Relaties
alle pijlers
Mijn moeder is kwetsend
vrijdag 10 mei 2019 om 13:18
De titel zegt het al, mijn moeder kan mensen behoorlijk kwetsen en ik heb het daar moeilijk mee.
Toen ze een stuk jonger en gezonder was ging het beter dan nu, al heb ik al jong geleerd niet tegen haar in te gaan en vooral haar zo veel mogelijk te laten praten.
Mijn moeder is het type vrouw dat graag in het middelpunt van de belangstelling staat en een grote groep volgers heeft die alles voor haar doen.
Niet dat ze dit zelf zo zal zien, integendeel, ze zegt geen aandacht te willen.
Ondertussen zoekt zie die altijd op, was het vroeger met ongevraagd haar mening advies en ervaring aan anderen opdringen en woest worden als er niet gedaan werd wat ze wilde, nu door constant te klagen over haar leven, haar ziekte en wat anderen haar aan doen.
Op zich is dat nog niet kwetsend maar de manier waarop de haar woede uit is dat wel.
Klein voorbeeld: omdat ik niet 24/7 voor haar klaar sta om haar te helpen ( full time baan gezin met twee kinderen) krijg ik regelmatig te horen dat ze er liever een eind aan maakt en dat daar niemand rauwig om zou zijn.
Verder laat ze ook regelmatig doorschemeren dat ze liever geen man en kinderen had gehad en dat haar leven dan een stuk beter zou zijn geweest.
Dit soort buien worden dan weer afgewisseld met gesprekken waarin ze juist weer blij is dat we er zijn. Ook onze kinderen merken dat oma niet altijd even aardig is.
Het toppunt was wel toen ik mijn dochter met haar nichtje over hun oma hoorde praten. Ze vroeg haar of oma ook altijd zo boos was op haar ouders
Wat ik hiermee wil? Geen idee mijn hart even luchten denk ik.
En als iemand dit gedrag kent van haar/zijn moeder misschien dat die kunnen vertellen hoe ze er zelf mee om gaan?
Ik probeer haar altijd gelijk te geven en zoveel mogelijk te sussen door het gesprek naar positievere onderwerpen te sturen maar ik merk dat dit energie vreet en dat ik het er steeds moeilijker mee krijg.
Toen ze een stuk jonger en gezonder was ging het beter dan nu, al heb ik al jong geleerd niet tegen haar in te gaan en vooral haar zo veel mogelijk te laten praten.
Mijn moeder is het type vrouw dat graag in het middelpunt van de belangstelling staat en een grote groep volgers heeft die alles voor haar doen.
Niet dat ze dit zelf zo zal zien, integendeel, ze zegt geen aandacht te willen.
Ondertussen zoekt zie die altijd op, was het vroeger met ongevraagd haar mening advies en ervaring aan anderen opdringen en woest worden als er niet gedaan werd wat ze wilde, nu door constant te klagen over haar leven, haar ziekte en wat anderen haar aan doen.
Op zich is dat nog niet kwetsend maar de manier waarop de haar woede uit is dat wel.
Klein voorbeeld: omdat ik niet 24/7 voor haar klaar sta om haar te helpen ( full time baan gezin met twee kinderen) krijg ik regelmatig te horen dat ze er liever een eind aan maakt en dat daar niemand rauwig om zou zijn.
Verder laat ze ook regelmatig doorschemeren dat ze liever geen man en kinderen had gehad en dat haar leven dan een stuk beter zou zijn geweest.
Dit soort buien worden dan weer afgewisseld met gesprekken waarin ze juist weer blij is dat we er zijn. Ook onze kinderen merken dat oma niet altijd even aardig is.
Het toppunt was wel toen ik mijn dochter met haar nichtje over hun oma hoorde praten. Ze vroeg haar of oma ook altijd zo boos was op haar ouders
Wat ik hiermee wil? Geen idee mijn hart even luchten denk ik.
En als iemand dit gedrag kent van haar/zijn moeder misschien dat die kunnen vertellen hoe ze er zelf mee om gaan?
Ik probeer haar altijd gelijk te geven en zoveel mogelijk te sussen door het gesprek naar positievere onderwerpen te sturen maar ik merk dat dit energie vreet en dat ik het er steeds moeilijker mee krijg.
