makkelijke bevallingen gehad, dus kan me niet goed voorstellen wat een moeilijke bevalling met je doet. Toch had ik bij iedere bevalling spanning: of het wel (weer) te doen zou zijn. Wat mij erg hielp was het tijdens de zwangerschap los te laten.
Zo wilde ik thuis bevallen maar mijn man durfde dat eigenlijk niet. We hebben afgesproken het tijdens de bevalling te beslissen (voor zover er geen medische indicatie was dan). Zo was de spanning tot mijn bevalling er weer even af.
Tijdens de controles bij de vk vertelde ik wel wat belangrijk voor me was tijdens de bevalling. En daar hielden ze ook rekening mee.
Ik heb drie goede makkelijke bevallingen gehad, dus kan me niet goed voorstellen wat een moeilijke bevalling met je doet. Toch had ik bij iedere bevalling spanning: of het wel (weer) te doen zou zijn. Wat mij erg hielp was het tijdens de zwangerschap los te laten.
Zo wilde ik thuis bevallen maar mijn man durfde dat eigenlijk niet. We hebben afgesproken het tijdens de bevalling te beslissen (voor zover er geen medische indicatie was dan). Zo was de spanning tot mijn bevalling er weer even af.
Tijdens de controles bij de vk vertelde ik wel wat belangrijk voor me was tijdens de bevalling. En daar hielden ze ook rekening mee.
zondag 5 april 2009 om 22:23
quote:intiem schreef op 05 april 2009 @ 20:26:
FleurtjeFee, wat ik nog meer opmerk -maar dit kan best aan mezelf liggen hoor, dat ik het niet goed lees ofzo- is dat ik je verhaal best warrig vind. Zoals je het net hebt opgeschreven ten minste.
Als je duidelijk wilt kunnen uitleggen aan je vlos, zul je het ook duidelijk moeten verwoorden.
Ik begrijp dat er dus angst is voor een derde bevalling vanwege een eerste bevalling, ondanks een goede 2e bevalling? En eigenlijk wil je de 3e bevalling net zo hebben als de 2e, maar je betwijfeld of dat gaat lukken om een of andere reden?
Ik wilde eigenlijk niet mijn onzekerheden op schrijven in mijn vorige post, en uiteindelijk doe ik dat dus wel.
Gevolg; warrig opgeschreven.
Maar zoals jij het samenvat: dat bedoel ik dus.
Eerste bevalling was een ramp.(normale zwangerschap, helse bevalling.)
Tweede bevalling was super. (zwangerschap met medische indicatie. Was kind-aan-huis- in het ZH. Hierdoor kende ik de weg. Ze kende mij. Ik kreeg een soort van 'voorkeurs' behandeling door de medische indicatie.)
Stond onder behandeling van gyn. Niks geen verloskunde. Geen afgewacht wanneer we naar het ZH mogen. Geen moeilijk gedoe.
En zo heb ik dat wel ervaren bij die eerste.
Veel toestanden, een vermoeide verloskundige, niet willen luisteren naar me, domme dingen zeggen ipv opbeurend...
Ach, laat ik over díe bevalling maar zwijgen. Ik kan me nu na 9 jaar nog beetje boos over maken. En daarom dus die tranen, Intiem.
Ik voelde me zo in de zeik genomen door die VK. Dat halfslachtige.
Inmiddels zit ik bij een andere verloskundige praktijk.
Zelfs in een andere stad.
Momenteel mijn angst/onzekerheid over dat de kleine nu wel erg lang in een stuit ligt..
De ene vk doet dat af met ''maak je niet zo druk.''
Ik grijns erom, maar uiteindelijk denk ik....potverdorie, hoe gaan we dat straka aanpakken dan? Hoe rieeel is de kans blablabla.
Ik voel me simpelweg niet serieus genomen worden. Het word allemaal afgedaan met maak-je-niet-druk-zwangere-onzekere-vrouwen-prietpraat. Maar straks met 36 weken beginnen ze te piepen met oei oei oei nog in een stuit hé?
De andere vk die ik afgelopen week had die erkende wél mijn angst/onzekerheid.
Ik zei tegen dr dat ik het idee had dat baby altijd in een stuit lag. En ze reageerde direct door te zeggen; oh maar dát moet niet hé, En ze heeft heel goed aan mijn buik gevoeld. Nou gelukkig lag hij nu met met het koppie naar beneden. En hoewel baby intussen alweer tig keer is gedraaid ..voelde ik begrip bij haar.
