Relaties
alle pijlers
Scheiden en twijfels
zondag 28 juli 2019 om 04:47
Hallo ,
Ik en mijn vrouw staan op het punt te scheiden , de scheidingsakte is al opgemaakt en de regeling in verband met de verdeling en ons zoontje staan op papier, we moeten enkel nog tekenen .
Na 11 jaar is wat mij betreft onze relatie op, we hebben een zoontje van 1 jaar nu .
Ik heb een enorm lieve vrouw en ze is een fantastische moeder en zeer zorgzaam , al wat je wil , al is ze dikwijls te overbezorgd , maar begrijpelijk . Het probleem is echter dat ik geen echte gevoelens meer voor haar heb , ik voel me intellectueel en fysiek niet meer tot haar aangetrokken en we leven gewoon als vrienden , of als broer en zus , met de uitzondering dat we zeer sporadisch nog wel eens met elkaar vrijen, maar zonder enige passie . Het is niet dat onze relatie slecht is, we maken geen ruzie maar zitten gewoon niet meer op dezelfde golflengte , het enige plezier dat we samen nog hebben is als we bezig zijn met ons zoontje, buiten dat is er niets meer .
De problemen slepen nu al maanden aan en het is stilaan onhoudbaar geworden en ze wilt dat ik uiteindelijk een beslissing neem , scheiden of blijven .
We hebben al eens op het punt gestaan uit elkaar te gaan een 8 tal maanden geleden omdat ik gevoelens kreeg voor iemand anders maar ik had toen beslist om onze relatie nog een kans te geven en het contact met die andere persoon te verbreken , we hebben relatietherapie geprobeerd maar slecht 1 of 2 sessies omdat mijn vrouw het onzin vond, de "therapeute lag haar niet" . Mijn vrouw vindt dat het aan mij ligt omdat ik me niet genoeg inzet om onze relatie te redden, en misschien is dat ook wel zo , ik kan het gewoon niet meer . We zijn samen op reis geweest, etentjes , maar alles voelde saai aan, geen enkele diepgang, ik heb spijt gehad van mijn beslissing toen om toch door te gaan maar we moesten het proberen .
Nu ben ik op het punt beland dat ik niet gelukkig wordt in deze relatie, het laat me compleet onverschillig maar toch zit ik met enorme twijfels , slapeloze nachten om haar te kwetsen , het appartement, gaat ze het financieel wel aankunnen , verdient ze dit wel , maar helaas kan ik mijn gevoelens niet veranderen , ergens zie ik haar nog wel graag, al denk ik dat dit vooral is door het vertrouwde .
Alles is geregeld, ik heb een andere woning gevonden waar ik terecht kan , maar toen ik gisterenavond de beslissing moest nemen kon ik het weer niet , vreselijk .
Iemand in dezelfde situatie ?
Ik en mijn vrouw staan op het punt te scheiden , de scheidingsakte is al opgemaakt en de regeling in verband met de verdeling en ons zoontje staan op papier, we moeten enkel nog tekenen .
Na 11 jaar is wat mij betreft onze relatie op, we hebben een zoontje van 1 jaar nu .
Ik heb een enorm lieve vrouw en ze is een fantastische moeder en zeer zorgzaam , al wat je wil , al is ze dikwijls te overbezorgd , maar begrijpelijk . Het probleem is echter dat ik geen echte gevoelens meer voor haar heb , ik voel me intellectueel en fysiek niet meer tot haar aangetrokken en we leven gewoon als vrienden , of als broer en zus , met de uitzondering dat we zeer sporadisch nog wel eens met elkaar vrijen, maar zonder enige passie . Het is niet dat onze relatie slecht is, we maken geen ruzie maar zitten gewoon niet meer op dezelfde golflengte , het enige plezier dat we samen nog hebben is als we bezig zijn met ons zoontje, buiten dat is er niets meer .
De problemen slepen nu al maanden aan en het is stilaan onhoudbaar geworden en ze wilt dat ik uiteindelijk een beslissing neem , scheiden of blijven .
