Kinderen
alle pijlers
In eigen bedje slapen
zondag 28 april 2019 om 15:56
Hallo allemaal,
Ons zoontje van 2 weken wil nog niet in zijn eigen bedje slapen. Wanneer wij hem hier in leggen begint hij meteen te huilen. Als we hem dan bij ons pakken os het goed. Tussen ons in slaapt hij perfect. We leggen hem soms overdag in zijn bedje maar ook dit lukt niet.
Tips? Hoe ging dit bij andere mama's?
Ons zoontje van 2 weken wil nog niet in zijn eigen bedje slapen. Wanneer wij hem hier in leggen begint hij meteen te huilen. Als we hem dan bij ons pakken os het goed. Tussen ons in slaapt hij perfect. We leggen hem soms overdag in zijn bedje maar ook dit lukt niet.
Tips? Hoe ging dit bij andere mama's?
zondag 28 april 2019 om 19:12
Doe wat je wil. Laat jij je kind alleen huilen in zijn eigen kamer omdat een of andere harteloze dat zo heeft voorgeschreven. Noem 1 goede reden waarom je dat zou (moeten) doen. Als je bedenkt dat we als mens alleen helemaal niet overleven en zeker niet als baby is apart leggen belachelijk. Baby weet nog niet dat het hier relatief gezien veilig is.
Als je er prima bij voelt dat baby apart ligt en baby slaapt goed, geen probleem. Dat is alleen zelden. De meeste baby’s willen bij andere zijn. Wat is het nut van alleen laten huilen?
zondag 28 april 2019 om 19:14
Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 17:23Wat een eenzijdige mensen hier.
Ik ben blij dat ik binnenkort hier niet meer hoef te zijn.
Ik ga nu eten maken voor mijn kinderen.
En jaa, die moeten hun handen wassen voor het eten en netjes met mes en vork eten en ook rustig wachten totdat iedereen zijn bordje leeg heeft.
Veel plezier met jullie krijsende kinderen.
Want dan heb je weer een perma ofzo?
zondag 28 april 2019 om 19:19
Mijn grootouders zouden als ze leven tegen de 100 aan zitten. Hadden 3 slaapkamers met 8 kinderen. Waren met 10! dus. De generaties ervoor hadden ze al helemaal geen eigen kamers. Prima als mensen de baby alleen willen laten slapen. Maar het is geeneens 100 jaar “normaal” geweest en in de meeste continenten nooit geweest. De generatie van mijn ouders heeft iets gedaan wat iemand voorschreef die echt gewoon geen verstand had van baby’s. Het is niet natuurlijk. Daarmee niet perse slecht als ouders en baby er wel bij varen. Maar zeker niet iets om na te streven.Wittelamp schreef: ↑28-04-2019 19:10Ehm nou mijn ouders en grootouders waren blijkbaar rijk, die sliepen echt niet in een bedstee (volgens mij was dat alleen in de veenkolonien in Drenthe ofzo hoor). De bedstee is nog wel iets ouder dan de generatie van mijn grootouders (geboren rond 1925), die hadden gewone huizen met meerdere slaapkamers.
Wel een aparte kamer voor de baby, en de generatie van mijn ouders (babyboom) natuurlijk ook. Laten huilen was toen het devies zoals ik begrepen heb.
Je zal er niet dood van gaan maar gelukkig weet men nu beter. Die generaties van mijn ouders en grootouders waren sowieso veel harder in de omgang met kinderen. En dat leverde zeker wel problemen op later. Zoals het nu gaat is het veel beter.
zondag 28 april 2019 om 19:26
To, wat ik vaak deed was zoon inwikkelen in zo'n moeders voor moeders dekentje (zacht fleece dekentje). Ik gebruikte daar ongeveer deze methode voor: https://youtu.be/6GRKtXPvoFc Dan vervolgens hield ik hem lekker in mijn armen tot ie sliep,en daarna legde ik hem in zijn dekentje op bed en sliep ie gewoon verder. Misschien werkt dit ook wel?
