Relaties
alle pijlers
Gedoe kraamvisite
maandag 3 juni 2019 om 19:41
Nooit gedacht dat ik een topic als deze zou moeten openen maar helaas... De hormonen zitten hoog en de energie is laag, dus ik kan wel wat feedback/steun whatever gebruiken. Ik vraag me namelijk echt af of ik nou gek ben.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
maandag 3 juni 2019 om 23:25
Nee. Maar dit is de tweede bevalling. En als schoonmoeder er als eerste is en de baby als eerste ziet is dat toch prima.
Waarom heeft vader van TO meer rechten als opa dan schoonmoeder als oma?
Ze verheugd zich blijkbaar er heel erg op om weer oma te worden, maar blijkbaar is het tegenwoordig toegestaan dat kraamvrouwen zich als complete egoïstische monsters gedragen, vooral naar schoonouders en zelfs naar hun eigen man, want die mag de baby zeker niet "wegrukken" bij de opperouder moeder.
anoniem_65201c43b20be wijzigde dit bericht op 03-06-2019 23:27
0.54% gewijzigd
maandag 3 juni 2019 om 23:27
Vasthouden nog wel. Mijn hemel het gaat steeds een stap verder. De eerste dagen zijn mijn kinderen door niemand anders vastgehouden dan door mij, mijn man en de kraamhulp. Dit werd vanuit het ziekenhuis geadviseerd.LAgirl82 schreef: ↑03-06-2019 23:22Ja blijkbaar. Vader is nu ook al tweederangsouder, en zijn moeder derderangsoma zeker?
Logisch dat het vaak niet botert tussen schoondochter en schoonmoeder. Want moeder doet alsof haar kind wordt weggerukt en ontvoert als de vader hem even neemt en aan zijn moeder geeft om vast te houden. My goodness, bel de politie!
Ik ben voor een eerlijke verdeling, maar de eerste paar weken is de moeder inderdaad even de belangrijkste verzorger van het kind, zeker als er bv wordt gegeven, later trekt dit wel bij.
maandag 3 juni 2019 om 23:30
Maar het probleem is toch helemaal niet dat TO per se iets wil qua volgorde of pikorde, maar dat schoonmoeder per se iets wil en daar emotionele chantage tegenaan gooit en dat TO niet weet wat ze daarmee moet?
maandag 3 juni 2019 om 23:31
Nogmaals het gaat niet om rechten, of dat de ene belangrijker is dan de ander. Dat is allemaal ego-geneuzel.LAgirl82 schreef: ↑03-06-2019 23:25Nee. Maar dit is de tweede bevalling. En als schoonmoeder er als eerste is en de baby als eerste ziet is dat toch prima.
Waarom heeft vader van TO meer rechten als opa dan schoonmoeder als oma?
Ze verheugd zich blijkbaar er heel erg op om weer oma te worden, maar blijkbaar is het tegenwoordig toegestaan dat kraamvrouwen zich als complete egoïstische monsters gedragen, vooral naar schoonouders en zelfs naar hun eigen man, want die mag de baby zeker niet "wegrukken" bij de opperouder moeder.
TO was de vorige keer erg verdrietig na haar bevalling, omdat ze haar eigen moeder intens miste. Dit wilde ze delen met haar vader en daarom was dat korte moment met hem zo belangrijk. Zo kon ze die heftige gevoelens met degene delen die het dichtste bij haar moeder stond, om daarna de moed te vinden om de rest van de wereld binnen te laten op dit uiterst kwetsbare moment.
Ik vind het eigenlijk triest dat ik dit helemaal moet uitschrijven, dat het niet gewoon duidelijk is als je zoiets leest hoe gevoelig dat kan liggen.
maandag 3 juni 2019 om 23:32
Als je een zware bevalling hebt gehad, dan mág het kind vanuit medisch oogpunt de eerste 48 uur helemaal niet vastgehouden worden door anderen dan de ouders.
maandag 3 juni 2019 om 23:32
Dat is toch een heel ander verhaal dan hier gesteld wordt over kinderen die weggerukt worden etc,Pinda-Kaas schreef: ↑03-06-2019 23:30Maar het probleem is toch helemaal niet dat TO per se iets wil qua volgorde of pikorde, maar dat schoonmoeder per se iets wil en daar emotionele chantage tegenaan gooit en dat TO niet weet wat ze daarmee moet?
Dn nog vind ik het gezemel, van iedereen. Kom wanneer het uitkomt en het is opgelost. Dan is er al geen vastgestelde volgorde.
maandag 3 juni 2019 om 23:35
Gelukkig ben ik thuis bevallen, en kon ik iedereen die dat wilde mijn kind in handen drukken.
Hele mooie fotoseries zijn dat geworden. Frummel in de armen van al die mensen die belangrijk zijn in hun leven.
En bij ons was het juist heel fijn dat de vaders de kinderen ook (eindelijk!) veel konden dragen. Alleen bij de borstvoeding waren ze uiteraard per definitie bij mij.
Waarmee ik trouwens niet wil zeggen dat bij anderen die dat anders willen en het anders regelen het ‘fout’ is hoor. Maar het beeld dat kind bij moeder hoort en moet zijn en niet uit handen gegeven dient te worden enz. herken ik niet van hoe het bij mij ging. Ik had juist de oerdrang om te delen.
Hele mooie fotoseries zijn dat geworden. Frummel in de armen van al die mensen die belangrijk zijn in hun leven.
En bij ons was het juist heel fijn dat de vaders de kinderen ook (eindelijk!) veel konden dragen. Alleen bij de borstvoeding waren ze uiteraard per definitie bij mij.
