Relaties
alle pijlers
Gedoe kraamvisite
maandag 3 juni 2019 om 19:41
Nooit gedacht dat ik een topic als deze zou moeten openen maar helaas... De hormonen zitten hoog en de energie is laag, dus ik kan wel wat feedback/steun whatever gebruiken. Ik vraag me namelijk echt af of ik nou gek ben.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
dinsdag 4 juni 2019 om 15:53
Echt niet? Ook niet als je je gewoon fit voelt? Dat je geen buren of vrienden ofzo wil, dat snap ik, maar je eigen ouder(s) en schoonouder(s)? Die stonden bij mij wel redelijk snel (na enkele uren) naast het (ziekenhuis)bed. Ik voelde me fit. Dan is het toch leuk hen je kind te kunnen laten zien? Nou ja moet ieder voor zich weten natuurlijk. Rust is ook fijn. Maar ik denk niet dat je dat nu al voor jezelf zo kan beslissen dat het zus en zo gaat gebeuren. Wie weet heb je een makkelijke bevalling, voel je je fit, heb je je ouder(s) gebeld dat baby geboren is, en kijk je er juist naar uit dat ze langs komen.turquasi schreef: ↑04-06-2019 15:44Wat wel leuk is is dat ik door dit topic veel beter weet wat ik wel en niet wil straks.
Niemand neemt baby mee buiten mijn zicht, ook papa niet, tenzij ik dat zeg ok te vinden en dan nog behoud ik het recht om binnen vijf minuten van gedachten te veranderen
Ik wil niemand zien de eerste 12 uur na de bevalling, misschien maak ik daar nog 24 uur van. Misschien maak ik een uitzondering voor iemand die zich bescheiden opstelt en belooft iets lekkers mee te nemen...
Iedereen die over bovenstaande wil zeuren wordt beloond met nog minder toegeeflijkheid en krijgt voortaan gerelateerd nieuws het laatste.
dinsdag 4 juni 2019 om 15:55
Dit dus. Wat een gedoe om daar op te letten??tulpje21 schreef: ↑04-06-2019 15:32Ik vind het maar gedoe om niks. Ik heb daar echt nooit over nagedacht. Hoe het bij ons ging: kind is geboren. We wachten even tot ik weer 'fris en fruitig', met kind, in bed lig en dan bel ik mijn ouders/broer/zus en mijn man belt zijn familie. De eerste keer moest ik nog even in het ziekenhuis blijven en zijn (laat in de avond was het al) zowel mijn schoonouders als mijn ouders en zus gelijk komen kijken. Toevallig waren ze er tegelijkertijd. De tweede keer mocht ik wel snel naar huis maar gaven mijn schoonouders aan dat ze gelijk even langs wilden komen. Prima, leuk. En toen we thuis kwamen kwamen mijn ouders langs. Geen moment over nagedacht van goh, nu zijn mijn schoonouders eerder geweest. Volgens mij hebben mijn ouders daar ook nooit een moment over nagedacht.
Overigens vind ik het zelf wel een heel klein beetje apart om aan te geven dat je eerst je vader erbij wil hebben. Het is ook het kind van je man en hij vindt het natuurlijk ook super leuk dat zijn ouders langs komen. Beide ouders zijn even belangrijk denk ik. Tuurlijk, je schoonouders kwamen ook dezelfde avond nog. Maar stel dat je schoonouders 3 uur na de bevalling zouden komen en je vader komt 1 uurtje later, dat zou toch ook prima geweest zijn?
Mijn vriendin kwam eerder dan mijn eigen moeder, gewoon omdat ze dichterbij woonde. Wat maakt dat nou uit.
dinsdag 4 juni 2019 om 15:57
Ik stond na beide bevallingen binnen een halfuurtje weer onder de douche. Had vooral zin in ETEN (urenlange krachtinspanning en niks gegeten) eigenlijk vooral in een frikandel speciaal. Maar tja, kreeg een beschuitje natuurlijk
dinsdag 4 juni 2019 om 15:57
Ik was bij een vriendin bij de bevalling, heb zelfs de baby aangekleed en ze mee naar huis gebracht. Allemaal voor ouders en schoonouders er waren.