Ik ga het wel bespreken met vk.
Ik denk dat ik ook moet wennen dat deze zwangerschap vrijwel normaal verloopt. Hoe gek dit ook mag klinken.
Bij de vorige kreeg ik tientallen echo's, ctg's, alles werd besproken, mocht etc...
En deze zwangerschap. Alles is normaal. Moet dr aan wennen lijkt wel, dat ik ben overgeleverd(?) aan de vk.
Net zoals toen...bij die eerste zwangerschap..met hun stomzinnige opmerkingen/acties etc.
FleurtjeFee, wat ik nog meer opmerk -maar dit kan best aan mezelf liggen hoor, dat ik het niet goed lees ofzo- is dat ik je verhaal best warrig vind. Zoals je het net hebt opgeschreven ten minste.
Als je duidelijk wilt kunnen uitleggen aan je vlos, zul je het ook duidelijk moeten verwoorden.
Ik begrijp dat er dus angst is voor een derde bevalling vanwege een eerste bevalling, ondanks een goede 2e bevalling? En eigenlijk wil je de 3e bevalling net zo hebben als de 2e, maar je betwijfeld of dat gaat lukken om een of andere reden?
Ik wilde eigenlijk niet mijn onzekerheden op schrijven in mijn vorige post, en uiteindelijk doe ik dat dus wel.
Gevolg; warrig opgeschreven.
Maar zoals jij het samenvat: dat bedoel ik dus.
Eerste bevalling was een ramp.(normale zwangerschap, helse bevalling.)
Tweede bevalling was super. (zwangerschap met medische indicatie. Was kind-aan-huis- in het ZH. Hierdoor kende ik de weg. Ze kende mij. Ik kreeg een soort van 'voorkeurs' behandeling door de medische indicatie.)
Stond onder behandeling van gyn. Niks geen verloskunde. Geen afgewacht wanneer we naar het ZH mogen. Geen moeilijk gedoe.
En zo heb ik dat wel ervaren bij die eerste.
Veel toestanden, een vermoeide verloskundige, niet willen luisteren naar me, domme dingen zeggen ipv opbeurend...
Ach, laat ik over díe bevalling maar zwijgen. Ik kan me nu na 9 jaar nog beetje boos over maken. En daarom dus die tranen, Intiem.
Ik voelde me zo in de zeik genomen door die VK. Dat halfslachtige.
Inmiddels zit ik bij een andere verloskundige praktijk.
Zelfs in een andere stad.
Momenteel mijn angst/onzekerheid over dat de kleine nu wel erg lang in een stuit ligt..
De ene vk doet dat af met ''maak je niet zo druk.''
Ik grijns erom, maar uiteindelijk denk ik....potverdorie, hoe gaan we dat straka aanpakken dan? Hoe rieeel is de kans blablabla.
Ik voel me simpelweg niet serieus genomen worden. Het word allemaal afgedaan met maak-je-niet-druk-zwangere-onzekere-vrouwen-prietpraat. Maar straks met 36 weken beginnen ze te piepen met oei oei oei nog in een stuit hé?
De andere vk die ik afgelopen week had die erkende wél mijn angst/onzekerheid.
Ik zei tegen dr dat ik het idee had dat baby altijd in een stuit lag. En ze reageerde direct door te zeggen; oh maar dát moet niet hé, En ze heeft heel goed aan mijn buik gevoeld. Nou gelukkig lag hij nu met met het koppie naar beneden. En hoewel baby intussen alweer tig keer is gedraaid ..voelde ik begrip bij haar.
Ik ga het wel bespreken met vk.
Ik denk dat ik ook moet wennen dat deze zwangerschap vrijwel normaal verloopt. Hoe gek dit ook mag klinken.
Bij de vorige kreeg ik tientallen echo's, ctg's, alles werd besproken, mocht etc...
En deze zwangerschap. Alles is normaal. Moet dr aan wennen lijkt wel, dat ik ben overgeleverd(?) aan de vk.
