Kinderen
alle pijlers
De bevalling
woensdag 25 maart 2009 om 16:40
Hallo allemaal,
Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!
Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?
Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?
Groetjes.
Ik ben op het moment 30 weken zwanger en dus heel hard op weg naar de bevalling. Aan de ene kant ben ik heel blij dat binnenkort de gelukzalige 'verlossing' komt, maar aan de andere zie ik zo tegen de bevalling op!
Ik ben bijvoorbeeld heel bang voor pijn en een pijnloze bevalling bestaat niet als ik zo om me heen kijk.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd hoe jullie het hebben ervaren. Heb je veel pijn (gehad), is het echt zo ondraaglijk? Voelt het als een erge buikpijn die weeen of als een enorme (sorry voor het onsmakelijke woord) poepdrang?
Druk het uit op een schaal van 0 tot 10 (0= totaal geen pijn / zeer positieve ervaring, 10= gigantische, ondraaglijke pijn / verschrikkelijke ervaring). Echt, ik ben zo benieuwd. Wat staat me te wachten?
Groetjes.
vrijdag 27 maart 2009 om 13:34
Mooi om al die verhalen te lezen!
Mijn vliezen braken te vroeg... dus naar het ziekenhuis. Ik was zo overdonderd (zoon kwam al met 33 weken..) dat ik braaf alles heb gedaan wat mij werd gezegd door de verpleegkundigen. Zo heb ik de hele nacht op mijn linkerzij (want dat was beter) gelegen en geprobeerd te slapen ('want het zou nog lang duren..') , terwijl ik eigenlijk het liefst weeen lopend, hangend etc wilde opvangen (had ik vooraf bedacht). Door de vreemde situatie, midden in de nacht naar het ziekenhuis, alleen in een bed in een vreemde kamer, was alle sanders dan dat ik bedacht had dat het zou zijn (voor zover je het al kunt bedenken, haha) Ik voelde me heel ongemakkelijk.
Braaf blijven liggen dus en weeen weg werken in mn uppie. Man was thuis nog wat slaap pakken, want 'het zou nog lang gaan duren toch?' Paar keer gebeld naar de verpleegster, maar nee: probeer nog maar even je rust te pakken, het is nog niet zo heftig! Oh nee?? Toen ik uiteindelijk krimpend van de pijn op het toilet werd 'gevonden' rond half 8 zagen ze dat ik toch al verder was dan gedacht. Op weg naar de verloskamers dus en man gebeld.
Heel lastig, in verband met infectiegevaar werd er niet getoucheerd.... ik voelde dat ik al heel ver was, maar de CTG liet de weeen sterkte niet zo goed zien. Met als resultaat dat ik mijn persweeen een half uur heb moeten ophouden, omdat de vrouw naast mij volgens de gynacoloog eerder zou bevallen. Niet dus, er was geen houden aan. Na 12 minuten persen was mijn mannetje er!
Achteraf gezien zou ik dingen anders hebben willen doen: man eerder bellen, gewoon lekker mijn eigen gang gaan binnen de kamer en maling aan wat een ander zegt dat goed voor me is: TV aan voor afleiding, liever zittend bevallen dan plat op mijn rug... Maar ja, zo'n eerste keer, ik liet me overdonderen. Vraag me af of dit me de tweede keer ook weer zal gaan gebeuren, of weet ik nu beter? Dan gebeuren er vast weer andere onverwachte dingen.
De pijn? De weeen vond ik op het laatst wel heftig: 7, het branden van het hoofdje was wel een 8, maar eigenlijk viel het wel mee. Het duurde gelukkig niet zo lang, van 3 uur starten, tot heftige weeen rond 7 uur tot iets voor 11 en het persen was (bijna) een makkie.
Mijn vliezen braken te vroeg... dus naar het ziekenhuis. Ik was zo overdonderd (zoon kwam al met 33 weken..) dat ik braaf alles heb gedaan wat mij werd gezegd door de verpleegkundigen. Zo heb ik de hele nacht op mijn linkerzij (want dat was beter) gelegen en geprobeerd te slapen ('want het zou nog lang duren..') , terwijl ik eigenlijk het liefst weeen lopend, hangend etc wilde opvangen (had ik vooraf bedacht). Door de vreemde situatie, midden in de nacht naar het ziekenhuis, alleen in een bed in een vreemde kamer, was alle sanders dan dat ik bedacht had dat het zou zijn (voor zover je het al kunt bedenken, haha) Ik voelde me heel ongemakkelijk.