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
vrijdag 10 mei 2019 om 15:21
Dat is inderdaad heel vervelend, omdat je niet weet wie er door haar gemanipuleerd gaan worden en wie niet.Breizh schreef: ↑10-05-2019 15:06Waar ik bang voor ben? Dat niet alleen mijn moeder me dan niet meer zou willen zien maar dat anderen me dan ook niet meer willen zien om haar te steunen.
Ik weet dat ze het zelf ook moeilijk met haar hebben en conflicten met haar vermijden.
Kortom ik ben bang dat ik dan mijn hele familie niet meer zie.
En toch... als het jou te ver gaat, moet je dat risico gewoon nemen. Iets dergelijks heeft mij dwars gezeten toen mijn moeder ziek bleek: zou de rest het mij kwalijk nemen als ik afstand hield?
Ik heb uiteindelijk voor mezelf gekozen en ik geloof niet dat iemand daar problemen mee had. Ze hebben er niets over gezegd, in ieder geval.
Je hoeft ook niets radicaals te doen natuurlijk (zoals meteen contact verbreken). En mensen die jou laten vallen omdat je eens een grens aangeeft bij je moeder (zoals, 'wil ik niet horen, doei'), die ben je ook liever kwijt dan rijk. Maar je moet wel uit de tang waar ze jou en anderen nu in heeft.
vrijdag 10 mei 2019 om 15:24
Doreia* schreef: ↑10-05-2019 15:17Denk je zo laag over jezelf? Dat wanneer jij je moeder niet op haar nukken en wenken bediend, iedereen je de rug toekeert? Dat je anderen zo laag inschat en je moeder zo veel macht en invloed toerekent?
Wat verdrietig dat je dat denkt. Daarmee heeft ze je stevig in de tang. En kun je je met deze gekke gedachten gang ook nooit anders dansen met je moeder dan je doet.
Het klopt niet wat je denkt. Hulp is op zijn plek om je dat te doen beseffen.
Mijn man heeft me ook al vaker gezegd dat ik niet zo slecht over mezelf moet denken.Ik vond dat wel mee vallen maar misschien ben ik nog lang niet zo ver in het opbouwen van vertrouwen in mezelf en de mensen om me heen als ik wel denk.
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
vrijdag 10 mei 2019 om 15:31
Ze heeft me zeker in de tang en niet alleen mij,3thee schreef: ↑10-05-2019 15:21Dat is inderdaad heel vervelend, omdat je niet weet wie er door haar gemanipuleerd gaan worden en wie niet.
En toch... als het jou te ver gaat, moet je dat risico gewoon nemen. Iets dergelijks heeft mij dwars gezeten toen mijn moeder ziek bleek: zou de rest het mij kwalijk nemen als ik afstand hield?
Ik heb uiteindelijk voor mezelf gekozen en ik geloof niet dat iemand daar problemen mee had. Ze hebben er niets over gezegd, in ieder geval.
Je hoeft ook niets radicaals te doen natuurlijk (zoals meteen contact verbreken). En mensen die jou laten vallen omdat je eens een grens aangeeft bij je moeder (zoals, 'wil ik niet horen, doei'), die ben je ook liever kwijt dan rijk. Maar je moet wel uit de tang waar ze jou en anderen nu in heeft.
Maar ik sta het ook toe, ik weet dat ik voor mezelf op moet leren komen maar dat is niet makkelijk.
Ik ga het wel leren, en ik denk dat ik daarvoor al veel tips van verschillende mensen op het forum heb gehoord.
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
vrijdag 10 mei 2019 om 15:34
vrijdag 10 mei 2019 om 15:37
Het is ook niet makkelijk - dit ken je, dit is vertrouwd, en verandering is onbekend.
Ik denk dat je het zeker wel gaat leren. Je hebt het tenslotte nergens over dat het zielig voor je moeder zou zijn, als... Dat is al een voorsprong die je hebt op sommige anderen die wel eens met een soortgelijk probleem worstelen.
vrijdag 10 mei 2019 om 15:41
Ik heb daar al eens op gezocht en vind zeker veel herkenning maar of ze ook zo is?SteunEndeToeverlaet schreef: ↑10-05-2019 15:25In het hele topic nog niet genoemd:
Wat vind je als je zoekt op Narcistische Moeder? Is dat herkenning, of juist totaal niet?
Geen idee wel is me eens door een kennis die therapeut is gezegd dat we allemaal wel heel erg hecht zijn met mijn moeder in ons gezin.
Hij gaf aan dat mensen soms ook te hecht kunnen zijn.
