Relaties
alle pijlers
Ergernis met moeder
zondag 25 augustus 2019 om 13:42
Hallo dames,
Naarmate ik ouder word merk ik dat ik me steeds meer ga storen aan mijn moeders "onverschilligheid", zal ik het maar noemen. Dit uit zich voornamelijk in het vanzelfsprekend vinden dat anderen haar 'problemen' oplossen. Het stuit mij erg tegen de borst omdat ik erg zelfstandig ben denk ik. En daar ook trots op ben. Ik zorg ervoor dat ik nooit iemands probleem ben en dat ik alles zelf oplos.
De afgelopen weken stoort het me enorm dat ze na haar vakanties (het is zomer dus dat zijn er flink wat geweest de afgelopen maanden) er vanuit gaat dat iemand haar wel op komt halen op het vliegveld. En als zij zo telkens iemand weet te strikken, prima. Ikzelf vind het tien keer makkelijker om zelf de bus of trein te pakken naar huis, zo hoeft zij niet te zijn.
Maar de afgelopen twee keer kwam ze aan op een vliegveld dichtbij huis, waar ze direct in de bus kan instappen en dan is ze binnen een uurtje thuis. Nee zo denkt ze niet. Haar "initiele'' ophaler kon ineens niet dus werd ik de avond vantevoren geappt of ik kon. Euh nee, je mag me best, bij vertrek, vragen of ik je ook op kan halen, deze dag om zo laat. Geen probleem. Maar niet een avond vantevoren, als blijkt dat je eigenlijk niks geregeld hebt en verwacht dat iemand dat gewoon maar even doet. Je kan ook de bus pakken ipv verwachten dat een ander zijn agenda omgooit.
Maargoed, met die irritaties in mijn achterhoofd zit ik ook vandaag. Die irritaties moet ik niet mee laten spelen, weet ik, maar toch... Ik ga vandaag mijn auto naar mijn moeder brengen zodat mijn stiefvader ernaar kan kijken. Ik neem dan tijdelijk zijn auto mee zodat ik toch een auto heb. Let wel, hier heb ik niet om gevraagd, dit bood hij zelf aan. Ik vind het enorm lief, en wil er zeker wat voor terugdoen. Hij hoeft het niet te doen tenslotte. Dit alles heb ik ook al duidelijk gemaakt.
Ik krijg een berichtje van mijn moeder, of ik hun vanavond, als ik toch al onderweg ben, op wil halen op x adres. Ik vraag me dan ten eerste af hoe ze daar zijn gekomen? En waarom kunnen ze niet op die manier terug? Daarnaast is het voor mij omrijden, waar m'n moeder erg luchtig over doet. Maargoed, vooruit dan. Het zijn wel m'n ouders (moeder en stiefvader) en tenslotte doet hij ook wat voor mij. Ik denk tegelijkertijd wel; dat is dan wel zo, maar daar wil ik zelf ook wat tegenover stellen, het hoeft niet voor niks.
Ik geef vervolgens aan dat ik er dan om zolaat ben, omdat dat mij het beste uitkomt, ik wil ook nog een beetje avond hebben. Krijg ik de vraag terug of het ook een uur later kan. Die heb ik nu even geparkeerd. Ikzelf zou zo'n vraag nooit stellen als iemand me de gunst doet om me op te komen halen. Maar dat ben ik, is niet automatisch de norm, dat weet ik. Ik denk alleen wel: "Oke, dan doe ik het niet, het hoeft voor mij niet hoor?!"
Pfffff!! Ik stoor me hier nu even ontzettend aan! Die vanzelfsprekendheid dat alles voor haar gedaan wordt... bah!
Zo... van me afgetypt... misschien kan ik straks een normaal antwoord geven. Meningen enc zijn uiteraard gewoon welkom.
Naarmate ik ouder word merk ik dat ik me steeds meer ga storen aan mijn moeders "onverschilligheid", zal ik het maar noemen. Dit uit zich voornamelijk in het vanzelfsprekend vinden dat anderen haar 'problemen' oplossen. Het stuit mij erg tegen de borst omdat ik erg zelfstandig ben denk ik. En daar ook trots op ben. Ik zorg ervoor dat ik nooit iemands probleem ben en dat ik alles zelf oplos.
