Relaties
alle pijlers
Contact schoonouders verbroken
zondag 4 augustus 2019 om 20:12
7 jaar geleden leerde ik mijn man en dus mijn schoonouders kennen. ( vader en stiefmoeder). Zei zijn streng gereformeerd en dat was voor mij erg wennen en aanpassen. Ik ben iemand die snel op mijn tenen gaat lopen zodat mensen mij aardig vinden en dat heb ik hier dus extreem gedaan. Toen wij gingen samenwonen waren zei heel erg op tegen en er werd mij duidelijk gemaakt dat ik pas hun schoondochter werd als we getrouwd waren. Ook door mijn migraine en het soms echt platliggen werd er mij verteld dat ze zich nooit welkom voelen bij mij, ondanks dat dit 2 maal is gebeurd. In 4 jaar tijd zijn ze een keer of 6 bij ons geweest, tussentijds nooit een telefoontje of interesse. Na 4 jaar zijn wij getrouwd zonder familie maar alleen mijn ouders als getuigen. Dit is ons uiteraard niet in dank afgenomen en dit snap ik. Wij hebben voor zon bruiloft gekozen omdat er van ons verwacht werd ook alle neven, nichten, ooms en tantes te moeten uitnodigen en er een aparte ruimte moest zijn indien er muziek gedraaid zou worden. En aangezien het contact voornamelijk van onze kant kwam en de verplichte verjaardagen. Nu zijn we 3 jaar getrouwd en hebben we een zoon van 1.5... ze vinden de opvoeding niet optimaal aangezien we niet naar de kerk gaan, vinden mij nog steeds niet aardig en voelen ze zich ondanks alle inspanningen van onze kant nog steeds niet welkom. Ik heb daarom het contact 3 maand geleden verbroken. Ik doe normaal als ik ze tegenkom maar ik en mijn zoontje komen daar niet meer. Mijn man staat achter mijn keuze maar vind het heel moeilijk en zou het liefst zien dat ik er af en toe heenga, of dat hij onze zoon mee kan nemen die kant op. Ik heb altijd gezegd dat een kind recht heeft om zijn opa’s en oma’s te zien en andersom maar op 1 of andere manier wil ik mijzelf en mijn zoon zover mogelijk bij Deze mensen vandaan houden. Mede omdat mijn schoonvader van nu 82 in het begin als pesterij net deed alsof hij op zijn vingers wou staan ( heeft hij niet gedaan) en aan zijn been wilde optillen toen hij net kon rollen. Hij wordt blijkbaar wat dement. Ik weet dat ik mijn man hiermee raak maar ik raak mijzelf nog harder als ik weer die kant op moet met mijn kind onder mijn arm en gezellig en aardig moet doen. Is het een hele foute keus wat ik nu maak ? Of is het deels begrijpelijk. Kan ik voor mijzelf kiezen of toch voor de tijd dat deze mensen op hun leeftijd nog hebben toch doorbijten en de draad weer oppakken zonder verwachtingen.
zondag 4 augustus 2019 om 22:16
Ik denk dat jij en je man jullie verwachtingen eens moeten gaan bijstellen.
Wat we ook tegen je zeggen...je bent al overtuigd dat je jullie zoontje niet mee mag naar opa en stiefoma.
Je zoekt alleen mensen die dit nog even tegen je man zeggen.
Nu, bij deze:
Man, jullie zoon mag van je vrouw niet mee naar je vader en stiefmoeder.
Wat we ook tegen je zeggen...je bent al overtuigd dat je jullie zoontje niet mee mag naar opa en stiefoma.
Je zoekt alleen mensen die dit nog even tegen je man zeggen.
Nu, bij deze:
Man, jullie zoon mag van je vrouw niet mee naar je vader en stiefmoeder.