Verder heeft zoon hier ook een periode gehad dat ie even de dag verwerkte door te huilen, oppakken hielp dan niet, gewoon eventjes laten huilen wel. Maar dat merk je gauw genoeg, als je kindje niet kalmeert door hem op te pakken, da kan het dus ook zo zijn dat ie zichzelf gewoon even in slaap wil huilen. Je gaat de verschillende huiltjes vanzelf steeds beter herkennen. Wie weet is een filmpje van Dunstan baby language ook nog handig om te bekijken.
Verder heeft zoon hier ook een periode gehad dat ie even de dag verwerkte door te huilen, oppakken hielp dan niet, gewoon eventjes laten huilen wel. Maar dat merk je gauw genoeg, als je kindje niet kalmeert door hem op te pakken, da kan het dus ook zo zijn dat ie zichzelf gewoon even in slaap wil huilen. Je gaat de verschillende huiltjes vanzelf steeds beter herkennen. Wie weet is een filmpje van Dunstan baby language ook nog handig om te bekijken.
zondag 28 april 2019 om 19:31
‘Niet natuurlijk’ vind ik altijd een ijzersterk argument. De natuur heeft dingen namelijk helemaal niet zo goed geregeld als veel mensen denken. Er sterven best een hoop dieren tijdens de bevalling, zo’n mooi natuurlijk proces. En er verdrukken heel regelmatig dieren hun jongen tijdens de slaap of het voeden van een groot nest. Man, bij sommige soorten eten ze hun eigen jongen zelfs op als de omstandigheden rond de geboorte niet gunstig zijn. Dát is allemaal heel natuurlijk. En toch niet iets waarvan ik denk dat veel mensen het een goed idee vinden om over te nemen.
Ik denk dat het voor een hoop kinderen (en ouders niet te vergeten) fijn is om samen te slapen. Prima, vooral doen. Maar er zijn er ook best een hoop die het juist fijn vinden om dat niet te doen, omdat dat niemands nachtrust ten goede komt. Ik alleen ken er in mijn omgeving (vrienden en kennissen met kinderen) echt al meerderen. Dus zo vreselijk absurd zeldzaam is het helemaal niet. En daar is ook helemaal niks mis mee.
Vraag voor ouders die lang (1-2 jaar of meer) samen sliepen: hoe werkt dat dan als kind en ouders niet op dezelfde locatie slapen? Dus als kind gaat logeren, of ouder is er een nacht niet? Lukt het dan ergens anders wel alleen, of gaat er dan iemand anders bij liggen? Of gebeurde logeren gewoon helemaal nooit tot ze jaren oud waren?
Ik denk dat het voor een hoop kinderen (en ouders niet te vergeten) fijn is om samen te slapen. Prima, vooral doen. Maar er zijn er ook best een hoop die het juist fijn vinden om dat niet te doen, omdat dat niemands nachtrust ten goede komt. Ik alleen ken er in mijn omgeving (vrienden en kennissen met kinderen) echt al meerderen. Dus zo vreselijk absurd zeldzaam is het helemaal niet. En daar is ook helemaal niks mis mee.
Vraag voor ouders die lang (1-2 jaar of meer) samen sliepen: hoe werkt dat dan als kind en ouders niet op dezelfde locatie slapen? Dus als kind gaat logeren, of ouder is er een nacht niet? Lukt het dan ergens anders wel alleen, of gaat er dan iemand anders bij liggen? Of gebeurde logeren gewoon helemaal nooit tot ze jaren oud waren?
zondag 28 april 2019 om 19:59
Niemand zegt dat het fantastisch was met z'n 10en in een bedje.Wittelamp schreef: ↑28-04-2019 19:36Mee eens, ik ontken ook niet dat het een korte periode is geweest dat de baby alleen laten ‘in’ was, en dat dat niet aan te raden is.
Ik sloeg alleen aan op het beeld dat de generatie van mijn grootouders in 1 kamer met een bedstee ofzo leefden, dat is in mijn familie en kennissenkring in ieder geval echt incorrect. ............
Nogmaals, nu is het veel beter, maar laten we het verleden niet romantiseren .....
Het waren reacties op deze beweringen:
Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 16:08In mijn tijd sliepen alle baby's vanaf dag 1 gewoon in hun eigen wiegje en kamertje.
Het zijn allemaal prima mensen geworden.
Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 16:15Welk vroeger???