We hebben al eens op het punt gestaan uit elkaar te gaan een 8 tal maanden geleden omdat ik gevoelens kreeg voor iemand anders maar ik had toen beslist om onze relatie nog een kans te geven en het contact met die andere persoon te verbreken , we hebben relatietherapie geprobeerd maar slecht 1 of 2 sessies omdat mijn vrouw het onzin vond, de "therapeute lag haar niet" . Mijn vrouw vindt dat het aan mij ligt omdat ik me niet genoeg inzet om onze relatie te redden, en misschien is dat ook wel zo , ik kan het gewoon niet meer . We zijn samen op reis geweest, etentjes , maar alles voelde saai aan, geen enkele diepgang, ik heb spijt gehad van mijn beslissing toen om toch door te gaan maar we moesten het proberen .
Nu ben ik op het punt beland dat ik niet gelukkig wordt in deze relatie, het laat me compleet onverschillig maar toch zit ik met enorme twijfels , slapeloze nachten om haar te kwetsen , het appartement, gaat ze het financieel wel aankunnen , verdient ze dit wel , maar helaas kan ik mijn gevoelens niet veranderen , ergens zie ik haar nog wel graag, al denk ik dat dit vooral is door het vertrouwde .
Alles is geregeld, ik heb een andere woning gevonden waar ik terecht kan , maar toen ik gisterenavond de beslissing moest nemen kon ik het weer niet , vreselijk .
Iemand in dezelfde situatie ?
maandag 29 juli 2019 om 17:00
LAgirl82 schreef: ↑29-07-2019 16:55Je kan knokken voor je huwelijk, voor je vrouw, voor je kind, maar dat wil je niet. Dat JIJ egoïstisch bezig bent wil er blijkbaar niet in.
En altijd naar de ander kijken, altijd excuses en altijd uitvluchten. Niet in de spiegel willen kijken.
Met een vergrootglas naar de ander kijken en met een verrekijker naar jezelf. Keer dat eens om.
Grow up en vecht voor je huwelijk en je kind als een echte man!
Wat een hoop aannames en onzin, maar goed, schrijf je frustraties maar eens lekker van je af . Ik zeg toch niet dat ik geen schuld tref , natuurlijk tref ik schuld .
maandag 29 juli 2019 om 17:03
Ach wat fijn toch zo achter je tablet pc of op je telefoon lekker te keer gaan.
Nogmaals er beginnen twee aan een kind in een slechte situatie krijgen er twee de schuld. En dan kom jij met advies om gezellig bij elkaar te blijven.
anoniem_380666 wijzigde dit bericht op 29-07-2019 17:04
7.48% gewijzigd
maandag 29 juli 2019 om 17:03
maandag 29 juli 2019 om 17:08
maandag 29 juli 2019 om 17:10
Wellicht heb ik eroverheen gelezen, maar waar staat dat vrouw ook ontevreden was met de relatie? Ik lees vooral dat het nogal voortkabbelde maar dat kan voor vrouw best prima zijn geweest.
maandag 29 juli 2019 om 17:13
8 maanden terug zouden ze al uit elkaar gaan. En de relatietherapie vond ze onzin na 2x therapie.vivautrecht85 schreef: ↑29-07-2019 17:10Wellicht heb ik eroverheen gelezen, maar waar staat dat vrouw ook ontevreden was met de relatie? Ik lees vooral dat het nogal voortkabbelde maar dat kan voor vrouw best prima zijn geweest.
anoniem_380666 wijzigde dit bericht op 29-07-2019 17:15
7.62% gewijzigd
maandag 29 juli 2019 om 17:14
maandag 29 juli 2019 om 17:17
maandag 29 juli 2019 om 17:18
Maar de relatie was al niet goed. En toch besluiten om een kind samen op de wereld te zettenvivautrecht85 schreef: ↑29-07-2019 17:17Je had het erover dat ze samen aan een kind zijn begonnen. En dat was voor dat hij buiten de deur ging snoepen van een grietje en aangaf te willen scheiden.
maandag 29 juli 2019 om 17:21
Er beginnen er 2 aan een kind inderdaad.
En in mijn ogen moeten die 2 dan in het belang van het kind alle moeite doen om bij elkaar te blijven.
De vrouw van to had dat wel gewild.
Dus niets 2 hebben daar schuld aan.
To vindt ineens zijn collega geil.
