Relaties
alle pijlers
Vader neemt afstand van eigen zoons
zaterdag 11 mei 2019 om 11:19
Graag advies... Mijn ex-man woont sinds anderhalf jaar met zijn vriendin en haar twee zoontjes in het buitenland. Hij is haar baas (jaja). Man is gediagnosticeerd autistisch en heeft zijn eigen kinderen min of meer “ingewisseld” voor de hare. Verschrikkelijk pijnlijk allemaal, maar totnutoe komt hij nog wel (meestal met haar) een weekend per maand naar NL. Nu is mijn jongste van 12 daar in de meivakantie een paar dagen geweest en zelfs Assepoester had het denk ik nog leuker dan hij. Hij werd alleen thuisgelaten terwijl iedereen naar werk/school ging, moest in het souterrain slapen etc. Ik haalde hem trillend van Schiphol en hij wilde dit weekend voor het eerst niet meer naar papa. Tja, papa is nu in zijn wiek geschoten en heeft zoontje per whatsapp laten weten dat hij hem niet meer hoeft te zien. Ik weet niet meer wat te doen. Met mij wil hij al een half jaar niet meer praten (vermoedelijk haar invloed maar dat kan ik niet bewijzen. Doet er ook niet toe). Zoontje is boos, maar kijkt wel op zijn telefoon of papa nog iets schrijft...hij wil hem natuurlijk niet uit zijn leven. Gvd wat een drama 
zaterdag 11 mei 2019 om 11:29
zaterdag 11 mei 2019 om 11:33
Ik zou advies vragen aan een professional.....
Optie is bemiddelen tussen zoon en vader....link want je kan de situatie ook erger maken(onbedoeld)
Andere optie is. ..lief zijn voor je zoon en hem steunen waar hij wil ..
Is dit een opwelling van je ex denk je?
Hoe ziet hij je zoon als hij hier is?
Woonruimte hier?
En ja ...maak een screenshot..
Wat een afschuwelijke afwijzing. .brrrr
Optie is bemiddelen tussen zoon en vader....link want je kan de situatie ook erger maken(onbedoeld)
Andere optie is. ..lief zijn voor je zoon en hem steunen waar hij wil ..
Is dit een opwelling van je ex denk je?
Hoe ziet hij je zoon als hij hier is?
Woonruimte hier?
En ja ...maak een screenshot..
Wat een afschuwelijke afwijzing. .brrrr
zaterdag 11 mei 2019 om 11:38
Wat een 
situatie. Mijn hart breekt voor je zoon, zo hard worden afgewezen door je bloedeigen vader, 1 van de personen die onvoorwaardelijk van je zou behoren te houden. Ik zou me vooral richten op je zoon nu. Kijken hoe je de schade nog kunt beperken verder. Is er misschien iemand die vader nog wel kan bereiken en wellicht nog zijn verstand kan terug praten, je ex-schoonouders misschien?
situatie. Mijn hart breekt voor je zoon, zo hard worden afgewezen door je bloedeigen vader, 1 van de personen die onvoorwaardelijk van je zou behoren te houden. Ik zou me vooral richten op je zoon nu. Kijken hoe je de schade nog kunt beperken verder. Is er misschien iemand die vader nog wel kan bereiken en wellicht nog zijn verstand kan terug praten, je ex-schoonouders misschien?
zaterdag 11 mei 2019 om 11:44
Ik kan me voorstellen dat de hele situatie heel vervelend voor je zoon is.
Dat een vader na een scheiding naar het buitenland vertrekt is voor mij onbegrijpelijk, tenzij hij zelf uit dat land komt. En elke maand naar NL komen om zijn kinderen te zien vind ik eigenlijk best netjes.
Maar wat ik niet begrijp is dat hij naar zijn vader gaat als het duidelijk is dat het gezin daar geen vakantie heeft?
Overigens snap ik niet zo goed dat je zijn nieuwe vrouw de schuld geeft. Ook al zou zij hem beïnvloeden, het is zijn keuze daarmee in te gaan. En je bent vast niet zonder reden van hem gescheiden dus helemaal geweldig zal jullie relatie sowieso niet zijn.