Even navragen of ze daar twee jaar later nog vervelende gevoelens over hebben...
dinsdag 4 juni 2019 om 16:01
turquasi schreef: ↑04-06-2019 15:44Wat wel leuk is is dat ik door dit topic veel beter weet wat ik wel en niet wil straks.
Ik wil niemand zien de eerste 12 uur na de bevalling, misschien maak ik daar nog 24 uur van. Misschien maak ik een uitzondering voor iemand die zich bescheiden opstelt en belooft iets lekkers mee te nemen...
Iedereen die over bovenstaande wil zeuren wordt beloond met nog minder toegeeflijkheid en krijgt voortaan gerelateerd nieuws het laatste.
Nou, ik zat hetzelfde te denken! Hoewel man en ik het er wel al eens (maar al lang geleden) over hadden gehad hoe we dat, op dit moment, graag zouden willen. Sowieso als ik in de avond zou bevallen, houden we dat (voor zover mogelijk) graag even stil. Even bijkomen. Even "stilte" en t meeste proberen te laten bezinken.
Maar verder heb ik schoonouders die uit zichzelf zouden zeggen "kind, laat eerst jouw ouders maar komen hoor, ook al wonen wij 2 minuten van het zh vandaan, wij komen daarna wel." Maar zij zijn al 3x opa en oma, en mijn ouders nog niet, en ik weet bijna zeker dat ze zo denken.
dinsdag 4 juni 2019 om 16:01
Mij is een giga sushi schotel beloofd
Ik vraag me af of het me nog iets kan schelen wie er wanneer langs komt en hoe ik er bij lig, als ik die voor mn neus heb.
Mijn schoonouders kan ik iig niet beledigen, die wonen in het buitenland, dus dat is alvast lekker makkelijk
dinsdag 4 juni 2019 om 16:04
Ik vond het juist prettig om met mijn man en pasgeboren kind samen te zijn (en om de tweede keer als compleet gezin samen te zijn met mijn oudste erbij). Om elkaar rustig te leren kennen. Baby heeft alleen maar bloot op me gelegen de eerste uren.tulpje21 schreef: ↑04-06-2019 15:53Echt niet? Ook niet als je je gewoon fit voelt? Dat je geen buren of vrienden ofzo wil, dat snap ik, maar je eigen ouder(s) en schoonouder(s)? Die stonden bij mij wel redelijk snel (na enkele uren) naast het (ziekenhuis)bed. Ik voelde me fit. Dan is het toch leuk hen je kind te kunnen laten zien? Nou ja moet ieder voor zich weten natuurlijk. Rust is ook fijn. Maar ik denk niet dat je dat nu al voor jezelf zo kan beslissen dat het zus en zo gaat gebeuren. Wie weet heb je een makkelijke bevalling, voel je je fit, heb je je ouder(s) gebeld dat baby geboren is, en kijk je er juist naar uit dat ze langs komen.
We hebben rustig kennis kunnen maken met de kraamzorg. En ik kon me richten op het op gang brengen van de borstvoeding.
Twaalf uur is niet zo lang hoor. Stel je baby wordt om 10 uur 's avonds geboren, dan is het niet zo gek als de eerste visite om 10 uur de volgende ochtend komt, toch? Dat is ook nog heel snel en een prima tijdstip om trots de baby te laten zien.
dinsdag 4 juni 2019 om 16:26
Culturen hebben hun eigen regels en ik maak er zelf al genoeg, maar hutje mag op de lijst. Dankjewel!Pinda-Kaas schreef: ↑04-06-2019 15:49Er zijn culturen waar moeder eerst een week afgezonderd met pasgeboren baby in een hutje moet zitten, misschien is dat iets voor je.
Hopelijk kan ik een hutje vinden waar sushi word bezorgd want dat was ook een goeie...
