Relaties
alle pijlers
Computergedrag vriend
zaterdag 1 juni 2019 om 08:14
Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen: ik ben het computergebruik van mijn vriend (dwz gamen achter de computer) echt spuugzat.
Smiddags als hij thuis komt van zijn werk: achter de pc. Savonds na het eten: achter de pc. Soms brengt hij onze dochter van 4 naar bed en als dat gedaan is, jullie raden het al: gametijd.
In het weekend slapen we om en om uit, en als hij uitslaapt en hij komt beneden, het eerste wat hij doet is de pc aanzetten en erachter zitten.
Gisteren had ik de hele dag gewerkt en toen ik thuis kwam, zat hij achter de pc en ik kon direct verder met mijn dochter aandacht te geven. En dit gebeurt zo vaak. Natuurlijk vind ik dat niet erg, maar ik heb het idee (vooral wb onze dochter) dat ik een hoop alleen doe. In het weekend ook, hele dagen achter de pc en ik ga 9 van de 10 wat met dochter doen. Als het aan hem ligt kijkt ze uren tv, filmpjes op YouTube... en dat wil ik gewoon niet. Dus dan ga ik maar weer wat ondernemen. Nogmaals, ik vind dit niet erg. Maar het idee dat meneer dan weer heel de tijd dat wij weg zijn weer heel de tijd achter de pc zit maakt me pisnijdig.
Hij gaat weleens wat doen met onze dochter hoor, maar dat is vaak omdat ik dat zeg... Ik zou haar zo vaak een vader geven die leuk en actief met haar bezig is, maar helaas kan ik dit niet zeggen...
Natuurlijk heb ik meermaals aangegeven dat ik dit niet leuk vind, maar het mond altijd uit in onbegrip van beide kanten. Ik hou dus tegenwoordig mijn mond, slik het in totdat het bij me barst. Ik heb het inmiddels opgegeven dat dit ooit nog gaat veranderen. Het is accepteren of weggaan....
Smiddags als hij thuis komt van zijn werk: achter de pc. Savonds na het eten: achter de pc. Soms brengt hij onze dochter van 4 naar bed en als dat gedaan is, jullie raden het al: gametijd.
In het weekend slapen we om en om uit, en als hij uitslaapt en hij komt beneden, het eerste wat hij doet is de pc aanzetten en erachter zitten.
Gisteren had ik de hele dag gewerkt en toen ik thuis kwam, zat hij achter de pc en ik kon direct verder met mijn dochter aandacht te geven. En dit gebeurt zo vaak. Natuurlijk vind ik dat niet erg, maar ik heb het idee (vooral wb onze dochter) dat ik een hoop alleen doe. In het weekend ook, hele dagen achter de pc en ik ga 9 van de 10 wat met dochter doen. Als het aan hem ligt kijkt ze uren tv, filmpjes op YouTube... en dat wil ik gewoon niet. Dus dan ga ik maar weer wat ondernemen. Nogmaals, ik vind dit niet erg. Maar het idee dat meneer dan weer heel de tijd dat wij weg zijn weer heel de tijd achter de pc zit maakt me pisnijdig.
Hij gaat weleens wat doen met onze dochter hoor, maar dat is vaak omdat ik dat zeg... Ik zou haar zo vaak een vader geven die leuk en actief met haar bezig is, maar helaas kan ik dit niet zeggen...
Natuurlijk heb ik meermaals aangegeven dat ik dit niet leuk vind, maar het mond altijd uit in onbegrip van beide kanten. Ik hou dus tegenwoordig mijn mond, slik het in totdat het bij me barst. Ik heb het inmiddels opgegeven dat dit ooit nog gaat veranderen. Het is accepteren of weggaan....
zaterdag 1 juni 2019 om 08:57
Zelfs al zou dan antwoord zijn TO alleen. Dan nog.. hij heeft het gemaakt. Dus gaat hij er maar voor zorgen. Anders had hij geen kind moeten maken.JollyRider schreef: ↑01-06-2019 08:54Het eerlijke antwoord kan anders zijn dan het politiek correcte
zaterdag 1 juni 2019 om 08:58
Eens.JollyRider schreef: ↑01-06-2019 08:54Het eerlijke antwoord kan anders zijn dan het politiek correcte
Ik heb zelf thuis ook een gamer, echter ben ik dat zelf ook. Voor wij kinderen kregen hebben we daar duidelijke afspraken over gemaakt.
En dat is soms ook wel nodig want we kunnen er beiden nogal veel tijd insteken.