Dat is altijd zo geweest, vraag maar eens aan oudere mensen (40+) of zij of hun ouders de kinderen bij hun in bed lieten slapen.
Dat bij de ouders in bed slapen is nu juist de trend.
Ook dat betuttelen en nooit consequent zijn en kinderen niet terecht wijzen. Blablabla...
Allemaal lulkoekbeweringen. En daar reageert de rest op.
Dat romantische lees jij terwijl dat er niet staat en niemand ook zo bedoelde.
zondag 28 april 2019 om 20:11
Ik weet nog dat de kraamzorg binnenkwam, januari jl. Dus redelijk vers. We moesten aan 'rooming in' doen, minimaal zes maanden...
Die zwever is gelukkig na één dag ingeruild voor een nuchtere kraamverzorgster.
TO: hier liet ik de kleine vaak na het voeden (fles vanaf dag 1) even bij mij tot ze weer sliep en legde haar dan slapend in een verwarmd(!!) Babynestje weer terug. De eerste week lag het babynestje in ons bed in het midden met onze deken onder het nestje. Noodzaak want die piep hechtingen deden piep veel pijn dus even snel uit bed de kleine pakken ging niet. Na één week verhuisde net nestje naar het wiegje en het wiegje naast ons bed en vanaf week vijf ging het wiegje naar haar kamertje.
En nu met precies 16 weken slaapt ze nog overdag en s'nachts in haar nestje in het wiegje, in haar eigen kamertje. Voor zover ik kan inschatten, niks mis met hechting tussen de kleine en ons...
Zorg vooral dat je toekomt aan slaap, dát is het allerbelangrijkste en hóe dat is voor elke ouder anders. Want weinig tot geen slaap in combi met een baby is pas écht een recept voor een onveilige(ere) hechting.
Die zwever is gelukkig na één dag ingeruild voor een nuchtere kraamverzorgster.
TO: hier liet ik de kleine vaak na het voeden (fles vanaf dag 1) even bij mij tot ze weer sliep en legde haar dan slapend in een verwarmd(!!) Babynestje weer terug. De eerste week lag het babynestje in ons bed in het midden met onze deken onder het nestje. Noodzaak want die piep hechtingen deden piep veel pijn dus even snel uit bed de kleine pakken ging niet. Na één week verhuisde net nestje naar het wiegje en het wiegje naast ons bed en vanaf week vijf ging het wiegje naar haar kamertje.
En nu met precies 16 weken slaapt ze nog overdag en s'nachts in haar nestje in het wiegje, in haar eigen kamertje. Voor zover ik kan inschatten, niks mis met hechting tussen de kleine en ons...
Zorg vooral dat je toekomt aan slaap, dát is het allerbelangrijkste en hóe dat is voor elke ouder anders. Want weinig tot geen slaap in combi met een baby is pas écht een recept voor een onveilige(ere) hechting.
zondag 28 april 2019 om 20:12
Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 16:15Welk vroeger???
Dat is altijd zo geweest, vraag maar eens aan oudere mensen (40+) of zij of hun ouders de kinderen bij hun in bed lieten slapen.
Dat bij de ouders in bed slapen is nu juist de trend.
Ook dat betuttelen en nooit consequent zijn en kinderen niet terecht wijzen.
Dat is nu allemaal blijkbaar "hip" want kindje zal eens niet d'r zin krijgen.
Vandaar dat de kinderen van tegenwoordig een grote mond hebben en zich respectloos gedragen.
En dan nu weer ontopic graag.
40+ oudere mensen ?! Ik kreeg ons kind toen ik bijna 40 was en die sliep ( en slaapt nu nog wel eens , bijna 7) bij ons in bed. En nu ?
zondag 28 april 2019 om 20:20
Maar in aanvulling op Nausicaa, hoe doen de lang samenslapers dat?
- Als je met je partner een nachtje weggaat, slaapt je kind dan bij opa en oma ook naast het bed?
- Of als het kind uit logeren gaat?
- Seks met een kind van 1,5 naast je? Of ben ik de enige die graag seks heeft in bed mét geluid
- Film + tv kijken in bed en dan geen Nijntje
Oprecht benieuwd!
- Als je met je partner een nachtje weggaat, slaapt je kind dan bij opa en oma ook naast het bed?
- Of als het kind uit logeren gaat?