Nope
zondag 4 augustus 2019 om 22:26
De situatie moet heel bar zijn geweest dat man van TO toestemt dat zijn ouders beter hun kind niet meer ziet maar omdat hij bang is zonder kind te gaan moet die maar opgeofferd worden. M.a.w. het gaat om opa die dementerend is en stiefoma, daar tegenover staat to die al jaren geschoffeerd wordt, een klein kind waar niet naar wordt omgekeken en een zoon die ze het laatste willen afpakken nl zijn siblings. Waar in dit verhaal is het ineens zo zielig geworden voor de grootouders en haar partner dat to, tegen de afspraken in, haar kind moet openstellen voor het bizarre gedrag en denkwijze van haar schoonouders? En ja, het is ook het kind van haar man maar zijn redenen om hun kind mee te nemen is ook niet zuiver, alleen TO denkt aan het belang van hun kind.
zondag 4 augustus 2019 om 22:27
WIj gingen elke 2 weken op de zondag naar hun toe. Van hun kant kwam het niet maar omdat wij ons van de goede kant wouden laten zien gingen wij standaard die kant op. Ook omdat we van hun niet verwachten dat ze op hun leeftijd telkens naar ons zouden komen.
zondag 4 augustus 2019 om 22:27
Jaa dag!Renate333 schreef: ↑04-08-2019 22:01Uhm Ja hij deed alsof hij je haren af ging knippen. Onze zoon was net 4 dagen oud en hij begon hem wakker te rammen door met zijn wandelstok tegen de box aan te slaan. Zo hard dat mijn man hem bijna buiten heeft gezet. Hij heeft hem aan zijn been opgetild toen hij 5 maand oud was. En wij gelijk ingrepen. En een grapje is leuk als je kind erom kan lachen. Net doen alsof je op zijn vingers gaat staan als hij naar je toe komt tijgeren en bang wordt en je ontwijkt is zeker geen grapje. Als je dat grappig vind heb jij een ziek gevoel voor humor. Prima als je mijn keuze niet snapt: daarom ook mijn vraag in dit forum. Maar als je bovenstaande dingen zo leuk vind hoop ik dat jij naar je toekomstige kleinkinderen andere humor hebt.
Net deed hij alsof hij je baby aan zijn been zou optillen en nu doet hij het doelbewust.
Valt me altijd op. Als er niet genoeg bijval komt word het een tandje erger gemaakt.
Maar nee mijn humor is niet zo. Maar niet alles is teveel prikkels of meteen traumatisch.
zondag 4 augustus 2019 om 22:27
Het is mij niet helemaal helder wat nu precies de reden is dat je (nog steeds) niet wil dat zoon bij zijn opa komt.
Is dat vanwege het gedrag van opa, oftewel de misplaatste "grapjes" of omdat hij geen of niet voldoende belangstelling toonde in zijn kleinzoon toen hij ziek was?
Indien 1 dan goed met man afspraken dat hij zoon steeds in de gaten houdt. Indien 2 tja laat los daar merkt je zoontje nu (nog) niks van. Zeker als schoonvader idd dementerende is dan is het gewoon gemeen om hem zijn kleinzoon te ontzeggen zolang jullie zoon niet in gevaar komt.
Ik vind het ook wel heel heftig dat jullie getrouwd zijn zonder zijn (stief)ouders maar dat jouw ouders getuige zijn geweest. Oef nou ik snap echt wel dat dit vrijwel niet te vergeven is in hun ogen.
Nee de grapjes van opa zijn niet leuk maar ik denk ook niet traumatisch.
Nee het is alles behalve goed te praten dat jouw schoonvader je man heeft laten vallen.
Nee ik zeg niet dat je daar een paar keer per jaar vrolijk hoeft te doen daar.
Nee dit gaat niet beter worden maar eerder slechter.
Nee ik zou mijn kind niet volledig ontzeggen zijn opa te zien. Samen met je man en strikte regels is het iig het proberen waard.
Je man denkt inmiddels anders over jullie gemaakte afspraak en het beste is water bij de wijn. Je man gaat toch al niet vaak.
Stel voor dat hij zoon om en om meeneemt bijvoorbeeld.
Is dat vanwege het gedrag van opa, oftewel de misplaatste "grapjes" of omdat hij geen of niet voldoende belangstelling toonde in zijn kleinzoon toen hij ziek was?
Indien 1 dan goed met man afspraken dat hij zoon steeds in de gaten houdt. Indien 2 tja laat los daar merkt je zoontje nu (nog) niks van. Zeker als schoonvader idd dementerende is dan is het gewoon gemeen om hem zijn kleinzoon te ontzeggen zolang jullie zoon niet in gevaar komt.
