Relaties
alle pijlers
Gedoe kraamvisite
maandag 3 juni 2019 om 19:41
Nooit gedacht dat ik een topic als deze zou moeten openen maar helaas... De hormonen zitten hoog en de energie is laag, dus ik kan wel wat feedback/steun whatever gebruiken. Ik vraag me namelijk echt af of ik nou gek ben.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
dinsdag 4 juni 2019 om 00:12
Ik heb het nog steeds over de situatie van TO.Pinda-Kaas schreef: ↑04-06-2019 00:10Nee hoor, een aantal mensen waaronder jij gaan gewoon ongelooflijk off-topic. Die discussie gaat allang niet meer over de situatie van TO
dinsdag 4 juni 2019 om 00:15
TO vraagt dit:
Ik zou dat zelf niet opvatten als relativerend, maar zo zie je maar weer dat iedereen zijn eigen perspectief heeft.
@TO: ik kan me voorstellen dat je het liever niet leest, maar waarschijnlijk hebben de mensen op de eerste pagina van jouw topic wel gelijk:
1. maak je niet druk; en
2. de baby is net zozeer van je man.
En dan post je dit:Ik hoop op tips om te kunnen relativeren.
Wauw.Maya85 schreef: ↑03-06-2019 23:54En denk je niet dat de moeder het zelf ook leuk zou kunnen vinden om daarbij te zijn? Of doet dat er niet toe en gaat het alleen om het product dat zij heeft voortgebracht en is zij nu weer tweederangs, immers geen bloed van zoon en schoonouders die recht hebben op hún kleinkind.
Ze voelt alleen eerst de behoefte om haar vader te zien, om het verlies van haar moeder, die nooit oma zal zijn, nooit haar kind zal kunnen zien of vasthouden, te delen?
Ik zou dat zelf niet opvatten als relativerend, maar zo zie je maar weer dat iedereen zijn eigen perspectief heeft.
@TO: ik kan me voorstellen dat je het liever niet leest, maar waarschijnlijk hebben de mensen op de eerste pagina van jouw topic wel gelijk:
1. maak je niet druk; en
2. de baby is net zozeer van je man.
dinsdag 4 juni 2019 om 00:15
Je hebt het vooral over je eigen zware bevalling gehad hoor, en over kinderen die weggerukt worden door vaders en dan van hand tot hand gaan
Allemaal zaken die niks met de OP te maken hebben, die gaat namelijk over communicatie met schoonmoeder.
dinsdag 4 juni 2019 om 00:20
Ik mag toch hopen dat ik schoondochters (of misschien -zonen, tenzij het allebei lesbiennes worden) zou krijgen die gewoon lekker hun eigen plan trekken als ze net bevallen zijn! Ik heb echt geen enkel begrip voor die schoonmoeder die haar eigen belang (welk belang?) boven dat van TO stelt die gewoon hartstikke blij en verdrietig tegelijk was, en gewoon haar vader wilde zien. Ik lees ook nergens dat de man van TO met allemaal onbeantwoorde gevoelens bleef zitten omdat zijn eigen ouders ietsje later waren.
Ik kan me niet eens meer herinneren wie hier als eerste kwam. Volgens mij kwamen ze redelijk gelijk aan, maar ik heb er ook niemand over gehoord. Ik ben ook wel eens eerder bij een vers neefje/nichtje geweest dan mijn ouders, die doen daar gelukkig echt niet moeilijk over (ik geloof eigenlijk niet dat mijn moeder mij gezien heeft die dag, ook al zat ik in de kamer, die zag alleen die baby).
Allemachtig zeg, het is niet alsof een baby van haarkleur verandert of 10 cm groeit als er iemand anders als eerste naar kijkt toch? Ze kwamen een paar uur later, dan is het nog net zo'n wurm als eerst. Het is toch geen wedstrijd?
dinsdag 4 juni 2019 om 00:22
Welnee, ik heb genoemd dat je nooit weet hoe een bevalling loopt en dat je dus niet eens van tevoren allerlei eisen kúnt inwilligen, als je dat al zou willen. Het gaat zoals het gaat. Na de ene bevalling wil je een kwartier later het liefst de hele buurt uitnodigen en zelf aan de wijn terwijl de buurman van drie verderop je kind de fles geeft. Na de andere bevalling kun je zelf de baby niet eens zien, of heb je totaal geen behoefte aan bezoek, maar ben je puur met je eigen herstel bezig. Dat moet allemaal mogen en kunnen zonder boze schoonmoeders, die het je jaren later nog nadragen dat je toen niet precies hebt gehandeld zoals zij dat het liefst had gehad.Pinda-Kaas schreef: ↑04-06-2019 00:15Je hebt het vooral over je eigen zware bevalling gehad hoor, en over kinderen die weggerukt worden door vaders en dan van hand tot hand gaan
Allemaal zaken die niks met de OP te maken hebben, die gaat namelijk over communicatie met schoonmoeder.