Net zoals toen...bij die eerste zwangerschap..met hun stomzinnige opmerkingen/acties etc.
zondag 5 april 2009 om 22:44
FleurtjeFee, ik kan me je onzekerheid ook erg goed voorstellen hoor. Het dubbele alleen is dat ik niet goed weet of kan inschatten in hoeverre een vlos daar iets mee moet of uberhaupt kan. Je zou denken dat een vlos daar wel tijd voor moet vrijmaken. Maar aan de andere kant weet ik ook niet hoe realistisch zoiets is. Wat ik wel vaker heb gehoord is dat in dit soort situaties doula's ed geschikter zijn, omdat zij wél al die tijd ervoor kunnen en willen nemen. Of ervaren moeders, zussen, vriendinnen, etc.
Enige onzekerheidsbegeleiding hoort dus wel thuis bij hun vakgebeid. Maar waar houdt het op.
Het begint iig allemaal bij jou en hoe duidelijk jij kan zijn naar je verloskundige. Hoe beter jij kan uitleggen waar je tegenaan loopt, hoe beter zij jou kunnen begeleiden.
Dus heb je het er wel eens over gehad?
Mijn persoonlijke ervaring met mijn vlossen was in principe heel goed.
Maar meegaand met mijn zusje en haar vlos viel ook best mijn bek open. Het was haar eerste kind en met 37 weken kreeg ze een controle van nog geen 10 minuten (denk eerder 5). Het was echt zo'n geen bijzonderheden, tot de volgende keer mevrouw gesprek. Maar ondertussen kreeg ze wel het formulier mee met telefoonnummers voor het geval de weeën zouden beginnen en wanneer ze dan moest bellen. Ik snap niet dat je daar als vlos niet meer aandacht aan besteed. Ik was zelf meer beledigd dan zij geloof ik haha.
Mijn zusje gaf zelf ook aan dat ze het moeilijk vond om voor zichzelf tijd te claimen, omdat het zo'n normale standaard bedoeling leek en ze het gevoel had dat ze anders zat te zeuren. Dus dat deed ze dan ook maar niet.
Kijk, als je zo'n gevoel hebt bij een verloskundige vind ik dat het ergens niet helemaal goed zit en dat is met net wat meer aandacht toch goed op te lossen lijkt me.
Enige onzekerheidsbegeleiding hoort dus wel thuis bij hun vakgebeid. Maar waar houdt het op.
Het begint iig allemaal bij jou en hoe duidelijk jij kan zijn naar je verloskundige. Hoe beter jij kan uitleggen waar je tegenaan loopt, hoe beter zij jou kunnen begeleiden.
Dus heb je het er wel eens over gehad?
Mijn persoonlijke ervaring met mijn vlossen was in principe heel goed.
Maar meegaand met mijn zusje en haar vlos viel ook best mijn bek open. Het was haar eerste kind en met 37 weken kreeg ze een controle van nog geen 10 minuten (denk eerder 5). Het was echt zo'n geen bijzonderheden, tot de volgende keer mevrouw gesprek. Maar ondertussen kreeg ze wel het formulier mee met telefoonnummers voor het geval de weeën zouden beginnen en wanneer ze dan moest bellen. Ik snap niet dat je daar als vlos niet meer aandacht aan besteed. Ik was zelf meer beledigd dan zij geloof ik haha.
Mijn zusje gaf zelf ook aan dat ze het moeilijk vond om voor zichzelf tijd te claimen, omdat het zo'n normale standaard bedoeling leek en ze het gevoel had dat ze anders zat te zeuren. Dus dat deed ze dan ook maar niet.
Kijk, als je zo'n gevoel hebt bij een verloskundige vind ik dat het ergens niet helemaal goed zit en dat is met net wat meer aandacht toch goed op te lossen lijkt me.
maandag 6 april 2009 om 10:09
@ FleurtjeFee, ik vind je verhaal eigenlijk heel duidelijk (maar dat kan natuurlijk ook doordat ik er met een ander oog naar kijk). Je kunt er bijv voor kiezen om tijdens de bevalling de keuze te maken thuis of zkh, maar in jou geval zou ik eerder adviseren om op tijd te bellen en lekker op je gemakje alvast naar het zkh te gaan. Als er geen medische indicatie is, dan is het een verplaatste thuisbevalling en blijft dezelfde vk bij je bevalling. Ipv dat ze dan thuis komt toucheren, doet ze dat dan in het zkh. Als ik je verhaal zo lees, kun je heel gemakkelijk een geboorteplan maken.
