Woedeaanval vriend

Hallo,

Mijn vriend kan soms enorm boos worden en alle controle verliezen, het komt voor mij dan onverwacht.
De laatste keer hadden we een gesprek waar ik niet positief reageerde op zijn idee.
Ik was geïrriteerd omdat we het al eens eerder hadden besproken en ik toen ook al had aangegeven dat ik dat niks vond. Mijn toon was defensief waardoor hij totaal flipte. Schreeuwen, met spullen gooien, woedend de deur uit en met piepende banden weggereden. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Vervolgens kwam hij terug en schreeuwde nog wat en ging weer weg.
Ik heb toen gezegd dat als hij zo weggaat en wegblijft de relatie wat mij betreft voorbij is. Ik vind dit echt onvolwassen (tokkie)gedrag.
Uiteindelijk is hij teruggekomen en hebben we beide zeer geëmotioneerd gepraat. De welbekende rode knoppen vanuit de jeugd zijn ingedrukt en dat doet pijn.
Onze relatie is op alle vlakken superfijn, we zijn dolverliefd op elkaar en zien echt een toekomst samen.
Alleen deze uitbarstingen die af en toe voorkomen, trek ik slecht. Hij zegt dan dat hij mijn toon en negatieve houding soms niet trekt. (Dit is overigens maar zelden het geval).
Dat mag natuurlijk en daar ga ik ook zeker op letten, maar dan nog vind ik zijn reactie buiten proportie. Ik weet (en hij ook) dat zijn woedeuitbarsting weinig met mij te maken heeft, maar ik merk dat ik toch een beetje bang word om mezelf te kunnen zijn. Soms kan ik alles stom vinden of ben ik mopperig omdat ik ongesteld moet worden oid, maar het overgrote deel ben ik gewoon opgewekt en vrolijk.
Hoe ga ik hier mee om? Overdrijf ik dat ik het buiten proportie vind?

livelife2themax schreef: ↑

06-08-2019 22:57

Hi Ruby-Ann, dat is lang geleden!

Ik had ooit zo’n ex, mijn eerste vriend en de vader van mijn kinderen. Tegen beter weten in door gegaan want héé, een gezin hoort bij elkaar. Woedeaanvallen werden van kwaad tot erger; mijn schuld want ik kon mijn mond niet houden, als ik hem zou laten uitrazen zou het allemaal overwaaien. Details zal ik besparen.

Totdat, tijdens een ruzie, mijn jongste uit bed kwam en tussen ons in kwam staan om mij te ‘beschermen’ besefte ik dat dit niet zo langer door kon gaan. Dit voorbeeld wilde ik niet zijn, niet als moeder en niet in een relatie. Vele jaren te laat... hij weet de verslechtering van onze relatie aan te veel stress, teveel zorgen (zelfstandige) en aan onbegrip van mijn kant. Ik weet dat het niet zo is maar heb vaak wel de schuld bij mezelf gezocht en hem de hand boven het hoofd gehouden. Want ja, ondanks alles hield ik van hem.

Nu, na jaren, zie ik pas hoe scheef onze relatie was. En nee, ik ben niet boos of verbitterd want ik heb het zelf toegelaten, 28 jaar lang. De mensen in mijn omgeving waren oprecht opgelucht dat het over was, dat zegt genoeg denk ik.

Sinds een aantal jaar een nieuwe relatie (via Paiq, was een advies van jou ) en het is zo anders. Niet meer opgefokt, onrustig, angstig dat het weleens uit de hand kan lopen. Bijna geen onvertogen woord. Her en der een dingetje of irritatie, niet altijd rozengeur en maneschijn maar wel het gevoel dat het altijd goed is.

Enfin, een heel lang verhaal maar eigenlijk wil ik alleen maar zeggen dat je je niet zo hoort te voelen in een relatie. Geen angst, niet op je tenen hoeven te lopen. Ik wens je zo graag veel goeds toe, een mooie relatie die je blij maakt.
Ik hoop voor jullie dat de therapie helpt en je een mooie toekomst tegemoet gaat. En anders dat je de kracht kunt vinden om uit je relatie te stappen.
Liefs

Oooo wat leuk jou weer te lezen Livelife2themax! En wat fijn dat je een nieuwe relatie hebt en dat het zo goed voelt. Oprecht blij voor je!
Dank je wel voor het delen van je verhaal, wat vervelend dat je je zo ellendig hebt gevoeld in die relatie van 28 jaar.
Ik heb mijn angst en onveilige gevoel verteld aan mijn vriend en hij realiseert zich terdege dat dit serieuze shit is. Ik kan niet net doen alsof dit er niet is want het is er gewoon en ik wil dit kunnen uiten. Hij vat dit ook niet op als een persoonlijke aanval oid.
De afspraak met de therapeut is gepland en hij wil er alles aan doen om te zorgen dat het niet weer gebeurt.
Het feit dat hij er gelijk werk van maakt geeft mij vertrouwen. De tijd zal leren of hij er ook daadwerkelijk vanaf komt.
Nogmaals dank voor je lieve woorden en fijn dat het goed met je gaat!

Vivaly82 schreef: ↑

06-08-2019 23:12

Wat een mooie reactie! De juiste toon ook wat mij betreft.

Abundance-of-Freedom schreef: ↑

12-08-2019 12:01

Hoe is het nu Ruby-Ann?

Het gaat goed, dank je wel voor het vragen
Vriend en ik hebben veel gesproken over deze situatie en hij is er veel mee bezig.
Wil verder niet uitwijden over de voortgang van zijn traject ivm privacy.

Abundance-of-Freedom schreef: ↑

14-08-2019 13:24

Fijn dat jullie eraan werken.

Hij moet er aan werken En dat doet hij gelukkig ook
Vorige week zei hij dat hij zich een kl**tzak voelt en steeds de deksel op zijn neus lijkt te krijgen.
Dat vind ik dan wel sneu voor hem natuurlijk. Dit is ook niet wat hij wil, zulke woedeaanvallen.
Ben wel blij dat we er steeds goed over kunnen praten, zonder verwijten e.d. over en weer.

Niet quoten aub, ik haal dit later weg ivm herkenbaarheid

Grobbekuiken_ schreef: ↑

14-08-2019 16:34

Ik ben ook vrij hard geweest in dit topic, en nog steeds ben ik sceptisch (sorry ), maar ook wel blij dat jullie nu een voor jullie werkende modus hebben gevonden. Succes!

Hard zijn mag hoor, is soms nodig
En dank je wel, ook voor je feedback en adviezen

Sjaantje37 schreef: ↑

14-08-2019 17:41

TO kom je over een tijdje nog een update geven hoe de vorderingen zijn?

Zeker!