Ik heb toen niet doorgevraagd en inmiddels is er geen contact meer.
Ik zou hem nu zo veel willen vragen....
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
vrijdag 10 mei 2019 om 15:46
Dank je, ik ben het stadium van iets zielig voor haar vinden idd wel voorbij.3thee schreef: ↑10-05-2019 15:37Het is ook niet makkelijk - dit ken je, dit is vertrouwd, en verandering is onbekend.
Ik denk dat je het zeker wel gaat leren. Je hebt het tenslotte nergens over dat het zielig voor je moeder zou zijn, als... Dat is al een voorsprong die je hebt op sommige anderen die wel eens met een soortgelijk probleem worstelen.
Ik denk dat ik iets te vaak door haar gekwetst ben.
Het is niet makkelijk maar ik zal toch moeten gaan doen wat nodig is om mezelf en mijn gezin te beschermen want dit is ook voor hen moeilijk.
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
vrijdag 10 mei 2019 om 15:49
Tijd om die kennis weer eens te vragen of je er weer eens over mag spreken.Breizh schreef: ↑10-05-2019 15:41Ik heb daar al eens op gezocht en vind zeker veel herkenning maar of ze ook zo is?
Geen idee wel is me eens door een kennis die therapeut is gezegd dat we allemaal wel heel erg hecht zijn met mijn moeder in ons gezin.
Hij gaf aan dat mensen soms ook te hecht kunnen zijn.
Ik heb toen niet doorgevraagd en inmiddels is er geen contact meer.
Ik zou hem nu zo veel willen vragen....
En anders maandag een afspraak bij de huisarts en een doorverwijzing naar de praktijkondersteuner.
vrijdag 10 mei 2019 om 16:00
Dat moet voor jou ook moeilijk zijn geweest, wat er ook achter zulk gedrag zit en hoe veel dat ook kan verklaren ik kan me niet voorstellen dat dat het makkelijker maakt.
[/quote]
Dat was en is het ook. Echter, als kind wilde ik altijd iedereen tevreden stellen. Ik was weinig/niet assertief. Als ik terugkijk naar haar gedrag richting mij.. kort samengevat: altijd weer de grond in stampen, niks was goed wat ik deed. Dreigen met een en ander.
(De grootste trap na was dat ze naar haar overlijden wel de jonge kinderen van een kennis een sieraad als aandenken gaf; maar mijn siblings en mij niet. Niks. Nog geen geschreven briefje met haar laatste woorden..
En dat doet pijn).
Nu denk ik: als ze nog had geleefd en dit gedrag nog steeds vertoonde had ik het contact verbroken. Kiezen voor jezelf is lastig..maar soms nodig.
[/quote]
Dat was en is het ook. Echter, als kind wilde ik altijd iedereen tevreden stellen. Ik was weinig/niet assertief. Als ik terugkijk naar haar gedrag richting mij.. kort samengevat: altijd weer de grond in stampen, niks was goed wat ik deed. Dreigen met een en ander.
(De grootste trap na was dat ze naar haar overlijden wel de jonge kinderen van een kennis een sieraad als aandenken gaf; maar mijn siblings en mij niet. Niks. Nog geen geschreven briefje met haar laatste woorden..
En dat doet pijn).
Nu denk ik: als ze nog had geleefd en dit gedrag nog steeds vertoonde had ik het contact verbroken. Kiezen voor jezelf is lastig..maar soms nodig.
vrijdag 10 mei 2019 om 16:06
Ik heb helaas geen contact meer met hem.
Vroeger kwam ik hem regelmatig tegen maar tegenwoordig nooit meer.
Ik weet dat hij verhuisd moet zijn maar weet niet waarheen,
Ik ga hulp zoeken, alleen kom ik er niet uit en het laten voortduren is geen optie meer voor mij.
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
vrijdag 10 mei 2019 om 16:12
Succes! De eerste grote stap heb je vandaag gezet.
Bespreek vanavond je angst eens met je man. Vertel hem waar je bang voor bent wanneer je tegen je moeder ingaat. Speel het 'wat nu als...' spelletje.
Wat nu als, je tegen je moeder in zou gaan. Wat is het ergste wat er kan gebeuren? En is dat dan wel echt zo erg?
vrijdag 10 mei 2019 om 16:12
Stuiterdraakje schreef: ↑10-05-2019 16:00Dat moet voor jou ook moeilijk zijn geweest, wat er ook achter zulk gedrag zit en hoe veel dat ook kan verklaren ik kan me niet voorstellen dat dat het makkelijker maakt.
