Relaties
alle pijlers
Gedoe kraamvisite
maandag 3 juni 2019 om 19:41
Nooit gedacht dat ik een topic als deze zou moeten openen maar helaas... De hormonen zitten hoog en de energie is laag, dus ik kan wel wat feedback/steun whatever gebruiken. Ik vraag me namelijk echt af of ik nou gek ben.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
woensdag 5 juni 2019 om 09:24
je had werkelijk niet door dat turquasi een grap maakte met haar post? En dat er een aantal reacties daarop in mee gingen?
woensdag 5 juni 2019 om 09:29
Oy, hier zou ik toch wel hele recalcitrante neigingen van krijgen...
Zoals hey schoonma, gezien al je frustraties hebben we besloten te bevallen op Tahiti, we zullen daar vervolgens de eerste zes maanden doorbrengen, zie je op Schiphol!
Of hey schoonma, ik realiseer me nu hoe egoïstisch ik me heb opgesteld de vorige keer, daarom kiezen we er deze keer voor om de baby eerst te gaan laten zien bij de diverse bejaardenhuizen in de omgeving, dat is leuk voor die ouderen die daar wonen, waarschijnlijk beginnen we deze tour na de eerste week, dus ik verwacht dat je na 2 weken wel effe langs kan komen.
Nee, dat kan natuurlijk niet....dan ging ik maar voor glashard liegen. Niemand weet tenslotte wanneer je gaat bevallen dus je kan ook gewoon niet zeggen dat je vader al drie keer is geweest en na twee dagen bellen dat haar kleinkind is geboren.
Sorry, ik maak me gewoon plaatsvervangend boos. Succes to, met je bevalling en alle moois en goeds voor jullie gezinnetje.
Zoals hey schoonma, gezien al je frustraties hebben we besloten te bevallen op Tahiti, we zullen daar vervolgens de eerste zes maanden doorbrengen, zie je op Schiphol!
Of hey schoonma, ik realiseer me nu hoe egoïstisch ik me heb opgesteld de vorige keer, daarom kiezen we er deze keer voor om de baby eerst te gaan laten zien bij de diverse bejaardenhuizen in de omgeving, dat is leuk voor die ouderen die daar wonen, waarschijnlijk beginnen we deze tour na de eerste week, dus ik verwacht dat je na 2 weken wel effe langs kan komen.
Nee, dat kan natuurlijk niet....dan ging ik maar voor glashard liegen. Niemand weet tenslotte wanneer je gaat bevallen dus je kan ook gewoon niet zeggen dat je vader al drie keer is geweest en na twee dagen bellen dat haar kleinkind is geboren.
Sorry, ik maak me gewoon plaatsvervangend boos. Succes to, met je bevalling en alle moois en goeds voor jullie gezinnetje.
woensdag 5 juni 2019 om 09:33
lees met deze zin in je hoofd je eigen reacties op TIG topics eens terugMaya85 schreef: ↑05-06-2019 09:02Precies! En niet iedereen heeft een even makkelijke situatie. Hier hebben we bijvoorbeeld te maken met gescheiden ouders, dus dan zit je weer met heel andere issues. Een kersverse oma bijvoorbeeld die de vriendin van haar ex niet wil zien en al helemaal niet tolereert dat die vriendin haar kleinkind eerder ziet.
Feit is dat in sommige situaties alles op zn beloop laten niet werkt. En daar zit TO dus nu ook mee. Dan kun je vanuit je ivoren torentje gaan roepen hoe fantastisch iedereen in jouw familie met elkaar samen op bezoek kwam en hoe gezellig dat was, maar daar heeft TO die geen moeder meer heeft geen boodschap aan.
woensdag 5 juni 2019 om 09:34
nopeWittelamp schreef: ↑05-06-2019 08:55Ja, dat is je stokpaardje over dat niet meteen willen komen, maar dat maakt toch niet uit? Al laat je ze een dag of twee dagen later komen, dan mag TO toch nog zeggen dat ze niet meedoet aan die flauwekul en liever haar nicht Els 5 minuten na de bevalling wil zien dan schoonma na 2 dagen? Het gaat erom dat jij dat lekker zelf mag bepalen als kraamvrouw.