Verder ben ik steeds ingegaan op de specifieke situatie van TO, die ik zeer goed begrijp en ik vind het nogal heftig hoe velen hier totaal overheen denderen.
dinsdag 4 juni 2019 om 00:24
Ik bedoel: schoondochters die vooral zichzelf belangrijk vinden en hun schoonfamilie sowieso al op plan 2 schuiven.elein schreef: ↑04-06-2019 00:20Ik mag toch hopen dat ik schoondochters (of misschien -zonen, tenzij het allebei lesbiennes worden) zou krijgen die gewoon lekker hun eigen plan trekken als ze net bevallen zijn! Ik heb echt geen enkel begrip voor die schoonmoeder die haar eigen belang (welk belang?) boven dat van TO stelt die gewoon hartstikke blij en verdrietig tegelijk was, en gewoon haar vader wilde zien. Ik lees ook nergens dat de man van TO met allemaal onbeantwoorde gevoelens bleef zitten omdat zijn eigen ouders ietsje later waren.
Ik kan me niet eens meer herinneren wie hier als eerste kwam. Volgens mij kwamen ze redelijk gelijk aan, maar ik heb er ook niemand over gehoord. Ik ben ook wel eens eerder bij een vers neefje/nichtje geweest dan mijn ouders, die doen daar gelukkig echt niet moeilijk over (ik geloof eigenlijk niet dat mijn moeder mij gezien heeft die dag, ook al zat ik in de kamer, die zag alleen die baby).
Allemachtig zeg, het is niet alsof een baby van haarkleur verandert of 10 cm groeit als er iemand anders als eerste naar kijkt toch? Ze kwamen een paar uur later, dan is het nog net zo'n wurm als eerst. Het is toch geen wedstrijd?
dinsdag 4 juni 2019 om 00:24
elein schreef: ↑04-06-2019 00:20Ik mag toch hopen dat ik schoondochters (of misschien -zonen, tenzij het allebei lesbiennes worden) zou krijgen die gewoon lekker hun eigen plan trekken als ze net bevallen zijn! Ik heb echt geen enkel begrip voor die schoonmoeder die haar eigen belang (welk belang?) boven dat van TO stelt die gewoon hartstikke blij en verdrietig tegelijk was, en gewoon haar vader wilde zien. Ik lees ook nergens dat de man van TO met allemaal onbeantwoorde gevoelens bleef zitten omdat zijn eigen ouders ietsje later waren.
Ik kan me niet eens meer herinneren wie hier als eerste kwam. Volgens mij kwamen ze redelijk gelijk aan, maar ik heb er ook niemand over gehoord. Ik ben ook wel eens eerder bij een vers neefje/nichtje geweest dan mijn ouders, die doen daar gelukkig echt niet moeilijk over (ik geloof eigenlijk niet dat mijn moeder mij gezien heeft die dag, ook al zat ik in de kamer, die zag alleen die baby).
Allemachtig zeg, het is niet alsof een baby van haarkleur verandert of 10 cm groeit als er iemand anders als eerste naar kijkt toch? Ze kwamen een paar uur later, dan is het nog net zo'n wurm als eerst. Het is toch geen wedstrijd?
dinsdag 4 juni 2019 om 00:27
Bij de eerste mijn moeder want die was erbij (de vader was niet bij de bevalling), gevolgd door mijn vader en mijn broertje en oma.feow schreef: ↑03-06-2019 23:14Met terugwerkende kracht ga ik ruzie makenet mijn vader, mijn moeder, mijn exschoonouders en mijn schoonouders.
Ze hadden namelijk allemaal als eerste aandacht voor de vader, dat hij machteloos had moeten steunen zonder iets te kunnen doen.
Maar iemand die de eerste visite eist zou dan wel weer nare trekjes van mij te zien krijgen, daar heb ik geen hormonen voor nodig.
Ik kan me trouwens van mijn eerste en mijn tweede kind niet meer herinneren wie hun als eerste zag.
Bij de tweede mijn moeder, dochter is vroeg in de ochtend geboren en mijn moeder fietste onderweg naar haar werk langs ons huis, we belden vlak voor ze weg ging. Een half uur later gevolgd door mijn vader. Mijn opa en oma de volgende dag. Mijn schoonmoeder kwam drie dagen later en mijn schoonvader een week later.
Bij de derde (andere vader) waren mijn ouders op vakantie dus waren mijn schoonouders de eersten, een dag later want baby ‘s avonds geboren en ik ‘s nachts met gierende banden met spoed opgenomen. Mijn ouders waren een week later.