Om je een beetje op weg te helpen:
- 1 vaste verpleegkundige.
- Géén studenten, co-assistenten, leerling-vp, etc.
- Graag vroeg (liefst latente fase) naar het zkh.
- Gebruik van tens apparaat (bij een poliklinische bevalling krijg je geen ctg).
Zet het eens op papier en maak een afspraak bij je favoriete vk.
I.m.o. heb je een hele realistische wensenlijst.
Rot trouwens dat je een vk had die de boel verpestte (en het nu dus indirect blijkbaar nog steeds verpest).
En fijn dat je kleintje nu met z'n koppie naar beneden ligt. De kans dat ie nu nog draait is gelukkig een heel stuk kleiner geworden!
Om je een beetje op weg te helpen:
- 1 vaste verpleegkundige.
- Géén studenten, co-assistenten, leerling-vp, etc.
- Graag vroeg (liefst latente fase) naar het zkh.
- Gebruik van tens apparaat (bij een poliklinische bevalling krijg je geen ctg).
Zet het eens op papier en maak een afspraak bij je favoriete vk.
I.m.o. heb je een hele realistische wensenlijst.
Rot trouwens dat je een vk had die de boel verpestte (en het nu dus indirect blijkbaar nog steeds verpest).
En fijn dat je kleintje nu met z'n koppie naar beneden ligt. De kans dat ie nu nog draait is gelukkig een heel stuk kleiner geworden!
maandag 6 april 2009 om 12:05
Uh bevalling. Erger wat betreft pijnen kan bijna niet. Ik heb 2 helbevallingen meegemaakt en ik ben er klaar mee. Nee, hier geen 3e meer. gelukkig houden we het ook bij 2 (vantevoren al bepaald). En de 2e keer was het zwaarder dan de 1e keer (langer in ieder geval) maar dankzij de ruggeprik tenminste nog draaglijk op het laatst.
maandag 6 april 2009 om 23:42
quote:blumpke schreef op 06 april 2009 @ 10:09:
(...)
En fijn dat je kleintje nu met z'n koppie naar beneden ligt. De kans dat ie nu nog draait is gelukkig een heel stuk kleiner geworden!
Hij blijft alle kanten op draaien..Moet ik niet heel ongerust worden?
Pfff, ook al is het mn derde, maar ik vind het vreemd dat hij nu niet gewoon altijd met het koppie naar beneden ligt.
De ene vk zegt dat hij nog álle tijd heeft.Weer een ander zegt dat in een stuit niet goed is..en weer een andere zegt dat nu draaien een stuk kleiner is.
Wat moet ik nu geloven? Ik heb er echt alles voor over om hm te laten draaien.
Moxatherapie?
Al moet ik wekenlang op mn kop staan een half uur per dag.
In een halve kaars gaan liggen?
Op handen en voeten?
Ik ben nu 30 weken. En mijn zoon lag al vanaf week 25 met koppie naar beneden. Dit weet ik zo goed aangezien ik destijds gebroken vliezen had (hoge vliesscheuring) en zijn koppie min-of-meer als stop fungeerde.
Plots draaide hij met week 32 en verloor ik veel meer vruchtwater en een echo bevestigde dat hij in stuit lag.
De gyn zei toen ook met droge ogen dat hij niet meer gaat draaien.
Kom nou zeg ..wat niet meer draaien?
En 2 dagen daarna draaide hij. Bevestigd met echo.
Dus HOE zit het nu dan?
(...)
En fijn dat je kleintje nu met z'n koppie naar beneden ligt. De kans dat ie nu nog draait is gelukkig een heel stuk kleiner geworden!
Hij blijft alle kanten op draaien..Moet ik niet heel ongerust worden?
Pfff, ook al is het mn derde, maar ik vind het vreemd dat hij nu niet gewoon altijd met het koppie naar beneden ligt.
De ene vk zegt dat hij nog álle tijd heeft.Weer een ander zegt dat in een stuit niet goed is..en weer een andere zegt dat nu draaien een stuk kleiner is.
Wat moet ik nu geloven? Ik heb er echt alles voor over om hm te laten draaien.
Moxatherapie?
Al moet ik wekenlang op mn kop staan een half uur per dag.
In een halve kaars gaan liggen?
Op handen en voeten?