Dat was en is het ook. Echter, als kind wilde ik altijd iedereen tevreden stellen. Ik was weinig/niet assertief. Als ik terugkijk naar haar gedrag richting mij.. kort samengevat: altijd weer de grond in stampen, niks was goed wat ik deed. Dreigen met een en ander.
(De grootste trap na was dat ze naar haar overlijden wel de jonge kinderen van een kennis een sieraad als aandenken gaf; maar mijn siblings en mij niet. Niks. Nog geen geschreven briefje met haar laatste woorden..
En dat doet pijn).
Nu denk ik: als ze nog had geleefd en dit gedrag nog steeds vertoonde had ik het contact verbroken. Kiezen voor jezelf is lastig..maar soms nodig.
[/quote]
Hoe kan het toch dat sommige moeders zo hard voor hun kinderen zijn, sinds ik zelf moeder ben snap ik dat nog veel minder.
Ik vind het zo erg voor je dat je moeder je zo heeft gekwetst.
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
vrijdag 10 mei 2019 om 16:40
Dank je, ik ga zeker alles met mijn man bespreken en dit is wel een goed idee om dan te doen.Doreia* schreef: ↑10-05-2019 16:12Succes! De eerste grote stap heb je vandaag gezet.
Bespreek vanavond je angst eens met je man. Vertel hem waar je bang voor bent wanneer je tegen je moeder ingaat. Speel het 'wat nu als...' spelletje.
Wat nu als, je tegen je moeder in zou gaan. Wat is het ergste wat er kan gebeuren? En is dat dan wel echt zo erg?
Het helpt in ieder geval om mijn angst onder woorden te brengen en zijn nuchtere reactie daar op te horen.
Hij is echt een geweldige steun wat dat betreft.
Je kunt beter niets doen, dan druk te zijn met niets. Lao-Tse
vrijdag 10 mei 2019 om 16:47
Mijn moeder kwam een keer mijn tuin inlopen na weer een ruzie met mijn vader. Ze begon meteen van: Ik ga er maar een eind aanmaken etc. Ik werd zo boos op haar. Mijn zus was toevallig ook bij mij. Ik was nooit zo assertief toen maar deze keer heb ik haar direkt gezegd dat ze maar naar huis moest gaan en alle pillen slikken die ze kon vinden en samen met alle drank die ze in huis had maar woord bij daad moest voegen. Dat of nooit haar kinderen meer belasten met dit soort opmerkingen.
Ze is toen direkt weggegaan en een paar dagen later teruggekomen, poeslief, en deed alsof er niets gebeurd was. Het was wel meteen afgelopen met dit gedonder. Thuis had ik nooit echt geleerd wat ruzie was en hoe je dat moest oplossen. Er werd thuis eerder gewoon gezwegen ipv uitpraten.
Inmiddels heb ik goed geleerd om voor mijzelf op te komen en dat is zo’n lekker gevoel.
Ik denk dat jouw moeder niet weet wat zij hoort als je eindelijk eens een keer tegen haar ingaat. Je mag gerust een keer flink boos op haar worden. Ze wordt nooit tegengesproken dus het zal wel even wennen zijn voor haar. Als iedereen accepteert dat je moeder zich zo gedraagt gaat zij daar steeds verder in. Gewoon je grenzen aangeven. Als zij belt op een vervelende manier zeg je gewoon dat je hier geen zin in hebt en dat ze terug mag bellen als ze wel gezellig kan doen.
Als ze zich bij jou thuis slecht gedraagt kan je haar waarschuwen dat als ze zo doorgaat dat ze beter naar huis kan gaan. Gewoon doen! Leer haar maar wat grenzen zijn en vooral wat jouw grenzen zijn.
Ze is toen direkt weggegaan en een paar dagen later teruggekomen, poeslief, en deed alsof er niets gebeurd was. Het was wel meteen afgelopen met dit gedonder. Thuis had ik nooit echt geleerd wat ruzie was en hoe je dat moest oplossen. Er werd thuis eerder gewoon gezwegen ipv uitpraten.
Inmiddels heb ik goed geleerd om voor mijzelf op te komen en dat is zo’n lekker gevoel.