Bij de vierde waren mijn schoonouders de eersten want die pasten op. Bij de vijfde was mijn vader de eerste. Mijn moeder was toen net overleden. Kort daarna gevolgd door mijn schoonouders die oppasten.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
dinsdag 4 juni 2019 om 00:27
Ja, want je zou jezelf eens een keer belangrijk vinden
Als iemand zichzelf op enig moment in haar leven eventjes een paar uur belangrijk mag vinden, dan is het wel vlak na de bevalling. En ja, dan staat de schoonfamilie even op plan twee.
Wen maar vast aan het idee. Je gaat het nog heel moeilijk krijgen als je van je schoondochter verwacht dat ze jou op alle momenten op nummer 1 zet. Ze zou wel gek zijn.
respect @suzieqfive Ik ben al blij dat ik nog weet wie er langsgeweest zijn, laat staan in welke volgorde. En ik heb maar half zoveel kinderen.
dinsdag 4 juni 2019 om 01:01
elein schreef: ↑04-06-2019 00:20Ik mag toch hopen dat ik schoondochters (of misschien -zonen, tenzij het allebei lesbiennes worden) zou krijgen die gewoon lekker hun eigen plan trekken als ze net bevallen zijn! Ik heb echt geen enkel begrip voor die schoonmoeder die haar eigen belang (welk belang?) boven dat van TO stelt die gewoon hartstikke blij en verdrietig tegelijk was, en gewoon haar vader wilde zien. Ik lees ook nergens dat de man van TO met allemaal onbeantwoorde gevoelens bleef zitten omdat zijn eigen ouders ietsje later waren.
Ik kan me niet eens meer herinneren wie hier als eerste kwam. Volgens mij kwamen ze redelijk gelijk aan, maar ik heb er ook niemand over gehoord. Ik ben ook wel eens eerder bij een vers neefje/nichtje geweest dan mijn ouders, die doen daar gelukkig echt niet moeilijk over (ik geloof eigenlijk niet dat mijn moeder mij gezien heeft die dag, ook al zat ik in de kamer, die zag alleen die baby).
Allemachtig zeg, het is niet alsof een baby van haarkleur verandert of 10 cm groeit als er iemand anders als eerste naar kijkt toch? Ze kwamen een paar uur later, dan is het nog net zo'n wurm als eerst. Het is toch geen wedstrijd?
Precies! het feit dat haar schoonmoeder er zo instaat zegt wat over haar onvolwassenheid.
anoniem_63ed2e0ad2db9 wijzigde dit bericht op 04-06-2019 01:07
0.04% gewijzigd
dinsdag 4 juni 2019 om 01:06
Maya85 schreef: ↑03-06-2019 22:10O ja inderdaad, zo'n dramaqueen zal altijd iets vinden om verbolgen om te zijn, precies op het moment dat het eventjes om iemand anders draait ipv om haar en die ander het meest kwetsbaar is.
Mijn kind mocht de eerste dagen alleen door mij en mijn man worden vastgehouden vanwege een heftige bevalling en daar kreeg ik me toch een potje kritiek op. Ongelooflijk dat mensen hun eigenbelang voor de gezondheid en de rust van moeder en kind stellen.
Ik geloofde ook niet dat dat bestond totdat ik zelf zo'n (nu ex) schoonloeder op kraambezoek had die weigerde weg te gaan toen ik wilde gaan slapen. Ze zei toen "heeft ze soms een postnatale depressie? Wat zielig voor de baby een depressieve moeder. Nederlandse moeders zijn zwakke vrouwen, ze bidden te weinig"
dinsdag 4 juni 2019 om 01:16
Dat is ook erg @redbulletjeredbulletje schreef: ↑03-06-2019 23:00Wil de moeder niet even rustig bijkomen en zich wassen na de bevalling? Lijkt me erg als je in zo'n toestand gelijk bezoek over de vloer krijgt.
dinsdag 4 juni 2019 om 01:22
LAgirl82 schreef: ↑03-06-2019 23:25Nee. Maar dit is de tweede bevalling. En als schoonmoeder er als eerste is en de baby als eerste ziet is dat toch prima.
Waarom heeft vader van TO meer rechten als opa dan schoonmoeder als oma?
Ze verheugd zich blijkbaar er heel erg op om weer oma te worden, maar blijkbaar is het tegenwoordig toegestaan dat kraamvrouwen zich als complete egoïstische monsters gedragen, vooral naar schoonouders en zelfs naar hun eigen man, want die mag de baby zeker niet "wegrukken" bij de opperouder moeder.