Ik vind het ook wel heel heftig dat jullie getrouwd zijn zonder zijn (stief)ouders maar dat jouw ouders getuige zijn geweest. Oef nou ik snap echt wel dat dit vrijwel niet te vergeven is in hun ogen.
Nee de grapjes van opa zijn niet leuk maar ik denk ook niet traumatisch.
Nee het is alles behalve goed te praten dat jouw schoonvader je man heeft laten vallen.
Nee ik zeg niet dat je daar een paar keer per jaar vrolijk hoeft te doen daar.
Nee dit gaat niet beter worden maar eerder slechter.
Nee ik zou mijn kind niet volledig ontzeggen zijn opa te zien. Samen met je man en strikte regels is het iig het proberen waard.
Je man denkt inmiddels anders over jullie gemaakte afspraak en het beste is water bij de wijn. Je man gaat toch al niet vaak.
Stel voor dat hij zoon om en om meeneemt bijvoorbeeld.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
zondag 4 augustus 2019 om 22:33
TO hebben jouw man en zoon ook een gunfactor?Renate333 schreef: ↑04-08-2019 20:36Daar vertrouw ik hem wel op maar ik wil mijn kind niet in de buurt bij iemand die zulk vreemd gedrag vertoond. En daarbij dat ze vinden dat hij geen goede opvoeding krijgt ( vanuit de kerk). Deels is het ook de gunfactor. Hoe slecht ook maar ze tonen 0 interesse in dat kereltje. Zelfs niet toen hij een week opgenomen werd. Ik gun ze het gewoon niet onze zoon te zien. En ik weet het.... dat is misschien verkeerd
Dat jij je schoonouders niet wilt zien en ontvangen in jullie huis is 1 ding, dat jij je man en kind het niet gunt om zijn ouders / opa & oma te bezoeken is iets heel anders.
In mijn ogen is dat de start van een heel ander probleem. Een probleem dat je je schoonouders straks niet kan verwijten...
zondag 4 augustus 2019 om 22:45
Zoals velen zeggen, laat man gaan met zoontje, aan jou de keuze thuis te blijven of mee te gaan.
Ik vind het altijd bijzonder dat als de antwoorden niet zo zijn als dat een TO zou wensen de berichten erger en erger worden.
Je bent wr als ouder bij, en dan gooi je het uiteindelijk op de gunfactor. Dit vind ik echt belachelijk. Omdat zij toen geen interesse toonde mag je zoontje nu niet mee. Het is tijd dat je man ballen kweekt en hier tegen in verzet gaat want ik vind dit echt belachelijk.
De manier hoe jij denkt en schrijft laat zien dat er twee kanten aan een verhaal zitten. Uit jouw berichten lees ik een hoop dingen waarvan ik als ouders niet blij zou zijj als mijn schoondochter zo'n instelling zou hebben. Het trouwen vind ik een pijnkijke kwestie. Als mijn zoon op deze manier zou trouwen, wij niet welkom maar haar ouders getuigen zou het voor mij klaar zijn. Het contact zou oppervlakking zijn alleen omdat ik mijn eigen kind nog wel zou willen zien. Ik zou in ieder geval geen seconde energie meer in de situatie stwken als ik niet belangrijk genoeg zou zijn om bij het huwelijk van mjjn eigen kind aanwezig te mogen zijn.
Je valt nu over de uitspraak je hoort er pas bij als jullie getrouwd zijn. Is dat nu zo vreselijk? Leef je in hoe zij leven met hun geloof en kijk in de spiegel naar jezelf en je eigen aandeel in de situatie.
Kies je er dan nog voor geen contact te willen, kies dit dan alleen voor jezelf en laat je man met kind en straks kinderen gewoon gaan.
Ik vind het altijd bijzonder dat als de antwoorden niet zo zijn als dat een TO zou wensen de berichten erger en erger worden.
Je bent wr als ouder bij, en dan gooi je het uiteindelijk op de gunfactor. Dit vind ik echt belachelijk. Omdat zij toen geen interesse toonde mag je zoontje nu niet mee. Het is tijd dat je man ballen kweekt en hier tegen in verzet gaat want ik vind dit echt belachelijk.