Braaf blijven liggen dus en weeen weg werken in mn uppie. Man was thuis nog wat slaap pakken, want 'het zou nog lang gaan duren toch?' Paar keer gebeld naar de verpleegster, maar nee: probeer nog maar even je rust te pakken, het is nog niet zo heftig! Oh nee?? Toen ik uiteindelijk krimpend van de pijn op het toilet werd 'gevonden' rond half 8 zagen ze dat ik toch al verder was dan gedacht. Op weg naar de verloskamers dus en man gebeld.
Heel lastig, in verband met infectiegevaar werd er niet getoucheerd.... ik voelde dat ik al heel ver was, maar de CTG liet de weeen sterkte niet zo goed zien. Met als resultaat dat ik mijn persweeen een half uur heb moeten ophouden, omdat de vrouw naast mij volgens de gynacoloog eerder zou bevallen. Niet dus, er was geen houden aan. Na 12 minuten persen was mijn mannetje er!
Achteraf gezien zou ik dingen anders hebben willen doen: man eerder bellen, gewoon lekker mijn eigen gang gaan binnen de kamer en maling aan wat een ander zegt dat goed voor me is: TV aan voor afleiding, liever zittend bevallen dan plat op mijn rug... Maar ja, zo'n eerste keer, ik liet me overdonderen. Vraag me af of dit me de tweede keer ook weer zal gaan gebeuren, of weet ik nu beter? Dan gebeuren er vast weer andere onverwachte dingen.
De pijn? De weeen vond ik op het laatst wel heftig: 7, het branden van het hoofdje was wel een 8, maar eigenlijk viel het wel mee. Het duurde gelukkig niet zo lang, van 3 uur starten, tot heftige weeen rond 7 uur tot iets voor 11 en het persen was (bijna) een makkie.
vrijdag 27 maart 2009 om 13:45
Helaas, dat werkt niet Fleur!
Jij dus ook ervaring met het infuus? Ik hoop dat ook echt nooit meer mee te maken, wat een ellende.
TO: ik wil nog even zeggen dat (al zou je het niet zeggen na mijn posts) al was de bevalling nog zo pijnlijk, het was wel een van de mooiste dagen uit mijn leven gek genoeg. De geboorte van mijn oudste dochter heb ik helemaal gemist (keizersnede met algehele verdoving) en dat vind ik nog steeds heel erg. Ik had het dus nu niet willen missen.
Jij dus ook ervaring met het infuus? Ik hoop dat ook echt nooit meer mee te maken, wat een ellende.
TO: ik wil nog even zeggen dat (al zou je het niet zeggen na mijn posts) al was de bevalling nog zo pijnlijk, het was wel een van de mooiste dagen uit mijn leven gek genoeg. De geboorte van mijn oudste dochter heb ik helemaal gemist (keizersnede met algehele verdoving) en dat vind ik nog steeds heel erg. Ik had het dus nu niet willen missen.
vrijdag 27 maart 2009 om 13:55
Even snel control/shift tegelijk intoetsen en dan opnieuw proberen?
Eerste keer kreeg ik ook infuus. Omdat de ontsluiting niet opschoot en terugliep, hebben ze dat kreng veel te hoog gezet.
Stond later ook zo leuk in mn dossier: mevrouw is overgestimuleerd en heeft onnodig lang en veel pijn geleden.
En toch, ik zou het zo weer doen.
Eerste keer kreeg ik ook infuus. Omdat de ontsluiting niet opschoot en terugliep, hebben ze dat kreng veel te hoog gezet.
Stond later ook zo leuk in mn dossier: mevrouw is overgestimuleerd en heeft onnodig lang en veel pijn geleden.
En toch, ik zou het zo weer doen.
vrijdag 27 maart 2009 om 19:41
Ik heb bij mijn 1e ook een infuus gekregen met weeënopwekkers gekregen, dochter lag in stuit. Ik kreeg een weeënstorm, de hele bevalling heeft 3 1/2 uur geduurd, uiteindelijk had ik geen persweeën, wat ik pas zeker wist na mijn 2e bevalling, toch duurde het persen maar 20 min. Maar ik vond het niet pijnlijker dan bij mijn 2e bevalling, thuis, zonder weeënopwekkers, duurde 4 1/2 uur en het bouwde echt op. Er zat alleen geen tijd tussen de weeën.
maandag 30 maart 2009 om 12:59
Rosanne,
Ik verbaas me altijd over de vragen die er gesteld worden..
Pijn is voor iedereen iets persoonlijks..ook is elke bevalling anders dus helaas kan je niet weten wat JOU te wachten zult staan. En mischien is dat beter!