Het lijkt me dat het toch ook wel mogelijk is voor de man van TO.
zaterdag 1 juni 2019 om 09:02
viva-amber schreef: ↑01-06-2019 08:48Iemand in mijn omgeving kwam er na 6 maanden achter waarom de pc zo belangrijk was. Al maanden contact met een ander. Dit gaat boven zijn gezin dus het gaat echt niet alle om een spelletje
O dat duurde nog lang voor de beste man een vreemdganger was. Pffff.
zaterdag 1 juni 2019 om 09:15
Natuurlijk, die boodschap gaat het oplossen. Nou TO, je hoort het. Probleem opgelostLucifer2018 schreef: ↑01-06-2019 08:57Zelfs al zou dan antwoord zijn TO alleen. Dan nog.. hij heeft het gemaakt. Dus gaat hij er maar voor zorgen. Anders had hij geen kind moeten maken.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 1 juni 2019 om 09:16
Natuurlijk is dat mogelijk. Maar als ergens in zijn kop zit “jij wilde dat kind, nou zorg er ook maar voor” dan kan je daar van denken wat je wil, dat gaat dan toch echt een rol spelen.EsterInside schreef: ↑01-06-2019 08:58Eens.
Ik heb zelf thuis ook een gamer, echter ben ik dat zelf ook. Voor wij kinderen kregen hebben we daar duidelijke afspraken over gemaakt.
En dat is soms ook wel nodig want we kunnen er beiden nogal veel tijd insteken.
Het lijkt me dat het toch ook wel mogelijk is voor de man van TO.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 1 juni 2019 om 09:34
Dat is onzin. Er zijn genoeg mensen bij wie het wel enkel om gamen gaat. Dat jij dit hebr gezien betekent niet dat het altijd zo gaat.viva-amber schreef: ↑01-06-2019 08:48Iemand in mijn omgeving kwam er na 6 maanden achter waarom de pc zo belangrijk was. Al maanden contact met een ander. Dit gaat boven zijn gezin dus het gaat echt niet alle om een spelletje
To, mijn man en ik zijn ook fanatieke gamers. Toen er kinderen kwamen hebben we best moeten wennen aan daar grenzen aan stellen. Maar dat moet natuurlijk wel.
Soms kan het genoeg zijn om (heel kinderachtig) eenzijdig regels op te stellen: computer naar boven, niet spelen als dochter er is, elke week minstens 2 avonden tijd voor jou.. om wat voorbeelden te geven. Dus niet praten of overleggen maar: dit is hoe we het nu gaan doen. Soms kan dat botte juist werken. Lang praten of uitgebreid uitleggen komt niet goed binnen als iemand met zijn gedachten nooit helemaal bij zijn gezin is. En dat idee krijg ik van je post.
Als hij niet wil aanpassen, echt niks, of alleen boos wordt moet je zelf bepalen wat je ermee wilt. Stel dat hij verslaafd is en daar niets mee wil doen kun jij daar niets aan veranderen. Dan kun je enkel je eigen grens trekken en bepalen wat je gaat doen.
zaterdag 1 juni 2019 om 09:40
Zo, mijn man gamet ook wel en ik ook maar niet als de kinderen rondlopen en ook niet altijd als ze slapen oid.
Waarom doet hij niet gewoon de helft? Heb je hem dat wel es gevraagd?
En wat zou er gebeuren als je een week weg zou gaan?
Waarom doet hij niet gewoon de helft? Heb je hem dat wel es gevraagd?
En wat zou er gebeuren als je een week weg zou gaan?
anoniem_370114 wijzigde dit bericht op 01-06-2019 09:48
2.17% gewijzigd
zaterdag 1 juni 2019 om 09:41
En je faciliteert hem wel he. Jij pakt kind over, jij gaat met kind de deur uit... dan hoeft hij dus niks te doen.
Ter vergelijk: bij ons is het gewoon allebei doen wat er moet gebeuren totdat de kinderen slapen. Dan is er tijd voor onszelf.
Ter vergelijk: bij ons is het gewoon allebei doen wat er moet gebeuren totdat de kinderen slapen. Dan is er tijd voor onszelf.
anoniem_370114 wijzigde dit bericht op 01-06-2019 09:42
35.96% gewijzigd
zaterdag 1 juni 2019 om 09:41
zaterdag 1 juni 2019 om 09:44
drinken,heeft af en toe seks, gratis kinderoppas, hij heeft een alibi om te gamen want voor de buitenwereld heeft ie een gezin, alles perfect voor zijn grote liefde. Zijn games 
zaterdag 1 juni 2019 om 09:48
Ik begrijp nooit hoe je kinderen kunt nemen met een man die daar volledig ongeschikt voor is. Van dit exemplaar weet je vantevoren óók dat hij niet zijn verantwoordelijkheid neemt, niet 50/50 de zorg voor de kinderen op zich zal nemen en er niet met de kinderen op uit zal gaan.