De manier hoe jij denkt en schrijft laat zien dat er twee kanten aan een verhaal zitten. Uit jouw berichten lees ik een hoop dingen waarvan ik als ouders niet blij zou zijj als mijn schoondochter zo'n instelling zou hebben. Het trouwen vind ik een pijnkijke kwestie. Als mijn zoon op deze manier zou trouwen, wij niet welkom maar haar ouders getuigen zou het voor mij klaar zijn. Het contact zou oppervlakking zijn alleen omdat ik mijn eigen kind nog wel zou willen zien. Ik zou in ieder geval geen seconde energie meer in de situatie stwken als ik niet belangrijk genoeg zou zijn om bij het huwelijk van mjjn eigen kind aanwezig te mogen zijn.
Je valt nu over de uitspraak je hoort er pas bij als jullie getrouwd zijn. Is dat nu zo vreselijk? Leef je in hoe zij leven met hun geloof en kijk in de spiegel naar jezelf en je eigen aandeel in de situatie.
Kies je er dan nog voor geen contact te willen, kies dit dan alleen voor jezelf en laat je man met kind en straks kinderen gewoon gaan.
zondag 4 augustus 2019 om 22:46
little_angel89 schreef: ↑04-08-2019 22:06Wat ik lastig vind bij jou is in hoe verre het te ver gaat. Je laatste post is bijvoorbeeld heel heftig in vergelijking met de een na laatste...of andere eerdere posts.
Blijf er bij, man mag terugkomen op zijn beslissing. En jij ook. Zolang man zoon zijn veiligheid waarborg, of jij als je er bij bent.
Je bedoeld de reactie op wat ik onder humor en grappig versta ? Ja die is heftiger klopt. Maar mensen zijn er niet bij geweest. Het was gewoon niet grappig en het was gevaarlijk. Daarom mijn heftigheid. Maar mijn man mag zeker terugkomen op zijn beslissing. Hoj heeft eerst zelf ook het contact verbroken en er toch weer naartoe gegaan en dat is zijn goed recht. Het blijft zijn vader. Ik vind het alleen heel rot om ons zoontje daar naartoe te moeten laten gaan maar mijn man heeft idd net zoveel inspraak en hij verdiend het net zo goed om zijn kind mee te nemen. Dus dan misschien toch maar gewoon laten gaan . En mij eroverheen zetten.little_angel89 schreef: ↑04-08-2019 22:06Wat ik lastig vind bij jou is in hoe verre het te ver gaat. Je laatste post is bijvoorbeeld heel heftig in vergelijking met de een na laatste...of andere eerdere posts.
Blijf er bij, man mag terugkomen op zijn beslissing. En jij ook. Zolang man zoon zijn veiligheid waarborg, of jij als je er bij bent.
zondag 4 augustus 2019 om 22:48
Hij deed alsof hij op zijn vingers ging staan en tilde hem aan zijn been op. 2 verschillende gebeurtenissen. Niets een tandje erger, maar fijn dat jij het beter weetRoute88 schreef: ↑04-08-2019 22:27Jaa dag!
Net deed hij alsof hij je baby aan zijn been zou optillen en nu doet hij het doelbewust.
Valt me altijd op. Als er niet genoeg bijval komt word het een tandje erger gemaakt.
Maar nee mijn humor is niet zo. Maar niet alles is teveel prikkels of meteen traumatisch.
zondag 4 augustus 2019 om 22:48
Het leest alsof je keuze vast staat en hoopte hier bevestiging te krijgen. Je verdedigt enkel je eigen standpunt. Je kunt je man het recht ontzeggen om zijn kind mee te nemen naar zijn ouders. Dat kan, maar kijk niet verbaasd op als dit op een dag keihard in je gezicht terug wordt gesmeten of tussen jullie in komt te staan. In feite neem jij nu een besluit voor man en kind, tamelijk egoïstisch. Vertrouw je man en laat hem jullie kindje meenemen naar zijn ouders.
