Relaties
alle pijlers
Gedoe kraamvisite
maandag 3 juni 2019 om 19:41
Nooit gedacht dat ik een topic als deze zou moeten openen maar helaas... De hormonen zitten hoog en de energie is laag, dus ik kan wel wat feedback/steun whatever gebruiken. Ik vraag me namelijk echt af of ik nou gek ben.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
woensdag 5 juni 2019 om 00:07
Dat doen ze tegenwoordig gewoon waar je bij bent.En als moeder om wat voor reden niet mee kan naar een andere ruimte kan de andere ouder mee.
woensdag 5 juni 2019 om 00:39
Lieve TO,
Mijn advies is om het te laten rusten. Je weet nooit hoe een bevalling gaat lopen dus beslis gewoon ter plekke na je topprestatie aan wie je je kind het eerst wil voorstellen. Iedereen tegelijk laten komen zoals een aantal anderen adviseren zou ik niet doen want dan heb je alsnog kans op gezeur in de verloskamer.
Ik zou een geplande keizersnede krijgen maar mijn jongste besloot om 9 dagen eerder te komen dus werd het een semi-spoedkeizersnede en ik was zo high van de pijnstilling dat ik de volgorde van bezoek niet eens meer weet... Laat je vooral niet onder druk zetten en doe vooral dat waar jij je het beste bij voelt. Als jij dezelfde gevoelens hebt als bij je eerste bevalling dan laat je gewoon je vader wederom eerst komen. Als blijkt dat je er deze keer minder waarde aan hecht dan kun je alsnog je schoonouders eerst laten komen. Het is jouw bevalling, jouw baby en jij en je man maken de beslissing. Manipulatie mag hierin geen rol hebben.
Geniet nog even van je zwangerschap en de tijd met je zoon nu hij nog alle aandacht voor zich alleen heeft
Mijn advies is om het te laten rusten. Je weet nooit hoe een bevalling gaat lopen dus beslis gewoon ter plekke na je topprestatie aan wie je je kind het eerst wil voorstellen. Iedereen tegelijk laten komen zoals een aantal anderen adviseren zou ik niet doen want dan heb je alsnog kans op gezeur in de verloskamer.
Ik zou een geplande keizersnede krijgen maar mijn jongste besloot om 9 dagen eerder te komen dus werd het een semi-spoedkeizersnede en ik was zo high van de pijnstilling dat ik de volgorde van bezoek niet eens meer weet... Laat je vooral niet onder druk zetten en doe vooral dat waar jij je het beste bij voelt. Als jij dezelfde gevoelens hebt als bij je eerste bevalling dan laat je gewoon je vader wederom eerst komen. Als blijkt dat je er deze keer minder waarde aan hecht dan kun je alsnog je schoonouders eerst laten komen. Het is jouw bevalling, jouw baby en jij en je man maken de beslissing. Manipulatie mag hierin geen rol hebben.
Geniet nog even van je zwangerschap en de tijd met je zoon nu hij nog alle aandacht voor zich alleen heeft
"Nee" is ook een antwoord.
woensdag 5 juni 2019 om 06:56
Precies en dat doen ze niet voor niks. Het is inmiddels ook wetenschappelijk bewezen dat een pasgeboren baby het beste af is dichtbij de moeder. Het liefst bloot, huid op huidcontact. Dat weten moeders intuïtief allang, maar voor al diegenen die hier keihard overheen willen denderen, is het misschien prettig om te weten dat er onderzoek naar is gedaan.
Het idee dat je jezelf belangrijker vindt dan het welzijn van moeder en een pasgeboren baby, vind ik zelf stuitend en dan ook nog haar wegzetten als een heks van een kraamvrouw. Kijk je jezelf dan nog lekker ASN inde spiegel?
woensdag 5 juni 2019 om 07:11
Niemand die dat zegt, en ik kan het weten, want je haalt enkele van mijn voorbeelden aanWittelamp schreef: ↑05-06-2019 07:08Ja je bent als vrouw blijkbaar een “draak van een kraamvrouw” als je gewoon bedenkt wat je fijn zou vinden en dat plant.
Maar het past volledig in de “u zult niet zeiken als barende vrouw” mentaliteit die er rond bevallingen heerst.