En feit is dat een zwangere hier in dit topic aangeeft veel te leren en ervoor wil kiezen geen bezoek te ontvangen de eerste dag(en), dat er dan meteen een reactie volgt van “je kan ook in een hutje op de hei bevallen”.
lees even terug hoe het echt ging en Wie, Wat zei
woensdag 5 juni 2019 om 09:51
Ik vind het ook erg overdreven. Toen mijn 2e geboren was en ik nog in het ziekenhuis lag die eerste halve dag, lag ik lekker in bed en baby naast mijn bed in z'n eigen 'bedje'/ plastic bakje. Geen idee waarom ik 'm niet gewoon vast hield, hij lag daar tevreden en ik kon zo ook goed naar m kijken. Ook heb ik een foto van man met pasgeboren zoon. Logisch toch, dat hij 'm ook vast mag houden? Dus, ik heb 'm niet al die tijd vastgehouden die eerst 24 uur en al helemaal niet met huid op huid contact. Misschien het eerste uur na de geboorte. Hij is nu 5 en 'doet' het prima.Rhododendron schreef: ↑05-06-2019 08:08Ben benieuwd naar die onderzoeken die zeggen dat je de eerste 24 uur continu huid-huid contact moet hebben.
En weet je, ik vind het prima om te wachten met kraamvisite, hou alleen de baby vast als mij dat wordt aangeboden en ga weer op tijd weg. En ik heb geen kraamvisite gehad die dat niet deed. Maar om bij voorbaat al zo verschrikkelijk spastisch te doen, of te doen alsof je baby compleet verpest is als hij even door iemand anders vastgehouden wordt, daar vind ik wat van.
woensdag 5 juni 2019 om 09:55
Maar goed, nogmaals, ik zou gewoon zeggen: als baby geboren is dan bel ik je op zodra ik daar aan toe ben, en dan kan je aangeven wanneer je langs wil komen. En dat doe ik bij mn vader ook. Wie er dan als eerste is, dat maakt mij niks uit.
Heeft je schoonmoeder altijd tijd om direct langs te komen dan? Ze werkt niet? Ze heeft geen andere bezigheden? Zou wat zijn, kind is geboren, maar schoonmoeder is met iets belangrijks bezig, dus kan niet direct langs komen.. dan moet jouw vader dus ook maar wachten, omdat schoonmoeder eerst mag. Onzin toch?
Heeft je schoonmoeder altijd tijd om direct langs te komen dan? Ze werkt niet? Ze heeft geen andere bezigheden? Zou wat zijn, kind is geboren, maar schoonmoeder is met iets belangrijks bezig, dus kan niet direct langs komen.. dan moet jouw vader dus ook maar wachten, omdat schoonmoeder eerst mag. Onzin toch?
woensdag 5 juni 2019 om 09:56
Ik denk dat iedereen het erover eens is dat het een stomme vraag is van schoonmoeder. En dat het eigenlijk niet zou moeten uitmaken wie wanneer komt.
Echter, dat is niet altijd zo. Dit is iets waar ik ook mee zit en ik zou eigenlijk graag tips lezen hoe hier mee om te gaan.
Ik heb hele lieve ouders, maar ze zijn gescheiden. Sindsdien is er een beetje een strijd tussen hun, vooral mijn moeder voelt zich snel achter gesteld.
Daarnaast woon ik in Engeland, wat dingen ook wat moeilijker maakt.
Mijn man zegt "dat zien we dan wel, weten toch niet hoe het loopt". Maar ik ben bang dat dan a) iedereen tegelijk hier is en ik horendol word van al die familie of b) ik perongeluk iemand achter stel en daar achteraf gezeur over krijg of c) we teveel rekening houden met mijn ouders en we daardoor mojn mans ouders pas later zien terwijl we met hun een hele goede band hebben.
Aangezien TO er niet meer is hoop ik hier war tips te lezen hoe hiermee om te gaan
Echter, dat is niet altijd zo. Dit is iets waar ik ook mee zit en ik zou eigenlijk graag tips lezen hoe hier mee om te gaan.
Ik heb hele lieve ouders, maar ze zijn gescheiden. Sindsdien is er een beetje een strijd tussen hun, vooral mijn moeder voelt zich snel achter gesteld.
Daarnaast woon ik in Engeland, wat dingen ook wat moeilijker maakt.
Mijn man zegt "dat zien we dan wel, weten toch niet hoe het loopt". Maar ik ben bang dat dan a) iedereen tegelijk hier is en ik horendol word van al die familie of b) ik perongeluk iemand achter stel en daar achteraf gezeur over krijg of c) we teveel rekening houden met mijn ouders en we daardoor mojn mans ouders pas later zien terwijl we met hun een hele goede band hebben.