Dat een vader na een scheiding naar het buitenland vertrekt is voor mij onbegrijpelijk, tenzij hij zelf uit dat land komt. En elke maand naar NL komen om zijn kinderen te zien vind ik eigenlijk best netjes.
Maar wat ik niet begrijp is dat hij naar zijn vader gaat als het duidelijk is dat het gezin daar geen vakantie heeft?
Overigens snap ik niet zo goed dat je zijn nieuwe vrouw de schuld geeft. Ook al zou zij hem beïnvloeden, het is zijn keuze daarmee in te gaan. En je bent vast niet zonder reden van hem gescheiden dus helemaal geweldig zal jullie relatie sowieso niet zijn.
zaterdag 11 mei 2019 om 12:28
Wat was er precies zo erg aan het daar zijn? De redenen die je noemt vind ik niet heel goed, het lijkt mij logischer als hij daarheen was gegaan als zij daar ook vakantie hebben. Nu kun je van tevoren weten dat ze gewoon moeten werken en naar school moeten. En als er een goed bed in dat souterrain staat, wat is dan precies het probleem? Het kan best dat hij het daar niet leuk vond, maar de dingen die je noemt vind ik niet overtuigend.
Je zoon is 12, mijn stiefkinderen communiceerden op die leeftijd allang zelf met hun vader, moeder stond daar buiten. Jouw zoon kan ook zelf met zijn vader praten, zeggen wat hem dwars zit en samen met hem naar een oplossing zoeken.
Je zoon is 12, mijn stiefkinderen communiceerden op die leeftijd allang zelf met hun vader, moeder stond daar buiten. Jouw zoon kan ook zelf met zijn vader praten, zeggen wat hem dwars zit en samen met hem naar een oplossing zoeken.
zaterdag 11 mei 2019 om 12:36
zaterdag 11 mei 2019 om 18:22
Update: zoon’s “godmother” - altijd ook een vriendin geweest voor man maar ook haar heeft hij de rug toegekeerd - heeft hem een email gestuurd, eigenlijk precies zoals pausini adviseerde. Zijn eigen ouders leven niet meer dus ik ben blij met vriendin’s poging te bemiddelen.
Het souterrain was naar omdat zoon daar alleen moest slapen terwijl alle anderen boven sliepen. Hij kent dat huis nauwelijks, is te gast bij zijn vader en zijn stiefgezin. Om 21 uur moest zoon naar bed (erg vroeg voor hem, zeker in de vakantie) en zijn telefoon buiten de kamer leggen. Hij huilde zichzelf in slaap.
Dat zijn vader geen vrij had genomen hoorde hij daar pas. Vader is verantwoordelijk voor 4 weken vakantie per jaar en dit was al minder dan de afspraak.
Op de laatste dag ging vader met vriendin naar de bakker, zij belde haar kids om te vragen wat ze wilden: zoon werd niets gevraagd. Zij kregen dus een soort taartje, zoon een croissant
Met vader praten is zeer problematisch. Hij heeft van nature geen invoelingsvermogen, dus wat je dwars zit moet je expliciet zien te maken. Voor mij al lastig maar voor zijn zoons ronduit zwaar. En wat ik bedoelde met invloed vriendin is dat zij er vooral belang bij lijkt te hebben zijn focus op haar eigen kids te houden. Daar kan ik veel voorbeelden bij noemen maar dat doet er denk ik niet zo toe. Het was gewoon fijn geweest als zij ook een beetje zou opkomen voor (de band met) zijn zoons, het komt bij hem niet vanzelf helaas.
Het souterrain was naar omdat zoon daar alleen moest slapen terwijl alle anderen boven sliepen. Hij kent dat huis nauwelijks, is te gast bij zijn vader en zijn stiefgezin. Om 21 uur moest zoon naar bed (erg vroeg voor hem, zeker in de vakantie) en zijn telefoon buiten de kamer leggen. Hij huilde zichzelf in slaap.