Ik heb terug gelezen en lees een aantal "verschrikkelijke" bevallingen. Wat ben ik blij dat ik dit soort info niet las in mijn zwangerschap.
Wat mijn boodschap aan jou is ( wat ik ook heb gedaan en weer zal doen) :
*Geloof in je zelf!
*Wees niet bang voor wat gaat komen.
*Weet dan je het kan!
*Onhoud dat de "pijn " ophoud.
*Jij de pijn kan sturen ( dmv ademhaling)..focus je erop voel het, ervaar het en hou vol!!
*Velen vrouwen je zijn voorgegaan
*Pijnstilling kan vragen als het nodig is
*Doula's je erdoorheen kunnen trekken
*Je de hand van je partner fijn mag knijpen tijdens een wee
Mijn kind is vanaf het breken van de vliezen in 3 uur geboren! Ik heb ervoor ook geen weeen gehad die heb ik in totaal 2 en een half uur gehad.
Geen scheur , geen knip, geen tang. Nee gewoon "heerlijk' thuis!!
De verloskundige was net op tijd ( zeer verbaasd).
En de pijn (tuurlijk ik ga liever in het zonnetje zitten met een lekker wijntje) viel best mee! Sterker nog ik wil graag nog een kindje!
Zet hem op en ga asjeblief geen verhalen lezen om je gek te gaan zitten maken!
Liefs,
Vina
Ik verbaas me altijd over de vragen die er gesteld worden..
Pijn is voor iedereen iets persoonlijks..ook is elke bevalling anders dus helaas kan je niet weten wat JOU te wachten zult staan. En mischien is dat beter!
Ik heb terug gelezen en lees een aantal "verschrikkelijke" bevallingen. Wat ben ik blij dat ik dit soort info niet las in mijn zwangerschap.
Wat mijn boodschap aan jou is ( wat ik ook heb gedaan en weer zal doen) :
*Geloof in je zelf!
*Wees niet bang voor wat gaat komen.
*Weet dan je het kan!
*Onhoud dat de "pijn " ophoud.
*Jij de pijn kan sturen ( dmv ademhaling)..focus je erop voel het, ervaar het en hou vol!!
*Velen vrouwen je zijn voorgegaan
*Pijnstilling kan vragen als het nodig is
*Doula's je erdoorheen kunnen trekken
*Je de hand van je partner fijn mag knijpen tijdens een wee
Mijn kind is vanaf het breken van de vliezen in 3 uur geboren! Ik heb ervoor ook geen weeen gehad die heb ik in totaal 2 en een half uur gehad.
Geen scheur , geen knip, geen tang. Nee gewoon "heerlijk' thuis!!
De verloskundige was net op tijd ( zeer verbaasd).
En de pijn (tuurlijk ik ga liever in het zonnetje zitten met een lekker wijntje) viel best mee! Sterker nog ik wil graag nog een kindje!
Zet hem op en ga asjeblief geen verhalen lezen om je gek te gaan zitten maken!
Liefs,
Vina
zaterdag 4 april 2009 om 16:10
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
Maar goed, als het eenmaal begint, moet je het maar nemen zoals het komt. Ik had halverwege de gedachte; heb er ff geen zin meer in, ga morgen wel verder. Dan slaat de vermoeidheid echt toe. Toen de kleine eenmaal geboren was, had ik het gevoel dat ik de marathon kon lopen. Verder kun je alleen maar proberen rustig te blijven en niet in paniek te raken. Ook in dit geval geldt: kalmte kan je redden.
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
Maar goed, als het eenmaal begint, moet je het maar nemen zoals het komt. Ik had halverwege de gedachte; heb er ff geen zin meer in, ga morgen wel verder. Dan slaat de vermoeidheid echt toe. Toen de kleine eenmaal geboren was, had ik het gevoel dat ik de marathon kon lopen. Verder kun je alleen maar proberen rustig te blijven en niet in paniek te raken. Ook in dit geval geldt: kalmte kan je redden.
zaterdag 4 april 2009 om 17:59
persweeën voelden bij mij niet aan alsof ik moest poepen. Mijn lijf golfde , trilde en schudde helemaal en ik had het gevoel alsof mijn hele buik naar beneden duwde om met 100 km per uur iets eruit te slingeren. Tis dat ik nog maar 6 cm. had, dus dat slingeren ging niet door. Maar het leek hélémaal niet op poepen.
En anders heb ik tot nu toe op de wc altijd een spannende ervaring misgelopen
En anders heb ik tot nu toe op de wc altijd een spannende ervaring misgelopen
zaterdag 4 april 2009 om 18:28
quote:carrie51 schreef op 04 april 2009 @ 16:10:
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
Oh ja ? elke bevalling? Goh....