Wil de verantwoordelijkheid van een gezin niet dragen.
Wat kan de vrouw van to daar aan doen.
maandag 29 juli 2019 om 17:25
Nogmaals: waar staat dan dat vrouw de relatie ook niet goed vond? Het kan toch net zo goed een soort onvrede in TS zelf zijn terwijl de vrouw het prima vindt om zonder al te veel passie voort te kabbelen. Zoveel mensen nemen daar genoegen mee.
Ik lees verder ook geen dramatische dingen over ruzies ofzo.
maandag 29 juli 2019 om 17:28
Ben ook erg benieuwd naar dat aandeel van de vrouw dat wordt verondersteld. Niet dat ik bij voorbaat zeg dat ze geen aandeel heeft. Maar als zij de relatie goed (genoeg) vond, met de beste intentie een kind op de wereld zette, waarna manlief na twee maanden iets begon met een collega, hoe is zij dan verantwoordelijk? Met de geringe info die we hebben uiteraard.sugarmiss schreef: ↑29-07-2019 17:21Er beginnen er 2 aan een kind inderdaad.
En in mijn ogen moeten die 2 dan in het belang van het kind alle moeite doen om bij elkaar te blijven.
De vrouw van to had dat wel gewild.
Dus niets 2 hebben daar schuld aan.
To vindt ineens zijn collega geil.
Wil de verantwoordelijkheid van een gezin niet dragen.
Wat kan de vrouw van to daar aan doen.
anoniem_228343 wijzigde dit bericht op 29-07-2019 17:35
0.00% gewijzigd
maandag 29 juli 2019 om 17:32
Man? Ik ben een dame.Barre schreef: ↑29-07-2019 16:34Welke idioot verteld zijn kind nu op zo een manier dat hij niet meer van zijn moeder hield, man man, wat ik hier allemaal lees .
Waarom lukt het miljoenen mensen niet ? En zo blijven we in cirkeltjes draaien , kom eens met een deftig argument man .
Wat ik bedoel met drama is na de scheiding , mijn vrouw zegt dat ze me nog graag ziet en ervoor wil gaan maar als ik niet bij haar of niet meer bij jaar wil zijn of van haar hou wil we beter uiteen gaan als vrienden en een goede regeling treffen voor onze zoon, ze is namelijk een volwassen en nuchtere vrouw . Natuurlijk kwets je altijd iemand met een breuk, het is voor niemand prettig om daar door te moeten , het heeft grote gevolgen en zet beide levens flink op zijn kop .
En jij zou een echte man zijn als je haar liet gaan en haar een echte man gunt, zo een die 100% voor haar gaat en niet als het minder gaat in een relatie de fout en oorzaak bij de ander legt en meteen naar anderen vrouwen gaat kijken.
Het is allemaal niet wat je wil horen he, tsja, truth hurts.
Maar als je haar dan eindelijk verlost van jou zul jij toch echt de verantwoording moeten dragen om ooit aan je zoon uit te lggen waarom jij het niet meer op kon brengen om eens wat moeite in je vrouw te investeren en haar respect te tonen.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
maandag 29 juli 2019 om 17:37
Weghalen heeft geen zin hoor je hebt je afgevraagd of er een dubbelnicker was.vivautrecht85 schreef: ↑29-07-2019 17:28Ben ook erg benieuwd naar dat aandeel van de vrouw dat wordt verondersteld. Niet dat ik bij voorbaat zeg dat ze geen aandeel heeft. Maar als zij de relatie goed (genoeg) vond, met de beste intentie een kind op de wereld zette, waarna manlief na twee maanden iets begon met een collega, hoe is zij dan verantwoordelijk? Met de geringe info die we hebben uiteraard.
Dat heb ik gemeld voor controle speciaal voor jou.
maandag 29 juli 2019 om 17:42
Ik reageer genoeg inhoudelijk.vivautrecht85 schreef: ↑29-07-2019 17:41Joh je weet niet eens waar ik op doelde.
En inhoudelijk reageren lukt je niet he?
maandag 29 juli 2019 om 17:48
Mijn excuses , dame .SweetFirefly schreef: ↑29-07-2019 17:32Man? Ik ben een dame.