Ik ben nu 30 weken. En mijn zoon lag al vanaf week 25 met koppie naar beneden. Dit weet ik zo goed aangezien ik destijds gebroken vliezen had (hoge vliesscheuring) en zijn koppie min-of-meer als stop fungeerde.
Plots draaide hij met week 32 en verloor ik veel meer vruchtwater en een echo bevestigde dat hij in stuit lag.
De gyn zei toen ook met droge ogen dat hij niet meer gaat draaien.
Kom nou zeg ..wat niet meer draaien?
En 2 dagen daarna draaide hij. Bevestigd met echo.
Dus HOE zit het nu dan?
dinsdag 7 april 2009 om 15:48
Hahaha! Wat een eigenwijsje!
Hij kan natuurlijk ook gewoon om zijn as draaien en dat is geen enkel probleem.
Het grootste percentage draait tussen de 30 en 36 weken met het hoofd naar beneden. De kans dat ie dan nog terugdraait is heel klein. Aan de bovenkant van je buik heeft een baby niets om op 'af te zetten', onderin wel op je bekken. Dus de kans dat een baby van hoofd naar stuit draait is kleiner dan andersom. Helaas is er geen garantie. Dus ja, je baby heeft wel nog zo'n anderhalve maand de tijd, maar eigenwijsjes doen gekke dingen.
Ik ben geen homeopatisch type, maar heb wel een aantal mensen gehad die bij 36-38 wkn acupunctuur hebben gedaan bij een hoogstaand hoofd. En prompt waren de volgende controle de kopjes helemaal ingedaald. Baat het niet dan schaadt het niet zou ik zeggen.
Oja, en het schijnt (al heb ik daar nog nooit een onderzoek over gelezen, dus is het niet onderbouwt) dat zwangeren die zo'n belletje hebben omhangen, vaker een baby in stuit hebben.
Hij kan natuurlijk ook gewoon om zijn as draaien en dat is geen enkel probleem.
Het grootste percentage draait tussen de 30 en 36 weken met het hoofd naar beneden. De kans dat ie dan nog terugdraait is heel klein. Aan de bovenkant van je buik heeft een baby niets om op 'af te zetten', onderin wel op je bekken. Dus de kans dat een baby van hoofd naar stuit draait is kleiner dan andersom. Helaas is er geen garantie. Dus ja, je baby heeft wel nog zo'n anderhalve maand de tijd, maar eigenwijsjes doen gekke dingen.
Ik ben geen homeopatisch type, maar heb wel een aantal mensen gehad die bij 36-38 wkn acupunctuur hebben gedaan bij een hoogstaand hoofd. En prompt waren de volgende controle de kopjes helemaal ingedaald. Baat het niet dan schaadt het niet zou ik zeggen.
Oja, en het schijnt (al heb ik daar nog nooit een onderzoek over gelezen, dus is het niet onderbouwt) dat zwangeren die zo'n belletje hebben omhangen, vaker een baby in stuit hebben.
donderdag 9 april 2009 om 20:00
Ik was er even tussenuit. Nu zie ik dat er heel veel reacties zijn gekomen. Helaas kan ik ze niet allemaal lezen. Het is geweldig om te lezen hoe iedereen haar bevalling ervaart.
Ik lees dat het qua duur nogal kan verschillen. Bij de een duurt het 24 uur bij de ander 3,5 uur. Een lange tijd bevallen lijkt me verschrikkelijk, maar zoals vele al zeggen gaat het om de intensiteit van de weeen dus de duur zegt eigenlijk niets.
Ik ben erg benieuwd hoe de eerste weeen voelen. Als ik dat eenmaal weet kan ik het verdere verloop van de bevalling zo bepalen, denk ik. Gek dat de pijn zo moeilijk te beschrijven is terwijl ik me het zo zou willen voorstellen. Helaas.....
Ik zou zeggen nog meer reacties zijn welkom
Ik lees dat het qua duur nogal kan verschillen. Bij de een duurt het 24 uur bij de ander 3,5 uur. Een lange tijd bevallen lijkt me verschrikkelijk, maar zoals vele al zeggen gaat het om de intensiteit van de weeen dus de duur zegt eigenlijk niets.
Ik ben erg benieuwd hoe de eerste weeen voelen. Als ik dat eenmaal weet kan ik het verdere verloop van de bevalling zo bepalen, denk ik. Gek dat de pijn zo moeilijk te beschrijven is terwijl ik me het zo zou willen voorstellen. Helaas.....