Lorem Ipsum
dinsdag 4 juni 2019 om 16:31
Tuurlijk, als kind om 22 uur wordt geboren is 12 uur later niet raar. Als kind om 08.00 uur geboren wordt dan zou er bij mij binnen 12 uur zeker wel bezoek geweest zijn.Maya85 schreef: ↑04-06-2019 16:04Ik vond het juist prettig om met mijn man en pasgeboren kind samen te zijn (en om de tweede keer als compleet gezin samen te zijn met mijn oudste erbij). Om elkaar rustig te leren kennen. Baby heeft alleen maar bloot op me gelegen de eerste uren.
We hebben rustig kennis kunnen maken met de kraamzorg. En ik kon me richten op het op gang brengen van de borstvoeding.
Twaalf uur is niet zo lang hoor. Stel je baby wordt om 10 uur 's avonds geboren, dan is het niet zo gek als de eerste visite om 10 uur de volgende ochtend komt, toch? Dat is ook nog heel snel en een prima tijdstip om trots de baby te laten zien.
Dochter werd rond 20 uur geboren. Toen waren mijn ouders en schoonouders rond 23 uur in het ziekenhuis. Ze hadden gevraagd hoor of wij dat ook wilden. Toen zoon rond 6 uur geboren werd waren schoonouders er rond 12 uur en mijn ouders kwamen s avonds toen we weer thuis waren. Mn vader werkte toen ook gewoon dus zomaar overdag komen was sowieso geen optie.
dinsdag 4 juni 2019 om 16:42
Maar op zich maken de tijden niet uit als je net bent bevallen, want je zit zo in een andere dimensie. Dus als jij 12 uur prettig vindt om samen te zijn met je eigen gezin, dan is dat prima. Al het andere overigens ook.tulpje21 schreef: ↑04-06-2019 16:31Tuurlijk, als kind om 22 uur wordt geboren is 12 uur later niet raar. Als kind om 08.00 uur geboren wordt dan zou er bij mij binnen 12 uur zeker wel bezoek geweest zijn.
Dochter werd rond 20 uur geboren. Toen waren mijn ouders en schoonouders rond 23 uur in het ziekenhuis. Ze hadden gevraagd hoor of wij dat ook wilden. Toen zoon rond 6 uur geboren werd waren schoonouders er rond 12 uur en mijn ouders kwamen s avonds toen we weer thuis waren. Mn vader werkte toen ook gewoon dus zomaar overdag komen was sowieso geen optie.
dinsdag 4 juni 2019 om 17:19
Ik denk dat je vooral op je gevoel op dat moment moet afgaan. En dat kan heel anders zijn dan je van tevoren denkt. Ik had zelf ook bedacht dat ik de geboorte van mijn zoon geheim wilde houden en eerst samen wilde genieten. Maar een uur na de bevalling had ik zó sterk de behoefte om het te willen delen, dus heb gelijk mijn moeder gebeld en die stond dus anderhalf uur na de geboorte al naast ons bed. Als iemand me dat van tevoren had vertelt had ik die persoon echt uitgelachen, maar op dat moment had ik daar toch het meeste behoefte aan.
dinsdag 4 juni 2019 om 17:37
Een van onze kinderen is geboren om 04:20 uur en mijn ouders zijn s'morgens vroeg voordat ze gingen werken toen nog langs gekomen om de kleine te bewonderen en te knuffelen. Mijn schoonouders hoefde niet te werken (schoonvader pas later die dag) en kwamen toen tegen 9 uur zoiets denk ik.
om 05:30 uur hadden we ze toen uit bed gebeld.
om 05:30 uur hadden we ze toen uit bed gebeld.
dinsdag 4 juni 2019 om 17:42
dinsdag 4 juni 2019 om 19:54
Ik had ze gewurgd met mijn netbroekje als ik alleen een beschuitje had gekregen. Men wat krijg je daar trek van. Gelukkig wist iemand om 22u een dik bord bloemkool voor me op te warmen.
dinsdag 4 juni 2019 om 21:06
Eens.LAgirl82 schreef: ↑04-06-2019 13:40Inderdaad.