- Seks met een kind van 1,5 naast je? Of ben ik de enige die graag seks heeft in bed mét geluid
- Film + tv kijken in bed en dan geen Nijntje
Oprecht benieuwd!
zondag 28 april 2019 om 20:41
.Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 16:15Welk vroeger???
Dat is altijd zo geweest, vraag maar eens aan oudere mensen (40+) of zij of hun ouders de kinderen bij hun in bed lieten slapen.
Dat bij de ouders in bed slapen is nu juist de trend.
Ook dat betuttelen en nooit consequent zijn en kinderen niet terecht wijzen.
Dat is nu allemaal blijkbaar "hip" want kindje zal eens niet d'r zin krijgen.
Vandaar dat de kinderen van tegenwoordig een grote mond hebben en zich respectloos gedragen.
En dan nu weer ontopic graag.
Nee joh, waarom zou je ook en genuanceerde middenweg zien?
zondag 28 april 2019 om 20:51
.Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 16:45Lucifer_Morningstar schreef: ↑28-04-2019 16:43
Volhouden en laten huilen, huilen is het middel om zijn zin te krijgen en als hij doorheeft dat het niet werkt heeft hij het vanzelf op en weet dan wat zijn plek is om te slapen. Consequent hierin zijn en vol blijven houden
Labrujajoder schreef:
Eindelijk iemand die mijn mening deelt.
Oh, wacht, bij die eerste pagina dacht ik nog dat je serieus was. Bij dit soort reacties over een baby van 2 weken en de daarop volgende kortzichtige reacties wordt wel duidelijk dat het alleen om het rellen gaat
zondag 28 april 2019 om 20:56
Mijn oudste heeft 4 dagen in het ziekenhuis op de kinderafdeling gelegen terwijl ik boven op gyn lag. Die kregen we mee naar huis en sliep dus meteen in eigen bed op eigen kamer.AaltjeR schreef: ↑28-04-2019 16:02Absoluut not done op het Viva forum, maar wij hebben onze baby vanaf de tweede of derde nacht in zijn eigen bed gelegd. Bij huiltjes wachtten we een paar minuten, vaak stopte het na een minuut of drie en viel de baby in slaap. Ik kijk hier erg positief op terug en hoop dat ik het bij een eventuele tweede weer zo kan doen.
De tweede is ook meteen in eigen bed op eigen kamer gegaan.
Daar is toch niks mis mee?
zondag 28 april 2019 om 20:59
Wij hadden een baby die niet alleen wilde slapen. Laten huilen werkte averechts, baby werd er hysterisch van en nog afhankelijker. Echt naar.
Een vriendin had ook een baby en liet haar baby huilen. Ik snapte niet dat ze dat kon. Tot ik een keer ging oppassen en door de babyfoon hoorde hoe haar baby zichzelf in slaap huilde. In niets te vergelijken met het gehuil van mijn baby. Voor mij was het een eyeopener, dit bedoelden mensen dus met in slaap huilen. Een beetje mekkeren en pruttelen. Daar kon ik ook wel tegen. Maar dat gekrijs van mijn baby was echt andere koek.
Dus, de ene baby is de andere baby niet. Sommige babies hebben meer lijf contact nodig. Sommige minder. Luister naar je instinct, naar je onderbuik, niet naar alle mensen om je heen, zij kennen je baby minder goed.
Praktisch: ons kind is nog nooit uit logeren geweest, oppas hebben we 's avonds een keer gehad in een noodsituatie (toen viel kind heel laat en uitgeput in slaap), en nachtelijke bedactiviteit was af en toe een uitdaging. Het voordeel van een heel aanhankelijke baby is trouwens dat je daarna echt geen behoefte hebt aan lichamelijke aanraking
Wat betreft vroeger, ik ken meerdere mensen die als baby moesten blijven huilen (niet omdat de moeder dat leuk vond, maar omdat er simpelweg nog een paar kinderen waren) en die hebben slaapstoornissen en angstproblemen. Nu weet ik niet of er een relatie is, maar ik denk dat een van nature angstig of nerveus mens, extra veel baat heeft bij veel liefde in het begin.
TO succes! En zorg goed voor jezelf en baby, zet jullie voorop.