Dat zijn vader geen vrij had genomen hoorde hij daar pas. Vader is verantwoordelijk voor 4 weken vakantie per jaar en dit was al minder dan de afspraak.
Op de laatste dag ging vader met vriendin naar de bakker, zij belde haar kids om te vragen wat ze wilden: zoon werd niets gevraagd. Zij kregen dus een soort taartje, zoon een croissant
Met vader praten is zeer problematisch. Hij heeft van nature geen invoelingsvermogen, dus wat je dwars zit moet je expliciet zien te maken. Voor mij al lastig maar voor zijn zoons ronduit zwaar. En wat ik bedoelde met invloed vriendin is dat zij er vooral belang bij lijkt te hebben zijn focus op haar eigen kids te houden. Daar kan ik veel voorbeelden bij noemen maar dat doet er denk ik niet zo toe. Het was gewoon fijn geweest als zij ook een beetje zou opkomen voor (de band met) zijn zoons, het komt bij hem niet vanzelf helaas.
zaterdag 11 mei 2019 om 18:27
Waar was oudste kind?
Waarom was ie niet mee, zodat ze op zijn minst elkaar konden entertainen ginder?
Misschien is een afkoelingsperiode ook niet slecht om over pakweg 2 of 3 maanden met een propere lei terug te beginnen? Waarbij bezoekjes aan vader's land dus zinloos zijn.
Is er nog ergens een vaderfiguur voor de kinderen in de buurt? Een opa ofzo? Een partner van een goede vriendin?
Want binnen x aantal tijd haakt "hun vader" sowieso af.
Waarom was ie niet mee, zodat ze op zijn minst elkaar konden entertainen ginder?
Misschien is een afkoelingsperiode ook niet slecht om over pakweg 2 of 3 maanden met een propere lei terug te beginnen? Waarbij bezoekjes aan vader's land dus zinloos zijn.
Is er nog ergens een vaderfiguur voor de kinderen in de buurt? Een opa ofzo? Een partner van een goede vriendin?
Want binnen x aantal tijd haakt "hun vader" sowieso af.
zaterdag 11 mei 2019 om 18:34
zaterdag 11 mei 2019 om 19:13
Gek dat sommige reacties beginnen met een "Waarom zou het er erg zijn geweest?" Dat je kind overstuur thuiskomt, zegt voldoende.
Ook het verwijt aan TO dat kind had moeten gaan als vader vrij was, vind ik vreemd. Vader laat kind overkomen en besluit zelf geen vrij te nemen. Dat kun je TO noch kind aanrekenen. Vader des te meer.
Dat kind nu zoveel verdriet heeft, breekt zelfs mijn hart. Jouw gvd begrijp ik maar al te goed.
En ik denk dat stiefmieder kind heel makkelijk een extra vreselijk gevoel kan geven zonder dat vader dit merkt. Dat laatste dan wegens zijn autisme. Het voorbeeld van de taartjes versus de croissant spreekt boekdelen, en onder water kunnen wel meer steken zijn uitgedeeld.
Ik denk dat ik in jouw positie zou navragen bij de huisarts of er enige professionele hulp geboden kan worden in hoe hiermee om te gaan voor kind. Vooral, denk ik, hoe troost je kind hierin. Wat is verstandig om te zeggen en wat niet. Je kunt immers niks beloven namens papa, maar de afwijzing met de juiste tekst misschien wel net iets minder pijnlijk maken. Opdat hij het zich minder persoonlijk aantrekt.
En verder kun jij de veilige basis bieden die hem de zekerheid geeft dat jij hem nooit zal afwijzen. Niet in woorden, maar in daden.
Ook het verwijt aan TO dat kind had moeten gaan als vader vrij was, vind ik vreemd. Vader laat kind overkomen en besluit zelf geen vrij te nemen. Dat kun je TO noch kind aanrekenen. Vader des te meer.
Dat kind nu zoveel verdriet heeft, breekt zelfs mijn hart. Jouw gvd begrijp ik maar al te goed.