Aangezien TO er niet meer is hoop ik hier war tips te lezen hoe hiermee om te gaan
woensdag 5 juni 2019 om 10:04
Ik denk dat je er of van tevoren over moet praten, dat je aangeeft dat je haar zo snel mogelijk belt, maar dat het loopt zoals het loopt en dat je niet van tevoren precies weet wie er als eerste is en je daar ook niet over wil stressen in die situatie, of je zegt er niets over, je laat het gaan zoals het gaat - je hoeft ook niet te vertellen wie er al geweest zijn - en mocht ze er toch over gaan zeuren, dan ga je er niet op in. Dat 'achtergesteld worden' zit ook wel een beetje tussen de oren, als je 's morgens om 4.00 bevalt en je vader komt op het ochtendbezoekuur, je moeder op het middagbezoekuur en je schoonouders op het avondbezoekuur dan is er echt helemaal niemand achtergesteld.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 5 juni 2019 om 10:17
Nope. Ik had in overleg de meest bepalende stem wanneer bezoek kwam, maar wie er kwam dat bepaal je samen en dan is beide familie en vrienden even belangrijk bij ons. En als het zo was uitgekomen dat man even met kind de kamer zou verlaten dan had dat gewoon gemogen.
woensdag 5 juni 2019 om 10:20
Volgens mij gaat de hele discussie alleen maar over wannéér het bezoek komt, dat al deze mensen überhaupt komen lijkt me buiten kijf staan, dus dan zeggen jullie toch eigenlijk hetzelfde?sneeuwwitje80 schreef: ↑05-06-2019 10:17Nope. Ik had in overleg de meest bepalende stem wanneer bezoek kwam, maar wie er kwam dat bepaal je samen en dan is beide familie en vrienden even belangrijk bij ons. En als het zo was uitgekomen dat man even met kind de kamer zou verlaten dan had dat gewoon gemogen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 5 juni 2019 om 10:21
Ik zou eens beginnen met te vragen aan je ouders hoe ze het zelf voor zich zien. Willen ze snel komen, of is twee weken later ook goed? Hoe lang, samen of absoluut niet? Je moeder voelt zich snel achtergesteld. Dus ze zou graag als eerste willen komen? Zou jij dat ook fijn vinden (dan is het makkelijk) of zie jij het graag anders? Bespreek dit met je moeder.meringue-123 schreef: ↑05-06-2019 09:56Ik denk dat iedereen het erover eens is dat het een stomme vraag is van schoonmoeder. En dat het eigenlijk niet zou moeten uitmaken wie wanneer komt.
Echter, dat is niet altijd zo. Dit is iets waar ik ook mee zit en ik zou eigenlijk graag tips lezen hoe hier mee om te gaan.
Ik heb hele lieve ouders, maar ze zijn gescheiden. Sindsdien is er een beetje een strijd tussen hun, vooral mijn moeder voelt zich snel achter gesteld.
Daarnaast woon ik in Engeland, wat dingen ook wat moeilijker maakt.
Mijn man zegt "dat zien we dan wel, weten toch niet hoe het loopt". Maar ik ben bang dat dan a) iedereen tegelijk hier is en ik horendol word van al die familie of b) ik perongeluk iemand achter stel en daar achteraf gezeur over krijg of c) we teveel rekening houden met mijn ouders en we daardoor mojn mans ouders pas later zien terwijl we met hun een hele goede band hebben.
Aangezien TO er niet meer is hoop ik hier war tips te lezen hoe hiermee om te gaan
En je schoonouders, wonen die in Nederland of Engeland? Ook aan hen zou ik eerst eens vragen met wat ze willen.
woensdag 5 juni 2019 om 10:32
Mijn dochter gaat deze zomer bevallen. Het maakt me werkelijk geen klap uit wie ons kleinkind het eerst mag zien. Ik hoop op een voorspoedige bevalling, een gezond kindje en gezonde blije ouders. En als dat zo is gaan we dat vieren. Met z'n allen. Wij en de ouders van mijn schoonzoon. Het kind gaat heel veel liefde krijgen, van ons allemaal en dat is op zich al fantastisch.
woensdag 5 juni 2019 om 10:57
Ik had precies dezelfde situatie, zelfde land en gescheiden ouders. Met het bijkomende probleem dat mijn ouders in een kamer een heel gespannen en onprettige sfeer geeft en dat wilde ik dus vermijden.meringue-123 schreef: ↑05-06-2019 09:56Ik denk dat iedereen het erover eens is dat het een stomme vraag is van schoonmoeder. En dat het eigenlijk niet zou moeten uitmaken wie wanneer komt.
Echter, dat is niet altijd zo. Dit is iets waar ik ook mee zit en ik zou eigenlijk graag tips lezen hoe hier mee om te gaan.
Ik heb hele lieve ouders, maar ze zijn gescheiden. Sindsdien is er een beetje een strijd tussen hun, vooral mijn moeder voelt zich snel achter gesteld.