zondag 4 augustus 2019 om 22:53
Jawel daarom heb ik in een vorige reactie ook gezegd dat ik mijn mening misschien moet herzien en de keuze alleen bij mijzelf moet laten. Ik had geen steun verwacht maar misschien meer begrip voor beide partijen. Ik wil gewoon weten of ik er goed aan heb gedaan. Uit de reacties blijkt dat een groot deel vind van niet en hoogstwaarschijnlijk hebben ze daar een punt. Na een gesprek met mijn man vind hij het ook dubbel. Hij is trots op onze zoon en wil hem graag meenemen aan de andere kant is het moeilijk na alles wat er gezegd is. Hier gewoon de vraag hoe erg het het is om de keuze voor je kind te maken om geen contact te hebben met opa en oma. Mijn man gaat er uiteraard gewoon heen als hij dat wilBroodbakmachine schreef: ↑04-08-2019 22:20Volgens mij had je verwacht hier steun te vinden voor jouw beslissing, want je staat voor geen ene meter open voor andere zienswijzen. Jammer.
zondag 4 augustus 2019 om 22:56
Je hebt groot gelijk dat je zelf niet meer gaat, maar als je heel eerlijk bent denk je toch niet echt dat je zoon gevaar loopt als hij met je man daar op de koffie gaat? Een beetje meer vertrouwen mag wel hoor in je partner.
Probeer je ook eens in zijn positie te verplaatsen, en laat hem vooral zijn eigen keuzes maken.
Ik heb het idee dat die "gunfactor" voor jou misschien wel het zwaarst mee weegt. Laat het los, daar word je zelf ook alleen maar beter van.
Probeer je ook eens in zijn positie te verplaatsen, en laat hem vooral zijn eigen keuzes maken.
Ik heb het idee dat die "gunfactor" voor jou misschien wel het zwaarst mee weegt. Laat het los, daar word je zelf ook alleen maar beter van.
zondag 4 augustus 2019 om 22:58
Dank je , dat is idd ook mijn punt. Door alle dingen in de afgelopen maanden en het dubbele gevoel van mijn man vraag ik mij af , denk ik puur in het belang van mijn kind of zit er een stukje woede en frustratie onder. De denkwijze van deze 2 mensen is niet gezond maar daar krijgt onze zoon gelukkig niet veel van mee. Met opa moet je in de buurt blijven, die vertrouwen wij beide niet meer. De meerwaarde om mijn zoon er naartoe te laten gaan is puur zodat mijn man geen spijt krijgt als zijn vader overlijdt. Zoals hij het zelf aanheeftGeronimo2 schreef: ↑04-08-2019 22:26De situatie moet heel bar zijn geweest dat man van TO toestemt dat zijn ouders beter hun kind niet meer ziet maar omdat hij bang is zonder kind te gaan moet die maar opgeofferd worden. M.a.w. het gaat om opa die dementerend is en stiefoma, daar tegenover staat to die al jaren geschoffeerd wordt, een klein kind waar niet naar wordt omgekeken en een zoon die ze het laatste willen afpakken nl zijn siblings. Waar in dit verhaal is het ineens zo zielig geworden voor de grootouders en haar partner dat to, tegen de afspraken in, haar kind moet openstellen voor het bizarre gedrag en denkwijze van haar schoonouders? En ja, het is ook het kind van haar man maar zijn redenen om hun kind mee te nemen is ook niet zuiver, alleen TO denkt aan het belang van hun kind.
zondag 4 augustus 2019 om 22:59
Laat de keuze aan je man, nu heb je de keuze vóór hem gemaakt (even los van je vraag over een keuze maken voor je kind).Renate333 schreef: ↑04-08-2019 22:53Jawel daarom heb ik in een vorige reactie ook gezegd dat ik mijn mening misschien moet herzien en de keuze alleen bij mijzelf moet laten. Ik had geen steun verwacht maar misschien meer begrip voor beide partijen. Ik wil gewoon weten of ik er goed aan heb gedaan. Uit de reacties blijkt dat een groot deel vind van niet en hoogstwaarschijnlijk hebben ze daar een punt. Na een gesprek met mijn man vind hij het ook dubbel. Hij is trots op onze zoon en wil hem graag meenemen aan de andere kant is het moeilijk na alles wat er gezegd is. Hier gewoon de vraag hoe erg het het is om de keuze voor je kind te maken om geen contact te hebben met opa en oma. Mijn man gaat er uiteraard gewoon heen als hij dat wil
zondag 4 augustus 2019 om 23:03
Het zijn inderdaad bovenstaande argumenten. Plus dat ze onze zoon eigenlijk al niet goed genoeg vinden omdat hij volgens hun niet met god opgroeit. En alle dingen die gezegd zijn , zoals ik heb pas respect voor vrouwen als ze een kind hebben gekregen en kindjes die ziek worden komt omdat ouders geen kerkelijk lid zijn ... gewoon enge dingen die bij mij heel zeer doen. Maar misschien is dat dan idd mijn probleem en moet ik mijn kind er niet ik betrekkenIBIopviva schreef: ↑04-08-2019 22:27Het is mij niet helemaal helder wat nu precies de reden is dat je (nog steeds) niet wil dat zoon bij zijn opa komt.