En ja, ik ben 3 keer bevallen. De laatste keer waren mijn ouders in het buitenland en zagen onze baby pas 5 of 6 dagen later.
Bij de oudste waren mijn schoonouders er denk ik ook eerder, omdat ze nu eenmaal dichterbij wonen.
Je bespreekt toch samen met je man de bevalling en hij heeft toch ook wat te zeggen over de bevalling van zijn kind.
dinsdag 4 juni 2019 om 21:11
Oh en ik weet dat ik straks niet zo een draak van een kraamvrouw wil worden zoals je hierboven beschrijft. Vreselijk.turquasi schreef: ↑04-06-2019 15:44Wat wel leuk is is dat ik door dit topic veel beter weet wat ik wel en niet wil straks.
Niemand neemt baby mee buiten mijn zicht, ook papa niet, tenzij ik dat zeg ok te vinden en dan nog behoud ik het recht om binnen vijf minuten van gedachten te veranderen
Ik wil niemand zien de eerste 12 uur na de bevalling, misschien maak ik daar nog 24 uur van. Misschien maak ik een uitzondering voor iemand die zich bescheiden opstelt en belooft iets lekkers mee te nemen...
Iedereen die over bovenstaande wil zeuren wordt beloond met nog minder toegeeflijkheid en krijgt voortaan gerelateerd nieuws het laatste.
dinsdag 4 juni 2019 om 21:12
Nou zeg dat, mijn hemel zeg!Lachattenoir schreef: ↑04-06-2019 21:11Oh en ik weet dat ik straks niet zo een draak van een kraamvrouw wil worden zoals je hierboven beschrijft. Vreselijk.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
dinsdag 4 juni 2019 om 21:25
Ja, mij ook. Onze oudste is aan het einde van de middag geboren, maar wij hebben pas na negenen onze familie gebeld. Gewoon eerst lekker bijkomen, genieten van en knuffelen met de kleine frummel.
Mijn zus is de volgende ochtend gekomen voordat ze naar haar werk ging, we waren toen nog in het ziekenhuis. Ouders zijn pas gekomen toen we weer thuis waren, en s avonds mijn beste vriendin. Iedereen bleef maar kort en we hebben niemand de baby laten vasthouden, ten eerste had het ziekenhuis dat afgeraden voor de eerste 48 uur en ten tweede vind ik het zelf niet prettig en niet hygiënisch. Zo'n kleintje is nog zo kwetsbaar.
De geboortekaartjes hebben we pas aan het einde van de kraamweek gestuurd. Al met al heerlijk rustig dus.
mater_matuta wijzigde dit bericht op 04-06-2019 21:27
9.63% gewijzigd
dinsdag 4 juni 2019 om 21:26
Halleluja.turquasi schreef: ↑04-06-2019 15:44Wat wel leuk is is dat ik door dit topic veel beter weet wat ik wel en niet wil straks.
Niemand neemt baby mee buiten mijn zicht, ook papa niet, tenzij ik dat zeg ok te vinden en dan nog behoud ik het recht om binnen vijf minuten van gedachten te veranderen
Ik wil niemand zien de eerste 12 uur na de bevalling, misschien maak ik daar nog 24 uur van. Misschien maak ik een uitzondering voor iemand die zich bescheiden opstelt en belooft iets lekkers mee te nemen...
Iedereen die over bovenstaande wil zeuren wordt beloond met nog minder toegeeflijkheid en krijgt voortaan gerelateerd nieuws het laatste.
Ik mag voor de mensen om je heen hopen dat je baby niet onverwachts even mee moet met de kinderarts/verloskundige/verpleging voor een extra controle of test....
Sorry, maar ik vind dat sommige moeders zichzelf echt té belangrijk vinden/maken.
dinsdag 4 juni 2019 om 23:27
Dat zijn dan medische zaken, dat is wat anders vindt je niet?
Het ziekenhuis adviseert zelf om je kind zoveel mogelijk bij je te houden als moeder.