Oef, ik krijg alvast medelijden met jouw eventuele aanstaande schoondochter
dinsdag 4 juni 2019 om 01:30
Precies.MinkeDeWit schreef: ↑04-06-2019 00:03En dat allemaal omdat oma van die rare ideeën heeft over dat ze achtergesteld werd. Het is niet haar feestje he?! Het lijkt er niet op dat vader dat gevoel deelt maar die wil zijn moeder te vriend houden. Hij kan ook zeggen dat het in de kraamweek even niet om haar draait.
dinsdag 4 juni 2019 om 06:21
elein schreef: ↑04-06-2019 00:20Ik mag toch hopen dat ik schoondochters (of misschien -zonen, tenzij het allebei lesbiennes worden) zou krijgen die gewoon lekker hun eigen plan trekken als ze net bevallen zijn! Ik heb echt geen enkel begrip voor die schoonmoeder die haar eigen belang (welk belang?) boven dat van TO stelt die gewoon hartstikke blij en verdrietig tegelijk was, en gewoon haar vader wilde zien. Ik lees ook nergens dat de man van TO met allemaal onbeantwoorde gevoelens bleef zitten omdat zijn eigen ouders ietsje later waren.
Ik kan me niet eens meer herinneren wie hier als eerste kwam. Volgens mij kwamen ze redelijk gelijk aan, maar ik heb er ook niemand over gehoord. Ik ben ook wel eens eerder bij een vers neefje/nichtje geweest dan mijn ouders, die doen daar gelukkig echt niet moeilijk over (ik geloof eigenlijk niet dat mijn moeder mij gezien heeft die dag, ook al zat ik in de kamer, die zag alleen die baby).
Allemachtig zeg, het is niet alsof een baby van haarkleur verandert of 10 cm groeit als er iemand anders als eerste naar kijkt toch? Ze kwamen een paar uur later, dan is het nog net zo'n wurm als eerst. Het is toch geen wedstrijd?
Ik zou er alle begrip voor hebben als ze eerst hun eigen moeder op bezoek willen. Juist omdat ik dat zelf ook graag wilde. Het wordt pas gek als schoonouders pas dagen later mogen komen.
dinsdag 4 juni 2019 om 07:05
Eis je ruimte op to, bij mijn bevallingen hebben beide keren allerlei mensen mijn baby vastgehouden en flesje gegeven zonder dat ik erbij was, ik lag weer op de verkoever wegens complicaties, ik wou dat ik toen voor mezelf kon opkomen en zeggen wat ik wilde. Ik kan er nog boos en verdrietig om worden.
dinsdag 4 juni 2019 om 07:21
Wij hebben ook zoiets meegemaakt met mijn schoonouders: schoonmoeder begon in de middag toen wij wilden rusten nare appjes te sturen en ‘s avonds werd ik (en ook baby) genegeerd. Schoonmoeder begon hard te schelden en tieren en huilen op de bank, omdat dit keer mijn ouders op onze oudere 2 kinderen hadden gepast tijdens de bevalling (de keer ervoor had zij opgepast) én mijn moeder had in de middag al ons 3e kindje gezien (bij het terugbrengen van onze kinderen) en zij mochten pas na het eten komen...
Dat schelden/huilen/negeren was echt verschrikkelijk en kon ik slecht aan op de dag waarop ik bevallen was. Mijn man sloeg helemaal dicht en ik heb gezegd wat ik ervan vond en geprobeerd om het nog enigszins gezellig te maken en de aandacht naar de baby te verleggen.
De twee weken daarna hebben we niks meer van ze gehoord, terwijl ze bij onze andere kinderen elke dag langskwamen om even te kijken.
Het was de laatste keer dat ik ze gezien heb, het was de druppel voor ons. Mijn man heeft afscheid van ze genomen, het was niet de eerste keer dat dit soort dingen gebeurden. Het was altijd opletten wat je tegen schoonmoeder zei, hoe je erbij keek en wat je er misschien wel bij dacht. We konden nooit iets goed doen in ieder geval.
Ik hoop dat het voor jullie goed afloopt en dat jullie er rustig over kunnen praten.
Dat schelden/huilen/negeren was echt verschrikkelijk en kon ik slecht aan op de dag waarop ik bevallen was. Mijn man sloeg helemaal dicht en ik heb gezegd wat ik ervan vond en geprobeerd om het nog enigszins gezellig te maken en de aandacht naar de baby te verleggen.
De twee weken daarna hebben we niks meer van ze gehoord, terwijl ze bij onze andere kinderen elke dag langskwamen om even te kijken.
Het was de laatste keer dat ik ze gezien heb, het was de druppel voor ons. Mijn man heeft afscheid van ze genomen, het was niet de eerste keer dat dit soort dingen gebeurden. Het was altijd opletten wat je tegen schoonmoeder zei, hoe je erbij keek en wat je er misschien wel bij dacht. We konden nooit iets goed doen in ieder geval.
Ik hoop dat het voor jullie goed afloopt en dat jullie er rustig over kunnen praten.
Alles komt goed