Een vriendin had ook een baby en liet haar baby huilen. Ik snapte niet dat ze dat kon. Tot ik een keer ging oppassen en door de babyfoon hoorde hoe haar baby zichzelf in slaap huilde. In niets te vergelijken met het gehuil van mijn baby. Voor mij was het een eyeopener, dit bedoelden mensen dus met in slaap huilen. Een beetje mekkeren en pruttelen. Daar kon ik ook wel tegen. Maar dat gekrijs van mijn baby was echt andere koek.
Dus, de ene baby is de andere baby niet. Sommige babies hebben meer lijf contact nodig. Sommige minder. Luister naar je instinct, naar je onderbuik, niet naar alle mensen om je heen, zij kennen je baby minder goed.
Praktisch: ons kind is nog nooit uit logeren geweest, oppas hebben we 's avonds een keer gehad in een noodsituatie (toen viel kind heel laat en uitgeput in slaap), en nachtelijke bedactiviteit was af en toe een uitdaging. Het voordeel van een heel aanhankelijke baby is trouwens dat je daarna echt geen behoefte hebt aan lichamelijke aanraking
Wat betreft vroeger, ik ken meerdere mensen die als baby moesten blijven huilen (niet omdat de moeder dat leuk vond, maar omdat er simpelweg nog een paar kinderen waren) en die hebben slaapstoornissen en angstproblemen. Nu weet ik niet of er een relatie is, maar ik denk dat een van nature angstig of nerveus mens, extra veel baat heeft bij veel liefde in het begin.
TO succes! En zorg goed voor jezelf en baby, zet jullie voorop.
zondag 28 april 2019 om 20:59
Onzin dit is niets van nu ofzo.Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 16:08In mijn tijd sliepen alle baby's vanaf dag 1 gewoon in hun eigen wiegje en kamertje.
Het zijn allemaal prima mensen geworden.
zondag 28 april 2019 om 21:02
Je hebt geen gelijk! Ik ben 47 en mijn kinderen sliepen bij mij!Labrujajoder schreef: ↑28-04-2019 16:15Welk vroeger???
Dat is altijd zo geweest, vraag maar eens aan oudere mensen (40+) of zij of hun ouders de kinderen bij hun in bed lieten slapen.
Dat bij de ouders in bed slapen is nu juist de trend.
Ook dat betuttelen en nooit consequent zijn en kinderen niet terecht wijzen.
Dat is nu allemaal blijkbaar "hip" want kindje zal eens niet d'r zin krijgen.
Vandaar dat de kinderen van tegenwoordig een grote mond hebben en zich respectloos gedragen.
En dan nu weer ontopic graag.
zondag 28 april 2019 om 21:02
Fijn voor jou
Zoon heeft ook gewoon in een wieg op onze kamer geslapen de 1e 4 maanden.
In zn bedje ging geleidelijk aan vanzelf.
Nu beland hij wel eens halverwege de nacht in ons bed, vooral als hij ziek is. Ervaring leert dat weer naar eigen kamer in eigen bed vanzelf weer prima gaat.
Elke moeder moet vooral haar eigen gevoel volgen.
Tralalalala
zondag 28 april 2019 om 21:05
Precies.Isolde123 schreef: ↑28-04-2019 20:59Wij hadden een baby die niet alleen wilde slapen. Laten huilen werkte averechts, baby werd er hysterisch van en nog afhankelijker. Echt naar.
Een vriendin had ook een baby en liet haar baby huilen. Ik snapte niet dat ze dat kon. Tot ik een keer ging oppassen en door de babyfoon hoorde hoe haar baby zichzelf in slaap huilde. In niets te vergelijken met het gehuil van mijn baby. Voor mij was het een eyeopener, dit bedoelden mensen dus met in slaap huilen. Een beetje mekkeren en pruttelen. Daar kon ik ook wel tegen. Maar dat gekrijs van mijn baby was echt andere koek.