Gevoelsmatig wil ik er wel 10 ja, maar na mijn bevalling ECHT niet meer, na 3,5 jaar zeg ik nog steeds volmondig: NOOIT NEVER MEER.
Dochter blijft dan ook enig kind.
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
Oh ja ? elke bevalling? Goh....
Gevoelsmatig wil ik er wel 10 ja, maar na mijn bevalling ECHT niet meer, na 3,5 jaar zeg ik nog steeds volmondig: NOOIT NEVER MEER.
Dochter blijft dan ook enig kind.
zaterdag 4 april 2009 om 18:41
quote:carrie51 schreef op 04 april 2009 @ 16:10:
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
Nou, dat is wel heel algemeen. Ik heb een collega en toen ik haar vroeg naar haar bevalling was haar antwoord:
GEWELDIG! Ik vond het echt super! Tuurlijk doet het een beetje pijn, maar dat oergevoel is zo gaaf. Het is dat het niet kan, maar anders zou ik zo jouw bevalling voor je doen.
Kijk dat stemt de mens al gelijk weer wat positiever toch? Meestal krijg je als zwangere alleen maar de meest gruwelijke verhalen te horen. Dus vond dit zeer aangenaam.
Ben nu zelf 39 weken zwanger en het kan dus elk moment gebeuren. Heb wel de laatste 3 dagen last van voorweeen. Tenminste, denk dat dat het zijn. Las ik toch net op een andere site, dat die vaak veel pijnlijker zijn dan de echte. Nou, in dat geval wordt het echt een eitje voor mij. Vind deze "voorweeen" (als dat ze zijn in elk geval) voornamelijk irritant. Ze doen wel pijn, maar meer als vervelend pijn dan als ondragelijke pijn. Kan het dan ook niet echt geloven. Was wel een medische site, dat dan weer wel. Ben heel benieuwd. Hoop dat het snel zo ver is. Word nogal moe van dit geoefen. Ik heb meer zoiets van: Nou, vooruit met de geit. Kom op, zet door!
Elke bevalling hinkt op 2 gedachtes:
1. Dit wil ik nooit meer
2. (als de baby er eenmaal is) zo kan ik er wel 10 krijgen.
Nou, dat is wel heel algemeen. Ik heb een collega en toen ik haar vroeg naar haar bevalling was haar antwoord:
GEWELDIG! Ik vond het echt super! Tuurlijk doet het een beetje pijn, maar dat oergevoel is zo gaaf. Het is dat het niet kan, maar anders zou ik zo jouw bevalling voor je doen.
Kijk dat stemt de mens al gelijk weer wat positiever toch? Meestal krijg je als zwangere alleen maar de meest gruwelijke verhalen te horen. Dus vond dit zeer aangenaam.
Ben nu zelf 39 weken zwanger en het kan dus elk moment gebeuren. Heb wel de laatste 3 dagen last van voorweeen. Tenminste, denk dat dat het zijn. Las ik toch net op een andere site, dat die vaak veel pijnlijker zijn dan de echte. Nou, in dat geval wordt het echt een eitje voor mij. Vind deze "voorweeen" (als dat ze zijn in elk geval) voornamelijk irritant. Ze doen wel pijn, maar meer als vervelend pijn dan als ondragelijke pijn. Kan het dan ook niet echt geloven. Was wel een medische site, dat dan weer wel. Ben heel benieuwd. Hoop dat het snel zo ver is. Word nogal moe van dit geoefen. Ik heb meer zoiets van: Nou, vooruit met de geit. Kom op, zet door!
zaterdag 4 april 2009 om 18:55
ik had rugweeen, vreselijk!! ook van me af gepoept, gevloekt, hysterisch geworden etc etc
totaal 10 uur over gedaan, is niet lang zegge ze voor een eerste maar ik zei toen gelijk, dit nooit meer
en nu is mijn zoon bijna 5, maar denk er nog net zo over
als ik alleen al het woord bevalling hoor dan krijg ik kippevel
totaal 10 uur over gedaan, is niet lang zegge ze voor een eerste maar ik zei toen gelijk, dit nooit meer
en nu is mijn zoon bijna 5, maar denk er nog net zo over
als ik alleen al het woord bevalling hoor dan krijg ik kippevel
zaterdag 4 april 2009 om 19:00
Mijn eerste bevalling vond ik echt niet zo grappig. Ik riep nog tegen mijn man; welke debiel wil meer dan 1 kind als je dit weet??