Het ideaal is: kind eruit duwen, geen termen gebruiken als ‘door vrachtwagen overreden’ (dat is maar overdreveb), na een een half uur fris onder de douche, een frikandel speciaal eten en dan jan en alleman onwillekeurig langs laten komen zonder daar wat in te willen. Want ach, wie ben jij?
En als oma of de buurvrouw de baby vast wil houden dan moet dat gewoon, desnoods op de gang, want “ach, waarom zo moeilijk doen?”.
Vooral niet “moeilijk” doen.
woensdag 5 juni 2019 om 07:20
Zowel de vrachtwagen, de douche als de frikandel, komen uit posts van mijWittelamp schreef: ↑05-06-2019 07:17Ik reageer op de tendens die het topic de laatste pagina’s uit ging. Je mag trots vertellen dat je na een half uur weer onder de douche stond, dat je ‘gut’ helemaal niet meer weet wie er in welke volgorde kwam, dat je zin had in eten, maar zodra iemand hier wat kwetsbaars zegt over het willen plannen van kraamvisite of een gevoel door een truck overreden te zijn dan is het off topic, moet ze maar in een hutje bevallen en is ze een draak van een kraamvrouw.
Dat is de teneur en de sfeer die in dit topic heerst. Daar reageer ik op, niet alleen op jouw frikandel.
En waarom het offtopic is, is omdat niemand, zelfs de heks van een schoonmoeder van TO gezegd heeft meteen te willen komen. Dat wordt er bijgesleept. Alsof dat de heks een nog grotere heks maakt, en al het andere kraambezoek ook
Enige wat schoonmama vraagt (en dat is opzich al een bizarre vraag, dus waarom zou je er van alles bijslepen) is, of ze als eerste mag komen
woensdag 5 juni 2019 om 07:25
woensdag 5 juni 2019 om 07:57
Ik vind het heel vervelend voor je dat jij vervelende ervaringen met familie hebt, maar dat betekent niet dat iedereen zo is. Als je verder gewoon goede relaties hebt, is het helemaal niet nodig om zulke waarborgen in te bouwen.Wittelamp schreef: ↑04-06-2019 23:33Ach ja, makkelijk kletsen. Je weet helemaal nog niet hoe je je voelt na je bevalling. Je weet niet wat de context wordt met je baby (gezond, ziekenhuis, thuis). Je weet ook niet hoe je familie en bezoek zich gaat gedragen.
Soms gaan mensen ineens heel raar doen en je grenzen over als ze een baby zien. Helaas zelf meegemaakt. Dan let je de tweede keer wel goed op hoor. Wat jij drakerig noemt, noem ik weten wat je nodig hebt en dat voor jezelf waarborgen.
woensdag 5 juni 2019 om 08:08
Ben benieuwd naar die onderzoeken die zeggen dat je de eerste 24 uur continu huid-huid contact moet hebben.Maya85 schreef: ↑05-06-2019 06:56Precies en dat doen ze niet voor niks. Het is inmiddels ook wetenschappelijk bewezen dat een pasgeboren baby het beste af is dichtbij de moeder. Het liefst bloot, huid op huidcontact. Dat weten moeders intuïtief allang, maar voor al diegenen die hier keihard overheen willen denderen, is het misschien prettig om te weten dat er onderzoek naar is gedaan.
Het idee dat je jezelf belangrijker vindt dan het welzijn van moeder en een pasgeboren baby, vind ik zelf stuitend en dan ook nog haar wegzetten als een heks van een kraamvrouw. Kijk je jezelf dan nog lekker ASN inde spiegel?
En weet je, ik vind het prima om te wachten met kraamvisite, hou alleen de baby vast als mij dat wordt aangeboden en ga weer op tijd weg. En ik heb geen kraamvisite gehad die dat niet deed. Maar om bij voorbaat al zo verschrikkelijk spastisch te doen, of te doen alsof je baby compleet verpest is als hij even door iemand anders vastgehouden wordt, daar vind ik wat van.
woensdag 5 juni 2019 om 08:32
Eens. Als vrouw mag je nog net vertellen dat het wel pijn deed die bevalling, maar verder moet het niet gaan hoor, want die pijn ben je toch direct vergeten als je die kleine hummel in je armen houdt? En daarna wil je dat grote geluk toch met iedereen delen?Wittelamp schreef: ↑05-06-2019 07:08Ja je bent als vrouw blijkbaar een “draak van een kraamvrouw” als je gewoon bedenkt wat je fijn zou vinden en dat plant.