Ik zou zeggen nog meer reacties zijn welkom
donderdag 9 april 2009 om 21:07
quote:blumpke schreef op 05 april 2009 @ 15:19:
Intiem, elk lijf is anders, elke persoon is anders, elke situatie is anders, elke bevalling is anders. Oftewel: nobody knows.
Maar het is wel duidelijk dat hoe meer je ontspant en het maar laat gebeuren hoe beter het te doen is. En of dat nou met natuurlijke of chemische pijnstilling is, dat maakt (m.i.) niet uit.
Ik ben geen Beatrijs en al helemaal geen aanhanger, dus ik zal een mooi lulverhaal achterwege laten
Blumpke, ben jij vlos? In welke regio?
Ik ben al bij een verloskundige in mijn woonplaats, maar zij is wel Beatrijs aanhanger en ik voel me daar niet prettig bij. Ben op zoek naar iemand met wie ik wel over pijnstilling en mijn angsten kan praten.
Ben pas 13 weken, maar maak me nu al druk over de bevalling (is overdreven, I know, maar krijg het niet uit mijn hoofd)
Intiem, elk lijf is anders, elke persoon is anders, elke situatie is anders, elke bevalling is anders. Oftewel: nobody knows.
Maar het is wel duidelijk dat hoe meer je ontspant en het maar laat gebeuren hoe beter het te doen is. En of dat nou met natuurlijke of chemische pijnstilling is, dat maakt (m.i.) niet uit.
Ik ben geen Beatrijs en al helemaal geen aanhanger, dus ik zal een mooi lulverhaal achterwege laten
Blumpke, ben jij vlos? In welke regio?
Ik ben al bij een verloskundige in mijn woonplaats, maar zij is wel Beatrijs aanhanger en ik voel me daar niet prettig bij. Ben op zoek naar iemand met wie ik wel over pijnstilling en mijn angsten kan praten.
Ben pas 13 weken, maar maak me nu al druk over de bevalling (is overdreven, I know, maar krijg het niet uit mijn hoofd)
donderdag 9 april 2009 om 21:27
Reactie op Ladychipmunk (en op TO natuurlijk):
Ik had (zonder pilgebruik, in de maanden voor ik zwanger raakte) ook hele erge menstruatiepijn, die erger dan de weeënpijn bleek te zijn. Ik kon bij het ongesteld zijn soms niet lopen van de pijn, en dat duurde dan een halve dag, terwijl mijn bevalling zo snel ging (in een uur tijd van milde krampen om de 4 minuten naar persdrang) dat ik die helemaal niet pijnlijk vond. Dat kan dus!
Het laatste kwartier voordat de vk kwam (en ik meteen mocht persen) was het meer een soort golf door mijn lijf, die zo sterk was dat ik juist geen pijn voelde maar meer een grote drang, oergeweld. Heel overweldigend.
Bij het persen had ik ineens wat minder die drang, en ik moest voor mijn gevoel veel meer zelf doen. Ik vond het staan van het hoofdje branden, maar ik was eigenlijk vooral bang voor méér pijn, die uitbleef. De volgende keer zal ik bij het persen dus wat meer meeduwen, want nu weet ik dat dat best kan.
Ik vond het zo snel gaan dat ik al een minuut na de bevalling zei dat ik dit nog een keer wilde meemaken Ik heb er echt zin in! (Maar dan weer niet in de anderhalf jaar bekkenpijn..)
Ik had (zonder pilgebruik, in de maanden voor ik zwanger raakte) ook hele erge menstruatiepijn, die erger dan de weeënpijn bleek te zijn. Ik kon bij het ongesteld zijn soms niet lopen van de pijn, en dat duurde dan een halve dag, terwijl mijn bevalling zo snel ging (in een uur tijd van milde krampen om de 4 minuten naar persdrang) dat ik die helemaal niet pijnlijk vond. Dat kan dus!
Het laatste kwartier voordat de vk kwam (en ik meteen mocht persen) was het meer een soort golf door mijn lijf, die zo sterk was dat ik juist geen pijn voelde maar meer een grote drang, oergeweld. Heel overweldigend.