Ik vond het vrij heftig op dat moment.. en na 7 uur flinke weeen (sorry, puntjes lukt hier ook niet).. is mijn dochter geboren met een spoedks omdat ze het zelf ook niet zo gezellig meer vond. Ik vond het ook echt een drama..
Maar om terug te komen op die opmerking van mij wie er meer dan 1 kind wilde.. nou euh..IK!
Mijn dochter was net een week 3 jaar toen ik bevallen ben van mijn zoon.
Binnen 4 uur en op de natuurlijke wijze. Op het moment dat ik het ECHT NIET meer trok en vroeg om pijnstilling brak de vk mijn vliezen en zat ik op 9 cm en kreeg gelijk persweeen (die idd aanvoelen als een soort van enorme vloedgolf die met alle ' geweld' iets naar buiten probeert te duwen).
Dat ging met zoveel oerkracht dat ik ze onmogelijk tegen kon houden en binnen 10 minuten lag mijn zoon op mijn buik.. ben helaas wel ingeknipt omdat zoonlief met voorliggend arnpje zat,maar daar voelde ik niks van..want verdoofd uiteraard. Maar ook daarvoor had ik echt zoiets van; wat ben ik hier in vredesnaam aan het doen?? ik voel helemaal NIKS.
Zoals het toen ging wil ik er ook wel 10... maar helaas
manlief vind 2 genoeg..
Maar ik deed het zo over als het moest.
Net zoals de collega van Chi caatje, vond ik het geweldig!
Ik vond het vrij heftig op dat moment.. en na 7 uur flinke weeen (sorry, puntjes lukt hier ook niet).. is mijn dochter geboren met een spoedks omdat ze het zelf ook niet zo gezellig meer vond. Ik vond het ook echt een drama..
Maar om terug te komen op die opmerking van mij wie er meer dan 1 kind wilde.. nou euh..IK!
Mijn dochter was net een week 3 jaar toen ik bevallen ben van mijn zoon.
Binnen 4 uur en op de natuurlijke wijze. Op het moment dat ik het ECHT NIET meer trok en vroeg om pijnstilling brak de vk mijn vliezen en zat ik op 9 cm en kreeg gelijk persweeen (die idd aanvoelen als een soort van enorme vloedgolf die met alle ' geweld' iets naar buiten probeert te duwen).
Dat ging met zoveel oerkracht dat ik ze onmogelijk tegen kon houden en binnen 10 minuten lag mijn zoon op mijn buik.. ben helaas wel ingeknipt omdat zoonlief met voorliggend arnpje zat,maar daar voelde ik niks van..want verdoofd uiteraard. Maar ook daarvoor had ik echt zoiets van; wat ben ik hier in vredesnaam aan het doen?? ik voel helemaal NIKS.
Zoals het toen ging wil ik er ook wel 10... maar helaas
manlief vind 2 genoeg..Maar ik deed het zo over als het moest.
Net zoals de collega van Chi caatje, vond ik het geweldig!
zaterdag 4 april 2009 om 19:03
quote:shoppen schreef op 04 april 2009 @ 18:55:[/b
ik had rugweeen, vreselijk!! lDie had ik bij mijn dochter ook en die vond ik net als jij ook echt verschrikkelijk! je kan er ook echt geen ruk mee! Die moet je maar over je heen laten komen... MIjn man heeft geprobeert mn rug te masseren of ertegen te duwen... hij mocht blij zijn dat ik hem geen ros heb gekocht.. Ik kon gelukkig nog vriendelijk uitbrengen dat ie maar van me af moest blijven.
ik had rugweeen, vreselijk!! lDie had ik bij mijn dochter ook en die vond ik net als jij ook echt verschrikkelijk! je kan er ook echt geen ruk mee! Die moet je maar over je heen laten komen... MIjn man heeft geprobeert mn rug te masseren of ertegen te duwen... hij mocht blij zijn dat ik hem geen ros heb gekocht.. Ik kon gelukkig nog vriendelijk uitbrengen dat ie maar van me af moest blijven.
zaterdag 4 april 2009 om 19:44
Bevalling was bij mij geen pretje, dat zeg ik eerlijk. Moest door medische redenen ingeleid worden en dat is niet echt fijn. Maar eigenlijk was mijn zwangerschap erger. Ik ben 9 mnd echt kots en kotsmisselijk geweest. Heb ook nog overgegeven tijdens de bevalling. Dus ik zou eerder de bevalling over doen dan de zwangerschap ondanks de pijn. Het komt vast allemaal goed!