Het ideaal is: kind eruit duwen, geen termen gebruiken als ‘door vrachtwagen overreden’ (dat is maar overdreven), na een een half uur fris onder de douche, een frikandel speciaal eten en dan jan en alleman onwillekeurig langs laten komen zonder daar wat in te willen. Want ach, wie ben jij?
En als oma of de buurvrouw de baby vast wil houden dan moet dat gewoon, desnoods op de gang, want “ach, waarom zo moeilijk doen?”.
Vooral niet “moeilijk” doen.
Als vrouw sta je volledig in je recht om je kraamtijd zo in te richten als jij fijn vindt. Waarom zou je iemand daarvoor voor ‘draak’ uitmaken?
Iedere vrouw die het toch net even anders ervaart, (zoals TO voor wie het een verdrietige bijbetekenis heeft, omdat haar moeder haar kind niet kan zien), moet vooral niet zeuren. Het is immers niet jouw kind, maar net zo goed het kind van je man en zijn moeder, gelijk afstaan dus, want vandaag seconde 1 dat het kind jouw baarmoeder verlaat hebben zij er precies evenveel recht op als jij.
Hoe vaak wordt vrouwen niet gezegd dat ze te hysterisch reageren? Hoe vaak wordt de ernstige pijn en het verdriet van vrouwen niet weggeredeneerd en afgedaan met 'doe niet zo moeilijk?' Stuitend.
woensdag 5 juni 2019 om 08:46
jij moet opzoek naar leukere vrienden en lievere familie
Ik heb gewoon kunnen vertellen (daarom vond ik kraambezoek ook zo fijn), hoe mijn bevalling was
woensdag 5 juni 2019 om 08:51
En op zoek naar een echt leven. Ik geloof er niks van. Hele dagen hier aan het prediken over haar baan, haar kinderen en haar man. Maar wanneer ziet ze die dan? Wanneer werkt ze dan? Nee, het is allemaal bij elkaar verzonnen.
woensdag 5 juni 2019 om 08:52
TO dacht ook dat ze leuke familie had aan wie ze kon vertellen dat het fijn was dat haar vader eerst geweest was na de bevalling....
woensdag 5 juni 2019 om 09:02
Precies! En niet iedereen heeft een even makkelijke situatie. Hier hebben we bijvoorbeeld te maken met gescheiden ouders, dus dan zit je weer met heel andere issues. Een kersverse oma bijvoorbeeld die de vriendin van haar ex niet wil zien en al helemaal niet tolereert dat die vriendin haar kleinkind eerder ziet.Wittelamp schreef: ↑05-06-2019 08:57Precies. Mensen kunnen soms onverwacht en vervelend reageren als er een baby komt. Maar als je je daar een beetje tegen wil indekken dan wordt daar hier afkeurend over gepost. Ik zou zeggen: tel je zegeningen als je zonder je druk te hoeven maken om dit soort dingen een fijne kraamtijd hebt gehad. TO heeft er nu echter wél mee te maken.
Feit is dat in sommige situaties alles op zn beloop laten niet werkt. En daar zit TO dus nu ook mee. Dan kun je vanuit je ivoren torentje gaan roepen hoe fantastisch iedereen in jouw familie met elkaar samen op bezoek kwam en hoe gezellig dat was, maar daar heeft TO die geen moeder meer heeft geen boodschap aan.
woensdag 5 juni 2019 om 09:11
Ik vind sommige wel erg overdreven in het innemen van hun positie. Ja jij bent de kraamvrouw en natuurlijk is het dan belangrijk dat het voor jouw prettig is, maar de rest heeft ook nog wat te zeggen. Mn schoonmoeder is heel belangrijk voor mijn vriend en dan is het logisch dat hij haar ook snel wil zien en voorstellen aan zijn kind.
woensdag 5 juni 2019 om 09:23
Volgens mij heeft niemand daar iets op tegen.sneeuwwitje80 schreef: ↑05-06-2019 09:11Ik vind sommige wel erg overdreven in het innemen van hun positie. Ja jij bent de kraamvrouw en natuurlijk is het dan belangrijk dat het voor jouw prettig is, maar de rest heeft ook nog wat te zeggen. Mn schoonmoeder is heel belangrijk voor mijn vriend en dan is het logisch dat hij haar ook snel wil zien en voorstellen aan zijn kind.