Daarnaast woon ik in Engeland, wat dingen ook wat moeilijker maakt.
Mijn man zegt "dat zien we dan wel, weten toch niet hoe het loopt". Maar ik ben bang dat dan a) iedereen tegelijk hier is en ik horendol word van al die familie of b) ik perongeluk iemand achter stel en daar achteraf gezeur over krijg of c) we teveel rekening houden met mijn ouders en we daardoor mojn mans ouders pas later zien terwijl we met hun een hele goede band hebben.
Aangezien TO er niet meer is hoop ik hier war tips te lezen hoe hiermee om te gaan
Ik had bedacht dat de tweede ouder pas naar Engeland zou komen als de eerste weg was. Daar voelde ik mezelf het prettigst bij, anders zou ik tijdens de kraamvisite steeds bezig zijn met de bezoeken van mijn ouders afstemmen. Ik vond dat bij mijn bruiloft al heel naar.
Ouder 2 ging daar niet mee akkoord en was zeer beledigd. Uiteindelijk is het contact met ouder 2 voor de bevalling verbroken om andere redenen (maar om eerlijk te zeggen was mijn grenzen niet respecteren daar wel een deel van). Achteraf gezien was mijn voorstel ook de juiste denk ik, ik heb twee keer een ochtend met de baby in het ziekenhuis gezeten voor controles, ik had er niet aan moeten denken dat ik me dan ook nog druk had moeten maken dat beide ouders wel even veel bezoektijd kregen.
Mijn schoonouders wonen niet al te ver bij me vandaan en waren de eerste die de baby zagen. Maar die mensen zijn heel lief en makkelijk, die hebben we ook een keertje afgebeld omdat we gewoon te moe waren en die vonden dat prima.
woensdag 5 juni 2019 om 11:00
Bij mijn bevallingen wachtte familie en toen schounouders in het ziekenhuis.
Mijn schoonzus en mijn jongste zus met vriend waren er ook, die woonden in de buurt.
Later kwamen andere broers en zussen ook aan.
Na de bevalling al mijn geliefden in de verloskamer.
Eerst mochten de opa's en oma's en een zus, schoonzus want zo groot was de verloskamer niet.
Uiteindelijk hingen ze er allemaal rond of gingen zelf even de gang op als het vol was.
Vond het heerlijk om mijn babytje's zo geliefd rond te zien gaan in de armen van de familie die ook zo hadden uitgekeken naar deze dag.
Mijn schoonzus en mijn jongste zus met vriend waren er ook, die woonden in de buurt.
Later kwamen andere broers en zussen ook aan.
Na de bevalling al mijn geliefden in de verloskamer.
Eerst mochten de opa's en oma's en een zus, schoonzus want zo groot was de verloskamer niet.
Uiteindelijk hingen ze er allemaal rond of gingen zelf even de gang op als het vol was.
Vond het heerlijk om mijn babytje's zo geliefd rond te zien gaan in de armen van de familie die ook zo hadden uitgekeken naar deze dag.
anoniem_290325 wijzigde dit bericht op 05-06-2019 12:22
2.13% gewijzigd
woensdag 5 juni 2019 om 11:14
Toen mijn eerste werd geboren woonde ik in het buitenland. Wij hebben van te voren met de opa's en oma's overlegd wie wanneer wilde komen en op welke manier. Dat 'overleg' was vanuit ons niet geheel vrijblijvend. Een aantal punten waren niet onderhandelbaar omdat de band met schoonouders destijds wisvallend was. Ik zou op een rijtje zetten welke punten dat voor jullie zijn.meringue-123 schreef: ↑05-06-2019 09:56Ik denk dat iedereen het erover eens is dat het een stomme vraag is van schoonmoeder. En dat het eigenlijk niet zou moeten uitmaken wie wanneer komt.
Echter, dat is niet altijd zo. Dit is iets waar ik ook mee zit en ik zou eigenlijk graag tips lezen hoe hier mee om te gaan.
Ik heb hele lieve ouders, maar ze zijn gescheiden. Sindsdien is er een beetje een strijd tussen hun, vooral mijn moeder voelt zich snel achter gesteld.
Daarnaast woon ik in Engeland, wat dingen ook wat moeilijker maakt.
Mijn man zegt "dat zien we dan wel, weten toch niet hoe het loopt". Maar ik ben bang dat dan a) iedereen tegelijk hier is en ik horendol word van al die familie of b) ik perongeluk iemand achter stel en daar achteraf gezeur over krijg of c) we teveel rekening houden met mijn ouders en we daardoor mojn mans ouders pas later zien terwijl we met hun een hele goede band hebben.