Ik denk dat jouw moeder niet weet wat zij hoort als je eindelijk eens een keer tegen haar ingaat. Je mag gerust een keer flink boos op haar worden. Ze wordt nooit tegengesproken dus het zal wel even wennen zijn voor haar. Als iedereen accepteert dat je moeder zich zo gedraagt gaat zij daar steeds verder in. Gewoon je grenzen aangeven. Als zij belt op een vervelende manier zeg je gewoon dat je hier geen zin in hebt en dat ze terug mag bellen als ze wel gezellig kan doen.
Als ze zich bij jou thuis slecht gedraagt kan je haar waarschuwen dat als ze zo doorgaat dat ze beter naar huis kan gaan. Gewoon doen! Leer haar maar wat grenzen zijn en vooral wat jouw grenzen zijn.
vrijdag 10 mei 2019 om 17:51
Veensteker beschrijft hier goed wat ik ook denk.veensteker schreef: ↑10-05-2019 16:47Ik denk dat jouw moeder niet weet wat zij hoort als je eindelijk eens een keer tegen haar ingaat. Je mag gerust een keer flink boos op haar worden. Ze wordt nooit tegengesproken dus het zal wel even wennen zijn voor haar. Als iedereen accepteert dat je moeder zich zo gedraagt gaat zij daar steeds verder in.
Het patroon dat moeder volgt werkt, want ze weet precies hoe ze bij iedereen op de knopjes moet drukken om aandacht te krijgen.
Als je zelfmoord noemt om aandacht te krijgen ga je echt over een grens. Geen weldenkend mens durft te zeggen "vooruit dan!", want oh, het zou eens gebeuren...
Dat weet ze, en daarom zegt ze het. En dat kun je gewoon niet maken.
De reactie moet daarom niet zijn 'een gesprek', want zelfreflectie heeft ze niet.
Ook niet 'je grenzen aangeven'.
Maar gewoon eens keihard zijn. Dat is ze niet gewend.
Jij bent doods- en doodsbang voor de reactie, want als jij een beetje voor jezelf durft op te komen wordt je gestraft.
Dat werkt - voor haar.
Echter, als jij écht laat merken dat je het niet pikt zal de reactie zal inderdaad zijn dat ze als een blad aan een boom omdraait.
Ik kan zelf wel vaststellen of ik een hypochonder ben.
vrijdag 10 mei 2019 om 18:36
Ik zou een vaste hoeveelheid aandacht aan haar besteden, bijvoorbeeld 1x in de twee weken op bezoek, en verder appjes twee keer per week beantwoorden. Als ze weer zo'n klaagzang heeft dan dirigeer je dat naar die bezoek- of app-uren. Nu geen tijd mam, maar van de week zal ik je appjes beantwoorden. Vandaag druk maar volgende week komen we langs.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
vrijdag 10 mei 2019 om 19:40
Mijn moeder riep dit soort dingen toen ik 12 was.SteunEndeToeverlaet schreef: ↑10-05-2019 17:51
Het patroon dat moeder volgt werkt, want ze weet precies hoe ze bij iedereen op de knopjes moet drukken om aandacht te krijgen.
Als je zelfmoord noemt om aandacht te krijgen ga je echt over een grens. Geen weldenkend mens durft te zeggen "vooruit dan!", want oh, het zou eens gebeuren...
Dat weet ze, en daarom zegt ze het. En dat kun je gewoon niet maken.
Destijds zei ik dat natuurlijk tegen niemand. We mochten ook nooit iets over thuis zeggen. Had ik het maar wel gedaan.
Toen ik het later eens ter sprake bracht tegen haar, ontkende ze. Wat dom van mij dat ik dat echt dacht of zo.
En al die vriendinnen op haar crematie maar prijzen hoe goed ze zich door haar zware leven had geslagen. En hoe ze haar kinderen zo goed gesteund had.
Wat erg dat er gewoon zoveel geflipte moeders zijn.
vrijdag 10 mei 2019 om 19:49
Altijd voor iemand klaar staan is niet gezond. Er zijn geen grenzen en dat is voor jou niet goed. Ik weet wat je allemaal doet maar waarom is er geen thuishulp, wijkverpleging of tafeltje dekje? Verder niet te lang blijven mij dit soort buien en weggaan na het hoog nodige. Je hebt er niets aan om er aandacht aan te schenken,
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 10 mei 2019 om 19:51
@3thee: ik heb dezelfde ervaring. Ook bij de uitvaart van mn moeder sprak iedereen lovend over haar. Hoe goed ze wel niet was voor anderen..