De afgelopen weken stoort het me enorm dat ze na haar vakanties (het is zomer dus dat zijn er flink wat geweest de afgelopen maanden) er vanuit gaat dat iemand haar wel op komt halen op het vliegveld. En als zij zo telkens iemand weet te strikken, prima. Ikzelf vind het tien keer makkelijker om zelf de bus of trein te pakken naar huis, zo hoeft zij niet te zijn.
Maar de afgelopen twee keer kwam ze aan op een vliegveld dichtbij huis, waar ze direct in de bus kan instappen en dan is ze binnen een uurtje thuis. Nee zo denkt ze niet. Haar "initiele'' ophaler kon ineens niet dus werd ik de avond vantevoren geappt of ik kon. Euh nee, je mag me best, bij vertrek, vragen of ik je ook op kan halen, deze dag om zo laat. Geen probleem. Maar niet een avond vantevoren, als blijkt dat je eigenlijk niks geregeld hebt en verwacht dat iemand dat gewoon maar even doet. Je kan ook de bus pakken ipv verwachten dat een ander zijn agenda omgooit.
Maargoed, met die irritaties in mijn achterhoofd zit ik ook vandaag. Die irritaties moet ik niet mee laten spelen, weet ik, maar toch... Ik ga vandaag mijn auto naar mijn moeder brengen zodat mijn stiefvader ernaar kan kijken. Ik neem dan tijdelijk zijn auto mee zodat ik toch een auto heb. Let wel, hier heb ik niet om gevraagd, dit bood hij zelf aan. Ik vind het enorm lief, en wil er zeker wat voor terugdoen. Hij hoeft het niet te doen tenslotte. Dit alles heb ik ook al duidelijk gemaakt.
Ik krijg een berichtje van mijn moeder, of ik hun vanavond, als ik toch al onderweg ben, op wil halen op x adres. Ik vraag me dan ten eerste af hoe ze daar zijn gekomen? En waarom kunnen ze niet op die manier terug? Daarnaast is het voor mij omrijden, waar m'n moeder erg luchtig over doet. Maargoed, vooruit dan. Het zijn wel m'n ouders (moeder en stiefvader) en tenslotte doet hij ook wat voor mij. Ik denk tegelijkertijd wel; dat is dan wel zo, maar daar wil ik zelf ook wat tegenover stellen, het hoeft niet voor niks.
Ik geef vervolgens aan dat ik er dan om zolaat ben, omdat dat mij het beste uitkomt, ik wil ook nog een beetje avond hebben. Krijg ik de vraag terug of het ook een uur later kan. Die heb ik nu even geparkeerd. Ikzelf zou zo'n vraag nooit stellen als iemand me de gunst doet om me op te komen halen. Maar dat ben ik, is niet automatisch de norm, dat weet ik. Ik denk alleen wel: "Oke, dan doe ik het niet, het hoeft voor mij niet hoor?!"
Pfffff!! Ik stoor me hier nu even ontzettend aan! Die vanzelfsprekendheid dat alles voor haar gedaan wordt... bah!
Zo... van me afgetypt... misschien kan ik straks een normaal antwoord geven. Meningen enc zijn uiteraard gewoon welkom.
maandag 26 augustus 2019 om 08:48
Ik mis eigenlijk nog steeds het antwoord op de vraag wat er gebeurt als je een keer nee zegt. Wordt je moeder dan boos of gaat ze dan zoeken naar een andere oplossing. Vragen staat vrij lijkt mij. Mijn moeder heeft geen rijbewijs. Als ze ergens wilt komen wat niet op de fiets te doen is dan vraagt ze het aan iemand. Maar als ik bijvoorbeeld niet kan dan vraagt ze een ander of ze gaat en andere keer.
Het is toch niet erg als ze het vraagt aan je? Als jij dan stuurt dat het niet uit komt en ze gaat een andere oplossing zoeken dan is dat toch prima? Af en toe wat voor elkaar over hebben is toch fijn.