Bij het persen had ik ineens wat minder die drang, en ik moest voor mijn gevoel veel meer zelf doen. Ik vond het staan van het hoofdje branden, maar ik was eigenlijk vooral bang voor méér pijn, die uitbleef. De volgende keer zal ik bij het persen dus wat meer meeduwen, want nu weet ik dat dat best kan.
Ik vond het zo snel gaan dat ik al een minuut na de bevalling zei dat ik dit nog een keer wilde meemaken Ik heb er echt zin in! (Maar dan weer niet in de anderhalf jaar bekkenpijn..)
donderdag 9 april 2009 om 22:48
quote:akka schreef op 09 april 2009 @ 21:07:
[...]
Blumpke, ben jij vlos? In welke regio?
Ik ben al bij een verloskundige in mijn woonplaats, maar zij is wel Beatrijs aanhanger en ik voel me daar niet prettig bij. Ben op zoek naar iemand met wie ik wel over pijnstilling en mijn angsten kan praten.
Ben pas 13 weken, maar maak me nu al druk over de bevalling (is overdreven, I know, maar krijg het niet uit mijn hoofd)Als je je daar niet prettig bij voelt: wegwezen! Dat wil je toch niet straks naast je bed?!
[...]
Blumpke, ben jij vlos? In welke regio?
Ik ben al bij een verloskundige in mijn woonplaats, maar zij is wel Beatrijs aanhanger en ik voel me daar niet prettig bij. Ben op zoek naar iemand met wie ik wel over pijnstilling en mijn angsten kan praten.
Ben pas 13 weken, maar maak me nu al druk over de bevalling (is overdreven, I know, maar krijg het niet uit mijn hoofd)Als je je daar niet prettig bij voelt: wegwezen! Dat wil je toch niet straks naast je bed?!
donderdag 9 april 2009 om 22:50
vrijdag 10 april 2009 om 11:29
maandag 8 februari 2010 om 13:49
Rosanne, zoveel vrouwen, zoveel bevallingen, geenéén is hetzelfde. Het is erg moeilijk om je op voor te bereiden en eerlijk gezegd tamelijk zinloos van anderen te horen hoeveel -of weinig- pijn zij hadden.
Ik had n.a.v alle verhalen van anderen ook een hele voorstelling. Ik hield rekening met ontzettend veel pijn en wilde thuis - in bad- bevallen. Mijn pijngrens is redelijk hoog en ik hoopte dan ook zo in mijzelf te kunnen keren dat ik het allemaal wel zou kunnen fixen.
Uiteindelijk is mijn dochter na 24 uur weeën in het ziekenhuis geboren, middels keizersnede vanwege een voorhoofdsligging. Ik heb hier, mede door de hele voorstelling die ik ervan had, een enorme kater aan overgehouden in het begin.
Beste advies wat ik je dan ook zou willen mee geven is om om het allemaal zoveel mogelijk op je af te laten komen.
Ik had n.a.v alle verhalen van anderen ook een hele voorstelling. Ik hield rekening met ontzettend veel pijn en wilde thuis - in bad- bevallen. Mijn pijngrens is redelijk hoog en ik hoopte dan ook zo in mijzelf te kunnen keren dat ik het allemaal wel zou kunnen fixen.
Uiteindelijk is mijn dochter na 24 uur weeën in het ziekenhuis geboren, middels keizersnede vanwege een voorhoofdsligging. Ik heb hier, mede door de hele voorstelling die ik ervan had, een enorme kater aan overgehouden in het begin.
Beste advies wat ik je dan ook zou willen mee geven is om om het allemaal zoveel mogelijk op je af te laten komen.
Computer says nooooo
maandag 8 februari 2010 om 13:51
quote:fleurtje schreef op 09 april 2009 @ 22:50:
[...]
Overigens vond ik mn 24-uurs bevalling met weeenstorm van een uur of negen minder erg dan mn vier-uur durende bevalling (met weeenstorm)
Oh ... je bent me voor met het lachende mannetje.
Hoe de eerste weeen voelen zegt he-le-maal niets over de rest van je bavalling.
.. I wish!
[...]
Overigens vond ik mn 24-uurs bevalling met weeenstorm van een uur of negen minder erg dan mn vier-uur durende bevalling (met weeenstorm)
Oh ... je bent me voor met het lachende mannetje.
Hoe de eerste weeen voelen zegt he-le-maal niets over de rest van je bavalling.
.. I wish!
Computer says nooooo