En ik denk dat stiefmieder kind heel makkelijk een extra vreselijk gevoel kan geven zonder dat vader dit merkt. Dat laatste dan wegens zijn autisme. Het voorbeeld van de taartjes versus de croissant spreekt boekdelen, en onder water kunnen wel meer steken zijn uitgedeeld.
Ik denk dat ik in jouw positie zou navragen bij de huisarts of er enige professionele hulp geboden kan worden in hoe hiermee om te gaan voor kind. Vooral, denk ik, hoe troost je kind hierin. Wat is verstandig om te zeggen en wat niet. Je kunt immers niks beloven namens papa, maar de afwijzing met de juiste tekst misschien wel net iets minder pijnlijk maken. Opdat hij het zich minder persoonlijk aantrekt.
En verder kun jij de veilige basis bieden die hem de zekerheid geeft dat jij hem nooit zal afwijzen. Niet in woorden, maar in daden.
zaterdag 11 mei 2019 om 20:14
@IkBedoelHetGoed: ik schoot net even vol bij jouw berichtje 
Alles wat ik wil is voor mijn zoontje die veilige haven zijn, die onvoorwaardelijke ouder. Hij heeft nu een heel leuk en lief vriendinnetje te logeren, dat leek me dit weekend wel een extra fijne afleiding.
En ik hoop de juiste woorden te blijven vinden voor hem om toch nog zo goed mogelijk om te kunnen gaan met een afwijzende vader. Die inderdaad naar alle waarschijnlijkheid uit zijn leven aan het wegglijden is.
Alles wat ik wil is voor mijn zoontje die veilige haven zijn, die onvoorwaardelijke ouder. Hij heeft nu een heel leuk en lief vriendinnetje te logeren, dat leek me dit weekend wel een extra fijne afleiding. En ik hoop de juiste woorden te blijven vinden voor hem om toch nog zo goed mogelijk om te kunnen gaan met een afwijzende vader. Die inderdaad naar alle waarschijnlijkheid uit zijn leven aan het wegglijden is.
zondag 12 mei 2019 om 00:06
Er is niks wat jij kunt doen aan zijn gedrag. Alleen op je eigen gedrag heb je invloed. En zo te lezen doe je dat heel erg goed!
En troostend: ooit, misschien, zullen de kinderen merken dat het ook rust geeft, dat ze niet heen en weer geslingerd worden tussen pap en mam. De afwijzing is pijnlijk en zal pijnlijk blijven. Maar de rust die ervoor terugkomt kan op termijn ook waardevol blijken.
En troostend: ooit, misschien, zullen de kinderen merken dat het ook rust geeft, dat ze niet heen en weer geslingerd worden tussen pap en mam. De afwijzing is pijnlijk en zal pijnlijk blijven. Maar de rust die ervoor terugkomt kan op termijn ook waardevol blijken.
maandag 13 mei 2019 om 16:49
ikBedoelHetGoed schreef: ↑12-05-2019 00:06Er is niks wat jij kunt doen aan zijn gedrag. Alleen op je eigen gedrag heb je invloed. En zo te lezen doe je dat heel erg goed!
Dat “geen invloed hebben op zijn gedrag, alleen op het mijne” was de hardste les die ik de afgelopen jaren heb moeten leren (en veel gescheidenen met mij denk ik). Ik ben er dit weekend weer goed aan herinnerd. Ondanks berichtjes van mij en godmothervriendin is ex gisterochtend zonder een woord met zoontje te wisselen, met zijn vriendin terug naar het buitenland gegaan.
En troostend: ooit, misschien, zullen de kinderen merken dat het ook rust geeft, dat ze niet heen en weer geslingerd worden tussen pap en mam. De afwijzing is pijnlijk en zal pijnlijk blijven. Maar de rust die ervoor terugkomt kan op termijn ook waardevol blijken.
Zo had ik er nog niet naar gekeken en dat vind ik echt een heel troostend perspectief, dank je wel.