Is dat vanwege het gedrag van opa, oftewel de misplaatste "grapjes" of omdat hij geen of niet voldoende belangstelling toonde in zijn kleinzoon toen hij ziek was?
Indien 1 dan goed met man afspraken dat hij zoon steeds in de gaten houdt. Indien 2 tja laat los daar merkt je zoontje nu (nog) niks van. Zeker als schoonvader idd dementerende is dan is het gewoon gemeen om hem zijn kleinzoon te ontzeggen zolang jullie zoon niet in gevaar komt.
Ik vind het ook wel heel heftig dat jullie getrouwd zijn zonder zijn (stief)ouders maar dat jouw ouders getuige zijn geweest. Oef nou ik snap echt wel dat dit vrijwel niet te vergeven is in hun ogen.
Nee de grapjes van opa zijn niet leuk maar ik denk ook niet traumatisch.
Nee het is alles behalve goed te praten dat jouw schoonvader je man heeft laten vallen.
Nee ik zeg niet dat je daar een paar keer per jaar vrolijk hoeft te doen daar.
Nee dit gaat niet beter worden maar eerder slechter.
Nee ik zou mijn kind niet volledig ontzeggen zijn opa te zien. Samen met je man en strikte regels is het iig het proberen waard.
Je man denkt inmiddels anders over jullie gemaakte afspraak en het beste is water bij de wijn. Je man gaat toch al niet vaak.
Stel voor dat hij zoon om en om meeneemt bijvoorbeeld.
zondag 4 augustus 2019 om 23:10
Nee daar heb je helemaal gelijk in. Mijn man is er weken slecht van geweest hoe zijn ouders hebben gedaan. Toen samen dit besluit genomen omdat hij het niet meer trok wat zijn ouders deden en zeiden. Nu wil hij toch weer contact. Snap ik maar de ommezwaai is lastig. Hij was woest en wou niets meer met ze te maken hebben. Dat draaide snel bij maar toen had ik het contact al verbrokenCaketopper schreef: ↑04-08-2019 22:33TO hebben jouw man en zoon ook een gunfactor?
Dat jij je schoonouders niet wilt zien en ontvangen in jullie huis is 1 ding, dat jij je man en kind het niet gunt om zijn ouders / opa & oma te bezoeken is iets heel anders.
In mijn ogen is dat de start van een heel ander probleem. Een probleem dat je je schoonouders straks niet kan verwijten...
zondag 4 augustus 2019 om 23:17
Het trouwgedeelte is geen keuze van mij alleen geweest he. Daar was mijn man bij. Wij zijn op een eiland getrouwd zonder gasten. Mijn idee was om ook mijn ouders niet uit te nodigen maar echt puur alleen wij met als getuigen de weddingplanner en de fotograaf. Dat wou mijn man niet aangezien hij wel een hele goede band heeft met mijn ouders wou hij die er graag bij hebben. Ik snap zeker dat dit voor zijn ouders allesbehalve leuk is geweest. En het stukje schoondochter kom ik ook wel overheen maar het is alles bij elkaar. Eerste keer voorgesteld dan gelijk die opmerking plus de 100den die er in de loop der jaren bij kwamen na mij en mijn man. Wij hebben de jaren voor ons trouwen alles voor hun gedaan. Ons aangepast waar we konden, hun overal bij betrokken maar zijn beiden nooit goed genoeg geweest. Daarom hebben Wij sommige keuzes gemaakt.Tess1981 schreef: ↑04-08-2019 22:45Zoals velen zeggen, laat man gaan met zoontje, aan jou de keuze thuis te blijven of mee te gaan.
Ik vind het altijd bijzonder dat als de antwoorden niet zo zijn als dat een TO zou wensen de berichten erger en erger worden.