Niemand had in de gaten hoe het er bij ons aan toe ging jammergenoeg en wat haar werkelijke gedrag was.
Ik mocht er ook niet over praten met anderen..
Nu probeer ik als ik dergelijke gevallen als in mijn ervaring signaleer; dit te bespreken met de persoon. Dit heeft zelfs een keer tot een melding geleid..
(Met goed resultaat voor zowel ouder als de kinderen..gelukkig)
Daarom is het goed om te lezen dat TO hulp heeft gezocht.
Niemand had in de gaten hoe het er bij ons aan toe ging jammergenoeg en wat haar werkelijke gedrag was.
Ik mocht er ook niet over praten met anderen..
Nu probeer ik als ik dergelijke gevallen als in mijn ervaring signaleer; dit te bespreken met de persoon. Dit heeft zelfs een keer tot een melding geleid..
(Met goed resultaat voor zowel ouder als de kinderen..gelukkig)
Daarom is het goed om te lezen dat TO hulp heeft gezocht.
vrijdag 10 mei 2019 om 20:24
Hoe signaleer je dat? Als oudste (en vroeger meest verantwoordelijke) kind vond ik me compleet alleen staan in mijn mening. De jongere kinderen werden anders behandeld. Die vonden haar ook nog zielig en zo. Ik weet niet of daar wat te signaleren viel en ikzelf mocht niets tegen andere mensen zeggen. Als braaf kind deed ik dat dan ook niet.Stuiterdraakje schreef: ↑10-05-2019 19:51@3thee: ik heb dezelfde ervaring. Ook bij de uitvaart van mn moeder sprak iedereen lovend over haar. Hoe goed ze wel niet was voor anderen..
Niemand had in de gaten hoe het er bij ons aan toe ging jammergenoeg en wat haar werkelijke gedrag was.
Ik mocht er ook niet over praten met anderen..
Nu probeer ik als ik dergelijke gevallen als in mijn ervaring signaleer; dit te bespreken met de persoon. Dit heeft zelfs een keer tot een melding geleid..
(Met goed resultaat voor zowel ouder als de kinderen..gelukkig)
Daarom is het goed om te lezen dat TO hulp heeft gezocht.
Zo'n mens is een meester in het verdraaien van de waarheid.
vrijdag 10 mei 2019 om 21:43
@3thee: werkervaring, lesmodules en mijn ‘onderbuik’-gevoel.
Heb zo onderhand aardig wat mensenkennis vergaard door werkervaring/levenservaring.
Daarnaast lijkt het dat ik op de een of andere manier makkelijk toegankelijk ben voor kinderen/jongeren; komen makkelijk naar mij toe en zijn redelijk open/doorheen te prikken.
Het blijft lastig om erover te beginnen; maar het gevoel gehoord te worden door een ander voor die persoon is vaak fijn en het wordt gewaardeerd.
En zeker als ik mijn eigen ervaring vertel
(in grote lijnen, dat ik ze begrijp) lijkt te helpen.
Heb zo onderhand aardig wat mensenkennis vergaard door werkervaring/levenservaring.
Daarnaast lijkt het dat ik op de een of andere manier makkelijk toegankelijk ben voor kinderen/jongeren; komen makkelijk naar mij toe en zijn redelijk open/doorheen te prikken.
Het blijft lastig om erover te beginnen; maar het gevoel gehoord te worden door een ander voor die persoon is vaak fijn en het wordt gewaardeerd.
En zeker als ik mijn eigen ervaring vertel
(in grote lijnen, dat ik ze begrijp) lijkt te helpen.
vrijdag 10 mei 2019 om 22:09
Wat lastig, to. Heel vervelend voor jou.
Ik had iets soortgelijks met mijn schoonmoeder, niet helemaal hetzelfde, maar het lijkt er wel op. Mijn man kan er eigenlijk niet tegenop. Wat mij (en man) heeft geholpen is wat afstand houden. De laatste keer dat ze me heel erg gekwetst heeft is zo'n drie jaar geleden. Toen heb ik gezegd: 'Dit kwetst me heel erg, dat wil ik niet, dus ik ga nu.' Toen probeerde ze nog wel een scène te schoppen door te huilen en roepen dat ze ook altijd alles fout doet en het is nooit goed en ik heb met niemand problemen. ..affijn, honderd op een hoop, ik weet niet wat ze allemaal nog meer zei, want we zijn gegaan. We zijn ongeveer een week of vier weggebleven en toen stuurde ze een appje. Niet echt met excuses, maar het kwam er dicht genoeg bij. Sindsdien komen we er af en toe. Dan drinken we koffie en hebben het over koetjes en kalfjes. Meer zit er niet in, maar de constante ergernis en op mijn hoede zijn is weg.