Dus, de ene baby is de andere baby niet. Sommige babies hebben meer lijf contact nodig. Sommige minder. Luister naar je instinct, naar je onderbuik, niet naar alle mensen om je heen, zij kennen je baby minder goed.
zondag 28 april 2019 om 21:19
Ook hier baby's die vanaf dag 1 in eigen bedje op eigen kamer sliepen. En nee, dat gaat niet vanzelf, daar moet je wat voor doen. Naar mijn mening was dat inderdaad het type huilen goed in de gaten houden en daar passend op reageren. Uiteindelijk slapen alle kinderen goed en fijn. Met zes weken oud sliepen ze ook allemaal klokje rond. Wat voelde dat als een zegening zeg.
Ik ben me er van bewust dat we deels vette mazzel hebben. Maar ik ben van mening dat een deel er ook wel daadwerkelijk in zit in hoe je omgaat met dit thema.
Ik ben me er van bewust dat we deels vette mazzel hebben. Maar ik ben van mening dat een deel er ook wel daadwerkelijk in zit in hoe je omgaat met dit thema.
zondag 28 april 2019 om 21:38
.Isolde123 schreef: ↑28-04-2019 20:59Wat betreft vroeger, ik ken meerdere mensen die als baby moesten blijven huilen (niet omdat de moeder dat leuk vond, maar omdat er simpelweg nog een paar kinderen waren) en die hebben slaapstoornissen en angstproblemen. Nu weet ik niet of er een relatie is, maar ik denk dat een van nature angstig of nerveus mens, extra veel baat heeft bij veel liefde in het begin.
Ja, er is een relatie. Maar dit betekent niet dat elke baby die langer huilt problemen ontwikkelt en het betekent niet dat iedereen die problemen heeft het 'laten huilen' in het verleden heeft. Zoals je zelf al gemerkt hebt, je hoeft niet bij elk zuchtje en steuntje je baby op te pakken. Pruttelen en wat gemekker is prima, maar bij écht huilen voel je meestal wel aan dat het te veel is. Dus nieuwe moeders hoeven echt niet bang te zijn dat als ze hun baby een keer laten huilen of wel vaker later 'pruttelen en mekkeren' dat hun kind daardoor problemen zal ontwikkelen. Ook niet dat ze het 'verwennen' als ze het oppakken als het huilt. Waar die relatie over gaat is over een patroon van sensitief reageren op de behoeftes van een kind. En naarmate een baby ouder wordt, een dreumes, peuter, kleuter, en uit eindelijk kind naar volwassene je hem/haar steeds meer leert om zelfstandiger die behoeftes te bevredigen, verdragen of uit te stellen.
zondag 28 april 2019 om 21:42
Je eerdere alinea vond ik juist heel mooi: er is iets tussen bij je laten slapen en maar eeuwen laten huilen. Sommige babies huilen namelijk gewoon niet of nauwelijks in hun eigen bed. Echt, ze geloven het hier niet, maar het bestaat.Isolde123 schreef: ↑28-04-2019 20:59
Wat betreft vroeger, ik ken meerdere mensen die als baby moesten blijven huilen (niet omdat de moeder dat leuk vond, maar omdat er simpelweg nog een paar kinderen waren) en die hebben slaapstoornissen en angstproblemen. Nu weet ik niet of er een relatie is, maar ik denk dat een van nature angstig of nerveus mens, extra veel baat heeft bij veel liefde in het begin.
TO succes! En zorg goed voor jezelf en baby, zet jullie voorop.
Jammer om hier weer deze suggestie te doen dan. Want hoe weet iemand in vredesnaam hoe veel hij moest blijven huilen als baby (en nee, verhalen van moeder dertig jaar na dato zijn niet heel betrouwbaar). Ik vraag me dan ook altijd meteen af of tweede/derde enz kinderen meer emotionele problemen hebben, want die moeten bij definitie af en toe langer wachten op aandacht.
zondag 28 april 2019 om 22:02
Ik durf daar als lang samen slaper (zoon is 2 jaar) wel wat op te zeggen. Zoon kiest 's avonds waar hij wil slapen. Meestal is dat zijn eigen bedje, maar voor halverwege de nacht, meestal tussen 11 en 12 wordt hij wakker en wil hij bij ons slapen. Soms slaapt hij vanaf bedtijd in ons bed.ClaireSophie schreef: ↑28-04-2019 20:20Maar in aanvulling op Nausicaa, hoe doen de lang samenslapers dat?
- Als je met je partner een nachtje weggaat, slaapt je kind dan bij opa en oma ook naast het bed?