Je bent wr als ouder bij, en dan gooi je het uiteindelijk op de gunfactor. Dit vind ik echt belachelijk. Omdat zij toen geen interesse toonde mag je zoontje nu niet mee. Het is tijd dat je man ballen kweekt en hier tegen in verzet gaat want ik vind dit echt belachelijk.
De manier hoe jij denkt en schrijft laat zien dat er twee kanten aan een verhaal zitten. Uit jouw berichten lees ik een hoop dingen waarvan ik als ouders niet blij zou zijj als mijn schoondochter zo'n instelling zou hebben. Het trouwen vind ik een pijnkijke kwestie. Als mijn zoon op deze manier zou trouwen, wij niet welkom maar haar ouders getuigen zou het voor mij klaar zijn. Het contact zou oppervlakking zijn alleen omdat ik mijn eigen kind nog wel zou willen zien. Ik zou in ieder geval geen seconde energie meer in de situatie stwken als ik niet belangrijk genoeg zou zijn om bij het huwelijk van mjjn eigen kind aanwezig te mogen zijn.
Je valt nu over de uitspraak je hoort er pas bij als jullie getrouwd zijn. Is dat nu zo vreselijk? Leef je in hoe zij leven met hun geloof en kijk in de spiegel naar jezelf en je eigen aandeel in de situatie.
Kies je er dan nog voor geen contact te willen, kies dit dan alleen voor jezelf en laat je man met kind en straks kinderen gewoon gaan.
zondag 4 augustus 2019 om 23:26
zondag 4 augustus 2019 om 23:29
Nou misschien moeten we niet overdrijven
. Maar als mijn man met onze zoon wil moet hij gaan.
zondag 4 augustus 2019 om 23:30
Ik ben iemand die snel op mijn tenen gaat lopen zodat mensen mij aardig vinden en dat heb ik hier dus extreem gedaan.
Dát is weinig te merken hier
maar ik snap je wel, je hele verhaal ook want ik herken me hier ook in alleen gaat het over mijn opa die nog leeft. Maar ik zit niet met het 'probleem' dat ik of mijn partner de wil hebben om straks op bezoek te gaan met de baby. Bij ons is het nog uit fatsoen dat hij een geboortekaartje krijgt en hij is dan uitgenodigd om te komen maar verder hoeft het voor ons niet. En ik verwacht ook daarna geen extra contact of bezoekjes. Zat net nav je topic te bedenken of ik hem zou uitnodigen op de 1e verjaardag. Tijdens mijn zwangerschap 1x gezien op een feestje en toen pronkte hij dat zijn oudste kleinkind zwanger is. En vroeg ook hoe het met me was. Daarna zoals altijd radiostilte. (Ruzies in het verleden ook mede door het geloof. Of beter gezegd zíjn geloof)
Dat ter zijde als mijn partner wel wilde dat af En toe bezoekjes kwamen had ik enigzins wat toegegeven maar hij hoeft je kind ook niet altijd mee toch. Misschien is een middenweg iets?
Dát is weinig te merken hier
maar ik snap je wel, je hele verhaal ook want ik herken me hier ook in alleen gaat het over mijn opa die nog leeft. Maar ik zit niet met het 'probleem' dat ik of mijn partner de wil hebben om straks op bezoek te gaan met de baby. Bij ons is het nog uit fatsoen dat hij een geboortekaartje krijgt en hij is dan uitgenodigd om te komen maar verder hoeft het voor ons niet. En ik verwacht ook daarna geen extra contact of bezoekjes. Zat net nav je topic te bedenken of ik hem zou uitnodigen op de 1e verjaardag. Tijdens mijn zwangerschap 1x gezien op een feestje en toen pronkte hij dat zijn oudste kleinkind zwanger is. En vroeg ook hoe het met me was. Daarna zoals altijd radiostilte. (Ruzies in het verleden ook mede door het geloof. Of beter gezegd zíjn geloof)Dat ter zijde als mijn partner wel wilde dat af En toe bezoekjes kwamen had ik enigzins wat toegegeven maar hij hoeft je kind ook niet altijd mee toch. Misschien is een middenweg iets?
zondag 4 augustus 2019 om 23:34
Naja wat een onzin zeg. TO mag zich zo voelen en ze moet het er maar mee eens zijn dat ze niet juist handelt. Wat een topic weer zeg. Het zint jullie niet hoe ze reageert, dan moet je die shit niet op haar projecteren.