Ze denken inderdaad ook wel weer aan jou door aan te bieden om je auto na te kijken en vervangend vervoer voor je te regelen. Wil niet zeggen dat je dat per se wat voor terug moet doen maar als je verder geen dringende plannen heb dan is even ophalen en kleine moeite toch?
Misschien zou degene waar ze op visite zijn ze thuis brengen en bedachten ze toen dat het misschien net zo handig was als jij een stukje om rijdt. Je bent toch onderweg.
Het is toch niet erg als ze het vraagt aan je? Als jij dan stuurt dat het niet uit komt en ze gaat een andere oplossing zoeken dan is dat toch prima? Af en toe wat voor elkaar over hebben is toch fijn.
Ze denken inderdaad ook wel weer aan jou door aan te bieden om je auto na te kijken en vervangend vervoer voor je te regelen. Wil niet zeggen dat je dat per se wat voor terug moet doen maar als je verder geen dringende plannen heb dan is even ophalen en kleine moeite toch?
Misschien zou degene waar ze op visite zijn ze thuis brengen en bedachten ze toen dat het misschien net zo handig was als jij een stukje om rijdt. Je bent toch onderweg.
maandag 26 augustus 2019 om 09:14
Ik ook. Fijn dat je zelfstandig bent. Ik vind dat niet zo belangrijk eerlijk gezegd. De meeste volwassenen zijn zelfstandig, maar jij legt er zo ontzettend de nadruk op dat jij in alles zelfstandig bent en echt GEEN hulp wilt want anders gaat iemand twijfelen aan je zelfstandigheid.GinnyJones schreef: ↑25-08-2019 17:45Ik vind je heel kil overkomen, echt zo'n zeur zo van "het moet zo en niet anders". Zo werkt het niet.
Haal gewoon je moeder op en klaar, volgende keer doet zij (of haar man) weer wat voor jou.
Jeetje joh, dat iemand mij een avond van te voren pas belt met een verzoek maakt mij niet uit. Ik kan of ik kan niet. Dat hoeven ze niet 3 weken van te voren officieel in te dienen. Je bent heel rechtlijnig en star, ik zou niet goed tegen dat strikte van jou kunnen en jij waarschijnlijk niet tegen het spontane soms ongestructeerde dat ik over mij heb. En dat is denk ik precies waarom het botst tussen je moeder en jij. Je moeder bekijkt het per dag, jij hebt al drie weken van te voren je agenda bepaald. Dat mag allebei. Nee zeggen ook.
maandag 26 augustus 2019 om 09:28
Eigenlijk is je moeder heel zelfstandig. Ze gaat regelmatig op pad en regelt haar eigen dingen. Ik zou trots op haar zijn.
Ik vind jou daarentegen wat minder zelfstandig. Als je weet dat dit zo gaat, breng je je auto naar de garage i.p.v. naar je stiefvader, ongeacht of hij dat zelf aanbiedt of niet.
Je bent zelf wat star als het gaat om je eigen keuzes, dat mag en in zekere zin herken ik me daar zelfs in. Maar daar kun je het beste mee omgaan door minder afhankelijk te zijn van anderen. En dat doe je dus o.a. door je auto naar de garage te brengen en niet afhankelijk te zijn van je stiefvader.
Verder, je moeder vraagt helemaal niks raars. Deze irritatie komt vooral bij jou weg en wordt veroorzaakt door je eigen denkpatroon.
Ik vind jou daarentegen wat minder zelfstandig. Als je weet dat dit zo gaat, breng je je auto naar de garage i.p.v. naar je stiefvader, ongeacht of hij dat zelf aanbiedt of niet.
Je bent zelf wat star als het gaat om je eigen keuzes, dat mag en in zekere zin herken ik me daar zelfs in. Maar daar kun je het beste mee omgaan door minder afhankelijk te zijn van anderen. En dat doe je dus o.a. door je auto naar de garage te brengen en niet afhankelijk te zijn van je stiefvader.
Verder, je moeder vraagt helemaal niks raars. Deze irritatie komt vooral bij jou weg en wordt veroorzaakt door je eigen denkpatroon.