En jij zou een echte man zijn als je haar liet gaan en haar een echte man gunt, zo een die 100% voor haar gaat en niet als het minder gaat in een relatie de fout en oorzaak bij de ander legt en meteen naar anderen vrouwen gaat kijken.
Het is allemaal niet wat je wil horen he, tsja, truth hurts.
Maar als je haar dan eindelijk verlost van jou zul jij toch echt de verantwoording moeten dragen om ooit aan je zoon uit te lggen waarom jij het niet meer op kon brengen om eens wat moeite in je vrouw te investeren en haar respect te tonen.
Ik leg de schuld niet bij een ander, ik tref de grootste schuld absoluut, maar mensen gaan vreemd geven toe aan gevoelens voor een reden meestal , ik probeer gewoon die reden te zoeken , nogmaals , uiteraard tref ik de grootste schuld .
Maar ja , jij bent een dame en ik een man , en natuurlijk omdat ik een man ben steek ik mijn leuter zomaar overal in zonder reden , want doen mannen nu eenmaal , juist ?
maandag 29 juli 2019 om 17:50
Sommige mannen. Anderen niet...Barre schreef: ↑29-07-2019 17:48Mijn excuses , dame .
Ik leg de schuld niet bij een ander, ik tref de grootste schuld absoluut, maar mensen gaan vreemd geven toe aan gevoelens voor een reden meestal , ik probeer gewoon die reden te zoeken , nogmaals , uiteraard tref ik de grootste schuld .
Maar ja , jij bent een dame en ik een man , en natuurlijk omdat ik een man ben steek ik mijn leuter zomaar overal in zonder reden , want doen mannen nu eenmaal , juist ?
maandag 29 juli 2019 om 17:54
Dat zegt SFF helemaal niet hoor!Barre schreef: ↑29-07-2019 17:48Mijn excuses , dame .
Ik leg de schuld niet bij een ander, ik tref de grootste schuld absoluut, maar mensen gaan vreemd geven toe aan gevoelens voor een reden meestal , ik probeer gewoon die reden te zoeken , nogmaals , uiteraard tref ik de grootste schuld .
Maar ja , jij bent een dame en ik een man , en natuurlijk omdat ik een man ben steek ik mijn leuter zomaar overal in zonder reden , want doen mannen nu eenmaal , juist ?
Feit is wel dat je, terwijl je thuis een pasgeboren kindje had, aan de haal ging met een andere dame. Het lijkt me nuttig om te kijken waarom jij dat deed. Op zo'n precair moment terwijl je je kind zo "doodgraag" ziet. Ik denk echt dat je daarvan kunt leren.
maandag 29 juli 2019 om 18:00
Nee hoor, zowel mannen als vrouwen willen zich in tijden van persoonlijk droogte wel eens inbeelden dat Jan of Truus van kantoor hun soulmate is.Barre schreef: ↑29-07-2019 17:48Mijn excuses , dame .
Ik leg de schuld niet bij een ander, ik tref de grootste schuld absoluut, maar mensen gaan vreemd geven toe aan gevoelens voor een reden meestal , ik probeer gewoon die reden te zoeken , nogmaals , uiteraard tref ik de grootste schuld .
Maar ja , jij bent een dame en ik een man , en natuurlijk omdat ik een man ben steek ik mijn leuter zomaar overal in zonder reden , want doen mannen nu eenmaal , juist ?
De één komt dan weer bij zijn positieven en gaat die energie in zijn gezin steken. De ander steekt hem dus in de soulmate.
Kan.
Maar het summum van lamlendigheid vind ik dat je overweegt om gewoon nog een jaar op de achterbank gaan hangen bij je vrouw. Zogenaamd je best doen, terwijl je eigenlijk alleen maar een excuus zoekt en bang bent voor het oordeel van de buitenwereld.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 29 juli 2019 om 18:16
+100vivautrecht85 schreef: ↑29-07-2019 17:54Dat zegt SFF helemaal niet hoor!
Feit is wel dat je, terwijl je thuis een pasgeboren kindje had, aan de haal ging met een andere dame. Het lijkt me nuttig om te kijken waarom jij dat deed. Op zo'n precair moment terwijl je je kind zo "doodgraag" ziet. Ik denk echt dat je daarvan kunt leren.