TO ik begrijp het helemaal van je schoonouders. Het bizarre is toch weer dat christenen hier zo oordelen over anderen. Dit gebeurde ook constant in mijn gemeenschap. Maar och we hadden de anderen wel lief hoor;).
En ze gaan absoluut niet veranderen. Voor hen ben je ten dode opgeschreven, want je gelooft niet in Jezus en zijn vergiffenis. Ik snap helemaal waarom jezelf niet meer wilt gaan en je kind er ook wilt weghouden.
Ik zou zoals de rest ook aanbeveelt dit goed bespreken met je man en de keuze bij hem laten.
Schoonouders krijg je erbij, maar je hoeft er niet voor te kiezen. Mijn schoonmoeder is een narcist en al heel snel hoefde ik die niet meer te zien.
TO ik begrijp het helemaal van je schoonouders. Het bizarre is toch weer dat christenen hier zo oordelen over anderen. Dit gebeurde ook constant in mijn gemeenschap. Maar och we hadden de anderen wel lief hoor;).
En ze gaan absoluut niet veranderen. Voor hen ben je ten dode opgeschreven, want je gelooft niet in Jezus en zijn vergiffenis. Ik snap helemaal waarom jezelf niet meer wilt gaan en je kind er ook wilt weghouden.
Ik zou zoals de rest ook aanbeveelt dit goed bespreken met je man en de keuze bij hem laten.
Schoonouders krijg je erbij, maar je hoeft er niet voor te kiezen. Mijn schoonmoeder is een narcist en al heel snel hoefde ik die niet meer te zien.
zondag 4 augustus 2019 om 23:35
Even een tegengeluid. Wij hebben iemand in mijn familie die zich in het verleden laatdunkend heeft uitgelaten over mijn man. Die persoon heeft niet alleen geen contact meer met mijn man, maar ook niet met onze kinderen. Ikzelf heb sporadisch contact met deze persoon, maar onze kinderen hou ik daar buiten. Om 2 redenen: mijn kinderen gaan niet in een sfeer zitten waarin zij voelen, merken en/of horen dat hun vader niet wordt geaccepteerd, en ten tweede ik wil niet dat mijn kinderen zich hechten aan en daarmee gekwetst kunnen worden door een toxisch persoon. Ik vind de beslissing van TO dus niet gek, en om eerlijk te zijn vind ik het laf van man dat hij niet zonder kind durft te komen en daarom eigenlijk gewoon zijn kind wil "opofferen" ten gunste van zichzelf.
zondag 4 augustus 2019 om 23:39
"Ik weet dat ik mijn man hiermee raak maar ik raak mijzelf nog harder als ik weer die kant op moet met mijn kind onder mijn arm en gezellig en aardig moet doen. "
Dat betwijfel ik.
Ik snap je beweegredenen best, maar hoe jij ff uitmaakt wat er met jullie zoon gebeurd vind ik erg respectloos naar je man toe.
Het is ook zijn kind he. Vertrouw je er niet op dat hij zijn zoon beschermt? Ik heb even wat meer reacties gelezen, en zie dat man's broers en zussen nu ook al minder contact zoeken.
Ik zou op mijn stappen letten TO, vroeg of laat gaat man het je kwalijk nemen als straks heel de familie geen contact meer wil.
Ik heb het van dichtbij zien gebeuren. Bloed kruipt etc
Dat betwijfel ik.
Ik snap je beweegredenen best, maar hoe jij ff uitmaakt wat er met jullie zoon gebeurd vind ik erg respectloos naar je man toe.
Het is ook zijn kind he. Vertrouw je er niet op dat hij zijn zoon beschermt? Ik heb even wat meer reacties gelezen, en zie dat man's broers en zussen nu ook al minder contact zoeken.
Ik zou op mijn stappen letten TO, vroeg of laat gaat man het je kwalijk nemen als straks heel de familie geen contact meer wil.
Ik heb het van dichtbij zien gebeuren. Bloed kruipt etc
phloxx wijzigde dit bericht op 04-08-2019 23:44
32.18% gewijzigd
-