Sterker nog, ik kan me totaal niet voorstellen hoe je op zo’n kleuter man kunt vallen. Wat is er in godsnaam aantrekkelijk aan zo’n eendimensionaal geval die het liefst 24u per dag een dom computerspelletje speelt ipv in het huidige leven aanwezig te zijn?
Sterker nog, ik kan me totaal niet voorstellen hoe je op zo’n kleuter man kunt vallen. Wat is er in godsnaam aantrekkelijk aan zo’n eendimensionaal geval die het liefst 24u per dag een dom computerspelletje speelt ipv in het huidige leven aanwezig te zijn?
zaterdag 1 juni 2019 om 10:20
Ik ben zelf ook een gamer, mijn vriend ook maar we weten beide waar de prioriteiten liggen en de spelletjes uit gaan als je iets moet doen. Jij bent samen met een puber die nog geen verantwoordelijkheids gevoel heeft/weigert te nemen.
Het feit dat je zijn gedrag (in actie) nog goedpraat en je steeds moet buigen 'want anders gebeurd er toch niets' Dat is zeker waar maar waarom zou hij zijn pc uitschakelen als je TOCH maar buigt en het zelf maar regelt. Hij weet verdomme goed genoeg dat jij wel het allemaal zal opvangen als hij maar weigert verantwoording voor te nemen jouw en je kind.
Ik vraag me echt af wat voor een gesprek er elke keer plaatsvindt en er onbegrip is aan beide kanten.
Wat is de reden waarom hij heel veel tijd achter de pc doorbrengt?
Het feit dat je zijn gedrag (in actie) nog goedpraat en je steeds moet buigen 'want anders gebeurd er toch niets' Dat is zeker waar maar waarom zou hij zijn pc uitschakelen als je TOCH maar buigt en het zelf maar regelt. Hij weet verdomme goed genoeg dat jij wel het allemaal zal opvangen als hij maar weigert verantwoording voor te nemen jouw en je kind.
Ik vraag me echt af wat voor een gesprek er elke keer plaatsvindt en er onbegrip is aan beide kanten.
Wat is de reden waarom hij heel veel tijd achter de pc doorbrengt?
zaterdag 1 juni 2019 om 10:37
Die zich gedraagt als een klein kind.Machutookunbietjemeerzijn schreef: ↑01-06-2019 08:26Je zegt het al: je ouders. Die hebben een opvoedende rol.
Nu gaat het om haar partner en vader van hun dochter.
zaterdag 1 juni 2019 om 10:47
Uit ervaring met mijn ex kan ik je vertellen: de manier waarop hij invulling geeft aan zijn vaderschap, zal niet veranderen.
Mijn pubers hangen nu dus samen met hem een weekend per twee weken voor een scherm. Hij brengt ze wel naar hun geplande activiteiten en that’s it. Meer wil hij niet. Co ouderschap werd ‘m niet.
Zo is wel pijnlijk duidelijk geworden voor mijn kinderen wat een afwezige vader hij is en waar zijn prioriteiten liggen.
Voor mij is het alleen maar goed geweest. Ik hoef niet meer aan een dood paard te trekken en mij te ergeren. Wat ben ik daar een leuker mens van geworden!
Mijn pubers hangen nu dus samen met hem een weekend per twee weken voor een scherm. Hij brengt ze wel naar hun geplande activiteiten en that’s it. Meer wil hij niet. Co ouderschap werd ‘m niet.
Zo is wel pijnlijk duidelijk geworden voor mijn kinderen wat een afwezige vader hij is en waar zijn prioriteiten liggen.
Voor mij is het alleen maar goed geweest. Ik hoef niet meer aan een dood paard te trekken en mij te ergeren. Wat ben ik daar een leuker mens van geworden!
zaterdag 1 juni 2019 om 10:59
Het is accepteren of weggaan....
Daar zit nog wel een stap tussen, toch? Schud hem eens flink door elkaar. Maak goed duidelijk waar hij mee bezig is en wat de gevolgen gaan zijn als het niet verandert.
Nu gaat hij gewoon door omdat het voor hem geen consequenties heeft. Wat dat betreft is het inderdaad net een kind. Maar hij is geen kind meer, hij is een vader en een partner en hij heeft verantwoordelijkheden. Tijd om volwassen te worden!