Waarmee ik trouwens niet wil zeggen dat bij anderen die dat anders willen en het anders regelen het ‘fout’ is hoor. Maar het beeld dat kind bij moeder hoort en moet zijn en niet uit handen gegeven dient te worden enz. herken ik niet van hoe het bij mij ging. Ik had juist de oerdrang om te delen.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
maandag 3 juni 2019 om 23:38
Ja het kan aan mij liggen maar ik begrijp niet wat er allemaal bij wordt gehaald.
maandag 3 juni 2019 om 23:38
Och wij hebben precies die foto's hoor, maar dan een weekje later. Ik snap gewoon nooit zo dat mensen het liefst als de navelstreng er nog aan zit en het baarmoederslijm nog achter de oren zit de baby moeten vasthouden en het liefst meenemen. En dat er dan nog meerwaarde aanzit dat jij het 1 minuut eerder hebt gezien dan een ander.feow schreef: ↑03-06-2019 23:35Gelukkig ben ik thuis bevallen, en kon ik iedereen die dat wilde mijn kind in handen drukken.
Hele mooie fotoseries zijn dat geworden. Frummel in de armen van al die mensen die belangrijk zijn in hun leven.
En bij ons was het juist heel fijn dat de vaders de kinderen ook (eindelijk!) veel konden dragen. Alleen bij de borstvoeding waren ze uiteraard per definitie bij mij.
Waarmee ik trouwens niet wil zeggen dat bij anderen die dat anders willen en het anders regelen het ‘fout’ is hoor. Maar het beeld dat kind bij moeder hoort en moet zijn en niet uit handen gegeven dient te worden enz. herken ik niet van hoe het bij mij ging. Ik had juist de oerdrang om te delen.
Kinderachtig gedrag.
maandag 3 juni 2019 om 23:38
feow schreef: ↑03-06-2019 23:35Gelukkig ben ik thuis bevallen, en kon ik iedereen die dat wilde mijn kind in handen drukken.
Hele mooie fotoseries zijn dat geworden. Frummel in de armen van al die mensen die belangrijk zijn in hun leven.
En bij ons was het juist heel fijn dat de vaders de kinderen ook (eindelijk!) veel konden dragen. Alleen bij de borstvoeding waren ze uiteraard per definitie bij mij.
Waarmee ik trouwens niet wil zeggen dat bij anderen die dat anders willen en het anders regelen het ‘fout’ is hoor. Maar het beeld dat kind bij moeder hoort en moet zijn en niet uit handen gegeven dient te worden enz. herken ik niet van hoe het bij mij ging. Ik had juist de oerdrang om te delen.
Het is in het ziekenhuis ook niet verboden hoor. Er is geen gynaecoloog die politieagent speelt of jij je kind aan je (schoon)moeder geeft of niet.
Ze kunnen dingen aanraden vanuit hun standpunt ja, maar je begaat geen wetsovertreding als je de baby wel laat vasthouden door je (schoon)moeder of (schoon)zus hoor. Ze gaan heus niet de kinderbescherming bellen of binnen vallen.
maandag 3 juni 2019 om 23:39
Maya85 schreef: ↑03-06-2019 23:38Och wij hebben precies die foto's hoor, maar dan een weekje later. Ik snap gewoon nooit zo dat mensen het liefst als de navelstreng er nog aan zit en het baarmoederslijm nog achter de oren zit de baby moeten vasthouden en het liefst meenemen. En dat er dan nog meerwaarde aanzit dat jij het 1 minuut eerder hebt gezien dan een ander.
Kinderachtig gedrag.
Overdrijven is een kunst he. Of wil je gewoon rellen?
maandag 3 juni 2019 om 23:40
Mag je eigen moeder dan wel het kind vasthouden? Of die ook niet?Maya85 schreef: ↑03-06-2019 23:38Och wij hebben precies die foto's hoor, maar dan een weekje later. Ik snap gewoon nooit zo dat mensen het liefst als de navelstreng er nog aan zit en het baarmoederslijm nog achter de oren zit de baby moeten vasthouden en het liefst meenemen. En dat er dan nog meerwaarde aanzit dat jij het 1 minuut eerder hebt gezien dan een ander.
Kinderachtig gedrag.
maandag 3 juni 2019 om 23:41
maandag 3 juni 2019 om 23:43
Dat heb ik ook helemaal niet gesuggereerd of voorgesteld.
Ik heb het over een vader die ZIJN kind even meeneemt om aan zijn ouders te laten zien, een paar meter van de moeder vandaan die het bezoek nog niet aan kan.
maandag 3 juni 2019 om 23:43
Nee, niet als het advies van het ziekenhuis is om dat niet te doen. Sommige baby's worden erg kwetsbaar geboren en dan moet je eerst allerlei testen ondergaan of alles wel goed is. Ik zou het niet in mijn hoofd halen om dan tegen het medische advies in te gaan, omdat schoonmoeder anders boos wordt.
maandag 3 juni 2019 om 23:45
Oja, de 1% die je projecteert op de overige 99%.Maya85 schreef: ↑03-06-2019 23:43Nee, niet als het advies van het ziekenhuis is om dat niet te doen. Sommige baby's worden erg kwetsbaar geboren en dan moet je eerst allerlei testen ondergaan of alles wel goed is. Ik zou het niet in mijn hoofd halen om dan tegen het medische advies in te gaan, omdat schoonmoeder anders boos wordt.
maandag 3 juni 2019 om 23:47