- Of als het kind uit logeren gaat?
- Seks met een kind van 1,5 naast je? Of ben ik de enige die graag seks heeft in bed mét geluid
- Film + tv kijken in bed en dan geen Nijntje
Oprecht benieuwd!
Maar we hebben een meer dan uitstekend seksleven. We doen het op de bank, als zoon nog in zijn bed slaapt doen we het in ons eigen bed. En als hij wel in ons bed slaapt, dan doen we het onder de douche of op de logeerkamer waar een tweepersoonsbed staat. Je wordt er creatief mee. Maar we hebben geen seks met zoon op de kamer.
Zoon is nog maar 1 keer wezen logeren en heeft toen de hele nacht in het ledikantje bij opa en oma geslapen. Maar als het nodig was, dan mocht hij ook tussen hen in slapen.
Tv kijken in bed doen we niet, alleen 's ochtend in het weekeinde soms. Maar dat zijn dan wel kinderseries.
Ik moest eerst helemaal niks van samen slapen hebben. Totdat zoon geboren werd en niet in zijn ledikantje wilde slapen. Dus we gingen op zoek naar wat voor ons werkt. En samen slapen werkt voor ons. Mijn man vindt het ook heerlijk met ons drietjes in bed. We hebben een enorm bed (2.40m breed) en hebben dus ruimte zat.
Zoon zal vast niet tot zijn 18e bij ons slapen. Maar zolang hij het wil, en wij natuurlijk ook, dan slapen we lekker met ons allen.
maandag 29 april 2019 om 00:25
Het blijft zo bijzonder dat mensen aan de ene kant het beste voor hebben met en door het vuur gaan voor hun kinderen, maar aan de andere kant onnodige risico's nemen doordat ze met een modegril mee willen gaan.
Feit: baby's in je bed laten slapen geeft een hogere kans op overlijden.
Feit: kinderen niet vaccineren geeft een hogere kans op overlijden.
Feit: je kind in een babynestje laten slapen is onveilig en leidt tot hoger risico op verstikking.
Maar toch... je kunt zo ongeveer aan de hoogste boom opgeknoopt worden als je de meest veilige optie kiest omdat je dan "niet van je kind zou houden" of iets dergelijks.
Heel wonderlijk hoe irrationeel mensen zijn als het om hun kinderen gaat.
Feit: baby's in je bed laten slapen geeft een hogere kans op overlijden.
Feit: kinderen niet vaccineren geeft een hogere kans op overlijden.
Feit: je kind in een babynestje laten slapen is onveilig en leidt tot hoger risico op verstikking.
Maar toch... je kunt zo ongeveer aan de hoogste boom opgeknoopt worden als je de meest veilige optie kiest omdat je dan "niet van je kind zou houden" of iets dergelijks.
Heel wonderlijk hoe irrationeel mensen zijn als het om hun kinderen gaat.
maandag 29 april 2019 om 00:32
Ik snap dat je herinneringen niet heel betrouwbaar vindt. Dat zijn ze ook niet. Maar meestal weten mensen de extremen nog wel (andere mensen die vragen of er iets mis is met je baby omdat hij zo lang huilt). Mijn jongste zus heeft trouwens uit ons hele gezin het minst alleen gehuild, gewoon omdat mijn moeder zich bij kind zoveel niks meer aantrok van alle huiladviezen, terwijl ik nog ouderwets alleen mocht krijsen. Ik heb geen angststoornissen, maar mijn zusje is wel een stuk relaxternausicaa schreef: ↑28-04-2019 21:42Je eerdere alinea vond ik juist heel mooi: er is iets tussen bij je laten slapen en maar eeuwen laten huilen. Sommige babies huilen namelijk gewoon niet of nauwelijks in hun eigen bed. Echt, ze geloven het hier niet, maar het bestaat.
Jammer om hier weer deze suggestie te doen dan. Want hoe weet iemand in vredesnaam hoe veel hij moest blijven huilen als baby (en nee, verhalen van moeder dertig jaar na dato zijn niet heel betrouwbaar). Ik vraag me dan ook altijd meteen af of tweede/derde enz kinderen meer emotionele problemen hebben, want die moeten bij definitie af en toe langer wachten op aandacht.