Aangezien TO er niet meer is hoop ik hier war tips te lezen hoe hiermee om te gaan
Bijvoorbeeld niet iedereen tegelijk omdat je aangeeft daar horendol van te worden, dat is een prima grens om te stellen. Ook geef je aan dat je bang bent iemand achter te stellen. De kraamtijd is voor jullie als nieuwbakken gezin bedoelt. De aandacht hoort naar jullie uit te gaan, niet van jullie ge-eist te worden. Als je weet welke familieleden daar moeite mee gaan hebben, zet je daar bij voorbaat grenzen voor. Dat heeft hier goed gewerkt.
Wat betreft het rekening houden met en mogelijk gezeur achteraf, denk ik dat je man gelijk heeft. Je weet niet hoe het gaat lopen. Je kunt alleen van te voren de grote lijnen uitzetten. Bovendien ben je er zelf bij, je bepaalt zelf hoe je ermee omgaat. Dat deel ligt niet bij familieleden maar bij jezelf, een stukje assertiviteit die misschien nu nog niet in jouw omgang met familieleden zit?
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
woensdag 5 juni 2019 om 11:35
Dit bedoel ik dus.Wittelamp schreef: ↑05-06-2019 10:01Jij: “goh ma, ik hoorde van man dat je achteraf geen fijn gevoel had bij het kraambezoek na geboorte van Snoepje”
Ma: “eeh, ja, nou, dat klopt. Ik voel dit en had dat verwacht en wil nu zo”
Jij:” ja wat vervelend dat jij dat zo beleefd hebt. Ik bedoelde er niets mee tégen jou maar door het gemis van mijn moeder had ik behoefte aan... “
Eindigend met: “natuurlijk gun ik jou alles met je kleinkinderen en je betekent veel voor me maar uiteindelijk gaat het na de bevalling om wat ik op dat moment nodig heb aangezien ik me dan misschien kwetsbaar voel en emotioneel ben, en dan kan het dus zo lopen dat je niet de eerste bent. Ik hoop dat je daar begrip voor hebt”
Zoiets? En als ze zo onredelijk is dat ze dan nog boos is en dingen roept als ‘van mij hoeft het zo niet’, dan haal je je schouders op en stel je voor dat ze het maar even rustig moet laten bezinken thuis. En verder laat je je man een evt nasleep afhandelen.
woensdag 5 juni 2019 om 12:51
Maar het bericht van liptongreen gaat toch over haar 1e bevalling, waarom zij de keuze maakte om eerst haar vader te willen zien.
Het zegt toch nog helemaal niks over de 2e bevalling, daar had ze namelijk nog helemaal niet over nagedacht en misschien ook wel minder de behoefte om haar vader eerst te willen zien en dan had het gewoon gelopen zoals het had gelopen en waren schoonouders misschien wel eerder.
Ze voelt zich (mede door hormonen) rot door wat schoonmoeder heeft aangegeven. Die dat ook wel een beetje erg voorbarig aangeeft vind ik.
Dus veel reacties die gaan over aankomende bevalling dat schoonmoeder later welkom is (en dat dat belachelijk is) zijn helemaal niet aan de orde, omdat ze helemaal nog niet wist en had nagedacht hoe en wat bij de 2e bevalling. Sowieso afwachten hoe een bevalling loopt.
Er wordt trouwens wel steeds meer aangeraden om de kleine de eerste uren huid op huid contact met moeder te laten hebben en aan het begin voornamelijk alleen vader en moeder die de baby mogen vasthouden ivm hechting.
Het zegt toch nog helemaal niks over de 2e bevalling, daar had ze namelijk nog helemaal niet over nagedacht en misschien ook wel minder de behoefte om haar vader eerst te willen zien en dan had het gewoon gelopen zoals het had gelopen en waren schoonouders misschien wel eerder.
Ze voelt zich (mede door hormonen) rot door wat schoonmoeder heeft aangegeven. Die dat ook wel een beetje erg voorbarig aangeeft vind ik.
Dus veel reacties die gaan over aankomende bevalling dat schoonmoeder later welkom is (en dat dat belachelijk is) zijn helemaal niet aan de orde, omdat ze helemaal nog niet wist en had nagedacht hoe en wat bij de 2e bevalling. Sowieso afwachten hoe een bevalling loopt.
Er wordt trouwens wel steeds meer aangeraden om de kleine de eerste uren huid op huid contact met moeder te laten hebben en aan het begin voornamelijk alleen vader en moeder die de baby mogen vasthouden ivm hechting.