Uit deze ervaring heb ik geleerd dat je met sommige mensen gewoon echt niet kunt praten. Dat haalt gewoon niets uit. Ze begrijpt het niet en zal het ook nooit begrijpen. Het is goed zo.
To, jouw moeder lijkt me ook zo iemand waar je niet echt mee kan praten. Als dat zo is, dan zit de sleutel eerder in contact oppervlakkig en summier houden.
Ik had iets soortgelijks met mijn schoonmoeder, niet helemaal hetzelfde, maar het lijkt er wel op. Mijn man kan er eigenlijk niet tegenop. Wat mij (en man) heeft geholpen is wat afstand houden. De laatste keer dat ze me heel erg gekwetst heeft is zo'n drie jaar geleden. Toen heb ik gezegd: 'Dit kwetst me heel erg, dat wil ik niet, dus ik ga nu.' Toen probeerde ze nog wel een scène te schoppen door te huilen en roepen dat ze ook altijd alles fout doet en het is nooit goed en ik heb met niemand problemen. ..affijn, honderd op een hoop, ik weet niet wat ze allemaal nog meer zei, want we zijn gegaan. We zijn ongeveer een week of vier weggebleven en toen stuurde ze een appje. Niet echt met excuses, maar het kwam er dicht genoeg bij. Sindsdien komen we er af en toe. Dan drinken we koffie en hebben het over koetjes en kalfjes. Meer zit er niet in, maar de constante ergernis en op mijn hoede zijn is weg.
Uit deze ervaring heb ik geleerd dat je met sommige mensen gewoon echt niet kunt praten. Dat haalt gewoon niets uit. Ze begrijpt het niet en zal het ook nooit begrijpen. Het is goed zo.
To, jouw moeder lijkt me ook zo iemand waar je niet echt mee kan praten. Als dat zo is, dan zit de sleutel eerder in contact oppervlakkig en summier houden.
vrijdag 10 mei 2019 om 22:38
De relatie met mijn moeder is ook heel oppervlakkig. Ik houd bewust afstand anders krijgt ze weer teveel vat op me.. en dat nooit meer!
Ik herken zoveel in alle verhalen hier. Inderdaad ook dat manipuleren door slachtoffer te spelen en zielig te doen of de mededeling dat ze liever kinderloos was gebleven.
Op een keer (weer in een dramatische bui) jammerde dat ze snel dood wilde, het leven was voor haar waardeloos en zoooooooo' zwaar.
Woedend werd ik.. altijd is de grond onder haar voeten gekust door man en kinderen. Overal het eerste en laatste woord in, altijd kreeg ze gelijk, en was haar wil wet!
Ik ben echt uit mijn slof geschoten tegen haar! Heb ook woorden gebruikt als 'flikker op' en 'pokkewijf'.
Niet netjes van me, maar het was de druppel.
Hierna is de relatie enorm bekoeld. Ik ben echt afstand gaan nemen. Ik wilde die gifangel niet meer in mijn leven. Heel hard.. maar heerlijk rustig.
Ik herken zoveel in alle verhalen hier. Inderdaad ook dat manipuleren door slachtoffer te spelen en zielig te doen of de mededeling dat ze liever kinderloos was gebleven.
Op een keer (weer in een dramatische bui) jammerde dat ze snel dood wilde, het leven was voor haar waardeloos en zoooooooo' zwaar.
Woedend werd ik.. altijd is de grond onder haar voeten gekust door man en kinderen. Overal het eerste en laatste woord in, altijd kreeg ze gelijk, en was haar wil wet!
Ik ben echt uit mijn slof geschoten tegen haar! Heb ook woorden gebruikt als 'flikker op' en 'pokkewijf'.
Niet netjes van me, maar het was de druppel.
Hierna is de relatie enorm bekoeld. Ik ben echt afstand gaan nemen. Ik wilde die gifangel niet meer in mijn leven. Heel hard.. maar heerlijk rustig.
